🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸

همیشه نگران دلقک‌ها بودم، همیشه می‌ترسیدم که برنامه هایشان موفق نباشد و مردم نخندند، این مسئله به نظر من، بدتر از افتادن از بالای طنابِ بند بازی بود.
برنامه ی دلقک ها، برنامه خشنی است. اگر خوب نگاه کنیم فقط خشونت را در آن می‌بینیم: افتادن، بلند شدن، دوباره افتادن، گریه کردن، ادای احمق‌ها را درآوردن؛ همه و همه...
به خاطر این که تمام بدجنسی‌های دنیا را به طرف خودشان جلب کنند، و درست قبل از این که این بدجنسی‌ها کاملا له و نابودشان کند، آنها را به خنده تبدیل کنند...


#کریستین_بوبن

@seemorghbook

برای پاک کردن کتاب ها
کافی است آن ها را باز نکینم
آدم ها هم همین طور ..!؟
برای محو کردن شان کافی است ،هرگز با آنها صحبت نکنیم .

#کریستین_بوبن

@seemorghbook

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

ما همانند کودکانی هستیم که تیله ای را در دست چپ خود نگه میدارند و تا وقتی که مطمئن نشوند تیله ای شبیه همان،در دست راستشان هست،رهایش نمی کنند.
ما میخواهیم زندگی جدیدی داشته باشیم،بدون اینکه زندگی گذشته ی خود را از دست بدهیم.
ما لحظه ای که در حال گذر است را نادیده میگیریم.

#کریستین_بوبن

@seemorghbook

☕️قطعه‌ای از کتاب

سرخوردگی بسیار هولناک تر از یأس است.
سرخوردگی، مسدود شدن اندیشه است،
مرضی است که جریان ذکاوت را کم‌کم مسدود می‌کند.

📕#سی_اثر

✍#کریستین_بوبن

@seemorghbook

☕️قطعه‌ای از کتاب

نوشتن یک جمله، برپاکردن یک کلیسا، به‌تصویر کشیدن گل‌ سرخ‌ها، ساختن یک نغمه از پیوند نت‌ها، همه با بی‌تابی است که به‌دست می‌آید. این بی‌تابی است که منجر به شکوه آثار هنری می‌شود و از سرِّ نبودشان پرده برمی‌دارد.
عشق راستین، نه دربند کلمات است، نه سنگ‌ها، نه رنگ‌ها و نه نت‌ها. عشق راستین، جز سکوت و صبوری، چیزی نمیداند. مثل وقتی که ما پیش از موعد، سر قرار می‌رسیم.

📕#تصویری_از_من_کنار_رادیاتور

✍#کریستین_بوبن

♦️@seemorghbook

☕️قطعه‌ای از کتاب

فرد اولمان می گوید : بدی از همان ابتدا چیز عجیبی از خود نشان نمی دهد، بلکه همیشه با ملایمت و بی سرصدا آغاز می شود. در واقع می توان گفت فروتنانه آغاز می گردد و خود را در فضای زمانی که در آن قرار دارد جای می دهد. درست مانند آبی که زیر درب جاری می شود، ابتدا فقط در حد یک رطوبت است و زمانی که این رطوبت به سیل تبدیل می شود دیگر خیلی دیر شده است.

📕#فراتر_از_بودن

✍#کریستین_بوبن

♦️@seemorghbook

☕️قطعه‌ای از کتاب

من از وقتی تو نوشته هایم را می خوانی، می نویسم ...!
از وقتی اولین نامه را نوشتم. نامه ای که نمی دانستم مفهومش چیست ...!!
نامه ای که معنایش را تنها در چشمان تو می یافتم ... .
من هیچ گاه بیش از سه جمله ی اول این نامه چیزی ننوشته ام:
هیچ باوری نداشتن ؛ منتظر چیزی نبودن ؛ امید داشتن به آن که روزی اتفاقی بیفتد ...!
کلمه ها از زندگی ما عقب هستند تو همیشه از آن چه من انتظار داشتم، جلوتر بودی ؛ تو همیشه غیره منتظره بودی ...!
 
📕#غیر_منتظره

✍#کریستین_بوبن

♦️@seemorghbook

عشق می‌آید، عشق می‌رود. همواره به زمان خویش و هیچ‌گاه به زمان ما.

برای آمدن، تمامی آسمان را، تمامی واژگان را می‌طلبد. نمی‌تواند در تنگنای یک معنی بگنجد. حتی نمی‌تواند به یک خوشبختی اکتفا کند.
عشق آزادی است. آزادی با خوشبختی همراه نیست. با شادی همراه است.
شادی در قلب ما مانند نردبانی از نور است. نردبانی که از ما بسی بالاتر می‌رود، که از خودش بسی بالاتر می‌رود؛
آن‌جا که دیگر هیچ‌چیز برای به چنگ آوردن وجود ندارد، غیر از آنچه دست‌نیافتنی است.
مسلماً، دیگر حقیقتاً پاسخ پرسش شما را نمیدهم: می‌سرایم، اما آیا از پرنده دلیل سرودنش را می‌پرسند؟

#کریستین_بوبن
♦️@seemorghbook

☕️قطعه‌ای از کتاب

فرد اولمان می گوید : بدی از همان ابتدا چیز عجیبی از خود نشان نمی دهد، بلکه همیشه با ملایمت و بی سرصدا آغاز می شود. در واقع می توان گفت فروتنانه آغاز می گردد و خود را در فضای زمانی که در آن قرار دارد جای می دهد. درست مانند آبی که زیر درب جاری می شود، ابتدا فقط در حد یک رطوبت است و زمانی که این رطوبت به سیل تبدیل می شود دیگر خیلی دیر شده است.

📕#فراتر_از_بودن

✍#کریستین_بوبن

♦️@seemorghbook

☕️قطعه‌ای از کتاب

در این زندگی از همه چیز می توان چشم پوشید. چشم پوشیدن، فریبنده ترین طریق از دست دادن است، همه چیز مگر یک چیز.

آنچه می خواهم به شما بگویم، گفته ی مادربزرگم است..

زنی بود روستایی، تنها زن باسواد دهکده اش. درتمام عمر بدبختی به سرش باریده بود. یک روز ازاو پرسیدم مامان بزرگ چه چیزی در زندگی از همه مهم تر است؟ جوابش را فراموش نکرده ام؛ فقط یک چیز در زندگی به حساب می آید آن نشاط است. هیچ وقت اجازه نده کسی آن را از تو بگیرد.

📕#دیوانه_وار

✍#کریستین_بوبن

♦️@seemorghbook

من خدا را در قُمقُمه‌ی آب یافته‌ام!
در عطر یک گل، در خلوص برخی کتاب‌ها وحتی نزد بی دینان!
اما تقریبا هیچ‌گاه وی را نزد آنانی که کارشان سخن گفتن از اوست، نیافته‌ام...!

#کریستین_بوبن


♦️@seemorghbook

در نقاشی، لحظه‌ای هست که نقاش می‌داند دیگر تابلویش تمام شده.
چرایش را نمی‌داند.
فقط به ناتوانی ناگهانی‌اش در ایجادِ هرگونه تغییر در تابلو، اعتراف می‌کند.

تابلو و نقاش، وقتی از هم جدا می‌شوند که دیگر به هم کمکی نمی‌کنند!
وقتی‌که تابلو دیگر نمی‌تواند چیزی به نقاش ببخشد،
وقتی‌که نقاش دیگر نمی‌تواند چیزی به تابلو اضافه کند.

#کریستین_بوبن

♦️@seemorghbook

هرچه به «نور» نزدیک‌تر می‌‌شویم
سایه‌های درونمان را بیشتر می‌شناسیم.

#کریستین_بوبن

♦️@seemorghbook

خوشحالم که به حرفم گوش نمی کنی ، این رفتارت را می پسندم ،
نشانه ی خوبی است ، خوب بزرگت کرده ایم .
کوچولو به تو یاد داده ایم که فقط حرف های دلت را گوش کنی و بس ...
راه درست برای بچه ها ،
هیچوقت راه پدر مادرشان نیست ، هیچوقت....

#کریستین_بوبن

♦️@seemorghbook

انسان در بیست سالگی در مرکز جهان می رقصد،
در سی سالگی میان دایره پرسه می زند.
در پنجاه سالگی روی حاشیه راه می رود و از نگریستن به درون و بیرون پرهیز می کند.
پس از آن دیگر اهمیتی ندارد.
امتیاز کودکان و سالمندان، نامرئی بودن آنهاست...

#کریستین_بوبن

♦️@seemorghbook

من چهره‌ها را بی‌نهایت دوست دارم. حرفه‌ی اصلی من تماشای چهره‌هاست. تماشا کردن یعنی در حاشیه بودن. آدم وقتی درون چیزی است نمی‌تواند آن را ببیند و در این زندگی آدم فقط می‌تواند در حاشیه باشد.

📘#فراتر_از_بودن_و_موتسارت_و_باران

✍#کریستین_بوبن

♦️@seemorghbook

من چهره‌ها را بی‌نهایت دوست دارم. حرفه‌ی اصلی من تماشای چهره‌هاست. تماشا کردن یعنی در حاشیه بودن. آدم وقتی درون چیزی است نمی‌تواند آن را ببیند و در این زندگی آدم فقط می‌تواند در حاشیه باشد.

#کریستین_بوبن

♦️@seemorghbook

☕️ قطعه‌ای از کتاب

خوشبختی یک نت موسیقی مجزا و منفک نیست، شادی دو نت موسیقی است که هریک به‌ سویِ دیگری پر می‌کشند. بدبختی زمانی است که صدای ناهنجاری به‌ گوش می‌رسد چون نت شما با نت طرف مقابل، هماهنگ نیست.

بدترین نوع جدایی بین آدم‌ها، همین است، چیزِ دیگری نیست، تفاوت ضرباهنگ آن‌ها!

📕#دیوانه‌وار

✍#کریستین_بوبن

♦️@seemorghbook

📕📕📕📕📕

شگفت ‏ترین شگفتی‏ها، ملاقات با آدم‏هایی‏ است که مثل کتاب‏ها ساکت می‏ مانند. از معاشرت با این آدم‏ها خسته نمی‏شویم؛ با آن‏ها همان احساسی را داریم که وقتی با خودمان تنها هستیم: رها، آرام، باز آمده به سوی سکوت روشنی که حقیقت همه چیز است.

#کریستین_بوبن

♦️@seemorghbook

☕️ قطعه‌ای از کتاب

نوشتن یک جمله، برپاکردن یک کلیسا، به‌تصویر کشیدن گل‌ سرخ‌ها، ساختن یک نغمه از پیوند نت‌ها، همه با بی‌تابی است که به‌دست می‌آید. این بی‌تابی است که منجر به شکوه آثار هنری می‌شود و از سرِّ نبودشان پرده برمی‌دارد.

عشق راستین، نه دربند کلمات است، نه سنگ‌ها، نه رنگ‌ها و نه نت‌ها. عشق راستین، جز سکوت و صبوری، چیزی نمیداند. مثل وقتی که ما پیش از موعد، سر قرار می‌رسیم.

📕 #تصویری_از_من_کنار_رادیاتور

✍ #کریستین_بوبن

♦️@seemorghbook