یگانگی

بر سنگ گوری تازه نامی هست
دارندۀ این نام را هرگز ندیدم من
اینجا میان سوگواران آشنایان‌اند و خویشان‌اند،
و مردمانی هم که چون من،
دارندۀ این نام را هرگز ندیدند و نمی‌دانند
اما،
هر کس که اینجا هست،
با خشم و فریادی گره در مشت، می‌داند که او را کشت
بر گرد گور تازه جمع سوگواران است
دیگر کسی اینجا نمی‌پرسد،
این خفته در خاک از کجا و از کدامان است، می‌دانند او فرزند ایران است

#هوشنگ_ابتهاج

@seemorghbook

آه در باغ بی‌درختی ما
 این تبر را به جای گل که نشاند؟
 چه تبر؟ اژدهایی از دوزخ
 که به هر سو دوید و ریشه دواند

#هوشنگ_ابتهاج

@seemorghbook

در مراسم کفن و دفن شخصی شرکت کردم
دیدم قبل از اینکه بذارنش تو قبر چیزی حدود یک وجب سرگین و فضولات تر گوسفند توی کف قبر ریختن.

از یک نفر که اینکار رو داشت انجام میداد
سوال کردم که : این چه رسمی ست که شما دارید؟
گفت: توی رساله نوشته که این کار برای فرد مسلمان مستحبه و ما مدتهاست برا مرده هامون اینکار رو انجام میدیم
میگفت که چون برام تعجب آور بود سريع گشتم یه رساله پیدا کردم و رفتم سراغ طرف
بهش گفتم : کجاش نوشته؟ طرف هم رفت تو بخش آیین کفن و دفن میت آورد که بفرما
دیدم نوشته " کف قبر مسلمان مستحب است یک وجب پهن تر باشد "

#هوشنگ_ابتهاج
@seemorghbook

ارغوان می‌بینی؟
به تماشاگه ویرانی ما آمده‌اند...
مانده‌ایم تا ببینیم نبودن را
آخر قصه شنودن را
پشت این پنجره‌ی بسته هنوز
عطر آواز بنان مانده است
شهریار اینجا
شعر نقاشش را خوانده است
آن شب افشاری
با کسایی و قوامی و ادیب
تا قرایی و فرود
وان درآمد از اوج
شجریان، لطفی
چه شبی بود، دریغ
زندگی روی از این غمکده گردانیده است
ارغوان
در و دیوار غریب افتاده چه تماشا دارد؟

#هوشنگ_ابتهاج
@seemorghbook

🔴 فرزندِ ایران

بر سنگ گوری تازه نامی هست
دارنده این نام را هرگز ندیدم من
اینجا میان سوگواران آشنایانند و خویشانند
و مردمانی هم که چون من ، دارنده این نام را هرگز ندیدند و نمیدانند
اما ؛
هرکس که اینجا هست
با خشم و فریادی گره در مشت
می داند ، که او را کُشت !
بر گِرد گور تازه جمعی سوگواران است
دیگر کسی اینجا نمی پرسد
این خفته در خاک از کجا و از کدامان است ؟
می دانند ...
او فرزند «ایران» است .

#‌هوشنگ_ابتهاج

@seemorghbook

صبر کن ای دل پر غصه در این فتنه و شور
گرچه از قصه ی ما می ترکد سنگ صبور

از جهان هیچ ندیدیم و عبث عمر گذشت
ای دریغا که ز گهواره رسیدیم به گور

تو عجب تنگه ی عابرکشی ای معبر عشق
که به جز کشته ی عاشق نکند از تو عبور

در فروبند برین معرکه که کآن طبل تهی
گوش گیتی همه کر کرد ز غوغای غرور

تیز برخیز ازین مجلس و بگریز چو باد
تا غباری ننشیند به تو از اهل قبور

مرگ می بارد ازین دایره ی عجز و عزا
شو به میخانه که آنجا همه سورست و سرور

شعله ای برکش و برخیز ز خاکستر خویش
زان که تا پاک نسوزی نرسی سایه به نور

#هوشنگ_ابتهاج
@seemorghbook

شب فرو می‌افتاد
به درون آمدم و
پنجره‌ها را بستم
باد با شاخه در آویخته بود
من در این خانه
تنها، تنها
غم عالم به دلم ریخته بود..

#هوشنگ_ابتهاج

@seemorghbook

روزگار عجیبی شده است
حتی وقتی میخندیم،
منظورمان چیز دیگری‌ست،
وقتی همه چیز خوب است می‌ترسیم!

ما به لنگیدن یک جای کار عادت کرده‌ایم

#هوشنگ_ابتهاج

@seemorghbook

عجب مردمی داریم...،
نه دردت را می فهمند،
و نه حرفت را،
با این حال باب دلشان
در موردت قضاوت می کنند.!


#هوشنگ_ابتهاج
@seemorghbook

آه در باغ بی‌درختی ما
 این تبر را به جای گل که نشاند؟
 چه تبر؟ اژدهایی از دوزخ
 که به هر سو دوید و ریشه دواند

#هوشنگ_ابتهاج

@seemorghbook

پس از انقلاب زندانی بودم؛
ترانه "ایران ای سرای امید
در زندان پخش شد

زدم زیر گریه
یکی پرسید چرا گریه می‌کنی؟
گفتم : شاعر این ترانه منم.

#هوشنگ_ابتهاج

@seemorghbook

عجب مردمی داریم!

نه دردت را میفهمند و نه حرفت را

با این حال باب دلشان در موردت قضاوت میکنند.

#هوشنگ_ابتهاج

@seemorghbook

عجب مردمی داریم!

نه دردت را می‌فهمند و نه حرفت را

با این حال باب دلشان در موردت قضاوت می‌کنند.

#هوشنگ_ابتهاج

♦️@seemorghbook

ارغوان می‌بینی؟
به تماشاگه ویرانی ما آمده‌اند...
مانده‌ایم تا ببینیم نبودن را
آخر قصه شنودن را
پشت این پنجره‌ی بسته هنوز
عطر آواز بنان مانده است
شهریار اینجا
شعر نقاشش را خوانده است
آن شب افشاری
با کسایی و قوامی و ادیب
تا قرایی و فرود
وان درآمد از اوج
شجریان، لطفی
چه شبی بود، دریغ
زندگی روی از این غمکده گردانیده است
ارغوان
در و دیوار غریب افتاده چه تماشا دارد؟

#هوشنگ_ابتهاج
♦️@seemorghbook

مرگ ما سهل تر از کندن یک برگ است
من به این باغ می‌اندیشم
که یکی پشت درش با تبری نیز کمین کرده‌ست
دوستان‌ گوش کنید
مرگ من مرگ شماست
مگذارید شما را بکشند
مگذارید که من بار دگر
در شما کشته شوم...


#هوشنگ_ابتهاج

♦️@seemorghbook

زمان بیکرانه را
تو با شمارِ گام عمر ما مسنج
به پای او
دمی‌ست این درنگ درد و رنج
بسان رود که در نشیب دره
سر به سنگ می‌زند
رَونده باش
امید هیچ معجزی ز مرده نیست
زنده باش

#هوشنگ_ابتهاج

♦️@seemorghbook

پس از انقلاب زندانی بودم؛
ترانه "ایران ای سرای امید
در زندان پخش شد

زدم زیر گریه
یکی پرسید چرا گریه می‌کنی؟

گفتم : شاعر این ترانه منم.

#هوشنگ_ابتهاج
♦️@seemorghbook

تو مرد باش و میندیش از گرانیِ درد
همیشه درد، به سروقتِ مرد می‌‌آید

#هوشنگ_ابتهاج

♦️@seemorghbook

عجب مردمی داریم!

نه دردت را میفهمند و نه حرفت را

با این حال باب دلشان در موردت قضاوت میکنند.

#هوشنگ_ابتهاج

♦️@seemorghbook

ارغوان می‌بینی؟
به تماشاگه ویرانی ما آمده‌اند...
مانده‌ایم تا ببینیم نبودن را
آخر قصه شنودن را
پشت این پنجره‌ی بسته هنوز
عطر آواز بنان مانده است
شهریار اینجا
شعر نقاشش را خوانده است
آن شب افشاری
با کسایی و قوامی و ادیب
تا قرایی و فرود
وان درآمد از اوج
شجریان، لطفی
چه شبی بود، دریغ
زندگی روی از این غمکده گردانیده است
ارغوان
در و دیوار غریب افتاده چه تماشا دارد؟

#هوشنگ_ابتهاج
♦️@seemorghbook