❄️ اینفلوئنسرها کیستاند و چگونه برآمدهاند؟
🔅 احسان اکبرپور : اینفلوئنسرها کیستاند و چگونه برآمدهاند؟ چه مقولهای در نظام اجتماعی کمرنگ شده که اعتماد بخشی از آن به این بتوارههای پوشالی جلب شده؟ بتوارههای متوهمی که در اتمسفری خالی از تعقل، از طریق یاوههای سبکزندگی لاکچری، مد و فشن، و لودگی از گمنامی به شهرت رسیدهاند، یا بر شهرت خود افزودهاند. برای پرسش به این پاسخ و چراییِ برآمدن اینفلوئنسرها، میزگردی برگزار کردیم با حضور یک فیلسوف و یک جامعهشناس جوان، هر دو شیرازی و هردو منتقد وضعیت کنونی شبکههای اجتماعی که یکی با عینک فلسفه و دیگری جامعهشناسی به یکی از مهمترین نمودهای امروز نظام اجتماعی مینگرند. #کاوه_بهبهانی فلسفهخوانده و #احسان_حمیدیزاده جامعهشناسیخوان، در عصر یکی از آخرین روزهای پائیز 96 در شیراز روبهروی هم نشستند و هرکدام از ظن خود، به آسیبشناسی شبکههای مجازی و بهویژه اینستاگرام، و چرایی انحطاط موجود در این فضا پرداختند.
🔅احسان حمیدیزاده : "...من دو مقالهی تحلیل محتوا دربارهی اینستاگرام میخواندم که روی پروفایلهای ۵ نفر از جمله خانم سلنا گومز، تیلور سوئیفت و سه سلبریتی مشهور دیگر انجام شده بود. تحلیلی که بر صفحات شخصی این سلبریتیها نوشته شده بود، اشاره داشت که مطالب منتشرشده و محبوبتر در صفحهی این افراد در همین دستههایی (category) است که شما برشمردید: فشن، سبکزندگی خاص، موسیقی و… . در پاسخ به پرسش شما که چرا این افراد برآمدهاند، معتقدم اگر ما نگاه گزینشی دقیقتری داشتیم و با آگاهی، شناخت و آموزش بیشتری دست به انتخاب میزدیم، و ازسویی آن تأخر فرهنگی در مورد استفاده از تکنولوژی در ما به وجود نمیآمد، به این شکل با این پدیده روبهرو نبودیم. هرچند من معتقدم کارکرد اینستاگرام در ایران تفاوت چندانی با غرب ندارد، اما واقعیت آن است که ما چون صاحبان این تکنولوژی نیستیم و همچنین در معرض بسترهای فرهنگی که این پدیدهها از دل آنها برساخته شدهاند، نبودهایم، ناگهان با این پدیدهها مواجه شدهایم و خودمان شیوهی استفاده از آنها را فراگرفتهایم؛ و پدیدهی سومی را به وجود آوردهایم که مخصوص خودمان و یک اینستاگرام ایرانیزه است..."
🔅کاوه بهبهانی: "...عدهای به این منطق پی بردهاند که انگار نمایشِ خود، بسیار مهمتر است از اصل آنچه که هستیم؛ پس یک امکان یا فضا نیاز است برای نمایش خود. و هنگامی که این امکان و فضا، به کشوری همچون ایران میرسد، بهاینمعنا که ناگهان روزنهای باز پیدا میشود که در این روزنه قابلیت نمایش و بروز خود وجود دارد، وضعیتی خلق میشود که من نام آن را میگذارم «وضعیت نهیلیستی حاکم بر شبکههای اجتماعی». بهاینمعنا که دیگر آنجا هیچ شاخص، ارزش یا حتی دغدغهای برای پیداکردن نسبتی با واقعیت وجود ندارد؛ آنچه که مهم است آن است که من چگونه خود را نمایش بدهم، حتی اگر شده نمایشی دهم که از فرط احمقانهبودن، غریب بنماید و دیگران نیز چون چنین حماقتهایی را ندیدهاند، به آن رو بیاورند..."
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/kGa4d
🌾 @sedanet | @Sophia_Kaveh
🔅 احسان اکبرپور : اینفلوئنسرها کیستاند و چگونه برآمدهاند؟ چه مقولهای در نظام اجتماعی کمرنگ شده که اعتماد بخشی از آن به این بتوارههای پوشالی جلب شده؟ بتوارههای متوهمی که در اتمسفری خالی از تعقل، از طریق یاوههای سبکزندگی لاکچری، مد و فشن، و لودگی از گمنامی به شهرت رسیدهاند، یا بر شهرت خود افزودهاند. برای پرسش به این پاسخ و چراییِ برآمدن اینفلوئنسرها، میزگردی برگزار کردیم با حضور یک فیلسوف و یک جامعهشناس جوان، هر دو شیرازی و هردو منتقد وضعیت کنونی شبکههای اجتماعی که یکی با عینک فلسفه و دیگری جامعهشناسی به یکی از مهمترین نمودهای امروز نظام اجتماعی مینگرند. #کاوه_بهبهانی فلسفهخوانده و #احسان_حمیدیزاده جامعهشناسیخوان، در عصر یکی از آخرین روزهای پائیز 96 در شیراز روبهروی هم نشستند و هرکدام از ظن خود، به آسیبشناسی شبکههای مجازی و بهویژه اینستاگرام، و چرایی انحطاط موجود در این فضا پرداختند.
🔅احسان حمیدیزاده : "...من دو مقالهی تحلیل محتوا دربارهی اینستاگرام میخواندم که روی پروفایلهای ۵ نفر از جمله خانم سلنا گومز، تیلور سوئیفت و سه سلبریتی مشهور دیگر انجام شده بود. تحلیلی که بر صفحات شخصی این سلبریتیها نوشته شده بود، اشاره داشت که مطالب منتشرشده و محبوبتر در صفحهی این افراد در همین دستههایی (category) است که شما برشمردید: فشن، سبکزندگی خاص، موسیقی و… . در پاسخ به پرسش شما که چرا این افراد برآمدهاند، معتقدم اگر ما نگاه گزینشی دقیقتری داشتیم و با آگاهی، شناخت و آموزش بیشتری دست به انتخاب میزدیم، و ازسویی آن تأخر فرهنگی در مورد استفاده از تکنولوژی در ما به وجود نمیآمد، به این شکل با این پدیده روبهرو نبودیم. هرچند من معتقدم کارکرد اینستاگرام در ایران تفاوت چندانی با غرب ندارد، اما واقعیت آن است که ما چون صاحبان این تکنولوژی نیستیم و همچنین در معرض بسترهای فرهنگی که این پدیدهها از دل آنها برساخته شدهاند، نبودهایم، ناگهان با این پدیدهها مواجه شدهایم و خودمان شیوهی استفاده از آنها را فراگرفتهایم؛ و پدیدهی سومی را به وجود آوردهایم که مخصوص خودمان و یک اینستاگرام ایرانیزه است..."
🔅کاوه بهبهانی: "...عدهای به این منطق پی بردهاند که انگار نمایشِ خود، بسیار مهمتر است از اصل آنچه که هستیم؛ پس یک امکان یا فضا نیاز است برای نمایش خود. و هنگامی که این امکان و فضا، به کشوری همچون ایران میرسد، بهاینمعنا که ناگهان روزنهای باز پیدا میشود که در این روزنه قابلیت نمایش و بروز خود وجود دارد، وضعیتی خلق میشود که من نام آن را میگذارم «وضعیت نهیلیستی حاکم بر شبکههای اجتماعی». بهاینمعنا که دیگر آنجا هیچ شاخص، ارزش یا حتی دغدغهای برای پیداکردن نسبتی با واقعیت وجود ندارد؛ آنچه که مهم است آن است که من چگونه خود را نمایش بدهم، حتی اگر شده نمایشی دهم که از فرط احمقانهبودن، غریب بنماید و دیگران نیز چون چنین حماقتهایی را ندیدهاند، به آن رو بیاورند..."
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/kGa4d
🌾 @sedanet | @Sophia_Kaveh
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 هدف از اخباری که روزانه می بینیم یا می خوانیم چیست؟ نقش و تاثیر آن در زندگی ما چیست؟
👤 به روایت آلن دو باتن
ترجمه : بهراد برمايه ور
🌾 @sedanet
👤 به روایت آلن دو باتن
ترجمه : بهراد برمايه ور
🌾 @sedanet
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 مرگِ بیش از ۵ میلیون ماهی قرمز در ایام نوروز به بهانهی سنّت
🌾 @sedanet
🌾 @sedanet
❄️ نقد عقیم بر برهان سلیم
✍️ حامد فرنقی زاد
🔅ماهنامه فرهنگ و علوم انسانی «فرهنگ امروز» در شماره 21 خود که آخرین شماره سال 1396 این نشریه میباشد بخشی را به نقد آرای #مصطفی_ملکیان تخصیص داده است. فصل سوم این نشریه که به این امر اختصاص یافته با این عبارت آغاز میشود: «برهان عقیم؛ پروندهای درباره تبعات و نتایج پروژه عقلانیت و معنویت». در این بخش پس از مقدمهای کوتاه از سردبیر نشریه، پنج مقاله و دو مصاحبه در نقد آرای استاد ملکیان گنجانده و یک مصاحبه نیز با شخص استاد ملکیان انجام شده است. ترتیب مطالب این بخش مشخص نیست و نظم و ترتیبی ندارد.
🔅با اینکه در اغلب این نوع پروندهها مصاحبه با نقد شونده یا مقالهای از او در ابتدای پرونده قرار میگیرد، اما در این پرونده مصاحبه با ملکیان دومین مطلب است. مطالعه این پرونده و نظراتی که در نقد آرای ملکیان وارد شده است مرا بر آن داشت که در نقد این نقدها نکاتی را بنویسم. اولین نکتهای که در این پرونده به چشم میخورد عنوان آن است، «برهان عقیم». گویی مسئول پرونده، که گویا سردبیر ماهنامه است، پیشاپیش به خواننده اعلام میکند که برهان ملکیان بر پروژه عقلانیت و معنویت برهانی عقیم است. نکته بعدی این است که سه مقاله از مقالات این پرونده به پروژه عقلانیت و معنویت ارتباط ندارد و جنبههای دیگری از آرای ملکیان را به نقد میکشاند. در ادامه هر کدام از مقالات و مصاحبههای صورت گرفته با ملکیان را نقد خواهم کرد. در انتهای مقدمه لازم است اشاره کنم که تلاش من در این مقاله اثبات آرای ملکیان نیست، بلکه نشان دادن بی پایه بودن نقدهایی است که در این پرونده به آرای ملکیان رفته است. امید است که بتوانم در آیندهای نه چندان دور مقالهای درباره ارتباط بین روشنفکری دینی و عقلانیت و معنویت ملکیان بنگارم.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/fJLil
🌾 @sedanet
🌾 @neeloofaran
🌾 @mostafamalekian
✍️ حامد فرنقی زاد
🔅ماهنامه فرهنگ و علوم انسانی «فرهنگ امروز» در شماره 21 خود که آخرین شماره سال 1396 این نشریه میباشد بخشی را به نقد آرای #مصطفی_ملکیان تخصیص داده است. فصل سوم این نشریه که به این امر اختصاص یافته با این عبارت آغاز میشود: «برهان عقیم؛ پروندهای درباره تبعات و نتایج پروژه عقلانیت و معنویت». در این بخش پس از مقدمهای کوتاه از سردبیر نشریه، پنج مقاله و دو مصاحبه در نقد آرای استاد ملکیان گنجانده و یک مصاحبه نیز با شخص استاد ملکیان انجام شده است. ترتیب مطالب این بخش مشخص نیست و نظم و ترتیبی ندارد.
🔅با اینکه در اغلب این نوع پروندهها مصاحبه با نقد شونده یا مقالهای از او در ابتدای پرونده قرار میگیرد، اما در این پرونده مصاحبه با ملکیان دومین مطلب است. مطالعه این پرونده و نظراتی که در نقد آرای ملکیان وارد شده است مرا بر آن داشت که در نقد این نقدها نکاتی را بنویسم. اولین نکتهای که در این پرونده به چشم میخورد عنوان آن است، «برهان عقیم». گویی مسئول پرونده، که گویا سردبیر ماهنامه است، پیشاپیش به خواننده اعلام میکند که برهان ملکیان بر پروژه عقلانیت و معنویت برهانی عقیم است. نکته بعدی این است که سه مقاله از مقالات این پرونده به پروژه عقلانیت و معنویت ارتباط ندارد و جنبههای دیگری از آرای ملکیان را به نقد میکشاند. در ادامه هر کدام از مقالات و مصاحبههای صورت گرفته با ملکیان را نقد خواهم کرد. در انتهای مقدمه لازم است اشاره کنم که تلاش من در این مقاله اثبات آرای ملکیان نیست، بلکه نشان دادن بی پایه بودن نقدهایی است که در این پرونده به آرای ملکیان رفته است. امید است که بتوانم در آیندهای نه چندان دور مقالهای درباره ارتباط بین روشنفکری دینی و عقلانیت و معنویت ملکیان بنگارم.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/fJLil
🌾 @sedanet
🌾 @neeloofaran
🌾 @mostafamalekian
صدانت
نقد عقیم بر برهان سلیم • صدانت
حامد فرنقی زاد: ماهنامه فرهنگ و علوم انسانی «فرهنگ امروز» در شماره 21 خود که آخرین شماره سال 1396 این نشریه میباشد بخشی را به نقد آرای مصطفی ملکیان تخصیص داده است. فصل سوم این نشریه که به این امر اختصاص یافته با این عبارت آغاز میشود: «برهان عقیم؛ پروندهای…
📙 برخی از نشریات فرهنگی تازه منتشرشده
➖ماهنامه ایرانفردا ـ شماره 38
@iranfardamag
➖ماهنامه اندیشه پویا ـ شماره 49
@andishepouya
➖ماهنامه فرهنگ امروز ـ شماره 21
@farhangemrooz
➖مجله هفتگی کرگدن - شماره 81
@kargadanmagazine
➖هفتهنامه خبری تحلیلی صدا - شماره 152
@sedaweekly
➖نشریه اطلاعات حکمت و معرفت - شماره 144
@Doostanehekmatmarefat
🌾 @sedanet
🏙 s8.picofile.com/file/8321910068/u8_9.jpg
➖ماهنامه ایرانفردا ـ شماره 38
@iranfardamag
➖ماهنامه اندیشه پویا ـ شماره 49
@andishepouya
➖ماهنامه فرهنگ امروز ـ شماره 21
@farhangemrooz
➖مجله هفتگی کرگدن - شماره 81
@kargadanmagazine
➖هفتهنامه خبری تحلیلی صدا - شماره 152
@sedaweekly
➖نشریه اطلاعات حکمت و معرفت - شماره 144
@Doostanehekmatmarefat
🌾 @sedanet
🏙 s8.picofile.com/file/8321910068/u8_9.jpg
❄️ پایان عصر شبکههای اجتماعی دور از تصور نیست
✍️ نیک بیلتون
ترجمه: بابک طهماسبی
🔅بسیاری آمریکای پیش از جنگ داخلی را یک فانتزی پیشرو تصور میکنند: مردانی با سبیلهای چخماقی که در سالنهای گردوخاکگرفته لم دادهاند و عرق ذرت بالا میاندازند و صدای پیانو هم در پسزمینه میآید. ولی در واقعیت، زندگی در آن روزگار کثیفتر از این حرفها بود: آمریکاییها پس از فراغت از کار وقت خود را در شیرهکشخانههای کاملاً قانونی با کشیدن هروئین میگذراندند. در سال ۱۸۸۵ میلادی تریاک و کوکائین را حتی به بچهها هم میدادند تا مرهمی باشد بر درد دندان درآوردن. «قطرۀ کوکائین برای دنداندرد»، که با شعار «تسکین فوری» تبلیغ میشد، بستهای ۱۵ سنت فروخته میشد. امروزه، در میانۀ بحران مواد مخدر، وقتی این را میشنویم، بیبروبرگرد تعجب میکنیم و میپرسیم: «واقعاً چه فکری پیش خودشون میکردن؟»
🔅من نیز غالباً همین تعجب و سؤال را دارم وقتی به شبکههای اجتماعی و تسلط فعلیشان بر جامعه فکر میکنم. آیا نسلهای آینده در ده یا بیست یا صد سال آینده به امروز ما خواهند نگریست و با سردرگمی خواهند پرسید درست است که این شبکههای اجتماعی فوایدی داشتند ولی با وجود شواهدی مبنیبر اینکه این پلتفرمها در حال نابودکردن جامعه بودند، چرا نسلی از انسانها اینقدر به آنها باور داشتند؟ شواهدی همچون اینکه تروریستها از این شبکهها برای عضوگیری استفاده میکنند، این شبکهها باجگیری را تسهیل میکنند، اضطراب را افزایش میدهند و انتخاباتمان را خراب میکنند. البته برخی از افرادی که این شبکههای اجتماعی را ایجاد کردهاند امروز مطمئن نیستند که اینها اصولاً فایدهای هم دارند. یک ماه پیش، نوشتهای منتشر کردم که بهتفصیل شرح میداد برخی از نخستین کارمندان فیسبوک اینک هیولایی را میبینند که خودشان خلق کردهاند. چنانکه یکی از نخستین کارمندان فیسبوک به من گفت: «شبها در جایم دراز میکشم و به چیزهایی فکر میکنم که در آن روزهای نخستین پس از انتشار آن نوشته، منتظر ایمیلها و پیامهای خشمناک کارمندان سابق و فعلی فیسبوک و توییتر و اینستاگرام بودم. ولی چنین نشد و درعوض ایمیلهای بسیاری از کارکنان سابق (حتی فعلی) این شبکههای اجتماعی دریافت کردم که اعتراف میکردند همین حس را دارند. حتی برخی از آنها گفتند که خودشان دیگر از این پلتفرمها استفاده نمیکنند. کسانی که با من تماس گرفتند از ردههای مهندسی بودند تا مدیران ارشد.
🔅برخی از سرمایهدارانی که در روزهای نخستین این شبکهها یا رقبایشان از آنها حمایت مالی کردهاند به من گفتهاند که دیگر از این شبکهها استفاده نمیکنند یا خیلی کم استفاده میکنند. ماه پیش، مارک ساستر از شرکت آپفرانت ونچرز نوشت که پس از مشاهدۀ استفادۀ ترامپ از شبکههای اجتماعی، فیسبوک و توییتر را از گوشی خود پاک کرده است. او نوشت: «اینکار موجب بهبودی عظیم در هر روز از زندگی من شد، بهبودی که نمیتوانم توصیف کنم و باید خودتان هم اینکار را بکنید تا بفهمید». این کار او بهموازات تعداد بیشمار روزنامهنگارانی است که به من گفتهاند حساب کاربری خود را حذف کردهاند یا اپلیکیشن شبکههای اجتماعی را در گوشی خود پاک کردهاند یا اینکه بدون حذفکردن حساب کاربری یا اپلیکیشن دنیای رسانههای اجتماعی را ترک گفتهاند.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/gsevc
🌾 @sedanet | @tarjomaanweb
✍️ نیک بیلتون
ترجمه: بابک طهماسبی
🔅بسیاری آمریکای پیش از جنگ داخلی را یک فانتزی پیشرو تصور میکنند: مردانی با سبیلهای چخماقی که در سالنهای گردوخاکگرفته لم دادهاند و عرق ذرت بالا میاندازند و صدای پیانو هم در پسزمینه میآید. ولی در واقعیت، زندگی در آن روزگار کثیفتر از این حرفها بود: آمریکاییها پس از فراغت از کار وقت خود را در شیرهکشخانههای کاملاً قانونی با کشیدن هروئین میگذراندند. در سال ۱۸۸۵ میلادی تریاک و کوکائین را حتی به بچهها هم میدادند تا مرهمی باشد بر درد دندان درآوردن. «قطرۀ کوکائین برای دنداندرد»، که با شعار «تسکین فوری» تبلیغ میشد، بستهای ۱۵ سنت فروخته میشد. امروزه، در میانۀ بحران مواد مخدر، وقتی این را میشنویم، بیبروبرگرد تعجب میکنیم و میپرسیم: «واقعاً چه فکری پیش خودشون میکردن؟»
🔅من نیز غالباً همین تعجب و سؤال را دارم وقتی به شبکههای اجتماعی و تسلط فعلیشان بر جامعه فکر میکنم. آیا نسلهای آینده در ده یا بیست یا صد سال آینده به امروز ما خواهند نگریست و با سردرگمی خواهند پرسید درست است که این شبکههای اجتماعی فوایدی داشتند ولی با وجود شواهدی مبنیبر اینکه این پلتفرمها در حال نابودکردن جامعه بودند، چرا نسلی از انسانها اینقدر به آنها باور داشتند؟ شواهدی همچون اینکه تروریستها از این شبکهها برای عضوگیری استفاده میکنند، این شبکهها باجگیری را تسهیل میکنند، اضطراب را افزایش میدهند و انتخاباتمان را خراب میکنند. البته برخی از افرادی که این شبکههای اجتماعی را ایجاد کردهاند امروز مطمئن نیستند که اینها اصولاً فایدهای هم دارند. یک ماه پیش، نوشتهای منتشر کردم که بهتفصیل شرح میداد برخی از نخستین کارمندان فیسبوک اینک هیولایی را میبینند که خودشان خلق کردهاند. چنانکه یکی از نخستین کارمندان فیسبوک به من گفت: «شبها در جایم دراز میکشم و به چیزهایی فکر میکنم که در آن روزهای نخستین پس از انتشار آن نوشته، منتظر ایمیلها و پیامهای خشمناک کارمندان سابق و فعلی فیسبوک و توییتر و اینستاگرام بودم. ولی چنین نشد و درعوض ایمیلهای بسیاری از کارکنان سابق (حتی فعلی) این شبکههای اجتماعی دریافت کردم که اعتراف میکردند همین حس را دارند. حتی برخی از آنها گفتند که خودشان دیگر از این پلتفرمها استفاده نمیکنند. کسانی که با من تماس گرفتند از ردههای مهندسی بودند تا مدیران ارشد.
🔅برخی از سرمایهدارانی که در روزهای نخستین این شبکهها یا رقبایشان از آنها حمایت مالی کردهاند به من گفتهاند که دیگر از این شبکهها استفاده نمیکنند یا خیلی کم استفاده میکنند. ماه پیش، مارک ساستر از شرکت آپفرانت ونچرز نوشت که پس از مشاهدۀ استفادۀ ترامپ از شبکههای اجتماعی، فیسبوک و توییتر را از گوشی خود پاک کرده است. او نوشت: «اینکار موجب بهبودی عظیم در هر روز از زندگی من شد، بهبودی که نمیتوانم توصیف کنم و باید خودتان هم اینکار را بکنید تا بفهمید». این کار او بهموازات تعداد بیشمار روزنامهنگارانی است که به من گفتهاند حساب کاربری خود را حذف کردهاند یا اپلیکیشن شبکههای اجتماعی را در گوشی خود پاک کردهاند یا اینکه بدون حذفکردن حساب کاربری یا اپلیکیشن دنیای رسانههای اجتماعی را ترک گفتهاند.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/gsevc
🌾 @sedanet | @tarjomaanweb
صدانت
پایان عصر شبکههای اجتماعی دور از تصور نیست • صدانت
نیک بیلتون، ونیتیفر — بسیاری آمریکای پیش از جنگ داخلی را یک فانتزی پیشرو تصور میکنند: مردانی با سبیلهای چخماقی که در سالنهای گردوخاکگرفته لم دادهاند
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#مصطفی_ملکیان : معشوق دوست دارد دگرگونی هایش مورد توجه عاشق قرار بگیرد؛ به تعبیر سیمون وی؛ مهمترین چیزی که معشوق از عاشق می خواهد توجه است، حتی اگر این توجه نقادانه باشد.
🌾 @sedanet
🌾 @sedanet
❄️ پدیده «شبکه سیال» و «لحظه شگفت انگیز»
✍️ مجتبی لشکربلوکی
🔅پروفسور کوین دانبار تحقیقی فوق العاده انجام داد با این هدف که ایده های خوب از کجا می آیند؟ نتایج جالب بود. او به تعدادی از آزمایشگاههای علمی دور دنیا سری زد و از تمام افراد در حالیکه مشغول انجام جزیی ترین امورشان بودند، فیلم برداری کرد. در حالیکه آنها جلوی میکروسکوپ نشسته بودند، وقتی که با همکارانشان کنار آب سردکن مشغول گفتگو بودند و امثال این ها. او تمام این مکالمات را ضبط کرد و سعی کرد از منشاء ایجاد بهترین ایده ها سر در بیاورد. وقتی به یک دانشمند در آزمایشگاه فکر می کنیم، این تصویر را داریم همه دور یک میکروسکوپ جمع شده، و مشغول دیدن چیزی با دقت هستند و سپس آن لحظه شگفت انگیز جرقه زدن ایده رخ می دهد و می گوید اوه، یافتم! اما نتایج چیز دیگری بود.
🔅نتایج تحقیق نشان داد بیشتر ایده های مهم و موفق پشت میکروسکوپ یا کامپیوتر یا میز کار پیدا نشدند! بلکه زمانی جرقه زدند که آدم ها دورمیز جلسات هفتگی با هم گفتگو می کردند. یعنی زمانیکه همه دور هم جمع شده و آخرین اطلاعات، خطاها، اشتباه ها، تجارب و یافته های خود را بازگو می کردند.
🔅ما به اشتباه دوست داریم داستان دستیابی به ایده های نو و خلاقانه را خلاصه کنیم و در قالب زمانی کوتاه تری بیان کنیم و بیشتر بر لحظات شگفت انگیز جرقه زدن یک ایده متمرکز شویم. اما در واقع، اگر دقیق تر نگاهی به گذشته بیاندازیم، معلوم می شود که زمان زیادی طول کشیده است تا بسیاری از ایده های مهم شکل بگیرند.
🔅وقتی یک ایده در ذهن ما شکل می گیرد، شبکۀ جدیدی از نرونها (تعدادی از 100 میلیارد سلول بافت عصبی داخل مغز ما) بوجود می آید. شبکه ای با شکل جدید که تا به حال وجود نداشته است. هر چیزی که می آموزیم یا خلق می کنیم منجر به ایجاد یک شبکه جدید می شود و سوال اینجاست: چگونه میتوان مغز را در محیطهایی قرار داد که در آن احتمال بیشتری برای شکل گیری این شبکههای جدید وجود دارد؟ در واقع شبکه ای در دنیای بیرون مغز وجود دارد که شباهت زیادی با شبکه دنیای درون مغز انسان دارد که می توان آن را شبکۀ سیال «liquid network» نامید. یعنی جایی که شما، آدم ها و ایده های متفاوت بسیاری را در کنار هم دارید، پیشینه های مختلف، علایق گوناگون در جوش و خروش هستند و با یکدیگر در رقابتند، آن فضا در حقیقت، فضایی است که به نوآوری ختم می شود. به عبارت دیگر همانگونه که وجود سلول های عصبی در درون مغز و ایجاد یک شبکه جدید منجر به یادگیری می شود. با هم بودن انسان ها نیز منجر به یادگیری، خلاقیت و دستیابی به ایده های نو می شود. و نکته همین جاست که ما بخشی از ایده های مان را از دیگران می گیریم. از کسانی که در رستوران یا چای خوری با آن ها برخورد می کنیم و با آن ها گفتگو می کنیم. آن ایده ها را به شکل های تازه ای به هم وصل می کنیم و چیزی نو خلق می کنیم حتی بدون آن که خود بدانیم یا بفهمیم.
➖تجویز راهبردی:
🔅در گذشته قهوه خانه ها و اکنون کافی شاپ ها محل حضور نویسندگان، شاعران، متفکران و مصلحان اجتماعی بوده است. چرا؟ چون این مکان، مکان بسیار خوبی است تا ما در شبکه سیال بیرونی قرار بگیریم تا کمک کنیم شبکه ای جدید در مغز ما شکل بگیرد.
به صورت تاریخی کافهنشینی یک فرهنگ شرقی بوده است که توسط جهانگردان غربی به تعجب در سفرنامهها یاد شده است. اما بعدها کافهها اصلیترین نهاد بهاشتراکگذاری ایدهها با دیگران شد.
🔅به همین دلیل است که شوارتز آینده پژوه معروف در کتاب «شگفتیهای اجتنابناپذیر»اش در خصوص توسعه چین یک پیشنهاد عجیب و غریب می دهد: توسعه کافهها! او به درستی تشخیص میدهد که چینیها (و بهتر است بگوییم اغلب کشورهای در حالتوسعه) دانشگاههای بزرگی مانند هاروارد و استانفورد را به عنوان موتورهاي رشد آمریکا میبینند و سعي در کپیبرداری از آنها دارند. آنها با هزينه فوق العاده بالایی به خلق پارکهای فناوری و مراكز دانشگاهي روی میآورند؛ اما نمیدانند که اين نهادها كافي نيست. شوارتز تاکید میکند که شما نياز به تشكيل فضاي فكري دارید، شما نمیتوانید كتابخانه ها، كافهها و خطوط دوچرخهسواری را نادیده بگیرید. در نهایت چه کنیم؟
1- فراموش نکنیم که یادگیری و خلاقیت امری فردی نیست. خلاقیت و یادگیری در تعامل جمعی رخ می دهد. شبکه نورون ها (مغز) خود را در شبکه سیال قرار دهیم. تنهایی و تمرکز مهم است اما گفتگو و تعامل آن را کامل می کند.
2- خود را در فضاهایی قرار دهیم که آدم های متفاوت، ایده های متنوع و دیدگاه های متضاد را تجربه کنیم.
3- گفتگو کنیم آن هم غیر رسمی، همیشگی و افقی (اینکه کسی بالاتر از بقیه نباشد و همه هم سطح باشند) آنگاه لحظه های شگفت انگیز بیشتری را تجربه خواهیم کرد.
🌾 @sedanet
✍️ مجتبی لشکربلوکی
🔅پروفسور کوین دانبار تحقیقی فوق العاده انجام داد با این هدف که ایده های خوب از کجا می آیند؟ نتایج جالب بود. او به تعدادی از آزمایشگاههای علمی دور دنیا سری زد و از تمام افراد در حالیکه مشغول انجام جزیی ترین امورشان بودند، فیلم برداری کرد. در حالیکه آنها جلوی میکروسکوپ نشسته بودند، وقتی که با همکارانشان کنار آب سردکن مشغول گفتگو بودند و امثال این ها. او تمام این مکالمات را ضبط کرد و سعی کرد از منشاء ایجاد بهترین ایده ها سر در بیاورد. وقتی به یک دانشمند در آزمایشگاه فکر می کنیم، این تصویر را داریم همه دور یک میکروسکوپ جمع شده، و مشغول دیدن چیزی با دقت هستند و سپس آن لحظه شگفت انگیز جرقه زدن ایده رخ می دهد و می گوید اوه، یافتم! اما نتایج چیز دیگری بود.
🔅نتایج تحقیق نشان داد بیشتر ایده های مهم و موفق پشت میکروسکوپ یا کامپیوتر یا میز کار پیدا نشدند! بلکه زمانی جرقه زدند که آدم ها دورمیز جلسات هفتگی با هم گفتگو می کردند. یعنی زمانیکه همه دور هم جمع شده و آخرین اطلاعات، خطاها، اشتباه ها، تجارب و یافته های خود را بازگو می کردند.
🔅ما به اشتباه دوست داریم داستان دستیابی به ایده های نو و خلاقانه را خلاصه کنیم و در قالب زمانی کوتاه تری بیان کنیم و بیشتر بر لحظات شگفت انگیز جرقه زدن یک ایده متمرکز شویم. اما در واقع، اگر دقیق تر نگاهی به گذشته بیاندازیم، معلوم می شود که زمان زیادی طول کشیده است تا بسیاری از ایده های مهم شکل بگیرند.
🔅وقتی یک ایده در ذهن ما شکل می گیرد، شبکۀ جدیدی از نرونها (تعدادی از 100 میلیارد سلول بافت عصبی داخل مغز ما) بوجود می آید. شبکه ای با شکل جدید که تا به حال وجود نداشته است. هر چیزی که می آموزیم یا خلق می کنیم منجر به ایجاد یک شبکه جدید می شود و سوال اینجاست: چگونه میتوان مغز را در محیطهایی قرار داد که در آن احتمال بیشتری برای شکل گیری این شبکههای جدید وجود دارد؟ در واقع شبکه ای در دنیای بیرون مغز وجود دارد که شباهت زیادی با شبکه دنیای درون مغز انسان دارد که می توان آن را شبکۀ سیال «liquid network» نامید. یعنی جایی که شما، آدم ها و ایده های متفاوت بسیاری را در کنار هم دارید، پیشینه های مختلف، علایق گوناگون در جوش و خروش هستند و با یکدیگر در رقابتند، آن فضا در حقیقت، فضایی است که به نوآوری ختم می شود. به عبارت دیگر همانگونه که وجود سلول های عصبی در درون مغز و ایجاد یک شبکه جدید منجر به یادگیری می شود. با هم بودن انسان ها نیز منجر به یادگیری، خلاقیت و دستیابی به ایده های نو می شود. و نکته همین جاست که ما بخشی از ایده های مان را از دیگران می گیریم. از کسانی که در رستوران یا چای خوری با آن ها برخورد می کنیم و با آن ها گفتگو می کنیم. آن ایده ها را به شکل های تازه ای به هم وصل می کنیم و چیزی نو خلق می کنیم حتی بدون آن که خود بدانیم یا بفهمیم.
➖تجویز راهبردی:
🔅در گذشته قهوه خانه ها و اکنون کافی شاپ ها محل حضور نویسندگان، شاعران، متفکران و مصلحان اجتماعی بوده است. چرا؟ چون این مکان، مکان بسیار خوبی است تا ما در شبکه سیال بیرونی قرار بگیریم تا کمک کنیم شبکه ای جدید در مغز ما شکل بگیرد.
به صورت تاریخی کافهنشینی یک فرهنگ شرقی بوده است که توسط جهانگردان غربی به تعجب در سفرنامهها یاد شده است. اما بعدها کافهها اصلیترین نهاد بهاشتراکگذاری ایدهها با دیگران شد.
🔅به همین دلیل است که شوارتز آینده پژوه معروف در کتاب «شگفتیهای اجتنابناپذیر»اش در خصوص توسعه چین یک پیشنهاد عجیب و غریب می دهد: توسعه کافهها! او به درستی تشخیص میدهد که چینیها (و بهتر است بگوییم اغلب کشورهای در حالتوسعه) دانشگاههای بزرگی مانند هاروارد و استانفورد را به عنوان موتورهاي رشد آمریکا میبینند و سعي در کپیبرداری از آنها دارند. آنها با هزينه فوق العاده بالایی به خلق پارکهای فناوری و مراكز دانشگاهي روی میآورند؛ اما نمیدانند که اين نهادها كافي نيست. شوارتز تاکید میکند که شما نياز به تشكيل فضاي فكري دارید، شما نمیتوانید كتابخانه ها، كافهها و خطوط دوچرخهسواری را نادیده بگیرید. در نهایت چه کنیم؟
1- فراموش نکنیم که یادگیری و خلاقیت امری فردی نیست. خلاقیت و یادگیری در تعامل جمعی رخ می دهد. شبکه نورون ها (مغز) خود را در شبکه سیال قرار دهیم. تنهایی و تمرکز مهم است اما گفتگو و تعامل آن را کامل می کند.
2- خود را در فضاهایی قرار دهیم که آدم های متفاوت، ایده های متنوع و دیدگاه های متضاد را تجربه کنیم.
3- گفتگو کنیم آن هم غیر رسمی، همیشگی و افقی (اینکه کسی بالاتر از بقیه نباشد و همه هم سطح باشند) آنگاه لحظه های شگفت انگیز بیشتری را تجربه خواهیم کرد.
🌾 @sedanet
❄️مصلحت هست که از پرده برون افتد راز
✍️ #عباس_حائری
🔅اغلب ما این داستان معروف را در دوران کودکی در کتابی مصوّر خواندیم و یا از زبان شیرینی آن را شنیدیم. داستان سلطانی که از بلاهت بهای هنگفتی را بابت عریانی میپرداخت؛ به گمان آنکه لباسی فاخر به تن کرده است و هیچ کس جز حلال زادهها توان دیدن آن را ندارد. همه از واهمه آنکه مبادا به حرامزادگی متّهم شوند،لختی پادشاه را با فریاد تحسینِ لباسِ ندوخته انکار میکردند. در این میان تنها کودکی بیخبر و بیباک از اتّهامات فریاد در میان مردم هوراکش برآورد که لباسی نیست و عورت سلطان آشکار است.
🔅 اوضاع اندیشه دینی در روزگار ما چنین است.بسیاری فهمیدند و پی بردند،که نگاه سنّتی و در غالب موارد رادیکال و بنیادگرایانه به دین تصوّری نادرست از حیث نظری و ناروا از حیث عملی است. امّا از ترس از اتّهامات و در پروای از ناپاک قلمداد شدن و بیآبروئی و در برخی موارد تکفیر و محرومیتهای مالی و اجتماعی، سر به زیر برده و سخنی از عریانی اندیشه دینی به میان نمیآورند.
شاید حقّ داشته باشند.
🔅سیّد کمال حیدری روحانی شیعی، که سخنانی نو به میان آورده و از کثرت فهم دینی و مغایرت آن با ذات دین میگوید،این روزها گرفتار همین پیچ خطرناک شده است. عدّهای حکم انحطاط و انحراف او را به دست گرفتهاند و از محضر علماء تصدیق و امضای آن را جمع میکنند.
🔅سید کمال حیدری شاگرد شهید محمّدباقر صدر و از تحصیلکردگان نجف و قم است. او در فلسفه شاگرد کسانی همچون آیتالله جوادی است. کتب فراوانی در موضوعاتی مثل اصول و فقه و فقه الکلام و منطق و فلسفه و حدیث و کلام دارد.
او اگر از ایران هم رانده شود، به کجا باید برود؟ انسانی که حلقهای از شاگردان و گردشی از کار علمی و فرهنگی دارد و بسیاری از ایرانیان و خصوصا اعراب خواستار شنیدن سخنان او و خواندن مواضع و تحلیلهای او هستند، با این حکم چه مقدار در مضیقهها قرار خواهد گرفت و تا چه اندازه روزگار به کامش زهر خواهد شد؟
🔅بحث در رابطه با سید کمال حیدری نیست. شما امروز سری به کافههای قم بزنید و خود به دیدگان ببینید چه تعداد طلّاب درسخوانده و با سواد مشغول خواندن متنی فلسفی و یا گعده و گفتگو با دوستانی همرأی و همداستان در باب فاصلهای هستند که با نگاه مرسوم حوزوی به دین یافتند.
در هر جمعی از طلّاب پای بگذارید، از چالشی که مدرنیته و تفکّر فلسفی امروز در برابر فکر سنّتی حوزوی مطرح میکند سخنی در میان است. برخی در مقام انکار و برخی در مقام اثبات و برخی در حیرت و برخی گذشته و در ابتذالی به دنبال نقد کردن لذّاتی هستند که روزگاری از دستشان رفته بود.
🔅امروز شاید بیش از هر زمانی چالش عقلانیت مدرن در برابر تفکّر سنّتی حوزه مطرح شده است.
چیزی که برای من مسأله است، فاصلهای است که بزرگان با این موج دارند و مقاومتی که در برابر اصلاح نشان میدهند. هر کس سخنی تازه بیاورد و اشکالی از سر دلسوزی طرح کند و یا حقیقت جویانه از قصور زبان تفکّر سنّتی حوزه از پاسخ به اشکالات فکر جوّال جوان امروزی میگوید، باید بار شماتتها و اتّهامات را به دوش بکشد و لکّه هر گونه فساد نیاوردهای را به دامن ببیند.
🔅کاش نسل جوان حوزه جسورتر بودند و مانند همان کودک به میانهی میدان میپریدند و عریانی تفکّرمان را فریاد می زدند.
کاش بزرگان به گفتگو مینشستند و از اشکالات نخبگان میشنیدند و برای بقای این بنا هم که شده اجازه اصلاح میدادند. مرحوم شهید مطهّری، غزالی را به نوعی خادم فلسفه اسلامی میشمرد. در حالی که او در دوران خود فلسفه را به محاق فرستاد. امّا همو به فلاسفه اسلامی نقاط ضعف و کمبودهای فلسفه اسلامی را نشان داد. کاش بزرگان هم تصدیق میکردند که تنوّع نگاهها و شکلگیری چندآوایی فکری در حوزه علمیه قم برای بقای این تفکّر در دورانی که اندیشه در سراسر جهان به سرعتی فزاینده در حرکت است، ضروری است.
t.me/parse_channel/20
✨→ @parse_channel
✨→ goo.gl/ycz3ww
✍️ #عباس_حائری
🔅اغلب ما این داستان معروف را در دوران کودکی در کتابی مصوّر خواندیم و یا از زبان شیرینی آن را شنیدیم. داستان سلطانی که از بلاهت بهای هنگفتی را بابت عریانی میپرداخت؛ به گمان آنکه لباسی فاخر به تن کرده است و هیچ کس جز حلال زادهها توان دیدن آن را ندارد. همه از واهمه آنکه مبادا به حرامزادگی متّهم شوند،لختی پادشاه را با فریاد تحسینِ لباسِ ندوخته انکار میکردند. در این میان تنها کودکی بیخبر و بیباک از اتّهامات فریاد در میان مردم هوراکش برآورد که لباسی نیست و عورت سلطان آشکار است.
🔅 اوضاع اندیشه دینی در روزگار ما چنین است.بسیاری فهمیدند و پی بردند،که نگاه سنّتی و در غالب موارد رادیکال و بنیادگرایانه به دین تصوّری نادرست از حیث نظری و ناروا از حیث عملی است. امّا از ترس از اتّهامات و در پروای از ناپاک قلمداد شدن و بیآبروئی و در برخی موارد تکفیر و محرومیتهای مالی و اجتماعی، سر به زیر برده و سخنی از عریانی اندیشه دینی به میان نمیآورند.
شاید حقّ داشته باشند.
🔅سیّد کمال حیدری روحانی شیعی، که سخنانی نو به میان آورده و از کثرت فهم دینی و مغایرت آن با ذات دین میگوید،این روزها گرفتار همین پیچ خطرناک شده است. عدّهای حکم انحطاط و انحراف او را به دست گرفتهاند و از محضر علماء تصدیق و امضای آن را جمع میکنند.
🔅سید کمال حیدری شاگرد شهید محمّدباقر صدر و از تحصیلکردگان نجف و قم است. او در فلسفه شاگرد کسانی همچون آیتالله جوادی است. کتب فراوانی در موضوعاتی مثل اصول و فقه و فقه الکلام و منطق و فلسفه و حدیث و کلام دارد.
او اگر از ایران هم رانده شود، به کجا باید برود؟ انسانی که حلقهای از شاگردان و گردشی از کار علمی و فرهنگی دارد و بسیاری از ایرانیان و خصوصا اعراب خواستار شنیدن سخنان او و خواندن مواضع و تحلیلهای او هستند، با این حکم چه مقدار در مضیقهها قرار خواهد گرفت و تا چه اندازه روزگار به کامش زهر خواهد شد؟
🔅بحث در رابطه با سید کمال حیدری نیست. شما امروز سری به کافههای قم بزنید و خود به دیدگان ببینید چه تعداد طلّاب درسخوانده و با سواد مشغول خواندن متنی فلسفی و یا گعده و گفتگو با دوستانی همرأی و همداستان در باب فاصلهای هستند که با نگاه مرسوم حوزوی به دین یافتند.
در هر جمعی از طلّاب پای بگذارید، از چالشی که مدرنیته و تفکّر فلسفی امروز در برابر فکر سنّتی حوزوی مطرح میکند سخنی در میان است. برخی در مقام انکار و برخی در مقام اثبات و برخی در حیرت و برخی گذشته و در ابتذالی به دنبال نقد کردن لذّاتی هستند که روزگاری از دستشان رفته بود.
🔅امروز شاید بیش از هر زمانی چالش عقلانیت مدرن در برابر تفکّر سنّتی حوزه مطرح شده است.
چیزی که برای من مسأله است، فاصلهای است که بزرگان با این موج دارند و مقاومتی که در برابر اصلاح نشان میدهند. هر کس سخنی تازه بیاورد و اشکالی از سر دلسوزی طرح کند و یا حقیقت جویانه از قصور زبان تفکّر سنّتی حوزه از پاسخ به اشکالات فکر جوّال جوان امروزی میگوید، باید بار شماتتها و اتّهامات را به دوش بکشد و لکّه هر گونه فساد نیاوردهای را به دامن ببیند.
🔅کاش نسل جوان حوزه جسورتر بودند و مانند همان کودک به میانهی میدان میپریدند و عریانی تفکّرمان را فریاد می زدند.
کاش بزرگان به گفتگو مینشستند و از اشکالات نخبگان میشنیدند و برای بقای این بنا هم که شده اجازه اصلاح میدادند. مرحوم شهید مطهّری، غزالی را به نوعی خادم فلسفه اسلامی میشمرد. در حالی که او در دوران خود فلسفه را به محاق فرستاد. امّا همو به فلاسفه اسلامی نقاط ضعف و کمبودهای فلسفه اسلامی را نشان داد. کاش بزرگان هم تصدیق میکردند که تنوّع نگاهها و شکلگیری چندآوایی فکری در حوزه علمیه قم برای بقای این تفکّر در دورانی که اندیشه در سراسر جهان به سرعتی فزاینده در حرکت است، ضروری است.
t.me/parse_channel/20
✨→ @parse_channel
✨→ goo.gl/ycz3ww
Forwarded from وبسایت فرهنگی صدانت
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 چگونه دیگران را ببخشیم و گذشته های تلخ را فراموش کنیم ؟!
📀 مدت كليپ ۹ دقیقه و ۲۸ ثانیه
💠 مركز مشاوره دانشگاه تهران
@UTcounseling | @sedanet
📀 مدت كليپ ۹ دقیقه و ۲۸ ثانیه
💠 مركز مشاوره دانشگاه تهران
@UTcounseling | @sedanet
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 چه چیزی سفر را جذاب میکند؟ مقصدی که رهسپار آن هستیم؟ یا رویکردی که به آن مقصد داریم؟
🌾 @sedanet
🌾 @sedanet
❄️ تصمیم سال نو
✍️ #احمد_لطفی
🔅حاشیه نمی روم! وقت آن را ندارم، چون کمتر از 12 ساعت به تحویل سال مانده است و همه چیز به سرعت پیش می رود. کسی حوصله ی حاشیه رفتن هم ندارد. در لحظات تحویل سال، وقتی تنها چند دقیقه مانده است تا زمین یک بار دیگر دور خورشید بگردد، معمولا کمی تا قسمتی احساساتی می شویم و تصمیمات زیادی می گیریم. بجز آن لحظه ی عرفانی! نیز در اوایل هرسال، اوایل هر ماه، اوایل هر هفته و احتمالا اوایل هر روز تصمیمات مهمی را برای زندگی مان می گیریم. به این بهانه شاید بد نباشد سخنی، هرچند تکراری و مقدماتی، در باب تصمیم گیری به میان بیاید.
🔅ما چگونه تصمیم می گیریم؟ چه فرایندهایی در تصمیم گیری ما نقش حیاتی دارد؟ تصمیمات ما تحت تاثیر چه عواملی گرفته می شود؟ دادن پاسخی جامع و مبتنی بر پژوهش های علمی به این سوال از دانش من خارج است، اما در این نوشته نکته ای در مورد تصمیم گیری که به نظرم در زندگی ما نقش بسیار مهمی دارد را با شما درمیان می گذارم.
🔅فرض کنید شما و دوستتان برای جمعه ی این هفته دو بلیط صدهزار تومنی برای شهر بازی خریده اید و امکان پس دادن بلیط ها نیز وجود ندارد. صبح روز جمعه هم شما و هم دوستتان احساس می کنید که امروز شهربازی نمی تواند خیلی حال شما را خوش کند و اگر در خانه بمانید و مسابقه ی فوتبالی که قرار است امروز برگزار شود را ببینید لذت بیشتری خواهید برد. در این شرایط چه تصمیمی می گیرید؟ به شهربازی می روید یا به خانه بر می گردید و مسابقه ی فوتبال را تماشا می کنید؟
🔅سؤالی شبیه به این در یکی از پژوهش های کلاسیک حوزهی تصمیم گیری از شرکت کنندگان پرسیده شد و بسیاری از آن ها گفته بودند علی رغم اینکه از شهربازی لذت کمتری خواهد برد اما باز هم به شهربازی خواهند رفت. بیایید هزینه و فایده ی هر یک از دو تصمیم را بررسی کنیم:
تصمیم1: رفتن به شهر بازی
هزینه: صدهزارتومن + از دست دادن دیدن مسابقه ی فوتبال(لذت بیشتر)
فایده: حضور در شهر بازی(لذت کمتر)
تصمیم2: برگشت به خانه و دیدن مسابقه فوتبال
هزینه: صدهزارتومن + از دست دادن حضور در شهربازی(لذت کمتر)
فایده: دیدن مسابقه ی فوتبال(لذت بیشتر)
🔅ظاهرا تصمیم2 هزینه ی کمتر و فایده ی بیشتری دارد. اما بیشتر افراد تصمیم1 را انتخاب می کنند. این چیزی است که آن را اثر هزینه ی صرف شده(sunk-cost effect) می نامند. اثرهزینه ی صرف شده طبق تعریف یعنی گرایش بیشتر به فعالیتی که برای آن فعالیت هزینهای (اعم از زمان، پول، تلاش و ...) صرف شده باشد. بنابراین تصمیم1 به این دلیل بیشتر انتخاب می شود که از قبل برای آن هزینه ای (صد هزار تومن) صرف شده است. اما چرا چنین پدیدهای رخ می دهد؟!...
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/13l0M
🌾 @sedanet
✍️ #احمد_لطفی
🔅حاشیه نمی روم! وقت آن را ندارم، چون کمتر از 12 ساعت به تحویل سال مانده است و همه چیز به سرعت پیش می رود. کسی حوصله ی حاشیه رفتن هم ندارد. در لحظات تحویل سال، وقتی تنها چند دقیقه مانده است تا زمین یک بار دیگر دور خورشید بگردد، معمولا کمی تا قسمتی احساساتی می شویم و تصمیمات زیادی می گیریم. بجز آن لحظه ی عرفانی! نیز در اوایل هرسال، اوایل هر ماه، اوایل هر هفته و احتمالا اوایل هر روز تصمیمات مهمی را برای زندگی مان می گیریم. به این بهانه شاید بد نباشد سخنی، هرچند تکراری و مقدماتی، در باب تصمیم گیری به میان بیاید.
🔅ما چگونه تصمیم می گیریم؟ چه فرایندهایی در تصمیم گیری ما نقش حیاتی دارد؟ تصمیمات ما تحت تاثیر چه عواملی گرفته می شود؟ دادن پاسخی جامع و مبتنی بر پژوهش های علمی به این سوال از دانش من خارج است، اما در این نوشته نکته ای در مورد تصمیم گیری که به نظرم در زندگی ما نقش بسیار مهمی دارد را با شما درمیان می گذارم.
🔅فرض کنید شما و دوستتان برای جمعه ی این هفته دو بلیط صدهزار تومنی برای شهر بازی خریده اید و امکان پس دادن بلیط ها نیز وجود ندارد. صبح روز جمعه هم شما و هم دوستتان احساس می کنید که امروز شهربازی نمی تواند خیلی حال شما را خوش کند و اگر در خانه بمانید و مسابقه ی فوتبالی که قرار است امروز برگزار شود را ببینید لذت بیشتری خواهید برد. در این شرایط چه تصمیمی می گیرید؟ به شهربازی می روید یا به خانه بر می گردید و مسابقه ی فوتبال را تماشا می کنید؟
🔅سؤالی شبیه به این در یکی از پژوهش های کلاسیک حوزهی تصمیم گیری از شرکت کنندگان پرسیده شد و بسیاری از آن ها گفته بودند علی رغم اینکه از شهربازی لذت کمتری خواهد برد اما باز هم به شهربازی خواهند رفت. بیایید هزینه و فایده ی هر یک از دو تصمیم را بررسی کنیم:
تصمیم1: رفتن به شهر بازی
هزینه: صدهزارتومن + از دست دادن دیدن مسابقه ی فوتبال(لذت بیشتر)
فایده: حضور در شهر بازی(لذت کمتر)
تصمیم2: برگشت به خانه و دیدن مسابقه فوتبال
هزینه: صدهزارتومن + از دست دادن حضور در شهربازی(لذت کمتر)
فایده: دیدن مسابقه ی فوتبال(لذت بیشتر)
🔅ظاهرا تصمیم2 هزینه ی کمتر و فایده ی بیشتری دارد. اما بیشتر افراد تصمیم1 را انتخاب می کنند. این چیزی است که آن را اثر هزینه ی صرف شده(sunk-cost effect) می نامند. اثرهزینه ی صرف شده طبق تعریف یعنی گرایش بیشتر به فعالیتی که برای آن فعالیت هزینهای (اعم از زمان، پول، تلاش و ...) صرف شده باشد. بنابراین تصمیم1 به این دلیل بیشتر انتخاب می شود که از قبل برای آن هزینه ای (صد هزار تومن) صرف شده است. اما چرا چنین پدیدهای رخ می دهد؟!...
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/13l0M
🌾 @sedanet
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست
ساقی کجاست گو سبب انتظار چیست
هر وقت خوش که دست دهد مغتنم شمار
کس را وقوف نیست که انجام کار چیست
حافظ غزل شمارهٔ ۶۵
🌾 @sedanet
ساقی کجاست گو سبب انتظار چیست
هر وقت خوش که دست دهد مغتنم شمار
کس را وقوف نیست که انجام کار چیست
حافظ غزل شمارهٔ ۶۵
🌾 @sedanet
Forwarded from وبسایت فرهنگی صدانت
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍁 نگاه رواقیون به امید، رنج، اضطراب و خشم
📗 @sedanet
📗 @sedanet
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
☘️ درسگفتار های بهروز شده صدانت
💫 درسگفتارهای «جبر و اختیار» از کاوه بهبهانی
صوت - 8 جلسه تا کنون - ادامه دارد... 👇
✨→ 3danet.ir/VwWCd
💫 دورهی «دربارهی ذهن» از امیرحسین حاجی شمسایی
صوت - 8 جلسه تا کنون - ادامه دارد... 👇
✨→ 3danet.ir/bflMC
💫 درسگفتارهای «جبر و اختیار» از کاوه بهبهانی
صوت - 8 جلسه تا کنون - ادامه دارد... 👇
✨→ 3danet.ir/VwWCd
💫 دورهی «دربارهی ذهن» از امیرحسین حاجی شمسایی
صوت - 8 جلسه تا کنون - ادامه دارد... 👇
✨→ 3danet.ir/bflMC
🔅اگر انسان ایمان نداشته باشد، چه خواهد بود؟ لابد یک لاابالی؟! اما مگر ایمان چیست؟ ایمان یعنی باور. ایمان یعنی باور داشتن به ضوابطی خاص. اما کدام ضوابطی در دنیا هستند که تغییرناپذیر باشند؟ هیچ چارچوبی نمی توان شناخت که دچار دگرگونی نشده باشد، یا نشود. و طبیعیست که با دگرگونی هر چهارچوب، باور نسبت به آن هم دچار دگرگونی می شود. پس تنها می توان به دگرگونی باور داشت : دگرگونی!
✍️ محمود دولت آبادی
📚 نون نوشتن
🌾 @sedanet
🏙 s8.picofile.com/file/8322267576/n_N.jpg
✍️ محمود دولت آبادی
📚 نون نوشتن
🌾 @sedanet
🏙 s8.picofile.com/file/8322267576/n_N.jpg
☘️ پرونده بسته می شود و تمام
بازخوانی گفتگوی اندیشه پویا با #داریوش_شایگان و #بهمن_فرمان_آرا پیرامون مرگ
🔅شایگان: کتابی می خواندم که نویسنده اش تصویر حکیمانه ای از مرگ داده بود. نوشته بود که برای یک جوان زندگی هم چون خیابانی طولانی و پر از درخت در روبه روست. اما هر چه جلوتر می روید خیابان پشت سر طولانی تر می شود و خیابان رو به رو کوتاه تر. به جایی می رسید که در مقابل تان فقط یک افق وجود دارد. خیابان به انتها می رسد و پشت سرش یک خیابان دور و دراز است. من هم به جایی رسیده ام که روبه رویم دیگر خیابانی نیست. پشت سرم خیابان طویلی است اما رو به رویم دیگر راهی نیست.شما در سی سالگی هنوز باید زندگی تان را بسازید، هنوز اول خیابان هستید و رو به روی تان خیابان تداوم دارد. اما در هشتاد سالگی چطور؟ شانزده سال قبل در همین اتاق کناری یک تجربه شخصی برای من پیش آمد. سینه ام درد گرفته بود. یک لحظه فکر کردم دارم سکته می کنم. اما اصلا نترسیدم و هراسان و دستپاچه نشدم. با آرامش به پسرعمویم تلفن کردم. گفتم دارم سکته می کنم و مرا به بیمارستان ببر. نمیدانم چرا اما خیلی سرحال بودم. با خودم گفتم شاید مرگ آمده و قرار است راحت شوم.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/UM3FK
🌾 @sedanet | @Dariush_Shayegan
بازخوانی گفتگوی اندیشه پویا با #داریوش_شایگان و #بهمن_فرمان_آرا پیرامون مرگ
🔅شایگان: کتابی می خواندم که نویسنده اش تصویر حکیمانه ای از مرگ داده بود. نوشته بود که برای یک جوان زندگی هم چون خیابانی طولانی و پر از درخت در روبه روست. اما هر چه جلوتر می روید خیابان پشت سر طولانی تر می شود و خیابان رو به رو کوتاه تر. به جایی می رسید که در مقابل تان فقط یک افق وجود دارد. خیابان به انتها می رسد و پشت سرش یک خیابان دور و دراز است. من هم به جایی رسیده ام که روبه رویم دیگر خیابانی نیست. پشت سرم خیابان طویلی است اما رو به رویم دیگر راهی نیست.شما در سی سالگی هنوز باید زندگی تان را بسازید، هنوز اول خیابان هستید و رو به روی تان خیابان تداوم دارد. اما در هشتاد سالگی چطور؟ شانزده سال قبل در همین اتاق کناری یک تجربه شخصی برای من پیش آمد. سینه ام درد گرفته بود. یک لحظه فکر کردم دارم سکته می کنم. اما اصلا نترسیدم و هراسان و دستپاچه نشدم. با آرامش به پسرعمویم تلفن کردم. گفتم دارم سکته می کنم و مرا به بیمارستان ببر. نمیدانم چرا اما خیلی سرحال بودم. با خودم گفتم شاید مرگ آمده و قرار است راحت شوم.
متن کامل👇
✨→ 3danet.ir/UM3FK
🌾 @sedanet | @Dariush_Shayegan
صدانت
پرونده بسته میشود و تمام، گفتگوی اندیشهپویا با داریوش شایگان و بهمن فرمانآرا • صدانت
داریوش شایگان: برای علم امروز و برای غربی ها، مرگ یک مسئله بیولوژیک قابل حل است. با این حال مرگ برای آدم مدرن امروز هم چنان یک مسئله است چون نسبت به ...
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
داریوش شایگان: مرگ برای انسان مدرن مسئله است چون نسبت به آنچه با آن میآید ناآگاه است؛ اما میتوان این نگرانیها را کنار زد و خیامی زندگی کرد و دم را غنیمت شمرد. من به چنین نگاهی بسیار معتقدم
@sedanet
@sedanet