☕️قطعه‌ای از کتاب

می‌گویند: زمین خوردن‌های مکرر، آدمیزاد را پوست کلفت می‌کند.
بله ... بعضی از زمین خوردن‌ها واقعاً آدم را پوست کلفت می‌کند؛ امّا فقط بعضی از زمین خوردن‌ها، نه همه آن‌ها، و نه در هر شرایطی و روی هر زمینی.
زمین خوردن‌هایی هم هست که پوست زانوی آدمیزاد را بدجوری می‌بَرد و پوست آرنج ها را، و تن را مجروح می‌کند و روح را... شاید به‌طورِ دائم.

📕#ابوالمشاغل

✍#نادر_ابراهیمی

♦️@seemorghbook

☕️قطعه‌ای ازکتاب

در این روزگار، که ما بیش از هر چیز به امید و ایمان احتیاج داریم، مگذار ناامیدی، روزنی به اندازه ی سر سوزنی در قلبت پیدا کند و از آنجا هجوم بیاورد.

امید را برای روزهای بد، ساخته‌اند؛ چراغ را برای تاریکی.
انسان اگر با مشقّت و درد و مصیبت روبرو نمیشد، نه به چیزی ایمان می‌آورد، نه به آینده‌ای دل می‌بست، و نه از امید، سلاحی می‌ساخت به پایداری کوه.

📕#آتش_بدون_درد

✍ #نادر_ابراهیمی

♦️@seemorghbook

مطلقاً مهم نیست که دیگران ما را چگونه قضاوت می‌کنند، بلکه مهم این است که ما در خلوتی سرشار از صداقت و در نهایت قلبمان، خویشتن را چگونه داوری می‌کنیم

#نادر_ابراهیمی

♦️@seemorghbook

ما از وحشت فراموش کردن دیگران است که عکس آنها را به دیوار می کوبیم یا روی تاقچه می گذاریم ؛ یک وفاداری کاذب...خود ما به عکس هایی که به دیوارهای اتاقمان می کوبیم نگاه نمی کنیم ، یا خیلی به ندرت و تصادفا" نگاه میکنیم . ما به حضور دائم و به چشم نیامدنی آن ها عادت می کنیم. عکس ، فقط برای مهمان است...
"این را یادتان باشد که ذره یی در قلب ، بهتر از کوهی بر دیوار است ".

#نادر_ابراهیمی

♦️@seemorghbook

کمی زیستن در رویا به خاطر انطباق دادن زندگی با رویا، گناه نیست. آنچه اشتباه محض است فرو رفتن در رویاست و برنیامدن. در مِهِ مصنوعی غرق شدن. قطع ارتباط با روزمرّگی‌ها. مِهِ تخیلی، بیشترین خطرش در این است که انسان در درون آن گم می‌شود و از سکونتگاهِ خود بسیار دور بیفتد. بازناگشتنی. گم‌گشته‌ی ابدی.

📘#یک_عاشقانه_آرام

✍#نادر_ابراهیمی

♦️@seemorghbook

☕ قطعه‌ای از کتاب

دختر سیاسی، بهتر از پسر سیاسی است.
مردان، انگار که برای حضور در معرکه‌ی سیاست به دنیا می‌آیند، اما زنان، بر این میدان منت می‌گذراند که پا در آن می‌نهند.
هر جا زنی هست که به خاطر عدالت می‌جنگد، آن‌جا عطری پیچیده است شیرین و شورانگیز و بهشتی.
ما بدون زنان خوب، مردان کوچکیم...

📕#آتش_بدون_دود

✍#نادر_ابراهیمی

♦️@seemorghbook

📕#مردی_در_تبعید_ابدی

✍#نادر_ابراهیمی

نادر ابراهیمی جزء انگشت شمار نویسندگانی است كه نثر کاملاً متفاوتی از دیگر نویسندگان معاصر دارد، بسیار خوب میتواند فضای سوررئالیستی را به تصویر بکشد و تو را با این فضا به آرامی همراه کند، کاری که از عهده بسیاری بر نمی آید.
«مردی در تبعید ابدی»، همچون دیگر آثار تاریخی ابراهیمی، تاریخِ صرف نیست. تاریخیِ خواندنی و نوشیدنی است، با طعم های جاندار.
ويژگي اين كتاب آن است كه در حين آنكه رماني پركشش را مي خوانيد، پاسخ بسياري از پرسش هاي ذهنتان را از ميان سخنان ملاصدرا درمي یابيد!

♦️@seemorghbook

🌀🌀🌀🌀🌀🌀🌀🌀🌀🌀

#اندکی_تفکر

ما آمده ایم با حضورمان، جهان را دگرگون کنیم.
نیامده ایم تا پس از مرگمان بگویند:
"از کرم خاکی بی آزارتر بود و از گاو مظلومتر!"
ما باید وجودمان و نفس کشیدنمان و راه رفتنمان
و نگاه  کردنمان و لبخند زدنمان هم مانند
تیغ به چشم و گلوی بد اران و ستمگران برود...
ما نیامده ایم فقط به خاطر آنکه همچون گوسفندی
زندگی کرده باشیم که پس از مرگمان، گرگ
و چوپان و سگ گله، هر سه ستایشمان کنند...

#نادر_ابراهیمی

♦️@seemorghbook

☕️قطعه‌ای از کتاب


شهامت یعنی در موقعیت قرار گرفتن و انتخاب کردن. و نه یعنی همیشه خوب و درست را انتخاب کردن. ما عقل کل نیستیم. ما اشتباه می‌کنیم. ما کج می‌رویم. ما پشیمان می‌شویم. از ترس اشتباه کردن و کج رفتن و پشیمان شدن، زمان را تباه کردن جرم است.

📕#سه_دیدار

✍#نادر_ابراهیمی

♦️@seemorghbook

📕#خانه_ای_برای_شب

✍#نادر_ابراهیمی

ابراهیمی خانه ای برای شب را با مقدمه ای طولانی در مورد مفهوم داستان شروع می کند و بسیار زیبا و تامل برانگیز تعریف خود را از داستان و هدف اصلی نوشتن، در پاسخ به کسانی که او را به شعار دادن محکوم می کنند و نوشته های او را داستان نمی دانند، شرح می دهد.
- نویسنده ای که یونیفرم بیانی و نثری دارد، فقط یک کتاب نوشته است. این بی شک مایه خرسندی ست که بگویند: نسلی گرفتار نثری است که نویسنده ای آن را ساخته است، مایه خرسندی همان نویسنده است. من نمی خواهمش و ترجیح می دهم بگویند: فلان، هنوز شکل واحدی از نثر ارائه نداده است. هنوز نمی تواند نثرش را انتخاب کند. هنوز نثری شکل نگرفته است.

♦️@seemorghbook

☕ قطعه‌ای از کتاب

دختر سیاسی، بهتر از پسر سیاسی است.
مردان، انگار که برای حضور در معرکه‌ی سیاست به دنیا می‌آیند، اما زنان، بر این میدان منت می‌گذراند که پا در آن می‌نهند.
هر جا زنی هست که به خاطر عدالت می‌جنگد، آن‌جا عطری پیچیده است شیرین و شورانگیز و بهشتی.
ما بدون زنان خوب، مردان کوچکیم...

📕#آتش_بدون_دود

✍#نادر_ابراهیمی

♦️@seemorghbook

☕️قطعه‌ای از کتاب

می‌گویند: زمین خوردن‌های مکرر، آدمیزاد را پوست کلفت می‌کند.
بله ... بعضی از زمین خوردن‌ها واقعاً آدم را پوست کلفت می‌کند؛ امّا فقط بعضی از زمین خوردن‌ها، نه همه آن‌ها، و نه در هر شرایطی و روی هر زمینی.
زمین خوردن‌هایی هم هست که پوست زانوی آدمیزاد را بدجوری می‌بَرد و پوست آرنج ها را، و تن را مجروح می‌کند و روح را... شاید به‌طورِ دائم.

📕#ابوالمشاغل

✍#نادر_ابراهیمی

♦️ @seemorghbook

☕️ قطعه‌ای از کتاب

آن حزب یا سازمان سیاسی که فقط و فقط یک نفر در رأسِ آن باشد و اراده ی آن یک نفر، منحصراً حاکم بر تمام تشکیلات، برنامه ها و هدف های آن حزب، چنان حزبی، کثیف، فاشیستی، منحط، منحرف، ضدّ بشری، و از بیخ و بُن گندیده و ضدّ انسانی ست، و آن یک نفر که در رأس آن حزب جای دارد، مُخبّطِ مجنونِ بیمارِ منحرفِ فاسدِ فاجرِ فاسقِ جنایتکاری ست که جز خجلت و نکبت و مصیبت، هیچ چیز به انسان پیشکش نمی کند.

📕#آتش_بدون_دود

✍#نادر_ابراهیمی

♦️@seemorghbook

☕️قطعه‌ای از کتاب

تاریخ نشان داده که "زور"، حاکمِ یک روزه است و "قدرت" فرمانروای هزارساله.

زور از پوکیِ مغز بر می خیزد، قدرت از تفکّر. زور از ضعف و ذلّت سرچشمه می گیرد، قدرت از مهارت و توانایی. قدرت حق است زور ناحق. حکومت ها، یا به عقل و طهارت و حق تکیه می کنند یا به قتل و شکنجه و نامردی؛ یعنی یا به قدرت، یا به زور. زورمدارانشان، با کَلَک می آیند با خجلت می روند، قدرتمندان شان با محبت می آیند و هرگز نمی روند. یادشان باقی می ماند . مثل آسمان، مثل روح.

📕#آتش_بدون_دود

✍#نادر_ابراهیمی
♦️@seemorghbook

〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰

ما از وحشت فراموش کردن دیگران است که عکس آنها را به دیوار می کوبیم یا روی تاقچه می گذاریم ؛ یک وفاداری کاذب...خود ما به عکس هایی که به دیوارهای اتاقمان می کوبیم نگاه نمی کنیم ، یا خیلی به ندرت و تصادفا" نگاه میکنیم . ما به حضور دائم و به چشم نیامدنی آن ها عادت می کنیم. عکس ، فقط برای مهمان است...
"این را یادتان باشد که ذره یی در قلب ، بهتر از کوهی بر دیوار است ".

#نادر_ابراهیمی

♦️@seemorghbook

📕#مردی_در_تبعید_ابدی

✍#نادر_ابراهیمی

نادر ابراهیمی جزء انگشت شمار نویسندگانی است كه نثر کاملاً متفاوتی از دیگر نویسندگان معاصر دارد، بسیار خوب میتواند فضای سوررئالیستی را به تصویر بکشد و تو را با این فضا به آرامی همراه کند، کاری که از عهده بسیاری بر نمی آید.
«مردی در تبعید ابدی»، همچون دیگر آثار تاریخی ابراهیمی، تاریخِ صرف نیست. تاریخیِ خواندنی و نوشیدنی است، با طعم های جاندار.
ويژگي اين كتاب آن است كه در حين آنكه رماني پركشش را مي خوانيد، پاسخ بسياري از پرسش هاي ذهنتان را از ميان سخنان ملاصدرا درمي یابيد!

♦️@seemorghbook

☕️ قطعه‌ای از کتاب

آن حزب یا سازمان سیاسی که فقط و فقط یک نفر در رأسِ آن باشد و اراده ی آن یک نفر، منحصراً حاکم بر تمام تشکیلات، برنامه ها و هدف های آن حزب، چنان حزبی، کثیف، فاشیستی، منحط، منحرف، ضدّ بشری، و از بیخ و بُن گندیده و ضدّ انسانی ست، و آن یک نفر که در رأس آن حزب جای دارد، مُخبّطِ مجنونِ بیمارِ منحرفِ فاسدِ فاجرِ فاسقِ جنایتکاری ست که جز خجلت و نکبت و مصیبت، هیچ چیز به انسان پیشکش نمی کند.

📕#آتش_بدون_دود

✍#نادر_ابراهیمی

♦️@seemorghbook

📕#بار_دیگر_شهری_که_دوست_میداشتم

✍#نادر_ابراهیمی

"بار دیگر شهری که دوست می داشتم" داستانی عاشقانه از نادر ابراهیمی است که نخستین بار در سال 1345 انتشار یافت. داستان، داستان ترک دیار بخاطر عشق، بی وفایی و در نهایت بازگشت مجدد به زادگاه است. نثری شورانگیز و شاعرانه دارد که بر ماهیت داستانی اثر سایه انداخته است. داستان عشق ممنوعه ی پسرمردی کشاورز و دختر خان که زمانی که با مخالفت اطرافیان روبرو می شوند نیروی عشق آنها را وادار به ترک دیار می کند. عشق و افسوس و غم واندوه در تمامی اثر جریان دارد اما نویسنده مسائل دیگر چون عادات، معضلات و مشکلات اجتماعی و حتی سیاسی را نیز از نظر دور نداشته است، معضلاتی که همچنان بعد از گذشت سالها و با بازگشت مجدد راوی به زادگاهش، بر زندگی سایه انداخته است. این کتاب شامل سه فصل، باران رویای پاییز، پنج نامه از ساحل چمخاله به ستاره آباد و پایان باران رویا است.

♦️@seemorghbook

☕️ قطعه‌ای از کتاب

راه تنها زمانی بسیار دراز است که در ابتدای آن باشی، یا حتی در کمرکشِ آن. در پایان، به ناگهان میبینی که یک لحظه بیشتر نبوده است و بسی کمتر از لحظه.
در حقیقت این کوتاهی یا بلندی راه نیست که مسئله ماست. مسئله آن چیزیست که ما، در امتداد این راه برای دیگران که ناگزیر از پی ما می‌آیند باقی میگذاریم تا که طی کردنش را مختصری مطبوع، گوارا، شیرین و لذت بخش کند.
پس، حق است که خودمان را، اگر نه برای ساختن کاروانسراهای بزرگ و آب انبارهای خنک، لااقل برای بر پا داشتنِ یک سایبان کوچک، خلق یک بیت شعرِ خوب، روشن کردن یک چراغِ ابدی، و یا ضبط یک صدای مهربانِ"خسته نباشی" خسته کنیم، خسته کنیم و از نفس بیاندازیم. به‌ حق که چه از نفس افتادنِ شیرینی‌ست آن و چه خستگی غریبی.

📕#ابوالمشاغل

✍#نادر_ابراهیمی

♦️@seemorghbook