و اما سنوات...
پس از جلسات و تجمعات و دستاوردهای اخیر موضع شوراهای صنفی چیست؟!

طی هفته های گذشته در چندین دانشگاه کشور، تجمعات گسترده ای در اعتراض به هزینه های تحمیل شده به دانشجویان سنواتی برگزار شد.
حجم این اعتراضات به حدی بود که وزیر علوم و معاونانش را وادار به پاسخگویی کرد! وزیر علوم در
مصاحبه ای یادآور می شود که
آیین نامه جدید مقرر کرده که از دانشجویان سنواتی، هزینه طولانی تر شدن زمان تحصیل گرفته شود؛ البته ایشان آیین نامه جدید را عطف به ما سبق ندانسته و به دانشگاه ها دستور داده اند تا هزینه های اضافی اخذ شده از دانشجویان ورودی ماقبل 95 برگردانده شوند.
برای روشن تر شدن ابعاد این موضوع، ابتدا نگاهی به ماده های مرتبط با دانشجویان سنواتی در آیین نامه آموزشی سال 88 و 94 می اندازیم. ماده 15 آیین نامه آموزشی 88 به شرح زیر است:
طول مدت دوره در هر سه شیوه حداکثر 2 سال مشتمل بر 4 نیمسال تحصیلی است.
تبصره: در موارد استثنایی افزایش طول مدت دوره با تشخیص شورای تحصیلات تکمیلی دانشگاه مجاز است. در هر صورت، مدت دوره در هر سه شیوه نباید از 5/2 سال تجاوز نماید.
ماده 6 آیین نامه آموزشی 94 نیز به شرح زیر است:
مدت مجاز تحصیل در دوره کارشناسی ارشد، دو سال (چهار نیمسال) است.
تبصره: در صورتی که دانشجوی مشمول آموزش رایگان در مدت مقرر دانش آموخته نشود، موسسه اختیار دارد مدت تحصیل وی را حداکثر تا دو نیمسال افزایش دهد. افزایش تحصیل در نیمسال اول به صورت رایگان و در نیمسال دوم با دریافت هزینه طبق تعرفه مصوب هیات امنا انجام می شود. چنانچه دانشجو در این مدت دانش آموخته نشود، از ادامه تحصیل محروم است.
چنانچه از مواد بالا مشخص است، قبل از ابلاغ آیین نامه آموزشی 94 اصلاً حرفی از هزینه اضافی بابت افزایش دوره تحصیل مطرح نبوده است!
ابتدا وزارات علوم باید به این سوال پاسخ دهد که چگونه دانشگاه های تحت نظارت این وزارتخانه در سالهای گذشته هزینه های سنگینی را به دانشجویان تحمیل نموده اند و حالا پس از اعتراضات وسیع دانشجویان، وزیر علوم با ژستی سخاوتمندانه، هزینه های اخذ شده در سال 95 را می بخشد، در حالیکه تمامی هزینه های اخذ شده در سالیان گذشته از اساس غیرقانونی بوده است!
از هزینه های تحمیلی غیرقانونی سالیان گذشته که بگذریم، باید به ایرادهای قانونی آیین نامه جدید نیز بپردازیم. مطابق اصل سی ام قانون اساسی، "دولت موظف است وسائل آموزش و پرورش رایگان را برای همه ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم سازد و وسائل تحصیلات عالی را تا سر حد خودکفایی کشور به طور رایگان گسترش دهد"
لذا با توجه به این اصل، اساساً دریافت شهریه از دانشجویان مشمول آموزش رایگان،غیرقانونی است و تبصره ماده 6 آیین نامه آموزشی 94 آشکارا خلاف قانون اساسی کشور است!
وزارت علوم و دولت مدعی قانونمداری باید هر چه زودتر تکلیف خود را با چنین ابلاغیه های خلاف قانونی مشخص کند و به دور از لفاظی های حقوقی، آموزش رایگان را تضمین نماید.
یکی از راه های برطرف کردن مشکلات بوجود آمده، تغییر این آیین نامه ها با حضور نمایندگان واقعی دانشجویان است.حتی با توجه به مغایرت ابلاغیه ها با قانون اساسی، شوراهای صنفی کشور به عنوان نمایندگان واقعی دانشجویان می توانند با شکایت به دیوان عالی کشور، وزارت علوم را وادار به تمکین به قانون اساسی نمایند.
دانشجویان معترض به این قوانین بهتر است هوشیار باشند تا با موفقیتهای کوتاه مدت سرخوش نشوند و به فکر یافتن راهی اساسی برای مقاومت در برابر چنین روند ضد دانشجویی باشند. گرفتن هزینه از دانشجویان سنواتی، ایجاد پردیس های خودگردان، اخذ هزینه برای دروس افتاده و ... به بهانه کمبود منابع دولت و سعی در خودگردانی دانشگاه ها همگی قدمهای اولیه برای کامل شدن پازل بزرگی به نام کالایی سازی آموزش و ادغام دانشگاه در بازار هستند که نتیجه ای جز سلب حق بنیادین آموزش از طبقات محروم جامعه، سلب آزادی در انتخاب موضوعات پایان نامه ها و تحمیل موضوع آن به دانشجویان با توجه به تقاضای بازار و در نتیجه معیوب ساختن چرخه تکامل فکری دانشجویان و سلب آزادیهای آکادمیک نخواهد داشت.
اگر اندکی هوشیار باشیم متوجه می شویم که چرا دانشگاه های کشور در کالایی سازی، گوی سبقت را از حوزه های دیگر گرفته اند!
پاسخ این پرسش را باید در مقاله ها و مصاحبه های ژنرالهای صاحب کرسی در این دانشگاه ها بیابید، که کمر همت بسته اند تا هر چیزی را در این کشور به کالایی برای خرید و فروش و سودآوری تبدیل کنند. خوشبختانه تجمعات بزرگ دانشگاه های کشور در هفته های آغازین سال تحصیلی جدید نشان داد، ژنرالهای سفیدپوش برای رسیدن به آرزوهای خود راه دور و درازی پیش رو دارند!

لازم است دانشجویان این نکته را مدنظر داشته باشند که راه مبارزه با چنین روندی، می تواند یافتن ریشه های آن و مقاومت در برابر ایرادات قوانین بالادستی باشد که آشکارا خلاف قانون اساسی کشور هستند و با انواع ترفندها سعی در دور زدن قانون اساسی دارند. همچنین باید متذکر شد که قوانین حاصل از اسناد بالادستی، تنها دانشجویان را هدف نگرفته اند، بلکه دانش آموزان، معلمان، کارگران و پرستاران نیز با اجرای چنین قوانینی هر روز تضعیف می شوند. از این رو و متناسب با پیشروی این مناسبات، دانشجویان وظیفه دارند با تحلیل مشخص از شرایط به مقابله با آن بپردازند.
برگزاری تجمعات مسالمت آمیز در اعتراض به قانون سنوات که بخشی از روند پولی شدن آموزش است، فرصتی به دست داد تا دانشجویان با ریشه های چنین قوانین ضد دانشجویی آشنا شوند. این تجمعات نتایج در خور توجهی داشته است و موجب عقب نشینی روسای دانشگاه ها و مسئولین وزارت علوم در گرفتن شهریه از دانشجویان سنواتی شده است. در عین حال باید این اعتراضات را در چارچوبی بزرگتر، یعنی مقاومت در برابر روند پولی سازی دانست. قابل پیش بینی است که این رخداد در جنبش دانشجویی، در صورت پیشروی این روند نادرست و با نشان دادن خود در عرصه های دیگری همچون پردیس های خودگردان با حضور گسترده تر دانشجویان تکرار خواهد شد.

#اعلام_موضع

✅ کلید خوردن ثبت نام انتخابات شورای صنفی دانشگاه‌ها!

بعد از تلاش های فراوان فعالین صنفی کشور و ابلاغ آیین نامه شوراهای صنفی دانشجویان، #دانشگاه_شهید_چمران_اهواز

پس از 2 سال

دوباره با تلاش‌های فعالین صنفی چمران، انتخابات شورای صنفی را پیش رو دارد!

ثبت نام: از شنبه 95/7/24
مکان: دفتر مدیر امور دانشجویی دانشگاه

📢شورای صنفی دانشجویان،
تنها نماینده رسمی دانشجو

🔵آینده‌ی امیدوارکننده را به دانشجویان چمران تبریک گفته و خواستاریم روز به روز اتحاد، دغدغه و تلاشتان را بیشتر کنید.
@scu_ac_senfi
#اخبار
7⃣6⃣

🔴بار دیگر
تجمع اعتراضی دانشجویان دانشگاه #شهید_بهشتی در اعتراض به هزینه #سنوات ترم پنج ارشد و دکتری و ترم نه کارشناسی!

امروز، یکشنبه 95/07/25
#اخبار
7⃣7⃣

💢تجمع اعتراضی دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی در اعتراض به هزینه سنوات ترم پنج ارشد و دکتری و ترم نه کارشناسی.

یکشنبه 95/07/25 دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی روبروی مسجد دانشگاه ایستاده و در سکوت خواسته خود را مطرح کردند.

ایشان نامه ای تنظیم کرده تا بعد از جمع آوری امضا به دفتر ریاست دانشگاه تحویل دهند.

لازم به ذکر است که ریاست دانشگاه امروز در نماز جماعت حضور نداشتند اما حجت الاسلام باباپورگل‌افشانی، رئیس و دانشیار دانشکده الهیات و ادیان جویای مشکل دانشجویان شده و قول مساعدت در پیگیری آن را دادند.

مدتی‌ست دانشجویان بهشتی خواستار تاسیس شورای صنفی هستند که سال‌هاست ملغی شده و گویا این‌بار مسئولین دانشگاه قول مساعدتی جدی داده اند!

#اخبار
7⃣8⃣

🔴دانشجویان کارگر چگونه ایجاد شدند؟
میلاد شهرکی فعال صنفی دانشگاه تهران
🔻اگر شما جز دانشجویان هستید که در دهه نود وارد دانشگاه شده‌اند،به احتمال زیاد تجربه برخورد یا آشنایی با بخشی از دانشجویان را دارید که زمان مشخصی از وقتشان را صرف کار کردن میکند و این احتمال هست که خودتان هم جزئی از آنان باشید. به این دانشجویان که برای ادامه تحصیل و بهره مند شدن از امکانات آموزشی مجبورند نیروی کارشان(اعم از جسمی و ذهنی) را بفروشند و در مقابلش دستمزد بگیرند دانشجویان کارگر می‌گویند. این یادداشت تلاشی اجمالی است برای ریشه یابی پدیده ایی که امروزه در دانشگاه به وفور یافت میشود. بخشی از دانشجویان(که اتفاقا تعدادشان هم کم نیست) که مستقیما از رابطه جامعه با دانشگاه شکل گرفته‌ اند.

«دولت موظف است وسائل آموزش و پرورش رايگان را براي همه «مردم» تا پايان دوره متوسطه فراهم سازد و وسائل تحصيلات عالي را تا سرحد خودكفائي كشور به طور رايگان گسترش دهد.» اصل سی ام قانون اساسی

هدف و نقش دانشگاه در جوامع مدرن تولید نیروی کار متخصص است. این نیروی کار متخصص در بخش های مختلف تولیدی اعم از آموزشی، صنعتی، نظامی و همچنین برای عریض و طویل کردن نظام بوروکراتیک کشور ها مورد استفاده قرار میگیرند. دولت های مختلف با توجه به نیازی که به نیروی کار متخصص دارند سیاست های مختلفی در مورد دانشگاه در پیش میگیرند.

دانشگاه در ایران دوره های مختلفی را پشت سر گذاشته است. در دهه شصت و هفتاد با توجه به اینکه بخش بزرگی از نیروی متخصص به دلایل مختلف،از جمله مهاجرت و سرکوب از چرخه بازار کار حذف شده بود، دانشگاه ها با سیاست های مختلفی روبرو شدند. در این دو دهه دولت ها برای برآورده کردن نیاز بازار کار مجبور به رایگان سازی دانشگاه ها و تشویق جامعه به «ادامه تحصیل»شدند. (برای اینکه رایگان سازی آموزش در این سال ها را به حسن نیت دولت ها در ریشه کن کردن بی سوادی ربط ندهیم کافیست به آمار بی‌سوادی نگاهی بیندازیم)

اما مانند هر نیاز دیگری،نیاز بازار کار برای نیروی کار متخصص نیز روزی پایان میپذیرد و ما با آمار «۴۲ درصد فارغ‌التحصیلان ایران بیکار هستند» روبرو میشویم. دانشگاه در دهه نود با انواع سیاست های نولیبرال مواجه شده است،از کالایی سازی آموزش در تمام بخش ها،تا خصوصی سازی(بخوانید خودمان سازی)بی امان. اگر زمانی در برنامه دوم توسعه نوشته شده بود«بهادادن و تربيت نيروی انسانی ماهر ونيمه ماهر وتکميل حلقه های مفقود مورد نياز بخشهای گوناگون در زمينه نيروی انسانی»اکنون اما در برنامه ششم توسعه حرف از«تنظیم رابطه متقابل تحصیل و اشتغال»میشود.

پدیده دانشجوی کارگر به شکل گسترده دقیقا از دل این سیاست ها شکل گرفته. در دو دهه که یاد شد،دانشگاه به عنوان نهادی عمل میکرد که افراد مختلف از طبقات متفاوت امکان ورود به آن را داشتند و میتوانستند دانشگاه را محملی برای گریز از جبر طبقاتی قرار دهند. اما دانش آموزانی که از طبقات فرودست و طبقه کارگر در دهه نود به دانشگاه راه میابند خود را در مقابل هزینه های خوابگاه،غذا،کلاس،سنوات و... میبینند. برای این بخش از دانشجویان دو راه وجود دارد:یا انصراف از تحصیل و یا تن دادن به کار های مختلف. کارهایی که بخش زیادی از زمان آنان را گرفته و مانع میشود که به عنوان یک دانشجو به «کسب علم»بپردازند.

با توجه به رویکرد کلی که نسبت به دانشگاه وجود دارد میتوان مطمئن بود که دانشگاه تا پایان این دهه مکانی میشود که فرودستان از آن کنار گذاشته شده اند و محلی است برای افرادی که توان پرداخت هزینه های سرسام آور آموزش را دارند. قطعا ساختن سدی صنفی متشکل از تمام دانشجویان مقابل سیاست هایی که دانشگاه را به طرف نهادی فرادستی سوق میدهد وظیفه اساسی تمام دانشجویان است. این سد از یک طرف میتواند به شعار انسانی آموزش برای همه جامه عمل بپوشاند و از طرف دیگر دخالت در اموری را ممکن میکند که باعث میشود اکثر فارغ التحصیلان دانشگاهی بیکار باشند.

#یادداشت
7⃣9⃣

🔴ادبیات نخ نمای وزارت علوم

از کانال: @students_fatigue

🔻معاون اداري، مالي و مديريت منابع وزارت علوم، جناب آقای دکتر امید به مانند دیگر متولیان وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، سخنان متناقضی گفته اند که لازم دانستیم نکاتی را به ایشان یادآوری کنیم.
به گزارش روابط عمومي وزارت علوم، دكتر محمد حسين اميد در كارگاه آموزشي آسيب شناسي، تحليل مشكلات و ارائه پيشنهادهاي اصلاحي در زمينه برنامه ريزي ، طراحي و اجراي پارك هاي علم و فناوري اظهار داشت:
الف) «در سال جاري و آتي از پارك هاي علم و فناوري كه در طراحي و احداث ساختمان هاي خود اصول مديريت سبز و صرفه جويي در مصرف انرژي را رعايت كنند حمايت ويژه خواهد شد.»
در کوی دانشگاه تهران دو قطعه وجود داشت. می نویسم وجود داشت چرا که یکی از آنها الان به کلی وجود ندارد و دیگری هم به حالت نیمه جان در آمده است. آقای دکتر امید به خوبی این دو را بخاطر دارند، هر چند سعی کردند که از ذهن تمام دانشجویان و مردم آنها را پاک کنند. پارک ژاپنی کوی و زورخانه کوی دانشگاه در دوره سرپرستی دانشگاه تهران توسط شما از کوی دانشگاه مصادره، تخریب و به دانشکده فنی برای ساخت دانشکده مهندسی شیمی اختصاص داده شد. ما فراموش نمی کنیم که خود شما از افرادی بودید که تیشه به درختان پارک ژاپنی زدید و امروز در دفاع از مدیریت سبز داد سخن سر می دهید. پارک ژاپنی نیم نفسی دارد هر چند که گرد و خاک حاصل از آوار زورخانه امانش را بریده است (در ضمن فراموش نمی کنیم دانشجویانی که با شما در این خصوص مخالفت کردند، تهدید شدند که هر گونه تجمع و اعتراضی به تخریب زورخانه را تحمل نمی کنید و مابقی شایعات).
وي افزود:
ب) «پارك هاي علم و فناوري مي توانند براي تامين فضاهاي مورد نياز خود از ساختمان هاي مازاد دانشگاهها و مراكز آموزش عالي در سطح كشور استفاده كنند كه در اين راستا با برخي دانشگاهها و مراكز اموزش عالي هماهنگي هايی صورت گرفته است.»
وی فرمود:
پ) «پارك هاي علم و فناوري بايد در كنار استفاده از حمايت هاي ملي و استاني از ظرفيت هاي بخش خصوصي و بويژه خيّرين آموزش عالي استفاده كنند كه در اين زمينه دبيرخانه ستاد خيّرين آموزش عالي آمادگي لازم را براي معرفي خيّرين علاقمند به سرمايه گذاري در پارك هاي علم و فناوري است.»

در پاسخ به بخش دوم و سوم صحبتهای ایشان، نمونه ای را از پردیس هنرهای زیبا دانشگاه تهران می آوریم:

ادامه ⏬

🔴ادبیات نخ نمای وزارت علوم (ادامه) ⏫


مسئولین وزارت علوم و دانشگاهای کشور همیشه برنامه های شوم را در پس حرفهای زیبا بیان می کنند. همه ما دانشجویان به خوبی در این سالها متوجه شده ایم که منظور مسئولین از ساختمان مازاد چیست، همانگونه که مسئولین میراث فرهنگی وقتی می خواهند فضای عمومی را تجاری کنند به آن بافت فرسوده میگویند نه بافت تاریخی و فرهنگی و الفاظی از این دست. برای نمونه بهتر است مثال خود را از دانشگاه تهران بیاوریم چرا که هر چه باشد آقای امید در این دانشگاه موی سپید کرده اند و دستی بر آتش داشتند. در دانشگاه تهران بخصوص پردیس هنرهای زیبای این دانشگاه واژه قطب علمی و فناوری بسیار آشناست. قطب های علم فناوری دانشگاه به عنوان یکی از نزدیکترین مراکز با پارکهای علم و فناوری می توانند به ما در نقد این برنامه کمک بسیاری کند.
امروز در پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران با نهادی به نام «قطب علمی و فناوری دانشگاه تهران» مواجه‌ایم؛ مرکزی که با برگزاری کلاس‌های آزاد کوتاه مدت در آخر هفته‌ها، نه تنها فضای کار دانشجویان را اشغال می‌کند بلکه در ازاء دریافت هزینه‌های هنگفت، گواهی نامه‌ی دانشگاه تهران را به شرکت کنندگان می‌فروشد و بدین ترتیب، موجب پسرفت کیفیت آموزش عالی، سقوط ارزش گواهی تحصیلی آکادمیک و کاهش روزافزون بازار کار برای فارغ التحصیلان این رشته‌ها می شود. این‌ها در شرایطی است که رشته های آکادمیک دوره‌های مذکور، با بهانه‌ی کمبود ظرفیت به طور ناگهانی از دانشکده‌ها حذف شده‌اند (برای نمونه می‌توان گرایش طراحی داخلی را در دانشکده معماری نام برد). این در حالی است که پس از حذف این رشته ها از مقطع کارشناسی ارشد، ظرفیت دیگر گرایش‌ها با ورود دانشجویان پردیس بین الملل به کلاس‌های دانشجویان پردیس مرکزی افزایش یافته است. این اتفاق مشکلات مهم دیگری را نیز به دنبال داشته است که می‌توان به رانده شدنِ دانشجویانِ کارشناسی شهرسازی از ساختمان شهرسازی دانشکده پردیس هنرهای زیبا به ساختمان خیابان وصال در خارج از فضای دانشگاه و یا کمبود فضا برای دانشجویان طراحی صنعتی، عکاسی و مجسمه سازی اشاره کرد.
بله این ادبیات و این واژه ها سالهاست برای ما نخ نما شده است و از شما مسئولین امر می خواهیم برای فریب دادن ما و افکار عمومی ادبیات جدیدی را پایه ریزی کنید. هر چند گویی با پول، سرکوب نشریات مستقل و منتقد، استفاده از نیروی حراست و هزار راهکار دیگر، برنامه های خود را به پیش می رانید و نیازی به تغییر ادبیات خود نمی بینید. پولی شدن دانشگاه و ارزان سازی نیروی کار انجام شده توسط دانشجویان شاه کلید مشکلاتی است که هر روز با آنها دست و پنجه نرم می کنیم.

http://www.irna.ir/fa/News/82282244/

#یادداشت
8⃣0⃣

🔴 مسئولین باید پاسخگو باشند

رحمان رضایی. فعال صنفی دانشگاه تهران

🔻جناب آقای مهندس یزدانمهر! (ریاست صندوق رفاه دانشجویان) و جناب آقای دکتر به نژاد! (معاونت دانشجویی دانشگاه تهران) در خبری اعلام داشته اید که در دانشگاه تهران دیگر خوابگاه درجه 5 وجود ندارد و با همکاری یکدیگر این مشکل را بر طرف کرده اید.
حال ما از شما پاسخ می خواهیم. اگر در طی این همه سال می شد در عرض دو ماه این خوابگاه ها را از درجه 5 خارج کرده تا به امروز چرا این مهم برآورده نشده؟ و دانشجویان در بدترین وضعیت تعریف شده شما زندگی خود را ادامه داده اند؟

🔻ما میخواهیم بدانیم که معیارهای درجه بندی خوابگاه های دانشجویی چیست؟ تا به دلخواه خود با اعداد بازی نکنید و درجه های خوابگاه ها را بالا و پایین نکنید. ما میخواهیم هر چه سریعتر این معیارها و درجه بندی خوابگاه ها در اختیار دانشجویان قرار گیرد تا خدایی ناکرده بدون اطلاعات کافی ناگهان از صحبت های شما دل چرکین نشوند.

🔻نمونه خوابگاه های که از درجه 5 خارج شده اند می توان به خوابگاه های شماره 14 و 15 در کوی دانشگاه تهران اشاره کرد. تعمیرات این خوابگاه ها در تعطیلات تابستان دانشگاه شروع شده (12 تیر) و نهایت تا 23 شهریور ادامه داشته است. در این خوابگاه ها جمعیتی بیش از 500 نفر اسکان داده شده است که در آن 12 حمام (برای بیش از 40 نفر یک دوش حمام) و 30 سرویس بهداشتی (برای هر 17 نفر یک سرویس) وجود دارد. پنجره های این ساختمان ها به هیچ وجه استاندارد نیست و هر لحظه ممکن است اتفاقی غیرقابل جبران رخ دهد. لازم به یادآوری است که این خوابگاه ها در سال 91 نیز تعمیرات اساسی به خود دیده اند.

🔻بی شک شورای صنفی خوابگاه های دانشگاه تهران باید این اعتراض را وارد می کرد. اما دانشجویان دانشگاه های کشور چشم به فعالیت شوراها نخواهند دوخت و در صورت سکوت شوراها این دانشجویان و بدنه دانشجویی است که تصمیم نهایی را میگیرد.

🔻ما منتظریم که هر چه سریعتر این معیارها و دیگر آئین نامه و بخشنامه های که مسئولین را مجبور به انجام کاری می کند؛ در اختیار دانشجویان قرار گیرد تا بتوانند با فشار خود مسئولین را ملزم به اجرای وظایفشان نمایند.

📎http://yon.ir/3p0a
#یادداشت
8⃣1⃣

شماره 14 ام #نشریه "چوب خط" شورای صنفی دانشگاه صنعتی اصفهان
8⃣2⃣

🔻شماره‌ی سی و دوم "ویرگول"
#نشریه شورای صنفی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران

🔸پیوستار مکانی-زمانی در فعالیت صنفی: یک بررسی اجمالی
🔸دانشگاه یا بنگاه
🔸قطعاتی درباره‌ی یک زیگورات، ساکنان، و درختان کاجش؛ یک کلاژ
8⃣3⃣

شماره 15 ام نشریه "چوب خط" شورای صنفی دانشگاه صنعتی اصفهان
@senfi_iut
با تیتر های
💠مشکلات ما همگانیست
💠صنفی شورای فرا جناحیست
💠فول آپشن صنفی
💠 گزارش جلسه تربیت بدنی
💠 فصل سوم منشور حقوق دانشجویی
💠مطالبات دانشجویان، 60 سال قبل
💠قسمت اول بررسی آیین نامه جدید شورای صنفی

🔴 سنگین تر از خاموشی سکوت مسئولین بود...
(تجمع صنفی در خوابگاه چمران دانشگاه تهران)


🔻در ادامه مشکلات فنی بی شمار خوابگاه چمران، پس از قطع چندباره برق ساختمانها پیش از نیمه شب دوشنبه، عده ای از دانشجویان دختر با شکستن سکوت خسته کننده و طولانی خوابگاه باز شعار "رییس کل خوابگاه همین وقت همینجا" سردادند. در خواست پاسخ گویی و حتی استعفای دکتر اسماعیلی و معاون وی باقری امر بی سابقه ای از طرف دانشجویان خوابگاهی نبوده است. که البته دکتر نیلی ریاست دانشگاه همواره تصمیم بر ابقای آنان گرفته است.

🔻درپی این تجمع دکتر اسماعیلی طبق روال معمول از حضور در خوابگاه سر باز زدند و عده ای کارگر تاسیساتی کمر به رفع مشکل بستند. این درحالیست که وعده "نشست دوباره با مسئولین خوابگاه" را پیش از این به دانشجویان داده بودند.

🔻تجمع با شعار" رییس بی کفایت استعفا استعفا" ادامه یافت و با تصمیم بر ادامه یافتن ان طی روزهای آتی دانشجویان تجمع شبانه را پایان دادند.

✔️دانشجویان و فعالین صنفی دانشگاه های کشور هرگونه تهدید و ایجاد فضای ارعاب توسط حراست را محکوم می کنند و اعلام میکنند قاطعانه از تجمعات صنفی دانشجویان کشور در راستای احقاق حقوق انسانی خود حمایت می کنند.

#اخبار
8⃣4⃣

🔻نشریه الکترونیکی "روشنا" کاری از شورای صنفی دانشکده برق دانشگاه صنعتى شريف
شماره4️⃣، ويژه نامه ورودى هاى ٩٥
8⃣5⃣

#نشریه تماشاچی، شماره 23
دانشکده پزشکی تهران
8⃣6⃣