دیدم که باران آمد
و گمشدگان در باران را
سودای خانه نبود

#احمدرضا_احمدی

♦️@seemorghbook

در آینه چهره‌ام را نگاه می‌کنم
آرام آرام چهره‌ام پیر می‌شود
از پنجره زمین را نگاه می‌کنم
خیس است و ساکت.
بر تن لباس می‌کنم، به کوچه می‌آیم
از نخستین عابر که در باران بدون چتر می‌دود
می‌پرسم
شما عبورِ بهار را در این کوچه ندیدید؟

#احمدرضا_احمدی

♦️@seemorghbook

من مادرِ آفتاب را به بند کشیده‌ام
تا پرستارِ درختِ تنیده در میانِ من و تو باشد

#احمدرضا_احمدی

♦️@seemorghbook

سالی که بر من و تو گذشت
فقط سیصد و شصت و پنج روز نبود!
جمعه‌ها را باید
دو روز حساب کرد...

#احمدرضا_احمدی

♦️@seemorghbook

من راه خانه‌ی تو را گم کرده‌ام
در کنار دریا می‌مانم
سالیان است
که من قطره‌قطره
دریا را از یاد می‌برم
راستی
پارچه‌های آغشته به دریا را
در ستایش ابر
در خانه‌ی تو گم می‌کنم
راستی
خانه‌ی تو در بیداری کجاست؟

#احمدرضا_احمدی

♦️@seemorghbook

در آینه چهره‌ام را نگاه می‌کنم
آرام‌آرام چهره‌ام پیر می‌شود
از پنجره زمین را نگاه می‌کنم
خیس است و ساکت
بر تن لباس می‌کنم
به کوچه می‌آیم
از نخستین عابر که در باران بدون چتر می‌دود
می‌پرسم
شما عبورِ بهار را در این کوچه ندیدید؟

#احمدرضا_احمدی

♦️@seemorghbook