گر من ز می مغانه مستم ، هستم
گر کافر و گبر و بُت پرستم ، هستم
هـر طایفه ای به من گمانی دارد
من زان خودم ، چنانکه هستم هستم

#عمر_خیام

@seemorghbook

در گوشِ دلم گفت فلک پنهانی:

حُکمی که قضا بُوَد ز من می‌دانی؟

در گردشِ خود اگر مرا دست بُدی،

خود را برهاندمی ز سر گردانی.

 #عمر_خیام
♦️@seemorghbook

گر من ز می مغانه مستم ، هستم
گر کافر و گبر و بُت پرستم ، هستم
هـر طایفه ای به من گمانی دارد
من زان خودم ، چنانکه هستم هستم

#عمر_خیام

@seemorghbook

قومی مُتفکرند
اَندر ره دین
قومی به گُمان
فتاده در راه یقین
میترسم از آن که
بانگ آید روزی
کای بیخبران
راه نه آنست و نه این...

#عمر_خیام

♦️@seemorghbook

📕#رباعیات_خیام

✍ #عمر_خیام_نیشابوری

رباعیات خیام نام مجموعه اشعار غیاث‌الدین ابوالفتح عُمَر بن ابراهیم خیام نیشابوری مشهور به خیام در قالب شعری رباعی است که در سده‌های پنجم و ششم هجری به زبان فارسی سروده شده‌اند و عمدتاً بیانگر دیدگاه‌های فلسفی او می‌باشند.
این اشعار در زمان حیات خیام به واسطهٔ تعصب مردم مخفی بوده و تدوین نشده و تنها بین یکدسته از دوستان همرنگ و صمیمی او شهرت داشته یا در حاشیهٔ جُنگ‌ها و کتاب‌های اشخاصی بطور قلم‌انداز چند رباعی از او ضبط شده، و پس از مرگش منتشر گردیده‌است. به همین خاطر در تعداد این رباعی‌ها و نیز حقیقی یا جعلی بودن بعضی از آن‌ها اختلاف نظر وجود دارد.
خیام زندگی‌اش را به‌عنوان ریاضی‌دان و فیلسوفی شهیر سپری کرد، این در حالی بود که معاصرانش از رباعیاتی که امروزه مایهٔ شهرت و افتخار او هستند بی‌خبر بودند. در چند قرن اخیر این رباعیات بسیار مورد توجه قرار گرفته، به زبان‌های بسیاری ترجمه شده‌اند و تصحیحات فراوانی در آن‌ها صورت گرفته‌است.

♦️@seemorghbook

ای دل تو به ادراک معما نرسی
در نکته زیرکان دانا نرسی

اینجا ز می و جام بهشتی میساز
کانجا بهشت است رسی یا نرسی

#عمر_خیام

♦️@seemorghbook