۱۲ فرمان #رضاشاه_بزرگ"

بخشی از اعلامیه رضاشاه بعد از تاجگذاری بدین شرح بود

۱- مصرف"تریاک و شیره"حتی در قهوه‌خانه ممنوع

۲- سر بریدن حیوانات، مثل"گوسفند و مرغ"و خروس در انظار و ملاعام به کلی ممنوع

۳- هیچکس حق ندارد در معابر قضای حاجت کند.

۴- چاقوکشی و نزاع و عربده‌کشی و حمل کارد،"چاقو و قمه"و قداره موجب مجازات سنگین است

۵-"نابینایان"باید بازوبند از پارچه زرد، و عصا در دست داشته باشند

۶- "معرکه گیری، مارگیری، تله گیری، گدایی، کلاشی، رمالی، سحر، دعانویسی و ولگردی"ممنوع

۷- هر"کاسب، بجز نانوا، کله پز و حمامی"باید دکان خود را اول آفتاب باز و اول غروب تعطیل کند

۸-"کبوتر بازی"اکیداً قدغن است.

۹- هر"نانوا"مکلف است برای نان‌ها که از تنور بیرون می‌آید سکوی آجری بسازد.

۱۰- هر خوراکی فروش اعم از نانوا، قصاب، کله پز، آبگوشتی، کبابی، یخنی پز(خورش) و فرنی پز باید کف دکان خود را آجر فرش و هر روز کف را تمیز کند.

۱۱- آب"خزینه های حمام"باید همه هفته تعویض شود

۱۲- سگ های"خانگی"باید قلاده و زنجیر داشته باشند

📕#تاریخ_اجتماعی_تهران

✍#جعفر_شهری

♦️@seemorghbook

📕#طهران_قدیم

✍#جعفر_شهری

طهران قدیم" اثری است از مورخ و پژوهشگر شهیر کشور، "جعفر شهری" که در پنج جلد، با جزییاتی چشم گیر و منحصر به فرد، به تبیین حال و هوا و فضای تهران از دریچه ی تاریخ می پردازد. "جعفر شهری" در مقدمه ی کتاب "طهران قدیم" به مخاطب خود اطمینان می دهد که تمام مطالب این اثر، بر اساس واقعیت به رشته ی تحریر درآمده است و هیچ خدشه ای به صحت مطالب وارد نیست. او این اثر را گاه بر اساس آنچه مستقیما با آن سر و کار داشته، به نگارش در آورده و گاه در نقش نویسنده ای امین، مطالبی را که از افراد و منابع مورد اطمینان استخراج کرده، به مخاطب انتقال داده است. نوشتن اثری درباره ی مردم "طهران قدیم"، آن هم در این ابعاد و جزییات، کوششی گسترده است که "جعفر شهری" در جهت ثبت و ضبط عادت ها، آداب و سنت و اعمال مردم زادگاهش به انجام رسانیده تا آن را از گزند فراموشی، در امان دارد.
کتاب گنجینه ای از و شنیده ها و ملاحظات ارزشمند است که در کنار درک شخصی نویسنده از "طهران قدیم"، با اصالتی درخشان و قابل توجه در اختیار مخاطب قرار گرفته است. این اثر در کنار به تصویر کشیدن صحنه های دقیق از حالات و افعال مردم "طهران قدیم"، اخلاقیات و ارتباطات، گذران زندگی و معاش، آداب و رسوم، اعتقادات، فرهنگ و عرف جامعه را نیز تشریح می کند و در ارائه ی الگوهای اخلاقی، از خلقبات مثبت و پسندیده گرفته تا موارد زشت و ناپسند، از هیچ مفهومی فروگذار نمی کند. از موارد جالب توجه کتاب اشاره به مکان ها و افراد مشهور "طهران قدیم" است و حتی به محله ها و خیابان های معروف تهران نظیر لاله زار، امیریه، سپه، علاءالدوله، دروازه شمیران و ... نیز پرداخته است.

♦️@seemorghbook

📕#شکر_تلخ(نایاب)

✍#جعفر_شهری_باف

جَعفَر شَهری باف (۱۲۹۳در عودلاجان تهران – ۶ آذر ۱۳۷۸ در تهران) از نویسندگان ایرانی و پژوهنده تاریخ تهران بود.
شهری در دو مجموعهٔ طهران قدیم و تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم، حال و هوای تاریخی تهران را با جزئیاتش بیان می‌کند. دیگر اثر او «قند و نمک» مجموعه‌ای از اصطلاحات اصیل تهرانی با توضیحات و پیشینه‌است.
سه رمان از رمان‌های او یعنی شکر تلخ، گزنه و قلم سرنوشت را باید سه‌گانه‌ای دانست که اولی مربوط به دوران کودکی نویسنده و رنج‌های مادر وی، دومی شرح دوران نوجوانی و سومی مربوط به دوران میان‌سالی اوست. کتاب‌های حاجی در فرنگ(در دوجلد) و حاجی دوباره نیز سفرنامه مولف است به مکه و سپس اروپا که در آن خرافات دینی را به چالش می‌کشد.
شهری در نوشته‌های خود از واژه‌های گوناگون و اصیل و اصطلاحات تهرانی بهره زیادی می‌گیرد.
دکتر عباس میلانی، از ایران‌شناسان معاصر، در نوشتاری به انگلیسی زیر عنوان «تهران و تجدد، هفتخوان شخصی جعفر شهری» آثار و شخصیت جعفر شهری را بررسی کرده‌است.

♦️@seemorghbook

☕️قطعه‌ای از کتاب

از جمله اعتقادات عوام در دوره قاجار این بود که مسلمان باید شپش داشته باشد!! مقدار ایمان هر مسلمان هم منوط به تعداد شپش‌هایی بود که در تن داشت! این عقیده از هندوها که آزار جانوران را جزو گناه کبیره میدانستند رسوخ کرده بود و تنبلی و فقر مالی و نداشتن خرج حمام و شستشو نیز این اندیشه را قوت می‌بخشیده...

عقیده دیگری که در دوره قاجار اکثریت مردم آن را باور داشتند این بود که دختر حق ندارد موی خود را تا قبل از ازدواج شانه بزند! عدم استحمام نیز به این موارد کمک مینمود ‌و موهای دختران شپش پشتک میزد... برای دختران هم شپش نه تنها عیب نبود بلکه فضیلت بود. مردم میگفتند دختری که سرش شپش نداشته باشد احتمالا سر و گوشش جنبیده...

📕#طهران_قدیم

✍#جعفر_شهری

♦️@seemorghbook