جمعه روز بدی نیست! از هر سیاستمداری بپرسید به شما میگوید که جمعه روز خوبی برای انتشار اخبار بد است. چرا؟ چون تا روز شنبه که روز نخستِ کاری است هیچ روزنامه نگاری درموردش چیزی نمینویسد. بعدش هم چه کسی میداند چه اتفاقی میافتد؟ وقتی مردم، شنبه در روزنامهها دربارهاش میخوانند دیگر همهچیز تمام شده و مردم بار دیگر زندگی روزمرهشان را از سر میگیرند.
#آندره_د_گیلوم
♦️@seemorghbook
#آندره_د_گیلوم
♦️@seemorghbook
👍3
☕️قطعهای از کتاب
هیچوقت این نکته را فراموش نکنید: «مردم شما بدجور به غذا احتیاج دارند و این مسئله اصلا و ابدا شوخی بردار نیست». اگر اوضاع مملکت تحت حکومتتان بهقدری خراب باشد که مردم نتوانند غذای کافی برای خودشان و خانوادهشان روی میز یا سر سفره بگذارند، عاصی میشوند و فکر خطرناک یافتن جانشینی برای شما به ذهنشان خطور میکند. اما اگر یک استاندارد زندگی حداقلی برای آنها فراهم کنید، خودشان را با آن تطبیق میدهند. از خاطر نبرید که شرایط اقتصادی عالی برای عامهی مردم میتواند به اندازهی شرایط اقتصادی بدشان خطرناک باشد. مردم اگر دغدغهی معاش نداشته باشند، فرصت میکنند کتاب و مطبوعات بخوانند و به این مسئله فکر کنند که اصلا چرا باید تحت حکومت مستبدانهی شما زندگی کنند.
پس سیاست شما باید از این قرار باشد:
شرایط زندگی حداقلی برای مردم فراهم کنید. اجازهی پیشرفت به اقلیتی که بیش از این میخواهند بدهید (در عینحال مراقب باشید که از حد خاصی، چه از لحاظ قدرت مالی و چه از نظر قدرت اجتماعی نگذرند) و مجازات شدیدی برای فعالیتهای سیاسی در نظر بگیرید. البته به غر زدن مردم در اتوبوس و تاکسی و مغازهی سلمانی کاری نداشته باشید. آنها را دچار این توهم میکند که از آزادی بیان برخوردارند و تاریخ نشان داده که عامهی مردم آزادی بیان را به آزادی اندیشه ترجیح میدهند چون بهندرت با مقولهی دوم سروکار دارند.
📕#چگونه_بر_جهان_حکومت_کنیم_؟
✍#آندره_د_گیلوم
♦️@seemorghbook
هیچوقت این نکته را فراموش نکنید: «مردم شما بدجور به غذا احتیاج دارند و این مسئله اصلا و ابدا شوخی بردار نیست». اگر اوضاع مملکت تحت حکومتتان بهقدری خراب باشد که مردم نتوانند غذای کافی برای خودشان و خانوادهشان روی میز یا سر سفره بگذارند، عاصی میشوند و فکر خطرناک یافتن جانشینی برای شما به ذهنشان خطور میکند. اما اگر یک استاندارد زندگی حداقلی برای آنها فراهم کنید، خودشان را با آن تطبیق میدهند. از خاطر نبرید که شرایط اقتصادی عالی برای عامهی مردم میتواند به اندازهی شرایط اقتصادی بدشان خطرناک باشد. مردم اگر دغدغهی معاش نداشته باشند، فرصت میکنند کتاب و مطبوعات بخوانند و به این مسئله فکر کنند که اصلا چرا باید تحت حکومت مستبدانهی شما زندگی کنند.
پس سیاست شما باید از این قرار باشد:
شرایط زندگی حداقلی برای مردم فراهم کنید. اجازهی پیشرفت به اقلیتی که بیش از این میخواهند بدهید (در عینحال مراقب باشید که از حد خاصی، چه از لحاظ قدرت مالی و چه از نظر قدرت اجتماعی نگذرند) و مجازات شدیدی برای فعالیتهای سیاسی در نظر بگیرید. البته به غر زدن مردم در اتوبوس و تاکسی و مغازهی سلمانی کاری نداشته باشید. آنها را دچار این توهم میکند که از آزادی بیان برخوردارند و تاریخ نشان داده که عامهی مردم آزادی بیان را به آزادی اندیشه ترجیح میدهند چون بهندرت با مقولهی دوم سروکار دارند.
📕#چگونه_بر_جهان_حکومت_کنیم_؟
✍#آندره_د_گیلوم
♦️@seemorghbook
👍26