☕️قطعهای از کتاب
"تعهد به زبان؛ یک تعهد اجتماعی"
صرف فارسیزبان بودن برای شعر فارسی سرودن کافی نیست.
برای این کار باید فرض کنید که اصلا فارسی نمیدانید و از نو به کشف آن برخیزید.
نویسندگان یا شاعران، پیش از آنکه معماران روح بشر باشند، پاسداران زبان خویشاند. تعهد شاعر در مقابل زبانش، نیمی از تعهدات اجتماعی اوست. تعهد در مقابل ادبیات، از تعهدات اجتماعی اوست.
کسی که زبان خودش را بلد نیست و ادبیات خود را نمیشناسد، به صرف تقلید از این و آن، شاعر نمیشود. اول باید این درد را حس کند؛ درد زبان را. و این را وظیفهای برای خودش بداند. من نمیتوانم بپذیرم که فقط اجتماعی بودن به اصطلاح کار را خاتمه میدهد و تمام میکند، نه؛ کافی نیست.
شعر یک حادثه است. حادثهای که زمان و مکان سببسازش هست، اما شکلبندیاش در «زبان» صورت میگیرد. پس تردیدی نیست که برای آن باید بتوان همه امکانات و همه ظرفیتهای زبان را شناخت و برای پذیرایی از شعر آمادگی یافت.
📕#نامها_و_نشانهها_در_دستور_زبان_فارسی
✍#احمدشاملو
♦️@seemorghbook
"تعهد به زبان؛ یک تعهد اجتماعی"
صرف فارسیزبان بودن برای شعر فارسی سرودن کافی نیست.
برای این کار باید فرض کنید که اصلا فارسی نمیدانید و از نو به کشف آن برخیزید.
نویسندگان یا شاعران، پیش از آنکه معماران روح بشر باشند، پاسداران زبان خویشاند. تعهد شاعر در مقابل زبانش، نیمی از تعهدات اجتماعی اوست. تعهد در مقابل ادبیات، از تعهدات اجتماعی اوست.
کسی که زبان خودش را بلد نیست و ادبیات خود را نمیشناسد، به صرف تقلید از این و آن، شاعر نمیشود. اول باید این درد را حس کند؛ درد زبان را. و این را وظیفهای برای خودش بداند. من نمیتوانم بپذیرم که فقط اجتماعی بودن به اصطلاح کار را خاتمه میدهد و تمام میکند، نه؛ کافی نیست.
شعر یک حادثه است. حادثهای که زمان و مکان سببسازش هست، اما شکلبندیاش در «زبان» صورت میگیرد. پس تردیدی نیست که برای آن باید بتوان همه امکانات و همه ظرفیتهای زبان را شناخت و برای پذیرایی از شعر آمادگی یافت.
📕#نامها_و_نشانهها_در_دستور_زبان_فارسی
✍#احمدشاملو
♦️@seemorghbook
👍10❤1