☘️ مقدمه‌ای فلسفی بر یک مکتب درمانی
✍️ #بابک_عباسی
🔅 حتی اگر اهل فلسفه نباشید احتمالا این جملۀ درخشان سقراط را خوانده‌اید که «زندگیِ بررسی‌نشده ارزش زیستن ندارد» اما شاید کمتر از خود پرسیده باشید که: زندگی را چطور می‌شود بررسی کرد؟
🔅 یکی از مشغله‌های فیلسوفان این است که دل و رودۀ این سؤال و دیگر سؤالهای سخت را بریزند بیرون.( و لابد برای همین است که گاهی دنبال کردن حاصل تأملات فیلسوفان خیلی دلچسب نیست: دل و رودۀ بیرون ریخته‌شده که تماشا ندارد!)
🔅 تصور کنید با دوست‌تان مشغول صحبت دربارۀ بازی فوتبالی هستید که اخیرا هر دو شاهدش بوده‌اید. شما می‌گویید ضربۀ آزادی که فلان بازیکن از پشت محوطۀ جریمه زد، با اینکه گل نشد شوت خیلی زیبایی بود. دوست شما، که به‌تازگی دانشجوی فلسفه شده است، با شنیدن این جمله، ژستی سقراطی می‌گیرد و می‌پرسد: شوت چطور ممکن است زیبا باشد؟ بله، شوت ممکن است تکنیکی و بامهارت، پرقدرت، غیرقابل‌مهار و… باشد اما زیبا چرا؟ حالا اگر هر دو سرتان برای این جور گفتگوها درد کند، قدم بعدی این خواهد بود که بروید سراغ این موضوع که ما به چه چیزهایی و با چه معیارهایی می‌توانیم «زیبا» بگوییم و اصلا زیبایی چیست. (ممکن هم هست که سوالش را بی‌ربط بدانید و جوابی ندهید و بروید سراغ موضوع بعدی: راستی سکه باز هم گران شد؟)
🔅 پشت‌صحنۀ فلسفی و فنی‌تر چنین گفت‌وگویی (نگاتیو فلسفی این گفت‌وگو) این است که فیلسوفان می‌کوشند پیش‌فرض‌های باورها و افکار و قضاوتهای ما را دربیاورند: چه فکرها و باورهای دیگری داریم که ما را به این سمت هدایت می‌کنند که یک شوت را زیبا بدانیم. قدم بعدی هم این است که ببینند آن باورهای مقدم بر این باور، چقدر درست یا چقدر قابل‌قبول‌اند: ما در باورهای اساسی و قضاوت‌هایمان چه چیزهایی را مسلّم گرفته‌ایم و آن چیزهای مسلّم و بدیهی انگاشته‌شده واقعا چقدر درست‌اند؟
🔅 دستکم یکی از معانی بررسی زندگی همین است: پرسیدن سوالهایی که دیگران نمی‌پرسند. پرسیدن سوالهای دشوار اما به‌جا دربارۀ موضوعات مهم، سوالهایی که حتی نمی‌دانیم چطور باید به آنها جواب داد.
🔅 پرسیدن چنین سؤالهایی مستلزم جرأت و شجاعت فکری است. وقتی همه یک نظر و یک عقیده و ادعا را تکرار می‌کنند، شجاعت و علاوه بر آن، خلاقیت زیادی می‌خواهد که کسی سقراط‌وار مسلّمات را زیر سؤال ببرد و زندگی را از منظر دیگری ببیند. اگر به پرسش ابتدایی این یادداشت برگردیم، زندگیِ بررسی‌شده، زندگی همراه با تأمل و تعمق در موضوعات مهم است.
🔅 این چند سطر در حکم مقدمه‌ای بود برای معرفی یک مکتب درمانی جدید که مُبدعانش با طرح پرسشهایی بنیادی دربارۀ خوب زیستن، یک انقلابِ درمانی پدید آورده و کوشیده‌اند با بررسی جنبۀ بسیار مهمی از زندگی ما، کمک کنند زندگی‌ای را برگزینیم که ارزش زیستن دارد...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/4nMZ2
🌾 @Sedanet | @eudaemonia
✍️ #بابک_عباسی
🔅 حتی اگر اهل فلسفه نباشید احتمالا این جملۀ درخشان سقراط را خوانده‌اید که «زندگیِ بررسی‌نشده ارزش زیستن ندارد» اما شاید کمتر از خود پرسیده باشید که: زندگی را چطور می‌شود بررسی کرد؟
🔅 یکی از مشغله‌های فیلسوفان این است که دل و رودۀ این سؤال و دیگر سؤالهای سخت را بریزند بیرون.( و لابد برای همین است که گاهی دنبال کردن حاصل تأملات فیلسوفان خیلی دلچسب نیست: دل و رودۀ بیرون ریخته‌شده که تماشا ندارد!)
🔅 تصور کنید با دوست‌تان مشغول صحبت دربارۀ بازی فوتبالی هستید که اخیرا هر دو شاهدش بوده‌اید. شما می‌گویید ضربۀ آزادی که فلان بازیکن از پشت محوطۀ جریمه زد، با اینکه گل نشد شوت خیلی زیبایی بود. دوست شما، که به‌تازگی دانشجوی فلسفه شده است، با شنیدن این جمله، ژستی سقراطی می‌گیرد و می‌پرسد: شوت چطور ممکن است زیبا باشد؟ بله، شوت ممکن است تکنیکی و بامهارت، پرقدرت، غیرقابل‌مهار و… باشد اما زیبا چرا؟ حالا اگر هر دو سرتان برای این جور گفتگوها درد کند، قدم بعدی این خواهد بود که بروید سراغ این موضوع که ما به چه چیزهایی و با چه معیارهایی می‌توانیم «زیبا» بگوییم و اصلا زیبایی چیست. (ممکن هم هست که سوالش را بی‌ربط بدانید و جوابی ندهید و بروید سراغ موضوع بعدی: راستی سکه باز هم گران شد؟)
🔅 پشت‌صحنۀ فلسفی و فنی‌تر چنین گفت‌وگویی (نگاتیو فلسفی این گفت‌وگو) این است که فیلسوفان می‌کوشند پیش‌فرض‌های باورها و افکار و قضاوتهای ما را دربیاورند: چه فکرها و باورهای دیگری داریم که ما را به این سمت هدایت می‌کنند که یک شوت را زیبا بدانیم. قدم بعدی هم این است که ببینند آن باورهای مقدم بر این باور، چقدر درست یا چقدر قابل‌قبول‌اند: ما در باورهای اساسی و قضاوت‌هایمان چه چیزهایی را مسلّم گرفته‌ایم و آن چیزهای مسلّم و بدیهی انگاشته‌شده واقعا چقدر درست‌اند؟
🔅 دستکم یکی از معانی بررسی زندگی همین است: پرسیدن سوالهایی که دیگران نمی‌پرسند. پرسیدن سوالهای دشوار اما به‌جا دربارۀ موضوعات مهم، سوالهایی که حتی نمی‌دانیم چطور باید به آنها جواب داد.
🔅 پرسیدن چنین سؤالهایی مستلزم جرأت و شجاعت فکری است. وقتی همه یک نظر و یک عقیده و ادعا را تکرار می‌کنند، شجاعت و علاوه بر آن، خلاقیت زیادی می‌خواهد که کسی سقراط‌وار مسلّمات را زیر سؤال ببرد و زندگی را از منظر دیگری ببیند. اگر به پرسش ابتدایی این یادداشت برگردیم، زندگیِ بررسی‌شده، زندگی همراه با تأمل و تعمق در موضوعات مهم است.
🔅 این چند سطر در حکم مقدمه‌ای بود برای معرفی یک مکتب درمانی جدید که مُبدعانش با طرح پرسشهایی بنیادی دربارۀ خوب زیستن، یک انقلابِ درمانی پدید آورده و کوشیده‌اند با بررسی جنبۀ بسیار مهمی از زندگی ما، کمک کنند زندگی‌ای را برگزینیم که ارزش زیستن دارد...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/4nMZ2
🌾 @Sedanet | @eudaemonia
صدانت
مقدمه‌ای فلسفی بر یک مکتب درمانی • صدانت
حتی اگر اهل فلسفه نباشید احتمالا این جملۀ درخشان سقراط را خوانده‌اید که «زندگیِ بررسی‌نشده ارزش زیستن ندارد» اما شاید کمتر از خود پرسیده باشید که: زندگی...
🔅 دوره‌ای که در آن این اعتقاد که دستیابی به معرفت برای ما آدمیان ممکن نیست خریداران بسیاری داشته باشد عصر شکاکیت نام دارد. انسان‌ها حول‌وحوش چهار صد سال است که در عصر شکاکیت زیسته‌اند، با این حال بسیاری از فیلسوفان در پی زدودنِ شکاکیت از ذهن آدمیان‌اند. عموماً در اعصاری که شکاکیت در آنها برو و بیایِ بسیاری دارد یقین ارزش شمرده می‌شود و در پی آن فرایندِ توجیه‌کردن یک باور برجسته می‌شود؛ چرا که برای دفاع از اینکه به چیزی یقین داریم باید بتوانیم آن را توجیه کنیم. در مقابل، در دوره‌هایی که شکاکیت دستِ بالا را نداشته آنچه ارزش شمرده می‌شده نه یقین، که فهم بوده است و به همین سبب توجیه در چنین دوران‌هایی چندان محلی از اِعراب ندارد و به‌جای آن فرایند، تبیین (توضیح) در مرکز توجه است و خریدار دارد؛ چراکه توانایی در تبیین‌کردن و توضیح‌دادن امور نشان از فهم دارد.
📚 معرفت‌شناسی | لیندا زاگزبسکی | ترجمه‌ی کاوه بهبهانی
🌾 @neypub
🌾 @Sedanet
🌾 @Sophia_Kaveh
t.me/sedanet1/18
📚 معرفت‌شناسی | لیندا زاگزبسکی | ترجمه‌ی کاوه بهبهانی
🌾 @neypub
🌾 @Sedanet
🌾 @Sophia_Kaveh
t.me/sedanet1/18
Telegram
انبار صدانت
☘️ آیا (هر) عقیده‌ای محترم است؟!
✍️ #علی_ورامینی
روزنامه اعتماد / 10 تیر 97
🔅برایم پیام آمده که "به گروه خونی شما نیاز مبرم است و در اسرع وقت به مرکز اهدای خون مراجعه کنید." دل‌گیر شدم که به دلایلی نمی‌توانم تا مدتی این خواسته را اجابت کنم و با یک کار ساده و کم‌زحمت به دیگری‌ای کمک بزرگ و مهمی کرده باشم. همان لحظه خاطرم به سمت مکالمه‌ای رفت که چندی پیش با فردی داشتم که قویا اهدای خون را کاری نادرست می‌دانست. بحث از این شروع شد که ایشان از خواص حجامت و زالودرمانی سخن گفت، از اینکه زالو، خون‌های آلوده را می‌مکد و یا حجامت شریان‌های خونی را تصفیه می‌کند. از قضا دوست پزشکی هم آن‌جا بود و توضیح داد که خون در رگ هرگز ثابت نمی‌نماند که حجامت‌کننده بتواند محل تجمع خون آلوده را پیدا کند. مثلا خونی که الان در پای ماست ممکن است چند ثانیه دیگر در کتف باشد، یا دست و یا هرجای دیگری از بدن. دکتر در ادامه گفت که اهدای خون میتواند هم به آن‌چیزی که شما می‌خواهید (تصفیه خون) کمک کند و هم برای دیگری‌ای حکمِ مایه‌ی حیات داشته باشد. یعنی خونی را که می‌خواهی با حجامت دور بریزی و برای آن پول خرج کنی، اهدا کن. نه تنها هزینه‌ای ندارد بلکه به انسانی دیگر هم کمک خواهی کرد.
🔅آن فرد که راه‌های استدلالش منسد شده بود، دست به یکی از بزرگترین مغاطات بشری زد و گفت: به هر حال من به خواص حجامت و مضرات اهدای خون عقیده داردم و "هر عقیده‌ای هم محترم است." جمله‌ای کلیشه‌ای که خیلی از ما بارها و بارها شنیدیم و احتمالا استفاده هم کرده‌ایم. واقعا چنین است؟ هر عقیده‌ای قابل احترام و به تبع آن قابل ترویج است؟ از فرد مذکور بگذریم که نظراتش احتمالا تنها در حیطه‌ی خانه‌اش بُرد دارد، اما در نظر بگیرید آن حجامت‌کننده که برای پابرجا ماندن گردش مالی‌اش نیاز دارد که این خزعبلات را دائما به‌عنوان حقیقت مطلق به انسان‌های ساده‌لوح بازنمایی کند، قدرت و رسانه در اختیار داشته باشد و بتواند افراد زیادی را مجاب کند که اهدای خون کار غلطی است؛ تصور کنید که بانک خون در عرض یک‌ماه بر سر سیطره‌ی این لاطائلات خالی شود، چند بیمار اورژانسی که در اثر حادثه‌ای خون از دست دادند و نیاز شدید به خون دارند تلف خواهند شد؟ این سوال را اگر از پزشک اورژانس بپرسید احتمالا از تصورش وحشت خواهد کرد. داستان ذکر شده مثال نقضِ گزارهی «هر عقیده‌ای محترم است» است. افرادی در این دنیا آمدند که اعتقاد داشتند فلان قوم لیاقتِ زنده ماندن ندارند و به بهانه‌ی آن دنیا را به آتش و خون کشیدند و میلیون‌ها نفر را کشتند. آیا این عقیده هم محترم است؟ آیا عقیده ابوبکر بغدادی که هر غیرِخودی را نجس می‌دانست محترم است؟ شاید بگویید که این قیاس‌ها استثناء هستند و می‌توان با تسامح نسبت به عقیده‌هایی مانند آنچه در ابتدا ذکر شد کنار آمد. اما بایستی توجه داشت که وقتی با گزاره‌ای مواجه می‌شویم ابتدأ باید تصور کرد که اگر این گزاره تعمیم جهانی پیدا کند چه نتیجه‌ای در برخواهد داشت؟ مثلا اگر همه‌ی دنیا به این نتیجه برسند که اهدای خون کار غلطی است چه نتیجه‌ای در برخواهد داشت؟ قطعا تلفاتش از کشته‌های داعش کمتر نیست.
🔅محترم یا نامحترم بودن یک عقیده را حداقل با سه‌چیز مهم می‌توان محک زد؛ اول پیامدهای تعمیم‌پذیری گزاره ( اگر همگان به این باور برسند و به آن عمل کنند چه نتیجه‌ای در بر خواهد داشت؟)، دوم میزان هم‌پوشانی آن با اخلاق (اخلاق در این‌جا به این معنا که باور و عمل به آن گزاره برای دیگری‌ای، حداقل ضرری در پی نداشته باشد.) و سوم مُستدَل بودن. پس نه تنها هر عقیده‌ای محترم نیست بلکه بعضی اوقات باید تمام قد به جنگِ استدلالی با عقاید نامحترم و جهالت ناشی از آن رفت. هم‌چنین به این هم توجه داشته باشیم که هر عقیده‌ای باید فضای بیان شدن و ارائه‌ی استدلال‌هایش را داشته باشد و هیچ باوری پیشاپیش نامحترم فرض نشود.
🌾 @Sedanet
t.me/sedanet1/25
✍️ #علی_ورامینی
روزنامه اعتماد / 10 تیر 97
🔅برایم پیام آمده که "به گروه خونی شما نیاز مبرم است و در اسرع وقت به مرکز اهدای خون مراجعه کنید." دل‌گیر شدم که به دلایلی نمی‌توانم تا مدتی این خواسته را اجابت کنم و با یک کار ساده و کم‌زحمت به دیگری‌ای کمک بزرگ و مهمی کرده باشم. همان لحظه خاطرم به سمت مکالمه‌ای رفت که چندی پیش با فردی داشتم که قویا اهدای خون را کاری نادرست می‌دانست. بحث از این شروع شد که ایشان از خواص حجامت و زالودرمانی سخن گفت، از اینکه زالو، خون‌های آلوده را می‌مکد و یا حجامت شریان‌های خونی را تصفیه می‌کند. از قضا دوست پزشکی هم آن‌جا بود و توضیح داد که خون در رگ هرگز ثابت نمی‌نماند که حجامت‌کننده بتواند محل تجمع خون آلوده را پیدا کند. مثلا خونی که الان در پای ماست ممکن است چند ثانیه دیگر در کتف باشد، یا دست و یا هرجای دیگری از بدن. دکتر در ادامه گفت که اهدای خون میتواند هم به آن‌چیزی که شما می‌خواهید (تصفیه خون) کمک کند و هم برای دیگری‌ای حکمِ مایه‌ی حیات داشته باشد. یعنی خونی را که می‌خواهی با حجامت دور بریزی و برای آن پول خرج کنی، اهدا کن. نه تنها هزینه‌ای ندارد بلکه به انسانی دیگر هم کمک خواهی کرد.
🔅آن فرد که راه‌های استدلالش منسد شده بود، دست به یکی از بزرگترین مغاطات بشری زد و گفت: به هر حال من به خواص حجامت و مضرات اهدای خون عقیده داردم و "هر عقیده‌ای هم محترم است." جمله‌ای کلیشه‌ای که خیلی از ما بارها و بارها شنیدیم و احتمالا استفاده هم کرده‌ایم. واقعا چنین است؟ هر عقیده‌ای قابل احترام و به تبع آن قابل ترویج است؟ از فرد مذکور بگذریم که نظراتش احتمالا تنها در حیطه‌ی خانه‌اش بُرد دارد، اما در نظر بگیرید آن حجامت‌کننده که برای پابرجا ماندن گردش مالی‌اش نیاز دارد که این خزعبلات را دائما به‌عنوان حقیقت مطلق به انسان‌های ساده‌لوح بازنمایی کند، قدرت و رسانه در اختیار داشته باشد و بتواند افراد زیادی را مجاب کند که اهدای خون کار غلطی است؛ تصور کنید که بانک خون در عرض یک‌ماه بر سر سیطره‌ی این لاطائلات خالی شود، چند بیمار اورژانسی که در اثر حادثه‌ای خون از دست دادند و نیاز شدید به خون دارند تلف خواهند شد؟ این سوال را اگر از پزشک اورژانس بپرسید احتمالا از تصورش وحشت خواهد کرد. داستان ذکر شده مثال نقضِ گزارهی «هر عقیده‌ای محترم است» است. افرادی در این دنیا آمدند که اعتقاد داشتند فلان قوم لیاقتِ زنده ماندن ندارند و به بهانه‌ی آن دنیا را به آتش و خون کشیدند و میلیون‌ها نفر را کشتند. آیا این عقیده هم محترم است؟ آیا عقیده ابوبکر بغدادی که هر غیرِخودی را نجس می‌دانست محترم است؟ شاید بگویید که این قیاس‌ها استثناء هستند و می‌توان با تسامح نسبت به عقیده‌هایی مانند آنچه در ابتدا ذکر شد کنار آمد. اما بایستی توجه داشت که وقتی با گزاره‌ای مواجه می‌شویم ابتدأ باید تصور کرد که اگر این گزاره تعمیم جهانی پیدا کند چه نتیجه‌ای در برخواهد داشت؟ مثلا اگر همه‌ی دنیا به این نتیجه برسند که اهدای خون کار غلطی است چه نتیجه‌ای در برخواهد داشت؟ قطعا تلفاتش از کشته‌های داعش کمتر نیست.
🔅محترم یا نامحترم بودن یک عقیده را حداقل با سه‌چیز مهم می‌توان محک زد؛ اول پیامدهای تعمیم‌پذیری گزاره ( اگر همگان به این باور برسند و به آن عمل کنند چه نتیجه‌ای در بر خواهد داشت؟)، دوم میزان هم‌پوشانی آن با اخلاق (اخلاق در این‌جا به این معنا که باور و عمل به آن گزاره برای دیگری‌ای، حداقل ضرری در پی نداشته باشد.) و سوم مُستدَل بودن. پس نه تنها هر عقیده‌ای محترم نیست بلکه بعضی اوقات باید تمام قد به جنگِ استدلالی با عقاید نامحترم و جهالت ناشی از آن رفت. هم‌چنین به این هم توجه داشته باشیم که هر عقیده‌ای باید فضای بیان شدن و ارائه‌ی استدلال‌هایش را داشته باشد و هیچ باوری پیشاپیش نامحترم فرض نشود.
🌾 @Sedanet
t.me/sedanet1/25
Telegram
بایگانی صدانت
☘️ شبه‌مسئلۀ علم و دین در ایران
✍️#حامد_صفایی‌پور
🔅در این نوشته این است که طرح موضوع یا مسئلۀ «علم و دین» در معنای بررسی رابطۀ دعاوی «علوم طبیعی و متن مقدس» در ایران پیش و پس از انقلاب، یک «شبه‌مسئله» است. در برابر این مدعا سه پرسش کلیدی پدیدار است: ۱. چرا «علم و دین» برای ما یک شبه‌مسئله است؟ ۲. در کانون قرار گرفتن این شبه‌مسئله چه مسئلهای را از دیده پنهان کرده است؟ ۳. تبیین این پدیده چیست و چگونه این «شبه‌مسئله» جایگزین «مسئله» شده است؟ نگارنده با دامن زدن به تأملاتی درباره چگونگی به تجربه آمدن موضوع علم و دین در ایران پیش و پس از انقلاب، در مقام پاسخ به پرسش نخست و ارائۀ ایده‌ای اولیه در پاسخ به پرسش دوم برآمده است. نتیجۀ این تأملات، توجهدهی به ارادههای نامعطوف به علم و مسئلۀ «تفکر ترجمه‌ای» در انتخاب مسائل است.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/9Ibed
🌾 @Sedanet
✍️#حامد_صفایی‌پور
🔅در این نوشته این است که طرح موضوع یا مسئلۀ «علم و دین» در معنای بررسی رابطۀ دعاوی «علوم طبیعی و متن مقدس» در ایران پیش و پس از انقلاب، یک «شبه‌مسئله» است. در برابر این مدعا سه پرسش کلیدی پدیدار است: ۱. چرا «علم و دین» برای ما یک شبه‌مسئله است؟ ۲. در کانون قرار گرفتن این شبه‌مسئله چه مسئلهای را از دیده پنهان کرده است؟ ۳. تبیین این پدیده چیست و چگونه این «شبه‌مسئله» جایگزین «مسئله» شده است؟ نگارنده با دامن زدن به تأملاتی درباره چگونگی به تجربه آمدن موضوع علم و دین در ایران پیش و پس از انقلاب، در مقام پاسخ به پرسش نخست و ارائۀ ایده‌ای اولیه در پاسخ به پرسش دوم برآمده است. نتیجۀ این تأملات، توجهدهی به ارادههای نامعطوف به علم و مسئلۀ «تفکر ترجمه‌ای» در انتخاب مسائل است.
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/9Ibed
🌾 @Sedanet
صدانت
شبه‌مسئلۀ علم و دین در ایران • صدانت
مدعای اصلی دکتر حامد صفایی‌پور در این نوشته این است که طرح موضوع یا مسئلۀ «علم و دین» در معنای بررسی رابطۀ دعاوی «علوم طبیعی و متن مقدس» در ایران پیش و
🎥 درس‌گفتارهای هانا آرنت از #رامین_جهانبگلو
پنج جلسه تا کنون | انجمن فلسفی آگورا
صوت و فیلم👇
✨ → 3danet.ir/P1bX3
🌾 @Sedanet
پنج جلسه تا کنون | انجمن فلسفی آگورا
صوت و فیلم👇
✨ → 3danet.ir/P1bX3
🌾 @Sedanet
☘️ ترجمۀ فرهنگی و اخلاقِ دین‌شناسی
معرفی کتاب اخلاقِ دین‌شناسی اثر #ابوالقاسم_فنائی
✍️ #مهدی_ایرانمنش
🔅قطع ارتباط زبان دینی با گذشته و آینده که اینک در قرائت رسمی دینی ما دیده می‌شود، انتقاداتی را متوجه دین و دینداران کرده است؛ انتقاداتی که بر «غیر اخلاقی بودنِ» پاره‌ای از «احکام فقه سنتی» و یا «خردناپذیریِ» برخی از «ﺑﺎورﻫﺎ»ی دینداران تأکید می‌کند. این در حالی است که هم آن احکام و هم این باورها از منظر الگویی که مؤلف محترم ترسیم می‌کند، «غیر اخلاقی» و لذا «غیردینی»اند. در این الگو پذیرش باورهای خردناپذیر، نیز فعلی غیر‌اخلاقی و لذا غیردینی شمرده می‌شود. چنین احکام، باورها و حتی افعالی برای آنکه واقعاً دینی شمرده شوند، باید «اخلاقی» باشند. در غیر این‌صورت غیردینی‌اند حتی اگر عادتاً سال‌ها به عنوان احکام و باورهای دینی شناخته شده باشند.
🔅بر این اساس به نظر می‌رسد که فهم همدلانۀ این پروژۀ ارزشمند که در قالب یک کتاب وزین پیش روی ماست، از جهات بسیاری حائز اهمیت است. ﻏﻨﺎ، ﮔﺮهﮔﺸﺎﯾﯽ، گستردگیِ مسائل مرتبط با آن، نحوۀ تجزیه و تحلیل و ویژگی ﻗﺎﻧﻊﮐﻨﻨﺪﮔﯽِ آن، استعدادِ عمیقِ اصلاحاتِ زیربناییِ را برای آن فراهم آورده و آنرا در ردیف مهمترین پروژه‌های روشنفکران و نواندیشانِ دینی قرار داده است. به این پروژه که بخش میانیِ سه کتابِ ایشان است، امید بسیار باید داشت. چراغ راهی است برای روشنفکران و نو اندیشان دینی تا ﺑﺎ اﺳﺘﺨﺮاج آﻣﻮزهﻫﺎی دینیِ رسیده از پیامبر از لابلای ﻗوانین، ﻋﺮف، اﺧﻼق و فرهنگ ﻋﺼﺮ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ، از طریق ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽِ آنها در قالب عقلانیت و اخلاقِ متناسب با عصر جدید به دفاع از معرفتی دینی که اخلاقی‌تر، عادلانه‌تر، معنوی‌تر و خردپسندتر است، بپردازند.
t.me/sedanet1/26
متن کامل این معرفی👇
✨ → 3danet.ir/j8YT1
🌾 @Sedanet | @abolghasemfanaei
معرفی کتاب اخلاقِ دین‌شناسی اثر #ابوالقاسم_فنائی
✍️ #مهدی_ایرانمنش
🔅قطع ارتباط زبان دینی با گذشته و آینده که اینک در قرائت رسمی دینی ما دیده می‌شود، انتقاداتی را متوجه دین و دینداران کرده است؛ انتقاداتی که بر «غیر اخلاقی بودنِ» پاره‌ای از «احکام فقه سنتی» و یا «خردناپذیریِ» برخی از «ﺑﺎورﻫﺎ»ی دینداران تأکید می‌کند. این در حالی است که هم آن احکام و هم این باورها از منظر الگویی که مؤلف محترم ترسیم می‌کند، «غیر اخلاقی» و لذا «غیردینی»اند. در این الگو پذیرش باورهای خردناپذیر، نیز فعلی غیر‌اخلاقی و لذا غیردینی شمرده می‌شود. چنین احکام، باورها و حتی افعالی برای آنکه واقعاً دینی شمرده شوند، باید «اخلاقی» باشند. در غیر این‌صورت غیردینی‌اند حتی اگر عادتاً سال‌ها به عنوان احکام و باورهای دینی شناخته شده باشند.
🔅بر این اساس به نظر می‌رسد که فهم همدلانۀ این پروژۀ ارزشمند که در قالب یک کتاب وزین پیش روی ماست، از جهات بسیاری حائز اهمیت است. ﻏﻨﺎ، ﮔﺮهﮔﺸﺎﯾﯽ، گستردگیِ مسائل مرتبط با آن، نحوۀ تجزیه و تحلیل و ویژگی ﻗﺎﻧﻊﮐﻨﻨﺪﮔﯽِ آن، استعدادِ عمیقِ اصلاحاتِ زیربناییِ را برای آن فراهم آورده و آنرا در ردیف مهمترین پروژه‌های روشنفکران و نواندیشانِ دینی قرار داده است. به این پروژه که بخش میانیِ سه کتابِ ایشان است، امید بسیار باید داشت. چراغ راهی است برای روشنفکران و نو اندیشان دینی تا ﺑﺎ اﺳﺘﺨﺮاج آﻣﻮزهﻫﺎی دینیِ رسیده از پیامبر از لابلای ﻗوانین، ﻋﺮف، اﺧﻼق و فرهنگ ﻋﺼﺮ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ، از طریق ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽِ آنها در قالب عقلانیت و اخلاقِ متناسب با عصر جدید به دفاع از معرفتی دینی که اخلاقی‌تر، عادلانه‌تر، معنوی‌تر و خردپسندتر است، بپردازند.
t.me/sedanet1/26
متن کامل این معرفی👇
✨ → 3danet.ir/j8YT1
🌾 @Sedanet | @abolghasemfanaei
Telegram
انبار صدانت
🎥 روشنفکری دینی و نقش آن در آینده سیاسی ایران
👤 #آرش_نراقی
فیلم و صوت👇
✨ → 3danet.ir/m7Vbb
🌾 @Sedanet | @arash_naraghi
👤 #آرش_نراقی
فیلم و صوت👇
✨ → 3danet.ir/m7Vbb
🌾 @Sedanet | @arash_naraghi
☘️ مصاحبه ماهنامه قلم‌یاران با #موسی_اکرمی
🔅در حال حاضر آیا روشنفکری را در ایران کارآمد ارزیابی می‌کنید؟
🔅کشاندن بحث به دایره عقل و تبیین شرع در حدود عقل مهم بوده است؛ آیا سروش در این زمینه موفق عمل کرده است؟
🔅با نگاه به حیات گذشته روشنفکری‌دینی در ایران به نظر می‌رسد که هیچکدام از روشنفکران دینی نتوانستند به مبانی اندیشه غرب و تاریخ آن توجه جدی نشان دهند؛ این عدم التفات تا چه حد به ضرر روشنفکری‌دینی تمام شده است؟
🔅روشنفکری دینی در رویکرد نقادانۀ گذشته و حال به سنت همواره با نگرشی ایدئولوژیک به سراغ سنت رفته است؟
🔅به نظر می‌رسد که #عبدالکریم_سروش هنوز نتوانسته است به درک درستی از جهان سیاست یا امر سیاسی دست یابد. به عنوان مثال کتابی چون ادب قدرت و عدالت در حوزه سیاست واجد هیچ مبنایی نیست. آیا این عدم توجه به اندیشه سیاسی جدید به این معنا نیست که حیات روشنفکر دینی در ایران در بیراهه سپری شده است؟ و آیا نسل پس از سروش هم در این راه قدم نهاده است؟
🔅با توجه به این که اکنون در فضایی به سر می‌بریم که موضوع «ایران» مرکزیت یافته و در اندیشه ورزی به مسئله اساسی تبدیل شده است، و با توجه به اینکه روشنفکری دینی ایران هرگز نتوانست به مثلث اندیشه حقوقی، اندیشه -سیاسی و اندیشه اقتصادی توجه جدی نشان دهد، و باتوجه به اهمیت این مثلث، این بی توجهی یا کم توجهی روشنفکری دینی به آنها تا چه حد میتواند برای آن خلأ محسوب شود؟
🔅آیا شما قبول دارید که حیات روشنفکری دینی با محوریت سروش در بیراهه سپری شده است؟ به این معنی که ایشان هنوز به میدان‌های دیگر التفات نشان نداده است؟
🔅دکتر موسی اکرمی، استاد فلسفه، به این پرسش‌ها در یازدهمین شماره‌ی ماهنامه قلم‌یاران پاسخ داده‌اند…
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/24ncX
🌾 @Sedanet | @musaakrami
🔅در حال حاضر آیا روشنفکری را در ایران کارآمد ارزیابی می‌کنید؟
🔅کشاندن بحث به دایره عقل و تبیین شرع در حدود عقل مهم بوده است؛ آیا سروش در این زمینه موفق عمل کرده است؟
🔅با نگاه به حیات گذشته روشنفکری‌دینی در ایران به نظر می‌رسد که هیچکدام از روشنفکران دینی نتوانستند به مبانی اندیشه غرب و تاریخ آن توجه جدی نشان دهند؛ این عدم التفات تا چه حد به ضرر روشنفکری‌دینی تمام شده است؟
🔅روشنفکری دینی در رویکرد نقادانۀ گذشته و حال به سنت همواره با نگرشی ایدئولوژیک به سراغ سنت رفته است؟
🔅به نظر می‌رسد که #عبدالکریم_سروش هنوز نتوانسته است به درک درستی از جهان سیاست یا امر سیاسی دست یابد. به عنوان مثال کتابی چون ادب قدرت و عدالت در حوزه سیاست واجد هیچ مبنایی نیست. آیا این عدم توجه به اندیشه سیاسی جدید به این معنا نیست که حیات روشنفکر دینی در ایران در بیراهه سپری شده است؟ و آیا نسل پس از سروش هم در این راه قدم نهاده است؟
🔅با توجه به این که اکنون در فضایی به سر می‌بریم که موضوع «ایران» مرکزیت یافته و در اندیشه ورزی به مسئله اساسی تبدیل شده است، و با توجه به اینکه روشنفکری دینی ایران هرگز نتوانست به مثلث اندیشه حقوقی، اندیشه -سیاسی و اندیشه اقتصادی توجه جدی نشان دهد، و باتوجه به اهمیت این مثلث، این بی توجهی یا کم توجهی روشنفکری دینی به آنها تا چه حد میتواند برای آن خلأ محسوب شود؟
🔅آیا شما قبول دارید که حیات روشنفکری دینی با محوریت سروش در بیراهه سپری شده است؟ به این معنی که ایشان هنوز به میدان‌های دیگر التفات نشان نداده است؟
🔅دکتر موسی اکرمی، استاد فلسفه، به این پرسش‌ها در یازدهمین شماره‌ی ماهنامه قلم‌یاران پاسخ داده‌اند…
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/24ncX
🌾 @Sedanet | @musaakrami
صدانت
مصاحبه ماهنامه قلم‌یاران با موسی اکرمی • صدانت
در حال حاضر آیا روشنفکری را در ایران کارآمد ارزیابی می‌کنید؟ دکتر موسی اکرمی، استاد فلسفه، به این پرسش‌ها در یازدهمین شماره‌ی ماهنامه قلم‌یاران پاسخ داده ...
🔅 از دید یه کارمند قطار، خداحافظی کردن های هر روزه‌ی مسافرها دَمِ قطار یه حالت کاملاً کلیشه‌ای داره. از دید پرستار، مرگ چهره‌ی دیگه‌ای داره تا از دید یه عزادار.
🔅 هر کاری رو که آدم مرتب و به‌صورت حرفه‌ای انجام می‌ده، اونو فسیل می‌کنه. شاید بهتر باشه آدم پیشامدای زندگی خودشو هم از دید یه کارمند ایستگاه قطار ببینه.
📚 بعضی‌ها هیچ‌وقت نمی‌فهمن
✍️ کورت توخولسکی
🌾 @Sedanet
t.me/sedanet1/29
🔅 هر کاری رو که آدم مرتب و به‌صورت حرفه‌ای انجام می‌ده، اونو فسیل می‌کنه. شاید بهتر باشه آدم پیشامدای زندگی خودشو هم از دید یه کارمند ایستگاه قطار ببینه.
📚 بعضی‌ها هیچ‌وقت نمی‌فهمن
✍️ کورت توخولسکی
🌾 @Sedanet
t.me/sedanet1/29
Telegram
انبار صدانت
Audio
🎙 شایگان که بود و پروژۀ فکری او چه بود!
👤 #اردشیر_منصوری
تنکابن - مؤسسه فرهنگی رنگ و ترنگ - تیرماه 97
🌾 @Sedanet | @ardeshirmansouri
👤 #اردشیر_منصوری
تنکابن - مؤسسه فرهنگی رنگ و ترنگ - تیرماه 97
🌾 @Sedanet | @ardeshirmansouri
☘️ داریوش شایگان از نگاه رامین جهانبگلو و مهدی خلجی
🔅کانونِ کتابِ تورنتو نشست یکصد و سی‌ام خود را، که چندی پیش برگزار شد، به یابود داریوش شایگان اختصاص داد. رامین جهانبگلو و مهدی خلجی دو سخنران این نشست بودند. سعید حریری، مدیر کانون، پیش از آغاز سخنرانی‌ها دو پرسش زیر را طرح کرد که هر دو سخنران، ضمن نکات دیگر، مورد توجه قرار دادند:
🔅فیلسوفی که میتواند هم در زمان شاه و هم در این زمان محبوب دو نظام حاکم باشد چگونه فیلسوفی است؟ آیا می‌توان گفت که دلیلش این است که این فیلسوف اساساً به مشکلات و معضلات مردم توجهی نداشته است؟
🔅آیا می‌توان گفت که آقای شایگان قلبش برای ایران و ایرانیان می‌تپیده یا اینکه ایشان بیشتر شخصیتی جهانی بوده و قلبش برای جهان می‌تپیده؟
فیلم و صوت👇
✨ → 3danet.ir/pJ5Bq
🌾 @Sedanet
🌾 @Ramin_Jahanbegloo
🔅کانونِ کتابِ تورنتو نشست یکصد و سی‌ام خود را، که چندی پیش برگزار شد، به یابود داریوش شایگان اختصاص داد. رامین جهانبگلو و مهدی خلجی دو سخنران این نشست بودند. سعید حریری، مدیر کانون، پیش از آغاز سخنرانی‌ها دو پرسش زیر را طرح کرد که هر دو سخنران، ضمن نکات دیگر، مورد توجه قرار دادند:
🔅فیلسوفی که میتواند هم در زمان شاه و هم در این زمان محبوب دو نظام حاکم باشد چگونه فیلسوفی است؟ آیا می‌توان گفت که دلیلش این است که این فیلسوف اساساً به مشکلات و معضلات مردم توجهی نداشته است؟
🔅آیا می‌توان گفت که آقای شایگان قلبش برای ایران و ایرانیان می‌تپیده یا اینکه ایشان بیشتر شخصیتی جهانی بوده و قلبش برای جهان می‌تپیده؟
فیلم و صوت👇
✨ → 3danet.ir/pJ5Bq
🌾 @Sedanet
🌾 @Ramin_Jahanbegloo
صدانت
داریوش شایگان از نگاه رامین جهانبگلو و مهدی خلجی • صدانت
کانونِ کتابِ تورنتو نشست یکصد و سی‌ام خود را، که چندی پیش برگزار شد، به یابود داریوش شایگان اختصاص داد. رامین جهانبگلو و مهدی خلجی دو سخنران این نشست ...
☘️ سخنرانی #آذرخش_مکری در سمپوزیوم رشک و حسد
صوت و فایل پاورپوینت👇
✨ → 3danet.ir/LOiS2
🌾 @Sedanet | @DrAzarakhshMokri
صوت و فایل پاورپوینت👇
✨ → 3danet.ir/LOiS2
🌾 @Sedanet | @DrAzarakhshMokri
☘️ فرهنگ، سدی در برابر پیشرفت!
✍️ طاهره شیخ الاسلام
🔅آقای صدیق قطبی در کانال تلگرامی خود (عقل آبی) در متن کوتاهی تحت عنوان: "حرفِ اصلی شما چیست؟" نوشته بودند هر شاعر یا نویسنده‌ای یک حرف اصلی بیشتر ندارد. یک حرف که در تمام آثار او تکثیر می‌شود و من با خواندن آن متوجه شدم که بیش از بیست سال است مطلبی را در دو کتاب و بیش از بیست مقاله بصورتهای گوناگون تکرار کرده ام. و آن مطلب چنین است:
🔅" رفتارهای فردی و اجتماعی، آداب و عادات و رسومی را که اجداد ما در راستای تنازع بقای خویش در زیر فشارهای سه گانه سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کسب کرده اند و من آنها را فرهنگ می خوانم، امروز به مانعی در برابر پیشرفت جامعه ما تبدیل شده اند".
🔅داریوش شایگان در کتاب زیر آسمانهای جهان به این نکته چنین اشاره می کند: در کشورهایی مانند کشور ما نوعی جامعه شناسی شکست های واقعی وجود دارد. تعداد شکست هایی را که از بیش از یکصد سال پیش تاریخ ما را انباشته اند بشمارید. این شکست ها از کجا آمده اند؟ اینکه – چنانچه غالبا می گویند فلان کس را مسئول بهمان شکست بدانیم ، کمال ساده لوحی است زیرا شکست ها در کمال لجاجت و با نظمی ساعت آسا تکرار می شوند گویی از تقدیری رام نشدنی به بار می آیند، شکست نهضت مشروطیت (1285) شکست خیابانی (1299)، شکست مصدق (1332). وقتی که شکست به این صورت تکرار شود، از بیماری ای حکایت می کند که عمیقا در فرهنگ ما لانه دارد.
🔅بعقیده نگارنده بسیاری از ویژگیهای فرهنگی و آداب و عادات و رسوم ما یا ریشه در ترس دارند (سکوت و سازش، عدم توانایی در مخالفت با قدرتمند تر از خود، تعریف و تمجیدهای افراطی، دروغگویی، عدم اعتماد، عدم توانایی در انجام کارهای جمعی، و .....) و یا ریشه در فقر (آبرو داری، رودر بایستی، تعارف، مهمان نوازی، دست و دلبازی و .... ) و یا در هردو...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/XL9BS
🌾 @Sedanet | @essarat
✍️ طاهره شیخ الاسلام
🔅آقای صدیق قطبی در کانال تلگرامی خود (عقل آبی) در متن کوتاهی تحت عنوان: "حرفِ اصلی شما چیست؟" نوشته بودند هر شاعر یا نویسنده‌ای یک حرف اصلی بیشتر ندارد. یک حرف که در تمام آثار او تکثیر می‌شود و من با خواندن آن متوجه شدم که بیش از بیست سال است مطلبی را در دو کتاب و بیش از بیست مقاله بصورتهای گوناگون تکرار کرده ام. و آن مطلب چنین است:
🔅" رفتارهای فردی و اجتماعی، آداب و عادات و رسومی را که اجداد ما در راستای تنازع بقای خویش در زیر فشارهای سه گانه سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کسب کرده اند و من آنها را فرهنگ می خوانم، امروز به مانعی در برابر پیشرفت جامعه ما تبدیل شده اند".
🔅داریوش شایگان در کتاب زیر آسمانهای جهان به این نکته چنین اشاره می کند: در کشورهایی مانند کشور ما نوعی جامعه شناسی شکست های واقعی وجود دارد. تعداد شکست هایی را که از بیش از یکصد سال پیش تاریخ ما را انباشته اند بشمارید. این شکست ها از کجا آمده اند؟ اینکه – چنانچه غالبا می گویند فلان کس را مسئول بهمان شکست بدانیم ، کمال ساده لوحی است زیرا شکست ها در کمال لجاجت و با نظمی ساعت آسا تکرار می شوند گویی از تقدیری رام نشدنی به بار می آیند، شکست نهضت مشروطیت (1285) شکست خیابانی (1299)، شکست مصدق (1332). وقتی که شکست به این صورت تکرار شود، از بیماری ای حکایت می کند که عمیقا در فرهنگ ما لانه دارد.
🔅بعقیده نگارنده بسیاری از ویژگیهای فرهنگی و آداب و عادات و رسوم ما یا ریشه در ترس دارند (سکوت و سازش، عدم توانایی در مخالفت با قدرتمند تر از خود، تعریف و تمجیدهای افراطی، دروغگویی، عدم اعتماد، عدم توانایی در انجام کارهای جمعی، و .....) و یا ریشه در فقر (آبرو داری، رودر بایستی، تعارف، مهمان نوازی، دست و دلبازی و .... ) و یا در هردو...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/XL9BS
🌾 @Sedanet | @essarat
صدانت
فرهنگ، سدی در برابر پیشرفت! • صدانت
رفتارهای فردی و اجتماعی، آداب و عادات و رسومی را که اجداد ما در راستای تنازع بقای خویش در زیر فشارهای سه گانه سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کسب کرده اند و من...
☘️ خسته از معشوقی
✍️ #محبوبه_پاک_نیا
🔅 بیایید فقط کمی از یک زاویه متفاوت به مسئله نگاه کنیم، ببینیم چه می‌بینیم. این معشوق است که جز مرده‌‌ای و پرده‌‌ای بیش نیست، نه عاشق. زن که عموماً همان نقش معشوقی را اجرا می‌کند، در این نمایش دقیقاً چیست؟ اولاً مرده است، چون تقریباً هیچ حرکتی از طرف او انجام نمی‌شود. او فعال نیست، منفعل است، و نهایت انفعال یعنی مردگی. برعکس عاشق که سراسر حرکت است، معشوق فقط برکت است. رسم عاشق‌کشی وشیوه‌ی شهرآشوبی، جامه‌‌ای بود که بر قامت او دوخته بود. جالب است! نمی‌گوید این رسم، فعالیت و کاری بود که سناریست برای او در نظر گرفته بود. می‌گوید جامه‌‌ای بود که بر قامت او دوخته بود. یعنی کاری نبود که باید انجام می‌داد، همان بودن و خلقتش بود. یعنی جوری ساخته بودندش که نیاز به کاری نداشت، فقط باید باشد، به چیز دیگری نیاز نیست. آیا تعبیر بهتری از مُردگی برای چنین نقشی می‌توان ادعا کرد؟
🔅می‌گویند تا عشوه‌گری زنانه باشد، بی‌قراری مردانه هم هست، اما زنان برای عشوه‌گری حتماً نیازی نیست کاری بکنند. طوری‌اند که بودنشان همان عشوه‌گری است. ثانیاً پرده است: شمایل تو بدیدم نه عقل ماند و نه هوشم. زن، معشوق، شمایلی بیش نیست؛ درست مثل یک نقاشی کلاسیک، اعم از این که نقاشی با کلمات و در غزل باشد یا با رنگ‌‌‌ها و طرح‌‌‌ها روی تابلو، همه‌ی بحث عبارت است از قد سرو، چشم شهلا، نرگس جادو، خم ابرو، لب لعل، خال سیاه، چال زنخدان. آیا این چیزی بیشتر از یک پرده است؟ مگر تو روی بپوشی و فتنه باز نشانی؛ کافی است روی معشوق پوشیده شود تا فتنه‌ی عاشقی خاتمه گیرد. یعنی پرده و شمایل است. البته ممکن است به یاد بیاوریم، که درباره‌ی ناز و کرشم و خرام معشوق هم سخنی هست، در این صورت کافی است تا به آن پرده بادی هم بوزد، همه چیز درست است. این کمدی وقتی تراژیک می‌شود که به سراغ صفات برویم؛ منظورم صفات معشوق است در مقابل صفات عاشق.
🔅 قبلاً گفتم نه فقط همه‌ی اکشن‌ها، آن هم سرشار از خطر و اضطراب و دینامیزم و اوج و فرود و دویدن و نرسیدن و پر کردن یک تنه‌ی صحنه، متعلق به مرد عاشق بود و زن، معشوق، فقط قسمتی از دکوراسیون سِن، نقش زیبایی آویخته بر دیوار، را تشکیل می‌داد، بلکه عاشق مقدار زیادی از صفات مثبت را نیز داشت. و الان اضافه می‌کنم که در بازی عاشق و معشوقی تقریباً تمامی بهترین صفات در انحصار مرد و عموم بدترین صفات چسبیده بر پیشانی زن است. اگر عاشق ستایشگر، صادق، صریح، شجاع، فداکار، وفادار، دل‌نازک، مهربان، یکه‌شناس، رقیب‌کُش و ایثارگر است، معشوق، در برابر، بی‌تفاوت، بی‌اعتنا، غره، متکبر، بی‌مروت، بی‌مدارا، بی‌وفا، سنگدل، بی‌رحم، حیله‌گر، جادوگر و حتی قاتل. و تعجب این که موجودی که نقش سیاهی لشکر را دارد و نقشی و پرده‌‌ای و مُرده‌‌ای بیش نیست، چگونه در انجماد تحمیل شده‌ی خود این همه آزاررسان میتواند باشد!
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/q2e65
🌾 @Sedanet
✍️ #محبوبه_پاک_نیا
🔅 بیایید فقط کمی از یک زاویه متفاوت به مسئله نگاه کنیم، ببینیم چه می‌بینیم. این معشوق است که جز مرده‌‌ای و پرده‌‌ای بیش نیست، نه عاشق. زن که عموماً همان نقش معشوقی را اجرا می‌کند، در این نمایش دقیقاً چیست؟ اولاً مرده است، چون تقریباً هیچ حرکتی از طرف او انجام نمی‌شود. او فعال نیست، منفعل است، و نهایت انفعال یعنی مردگی. برعکس عاشق که سراسر حرکت است، معشوق فقط برکت است. رسم عاشق‌کشی وشیوه‌ی شهرآشوبی، جامه‌‌ای بود که بر قامت او دوخته بود. جالب است! نمی‌گوید این رسم، فعالیت و کاری بود که سناریست برای او در نظر گرفته بود. می‌گوید جامه‌‌ای بود که بر قامت او دوخته بود. یعنی کاری نبود که باید انجام می‌داد، همان بودن و خلقتش بود. یعنی جوری ساخته بودندش که نیاز به کاری نداشت، فقط باید باشد، به چیز دیگری نیاز نیست. آیا تعبیر بهتری از مُردگی برای چنین نقشی می‌توان ادعا کرد؟
🔅می‌گویند تا عشوه‌گری زنانه باشد، بی‌قراری مردانه هم هست، اما زنان برای عشوه‌گری حتماً نیازی نیست کاری بکنند. طوری‌اند که بودنشان همان عشوه‌گری است. ثانیاً پرده است: شمایل تو بدیدم نه عقل ماند و نه هوشم. زن، معشوق، شمایلی بیش نیست؛ درست مثل یک نقاشی کلاسیک، اعم از این که نقاشی با کلمات و در غزل باشد یا با رنگ‌‌‌ها و طرح‌‌‌ها روی تابلو، همه‌ی بحث عبارت است از قد سرو، چشم شهلا، نرگس جادو، خم ابرو، لب لعل، خال سیاه، چال زنخدان. آیا این چیزی بیشتر از یک پرده است؟ مگر تو روی بپوشی و فتنه باز نشانی؛ کافی است روی معشوق پوشیده شود تا فتنه‌ی عاشقی خاتمه گیرد. یعنی پرده و شمایل است. البته ممکن است به یاد بیاوریم، که درباره‌ی ناز و کرشم و خرام معشوق هم سخنی هست، در این صورت کافی است تا به آن پرده بادی هم بوزد، همه چیز درست است. این کمدی وقتی تراژیک می‌شود که به سراغ صفات برویم؛ منظورم صفات معشوق است در مقابل صفات عاشق.
🔅 قبلاً گفتم نه فقط همه‌ی اکشن‌ها، آن هم سرشار از خطر و اضطراب و دینامیزم و اوج و فرود و دویدن و نرسیدن و پر کردن یک تنه‌ی صحنه، متعلق به مرد عاشق بود و زن، معشوق، فقط قسمتی از دکوراسیون سِن، نقش زیبایی آویخته بر دیوار، را تشکیل می‌داد، بلکه عاشق مقدار زیادی از صفات مثبت را نیز داشت. و الان اضافه می‌کنم که در بازی عاشق و معشوقی تقریباً تمامی بهترین صفات در انحصار مرد و عموم بدترین صفات چسبیده بر پیشانی زن است. اگر عاشق ستایشگر، صادق، صریح، شجاع، فداکار، وفادار، دل‌نازک، مهربان، یکه‌شناس، رقیب‌کُش و ایثارگر است، معشوق، در برابر، بی‌تفاوت، بی‌اعتنا، غره، متکبر، بی‌مروت، بی‌مدارا، بی‌وفا، سنگدل، بی‌رحم، حیله‌گر، جادوگر و حتی قاتل. و تعجب این که موجودی که نقش سیاهی لشکر را دارد و نقشی و پرده‌‌ای و مُرده‌‌ای بیش نیست، چگونه در انجماد تحمیل شده‌ی خود این همه آزاررسان میتواند باشد!
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/q2e65
🌾 @Sedanet
صدانت
خسته از معشوقی • صدانت
جای معشوقی جای امن است و جای عاشقی جای پُرمخاطره. چه چیز بهتر از این که در معامله‌ی عشق یک طرف از امتیاز و حق ویژه بهره‌مند باشد...
🔅 #یاسر_میردامادی : در این مقاله، که در اصل به فرانسه نوشته شده و ترجمه‌ی انگلیسی آن تازه انتشار یافته، محمدعلی امیر معزّی، شیعه‌شناس برجسته‌ی ایرانی-فرانسوی و استاد دانشگاه سوربون استدلال می‌کند که نبی اسلام در تعلیمات خود پایان قریب‌الوقوع جهان را نوید می‌داده است و نیز، به تبع، نویده دهنده‌ی آمدن مسیح منتظر که همان عیسی است، بوده است. اما برای برخی پیروان محمد، مسیح منتظر تنها عیسی نبوده است بلکه علاوه بر او علی ابن ابیطالب هم واجد چنین جایگاهی بوده است. در نتیجه، علی در نظر برخی پیروان محمد، عیسای دوم بوده است. با درگذشت محمد و علی، به پایان نرسیدن جهان، جنگ‌های ردّه، فتوحات عرب و تشکیل امپراطوری اسلامی، ایده‌ی مسیح دوم بودن علی ابن ابیطالب، در میان شیعیان علی مسیر متفاوتی از شکل‌گیری نخستین‌اش می‌یابد. علی دیگر آن مسیح دومی نیست که در آستانه‌ی پایان جهان ظهور خواهد کرد، اما مظهر خدا و پدر امامان شیعه است. جایگاه آخر‌الزمانی او به یکی از فرزندان علی، مهدی قائم، منتقل می‌شود.
🌾 @Sedanet
t.me/sedanet1/30
🌾 @Sedanet
t.me/sedanet1/30
Telegram
انبار صدانت
☘️ هفتمین مدرسهٔ تابستانی فلسفهٔ تحلیلی
🔅پژوهشکدهٔ فلسفهٔ تحلیلی پژوهشگاه دانش‌های بنیادی (IPM) هفتمین دورة مدرسة تابستانی فلسفة تحلیلی را با عنوان «مباحثی در فلسفه ذهن، زبان، اخلاق و متافیزیک» از 4 تا 7 شهریور برگزار می‌کند. در این دوره استادان وهمکاران پژوهشگاه دانش‌های بنیادی چهار کلاس آموزشی را در فلسفه ذهن، فلسفه زبان، فلسفه اخلاق و متافیزیک برگزار می‌کنند. (عنوان دقیق و تاریخ کلاس‌ها در برنامه پیوست آمده است).
🔅از علاقه‌مندان به شرکت در این مدرسة تابستانی دعوت می‌شود حداکثر تا تاریخ 15 مرداد با نشانی الکترونیکیدبیرخانة مدرسة تابستانی (phil@ipm.ir) تماس بگیرند. لطفاْ، در ایمیل ارسالی، ضمن ذکر نام و سوابق تحصیلی، رزومهٔ متقاضی نیز پیوست شود. هدف اصلی این مدرسه تابستانی کمک به بهبود وضعیت آموزشی در فلسفه تحلیلی است؛ متقاضیان بر اساس این هدف پذیرفته خواهند شد. با این همه، با توجه به محدودیت فضای محل‌برگزاری مدرسة تابستانی، ممکن است پژوهشکده قادر نباشد تمام متقاضیان را برای مدرسه بپذیرد.
معرفی کامل👇
✨ → 3danet.ir/DO2zs
🌾 @Sedanet | @philosophyofscience
🔅پژوهشکدهٔ فلسفهٔ تحلیلی پژوهشگاه دانش‌های بنیادی (IPM) هفتمین دورة مدرسة تابستانی فلسفة تحلیلی را با عنوان «مباحثی در فلسفه ذهن، زبان، اخلاق و متافیزیک» از 4 تا 7 شهریور برگزار می‌کند. در این دوره استادان وهمکاران پژوهشگاه دانش‌های بنیادی چهار کلاس آموزشی را در فلسفه ذهن، فلسفه زبان، فلسفه اخلاق و متافیزیک برگزار می‌کنند. (عنوان دقیق و تاریخ کلاس‌ها در برنامه پیوست آمده است).
🔅از علاقه‌مندان به شرکت در این مدرسة تابستانی دعوت می‌شود حداکثر تا تاریخ 15 مرداد با نشانی الکترونیکیدبیرخانة مدرسة تابستانی (phil@ipm.ir) تماس بگیرند. لطفاْ، در ایمیل ارسالی، ضمن ذکر نام و سوابق تحصیلی، رزومهٔ متقاضی نیز پیوست شود. هدف اصلی این مدرسه تابستانی کمک به بهبود وضعیت آموزشی در فلسفه تحلیلی است؛ متقاضیان بر اساس این هدف پذیرفته خواهند شد. با این همه، با توجه به محدودیت فضای محل‌برگزاری مدرسة تابستانی، ممکن است پژوهشکده قادر نباشد تمام متقاضیان را برای مدرسه بپذیرد.
معرفی کامل👇
✨ → 3danet.ir/DO2zs
🌾 @Sedanet | @philosophyofscience
🎥 پرگار با عنوان «روان‌درمانگری چیست و چقدر موثر است؟»
👥 #شهرزاد_پورعبدالله روان‌درمانگر
👥 #علی_معینی روانپژشک
👥 #مهدی_نسرین انترن مشاور روانشناسی
صوت و فیلم 👇
✨ → 3danet.ir/UmyV8
🌾 @Sedanet
👥 #شهرزاد_پورعبدالله روان‌درمانگر
👥 #علی_معینی روانپژشک
👥 #مهدی_نسرین انترن مشاور روانشناسی
صوت و فیلم 👇
✨ → 3danet.ir/UmyV8
🌾 @Sedanet
☘️ “حاج آخوند”، معیاری برای روحانیتِ امروز
معرفی کتاب حاج آخوند ، اثر #عطاالله_مهاجرانی
معرفی کتاب: #هادی_طباطبایی
🔅هنر اگر یکی از مهمترین راه های انتقال اندیشه در دنیای امروز نباشد، بی شک یکی از محبوبترین و بهترینِ آنهاست. روشنفکران دینی مدتی است به این مهم التفات دارند و بعضاً می کوشند تا آراء خود را در پیوند با هنر نیز عرضه کنند. چندی پیش حسن محدثی کتاب “مشرکی در خانواده پیامبر” را نگاشت و در قالبی داستانی، مرام مداراجویانه و رواداری پیامبر را به تصویر کشید. اخیراً اما عطاالله مهاجرانی کتاب “حاج آخوند” را به رشته تحریر در آورده است تا سیمای یک روحانی پاک نهاد را به تصویر کشد.
🔅روحانی ای که می تواند الگو و معیار ممتازی برای روحانیتِ امروز لقب گیرد. حاج آخوند فردی معنوی و اخلاقی است که در روستایی زندگی می کند و مهاجرانی در ایام کودکی و نوجوانی با وی معاشرت داشته و از او ادب دینداری را آموخته است. به تعبیر نویسنده، حاج آخوند فرد وارسته ای است که همچنان می تواند دلها را تکان دهد، روح ها را برآشوبد و چشم ها را به اشک بنشاند. نَفَس گرمش به زندگی معنی می دهد.
🔅حاج آخوند با عرصه ی ادبیات بسیار آشنا و مأنوس است. به اشعار فردوسی، مولوی، حافظ و خیام احاطه ی کامل دارد. معتقد است که شاهنامه، شناسنامه ملت ایران است، شناسنامه تاریخی و فرهنگی. مثنوی هم شناسنامه روح ماست. وی تفسیرهای معنوی از داستانهای شاهنامه ارائه می دهد. داستان رستم و سهراب را اینگونه تحلیل می کند که “رستم می دانست که دارد پسرش را می کُشد، بین پسرش و ایران، ایران را انتخاب کرد. رستم مثل ابراهیم بود و سهراب هم اسماعیل او. آزمونی که اتفاق افتاد، او عاطفه پدری را در پیش پای آرمان ایران قربانی کرد!”
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/TXpaX
🌾 @Sedanet
معرفی کتاب حاج آخوند ، اثر #عطاالله_مهاجرانی
معرفی کتاب: #هادی_طباطبایی
🔅هنر اگر یکی از مهمترین راه های انتقال اندیشه در دنیای امروز نباشد، بی شک یکی از محبوبترین و بهترینِ آنهاست. روشنفکران دینی مدتی است به این مهم التفات دارند و بعضاً می کوشند تا آراء خود را در پیوند با هنر نیز عرضه کنند. چندی پیش حسن محدثی کتاب “مشرکی در خانواده پیامبر” را نگاشت و در قالبی داستانی، مرام مداراجویانه و رواداری پیامبر را به تصویر کشید. اخیراً اما عطاالله مهاجرانی کتاب “حاج آخوند” را به رشته تحریر در آورده است تا سیمای یک روحانی پاک نهاد را به تصویر کشد.
🔅روحانی ای که می تواند الگو و معیار ممتازی برای روحانیتِ امروز لقب گیرد. حاج آخوند فردی معنوی و اخلاقی است که در روستایی زندگی می کند و مهاجرانی در ایام کودکی و نوجوانی با وی معاشرت داشته و از او ادب دینداری را آموخته است. به تعبیر نویسنده، حاج آخوند فرد وارسته ای است که همچنان می تواند دلها را تکان دهد، روح ها را برآشوبد و چشم ها را به اشک بنشاند. نَفَس گرمش به زندگی معنی می دهد.
🔅حاج آخوند با عرصه ی ادبیات بسیار آشنا و مأنوس است. به اشعار فردوسی، مولوی، حافظ و خیام احاطه ی کامل دارد. معتقد است که شاهنامه، شناسنامه ملت ایران است، شناسنامه تاریخی و فرهنگی. مثنوی هم شناسنامه روح ماست. وی تفسیرهای معنوی از داستانهای شاهنامه ارائه می دهد. داستان رستم و سهراب را اینگونه تحلیل می کند که “رستم می دانست که دارد پسرش را می کُشد، بین پسرش و ایران، ایران را انتخاب کرد. رستم مثل ابراهیم بود و سهراب هم اسماعیل او. آزمونی که اتفاق افتاد، او عاطفه پدری را در پیش پای آرمان ایران قربانی کرد!”
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/TXpaX
🌾 @Sedanet