🎥 زبان و ریاضیات
👤 #سیاوش_شهشهانی (استاد دانشگاه شریف)
🌾 @Sedanet | @maktabkhooneh

🔅‍ از دید یه کارمند قطار، خداحافظی کردن های هر روزه‌ی مسافرها دَمِ قطار یه حالت کاملاً کلیشه‌ای داره. از دید پرستار، مرگ چهره‌ی دیگه‌ای داره تا از دید یه عزادار.
🔅 هر کاری رو که آدم مرتب و به‌صورت حرفه‌ای انجام می‌ده، اونو فسیل می‌کنه. شاید بهتر باشه آدم پیشامدای زندگی خودشو هم از دید یه کارمند ایستگاه قطار ببینه.

📚 بعضی‌ها هیچ‌وقت نمی‌فهمن
✍️ کورت توخولسکی

🌾 @Sedanet
t.me/sedanet1/29

🎙 شایگان که بود و پروژۀ فکری او چه بود!
👤 #اردشیر_منصوری
تنکابن - مؤسسه فرهنگی رنگ و ترنگ - تیرماه 97
🌾 @Sedanet | @ardeshirmansouri

☘️ داریوش شایگان از نگاه رامین جهانبگلو و مهدی خلجی

🔅کانونِ کتابِ تورنتو نشست یکصد و سی‌ام خود را، که چندی پیش برگزار شد، به یابود داریوش شایگان اختصاص داد. رامین جهانبگلو و مهدی خلجی دو سخنران این نشست بودند. سعید حریری، مدیر کانون، پیش از آغاز سخنرانی‌ها دو پرسش زیر را طرح کرد که هر دو سخنران، ضمن نکات دیگر، مورد توجه قرار دادند:

🔅فیلسوفی که می‌تواند هم در زمان شاه و هم در این زمان محبوب دو نظام حاکم باشد چگونه فیلسوفی است؟ آیا می‌توان گفت که دلیلش این است که این فیلسوف اساساً به مشکلات و معضلات مردم توجهی نداشته است؟

🔅آیا می‌توان گفت که آقای شایگان قلبش برای ایران و ایرانیان می‌تپیده یا اینکه ایشان بیشتر شخصیتی جهانی بوده و قلبش برای جهان می‌تپیده؟

فیلم و صوت👇
✨ → 3danet.ir/pJ5Bq
🌾 @Sedanet
🌾 @Ramin_Jahanbegloo

☘️ سخنرانی #آذرخش_مکری در سمپوزیوم رشک و حسد
صوت و فایل پاورپوینت👇
✨ → 3danet.ir/LOiS2
🌾 @Sedanet | @DrAzarakhshMokri

☘️ فرهنگ، سدی در برابر پیشرفت!
✍️ طاهره شیخ الاسلام

🔅آقای صدیق قطبی در کانال تلگرامی خود (عقل آبی) در متن کوتاهی تحت عنوان: "حرفِ اصلی شما چیست؟" نوشته بودند هر شاعر یا نویسنده‌ای یک حرف اصلی بیشتر ندارد. یک حرف که در تمام آثار او تکثیر می‌شود و من با خواندن آن متوجه شدم که بیش از بیست سال است مطلبی را در دو کتاب و بیش از بیست مقاله بصورتهای گوناگون تکرار کرده ام. و آن مطلب چنین است:

🔅" رفتارهای فردی و اجتماعی، آداب و عادات و رسومی را که اجداد ما در راستای تنازع بقای خویش در زیر فشارهای سه گانه سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کسب کرده اند و من آنها را فرهنگ می خوانم، امروز به مانعی در برابر پیشرفت جامعه ما تبدیل شده اند".

🔅داریوش شایگان در کتاب زیر آسمانهای جهان به این نکته چنین اشاره می کند: در کشورهایی مانند کشور ما نوعی جامعه شناسی شکست های واقعی وجود دارد. تعداد شکست هایی را که از بیش از یکصد سال پیش تاریخ ما را انباشته اند بشمارید. این شکست ها از کجا آمده اند؟ اینکه – چنانچه غالبا می گویند فلان کس را مسئول بهمان شکست بدانیم ، کمال ساده لوحی است زیرا شکست ها در کمال لجاجت و با نظمی ساعت آسا تکرار می شوند گویی از تقدیری رام نشدنی به بار می آیند، شکست نهضت مشروطیت (1285) شکست خیابانی (1299)، شکست مصدق (1332). وقتی که شکست به این صورت تکرار شود، از بیماری ای حکایت می کند که عمیقا در فرهنگ ما لانه دارد.

🔅بعقیده نگارنده بسیاری از ویژگیهای فرهنگی و آداب و عادات و رسوم ما یا ریشه در ترس دارند (سکوت و سازش، عدم توانایی در مخالفت با قدرتمند تر از خود، تعریف و تمجیدهای افراطی، دروغگویی، عدم اعتماد، عدم توانایی در انجام کارهای جمعی، و .....) و یا ریشه در فقر (آبرو داری، رودر بایستی، تعارف، مهمان نوازی، دست و دلبازی و .... ) و یا در هردو...

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/XL9BS
🌾 @Sedanet | @essarat

☘️ خسته از معشوقی
✍️ #محبوبه_پاک_نیا

🔅 بیایید فقط کمی از یک زاویه متفاوت به مسئله نگاه کنیم‌، ببینیم چه می‌بینیم. این معشوق است که جز مرده‌‌ای و پرده‌‌ای بیش نیست‌، نه عاشق. زن که عموماً همان نقش معشوقی را اجرا می‌کند‌، در این نمایش دقیقاً چیست؟ اولاً مرده است‌، چون تقریباً هیچ حرکتی از طرف او انجام نمی‌شود. او فعال نیست‌، منفعل است‌، و نهایت انفعال یعنی مردگی‌. برعکس عاشق که سراسر حرکت است، معشوق فقط برکت است. رسم عاشق‌کشی وشیوه‌ی شهرآشوبی‌، جامه‌‌ای بود که بر قامت او دوخته بود. جالب است‌! نمی‌گوید این رسم‌، فعالیت و کاری بود که سناریست برای او در نظر گرفته بود‌. می‌گوید جامه‌‌ای بود که بر قامت او دوخته بود. یعنی کاری نبود که باید انجام می‌داد‌، همان بودن و خلقتش بود. یعنی جوری ساخته بودندش که نیاز به کاری نداشت‌، فقط باید باشد‌، به چیز دیگری نیاز نیست. آیا تعبیر بهتری از مُردگی برای چنین نقشی می‌توان ادعا کرد‌؟

🔅می‌گویند تا عشوه‌گری زنانه باشد‌، بی‌قراری مردانه هم هست‌، اما زنان برای عشوه‌گری حتماً نیازی نیست کاری بکنند‌. طوری‌اند که بودنشان همان عشوه‌گری است. ثانیاً پرده است‌: شمایل تو بدیدم نه عقل ماند و نه هوشم. زن‌، معشوق‌، شمایلی بیش نیست؛ درست مثل یک نقاشی کلاسیک‌، اعم از این که نقاشی با کلمات و در غزل باشد یا با رنگ‌‌‌ها و طرح‌‌‌ها روی تابلو‌، همه‌ی بحث عبارت است از قد سرو‌، چشم شهلا‌، نرگس جادو‌، خم ابرو‌، لب لعل‌، خال سیاه‌، چال زنخدان‌. آیا این چیزی بیشتر از یک پرده است‌؟ مگر تو روی بپوشی و فتنه باز نشانی؛ کافی است روی معشوق پوشیده شود تا فتنه‌ی عاشقی خاتمه گیرد‌. یعنی پرده و شمایل است‌. البته ممکن است به یاد بیاوریم‌، که درباره‌ی ناز و کرشم و خرام معشوق هم سخنی هست‌، در این صورت کافی است تا به آن پرده بادی هم بوزد‌، همه چیز درست است. این کمدی وقتی تراژیک می‌شود که به سراغ صفات برویم؛ منظورم صفات معشوق است در مقابل صفات عاشق‌.

🔅 قبلاً گفتم نه فقط همه‌ی اکشن‌ها‌، آن هم سرشار از خطر و اضطراب و دینامیزم و اوج و فرود و دویدن و نرسیدن و پر کردن یک تنه‌ی صحنه‌، متعلق به مرد عاشق بود و زن‌، معشوق‌، فقط قسمتی از دکوراسیون سِن‌، نقش زیبایی آویخته بر دیوار‌، را تشکیل می‌داد‌، بلکه عاشق مقدار زیادی از صفات مثبت را نیز داشت‌. و الان اضافه می‌کنم که در بازی عاشق و معشوقی تقریباً تمامی بهترین صفات در انحصار مرد و عموم بدترین صفات چسبیده بر پیشانی زن است‌. اگر عاشق ستایشگر‌، صادق‌، صریح‌، شجاع‌، فداکار‌، وفادار‌، دل‌نازک‌، مهربان‌، یکه‌شناس‌، رقیب‌کُش و ایثارگر است‌، معشوق‌، در برابر‌، بی‌تفاوت‌، بی‌اعتنا‌، غره‌، متکبر‌، بی‌مروت‌، بی‌مدارا، بی‌وفا‌، سنگدل‌، بی‌رحم‌، حیله‌گر‌، جادوگر و حتی قاتل‌. و تعجب این که موجودی که نقش سیاهی لشکر را دارد و نقشی و پرده‌‌ای و مُرده‌‌ای بیش نیست‌، چگونه در انجماد تحمیل شده‌ی خود این همه آزاررسان می‌تواند باشد!

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/q2e65
🌾 @Sedanet

🔅 #یاسر_میردامادی : در این مقاله،‌ که در اصل به فرانسه نوشته شده و ترجمه‌ی انگلیسی آن تازه انتشار یافته، محمدعلی امیر معزّی، شیعه‌شناس برجسته‌ی ایرانی-فرانسوی و استاد دانشگاه سوربون استدلال می‌کند ‌که نبی اسلام در تعلیمات خود پایان قریب‌الوقوع جهان را نوید می‌داده است و نیز، به تبع، نویده دهنده‌ی آمدن مسیح منتظر که همان عیسی است، بوده است. اما برای برخی پیروان محمد، مسیح منتظر تنها عیسی نبوده است بلکه علاوه بر او علی ابن ابی‌طالب هم واجد چنین جایگاهی بوده است. در نتیجه، علی در نظر برخی پیروان محمد، عیسای دوم بوده است. با درگذشت محمد و علی، به پایان نرسیدن جهان، جنگ‌های ردّه، فتوحات عرب و تشکیل امپراطوری اسلامی، ایده‌ی مسیح دوم بودن علی ابن ابیطالب، در میان شیعیان علی مسیر متفاوتی از شکل‌گیری نخستین‌اش می‌یابد. علی دیگر آن مسیح دومی نیست که در آستانه‌ی پایان جهان ظهور خواهد کرد، اما مظهر خدا و پدر امامان شیعه است. جایگاه آخر‌الزمانی او به یکی از فرزندان علی، مهدی قائم، منتقل می‌شود.

🌾 @Sedanet
t.me/sedanet1/30

☘️ هفتمین مدرسهٔ تابستانی فلسفهٔ تحلیلی

🔅پژوهشکدهٔ فلسفهٔ تحلیلی پژوهشگاه دانش‌های بنیادی (IPM) هفتمین دورة مدرسة تابستانی فلسفة تحلیلی را با عنوان «مباحثی در فلسفه ذهن، زبان، اخلاق و متافیزیک» از 4 تا 7 شهریور برگزار می‌کند. در این دوره استادان وهمکاران پژوهشگاه دانش‌های بنیادی چهار کلاس آموزشی را در فلسفه ذهن، فلسفه زبان، فلسفه اخلاق و متافیزیک برگزار می‌کنند. (عنوان دقیق و تاریخ کلاس‌ها در برنامه پیوست آمده است).

🔅از علاقه‌مندان به شرکت در این مدرسة تابستانی دعوت می‌شود حداکثر تا تاریخ 15 مرداد با نشانی الکترونیکیدبیرخانة مدرسة تابستانی (phil@ipm.ir) تماس بگیرند. لطفاْ، در ایمیل ارسالی، ضمن ذکر نام و سوابق تحصیلی، رزومهٔ متقاضی نیز پیوست شود. هدف اصلی این مدرسه تابستانی کمک به بهبود وضعیت آموزشی در فلسفه تحلیلی است؛ متقاضیان بر اساس این هدف پذیرفته خواهند شد. با این همه، با توجه به محدودیت فضای محل‌برگزاری مدرسة تابستانی، ممکن است پژوهشکده قادر نباشد تمام متقاضیان را برای مدرسه بپذیرد.

معرفی کامل👇
✨ → 3danet.ir/DO2zs
🌾 @Sedanet | @philosophyofscience

🎥 پرگار با عنوان «روان‌درمانگری چیست و چقدر موثر است؟»

👥 #شهرزاد_پورعبدالله روان‌درمانگر
👥 #علی_معینی روانپژشک
👥 #مهدی_نسرین انترن مشاور روانشناسی

صوت و فیلم 👇
✨ → 3danet.ir/UmyV8
🌾 @Sedanet

☘️ “حاج آخوند”، معیاری برای روحانیتِ امروز
معرفی کتاب حاج آخوند ، اثر #عطاالله_مهاجرانی
معرفی کتاب: #هادی_طباطبایی

🔅هنر اگر یکی از مهمترین راه های انتقال اندیشه در دنیای امروز نباشد، بی شک یکی از محبوبترین و بهترینِ آنهاست. روشنفکران دینی مدتی است به این مهم التفات دارند و بعضاً می کوشند تا آراء خود را در پیوند با هنر نیز عرضه کنند. چندی پیش حسن محدثی کتاب “مشرکی در خانواده پیامبر” را نگاشت و در قالبی داستانی، مرام مداراجویانه و رواداری پیامبر را به تصویر کشید. اخیراً اما عطاالله مهاجرانی کتاب “حاج آخوند” را به رشته تحریر در آورده است تا سیمای یک روحانی پاک نهاد را به تصویر کشد.

🔅روحانی ای که می تواند الگو و معیار ممتازی برای روحانیتِ امروز لقب گیرد. حاج آخوند فردی معنوی و اخلاقی است که در روستایی زندگی می کند و مهاجرانی در ایام کودکی و نوجوانی با وی معاشرت داشته و از او ادب دینداری را آموخته است. به تعبیر نویسنده، حاج آخوند فرد وارسته ای است که همچنان می تواند دلها را تکان دهد، روح ها را برآشوبد و چشم ها را به اشک بنشاند. نَفَس گرمش به زندگی معنی می دهد.

🔅حاج آخوند با عرصه ی ادبیات بسیار آشنا و مأنوس است. به اشعار فردوسی، مولوی، حافظ و خیام احاطه ی کامل دارد. معتقد است که شاهنامه، شناسنامه ملت ایران است، شناسنامه تاریخی و فرهنگی. مثنوی هم شناسنامه روح ماست. وی تفسیرهای معنوی از داستانهای شاهنامه ارائه می دهد. داستان رستم و سهراب را اینگونه تحلیل می کند که “رستم می دانست که دارد پسرش را می کُشد، بین پسرش و ایران، ایران را انتخاب کرد. رستم مثل ابراهیم بود و سهراب هم اسماعیل او. آزمونی که اتفاق افتاد، او عاطفه پدری را در پیش پای آرمان ایران قربانی کرد!”

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/TXpaX
🌾 @Sedanet

🔅یکی از مایوس کننده ترین مسائل در قرن بیستم این بود که معلوم شد تحصیل اجباری و پیشرفت و تکنولوژیکی و پیشرفت دانش و فرهنگ به هیچ روی منجر به بهتر شدن آدم ها یا محتاط تر و مهربان شدنشان، آن گونه که در قرن نوزدهم سخت بدان باور داشتند، نمی شود و عده ی کثیری از قاتل ها و آدمکش ها و عاملان کشتارهای دسته جمعی اتفاقا عاشق هنر هستند و به اپرا گوش می دهند و به نمایشگاه ها می روند و شعر می سرایند و علوم انسانی و طب می خوانند و در میان فیلسوفان این عقیده شیوع بیشتری پیدا کرد که قرن بیستم نقطه ی پایانی بر اومانیسم نهاده است و دوران تازه ای آغاز شده است که آن را پسااومانیسم خواندند، چون روشن نبود چگونه باید این دوران تازه را تعریف کرد.

📕 شهر فرنگ اروپا
✍🏻 پاتریک اوئورژدنیک
ترجمه : #خشایار_دیهیمی

🌾 @Sedanet
t.me/sedanet1/33

☘️ هنرِ عادی بودن و جام جهانی فوتبال
✍️ #ایرج_رضایی

🔅جام جهانی فوتبال، منفعتش، صرفا به لذت تماشای بازی ها محدود نشده بلکه در کنار آن، این اتفاق بزرگ یقینا درس هایی را برای همه ما به همراه داشته است. مراسم پایانی جام جهانی، از این حیث بیشتر می تواند برای ما نکته آموز و سزاوار توجه باشد.

🔅آنچه در این میان برای خود من بیش از همه جلب نظر کرد، رفتار عادی روسای جمهور فرانسه و کرواسی بود. آنها درست مثل یک شهروند عادی داد زدند و حرص خوردند؛ از جای خود بلند شدند و شادی کردند؛ و از همه اینها مهمتر، در پایان بازی یکدیگر را _آن هم زیر باران!_ حسابی در آغوش گرفتند و بوسیدند و در مجموع با آنکه روح فوتبال و اساسا هر نوع مسابقه ای عاری از ستیز و خشونت نیست، جهان را به جای بهتری برای زیستن بشارت دادند. همه حرفم الآن این است که هنر عادی بودن را دست کم نگیریم. به اعتقاد من زیباترین زندگی ها، زندگی هایی هستند که نه با الگوی انسان کامل بلکه با الگوی انسان عادی مطابقت دارند. یعنی زندگی به اقتضای سرشت و طبیعت انسانی با تمام نیازها و قوّت ها و ضعف های معمولیِ و ستایش انگیزش. زندگی معمولی منظم، بدون امور عجیب و غریب و بدون لاف و گزاف و ادعاهای معجزه آسا و آسمان شکاف!

🔅همین فرانسه ای که قهرمان جام شد، متفکر بزرگی دارد به نام میشل مونتنی، که فلسفه زمینی و نوع نگاه و عمق و لحن و طنین نجیب صدایش را بسیار دوست دارم. در پیوند با همین معنا، "مونتنی تا جایی پیش رفت که مدعی شد، عظمت واقعی روح را تنها در "عادی بودن" باید یافت. مونتنی به بلندپروازی های خداگونه اعتماد نداشت. از نظر او انسان هایی که سعی می کنند از حد توان انسان فراتر روند، تنها به مرتبه مادون انسان تنزّل پیدا می کنند. چنین انسانهایی در تلاش برای برگذشتن از محدودیت ها، توانایی های معمولی شان را هم از دست می دهند. انسان واقعی بودن یعنی رفتار کردن به طریقی که نه تنها عادی(ordinary)است بلکه (ordinate) است، کلمه ای که در واژه نامه انگلیسی آکسفورد، "منظم، متعادل، منضبط، قاعده مند، و میانه رو، معنی شده است. این کلمه به معنای صحیح زندگی کردن است، طوری که انسان بتواند، ارزش واقعی همه چیز را درک کند و در هر شرایطی رفتاری مناسب نشان دهد. از نظر مونتنی عادی بودن به معنی خمودگی ناشی از انفعال فکری یا فقدان تخیل لازم برای دیدن دنیا از دیدگاه دیگران نیست. به این معنی است که بپذیریم همه انسانها شبیه یکدیگرند و هر یک، حامل شکل کاملی از احوال انسانی است. با وجود این، او واقف بود که طبیعت انسان همیشه مطابق با این حکمت نیست. در کنار آرزوی خوش حال بودن، آرامش عاطفی،... چیز دیگری هم هست که انسان را به سمت فروپاشی دستاوردهایش سوق می دهد.

🔅این همان چیزی است که فروید آن را اصل "تاناتوس" می نامید. رانه ای به سوی مرگ و هرج و مرج. "ریکا وست" نویسنده قرن بیستم، آن را به این شکل توصیف کرده است:
"تنها بخشی از ما عاقل است؛ تنها بخشی از ما لذت و شادی بلند مدت را دوست دارد و می خواهد تا نود سالگی عمر کند و با آرامش در خانه ای از دنیا برود که خود ساخته است و پناه آیندگان خواهد بود. نیمه دیگرمان تقریبا دیوانه است، ناخوشایندها را به خوشایندها ترجیح می دهد، درد و نومیدی شبهای تیره و تارش را دوست دارد و می خواهد در فاجعه ای جان بدهد که زندگی را به آغازهایش بازمی گرداند و چیزی جز پی و پایه سیاه شده ی خانه اش به جا نمی گذارد. وست و فروید هر دو جنگ را تجربه کردند و مونتنی نیز. او بعید بود به این سویه انسانیت توجه نکند. نوشته های او درباره میانه روی و عادی زندگی کردن را باید همیشه با نیم نگاهی به جنگ های داخلی فرانسه مطالعه کرد که در آن افراط گرایی متعالی باعث بروز بی رحمی هایی غیر انسانی در مقیاسی چشمگیر شد."(زندگی مونتنی در یک سوال و بیست جواب: سارا بیکوِل، ترجمه مریم تقدیسی، نشر ققنوس، ص ۲۵۲)

🌾 @Sedanet | @irajrezaie
t.me/sedanet1/34

🎥 همزیستی مسالمت‌آمیز اعضای یک جامعه به رغم باورها و نگرش‌های متفاوتی که دارند، از نشانه‌های جامعه‌ی پویاست. مهم‌ترین مسئله‌ای که در این راستا باید بررسی کرد این است که فضای عمومی با چه اصولی اداره شود تا این همزیستی میسر شود. آیا در جامعه ما «حزب‌اللهی» و «لائیک» می‌توانند به چنین هدفی دست یابند؟ در فیلم مستند «ایرانی» اثر مهران تمدن، ایرانی ساکن فرانسه به ایران می‌رود تا با چند روحانی برای مدتی در یک خانه زندگی کنند. این خانه نماد جامعه است و اتاق‌ها نماد حوزه خصوصی و اتاق مشترک و آشپزخانه نماد حوزه عمومی است. آنها به بحث می‌نشینند که چگونه حوزه عمومی خود را اداره کنند و قوانین آن چه باشد. اگر به گفتگو و همزیستی علاقه دارید این مستند را ببینید.

پوستر این مستند👇
t.me/sedanet1/35

تماشای این مستند در یوتوب👇
y2u.be/cu6EW19NR3M

🌾 @Sedanet | @philosopherin

☘️ افراط گرایی و ترور
✍️ #حسن_توان

🔅تری ایگلتون، دانشور بریتانیایی، تروریسم را یک «عقیده-کنش» معرفی می نماید. بدین معنا که ترور ، عملی آگاهانه و مبتنی بر نوعی پیشینه و عقبه فکری است. به همین خاطر است که به قول این نویسنده، یک شخص به دلیل خشم آنی ناشی از بلندی صدای تلویزیون همسایه و بدون داشتن زمینه فکری پیشین، خانه او را منفجر نمی کند. (ایگلتون و دیگران،۱۳۹۰: ۹) من در این گفتار، ابتدا به هستی شناسی و گونه شناسی تروریسم می پردازم و سپس عقبه های فکری افراط گرایی در خاورمیانه را مورد کنکاش قرار خواهم داد....

🔅«سید قطب» به عنوان یک متفکر پرنفوذ اسلامی، در کتاب تاثیر گذار خویش به نام «نشانه های راه»[۲]، جوامع جهان را به دو دسته «جامعه جاهلی» و «جامعه اسلامی» تقسیم کرد. از نظر وی، هر جامعه ای که حاکمیت خدا در آن برقرار نباشد، طاغوتی و مصداق جامعه جاهلی به شمار می آید. قطب، جامعه جاهلی را «دارالحرب» معرفی می کند، که باید با آن جهاد کرد. وی اعتقاد داشت، برای تبدیل جامعه جاهلی به جامعه اسلامی، باید گروه پیشتازی از مبارزان، حضور داشته باشد، تا زمینه استقرار حاکمیت «الله» را فراهم نماید. این دانشور اسلامی، فکر گروه پیشتاز را از هجرت عده ای از مسلمانان فداکار از مکه به مدینه و همراهی با پیامبر اسلام گرفته بود. قطب، لازم می دانست که مسلمانان، خود را از جامعه جاهلی جدا نمایند و با پیروی از الگوی هجرت پیامبر اسلام، این گروه پیشتاز را تشکیل دهند. در مجموع مولفه های اصلی تفکر قطب را می توان چنین خلاصه کرد...

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/Ulh4T
🌾 @Sedanet

☘️ 10 نکته در مورد محتوای بحث‌های مهران تمدن در مستند دیدنی‌اش «ایرانی»
✍️ #یاسر_میردامادی

🔅می‌خواهم داوری خودم را در مورد محتوای بحث‌های مهران تمدن در مستند دیدنی‌اش «ایرانی» در ۱۰ نکته ابراز کنم. تمدن در این مستند با سه روحانی محافظه‌کار طرفدار نظام ایران وارد بحثی صمیمی اما چالشی در موضوعاتی مانند حوزه‌ی خصوصی و عمومی، خدا و قیامت می‌شود.

🔅۱- در فضای فارسی زبان «لائیک» و «سکولار» مترادف نیست (در فضای انگلیسی زبان هم همین طور). تمدن در مقابل چند طلبه‌ی معمم می‌گوید جامعه‌ی مطلوب باید «لائیک» باشد. اگر می‌گفت جامعه باید سکولار و یا حتی بهتر از آن جامعه باید جامعه‌ای فراگیر باشد، هم به مقصود او نزدیک‌تر بود و هم باب تفاهم باز می‌ماند.

🔅۲- بحث محتوایی تمدن ضعیف بود و دست طرف بحث خالی نبود. شیخ بابایی: لائیسته هم یک ایدئولوژی است، اسلام هم یک ایدئولوژی است، هر کدام جای دیگری را تنگ می‌کند (مثل ممنوعیت نمادهای مذهبی در مدارس دولتی فرانسه) پس چرا من باید ایدئولوژی خودم را رها کنم ایدئولوژی لائیک را بچسبم؟ آقای بابایی (شیخ ریش بلند) به درستی می‌گوید این حوزه‌ی عمومی خنثایی که تو می‌گویی چطور جمع می‌شود با دین‌داری؟

🔅۳- بابایی می‌گوید در هلند می‌خواهند تظاهرات لختی‌‌ها درست کنند. این چطور با اسلام جمع می‌شود؟ پاسخ‌اش ساده است، چنین حوزه‌ی عمومی خنثایی، بر خلاف نظر تمدن، وجود ندارد و به رسمیت شناختن حوزه‌ی عمومیِ مشاع و مشترک برای همه‌گان (که نسبت به همه‌ی تلقی‌ها هم خنثی نیست) خودش تا حدودی یک تلقی سکولار است و در این نقطه حق با طرف او است.

🔅۴- شیخ بابایی می‌گوید مگر در دموکراسی حدّش این نیست که به دیگری آسیب نرسد، خوب من اگر یک زنی حجاب نداشته باشد آسیب می‌بینم. پاسخ‌اش این است که در حوزه‌ی عمومی آسیب بر اساس توافق تعریف می‌شود. این مبنایابی بر اساس توافق چنان‌که اشاره کردم خود به نوعی سکولار است.

🔅۵- انصاف‌اش این است که آقای تمدن توانسته فضایی صمیمی درست کند. دو طرف در عین تفاوت عمیق دارند با هم حال می‌کنند. این برای کسی که خودش معلوم است که اصلا با زیست مذهبی آشنا نیست، خیلی باید سخت باشد. این ای ول دارد.

🔅۶- بابایی از تمدن می‌پرسد اگر زنی برهنه‌ی کامل بیاید بیرون تو می‌پذیری؟ تمدن می‌گه نه. بابایی می‌گه چرا نمی‌پذیری؟ تمدن می‌گه حجاب نداشته باشه اشکالی نداره قبوله اما برهنه‌ی کامل نه. بابایی هم می‌گه چرا باید حدودِ تعریفی تو را بپذیرم برای حوزه‌ی عمومی؟ حدود خدا را می‌پذیرم. تمدن در این جا نباید در باب حدود و ثغور پوشش، نظر شخص خودش را بدهد. باید روی توافق و عرف عمومی تأکید کند به جای این‌که بگوید ملت تا کجا بپوشند تا کجا نپوشند. البته این توافق عمومی هم در نظر طرف مقابل مقبول نمی‌افتد اما تأکید باید روی آن باشد باید استدلال کرد که ما در جامعه‌ای متنوع زندگی می‌کنیم و اگر من به خدا و پیامبر و احکام الهی استناد می‌کنم طرف مقابل هم می‌تواند به نیچه و فروید و دین‌ستیزی استناد کند. پس باید روی حداقل‌ها توافق کنیم. و اگر در مواردی به توافق حداقلی نرسیدیم، هر دو قدری کوتاه بیاییم.

🔅۷- شیخ بابایی از تمدن می‌پرسد: من اگر با دیدن زن بی حجاب تحریک شوم چرا نباید حدود پوشش او طوری باشد که من تحریک نشوم؟ در پاسخ، تمدن می‌گوید باید روی خودت کار کنی که تحریک نشوی. این از طنزهای تاریخ است که کسی برای دفاع از جامعه‌ی به قول خودش لائیک به «جهاد با نفس» استناد کند و طرف مقابل هم البته که این استدلال را نمی‌پذیرد.

🔅۸- شاید تنها نکته‌ی مورد توافق طرفین این بود که اجبار نتیجه‌ی عکس می‌دهد: در ایران که اجبار به حجاب است، آرایش‌های تند برقرار است در غرب که این اجبار نیست بسیار ساده‌پوش‌اند. شیخ بابایی این را پذیرفت.

🔅۹- بحث‌شان از بس از دل دنیاهای مختلف در آمده در مواردی به طنز تنه می‌زد. شیخ بابایی با لحنی خاص به تمدن می‌گه «حتی احتمال قیامت رو هم نمی‌دی»؟ تمدن می‌گه نه. بعد بابایی تمدن را فشار می‌ده در بحث، تمدن می‌گه چرا. یعنی دو گفتمان بی‌ربط خورده‌اند به هم. نتیجه‌اش جذاب و طنزآمیز است. یک نماز زورکی هم کردند در پاچه‌ی مستندساز محترم که به روایت خودش از خانواده‌ای کمونیست می‌آید. صمیمیت بین‌شان بسیار دلنشین بود.

🔅۱۰- در یک سوم آخر بحث، یکی از حضار (که گویا طلبه‌ی بسیجی جوان غیر معممی است) نکته‌ی بنیادی‌ای می‌گوید: در مقابل تلاش‌های مذبوحانه‌ی تمدن برای هم‌زیستی، از این در درمی‌آید که: «اگر راحتیِ من در این باشد که شما نباشی، شما این را می‌پذیری»؟ و تمدن می‌گوید «نه»!‌ و هم‌زیستی شکست می‌خورد.

🌾 @Sedanet

🎙 آیا این عالم بهترین عالمی‌است که در آن زندگی میکنیم؟
👤 #حسین_دباغ
منچستر /۱۴جولای
🌾 @Sedanet | @hossein_dabbagh

🔅 راه ساده برای آشنایی با یک شهر، این است که انسان بداند:
مردم آن چگونه کار می‌کنند
چگونه عشق می‌ورزند
و چگونه می‌میرند ...

📗 طاعون
✍🏻 #آلبر_کامو
🌾 @Sedanet
t.me/sedanet1/36

☘️ روشنفکری دینی و نقش آن در آینده سیاسی ایران
✍️ #آرش_نراقی

🔅 آرش نراقی: در این مقاله نظریه حکومت مطلوب از منظر عبدالکریم سروش و محسن کدیور را بررسی کرده ام، و توضیح داده ام که چرا از نظر من حکومت مطلوب ایشان لزوما حکومت مطلوب برای آینده ایران نخواهد بود. در پایان مقاله هم پیشنهاداتی را درباره نقش این جریان فکری و سیاسی در آینده ایران مطرح کرده ام...

متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/5iZ2m
🌾 @Sedanet | @arash_naraghi

☘️ بررسی کتاب «مفاهیم قدیم و اندیشه جدید» در سلسله نشست های گفتار و اندیشه
👤 با سخنرانی حسین آبادیان و مهندس گلرخیان

🔅کتاب «مفاهیم قدیم و اندیشه جدید» بر آن است تا به شکلی انضمامی سرچشمه فضای عمومی اندیشه در دوره قاجار و تأثیر این اندیشه بر ساختار فکری مشروطه ایران را واکاوی کند. این اثر را همچنین می‌توان تأملی نظری درباره نحوه حضور مفاهیم قدیم فکری در عصر مشروطیت و بررسی توان این مفاهیم برای انتقال آگاهی از وضعیت دوران جدید دانست.

🔅اینکه آیا در مفاهیم و واژگانی که در زمان مشروطه از سنت به ارث رسیده بودند نیرویی درونی وجود داشت تا بتواند با تحولی دیالکتیکی، عرصه‌ای نو را به وجود آورد یا برعکس سنت به حدی سترون شده بود که هرگونه قابلیت تولید فکر نو را از دست داده بود از جمله مهمترین پرسشهایی هستند که در این کتاب مدنظر قرار گرفته‌اند.
دراین راستا مؤلف کتاب خود را در دو سطح تدوین کرده است. وی نخست به خود اندیشه‌ها و در ادامه به حاملان این اندیشه‌ها در عصر مشروطه پرداخته است.

🔅آبادیان پس از تمهیدات نظری در آغاز کتاب خود در ۱۲ فصل به موضوعاتی چون حوزه‌های مختلف فکری در دوره نخست قاجار، اندیشه اتحاد اسلام و موقعیت آن در برابر غیر، تداوم سنت قدمایی اندیشه در دوره مشروطه، بازسازی محتوای نظام قدیم اندیشه در قالب مشروطه، تحریر محل نزاع در گفتار دینی مشروطه و شیخ اسماعیل محلاتی و تکوین اندیشه سیاسی مشروطه پرداخته است.

🔅تحول کهنه به نو در اندیشه سیاسی نائینی، چالشهای مراجع و روشنفکران مشروطه‌خواه، مذهب و سیاست در اندیشه شیخ حسین اردبیلی، مشروطه در اندیشه سیاسی شیخ حسین یزدی و وجود و ماهیت غرب از دیدگاه حاجی آقا شیرازی از دیگر موضوعاتی هستند که در فصول این کتاب مورد بحث و بررسی قرار گرفته‌اند.

صوت این نشست👇
✨ → 3danet.ir/Xnakx
🌾 @Sedanet | @Goftar_Andisheh