🌀🌀🌀🌀🌀🌀🌀🌀🌀🌀

هنگامی که جامعه‌ای به دروغ‌گوییِ سازمان یافته روی آورد و دروغ گفتن تبدیل به اصل کلّی شود و به دروغ گفتن در موارد استثنایی و جزئی اکتفا نکند،
"صداقت" به خودی خود تبدیل به یک عمل سیاسی می شود و گوینده‌ حقیقت،
حتی اگر به دنبال کسب قدرت یا هیچ منفعتی دیگر هم نباشد یک کنشگر سیاسی محسوب می شود!
در چنین شرایطی شما نمی توانید از سیاست کناره بگیرید و راه خود را بروید!
شما ناچارید یکی از این دو راه را انتخاب کنید:
یا به تشکیلات دروغ می پیوندید،
یا یک مخالف سیاسی محسوب می شوید!

#هانا_آرنت

♦️@seemorghbook

شلیک به حقیقت
هنگامی که مدام به شما دروغ می‌گویند، نتیجه این نیست که شما این دروغ‌ها را باور می‌کنید؛ بلکه این است که دیگر هیچ‌کس به هیچ‌چیز باور ندارد.
مردمی که دیگر نتوانند چیزی را باور کنند، نمی‌توانند نظری هم داشته باشند. اين مردم نه تنها از توانایی اقدام به کاری محرومند، بلکه از توانایی اندیشیدن و داوری کردن محروم می‌شوند
و با چنین مردمی، شما هرکاری بخواهید می‌توانید بکنید.

#هانا_آرنت


♦️@seemorghbook

☕️قطعه‌ای از کتاب

”توتالیتاریسم در رأس قدرت همه استعدادهای ناب را بدون هیچ اعتنایی به هواداری آن‌ها از جنبش، از سر کارها برمی‌دارد و به جای آن‌ها عقل‌باختگان و بی‌خردانی را می‌نشاند که همان بی‌عقلی و عدم آفرینندگی‌شان، بهترین تضمین وفاداری آن‌هاست.“


📕#توتالیتاریسم

✍#هانا_آرنت

♦️@seemorghbook

هنگامی که مدام به شما دروغ می‌گویند
نتیجه این نیست که شما این دروغ‌ها
را باور می‌کنید؛ بلکه این است که
دیگر هیچ‌کس به هیچ‌چیز باور ندارد.

مردمی که دیگر نتوانند چیزی را باور کنند، نمی‌توانند نظری هم داشته باشند. نه تنها
از توانایی اقدام به کاری محرومند، بلکه
از توانایی اندیشیدن و داوری کردن محروم می‌شوند و با چنین مردمی، شما هرکاری
بخواهید می‌توانید بکنید.

#هانا_آرنت

♦️@seemorghbook

📕#حیات_ذهن

✍#هانا_آرنت

هانا آرنت(۱۹۷۵-۱۹۰۶)، نظریه‌پرداز سیاسی آلمانی‌تبار امریکایی است.

آرنت طرح «حیات ذهن» را در قالب سه جلد ریخت: «تفکر»، «اراده» و «داوری» ــ سه جلوه مهم حیات ذهن که، به تعبیر الیزابت یانگ ـ بروئل، «جمهوری ذهن» را تشکیل می‌دهند. متأسفانه، مرگ آرنت در ۱۹۷۵، مجال اتمام این طرح را از او گرفت.

آرنت در این هنگام دو جلد نخست را به پایان رسانده بود (که پس از مرگش در ۱۹۷۸ منتشر شدند)، ولی از جلد سوم چیزی جز یادداشت‌هایی در کار نبود. گفته‌اند که «درست پس از مرگ آرنت»، نخستین صفحه جلد سوم «در ماشین تحریر او یافت شد، که فقط حاوی عنوان نوشته و دو سرلوحه از سیسرون و گوته بود».

با این حال، در جلدهای اول و دوم کتاب اشاره‌هایی به داوری هست که با عنایت به آن‌ها می‌توان تا حدودی از چند و چون این مفهوم نزد او باخبر شد. در عین حال، چنان‌که اشاره کرده‌اند، کتاب دیگری از آرنت به نام «درسگفتارهایی درباره فلسفه سیاسی کانت» به اعتباری و تا حدودی در حکم جلد سوم «حیات ذهن» است.

«حیات ذهن» و «وضع بشر» دو اثر فلسفی‌تر آرنت محسوب می‌شوند که هر کدام عمدتا با وجهی از مسئله نظر و عمل سر و کار دارند. اگر در وضع بشر دغدغه آرنت کاوش در زندگی وقفِ عمل (vita activa) است، در حیات ذهن به حیطه نظر و قوای ذهن می‌پردازد و در این میان کار را با کاوش در قوه تفکر آغاز می‌کند و سپس به سراغ اراده می‌رود.

♦️@seemorghbook

فهمیدن فعالیتی پایان ناپذیر است که طی آن، در عین تنوع و تغییر مدام، با واقعیت کنار می‌آییم و آشتی می‌کنیم و به عبارت دیگر، در جهان احساس آشنایی و آسودگی میکنیم.فهمیدن [روندی] پایان ناپذیر است و بنابراین، نمیتواند هیچ نتیجه نهایی تولید کند. فهمیدن، زنده بودن به شکلی ویژه آدمی است. به همان میزان که ظهور حکومت‌های توتالیتر رویداد کانونی جهان ماست فهمیدن توتالیتاریسم به محکوم کردن چیزی نمی‌ انجامد بلکه فهمیدن توتالیتاریسم به معنای آشتی دادن خودمان با جهانی است که چنین اموری در آن اساسا امکان وقوع دارند.

#هانا_آرنت

♦️@seemorghbook

📕#مسولیت_شخصی_در_دوران_دیکتاتوری(نایاب)

✍#هانا_آرنت

روز نهم نوامبر روز جهانی ضد فاشیسم و یهودی ستیزی و همچنین سالروز سقوط دیوار برلین است. به همین مناسبت بنیاد عبدلرحمن برومند مقالۀ "مسئولیت شخصی در دوران دیکتاتوری" تألیف هانا آرنت، یکی از مهم ترین نظریه پردازان نظام های توتالیتر، را به زبان فارسی ترجمه و در اختیار عموم می گذارد.

آرنت طی سا‌ل‌های پس از انقلاب ٥٧، در میان نسل جوانی که ازجمله در نتیجۀ عملکرد سیاسی‌شان، جمهوری اسلامی همچون یک پدیدۀ نامحتمل و حیرت‌انگیز شکل گرفت، چهره‌ای شناخته شده بود. آرنت با تحلیل و بررسی نظام‌های توتالیتر در کتاب "توتالیتاریسم2"، بسیاری از این نسل را به شناخت و درک روشن‌تر از ماهیت جمهوری اسلامی رهنمون شد. ارتباط اندیشه‌های آرنت با مسائل کنونی مطرح در ایران، ارتباطی منطقی است. «جمهوری اسلامی»، یک پدیدۀ انقلابی مدرن است که آشکارا خود را میراث‌خوار سنت انقلابی می‌داند که با انقلاب کبیر فرانسه آغاز شد و با انقلاب اکتبر روسیه ادامه و گسترش یافت و در طول قرن بیستم، الهام‌بخش بسیاری از انقلاب‌ها در کشورهای دیگر بود. انقلاب اسلامى در ایران اگرچه دگردیسى نوینی در پدیدۀ انقلاب‌های مدرن است، با این حال، مکانیسم یکسانى با همان پدیده دارد. همین بس که دقت کنیم به نهادهای بنیانی انقلاب اسلامی، چون دادگاه های انقلاب، کمیته‌های انقلاب و ... که نه تنها کارکردشان بلکه حتی در مواردی، نامشان نیز با همتاهای‌شان در انقلاب فرانسه یا روسیه یکسان است. از این‌رو، نزدیکی جمهوری اسلامی با نظام‌های توتالیتر ﴿غیرمذهبى یا ضدمذهبی﴾ چون اتحاد جماهیر شوروی، چین کمونیست، کوبا و کرۀ شمالی، به دلیل وجوه اشتراک در یک سنت انقلابی، شگفت‌آور نیست. هانا آرنت از جمله متفکران غربی است که پس از جنگ جهانی دوم، راه مبارزه با توتالیتاریسم را در شناخت دقیق ماهیت این نظام وعلل پیدایش آن مىدانستند. وی معتقد بود برای از میان بردن توتالیتاریسم باید آن را شناخت و تاریخ آن را "مهار کرد". نسل هایی که در نیمۀ دوم قرن بیستم به مبارزه علیه توتالیتاریسم کمونیستى پرداختند از اندیشۀ او بهرۀ فراوان بردند.

♦️@seemorghbook

☕️قطعه‌ای از کتاب

حکومت‌های خودکامه و دیکتاتوری پیش از هر چیز چراغ‌های قلمرو عمومی را نابود می‌کنند تا شهروندان نتوانند هم‌دیگر را ببینند...
در چنین تاریکی‌ای که آرنت آن را به عصر ظلمت تعبیر می‌کند دیگر نوری بر قلمرو عمومی تابیده نمی‌شود و چشم چشم را نمی‌بیند و انسان‌ها «تنها» می‌شوند و این‌گونه می‌شود که حکومت‌های خودکامه با همه‌ی هیمنه و حشمت و هیاهوی خود به مصاف شهروندی می روند که این‌‌طور تنها و تک‌افتاده است. این شهروند ِ تنها و تک‌افتاده در آماج این حمله، یا درهم شکسته می‌شود و یا این تنهایی مایه و پایه‌ای برای اِعمال اقتدار بر او می‌شود. این‌گونه می‌شود که از شهروند، آدمکی فرمان‌بر، توجیه‌گر و سر به راه خلق می‌شود که فاقد تشخیص خوب و بد است و به رغم معمولی و پیش‌پا افتاده‌بودنش، می‌تواند به مهیب‌ترین و تصورناپذیرترین جنایت‌ها دست بزند.

📕#انسان_ها_در_عصر_ظلمت

✍#هانا_آرنت

♦️@seemorghbook

☕ قطعه‌ای از کتاب

فهمیدن فعالیتی پایان ناپذیر است که طی آن، در عینِ تنوع و تغییر مدام، با واقعیت کنار می آییم و آشتی می کنیم و به عبارت دیگر، در جهان احساس آشنایی و آسودگی می کنیم... فهمیدن، روندی پایان ناپذیر است و بنابراین، نمی تواند هیچ نتیجه نهایی تولید کند. فهمیدن، زنده بودن به شکلی ویژه آدمی است... به همان میزان که ظهور حکومت های توتالیتر، رویداد کانونی جهان ماست، فهمیدن توتالیتاریسم به محکوم کردن چیزی نمی انجامد، بلکه فهمیدن توتالیتاریسم به معنای آشتی دادن خودمان با جهانی است که چنین اموری در آن اساسا امکان وقوع دارند.

📕#انسان_ها_در_عصر_ظلمت

✍️#هانا_آرنت

♦️@seemorghbook

شلیک به حقیقت
هنگامی که مدام به شما دروغ می‌گویند، نتیجه این نیست که شما این دروغ‌ها را باور می‌کنید؛ بلکه این است که دیگر هیچ‌کس به هیچ‌چیز باور ندارد.
مردمی که دیگر نتوانند چیزی را باور کنند، نمی‌توانند نظری هم داشته باشند. اين مردم نه تنها از توانایی اقدام به کاری محرومند، بلکه از توانایی اندیشیدن و داوری کردن محروم می‌شوند
و با چنین مردمی، شما هرکاری بخواهید می‌توانید بکنید.

#هانا_آرنت
♦️@seemorghbook

‏در جامعه‌ای که دروغ‌گوییِ سازمان‌ یافته به صورت یک اصل درآمده است؛ راست‌گویی، به خودی خود می‌تواند به عامل سیاسی مهمی بدل شود.
جایی که همه درباره‌ی همه‌ی چیزهای با اهمیت دروغ می‌گویند، بیانگر حقیقت؛ دانسته یا ندانسته، به یک کنش دست زده، و درگیر امور سیاسی شده است.

#هانا_آرنت

♦️@seemorghbook

فضای رعب و وحشت، توان تفکر انسان را حتی بیشتر از توان عمل او فلج و عقیم می‌کند. طلسمی را که جوِ رعب و وحشت بر تفکر آدمی غالب می‌کند، نه از راه فکر کردن، بلکه صرفاً از راه آزادی می‌توان شکست.

📘#انقلاب_مجارستان

✍#هانا_آرنت

♦️@seemorghbook

☕ قطعه‌ای از کتاب

در توجیهات اخلاقیِ انتخابات، بحث انتخاب میان بد و بدتر نقشی برجسته دارد. بنابر این استدلال ،  شما با دو شر مواجهید که وظیفه‌ی شماست که آن‌را که کمتر بد است انتخاب کنید و اگر از انتخاب کردن سرباز زنید، این نشانه‌ی عدم مسئولیت پذیری شماست.
از نظر سیاسی این استدلال همیشه با این ضعف رو‌به‌روست که کسانی که بد را در مقابل بدتر انتخاب می‌کنند به سرعت فراموش می‌کنند که "بد" را انتخاب کرده‌اند. از انتخاب بد به‌جای بدتر آن‌قدر استفاده می‌شود تا کارکنان دولت و همه‌ی مردم برای شر به معنای واقعیِ کلمه آماده شوند و آنقدر پیش می‌رود که بدتر از آن ممکن نباشد.

📕#مسئولیت_شخصی_در_زمان_دیکتاتور

✍#هانا_آرنت

♦️@seemorghbook

☕ قطعه‌ای از کتاب

در توجیهات اخلاقیِ انتخابات، بحث انتخاب میان بد و بدتر نقشی برجسته دارد. بنابر این استدلال ، شما با دو شر مواجهید که وظیفه‌ی شماست که آن‌را که کمتر بد است انتخاب کنید و اگر از انتخاب کردن سرباز زنید، این نشانه‌ی عدم مسئولیت پذیری شماست.
از نظر سیاسی این استدلال همیشه با این ضعف رو‌به‌روست که کسانی که بد را در مقابل بدتر انتخاب می‌کنند به سرعت فراموش می‌کنند که "بد" را انتخاب کرده‌اند. از انتخاب بد به‌جای بدتر آن‌قدر استفاده می‌شود تا کارکنان دولت و همه‌ی مردم برای شر به معنای واقعیِ کلمه آماده شوند و آنقدر پیش می‌رود که بدتر از آن ممکن نباشد.

📕#مسئولیت_شخصی_در_زمان_دیکتاتور

✍#هانا_آرنت

♦️@seemorghbook

انقلابیون انقلاب نمی‌کنند کسانی انقلاب می‌کنند که می‌دانند قدرت چه زمانی در کوچه و خیابان ریخته است و چه وقت می‌توانند آن را جمع کنند.

#هانا_آرنت

♦️@seemorghbook

جامعه‌ی به ظاهر
محترم، از ترس آبرو،
برای اراذل نیز جایگاه برابر با
نوابغ قائل می‌شود.

#هانا_آرنت

♦️@seemorghbook

☕️قطعه‌ای از کتاب

حکومت‌های خودکامه و دیکتاتوری پیش از هر چیز چراغ‌های قلمرو عمومی را نابود می‌کنند تا شهروندان نتوانند هم‌دیگر را ببینند...
در چنین تاریکی‌ای که آرنت آن را به عصر ظلمت تعبیر می‌کند دیگر نوری بر قلمرو عمومی تابیده نمی‌شود و چشم چشم را نمی‌بیند و انسان‌ها «تنها» می‌شوند و این‌گونه می‌شود که حکومت‌های خودکامه با همه‌ی هیمنه و حشمت و هیاهوی خود به مصاف شهروندی می روند که این‌‌طور تنها و تک‌افتاده است. این شهروند ِ تنها و تک‌افتاده در آماج این حمله، یا درهم شکسته می‌شود و یا این تنهایی مایه و پایه‌ای برای اِعمال اقتدار بر او می‌شود. این‌گونه می‌شود که از شهروند، آدمکی فرمان‌بر، توجیه‌گر و سر به راه خلق می‌شود که فاقد تشخیص خوب و بد است و به رغم معمولی و پیش‌پا افتاده‌بودنش، می‌تواند به مهیب‌ترین و تصورناپذیرترین جنایت‌ها دست بزند.

📕#انسان_ها_در_عصر_ظلمت

✍#هانا_آرنت

♦️@seemorghbook

🔹 سه پرده از نظام های دیکتاتوری:

در فاز اول اکثریت مردم سرمست از ایدئولوژی به دنبال رهبران خود راه می‌افتند، انگار بهشت گمشده خود را یافته‌اند؛ ایدئولوژی را دربست می‌پذیرند و خواهان کوچک‌ترین تغییری در آن نیستند.
در فاز دوم، واقعیات چهره ی خود را نشان داده و هیچ کدام از وعده‌های رهبران تحقق نیافته است و مردم از نظام دلزده و مایوس می‌شوند. در این فاز گروهی به فکر اصلاحات می‌افتند، ولی به دلایل متعدد از جمله این که اصول ایدئولوژی را نمی‌توان تغییر داد، اصلاحات سرانجام راه به جایی نمی‌برد.
فاز سوم، فاز نهایی نظام‌های دیکتاتوری است که در این فاز متولیان تمامیت‌خواه سعی می‌کنند از خشونت عریان استفاده کنند. از بین همفکران سابق، هر کسی را‌ که با آن‌ها کوچک‌ترین زاویه دیدی داشته باشد، از دایره ی خودی‌ها می‌رانند. تصفیه‌های گسترده شروع می‌شود و دایره ی خودی‌ها کوچک و کوچک‌تر و ناکارآمدی‌ها، عمیق‌تر و تعداد مخالفین بیشتر و بیشتر می‌شود و نهایتا سیل اعتراضات می‌آید و همه چیز را با خود می‌برد.

#هانا_آرنت

♦️@seemorghbook

هنگامی که مدام به شما دروغ می‌گویند
نتیجه این نیست که شما این دروغ‌ها
را باور می‌کنید؛ بلکه این است که
دیگر هیچ‌کس به هیچ‌چیز باور ندارد.

مردمی که دیگر نتوانند چیزی را باور کنند، نمی‌توانند نظری هم داشته باشند. نه تنها
از توانایی اقدام به کاری محرومند، بلکه
از توانایی اندیشیدن و داوری کردن محروم می‌شوند و با چنین مردمی، شما هرکاری
بخواهید می‌توانید بکنید.

#هانا_آرنت

♦️@seemorghbook

🌀🌀🌀🌀🌀🌀🌀🌀🌀🌀

هنگامی که جامعه‌ای به دروغ‌گوییِ سازمان یافته روی آورد و دروغ گفتن تبدیل به اصل کلّی شود و به دروغ گفتن در موارد استثنایی و جزئی اکتفا نکند،
"صداقت" به خودی خود تبدیل به یک عمل سیاسی می شود و گوینده‌ حقیقت،
حتی اگر به دنبال کسب قدرت یا هیچ منفعتی دیگر هم نباشد یک کنشگر سیاسی محسوب می شود!
در چنین شرایطی شما نمی توانید از سیاست کناره بگیرید و راه خود را بروید!
شما ناچارید یکی از این دو راه را انتخاب کنید:
یا به تشکیلات دروغ می پیوندید،
یا یک مخالف سیاسی محسوب می شوید!

#هانا_آرنت

♦️@seemorghbook