گویند کسان بهشت با حور خوش است
من میگویم که آب انگور خوش است

این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار
کآواز دهل شنیدن از دور خوش است

#حکیم_عمر_خیام

@seemorghbook

گویند کسان بهشت با حور خوش است
من میگویم که آب انگور خوش است

این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار
کآواز دهل شنیدن از دور خوش است

#حکیم_عمر_خیام

@seemorghbook

گویند اگر می بخوری عرش بلرزد
عرشی که به یک جام بلرزد به چه ارزد

درخانه ما زیرزمینی ست که در آن
یک خم بخوری خشتی از آن نیز نلرزد

#حکیم_عمر_خیام


@seemorghbook

ﻣﯽ ﻧﻮﺵ ﮐﻪ ﻋﻤﺮ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﯽ ﺍﯾﻨﺴﺖ
ﺧﻮﺩ ﺣﺎﺻﻠﺖ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﺟﻮﺍﻧﯽ ﺍﯾﻨﺴﺖ
ﻫﻨﮕﺎﻡ ﮔﻞ ﻭ ﺑﺎﺩﻩ ﻭ ﯾﺎﺭﺍﻥ ﺳﺮﻣﺴﺖ
ﺧﻮﺵ ﺑﺎﺵ ﺩﻣﯽ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﮔﺎﻧﯽ ﺍﯾﻨﺴﺖ

#حکیم_عمر_خیام

@seemorghbook

ناکرده گنه در این جهان کیست بگو

آن کس که گنه نکرد چون زیست بگو

من بد کنم و تو بد مکافات دهی

پس فرق میان من و تو چیست بگو

#حکیم_عمر_خیام


♦️@seemorghbook

قومی متفکرند اندر مذهب و دین
قومی به گمان فتاده در راه یقین
می‌ترسم از آنکه بانگ آید روزی
کای بیخبران راه نه آنست و نه این

#حکیم_عمر_خیام

♦️@seemorghbook

ای آمده از عالم روحانی تفت
حیران شده در پنج و چهار و شش و هفت
می نوش ندانی ز کجا آمده‌ای
خوش باش ندانی بکجا خواهی رفت

#حکیم_عمر_خیام

♦️@seemorghbook

📕#نوروز_نامه

✍#حکیم_عمر_خیام_نیشابوری

نوروزنامه نمونه‌ی کاملی از سبک نثر در قرن پنجم است و کلیه‌ی مختصات نثر قرن پنجم در آن دیده می‌شود. روش نگارش این کتاب بسیار ساده و شیوا و خالی از تکلف است. عبارات آن کوتاه و مفردات تازی آن کم است و بعضی لغات و عبارات پهلوی در آن دیده می‌شود. از این کتاب دو نسخه خطی باقی مانده‌است. یکی نسخهٔ لندن و دیگری نسخه برلن.
علی حصوری در پیشگفتار نسخهٔ تصحیح شدهٔ این کتاب می‌نویسد:
«نوروزنامه را، رساله‌ای که درآن حرف بسیار است- منسوب به خیام شمرده‌اند. اما می‌توان اطمینان کردد که خیام یادداشت‌هایی فراهم آورده بود تا از آن کتابی دربارهٔ نوروز بپردازد و شاید عمرش وفا نکرده و یا اصلاً به آن نپرداخته و یادداشت‌هایش پس از او به وسیلهٔ دیگران به شکل کتاب موجود درآمده است.»
نوروزنامه منسوب به شاعر گران‌مایه و عالی‌قدر ایران خیام است. حکیم ابوالفتح عیاث‌الدین عمربن ابراهیم خیام در ریاضیات و نجوم و فلسفه استاد و سرآمد فضلای مبرز و حکمای مسلم عصر بوده است و در شمار بزرگ‌ترین شعرا و نویسندگان ایران قرار دارد. وی به قرائن، در حدود 407 به دنیا آمده و در سال 517 در نیشابور درگذشته است. خیام در سال 467 به اصلاح و تعدیل تقویم فارسی مبادرت ورزیده و درست‌ترین روش گاه‌شماری را بنیاد نهاده است.
در نوروزنامه اسباب پیدایش جشن نوروز و کشف حقیقت آن و این‌که کدام‌یک از شاهان واضع جشن نوروز بوده و آیین آن و آداب پادشاهان ساسانی در این باب و مطالب گوناگون دیگری آمده است.
این کتاب به‌سعی و تصحیح مجتبی مینوی، و همکاری صادق هدایت، در سال 1312 توسط کتابخانه‌ی کاوه به چاپ رسیده است.

♦️@seemorghbook

قانع به یک استخوان چو کرکس بودن
به ز آن که طفیل خوان ناکس بودن
با نان جوین خویش حقا که به است
کالوده و پالوده هر خس بودن

#حکیم_عمر_خیام

♦️@seemorghbook

ای صاحب فتوا زتو پر کار تریم
با این همه مستی زتو هشیار تریم

تو خون کسان خوری و ما خون رزان
انصاف بده، کدام خون خوار تریم...!

#حکیم_عمر_خیام

♦️@seemorghbook

ای آمده از عالم روحانی تفت
حیران شده در پنج و چهار و شش و هفت
می نوش ندانی ز کجا آمده‌ای
خوش باش ندانی بکجا خواهی رفت

#حکیم_عمر_خیام

♦️@seemorghbook

ای آمده از عالم روحانی تفت
حیران شده در پنج و چهار و شش و هفت
می نوش ندانی ز کجا آمده‌ای
خوش باش ندانی بکجا خواهی رفت

#حکیم_عمر_خیام

♦️@seemorghbook

ای که می گویی مسلمان باش و می خواری مکن
ای که خود گفتی مکن می خوارگی ،آری مکن

هرچه میخواهی بکن , اما ریا کاری مکن
می بخور منبر بسوزان ،مردم آزاری مکن

مردمان را غرق اندوهی که خود داری مکن
خود گرفتاری و مردم را گرفتار ،گرفتاری مکن

گر نمی خواهد پریشان باشد ،اصراری مکن
من خوشم، شادم نمی خواهم، جز این کاری کنم

من نمی خواهم بجای خوش بودن ،زاری کنم
سر خوشم ،تا مهربانی در دلم ،جاری کنم

زاهدا خوش باش و خندان , پیش ما زاری مکن
می بخور منبر بسوزان مردم آزاری مکن

#حکیم_عمر_خیام

♦️@seemorghbook

ای دل تو به ادراک معما نرسی
در نکته زیرکان دانا نرسی

اینجا ز می و جام بهشتی میساز
کانجا بهشت است رسی یا نرسی

#حکیم_عمر_خیام
♦️@seemorghbook

چون آب به جويباروچون باد به دشت 

روزی دگر از نوبت عمرم بگذشت 

هرگز غم دو روز مرا ياد نگشت 

روزی كه نيامدست و روزی كه گذشت 

#حکیم_عمر_خیام

♦️@seemorghbook

گویند کسان بهشت با حور خوش است
من میگویم که آب انگور خوش است

این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار
کآواز دهل شنیدن از دور خوش است

#حکیم_عمر_خیام

♦️@seemorghbook