🍁 کتاب‌های نگران‌کننده
✍️ #حامد_صفایی‌پور ۹۸/۰۸/۰۶
🔅امشب در حال مطالعه فصلی از کتاب نام‌آشنای «ماجرای فکر فلسفی در جهان اسلام» بودم؛ فصل 13 از جلد اول. در این بخش مولف گرامی، دکتر غلامحسین دینانی، به توصیف و نقد نظر ابن تیمیه (641-707 ه.ق) -درباره حدود توانایی استدلال قیاسی و تمثیلی می‌پردازد. همانطور که از این کتاب انتظار می‌رود هنر این کتاب بیشتر، چشم‌گشایی از مطالبی است که از دیدۀ اغیار در موضوع تاریخ فلسفه در جهان اسلام غایب است و می‌تواند سرنخی برای تامل بیشتر باشد اما اگر روحیه حاکم بر این دست متون الگوی پژوهشی و نگارشی دانشجویان علوم انسانی شود، که به زعم من، در موارد بسیار، شده است، بی‌اغراق یک فاجعه است.
🔅چرا فاجعه است؟ برای اینکه این متن آکنده از کلمات بلاغی و مغالطاتی است که جانشین استدلال‌های منصفانه در رد افکار دیگران شده است. چند مثال بزنم: نویسنده در صفحه 138، پس از بیان رای ابن‌تیمیّه، با چنین جمله‌ای کل استدلال و براهین او را به کنار می‌زند: «به نظر می‌رسد ابن‌تیمیّه معنی امکان را به عنوان یکی از جهات سه‌گانه به درستی درنیافته و فاصله سخن او با حکما از اینگونه معانی بیش از آن است که تصور شود. او به این مساله توجه ندارد که .... ». خب، این شیوه نقد نیست. کار ما در نقد این نیست که بگوییم طرف مقابل چه چیزی را دریافته و چه چیزی را درنیافته است؛ کار ما این است که اولا، فهم طرف مقابل را منصفانه صورت‌بندی نماییم و ثانیا نشان دهیم با کدام بخش از استدلال او و با چه دلایلی مخالفیم. جالب است، بالانشینی مولف در این اثر چنان است که گاهی با گرفتن ژست پدربزرگ مهربان طرف مقابل را مورد دل‌جویی قرار می‌دهد و پس از اشاره به چندی از صفات پسندیده وی، اشکال خود را بیان می‌کند. «این فقیه و متکلم تیزهوش به این نکته توجه ندارد که .... » و در ادامه مولف بخشی از مباحث ابتدایی در منطق صوری را تدریس می‌کند(!).
🔅از مغالطات متن در همین بخش کوتاه، نیز به یکی از موارد بسنده می‌کنم و آن مغالطه «مسموم کردن چاه» است: « ... بر شخص بصیر پوشیده نیست که .... » (ص139) یا «کسانی که با منطق آشنایی دارند به خوبی می‌دانند که ...» (ص 140) حکایت از آنکه، طرف مقابل، نه بصیر است و نه از مقدمات منطق که در ادامه توضیح داده شده است مطلع است والا چرا باید چنین خطای نخ‌نمایی بکند! و خلاصه این کتاب در مواردی مجلس وعظ و خطابه است و استدلال و بی‌طرفی کاملا به کنار می‌رود.
🔅به بند پایانی این فصل که رسیدم از اشکالات قبلی خود پشیمان شدم. ملاحظه بفرمایید! در اینجا حتی ادات منطقی- «اما و اگر» و «ولی» و «از سوی دیگر» و غیره- در جایگاه درستی به‌کار نرفته‌است،چه رسد به محتوا و دقت آن که در این بند به اوج آشفتگی و پریشان‌گویی می‌رسد:
🔅«کسانی که با فلسفه مغرب زمین سروکار دارند، به خوبی می‌دانند که در فلسفه کانت تصدیق، نقش عمده و اساسی بعهده دارد، ولی در فلسفه دکارت به هیچ‌وجه نمی‌توان نقش تصورات را نادیده انگاشت. او در فلسفۀ خود از تصور کمال سخن می‌گوید، از سوی دیگر می‌داند که تصور کمال، ساخته ذهن و محصول حکم نفس نیست.» (ص 144)
🔅این روش نوشتن اگر متن پیاده‌شده درسگفتاری شفاهی است –که ظاهرا چنین است- در نبود متون درآمدگونه مرتب و بی‌طرف، شاید به کار تازه واردها بیاید، به شرط آنکه پیش از این، قوه نقادی این مخاطبان کاملا از بین نرفته باشد و کسی در جایی نقادانه‌خواندن را به آنها آموخته باشد، اما اگر این متون و روحیه حاکم بر آنها برای بسیاری از دانشجویان خود به الگویی برای نوشتن و روش موضع‌گیری تبدیل شود، نیازمند تذکر است. این تذکر که چنین کتاب‌هایی نگران‌کننده‌اند.
🌾 @Sedanet
🌾 @HamPishani
🌾 @SmartThinking_ir
✍️ #حامد_صفایی‌پور ۹۸/۰۸/۰۶
🔅امشب در حال مطالعه فصلی از کتاب نام‌آشنای «ماجرای فکر فلسفی در جهان اسلام» بودم؛ فصل 13 از جلد اول. در این بخش مولف گرامی، دکتر غلامحسین دینانی، به توصیف و نقد نظر ابن تیمیه (641-707 ه.ق) -درباره حدود توانایی استدلال قیاسی و تمثیلی می‌پردازد. همانطور که از این کتاب انتظار می‌رود هنر این کتاب بیشتر، چشم‌گشایی از مطالبی است که از دیدۀ اغیار در موضوع تاریخ فلسفه در جهان اسلام غایب است و می‌تواند سرنخی برای تامل بیشتر باشد اما اگر روحیه حاکم بر این دست متون الگوی پژوهشی و نگارشی دانشجویان علوم انسانی شود، که به زعم من، در موارد بسیار، شده است، بی‌اغراق یک فاجعه است.
🔅چرا فاجعه است؟ برای اینکه این متن آکنده از کلمات بلاغی و مغالطاتی است که جانشین استدلال‌های منصفانه در رد افکار دیگران شده است. چند مثال بزنم: نویسنده در صفحه 138، پس از بیان رای ابن‌تیمیّه، با چنین جمله‌ای کل استدلال و براهین او را به کنار می‌زند: «به نظر می‌رسد ابن‌تیمیّه معنی امکان را به عنوان یکی از جهات سه‌گانه به درستی درنیافته و فاصله سخن او با حکما از اینگونه معانی بیش از آن است که تصور شود. او به این مساله توجه ندارد که .... ». خب، این شیوه نقد نیست. کار ما در نقد این نیست که بگوییم طرف مقابل چه چیزی را دریافته و چه چیزی را درنیافته است؛ کار ما این است که اولا، فهم طرف مقابل را منصفانه صورت‌بندی نماییم و ثانیا نشان دهیم با کدام بخش از استدلال او و با چه دلایلی مخالفیم. جالب است، بالانشینی مولف در این اثر چنان است که گاهی با گرفتن ژست پدربزرگ مهربان طرف مقابل را مورد دل‌جویی قرار می‌دهد و پس از اشاره به چندی از صفات پسندیده وی، اشکال خود را بیان می‌کند. «این فقیه و متکلم تیزهوش به این نکته توجه ندارد که .... » و در ادامه مولف بخشی از مباحث ابتدایی در منطق صوری را تدریس می‌کند(!).
🔅از مغالطات متن در همین بخش کوتاه، نیز به یکی از موارد بسنده می‌کنم و آن مغالطه «مسموم کردن چاه» است: « ... بر شخص بصیر پوشیده نیست که .... » (ص139) یا «کسانی که با منطق آشنایی دارند به خوبی می‌دانند که ...» (ص 140) حکایت از آنکه، طرف مقابل، نه بصیر است و نه از مقدمات منطق که در ادامه توضیح داده شده است مطلع است والا چرا باید چنین خطای نخ‌نمایی بکند! و خلاصه این کتاب در مواردی مجلس وعظ و خطابه است و استدلال و بی‌طرفی کاملا به کنار می‌رود.
🔅به بند پایانی این فصل که رسیدم از اشکالات قبلی خود پشیمان شدم. ملاحظه بفرمایید! در اینجا حتی ادات منطقی- «اما و اگر» و «ولی» و «از سوی دیگر» و غیره- در جایگاه درستی به‌کار نرفته‌است،چه رسد به محتوا و دقت آن که در این بند به اوج آشفتگی و پریشان‌گویی می‌رسد:
🔅«کسانی که با فلسفه مغرب زمین سروکار دارند، به خوبی می‌دانند که در فلسفه کانت تصدیق، نقش عمده و اساسی بعهده دارد، ولی در فلسفه دکارت به هیچ‌وجه نمی‌توان نقش تصورات را نادیده انگاشت. او در فلسفۀ خود از تصور کمال سخن می‌گوید، از سوی دیگر می‌داند که تصور کمال، ساخته ذهن و محصول حکم نفس نیست.» (ص 144)
🔅این روش نوشتن اگر متن پیاده‌شده درسگفتاری شفاهی است –که ظاهرا چنین است- در نبود متون درآمدگونه مرتب و بی‌طرف، شاید به کار تازه واردها بیاید، به شرط آنکه پیش از این، قوه نقادی این مخاطبان کاملا از بین نرفته باشد و کسی در جایی نقادانه‌خواندن را به آنها آموخته باشد، اما اگر این متون و روحیه حاکم بر آنها برای بسیاری از دانشجویان خود به الگویی برای نوشتن و روش موضع‌گیری تبدیل شود، نیازمند تذکر است. این تذکر که چنین کتاب‌هایی نگران‌کننده‌اند.
🌾 @Sedanet
🌾 @HamPishani
🌾 @SmartThinking_ir
Telegram
انبار صدانت
کتاب‌های غلامحسین ابراهیمی دینانی
🍁 حذفیات کتب درسی ادبیات برای نسل پیش‌رو در سال 1398:
غزل "در این سرای بی کسی" هوشنگ ابتهاج حذف شد.
غزل "جوانی" رهی معیری حذف شد.
شعر "به کجا چنین شتابان" محمدرضا شفیعی کدکنی حذف شد.
شعر "باغ بی برگی" مهدی اخوان ثالث حذف شد.
داستانی از غلامحسین ساعدی حذف شد.
داستانی از بزرگ علوی حذف شد.
داستان "موسی و شبان" حذف شد.
سه جمله از داستان "قاضی بست" ابوالفضل بيهقی حذف شد.
نام صادق هدایت از داستان "کباب غاز" محمدعلی جمالزاده حذف شد.
بخش هایی از خاطرات محمدعلی اسلامی ندوشن حذف شد.
نام محمود دولت آبادی، مشفق کاظمی و عباس خلیلی حذف شد.
شعر "مادر" و به طور کلی نام ایرج میرزا حذف شد.
داستان حلاج تذکرہ الاولیا حذف شد.
شعر "مهتاب " و "داروگ" نیما یوشیج حذف شد.
رباعیات خیام حذف شد.
داستان زیبای اُ.هنری حذف شد.
داستان سیاحت نامه ابراهیم بیگ حذف شد.
🌾 @Sedanet
غزل "در این سرای بی کسی" هوشنگ ابتهاج حذف شد.
غزل "جوانی" رهی معیری حذف شد.
شعر "به کجا چنین شتابان" محمدرضا شفیعی کدکنی حذف شد.
شعر "باغ بی برگی" مهدی اخوان ثالث حذف شد.
داستانی از غلامحسین ساعدی حذف شد.
داستانی از بزرگ علوی حذف شد.
داستان "موسی و شبان" حذف شد.
سه جمله از داستان "قاضی بست" ابوالفضل بيهقی حذف شد.
نام صادق هدایت از داستان "کباب غاز" محمدعلی جمالزاده حذف شد.
بخش هایی از خاطرات محمدعلی اسلامی ندوشن حذف شد.
نام محمود دولت آبادی، مشفق کاظمی و عباس خلیلی حذف شد.
شعر "مادر" و به طور کلی نام ایرج میرزا حذف شد.
داستان حلاج تذکرہ الاولیا حذف شد.
شعر "مهتاب " و "داروگ" نیما یوشیج حذف شد.
رباعیات خیام حذف شد.
داستان زیبای اُ.هنری حذف شد.
داستان سیاحت نامه ابراهیم بیگ حذف شد.
🌾 @Sedanet
🎵 "تشویش" از هوشنگ ابتهاج
🎶بنشینیم و بیندیشیم!
این‌همه با هم بیگانه
این‌همه دوری و بیزاری
به کجا آیا خواهیم رسید آخر؟
و چه خواهد آمد بر سر ما با این دل‌های پراکنده؟
🎶جنگلی بودیم:
شاخه در شاخه همه آغوش
ریشه در ریشه همه پیوند
وینک، انبوه درختانی تنهاییم.
🎶مهربانی، به دلِ بستۀ ما، مرغی‌ست
کز قفس در نگشادیمش.
و به عذری که فضایی نیست،
وندرین باغ خزان‌خورده
جز سموم ستم‌آورده، هوایی نیست،
ره برواز ندادیمش.
🎶هستی ما، که چو آئینه
تنگ بر سینه فشردیمش از وحشت سنگ‌انداز،
نه صفا و نه تماشا، به چه‌کار آمد؟
دشمنی دل‌ها را با کین خوگر کرد.
دست‌ها با دشنه همدستان گشتند.
و زمین از بدخواهی به‌ستوه آمد.
ای دریغا که دگر دشمن رفت از یاد
خون فرو می‌ریزد.
🎶دوست، کاندر بر وی گریۀ انباشته را نتوانی سر داد،
چه توان گفتش؟
بیگانه‌ست.
و سرایی، که به‌چشم‌انداز پنجره‌اش نیست درختی که بر او مرغی
به فغان تو دهد پاسخ،
زندان است.
🎶من به عهدی که بدی مقبول،
و توانایی دانایی است،
با تو از خوبی می‌گویم
از تو دانایی می‌جویم
خوب من! دانایی را بنشان بر تخت
و توانایی را حلقه به‌گوشش کن!
🎶من به عهدی که وفاداری
داستانی‌ست ملال‌آور
و ابلهی نیست دگر، افسوس!
داشن جنگ برادرها را باور،
آشتی را،
به امیدی که خرد فرمان خواهد راند،
می‌کنم تلقین.
وندرین فتنۀ بی‌تدبیر
با چه دل‌شوره و بیمی نگرانم من.
🎶این‌همه با هم بیگانه
این‌همه دوری و بیزاری
به کجا آیا خواهیم رسید آخر؟
و چه خواهد آمد بر سر ما با این دل‌های پراکنده؟
بنشینیم و بیندیشیم!
#هوشنگ_ابتهاج ( هـ . الف. #سایه )
از مجموعه «چند برگ از یلدا»
تهران، شهریور 1343
☑️ دانلود از انبار صدانت
☑️ مشاهده در آپارات
🌾 @Sedanet
🎶بنشینیم و بیندیشیم!
این‌همه با هم بیگانه
این‌همه دوری و بیزاری
به کجا آیا خواهیم رسید آخر؟
و چه خواهد آمد بر سر ما با این دل‌های پراکنده؟
🎶جنگلی بودیم:
شاخه در شاخه همه آغوش
ریشه در ریشه همه پیوند
وینک، انبوه درختانی تنهاییم.
🎶مهربانی، به دلِ بستۀ ما، مرغی‌ست
کز قفس در نگشادیمش.
و به عذری که فضایی نیست،
وندرین باغ خزان‌خورده
جز سموم ستم‌آورده، هوایی نیست،
ره برواز ندادیمش.
🎶هستی ما، که چو آئینه
تنگ بر سینه فشردیمش از وحشت سنگ‌انداز،
نه صفا و نه تماشا، به چه‌کار آمد؟
دشمنی دل‌ها را با کین خوگر کرد.
دست‌ها با دشنه همدستان گشتند.
و زمین از بدخواهی به‌ستوه آمد.
ای دریغا که دگر دشمن رفت از یاد
خون فرو می‌ریزد.
🎶دوست، کاندر بر وی گریۀ انباشته را نتوانی سر داد،
چه توان گفتش؟
بیگانه‌ست.
و سرایی، که به‌چشم‌انداز پنجره‌اش نیست درختی که بر او مرغی
به فغان تو دهد پاسخ،
زندان است.
🎶من به عهدی که بدی مقبول،
و توانایی دانایی است،
با تو از خوبی می‌گویم
از تو دانایی می‌جویم
خوب من! دانایی را بنشان بر تخت
و توانایی را حلقه به‌گوشش کن!
🎶من به عهدی که وفاداری
داستانی‌ست ملال‌آور
و ابلهی نیست دگر، افسوس!
داشن جنگ برادرها را باور،
آشتی را،
به امیدی که خرد فرمان خواهد راند،
می‌کنم تلقین.
وندرین فتنۀ بی‌تدبیر
با چه دل‌شوره و بیمی نگرانم من.
🎶این‌همه با هم بیگانه
این‌همه دوری و بیزاری
به کجا آیا خواهیم رسید آخر؟
و چه خواهد آمد بر سر ما با این دل‌های پراکنده؟
بنشینیم و بیندیشیم!
#هوشنگ_ابتهاج ( هـ . الف. #سایه )
از مجموعه «چند برگ از یلدا»
تهران، شهریور 1343
☑️ دانلود از انبار صدانت
☑️ مشاهده در آپارات
🌾 @Sedanet
Telegram
انبار صدانت
🎶 تشویش
هوشنگ ابتهاج (هـ . الف. سایه)
از مجموعه «چند برگ از یلدا»
تهران، شهریور 1343
🌾 @Sedanet
هوشنگ ابتهاج (هـ . الف. سایه)
از مجموعه «چند برگ از یلدا»
تهران، شهریور 1343
🌾 @Sedanet
🍁درس‌گفتار «چرا ترک عادت‌ها سخت است؟»
👤 #آذرخش_مکری
انجمن پزشکان عمومی
دانشگاه علوم پزشکی ایران
تیر ماه ۱۳۹۸
فیلم و صوت (2 جلسه)👇
✨ → 3danet.ir/w8Qv1
🌾 @Sedanet
🌾 @DrAzarakhshMokri
👤 #آذرخش_مکری
انجمن پزشکان عمومی
دانشگاه علوم پزشکی ایران
تیر ماه ۱۳۹۸
فیلم و صوت (2 جلسه)👇
✨ → 3danet.ir/w8Qv1
🌾 @Sedanet
🌾 @DrAzarakhshMokri
🍁 نقدهای نگران کننده
✍️ کانال تلگرامی کشکول اندیشه
🔅جناب صفایی پور در این متن به زعم خود نقدی بر استاد ارجمند دکتر دینانی وارد کرده اند و باز به زعم خود گمان کردند مغالطات بزرگی را در کتاب استاد کشف کرده اند. غافل از آنکه خود، مرتکب مغالطه شده اند. چطور؟
🔷1- جناب صفایی نوشتند: «پس از بیان رای ابن‌تیمیّه، با چنین جمله‌ای کل استدلال و براهین او را به کنار می‌زند»
🔅جناب صفایی مدعی است که استاد دینانی با همین جمله، استدلال و سخن ابن تیمیه را نقد کره است! حال آنکه عجیب تر و تاسف بار تر این است که عبارت بعدی دکتر دینانی را چرا نیاوردند که نوشته است: « او به این مساله توجه ندارد که امکان نمی تواند در خارج وجود داشته باشد زیرا.....» استاد دینانی در نه خط به نقد ادعای ابن تیمیه پرداخته است که جناب صفایی یا این عبارات را ندیدند یا دیده اند و عمدا کتمان کرده اند! اگر اولی باشد که عجله و شتاب در نقد است و خودش آفت بزرگ نقد و نقادی است. اگر دومی است که در مغالطه و تدلیس بودن چنین نقدی سخنی نمی ماند.
🔷2- عبارت «این فقیه و متکلم تیزهوش....» هیچ نوع مغلطه ای نیست بلکه نهایت انصاف در نقد است. کسانی که برای نقد، همه فضائل و مناقب رقیب خود را نادیده می گیرند منحرف از جاده انصافند. پس اگر هم کسی باشد که ژست گرفته باشد نه دکتر دینانی بلکه جناب صفایی پور هستند که ژست کشف مغالطه گرفتند و به استناد به عبارتی دیگری را نقد کرده اند که هیچ عیب و طعن و مغالطه و ایرادی به آن نیست.
🔅کما اینکه اگر تدریس منطق صوری از کسی چون دکتر دینانی، عیب و زشت باشد (که نمیدانم چرا اسباب تعجب جناب صفایی پور را فراهم آورده است که حتی از علامت ! استفاده کرده اند) پس قطعا بیان مغالطه و خطاهای بزرگی چون دکتر دینانی از سوی جناب صفایی، به مراتب زشت تر و باعث تعجب است و شایسته تر است که دو علامت تعجب برای ایشان بگذاریم.
🔷3- جناب صفایی مدعی است عبارت «بر شخص بصیر پوشیده نیست....» و «کسانی که با منطق آشنایی دارند به خوبی می‌دانند که...» هم مغالطه است. سوگمندانه باید عرض کنم جناب صفایی علی رغم سالها تدریس و پژوهش در مساله تقکر نقدی هنوز در این مباحث ابتدایی مانده اند. مغالطه مسموم کردن چاه جایی است که کسی ادعایی کند و برای جلوگیری از اعتراض و نقد دیگران صفت مذمومی را به مخالفان نسبت بدهد (مغالطات خندان/ 126) اما آنچه استاد دینانی بیان کردند در نقد سخن ابن تیمیه است و نه برای منع دیگران از نقد سخن خودشان! ملاحظه می فرمایید که جناب صفایی چقدر در فهم مغالطات منطقی و شیوه نقد، بی دقتی به خرج داده است.
🔅آنچه از نقد جناب صفایی پور پیداست، شتاب در نقد و عجله در قرائت متون استاد دینانی و عدم تمحّض در مبحث مغالطات است. ایشان حتی تاریخ ولادت و وفات ابن تیمه را از اشتباه نوشتند و روشن نیست کسی که حتی تاریخ تولد و وفات (هر دو) یک عالم را نمی تواند با دقت بیان کند چگونه به نقد بزرگی چون دکتر دینانی نشسته است؟
🌾 @Sedanet | @barrasiha
✍️ کانال تلگرامی کشکول اندیشه
🔅جناب صفایی پور در این متن به زعم خود نقدی بر استاد ارجمند دکتر دینانی وارد کرده اند و باز به زعم خود گمان کردند مغالطات بزرگی را در کتاب استاد کشف کرده اند. غافل از آنکه خود، مرتکب مغالطه شده اند. چطور؟
🔷1- جناب صفایی نوشتند: «پس از بیان رای ابن‌تیمیّه، با چنین جمله‌ای کل استدلال و براهین او را به کنار می‌زند»
🔅جناب صفایی مدعی است که استاد دینانی با همین جمله، استدلال و سخن ابن تیمیه را نقد کره است! حال آنکه عجیب تر و تاسف بار تر این است که عبارت بعدی دکتر دینانی را چرا نیاوردند که نوشته است: « او به این مساله توجه ندارد که امکان نمی تواند در خارج وجود داشته باشد زیرا.....» استاد دینانی در نه خط به نقد ادعای ابن تیمیه پرداخته است که جناب صفایی یا این عبارات را ندیدند یا دیده اند و عمدا کتمان کرده اند! اگر اولی باشد که عجله و شتاب در نقد است و خودش آفت بزرگ نقد و نقادی است. اگر دومی است که در مغالطه و تدلیس بودن چنین نقدی سخنی نمی ماند.
🔷2- عبارت «این فقیه و متکلم تیزهوش....» هیچ نوع مغلطه ای نیست بلکه نهایت انصاف در نقد است. کسانی که برای نقد، همه فضائل و مناقب رقیب خود را نادیده می گیرند منحرف از جاده انصافند. پس اگر هم کسی باشد که ژست گرفته باشد نه دکتر دینانی بلکه جناب صفایی پور هستند که ژست کشف مغالطه گرفتند و به استناد به عبارتی دیگری را نقد کرده اند که هیچ عیب و طعن و مغالطه و ایرادی به آن نیست.
🔅کما اینکه اگر تدریس منطق صوری از کسی چون دکتر دینانی، عیب و زشت باشد (که نمیدانم چرا اسباب تعجب جناب صفایی پور را فراهم آورده است که حتی از علامت ! استفاده کرده اند) پس قطعا بیان مغالطه و خطاهای بزرگی چون دکتر دینانی از سوی جناب صفایی، به مراتب زشت تر و باعث تعجب است و شایسته تر است که دو علامت تعجب برای ایشان بگذاریم.
🔷3- جناب صفایی مدعی است عبارت «بر شخص بصیر پوشیده نیست....» و «کسانی که با منطق آشنایی دارند به خوبی می‌دانند که...» هم مغالطه است. سوگمندانه باید عرض کنم جناب صفایی علی رغم سالها تدریس و پژوهش در مساله تقکر نقدی هنوز در این مباحث ابتدایی مانده اند. مغالطه مسموم کردن چاه جایی است که کسی ادعایی کند و برای جلوگیری از اعتراض و نقد دیگران صفت مذمومی را به مخالفان نسبت بدهد (مغالطات خندان/ 126) اما آنچه استاد دینانی بیان کردند در نقد سخن ابن تیمیه است و نه برای منع دیگران از نقد سخن خودشان! ملاحظه می فرمایید که جناب صفایی چقدر در فهم مغالطات منطقی و شیوه نقد، بی دقتی به خرج داده است.
🔅آنچه از نقد جناب صفایی پور پیداست، شتاب در نقد و عجله در قرائت متون استاد دینانی و عدم تمحّض در مبحث مغالطات است. ایشان حتی تاریخ ولادت و وفات ابن تیمه را از اشتباه نوشتند و روشن نیست کسی که حتی تاریخ تولد و وفات (هر دو) یک عالم را نمی تواند با دقت بیان کند چگونه به نقد بزرگی چون دکتر دینانی نشسته است؟
🌾 @Sedanet | @barrasiha
Telegram
انبار صدانت
کتاب‌های غلامحسین ابراهیمی دینانی
🍁 نقد و بررسی کتاب دربارۀ شر در مجموعه شیرازه
👥 #کاوه_بهبهانی #نعیمه_پورمحمدی - 11 آبان ۹۷
کتاب دربارۀ شر مجموعۀ برگزیده‌ای است از ترجمۀ مقالاتی در فلسفه و الاهیات شر به سرپرستی نعیمه پورمحمدی (انتشارات طه). جلد اول کتاب به الاهیات سنتی و جلد دوم آن به انواع الاهیات مدرن می‌پردازد...
صوت نشست👇
✨ → 3danet.ir/w5AcQ
🌾 @Sedanet
🌾 @tahabooks
🌾 @Sophia_Kaveh
👥 #کاوه_بهبهانی #نعیمه_پورمحمدی - 11 آبان ۹۷
کتاب دربارۀ شر مجموعۀ برگزیده‌ای است از ترجمۀ مقالاتی در فلسفه و الاهیات شر به سرپرستی نعیمه پورمحمدی (انتشارات طه). جلد اول کتاب به الاهیات سنتی و جلد دوم آن به انواع الاهیات مدرن می‌پردازد...
صوت نشست👇
✨ → 3danet.ir/w5AcQ
🌾 @Sedanet
🌾 @tahabooks
🌾 @Sophia_Kaveh
صدانت
نقد و بررسی کتاب دربارۀ شر با حضور کاوه بهبهانی و نعیمه پورمحمدی • صدانت
کتاب دربارۀ شر مجموعۀ برگزیده‌ای است از ترجمۀ مقالاتی در فلسفه و الاهیات شر به سرپرستی نعیمه پورمحمدی (انتشارات طه). جلد اول کتاب به الاهیات سنتی و ...
🍁 مدیر گروه تالیف کتب درسی ادبیات فارسی: آثار برخی در دایره نظام ارزشی ما نیست
همشهری: چند روز پیش یکی از کانال‌های تلگرام، لیستی از اشعار و داستان‌های شاعران و نویسندگان نامی ایران که از کتاب‌های ادبیات فارسی مدارس حذف شده‌اند، منتشر کرد که انتقادهای بسیاری از اهالی فرهنگ و ادب را به همراه داشت. در این فهرست غزل «در این سرای بی‌کسی» هوشنگ ابتهاج (سایه)، غزل «جوانی» رهی معیری، شعر «باغ بی‌برگی» اخوان، داستان «حلاج» تذکره الاولیاء، شعر «داروگ» نیما یوشیج، داستان «سیاحت‌نامه ابراهیم بیگ»، شعر «مادر» ایرج میرزا و چندین داستان و شعر دیگر دیده می‌شود. همچنین در این فهرست به این موضوع اشاره شده است که در عوض اشعار و داستان‌های حذف شده، شاعران دیگری همچون حمید سبزواری، محمود شاهرخی و... جایگزین شده‌اند یا به شاعران و نویسندگان مشهور ترجیح داده شده‌اند. به همین بهانه سراغ حسین قاسم‌پورمقدم، مدیر گروه تالیف کتب درسی ادبیات فارسی سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی وزارت آموزش و پرورش در طبقه چهارم ساختمان اصلی این سازمان رفته‌ایم تا برایمان بگوید علت حذف گسترده آثار شاعران و نویسندگان مطرح از کتاب‌های درسی چه بوده‌است...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/RVh3U
🌾 @Sedanet
همشهری: چند روز پیش یکی از کانال‌های تلگرام، لیستی از اشعار و داستان‌های شاعران و نویسندگان نامی ایران که از کتاب‌های ادبیات فارسی مدارس حذف شده‌اند، منتشر کرد که انتقادهای بسیاری از اهالی فرهنگ و ادب را به همراه داشت. در این فهرست غزل «در این سرای بی‌کسی» هوشنگ ابتهاج (سایه)، غزل «جوانی» رهی معیری، شعر «باغ بی‌برگی» اخوان، داستان «حلاج» تذکره الاولیاء، شعر «داروگ» نیما یوشیج، داستان «سیاحت‌نامه ابراهیم بیگ»، شعر «مادر» ایرج میرزا و چندین داستان و شعر دیگر دیده می‌شود. همچنین در این فهرست به این موضوع اشاره شده است که در عوض اشعار و داستان‌های حذف شده، شاعران دیگری همچون حمید سبزواری، محمود شاهرخی و... جایگزین شده‌اند یا به شاعران و نویسندگان مشهور ترجیح داده شده‌اند. به همین بهانه سراغ حسین قاسم‌پورمقدم، مدیر گروه تالیف کتب درسی ادبیات فارسی سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی وزارت آموزش و پرورش در طبقه چهارم ساختمان اصلی این سازمان رفته‌ایم تا برایمان بگوید علت حذف گسترده آثار شاعران و نویسندگان مطرح از کتاب‌های درسی چه بوده‌است...
متن کامل👇
✨ → 3danet.ir/RVh3U
🌾 @Sedanet
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥 کاوه بهبهانی: چرا باید کتاب دربارۀ شر را خواند؟
مشاهده در آپارات | مشاهده در یوتوب
🌾 @Sedanet | @Sophia_Kaveh
مشاهده در آپارات | مشاهده در یوتوب
🌾 @Sedanet | @Sophia_Kaveh
🎙 مسئله اولویت‌بندی مطالبات زنان
👤 #نرگس_ایمانی (پژوهشگر عرصه زنان)
به همت انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علامه
سه‌شنبه/ ۱۴ آبان ۹۸
دریافت فایل صوتی این نشست
🌾 @Sedanet | @atuazadandish
👤 #نرگس_ایمانی (پژوهشگر عرصه زنان)
به همت انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علامه
سه‌شنبه/ ۱۴ آبان ۹۸
دریافت فایل صوتی این نشست
🌾 @Sedanet | @atuazadandish
🎙 مولانا، از تصوف خانقاهی تا عرفان جهانی
👤 عطا انزلی (عرفان‌پژوه و استادیار دانشگاه میدلبری)
ششمین همایش مهرمولانا؛ "ما و مولانا"
دریافت فایل صوتی سخنرانی عطا انزلی
در این نشست که در سال 95 به همت سروش مولانا برگزار شده بود، مصطفی ملکیان نیز حضور داشتند. گزارش کامل این نشست را اینجا بخوانید. صوت سخنرانی مصطفی ملکیان نیز در اینجا قابل دریافت است.
🌾 @Sedanet
🌾 @sorooshemewlana
👤 عطا انزلی (عرفان‌پژوه و استادیار دانشگاه میدلبری)
ششمین همایش مهرمولانا؛ "ما و مولانا"
دریافت فایل صوتی سخنرانی عطا انزلی
در این نشست که در سال 95 به همت سروش مولانا برگزار شده بود، مصطفی ملکیان نیز حضور داشتند. گزارش کامل این نشست را اینجا بخوانید. صوت سخنرانی مصطفی ملکیان نیز در اینجا قابل دریافت است.
🌾 @Sedanet
🌾 @sorooshemewlana
instagram.com/p/B4ndldPH8Tn
➖ اطلاع‌رسانی نشست‌های فرهنگی و علوم انسانی در تلگرام
➖ صدانت در اینستاگرام
➖ صدانت در آپارات
➖ صدانت در یوتوب
➖ صدانت در تویتر
➖ صدانت در تلگرام
➖ صدانت در فیسبوک
➖ اطلاع‌رسانی نشست‌های فرهنگی و علوم انسانی در تلگرام
➖ صدانت در اینستاگرام
➖ صدانت در آپارات
➖ صدانت در یوتوب
➖ صدانت در تویتر
➖ صدانت در تلگرام
➖ صدانت در فیسبوک
Instagram
وبسایت فرهنگی صدانت
. سکوت وقتی حربه‌ی کارسازی است که کسی، جایی، انتظارِ شنیدن صدایت را داشته باشد. 📚درد_که_کسی_را_نمی‌کشد 👤#جاناتان_فرنزن
🍁 چرا انسانها شورش می کنند؟
✍️ #کیوان_فقیه
🔅یکی از تحقیقات مفصلی که درباره علل رخداد انقلاب ها و خشونت های جمعی انجام شده، کتاب "تد رابرت گر" است با عنوان "چرا انسانها شورش می کنند" (why men rebel)که درسال ۱۹۷۰ به نگارش درآمده است.
🔅رابرت گر با رویکردی روانشناسانه و تا حدی فردگرایانه به مبحث خشونت جمعی و سیاسی، سعی می کند علل بروز خشونت ها را تبیین کند. دراین نظریه، خشونت سیاسی به عنوان تمامی حملات فراگیری که درون یک جامعه سیاسی علیه رژیم سیاسی، بازیگران آن یا سیاست های آن انجام می شود تعریف شده است.
🔅نظریه رابرت گر ازجمله نظریه های تجربی و سیستماتیک در حوزه علوم سیاسی است؛ به این معنا که:
۱. این نظریه تا آنجا که ممکن است روشن و به دور از ابهام است،
۲. از تناقض های منطقی یا محال احتراز می کند، و
۳. میزان هماهنگی و انطباق آن واقعیت های تجربی معین و قابل تشخیص است.
🔅رابرت گر برخلاف نظریه هایی که با دیدگاه اقتصادی محض به این مسائل نگاه می کنند و نیز صرفا به شرایط عینی و واقعی جوامع توجه می کنند، انتظارات فزاینده انسانها را عامل مهم بروز خشونت ها می داند؛ یعنی فاصله ای که مردم با ارزش ها و شرایط مطلوبی که درپی دستیابی به آنها هستند، احساس می کنند. این ارزشها به سه صورت ارزش های رفاهی(رفاه مادی و فرصت های موجود برای استفاده از توانایی های ذهنی و مادی)، ارزشهای قدرتی(میزان توانایی انسانها برای تاثیرگذاری بر دیگران و اجتناب از دخالت ناخواسته در زندگی و اعمال و رفتار آنها) و ارزشهای بین الاشخاصی(رضایت های روانی به دست آمده در تعاملات اجتماعی) تقسیم بندی می شوند.
🔅البته می توان در چارچوب این نظریه، متناسب با شرایط تاریخی، اجتماعی و فرهنگی جوامع مختلف، خواسته ها و ارزش های مختلف را در این چارچوب تحلیلی وارد کرد و یا به صورت های دیگری آنها را دسته بندی و تعریف کرد.
🔅بنابراین فارغ از چیستی این ارزش ها، هرچه شکاف میان "انتظارات ارزشی کنشگران" و رسیدن آنها به این خواسته ها یا به عبارتی "توانایی های ارزشی" بیشتر باشد، احتمال بروز خشونت و وقوع اتفاقاتی نظیر آشوب های مردمی و درنتیجه انقلاب بیشتر است.
انتظارات ارزشی، میانگین موقعیت هایی هستند که کنشگران خود را به گونه ای توجیه پذیر مستحق آن می دانند و توانایی های ارزشی، میانگین موقعیت هایی هستند که کنشگران خود را احتمالا توانا در دستیابی به آنها می دانند.
🔅ازجمله نقاط قوت نظریه رابرت گر این است که سعی می کند دریابد در ذهن کنشگران چه می گذرد و خود را به آنچه در واقعیت اتفاق می افتد محدود نمی کند. به عبارتی، علاوه براینکه از دیدگاه صرف اقتصادی فراتر می رود و عوامل دیگر را نیز در مدل خود وارد می کند، فقط آنچه در درون جامعه درحال اجراست را درنظر نمیگیرد و از "انتظارات ارزشی" حرف می زند که در ذهن مردم نقش بسته اند. ازدیگرسو، صرفا پتانسیل و توانایی های بنیادین برای رسیدن به این خواسته ها را ملاک قرار نمی دهد؛ بلکه با یک نگاه جامع تر، تصور ذهنی کنشگران یا برداشت کنشگران در امکان رسیدن به خواسته هایشان را به عنوان یک متغیر مهم وارد مدل خود می کند.
🌾 @Sedanet
✍️ #کیوان_فقیه
🔅یکی از تحقیقات مفصلی که درباره علل رخداد انقلاب ها و خشونت های جمعی انجام شده، کتاب "تد رابرت گر" است با عنوان "چرا انسانها شورش می کنند" (why men rebel)که درسال ۱۹۷۰ به نگارش درآمده است.
🔅رابرت گر با رویکردی روانشناسانه و تا حدی فردگرایانه به مبحث خشونت جمعی و سیاسی، سعی می کند علل بروز خشونت ها را تبیین کند. دراین نظریه، خشونت سیاسی به عنوان تمامی حملات فراگیری که درون یک جامعه سیاسی علیه رژیم سیاسی، بازیگران آن یا سیاست های آن انجام می شود تعریف شده است.
🔅نظریه رابرت گر ازجمله نظریه های تجربی و سیستماتیک در حوزه علوم سیاسی است؛ به این معنا که:
۱. این نظریه تا آنجا که ممکن است روشن و به دور از ابهام است،
۲. از تناقض های منطقی یا محال احتراز می کند، و
۳. میزان هماهنگی و انطباق آن واقعیت های تجربی معین و قابل تشخیص است.
🔅رابرت گر برخلاف نظریه هایی که با دیدگاه اقتصادی محض به این مسائل نگاه می کنند و نیز صرفا به شرایط عینی و واقعی جوامع توجه می کنند، انتظارات فزاینده انسانها را عامل مهم بروز خشونت ها می داند؛ یعنی فاصله ای که مردم با ارزش ها و شرایط مطلوبی که درپی دستیابی به آنها هستند، احساس می کنند. این ارزشها به سه صورت ارزش های رفاهی(رفاه مادی و فرصت های موجود برای استفاده از توانایی های ذهنی و مادی)، ارزشهای قدرتی(میزان توانایی انسانها برای تاثیرگذاری بر دیگران و اجتناب از دخالت ناخواسته در زندگی و اعمال و رفتار آنها) و ارزشهای بین الاشخاصی(رضایت های روانی به دست آمده در تعاملات اجتماعی) تقسیم بندی می شوند.
🔅البته می توان در چارچوب این نظریه، متناسب با شرایط تاریخی، اجتماعی و فرهنگی جوامع مختلف، خواسته ها و ارزش های مختلف را در این چارچوب تحلیلی وارد کرد و یا به صورت های دیگری آنها را دسته بندی و تعریف کرد.
🔅بنابراین فارغ از چیستی این ارزش ها، هرچه شکاف میان "انتظارات ارزشی کنشگران" و رسیدن آنها به این خواسته ها یا به عبارتی "توانایی های ارزشی" بیشتر باشد، احتمال بروز خشونت و وقوع اتفاقاتی نظیر آشوب های مردمی و درنتیجه انقلاب بیشتر است.
انتظارات ارزشی، میانگین موقعیت هایی هستند که کنشگران خود را به گونه ای توجیه پذیر مستحق آن می دانند و توانایی های ارزشی، میانگین موقعیت هایی هستند که کنشگران خود را احتمالا توانا در دستیابی به آنها می دانند.
🔅ازجمله نقاط قوت نظریه رابرت گر این است که سعی می کند دریابد در ذهن کنشگران چه می گذرد و خود را به آنچه در واقعیت اتفاق می افتد محدود نمی کند. به عبارتی، علاوه براینکه از دیدگاه صرف اقتصادی فراتر می رود و عوامل دیگر را نیز در مدل خود وارد می کند، فقط آنچه در درون جامعه درحال اجراست را درنظر نمیگیرد و از "انتظارات ارزشی" حرف می زند که در ذهن مردم نقش بسته اند. ازدیگرسو، صرفا پتانسیل و توانایی های بنیادین برای رسیدن به این خواسته ها را ملاک قرار نمی دهد؛ بلکه با یک نگاه جامع تر، تصور ذهنی کنشگران یا برداشت کنشگران در امکان رسیدن به خواسته هایشان را به عنوان یک متغیر مهم وارد مدل خود می کند.
🌾 @Sedanet
Telegram
انبار صدانت
📗 کتاب "تد رابرت گر" با عنوان "چرا انسانها شورش می کنند"
🌾 @Sedanet
🌾 @Sedanet
🍁 خشونت؛ مروری بر دیدگاه‌های استیون پینکر
👤 #مرتضی_مردیها
نشست تخصصی «خشونت؛ مروری بر دیدگاه‌های استیون پینکر»، یکشنبه ۱۴ مهر ۱۳۹۸ با حضور دکتر مرتضی مردیها (پژوهشگر و عضو هیأت‌علمی دانشگاه علامه طباطبایی)، به دبیری مصطفی اسدزاده در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات برگزار شد...
به همت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات
صوت و فیلم کامل + گزارش👇
✨ → 3danet.ir/a4EoI
🌾 @Sedanet | @Mardihamorteza
👤 #مرتضی_مردیها
نشست تخصصی «خشونت؛ مروری بر دیدگاه‌های استیون پینکر»، یکشنبه ۱۴ مهر ۱۳۹۸ با حضور دکتر مرتضی مردیها (پژوهشگر و عضو هیأت‌علمی دانشگاه علامه طباطبایی)، به دبیری مصطفی اسدزاده در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات برگزار شد...
به همت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات
صوت و فیلم کامل + گزارش👇
✨ → 3danet.ir/a4EoI
🌾 @Sedanet | @Mardihamorteza
🎥 برنامه پرگار با عنوان «زندگی ارزشمند، جواب رواقیون»
👥 #منوچهر_حقیقی‌راد و #سروش_دباغ
🔅فلسفهی رواقی، فلسفه‌ای که در رواق‌های یونان باستان گسترش یافت و به همین دلیل به این نام خوانده می‌شود چندین سده به رغم رقابت با آرای فلسفی هم‌عصر، با آنان در یک چیز شریک بود. پرسش اصلی فیلسوفان رواقی در حوزه‌ی فلسفهی زندگی و فلسفهی اخلاق مثل دیگر فیلسوفان زمانه‌ی خود این بود که زندگی ارزشمند چیست و چه چیز انسان را سعادتمند می‌کند. بی‌دلیل نیست که این سوال برای مخاطبان این برنامه آشناست.
🔅ادب فارسی چه در شعر و چه در نثر مرتب با پرسش‌های مشابه درآویخته است. تو درمان غمها ز بیرون مجو، که پازهر و درمان غمها تویی. در فلسفهی عامیانه‌ی مردم این سرزمین هم مفاهیم مشابه با آنچه رواقیون می‌گفتند غریب به نظر نمی‌رسد.
🔅اگر مومنی امروزی به یکی از رواقیون بگوید تو به خدا توکل می‌کنی جواب او آری خواهد بود، منتها با درک خاص خودش از خدا. مایه‌ی شگفتی نیست که آرای رواقیون با بسیاری از فلسفه‌های شرقی درآمیخته و سبک‌های زندگی و مکتب‌های فکریی آفریده که هم در غرب و هم در شرق محبوبیت روزافزون می‌یابند، ذهن‌آگاهی یکی از این مکتب‌هاست.
دریافت صوت و فیلم👇
✨ → 3danet.ir/UCGeW
دریافت فیلم در تلگرام
🌾 @Sedanet
🌾 @Soroushdabbagh_Official
👥 #منوچهر_حقیقی‌راد و #سروش_دباغ
🔅فلسفهی رواقی، فلسفه‌ای که در رواق‌های یونان باستان گسترش یافت و به همین دلیل به این نام خوانده می‌شود چندین سده به رغم رقابت با آرای فلسفی هم‌عصر، با آنان در یک چیز شریک بود. پرسش اصلی فیلسوفان رواقی در حوزه‌ی فلسفهی زندگی و فلسفهی اخلاق مثل دیگر فیلسوفان زمانه‌ی خود این بود که زندگی ارزشمند چیست و چه چیز انسان را سعادتمند می‌کند. بی‌دلیل نیست که این سوال برای مخاطبان این برنامه آشناست.
🔅ادب فارسی چه در شعر و چه در نثر مرتب با پرسش‌های مشابه درآویخته است. تو درمان غمها ز بیرون مجو، که پازهر و درمان غمها تویی. در فلسفهی عامیانه‌ی مردم این سرزمین هم مفاهیم مشابه با آنچه رواقیون می‌گفتند غریب به نظر نمی‌رسد.
🔅اگر مومنی امروزی به یکی از رواقیون بگوید تو به خدا توکل می‌کنی جواب او آری خواهد بود، منتها با درک خاص خودش از خدا. مایه‌ی شگفتی نیست که آرای رواقیون با بسیاری از فلسفه‌های شرقی درآمیخته و سبک‌های زندگی و مکتب‌های فکریی آفریده که هم در غرب و هم در شرق محبوبیت روزافزون می‌یابند، ذهن‌آگاهی یکی از این مکتب‌هاست.
دریافت صوت و فیلم👇
✨ → 3danet.ir/UCGeW
دریافت فیلم در تلگرام
🌾 @Sedanet
🌾 @Soroushdabbagh_Official
🍁 همآوازی منفی
✍️ #محمد_قطبی
"خدایا:
مگذار که:
ایمانم به اسلام و عشقم به خاندان پیامبر، مرا با کسبه دین ، یا حَمَله تعصب، و عَمَله ارتجاع هم آواز کند."
دکتر شریعتی
🔅شریعتی در این فراز از نیایش خود از خداوند می‌خواهد تا به او (به عنوان یک مسلمان نواندیش و منتقد) یاری رساند و مانع از همآوازی او با ارتجاع مذهبی به دلیل اشتراک‌شان در باورمندی به مذهب شود. اینگونه هم‌آوازی‌ها (نظیر همآوازی نواندیشان دینی با ارتجاع مذهبی به دلیل اشتراک‌شان در مذهب) را می‌توان "همآوازی منفی" نامید که متاسفانه امروز در مواضع برخی از طرفداران مکتب نواندیشی دینی دیده می‌شود. در ادامه به نمونه‌های دیگر رایج همآوازی منفی در میان جریانات اشاره می‌شود.
🔷همآوازی چپ‌‌گرایان و اسلام‌گرایان
🔅چپ‌‌گرایان و اسلام‌گرایان به دلیل اشتراک‌شان در ضدیت با امپریالیسم گاها هم‌آواز می‌شوند.
این همآوازی را در تلاش‌هایشان برای سقوط دولت بازرگان در ابتدای انقلاب، علاقه بسیاری از اسلام‌گرایان به سیاست‌های کشورهای کمونیستی و اشتراک مواضع آنان در سیاست خارجی و... می‌توان مشاهده نمود. اکنون نیز بسیاری از چپ‌ها به دلیل رودررویی اسلام‌گرایان با آمریکا از سیاست‌های آنان دفاع می‌کنند.
🔷همآوازی مسلمانان سنتی با اسلام‌گرایان
🔅برخی مسلمانان سنتی با وجود غیرسیاسی بودنشان با اسلام‌گرایان به دلیل اشتراک‌شان در مذهب هم‌آواز شده و از اعمال اسلام‌گرایان در کشورهای اسلامی پشتیبانی می‌کنند. به باور آنها اسلام‌گرایان در پی احیای هویت اسلامی و زنده نگه داشتن اسلام در برابر غرب هستند.
🔷همآوازی لائیک‌ها با نئولیبرالیسم مسلح
🔅برخی از مخالفان اسلام‌گرایان حاکم بر ایران به دلیل اشتراک مخالفت با آنان به همآوازی با امپریالیسم غربی پرداخته و از تحریم و حمله نظامی علیه ایران دفاع می‌کنند.حمایت برخی مخالفان نظام و برخی طرفداران غرب در کشورهای عربی نمونه‌هایی از این همآوازی را نشان می‌دهد.
🔷همآوازی میهن‌دوستان با سلطنت‌طلبان
🔅برخی از میهن‌دوستان به دلیل اشتراک‌شان در ملی‌گرایی با سلطنت‌طلبان و مواضع باستانگرایانه و نژادپرستانه ناشی از ناسیونالیسم رومانتیک آنان هم‌آواز می‌شوند. شعارهای نامتعارف در روز کوروش و تظاهرات‌های دی ماه ۹۶ نمونه‌هایی از این همآوازی را نشان می‌دهند.
🔷همآوازی لائیک‌ها با صهیونیسم
🔅برخی از مخالفان اسلام‌گرایان حاکم بر ایران به دلیل اشتراک در مخالفت با اسلامیسم به همآوازی با صهیونیسم پرداخته و به چشم‌پوشی جنایات اسرائیل می‌پردازند. مواضع اپوزیسیون لائیک جمهوری اسلامی به جانبداری از اسرائیل نمونه‌ای این همآوازی را نشان می‌دهد.
🔷همآوازی اقوام با پانیست‌ها
🔅برخی از اقوام ایران به دلیل اشتراک‌شان در قومیت با تجزیه‌طلبان و پانیست‌ها و سیاست‌ها و اعمال هم‌آواز می‌شوند. به باور آنها پانیست‌ها در پی احیای هویت قومی و احقاق حقوق اقوام در برابر مرکزگرایان هستند.
🔷همآوازی مسلمانان نواندیش با مارکسیست‌ها
🔅شاخه چپ مسلمانان نواندیش نیز همراه با اسلام‌گرایان و مارکسیست‌ها در سقوط دولت بازرگان نقش داشتند. آنان به دلیل اشتراک‌شان در تقابل با امپریالیسم و توجه به مستضعفان گاهی با مارکسیست‌ها و اسلام‌گرایان هم‌آواز می‌شوند.
🔷همآوازی تحول‌خواهان با اعتدال و اصلاحات
🔅برخی تحول‌خواهان به دلیل اشتراک‌شان با جریان اعتدال و اصلاحات در باور به تغییر وضع موجود با سیاست‌های آنان هم‌آواز می‌شوند و به دفاع از کارنامه این جریان می‌پردازند. نمونه‌هایی از این همآوازی را می‌توان حتی پس از شکست و پشت کردن دولت و مجلس اعتدال و اصلاحات به مطالبات رای دهندگان‌شان از سوی برخی تحول‌خواهان مشاهده کرد.
🔅می‌توان به موارد بیشتری از این نمونه هم‌آوازی‌های منفی نیز اشاره نمود. اما چگونه می‌توان هم‌آواز نبود؟ می‌توان اسلام‌گرا بود و مخالف امپریالیسم بود اما هم‌آواز کمونیست‌ها نبود و به جنایات چینی‌ها علیه مسلمانان اعتراض کرد. می‌توان مسلمان سنتی بود، نگران مذهب بود اما از اعمال اسلام‌گرایان دفاع نکرد. می‌توان لائیک و مخالف اسلام‌گرایان بود اما از امپریالیسم و تحریم و جنگ و مداخله بیگانگان دفاع نکرد، از جنایات اسرائیل و کشورهای غربی دفاع نکرد. می‌توان وطن‌دوست بود اما از سلطنت دفاع نکرد. می‌توان مدافع حقوق اقوام بود اما از پانیست‌ها و تجزیه‌طلبان دفاع نکرد. می‌توان مسلمان نواندیش بود، از مذهب دفاع کرد، مخالف امپریالیسم بود، طرفدار محرومین و مستضعفان بود اما با ارتجاع مذهبی یا مارکسیست‌ها هم‌آواز نشد. می‌توان تحول‌خواه بود، ترقی تغییرخواه بود اما از ناکارآمدی، بی‌کفایتی، بی‌پرنسیبی، رانت‌خواری و قدرت‌طلبی جریان اعتدال و اصلاحات دفاع نکرد. آری می‌توان توجیه نکرد، همآوازی منفی نکرد و مستقل ماند، به شرط آنکه ابتدا از اسارت سه‌گانه "ترس، جهل و نفع" آزاد شویم.
🌾 @Sedanet
✍️ #محمد_قطبی
"خدایا:
مگذار که:
ایمانم به اسلام و عشقم به خاندان پیامبر، مرا با کسبه دین ، یا حَمَله تعصب، و عَمَله ارتجاع هم آواز کند."
دکتر شریعتی
🔅شریعتی در این فراز از نیایش خود از خداوند می‌خواهد تا به او (به عنوان یک مسلمان نواندیش و منتقد) یاری رساند و مانع از همآوازی او با ارتجاع مذهبی به دلیل اشتراک‌شان در باورمندی به مذهب شود. اینگونه هم‌آوازی‌ها (نظیر همآوازی نواندیشان دینی با ارتجاع مذهبی به دلیل اشتراک‌شان در مذهب) را می‌توان "همآوازی منفی" نامید که متاسفانه امروز در مواضع برخی از طرفداران مکتب نواندیشی دینی دیده می‌شود. در ادامه به نمونه‌های دیگر رایج همآوازی منفی در میان جریانات اشاره می‌شود.
🔷همآوازی چپ‌‌گرایان و اسلام‌گرایان
🔅چپ‌‌گرایان و اسلام‌گرایان به دلیل اشتراک‌شان در ضدیت با امپریالیسم گاها هم‌آواز می‌شوند.
این همآوازی را در تلاش‌هایشان برای سقوط دولت بازرگان در ابتدای انقلاب، علاقه بسیاری از اسلام‌گرایان به سیاست‌های کشورهای کمونیستی و اشتراک مواضع آنان در سیاست خارجی و... می‌توان مشاهده نمود. اکنون نیز بسیاری از چپ‌ها به دلیل رودررویی اسلام‌گرایان با آمریکا از سیاست‌های آنان دفاع می‌کنند.
🔷همآوازی مسلمانان سنتی با اسلام‌گرایان
🔅برخی مسلمانان سنتی با وجود غیرسیاسی بودنشان با اسلام‌گرایان به دلیل اشتراک‌شان در مذهب هم‌آواز شده و از اعمال اسلام‌گرایان در کشورهای اسلامی پشتیبانی می‌کنند. به باور آنها اسلام‌گرایان در پی احیای هویت اسلامی و زنده نگه داشتن اسلام در برابر غرب هستند.
🔷همآوازی لائیک‌ها با نئولیبرالیسم مسلح
🔅برخی از مخالفان اسلام‌گرایان حاکم بر ایران به دلیل اشتراک مخالفت با آنان به همآوازی با امپریالیسم غربی پرداخته و از تحریم و حمله نظامی علیه ایران دفاع می‌کنند.حمایت برخی مخالفان نظام و برخی طرفداران غرب در کشورهای عربی نمونه‌هایی از این همآوازی را نشان می‌دهد.
🔷همآوازی میهن‌دوستان با سلطنت‌طلبان
🔅برخی از میهن‌دوستان به دلیل اشتراک‌شان در ملی‌گرایی با سلطنت‌طلبان و مواضع باستانگرایانه و نژادپرستانه ناشی از ناسیونالیسم رومانتیک آنان هم‌آواز می‌شوند. شعارهای نامتعارف در روز کوروش و تظاهرات‌های دی ماه ۹۶ نمونه‌هایی از این همآوازی را نشان می‌دهند.
🔷همآوازی لائیک‌ها با صهیونیسم
🔅برخی از مخالفان اسلام‌گرایان حاکم بر ایران به دلیل اشتراک در مخالفت با اسلامیسم به همآوازی با صهیونیسم پرداخته و به چشم‌پوشی جنایات اسرائیل می‌پردازند. مواضع اپوزیسیون لائیک جمهوری اسلامی به جانبداری از اسرائیل نمونه‌ای این همآوازی را نشان می‌دهد.
🔷همآوازی اقوام با پانیست‌ها
🔅برخی از اقوام ایران به دلیل اشتراک‌شان در قومیت با تجزیه‌طلبان و پانیست‌ها و سیاست‌ها و اعمال هم‌آواز می‌شوند. به باور آنها پانیست‌ها در پی احیای هویت قومی و احقاق حقوق اقوام در برابر مرکزگرایان هستند.
🔷همآوازی مسلمانان نواندیش با مارکسیست‌ها
🔅شاخه چپ مسلمانان نواندیش نیز همراه با اسلام‌گرایان و مارکسیست‌ها در سقوط دولت بازرگان نقش داشتند. آنان به دلیل اشتراک‌شان در تقابل با امپریالیسم و توجه به مستضعفان گاهی با مارکسیست‌ها و اسلام‌گرایان هم‌آواز می‌شوند.
🔷همآوازی تحول‌خواهان با اعتدال و اصلاحات
🔅برخی تحول‌خواهان به دلیل اشتراک‌شان با جریان اعتدال و اصلاحات در باور به تغییر وضع موجود با سیاست‌های آنان هم‌آواز می‌شوند و به دفاع از کارنامه این جریان می‌پردازند. نمونه‌هایی از این همآوازی را می‌توان حتی پس از شکست و پشت کردن دولت و مجلس اعتدال و اصلاحات به مطالبات رای دهندگان‌شان از سوی برخی تحول‌خواهان مشاهده کرد.
🔅می‌توان به موارد بیشتری از این نمونه هم‌آوازی‌های منفی نیز اشاره نمود. اما چگونه می‌توان هم‌آواز نبود؟ می‌توان اسلام‌گرا بود و مخالف امپریالیسم بود اما هم‌آواز کمونیست‌ها نبود و به جنایات چینی‌ها علیه مسلمانان اعتراض کرد. می‌توان مسلمان سنتی بود، نگران مذهب بود اما از اعمال اسلام‌گرایان دفاع نکرد. می‌توان لائیک و مخالف اسلام‌گرایان بود اما از امپریالیسم و تحریم و جنگ و مداخله بیگانگان دفاع نکرد، از جنایات اسرائیل و کشورهای غربی دفاع نکرد. می‌توان وطن‌دوست بود اما از سلطنت دفاع نکرد. می‌توان مدافع حقوق اقوام بود اما از پانیست‌ها و تجزیه‌طلبان دفاع نکرد. می‌توان مسلمان نواندیش بود، از مذهب دفاع کرد، مخالف امپریالیسم بود، طرفدار محرومین و مستضعفان بود اما با ارتجاع مذهبی یا مارکسیست‌ها هم‌آواز نشد. می‌توان تحول‌خواه بود، ترقی تغییرخواه بود اما از ناکارآمدی، بی‌کفایتی، بی‌پرنسیبی، رانت‌خواری و قدرت‌طلبی جریان اعتدال و اصلاحات دفاع نکرد. آری می‌توان توجیه نکرد، همآوازی منفی نکرد و مستقل ماند، به شرط آنکه ابتدا از اسارت سه‌گانه "ترس، جهل و نفع" آزاد شویم.
🌾 @Sedanet
🎥 خداناباوری و بحران معنویت در رمان مدرن
👤 #آرش_نراقی
به همت ترمه، کانون فرهنگ معاصر ایران
26 مهرماه ۱۳۹۸ (۱۸ اکتبر ۲۰۱۹)
دریافت صوت و فیلم👇
✨ → 3danet.ir/SBAVH
🌾 @Sedanet
🌾 @TermehCCIC
🌾 @arash_naraghi
👤 #آرش_نراقی
به همت ترمه، کانون فرهنگ معاصر ایران
26 مهرماه ۱۳۹۸ (۱۸ اکتبر ۲۰۱۹)
دریافت صوت و فیلم👇
✨ → 3danet.ir/SBAVH
🌾 @Sedanet
🌾 @TermehCCIC
🌾 @arash_naraghi
🍁 آیا فلسفه صرفا سخت‌تر از علم است؟
✍️ #دیوید_پاپینیو
مترجم: علی مسعودی
🔅غایت فلسفه چیست؟ آلفرد وایتهد فلسفه را پاورقی‌هایی بر افلاطون می‌داند؛ این موضع او البته قابل فهم است، چرا که، علی‌الظاهر، در این دوهزار و پانصد سالی که از زمان نگارش گفتگوهای افلاطون می‌گذرد پیشرفت چندانی در فلسفه نمی‌بینیم و فیلسوفان روزگار ما نیز هم‌چنان درگیر بسیاری از همان موضوعاتی هستند که یونانی‌های باستان با آن دست‌و‌پنجه نرم می‌کردند. مسائلی از این دست که بنیان اخلاق چیست؟ شناخت را چگونه می‌توان تعریف کرد؟ آیا در پسِ این جهان ظاهری، واقعیتی عمیق‌تر هست؟
🔅در همین رابطه، فلسفه معمولا به‌نحو بدی با علم قیاس می‌شود، و از آنجا که علم در قرن هفدهم سروشکل مدرن‌اش را یافته حالا دیگر به قصه‌ای سرشار از موفقیت تبدیل شده است. علم توانسته روش کار طبیعت را آشکار کند و مزایای پیدا و پنهان فراوانی برای بشر به ارمغان آورد؛ مکانیک و الکترومغناطیس پایه‌‌ای شده‌اند برای پیشرفت‌های فن‌آورانه‌ی جهان متجدد، شیمی و میکروبیولوژی هم در راه رهایی از جورِ بیماری‌ها خدمات فراوانی ارائه کرده‌اند.
🔅لکن، تضاد بین علم و فلسفه، برای همه‌ی فیلسوفان مسأله‌ساز نبوده است. برای عده‌ای، ارزش فلسفه مبتنی بر پروسه است، نه نتیجه و محصول کار. این اندیشمندان، هم‌راستا با این حکم سقراطی که «زندگیِ نسنجیده ارزش زیستن ندارد.» اذعان می‌کنند که تأمل درباره‌ی مخمصه‌ای که انسان گرفتارش است به‌خودی خود ارزشمند است، حتی اگر هیچ پاسخ معینی هم در راه نباشد. گروه دیگری از فیلسوفان اما با مارکس همراه می‌شوند که می‌گفت «فیلسوفان یکسره در کار تفسیر جهان‌اند، حال آنکه هدفْ تغییر آن است.» ایشان، فلسفه را همچون موتوری برای تغییرات سیاسی در نظر می‌آورند و مقصودشان نه اندیشیدن درباره‌ی واقعیت، بلکه برهم زدن و تغییر آن است...
متن کامل (انگلیسی و فارسی)👇
✨ → 3danet.ir/hf9m3
🌾 @Sedanet | @asimegi
✍️ #دیوید_پاپینیو
مترجم: علی مسعودی
🔅غایت فلسفه چیست؟ آلفرد وایتهد فلسفه را پاورقی‌هایی بر افلاطون می‌داند؛ این موضع او البته قابل فهم است، چرا که، علی‌الظاهر، در این دوهزار و پانصد سالی که از زمان نگارش گفتگوهای افلاطون می‌گذرد پیشرفت چندانی در فلسفه نمی‌بینیم و فیلسوفان روزگار ما نیز هم‌چنان درگیر بسیاری از همان موضوعاتی هستند که یونانی‌های باستان با آن دست‌و‌پنجه نرم می‌کردند. مسائلی از این دست که بنیان اخلاق چیست؟ شناخت را چگونه می‌توان تعریف کرد؟ آیا در پسِ این جهان ظاهری، واقعیتی عمیق‌تر هست؟
🔅در همین رابطه، فلسفه معمولا به‌نحو بدی با علم قیاس می‌شود، و از آنجا که علم در قرن هفدهم سروشکل مدرن‌اش را یافته حالا دیگر به قصه‌ای سرشار از موفقیت تبدیل شده است. علم توانسته روش کار طبیعت را آشکار کند و مزایای پیدا و پنهان فراوانی برای بشر به ارمغان آورد؛ مکانیک و الکترومغناطیس پایه‌‌ای شده‌اند برای پیشرفت‌های فن‌آورانه‌ی جهان متجدد، شیمی و میکروبیولوژی هم در راه رهایی از جورِ بیماری‌ها خدمات فراوانی ارائه کرده‌اند.
🔅لکن، تضاد بین علم و فلسفه، برای همه‌ی فیلسوفان مسأله‌ساز نبوده است. برای عده‌ای، ارزش فلسفه مبتنی بر پروسه است، نه نتیجه و محصول کار. این اندیشمندان، هم‌راستا با این حکم سقراطی که «زندگیِ نسنجیده ارزش زیستن ندارد.» اذعان می‌کنند که تأمل درباره‌ی مخمصه‌ای که انسان گرفتارش است به‌خودی خود ارزشمند است، حتی اگر هیچ پاسخ معینی هم در راه نباشد. گروه دیگری از فیلسوفان اما با مارکس همراه می‌شوند که می‌گفت «فیلسوفان یکسره در کار تفسیر جهان‌اند، حال آنکه هدفْ تغییر آن است.» ایشان، فلسفه را همچون موتوری برای تغییرات سیاسی در نظر می‌آورند و مقصودشان نه اندیشیدن درباره‌ی واقعیت، بلکه برهم زدن و تغییر آن است...
متن کامل (انگلیسی و فارسی)👇
✨ → 3danet.ir/hf9m3
🌾 @Sedanet | @asimegi
صدانت
مقاله «آیا فلسفه صرفا سخت‌تر از علم است؟» از دیوید پاپینیو • صدانت
آیا فلسفه صرفا سخت‌تر از علم است؟ دیوید پاپینیو مترجم: علی مسعودی غایت فلسفه چیست؟ آلفرد وایتهد فلسفه را پاورقی‌هایی بر افلاطون می‌داند؛ این موضع او البته
📘 #معرفی_کتاب
🍁 بیگانه درون؛ گفتارهایی در باب شکوفایی و معنای زندگی
✍️ #ساسان_حبیب‌وند
اکتبر ۲۰۱۹ | استرالیا
🔅اغلب ما تصور می‌کنیم که آنچه رفتار و زندگی ما را اداره می‌کند تصمیم‌گیری‌های ماست. فکر می‌کنیم که ما برای روز و هفته و عمرمان آزادانه تصمیم می‌گیریم و این تصمیمات را اجرا می‌کنیم. چنین تصوری به این دلیل است که از وجود قدرت‌های مافوقی به‌نام "پیش‌فرض‌ها" غافلیم.
🔅پیش‌فرض، تصوری است که در پس‌زمینه ذهن ما جای گرفته و همواره ما را به نوع خاصی از رفتار وامی‌دارد. پیش‌فرض‌ها ارباب‌هایی هستند که در درون ما زندگی می‌کنند و فرمان‌شان همواره حلقه‌ای بر گوش ماست. با این حال حضور آنها برای ما چنان بدیهی است که کمتر به آن توجه می‌کنیم.
🔅مثلا پیش‌فرض بعضی از ما این است که "دنیا جای کار کردن است" لذا باید از صبح تا شب بی‌وقفه کار کرد و کمتر استراحتی داشت". پیش‌فرض بعضی دیگر این است که: "من مسؤول رفع مشکلات همه افراد خانواده‌ام هستم. هر مساله‌ای که روی بدهد منم که باید حلش کنم". پیش‌فرض بعضی این است که: "من باید ایده‌آل و بی‌نقص باشم و سرزدن هر خطایی از من، گناهی نابخشودنی است". برخی دیگر هم فرض می‌کنند که این دیگرانند که باید درباره بدی و خوبی رفتار آنان رأی بدهند، یا ارزش آنها را تعیین کنند...
🔅پیش‌فرض‌ها در کودکی بر ذهن ما تلقین می‌شوند و با ابزار ترس و سرزنش ما را کنترل می‌کنند. به این ترتیب ما هیچ‌وقت به روش های خود شک نمی‌کنیم و تصور نمی‌کنیم که می‌توان به شکل دیگری هم رفتار یا زندگی کرد. پیش‌فرض‌ها به‌شکلی خاموش و ناشناس بر ما حکومت می‌کنند و تا آخر عمر، دنیای ما را در تنگنای تصورات خاصی، نگاه می‌دارند. آنها مانع تغییر و مایه فشار و رنجند و از ما ربات‌هایی خودکار می‌سازند. بیگانه درون"، نوری به تاریکخانه این ارباب‌های خاموش می‌اندازد و چهره واقعی آنها را به ما نشان می‌دهد.
معرفی کامل👇
✨ → 3danet.ir/Fslf7
🌾 @Sedanet | @Sasanhabibvand
🍁 بیگانه درون؛ گفتارهایی در باب شکوفایی و معنای زندگی
✍️ #ساسان_حبیب‌وند
اکتبر ۲۰۱۹ | استرالیا
🔅اغلب ما تصور می‌کنیم که آنچه رفتار و زندگی ما را اداره می‌کند تصمیم‌گیری‌های ماست. فکر می‌کنیم که ما برای روز و هفته و عمرمان آزادانه تصمیم می‌گیریم و این تصمیمات را اجرا می‌کنیم. چنین تصوری به این دلیل است که از وجود قدرت‌های مافوقی به‌نام "پیش‌فرض‌ها" غافلیم.
🔅پیش‌فرض، تصوری است که در پس‌زمینه ذهن ما جای گرفته و همواره ما را به نوع خاصی از رفتار وامی‌دارد. پیش‌فرض‌ها ارباب‌هایی هستند که در درون ما زندگی می‌کنند و فرمان‌شان همواره حلقه‌ای بر گوش ماست. با این حال حضور آنها برای ما چنان بدیهی است که کمتر به آن توجه می‌کنیم.
🔅مثلا پیش‌فرض بعضی از ما این است که "دنیا جای کار کردن است" لذا باید از صبح تا شب بی‌وقفه کار کرد و کمتر استراحتی داشت". پیش‌فرض بعضی دیگر این است که: "من مسؤول رفع مشکلات همه افراد خانواده‌ام هستم. هر مساله‌ای که روی بدهد منم که باید حلش کنم". پیش‌فرض بعضی این است که: "من باید ایده‌آل و بی‌نقص باشم و سرزدن هر خطایی از من، گناهی نابخشودنی است". برخی دیگر هم فرض می‌کنند که این دیگرانند که باید درباره بدی و خوبی رفتار آنان رأی بدهند، یا ارزش آنها را تعیین کنند...
🔅پیش‌فرض‌ها در کودکی بر ذهن ما تلقین می‌شوند و با ابزار ترس و سرزنش ما را کنترل می‌کنند. به این ترتیب ما هیچ‌وقت به روش های خود شک نمی‌کنیم و تصور نمی‌کنیم که می‌توان به شکل دیگری هم رفتار یا زندگی کرد. پیش‌فرض‌ها به‌شکلی خاموش و ناشناس بر ما حکومت می‌کنند و تا آخر عمر، دنیای ما را در تنگنای تصورات خاصی، نگاه می‌دارند. آنها مانع تغییر و مایه فشار و رنجند و از ما ربات‌هایی خودکار می‌سازند. بیگانه درون"، نوری به تاریکخانه این ارباب‌های خاموش می‌اندازد و چهره واقعی آنها را به ما نشان می‌دهد.
معرفی کامل👇
✨ → 3danet.ir/Fslf7
🌾 @Sedanet | @Sasanhabibvand
دل اگر پاک بود خانهٔ ناپاک چه باک
سر چو بی‌مغز بود نغزی دستار چه سود؟
قوت حافظه گر راست نیاید در فکر
عمر اگر صرف شود در سر تَکرار چه سود؟
سعدی » مواعظ » غزلیات
🌾 @Sedanet
سر چو بی‌مغز بود نغزی دستار چه سود؟
قوت حافظه گر راست نیاید در فکر
عمر اگر صرف شود در سر تَکرار چه سود؟
سعدی » مواعظ » غزلیات
🌾 @Sedanet