☕️قطعه‌ای از کتاب

باید بدانید که تفاوت بین پادشاهی و جبّاریت در این است که یک جبّار، بیشتر از منافع و مزایای اتباع خود، به خیر و صلاح خود عشق می‌ورزد و به دنبال آن است و هدفش این است که قوم خود را در بردگی نگه دارد؛ برعکس، یک پادشاه، خیر مردم را بر منافع خود برتری می‌دهد، و پس از خدا و روح خویش، خیر و آزادی عمومی رعایای خود را بیش از هر چیز دوست دارد. و این همان سودمندی و اصالت و شرافت واقعی قدرت شهریار است که، به قول ارسطو، هرچه انسان‌ها آزادتر و نیکوتر باشند و پایداری پادشاه در پیروی از آن اصل طولانی‌تر باشد، سروری آن بزرگمنشانه‌تر و بهتر است. همانطور که کاسیودوروس می گوید: «هنر فرمانروایی این است که منافع افراد بسیاری را دوست بداری.» زیرا هرگاه پادشاهی به استبداد نزدیک می‌شود، به پایان خود نزدیک می‌شود، زیرا با استبداد، برای تفرقه، تغییر سلسله یا نابودی کامل آماده می‌گردد... لوکیوس سِنِکا می‌گوید: هیچ‌کس نمی‌تواند عمر امپراتوری‌های استبدادپیشه را طولانی کند: امپراتوری‌های میانه‌رو دوام می‌آورند.

📕#رساله_در_باب_پول

✍#نیکول_اورسم

♦️@seemorghbook