⭕️متن بیانیه قرائت شده در شب دوم تجمع خوابگاه چمران دانشگاه تهران:
ما ، دانشجویان ساکن خوابگاه چمران ، به جد خواستار برگزاری یک جلسه عمومی با حضور شخص آقای اسمائیلی -مدیر کل امور خوابگاه ها- به منظور پرسش درباره مشکلات بی شمار خوابگاه ، مسائل مبهم مالی و علل افزایش اجاره بها ، عدم پاسخگویی مسئولین و ضعف های مدیریتی فراوان - چه در بازه ثبت نام و چه در زمینه احداث آسانسور و مشکلات فنی- میباشیم.
ما ، با قطعیت مخالف برقراری طرح های بی اساس و توهین آمیز عفاف و حجاب در خوابگاه ها که منجر به زیر پا گذاشتن شان دانشجویان ساکن خوابگاه و دخالت در حریم خصوصی آنهاست میباشیم و دست درازی در فضای زیست دانشجویان به واسطه قوانین و بندها و تعهد نامه های موهن و بی اساس را محکوم میکنیم.
ما به جد در مقابل هرگونه برخورد امنیتی و تماس غیرقانونی از جانب حراست یا هر نهاد امنیتی دیگر با دانشجویان معترض به نقض قوانین و حقوق اولیه شان می ایستیم و اجازه ایجاد فضای ارعاب و سرکوب و تهدید را به هیچ سمت و دفتر و ارگانی نمیدهیم.
خواسته ی ما صنفی است و قانون فصل الخطاب ماست.
ما ، دانشجویان ساکن خوابگاه چمران ، به جد خواستار برگزاری یک جلسه عمومی با حضور شخص آقای اسمائیلی -مدیر کل امور خوابگاه ها- به منظور پرسش درباره مشکلات بی شمار خوابگاه ، مسائل مبهم مالی و علل افزایش اجاره بها ، عدم پاسخگویی مسئولین و ضعف های مدیریتی فراوان - چه در بازه ثبت نام و چه در زمینه احداث آسانسور و مشکلات فنی- میباشیم.
ما ، با قطعیت مخالف برقراری طرح های بی اساس و توهین آمیز عفاف و حجاب در خوابگاه ها که منجر به زیر پا گذاشتن شان دانشجویان ساکن خوابگاه و دخالت در حریم خصوصی آنهاست میباشیم و دست درازی در فضای زیست دانشجویان به واسطه قوانین و بندها و تعهد نامه های موهن و بی اساس را محکوم میکنیم.
ما به جد در مقابل هرگونه برخورد امنیتی و تماس غیرقانونی از جانب حراست یا هر نهاد امنیتی دیگر با دانشجویان معترض به نقض قوانین و حقوق اولیه شان می ایستیم و اجازه ایجاد فضای ارعاب و سرکوب و تهدید را به هیچ سمت و دفتر و ارگانی نمیدهیم.
خواسته ی ما صنفی است و قانون فصل الخطاب ماست.
🔴حراست دانشگاه اهرمی برای زیر پا گذاشتن حقوق صنفی دانشجویان - این بار توسط دکتر نیلی ریاست دانشگاه تهران
بعد از تجمعات پیاپی دو شب گذشته کوی چمران دانشگاه تهران، حراست مجموعه خوابگاه ها با برخوردی غیراخلاقی و غیر قانونی یکی از فعالین صنفی این خوابگاه را به صورت تلفنی احضار کرد تا در دفتر حراست خوابگاه مشکل را برطرف نمایند. این در حالی است که در شب تجمع، مسئولین خوابگاه و ریاست دانشگاه هیچ پاسخی به معترضین ندادند و بار دیگر دکتر نیلی از اهرم حراست و تهدید و ارعاب برای خفه کردن صدای اعتراضات دانشجویان بهره گرفت .
برای این مدعا، کافی است نگاهی به گذشته داشته باشیم:
١. تماس تلفنی با خانواده فعالین صنفی پس از تجمع 18 بهمن 1393
٢. احضار فعالین صنفی در شهریور 1394 برای تجمع صنفی 19 مرداد
٣. احضار فعالین صنفی در آذر 1394 برای تجمع صنفی 16 آذر
۴. احضار فعالین صنفی دانشکده علوم اجتماعی در اسفند 1394
٥. تشریح پرونده فعالین صنفی توسط دبیر کمیته انضباطی در جمع مجمع عمومی یک تشکل سیاسی در اردیبهشت 1395
۶. ممنوع الورود کردن نماینده شورای متاهلین به اداره امور خوابگاه ها
و ...
این تنها مواردی کلی از تخلفات متعدد حراست دانشگاه تهران و جناب آقای دکتری نیلی برای سرکوب فعالیت های صنفی و نادیده انگاشتن حقوق اولیه و انسانی دانشجویان است.
جناب آقای دکتر نیلی پس از تجمعات کوی دانشگاه در سال 1393 تصمیم گرفتند مدیریت خوابگاه را به عهده ی فردی بگذارند که صدای دانشجویان را در نطفه خفه کند و تیم همراهش را به اداره خوابگاه ها راه دهد، اداره خوابگاه ها به ریاست دکتر اسماعیلی و معاونت آقای باقری، افرادی که برای دانشجویان دانشگاه کاملا شناخته شده بودند و هستند، افرادی که به هیچ عنوان شأن دانشجویان را رعایت نمی کنند و استبداد و سرکوب را پیشه ی خود کرده اند.
بعد از تجمعات مرداد ماه کوی دانشگاه تهران، دانشجویان نامه ای را خطاب به دکتر نیلی نوشتند و خواهان تغییر تیم مدیریتی خوابگاه شدند، نامه ای که نزدیک به 70 درصد ساکنین خوابگاه در ترم تابستان آن را امضاء کردند و دکتر نیلی تنها پاسخش به نامه حمایت قاطعانه از افرادی بود که برای ساکت کردن اعتراضات دانشجویان گسیل داشته بود.
جناب آقای دکتر نیلی و دیگر مسئولین دانشگاه های کشور؛ بدانید که دوره ارعاب دانشجویان به سرآمده و صدای اعتراضات دانشجویان با این برنامه ها به سکوت ختم نمی شود.
در ضمن این روند احضار دانشجو به حراست دانشگاه برخلاف شیوه نامه ابلاغی وزرات علوم است. شوراهای صنفی دانشجویان کشور هر گونه احضار فعالین صنفی به کمیته انضباطی را محکوم می کنند و در صورت برخورد انضباطی با دانشجویان به خصوص دانشجویان دختر خوابگاه چمران دانشگاه تهران برخوردی قاطع با این موضوع خواهند داشت.
#یادداشت
8⃣9⃣
بعد از تجمعات پیاپی دو شب گذشته کوی چمران دانشگاه تهران، حراست مجموعه خوابگاه ها با برخوردی غیراخلاقی و غیر قانونی یکی از فعالین صنفی این خوابگاه را به صورت تلفنی احضار کرد تا در دفتر حراست خوابگاه مشکل را برطرف نمایند. این در حالی است که در شب تجمع، مسئولین خوابگاه و ریاست دانشگاه هیچ پاسخی به معترضین ندادند و بار دیگر دکتر نیلی از اهرم حراست و تهدید و ارعاب برای خفه کردن صدای اعتراضات دانشجویان بهره گرفت .
برای این مدعا، کافی است نگاهی به گذشته داشته باشیم:
١. تماس تلفنی با خانواده فعالین صنفی پس از تجمع 18 بهمن 1393
٢. احضار فعالین صنفی در شهریور 1394 برای تجمع صنفی 19 مرداد
٣. احضار فعالین صنفی در آذر 1394 برای تجمع صنفی 16 آذر
۴. احضار فعالین صنفی دانشکده علوم اجتماعی در اسفند 1394
٥. تشریح پرونده فعالین صنفی توسط دبیر کمیته انضباطی در جمع مجمع عمومی یک تشکل سیاسی در اردیبهشت 1395
۶. ممنوع الورود کردن نماینده شورای متاهلین به اداره امور خوابگاه ها
و ...
این تنها مواردی کلی از تخلفات متعدد حراست دانشگاه تهران و جناب آقای دکتری نیلی برای سرکوب فعالیت های صنفی و نادیده انگاشتن حقوق اولیه و انسانی دانشجویان است.
جناب آقای دکتر نیلی پس از تجمعات کوی دانشگاه در سال 1393 تصمیم گرفتند مدیریت خوابگاه را به عهده ی فردی بگذارند که صدای دانشجویان را در نطفه خفه کند و تیم همراهش را به اداره خوابگاه ها راه دهد، اداره خوابگاه ها به ریاست دکتر اسماعیلی و معاونت آقای باقری، افرادی که برای دانشجویان دانشگاه کاملا شناخته شده بودند و هستند، افرادی که به هیچ عنوان شأن دانشجویان را رعایت نمی کنند و استبداد و سرکوب را پیشه ی خود کرده اند.
بعد از تجمعات مرداد ماه کوی دانشگاه تهران، دانشجویان نامه ای را خطاب به دکتر نیلی نوشتند و خواهان تغییر تیم مدیریتی خوابگاه شدند، نامه ای که نزدیک به 70 درصد ساکنین خوابگاه در ترم تابستان آن را امضاء کردند و دکتر نیلی تنها پاسخش به نامه حمایت قاطعانه از افرادی بود که برای ساکت کردن اعتراضات دانشجویان گسیل داشته بود.
جناب آقای دکتر نیلی و دیگر مسئولین دانشگاه های کشور؛ بدانید که دوره ارعاب دانشجویان به سرآمده و صدای اعتراضات دانشجویان با این برنامه ها به سکوت ختم نمی شود.
در ضمن این روند احضار دانشجو به حراست دانشگاه برخلاف شیوه نامه ابلاغی وزرات علوم است. شوراهای صنفی دانشجویان کشور هر گونه احضار فعالین صنفی به کمیته انضباطی را محکوم می کنند و در صورت برخورد انضباطی با دانشجویان به خصوص دانشجویان دختر خوابگاه چمران دانشگاه تهران برخوردی قاطع با این موضوع خواهند داشت.
#یادداشت
8⃣9⃣
سانسور رسانه ای مطالبات دانشجویی
اینطور به نظر می رسد که رسالت رسانه های گروهی، اطلاع رسانی دقیق، شفاف و بی طرفانه از وقایع و رویدادهایی است که در جهان رخ می دهد. اما در حقیقت، رسانه های گروهی توسط افرادی اداره می¬شوند که منافع آنها ایجاب می کند تا دست به سانسور و تحریف رویدادها بزنند و از وقایع به نفع خود بهره برداری کنند. تجربیات چند سال اخیر فعالین صنفی دانشگاه های کشور نشان می دهد که گویا رسانه ها نه تنها به وظیفه خود عمل نکرده و در بسیاری از موارد از پوشش مطالبات دانشجویان سر باز زده اند، بلکه هر جا که توانسته اند به نفع جریان متبوع خود به موج سواری پرداخته و باعث انحراف حرکت دانشجویان شده اند.
متاسفانه در مواردی که رسانه های داخلی از پوشش کنش ها و مطالبات دانشجویان سر باز زده اند ، پای رسانه های خارجی که آنها هم از همین منطق موج سواری و بهره برداری پیروی می کنند، به مسئله باز شده است و هزینه های زیادی به فعالین دانشجویی تحمیل کرده است. اولین برخورد نیروهای حراستی و امنیتی در مواجهه با دانشجویان اتهام ارتباط با این رسانه ها بوده است. صد البته که آقایان خود به خوبی می دانند چنین ارتباطی وجود ندارد، ولی چه بهانه ای بهتر از این برای سرکوب مطالبات و کنش های دانشجویی.
قطعاً انتظار از رسانه های داخلی وابسته به جریان های خاص بیهوده است و این مسئله برای همه دانشجویان واضح و روشن است. اما مخاطب ما، رسانه های مستقلی است که به مدد رشد فناوریهای ارتباطی در سالیان اخیر رو به افزایش هستند. قطعا اگر چنین رسانه هایی وظیفه خود را اطلاع رسانی دقیق و بی طرفانه می دانند، بهتر است برای نشان دادن رسالت خود و اثبات ادعای مستقل بودن، دست به پوشش فعالیت های دانشجویی بزنند که توسط رسانه های جریان اصلی به شدت سانسور می شوند و مورد بی اعتنایی قرار می گیرند. این امر باعث خواهد شد تا هم دانشجویان اعتماد از دست رفته خود را به این رسانه های مدعی استقلال بازیابند و هم از هزینه های سنگینی که به خاطر پوشش اخبار دانشجویی توسط رسانه های خارجی بر دانشجویان تحمیل می شود، کاسته شود.
برای نمونه می توان به سکوت رسانه ها در خصوص تجمعات صنفی دانشجویان دانشگاه تهران در سال 1394 و تجمع اخیر خوابگاه چمران، اعتراضات صنفی متعدد دانشگاه زنجان، ارومیه، شاهرود، نوشیروانی بابل، دانشگاه علامه، و دیگر دانشگاه ها اشاره کرد.
#یادداشت
9⃣0⃣
اینطور به نظر می رسد که رسالت رسانه های گروهی، اطلاع رسانی دقیق، شفاف و بی طرفانه از وقایع و رویدادهایی است که در جهان رخ می دهد. اما در حقیقت، رسانه های گروهی توسط افرادی اداره می¬شوند که منافع آنها ایجاب می کند تا دست به سانسور و تحریف رویدادها بزنند و از وقایع به نفع خود بهره برداری کنند. تجربیات چند سال اخیر فعالین صنفی دانشگاه های کشور نشان می دهد که گویا رسانه ها نه تنها به وظیفه خود عمل نکرده و در بسیاری از موارد از پوشش مطالبات دانشجویان سر باز زده اند، بلکه هر جا که توانسته اند به نفع جریان متبوع خود به موج سواری پرداخته و باعث انحراف حرکت دانشجویان شده اند.
متاسفانه در مواردی که رسانه های داخلی از پوشش کنش ها و مطالبات دانشجویان سر باز زده اند ، پای رسانه های خارجی که آنها هم از همین منطق موج سواری و بهره برداری پیروی می کنند، به مسئله باز شده است و هزینه های زیادی به فعالین دانشجویی تحمیل کرده است. اولین برخورد نیروهای حراستی و امنیتی در مواجهه با دانشجویان اتهام ارتباط با این رسانه ها بوده است. صد البته که آقایان خود به خوبی می دانند چنین ارتباطی وجود ندارد، ولی چه بهانه ای بهتر از این برای سرکوب مطالبات و کنش های دانشجویی.
قطعاً انتظار از رسانه های داخلی وابسته به جریان های خاص بیهوده است و این مسئله برای همه دانشجویان واضح و روشن است. اما مخاطب ما، رسانه های مستقلی است که به مدد رشد فناوریهای ارتباطی در سالیان اخیر رو به افزایش هستند. قطعا اگر چنین رسانه هایی وظیفه خود را اطلاع رسانی دقیق و بی طرفانه می دانند، بهتر است برای نشان دادن رسالت خود و اثبات ادعای مستقل بودن، دست به پوشش فعالیت های دانشجویی بزنند که توسط رسانه های جریان اصلی به شدت سانسور می شوند و مورد بی اعتنایی قرار می گیرند. این امر باعث خواهد شد تا هم دانشجویان اعتماد از دست رفته خود را به این رسانه های مدعی استقلال بازیابند و هم از هزینه های سنگینی که به خاطر پوشش اخبار دانشجویی توسط رسانه های خارجی بر دانشجویان تحمیل می شود، کاسته شود.
برای نمونه می توان به سکوت رسانه ها در خصوص تجمعات صنفی دانشجویان دانشگاه تهران در سال 1394 و تجمع اخیر خوابگاه چمران، اعتراضات صنفی متعدد دانشگاه زنجان، ارومیه، شاهرود، نوشیروانی بابل، دانشگاه علامه، و دیگر دانشگاه ها اشاره کرد.
#یادداشت
9⃣0⃣
💢بیانیه شورای صنفی_رفاهی دانشگاه رازی کرمانشاه در مورد اظهار نظری به دور از اخلاق💢
بسم الله الرحمن الرحیم
🔹 اخیرا اظهارات عجیب و تامل برانگیزی از جانب #معاون_فرهنگی دانشگاه رازی مبنی بر #به_رسمیت_نشناختن_شورای_صنفی منتشر شده است؛ اظهاراتی که نشان از #دید_غلط این معاونت درباره دانشجویان و نمایندگان آنها میباشد.
❗️با بررسی #کارنامه_ضعیف معاونت فرهنگی، عملا به این نتیجه میرسیم که این معاونت با #ژست_تعامل و #سیاست_بچه_گانه لبخند سعی دارد چهره ای بزک شده از خود نشان دهد، اما به محض اعتراض به نحوه فعالیت آن، کوچکترین مسائل را به بزرگترین مشکلات بدل میکند.
🔹جناب علیزاده، نقش معاونت فرهنگی در دانشگاه فقط برگزاری مراسم پیاده روی مسئولین، آن هم در حد ۱۵ دقیقه است ؟؟ چرا کانال تلگرامی معاونت این دانشگاه تا پیش از اطلاع یافتن شورای صنفی، خصوصی اداره میشد و دانشجویان بدان دسترسی نداشتند؟؟؟ آیا شما که با رفتار خود باعث رنجش اعضای شورای فرهنگی شده اید و عملا این جلسات را به یک بازی نمایشی تبدیل کرده اید، توان اداره معاونت مهم فرهنگی را دارید؟؟؟ سابقه ی فرهنگی شما چیست ؟؟
🔹 شورای صنفی برای حل مشکلات دانشجویان و با به دور بودن از جهت گیری های سیاسی به عنوان یک بازوی قدرتمند تلاش داشته است که مشکلات دانشجویان را پیگیری و حقوق آنها را مطالبه کند. اگر شخصی همچین اظهارات عجیبی را بیان کند، بدون شک به بیش از ۲۰۰۰ شرکت کننده در رای گیری و نیز نهاد قانونی شورای صنفی ، #کج_دهنی_و_توهینی نابخشودنی کرده است.
🔹 جناب آقای دکتر اعلمی ، آیا توهین یکی دیگر از مسئولین رده بالا دانشگاه بی جواب میماند؟؟ پاسخ شما درباره رفتار های ناصحیح این آقایان چیست؟؟
#بیانیه
9⃣1⃣
بسم الله الرحمن الرحیم
🔹 اخیرا اظهارات عجیب و تامل برانگیزی از جانب #معاون_فرهنگی دانشگاه رازی مبنی بر #به_رسمیت_نشناختن_شورای_صنفی منتشر شده است؛ اظهاراتی که نشان از #دید_غلط این معاونت درباره دانشجویان و نمایندگان آنها میباشد.
❗️با بررسی #کارنامه_ضعیف معاونت فرهنگی، عملا به این نتیجه میرسیم که این معاونت با #ژست_تعامل و #سیاست_بچه_گانه لبخند سعی دارد چهره ای بزک شده از خود نشان دهد، اما به محض اعتراض به نحوه فعالیت آن، کوچکترین مسائل را به بزرگترین مشکلات بدل میکند.
🔹جناب علیزاده، نقش معاونت فرهنگی در دانشگاه فقط برگزاری مراسم پیاده روی مسئولین، آن هم در حد ۱۵ دقیقه است ؟؟ چرا کانال تلگرامی معاونت این دانشگاه تا پیش از اطلاع یافتن شورای صنفی، خصوصی اداره میشد و دانشجویان بدان دسترسی نداشتند؟؟؟ آیا شما که با رفتار خود باعث رنجش اعضای شورای فرهنگی شده اید و عملا این جلسات را به یک بازی نمایشی تبدیل کرده اید، توان اداره معاونت مهم فرهنگی را دارید؟؟؟ سابقه ی فرهنگی شما چیست ؟؟
🔹 شورای صنفی برای حل مشکلات دانشجویان و با به دور بودن از جهت گیری های سیاسی به عنوان یک بازوی قدرتمند تلاش داشته است که مشکلات دانشجویان را پیگیری و حقوق آنها را مطالبه کند. اگر شخصی همچین اظهارات عجیبی را بیان کند، بدون شک به بیش از ۲۰۰۰ شرکت کننده در رای گیری و نیز نهاد قانونی شورای صنفی ، #کج_دهنی_و_توهینی نابخشودنی کرده است.
🔹 جناب آقای دکتر اعلمی ، آیا توهین یکی دیگر از مسئولین رده بالا دانشگاه بی جواب میماند؟؟ پاسخ شما درباره رفتار های ناصحیح این آقایان چیست؟؟
#بیانیه
9⃣1⃣
شماره 16 ام #نشریه "چوب خط" شورای صنفی دانشگاه صنعتی اصفهان
@senfi_iut
با تیتر های
💠هیس محرمانه !
💠واقعا خسته نباشید
💠صفری و ماهان
💠 فصل چهارم منشور حقوق دانشجویی
💠نامه ای به امور فرهنگی دانشگاهم
9⃣3⃣
@senfi_iut
با تیتر های
💠هیس محرمانه !
💠واقعا خسته نباشید
💠صفری و ماهان
💠 فصل چهارم منشور حقوق دانشجویی
💠نامه ای به امور فرهنگی دانشگاهم
9⃣3⃣
🔵 بیانیه شورای صنفی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل درباره تایید صلاحیت های انتخابات شورای صنفی:
بسمه تعالی
بازهم بی قانونی!!!
انگار قرار نیست ما همگی تابع قانون باشیم.
انگار واقعا قانون و مصوبه کشک است.
متاسفانه بار دیگر شاهد آن هستیم که مسئولین، دانشگاه را جایی برای قدرت نمایی خود دیده اند و به صراحت دم از بی قانونی میزنند و قوانین شفاف و آشکار آیین نامه شورای صنفی را زیر سوال میبرند.
در آیین نامه شورای صنفی که در تاریخ 95/2/15به تمامی دانشگاه های کشور ابلاغ شد،ماده چهارده به صراحت اعلام میدارد که دلایل عدم پذیرش داوطلبان شورای صنفی شامل چه مواردی میشود(پیوست شماره یک)
همچنین در جدول شماره 2 "زمان بندی فعالیت های انتخابات" در شیوه نامه ابلاغی بیان شده است که کمیته نظارت تنها استعلاماتی را که از معاونت آموزشی و کمیته انضباطی می گیرد در تایید صلاحیت ها تاثیر دهد. اما رئیس کمیته نظارت(معاونت دانشجویی) استعلامی از حراست دانشگاه گرفته است و نظر حراست دانشگاه که هیچ جایگاهی در آیین نامه شورای صنفی و شیوه نامه ابلاغی آن ندارد را تاثیر داده و تعدادی از داوطلبین واجد شرایط را به بهانه ی این استعلام رد صلاحیت کرده است.
بر همین اساس شورای صنفی به عنوان نماینده قانونی دانشجویان اعتراض خود را نسبت به این بی قانونی آشکار به مسئولین ذی ربط اعلام کرد اما در کمال تعجب این اعتراض رد شده است.
شورای صنفی رفاهی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل اعلام می دارد که به جد پیگیر اصلاح این روند خلاف قانون از طریق وزارت علوم است.
🔹شورای صنفی-رفاهی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل🔹
منبع: کانال شورای صنفی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
#بیانیه
9⃣5⃣
بسمه تعالی
بازهم بی قانونی!!!
انگار قرار نیست ما همگی تابع قانون باشیم.
انگار واقعا قانون و مصوبه کشک است.
متاسفانه بار دیگر شاهد آن هستیم که مسئولین، دانشگاه را جایی برای قدرت نمایی خود دیده اند و به صراحت دم از بی قانونی میزنند و قوانین شفاف و آشکار آیین نامه شورای صنفی را زیر سوال میبرند.
در آیین نامه شورای صنفی که در تاریخ 95/2/15به تمامی دانشگاه های کشور ابلاغ شد،ماده چهارده به صراحت اعلام میدارد که دلایل عدم پذیرش داوطلبان شورای صنفی شامل چه مواردی میشود(پیوست شماره یک)
همچنین در جدول شماره 2 "زمان بندی فعالیت های انتخابات" در شیوه نامه ابلاغی بیان شده است که کمیته نظارت تنها استعلاماتی را که از معاونت آموزشی و کمیته انضباطی می گیرد در تایید صلاحیت ها تاثیر دهد. اما رئیس کمیته نظارت(معاونت دانشجویی) استعلامی از حراست دانشگاه گرفته است و نظر حراست دانشگاه که هیچ جایگاهی در آیین نامه شورای صنفی و شیوه نامه ابلاغی آن ندارد را تاثیر داده و تعدادی از داوطلبین واجد شرایط را به بهانه ی این استعلام رد صلاحیت کرده است.
بر همین اساس شورای صنفی به عنوان نماینده قانونی دانشجویان اعتراض خود را نسبت به این بی قانونی آشکار به مسئولین ذی ربط اعلام کرد اما در کمال تعجب این اعتراض رد شده است.
شورای صنفی رفاهی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل اعلام می دارد که به جد پیگیر اصلاح این روند خلاف قانون از طریق وزارت علوم است.
🔹شورای صنفی-رفاهی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل🔹
منبع: کانال شورای صنفی دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
#بیانیه
9⃣5⃣
🔴بی تفاوتی دانشجویان به انتخابات شورای صنفی
حال که پس از 3سال تلاش هایی که فعالین صنفی دانشگاه های کشور انجام دادند تا آیین نامه شورای صنفی ابلاغ شود خوشحال بودیم که شورای صنفی در دانشگاه شهید چمران، دانشگاه مادر جنوب کشور فعالیت خود را آغاز می کند. اما نه تنها کاممان شیرین نشد بلکه با پدیده ای به نام بی تفاوتی دانشجوبان روبهرو شدیم. چطور می شود که با این همه تلاش برای این که دانشجو خودش نماینده خودش باشد اما بی تفاوتی را انتخاب می کنند و سرنوشت شان را به دست مسئولینی می دهند که قطعا به فکر دانشجو نیستند! متاسفانه دانشگاه شهید چمران اهواز دچار سیاست زدگی افراطی شده که گریبان گیر همه دانشگاهیان است. سیاست زدگی که آنقدر پررنگ شده است که حتی وقتی صحبت از یک کار ساده می شود اولین جایی که فکر هر دانشجویی را به آن سوق میدهد فضای امنیتی است که در بیشتر مواقع پوچ ولی ساخته و پراکنده شده توسط گروهی است که تنها میخواهند خود بر دانشگاه حکم رانی کنند. اما چرا حال که می دانیم فضای امنیتی دولت گذشته بر دانشگاه حاکم نیست هنوز هم برای کارهای ساده قدمی برداشته نمی شود. متاسفانه افرادی که دانشگاه را ارث پدری خود می دانند همیشه سعی در تخریب این نهاد اجتماعی(شورای صنفی) می کنند. در گذشته با تهمت دزدی به اعضای شورای صنفی و متهم کردن به زد و بند با مسئولین سعی میکردند از خود چهره بزک کرده به نمایش بگذارند ولی با اسنادی که از اینجانب به نمایندگی از دیگر اعضای شورای صنفی در نشریات دانشگاهی منتشر شد نقاب از چهره آنان افتاد و حال که وضعیت را برای خود قرمز دیده اند با شایعه پراکنی این موضوع را در ذهن دانشجویان وارد می کنند که شورای صنفی گذشته نمادین بوده!! مگر در گذشته چکار کرده اند؟؟
این موج ایجاد شده تنها برای دور کردن ذهن دانشجو از حقوق خود می باشد.
خواه شوراهای صنفی دانشجویان را نهاد بدانیم یا تشکل، وظیفه ی اصلی آن نمایندگی تام دانشجویان ، تلاش برای حفظ منافع آن ها و مطالبه گریست و ذاتا دارای استقلال از بدنه ی مدیریتی دانشگاه است .
از این جهت شورای صنفی حامی بدنه دانشجویی دانشگاه است نه در خدمت ساختار مدیریتی آن! لذا شوراهای صنفی همانطور که به طور جد باید از تعلقات سیاسی به نهادها و جناح های خارج از دانشگاه پرهیز کنند، باید از وابستگی های سازمانی به سیستم اداری دانشگاه نیز دور باشند تا در انجام وظیفه خود دچار مصلحت اندیشی و رودربایستی های سازمانی نشوند. برای چندمین بار هست که اطلاعیه ثبت نام شورای صنفی را می بینیم ولی اگر این بار ثبت نامی انجام نشود شورای صنفی در دانشگاه ما دیگر تشکیل نمی شود!
به فکر بدنه دانشجویی باشیم!
رضا کریمی دبیر اسبق شورای صنفی دانشگاه شهید چمران
#یادداشت
9⃣6⃣
حال که پس از 3سال تلاش هایی که فعالین صنفی دانشگاه های کشور انجام دادند تا آیین نامه شورای صنفی ابلاغ شود خوشحال بودیم که شورای صنفی در دانشگاه شهید چمران، دانشگاه مادر جنوب کشور فعالیت خود را آغاز می کند. اما نه تنها کاممان شیرین نشد بلکه با پدیده ای به نام بی تفاوتی دانشجوبان روبهرو شدیم. چطور می شود که با این همه تلاش برای این که دانشجو خودش نماینده خودش باشد اما بی تفاوتی را انتخاب می کنند و سرنوشت شان را به دست مسئولینی می دهند که قطعا به فکر دانشجو نیستند! متاسفانه دانشگاه شهید چمران اهواز دچار سیاست زدگی افراطی شده که گریبان گیر همه دانشگاهیان است. سیاست زدگی که آنقدر پررنگ شده است که حتی وقتی صحبت از یک کار ساده می شود اولین جایی که فکر هر دانشجویی را به آن سوق میدهد فضای امنیتی است که در بیشتر مواقع پوچ ولی ساخته و پراکنده شده توسط گروهی است که تنها میخواهند خود بر دانشگاه حکم رانی کنند. اما چرا حال که می دانیم فضای امنیتی دولت گذشته بر دانشگاه حاکم نیست هنوز هم برای کارهای ساده قدمی برداشته نمی شود. متاسفانه افرادی که دانشگاه را ارث پدری خود می دانند همیشه سعی در تخریب این نهاد اجتماعی(شورای صنفی) می کنند. در گذشته با تهمت دزدی به اعضای شورای صنفی و متهم کردن به زد و بند با مسئولین سعی میکردند از خود چهره بزک کرده به نمایش بگذارند ولی با اسنادی که از اینجانب به نمایندگی از دیگر اعضای شورای صنفی در نشریات دانشگاهی منتشر شد نقاب از چهره آنان افتاد و حال که وضعیت را برای خود قرمز دیده اند با شایعه پراکنی این موضوع را در ذهن دانشجویان وارد می کنند که شورای صنفی گذشته نمادین بوده!! مگر در گذشته چکار کرده اند؟؟
این موج ایجاد شده تنها برای دور کردن ذهن دانشجو از حقوق خود می باشد.
خواه شوراهای صنفی دانشجویان را نهاد بدانیم یا تشکل، وظیفه ی اصلی آن نمایندگی تام دانشجویان ، تلاش برای حفظ منافع آن ها و مطالبه گریست و ذاتا دارای استقلال از بدنه ی مدیریتی دانشگاه است .
از این جهت شورای صنفی حامی بدنه دانشجویی دانشگاه است نه در خدمت ساختار مدیریتی آن! لذا شوراهای صنفی همانطور که به طور جد باید از تعلقات سیاسی به نهادها و جناح های خارج از دانشگاه پرهیز کنند، باید از وابستگی های سازمانی به سیستم اداری دانشگاه نیز دور باشند تا در انجام وظیفه خود دچار مصلحت اندیشی و رودربایستی های سازمانی نشوند. برای چندمین بار هست که اطلاعیه ثبت نام شورای صنفی را می بینیم ولی اگر این بار ثبت نامی انجام نشود شورای صنفی در دانشگاه ما دیگر تشکیل نمی شود!
به فکر بدنه دانشجویی باشیم!
رضا کریمی دبیر اسبق شورای صنفی دانشگاه شهید چمران
#یادداشت
9⃣6⃣
شوراهای صنفی دانشجویان کشور
Photo
🔸مدتی است که توجه اصحاب علوم اجتماعی کشور به مسائل آکادمی و دانشگاه و روندهای کالایی شدن دانش و همچنین فسادهای دانشگاهی جلب شده است. اعتراضات دانشجویان برخی دانشگاهها طی یکی دو سال اخیر بخصوص اوایل سال تحصیلی جاری به مسائل صنفی بخصوص بحث افزایش هزینه سنوات دانشجویی مزید بر علت شده است تا جامعهشناسان آسیبشناسی آکادمی را رسالت خود دانسته و به نقد روندهای مخرب حوزه علم و دانشگاه بپردازند.
در این راستا اتحادیه انجمنهای علمی دانشجویی علوم اجتماعی سراسر کشور با همکاری انجمن علمی دانشجویی جامعهشناسی دانشگاه علامه طباطبایی و با مشارکت دانشجویان فعال صنفی برگزار میکند:
🔴نقد اجتماعی کالایی شدن دانش🔴
🔺 «نقد معرفتشناختی کالایی شدن دانش»
دکتر محمدامین قانعیراد
(رئیس سابق انجمن جامعهشناسی ایران)
🔺«برندهها و بازندههای کالاییسازی آموزش عالی چه کسانیاند؟»
دکتر محمد مالجو
(پژوهشگر اقتصادی)
🔺«دانشگاه و ناخرسندی های آن: دانشجویان و سازوکارهای بدهکارسازی و بیثباتکاری»
حسام سلامت
(دانشجوی دکتری جامعهشناسی اقتصادی دانشگاه تهران)
🔺«مروری بر اعتراضات صنفی اخیر دانشجویان»
🔺«جستجوی کالاییسازی آموزش عالی در قوانین و آییننامههای بالادستی، نتایج و پیامدها در زندگی روزمره دانشجویان»
با مشارکت دانشجویان فعال صنفی
🔹سهشنبه ۲ آذر ۱۳۹۵
🔹ساعت ۱۳
🔹خیابان شریعتی، خیابان داود گلنبی (بعد از بیمارستان نگاه)، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی، سالن شهید مطهری
شرکت در این نشست برای عموم آزاد خواهد بود.
🔻🔻🔻
@SocialUnion
9️⃣8️⃣
در این راستا اتحادیه انجمنهای علمی دانشجویی علوم اجتماعی سراسر کشور با همکاری انجمن علمی دانشجویی جامعهشناسی دانشگاه علامه طباطبایی و با مشارکت دانشجویان فعال صنفی برگزار میکند:
🔴نقد اجتماعی کالایی شدن دانش🔴
🔺 «نقد معرفتشناختی کالایی شدن دانش»
دکتر محمدامین قانعیراد
(رئیس سابق انجمن جامعهشناسی ایران)
🔺«برندهها و بازندههای کالاییسازی آموزش عالی چه کسانیاند؟»
دکتر محمد مالجو
(پژوهشگر اقتصادی)
🔺«دانشگاه و ناخرسندی های آن: دانشجویان و سازوکارهای بدهکارسازی و بیثباتکاری»
حسام سلامت
(دانشجوی دکتری جامعهشناسی اقتصادی دانشگاه تهران)
🔺«مروری بر اعتراضات صنفی اخیر دانشجویان»
🔺«جستجوی کالاییسازی آموزش عالی در قوانین و آییننامههای بالادستی، نتایج و پیامدها در زندگی روزمره دانشجویان»
با مشارکت دانشجویان فعال صنفی
🔹سهشنبه ۲ آذر ۱۳۹۵
🔹ساعت ۱۳
🔹خیابان شریعتی، خیابان داود گلنبی (بعد از بیمارستان نگاه)، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی، سالن شهید مطهری
شرکت در این نشست برای عموم آزاد خواهد بود.
🔻🔻🔻
@SocialUnion
9️⃣8️⃣
🔹پیروزی قانون🔹
با پیگیری شورای صنفی دانشجویان دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل و با دخالت سازمان امور دانشجویان در روند غیر قانونی رد صلاحیت های انتخابات شورای صنفی،هر پنج دانشجوی رد صلاحیت شده به بهانه استعلام از حراست دانشگاه ،به صحنه انتخابات بازگشتند.
قطعا احقاق حقوق ضایع شده این پنج دانشجو بسیار مهم است،اما مهمتر از آن جلوگیری از یک بدعت خطرناک برای محدود کردن فعالین صنفی و بی اثر کردن نهاد قانونی شورای صنفی که به معنای واقعی کلمه نماینده تمامی دانشجویان دانشگاه است ، می باشد.
موضوع رد صلاحیت تعدادی از داوطلبین شرکت در انتخابات شورای صنفی با وجود صراحت و شفافیت کامل آیین نامه و شیوه نامه ابلاغی،بار دیگر نکاتی را برای ما آشکار ساخت که بیان آن ها خالی از لطف نیست؛
1- پافشاری مسئولین دانشگاه و تعدادی از اعضای کمیته ناظر بر انتخابات شورای صنفی بر نظر خود به ویژه معاون دانشجویی به عنوان رئیس این کمیته با وجود شفافیت قوانین در این زمینه بار دیگر به ما ثابت کرد که مسئولین با حذف فعالین واقعی و خارج کردن آن ها از گود برای ایجاد فضایی به دور از هرگونه نقد و مطالبه گری از هیچ اقدامی اعم از تهدید،ایجاد رعب،ردصلاحیت های بی دلیل و...دریغ نمی کنند.حتی اگر اقدامشان کاملا خلاف قانون باشد.
2- با وجود شفافیت و صراحت آیین نامه در این موضوع اما آیا بهتر نبود که معاونت دانشجویی و کمیته نظارت به جای پافشاری و اصرار بی دلیل ، برای اطمینان حاصل کردن در این رابطه اقدام به گرفتن استعلام از وزارت علوم و سازمان امور دانشجویان می کرد؟؟؟؟
قطعا هیچکدام از مسئولین بی نقص و به دور از اشتباه نیستند.اما اگر این خطاها ادامه دار و سریالی باشند با توجه به اینکه هرکدام از اشتباهات در سرنوشت و آینده افراد زیادی اثرگذار است،چیزی جز بی کفایتی مسئول ذی ربط و عدم توانایی او در انجام امور مربوطه را به ما نشان نمی دهد و ای کاش خود مسئول نیز به دوراز هرگونه جاه طلبی این موضوع را بپذیرد و به دنبال اثبات خود در زمینه ای که در آن توانایی دارد باشد.
3- به دنبال رد صلاحیت های انجام شده،شورای صنفی دانشجویان در کنار پیگیری موضوع از طریق کمیته نظارت مراتب اعتراض خود را به گوش تک تک مسئولین دانشگاه(ریاست دانشگاه وقائم مقام ایشان،نماینده وزارت علوم در دانشگاه و رئیس نهاد رهبری در دانشگاه )رساند.
اما متاسفانه همه آنها به جای توجه به اصل موضوع که همان نقض آشکار قوانین بود موضوعاتی چون اهمیت امنیت دانشگاه ، دعوت به آرامش ، در نظر گرفتن مصلحت و ... را به ما گوش زد کردند که در جواب فقط می توان به یک جمله اکتفا کرد ؛
بدون شک ما اعضای شورای صنفی اجرای دقیق قانون و احقاق حقوق دانشجویان را مقدم بر هر موضوع دیگری میدانیم و در این راستا تمام توان خود را به کار می گیریم.
@showrayesenfi
با پیگیری شورای صنفی دانشجویان دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل و با دخالت سازمان امور دانشجویان در روند غیر قانونی رد صلاحیت های انتخابات شورای صنفی،هر پنج دانشجوی رد صلاحیت شده به بهانه استعلام از حراست دانشگاه ،به صحنه انتخابات بازگشتند.
قطعا احقاق حقوق ضایع شده این پنج دانشجو بسیار مهم است،اما مهمتر از آن جلوگیری از یک بدعت خطرناک برای محدود کردن فعالین صنفی و بی اثر کردن نهاد قانونی شورای صنفی که به معنای واقعی کلمه نماینده تمامی دانشجویان دانشگاه است ، می باشد.
موضوع رد صلاحیت تعدادی از داوطلبین شرکت در انتخابات شورای صنفی با وجود صراحت و شفافیت کامل آیین نامه و شیوه نامه ابلاغی،بار دیگر نکاتی را برای ما آشکار ساخت که بیان آن ها خالی از لطف نیست؛
1- پافشاری مسئولین دانشگاه و تعدادی از اعضای کمیته ناظر بر انتخابات شورای صنفی بر نظر خود به ویژه معاون دانشجویی به عنوان رئیس این کمیته با وجود شفافیت قوانین در این زمینه بار دیگر به ما ثابت کرد که مسئولین با حذف فعالین واقعی و خارج کردن آن ها از گود برای ایجاد فضایی به دور از هرگونه نقد و مطالبه گری از هیچ اقدامی اعم از تهدید،ایجاد رعب،ردصلاحیت های بی دلیل و...دریغ نمی کنند.حتی اگر اقدامشان کاملا خلاف قانون باشد.
2- با وجود شفافیت و صراحت آیین نامه در این موضوع اما آیا بهتر نبود که معاونت دانشجویی و کمیته نظارت به جای پافشاری و اصرار بی دلیل ، برای اطمینان حاصل کردن در این رابطه اقدام به گرفتن استعلام از وزارت علوم و سازمان امور دانشجویان می کرد؟؟؟؟
قطعا هیچکدام از مسئولین بی نقص و به دور از اشتباه نیستند.اما اگر این خطاها ادامه دار و سریالی باشند با توجه به اینکه هرکدام از اشتباهات در سرنوشت و آینده افراد زیادی اثرگذار است،چیزی جز بی کفایتی مسئول ذی ربط و عدم توانایی او در انجام امور مربوطه را به ما نشان نمی دهد و ای کاش خود مسئول نیز به دوراز هرگونه جاه طلبی این موضوع را بپذیرد و به دنبال اثبات خود در زمینه ای که در آن توانایی دارد باشد.
3- به دنبال رد صلاحیت های انجام شده،شورای صنفی دانشجویان در کنار پیگیری موضوع از طریق کمیته نظارت مراتب اعتراض خود را به گوش تک تک مسئولین دانشگاه(ریاست دانشگاه وقائم مقام ایشان،نماینده وزارت علوم در دانشگاه و رئیس نهاد رهبری در دانشگاه )رساند.
اما متاسفانه همه آنها به جای توجه به اصل موضوع که همان نقض آشکار قوانین بود موضوعاتی چون اهمیت امنیت دانشگاه ، دعوت به آرامش ، در نظر گرفتن مصلحت و ... را به ما گوش زد کردند که در جواب فقط می توان به یک جمله اکتفا کرد ؛
بدون شک ما اعضای شورای صنفی اجرای دقیق قانون و احقاق حقوق دانشجویان را مقدم بر هر موضوع دیگری میدانیم و در این راستا تمام توان خود را به کار می گیریم.
@showrayesenfi
شوراهای صنفی دانشجویان کشور
🔹پیروزی قانون🔹 با پیگیری شورای صنفی دانشجویان دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل و با دخالت سازمان امور دانشجویان در روند غیر قانونی رد صلاحیت های انتخابات شورای صنفی،هر پنج دانشجوی رد صلاحیت شده به بهانه استعلام از حراست دانشگاه ،به صحنه انتخابات بازگشتند. قطعا…
#بيانيه
بيانيه شوراي صنفي دانشگاه صنعتي #نوشيرواني بابل در رابطه با پيگيري #ردصلاحيت هاي غيرقانوني در انتخابات شوراي صنفي از سازمان امور دانشجويان
9️⃣9️⃣
بيانيه شوراي صنفي دانشگاه صنعتي #نوشيرواني بابل در رابطه با پيگيري #ردصلاحيت هاي غيرقانوني در انتخابات شوراي صنفي از سازمان امور دانشجويان
9️⃣9️⃣
شماره 17 ام #نشریه "چوب خط" شورای صنفی دانشگاه صنعتی اصفهان
@senfi_iut
با تیتر های
💠امپراطوری امورقرارداد ها
💠درس ، سیاست
💠آماده باش
💠 فصل پنجم منشور حقوق دانشجویی
💠تحصیلات تکمیلی چندان هم تحصیلات را تکمیل نمیکند !
💠نت نامه
1⃣0⃣0⃣
@senfi_iut
با تیتر های
💠امپراطوری امورقرارداد ها
💠درس ، سیاست
💠آماده باش
💠 فصل پنجم منشور حقوق دانشجویی
💠تحصیلات تکمیلی چندان هم تحصیلات را تکمیل نمیکند !
💠نت نامه
1⃣0⃣0⃣
کمی وجدان درد بگیرید و اندکی عمل کنید!
عدالت آموزشی
برای روشن شدن بحث عدالت آموزشی بهتر است روند این موضوع از نحوه ورود به دانشگاه بررسی شود. طبق عرفِ این روزها اکثر دانش¬آموزان برای ورود به دانشگاهها علاوه بر حضور در کلاسهای مدارس، حضور در موسسات آمادگی کنکور را نیز در برنامه تحصیلی خود قرار میدهند. دستهای که توانایی مالی دارند بهراحتی هزینههای گزاف این موسسات را پرداخت میکنند تا بهترین کوپه های قطار خوشبختی را رزرو کنند! دستهای هم که توان مالی پایینی دارند از هر طریقی شده این مبالغ را فراهم کرده و میپردازند تا هر جور شده از این قطار جا نمانند! و البته دسته دیگری هم هستند که هیچگونه توان مالی ندارند! و طبیعتاً کاری جز دست تکان دادن برای قطار از دست شان برنمی آید. شرایط به نحوی است که انگار عدم حضور در این موسسات، مساوی با ناکامی در کنکور سراسری ست. این مراکز بهظاهر معتبر اکثراً در شهرهای بزرگ قرار دارند و طبیعتاً داوطلبان ساکن در شهرهای کوچک و روستاها حتی اگر توان مالی هم داشته باشند امکان حضور در این موسسات را ندارند. ناگفته نماند که طبق شایعات در بعضی از این مراکز طراحان سوال کنکور هم حضور دارند! بدین ترتیب داوطلبی که استطاعت مالی ندارد به میزان زیادی از جمع رقبا عقب افتاده است. درواقع فرصت برابر برای او در رقابت با دیگران وجود ندارد.
خوان بعدی برای این داوطلبان قانون عجیب و طنزآمیز «بومی¬گزینی» است! طبق این قانون پذیرش داوطلبان با نسبت 80 به 20 انجام میشود! یعنی ظرفیت 80 درصد دانشگاههای هر شهر یا استان با داوطلبان بومی همان ناحیه تکمیل میشود و 20 درصد دیگر برای افراد غیربومی باقی میماند. کدام داوطلبی است که برای قبولی در دانشگاه تلاش کند و مایل به حضور در دانشگاههای شهر تهران نباشد؟! اما بهترین دانشگاههای کشور با بهترین دانشجویان کشور پر نمیشوند بلکه با افرادی پر میشوند که ساکن استان تهران باشند و احتمالاً تعداد زیادی از آنها توانایی مالی حضور در موسسات خاصی را نیز داشته باشند. این رویه اشتباه در دانشگاههای فردوسی مشهد، دانشگاه اصفهان و صنعتی اصفهان، هنر اصفهان، دانشگاه شیراز، باهنر کرمان و ... نیز ادامه پیدا میکند. بله به همین راحتی یک انسان به دلیل مکان زندگی میتواند بهناحق جایگاه افراد شایسته را تصاحب کند. عمق فاجعه هنگامی بیشتر نمایان میشود که داوطلب محروم از امکانات، جنسیت مونث نیز داشته باشد! اگر از خوان موسسات کنکور و بومی¬گزینی بگذرد با یک قانون تبعیضآمیز و عجیب دیگر مواجه میشود: «پذیرش جنسیتی». در برخی از رشتههای تحصیلی! صرف اینکه داوطلب خانم باشد حق ادامه تحصیل در آن رشتهها را نخواهد داشت!
حال اگر داوطلب محروم از این موانع بگذرد و بخواهد وارد دانشگاه بشود سد دیگری سر راهش قرار دارد که مربوط به تخصیص فضای آموزشی است. از ظرفیت فضای آموزش عالی کشور فقط حدود 15 درصد اختصاص به دانشگاههای اصطلاحاً «دولتی» دارد. باقی ظرفیت مربوط به دانشگاههای آزاد اسلامی، پیام نور، علمی – کاربردی و غیره است. حال به نظر شما اگر فرد وارد جرگه این پانزده درصد بشود موفق شده است؟ جواب «نه» است.
عدالت آموزشی
برای روشن شدن بحث عدالت آموزشی بهتر است روند این موضوع از نحوه ورود به دانشگاه بررسی شود. طبق عرفِ این روزها اکثر دانش¬آموزان برای ورود به دانشگاهها علاوه بر حضور در کلاسهای مدارس، حضور در موسسات آمادگی کنکور را نیز در برنامه تحصیلی خود قرار میدهند. دستهای که توانایی مالی دارند بهراحتی هزینههای گزاف این موسسات را پرداخت میکنند تا بهترین کوپه های قطار خوشبختی را رزرو کنند! دستهای هم که توان مالی پایینی دارند از هر طریقی شده این مبالغ را فراهم کرده و میپردازند تا هر جور شده از این قطار جا نمانند! و البته دسته دیگری هم هستند که هیچگونه توان مالی ندارند! و طبیعتاً کاری جز دست تکان دادن برای قطار از دست شان برنمی آید. شرایط به نحوی است که انگار عدم حضور در این موسسات، مساوی با ناکامی در کنکور سراسری ست. این مراکز بهظاهر معتبر اکثراً در شهرهای بزرگ قرار دارند و طبیعتاً داوطلبان ساکن در شهرهای کوچک و روستاها حتی اگر توان مالی هم داشته باشند امکان حضور در این موسسات را ندارند. ناگفته نماند که طبق شایعات در بعضی از این مراکز طراحان سوال کنکور هم حضور دارند! بدین ترتیب داوطلبی که استطاعت مالی ندارد به میزان زیادی از جمع رقبا عقب افتاده است. درواقع فرصت برابر برای او در رقابت با دیگران وجود ندارد.
خوان بعدی برای این داوطلبان قانون عجیب و طنزآمیز «بومی¬گزینی» است! طبق این قانون پذیرش داوطلبان با نسبت 80 به 20 انجام میشود! یعنی ظرفیت 80 درصد دانشگاههای هر شهر یا استان با داوطلبان بومی همان ناحیه تکمیل میشود و 20 درصد دیگر برای افراد غیربومی باقی میماند. کدام داوطلبی است که برای قبولی در دانشگاه تلاش کند و مایل به حضور در دانشگاههای شهر تهران نباشد؟! اما بهترین دانشگاههای کشور با بهترین دانشجویان کشور پر نمیشوند بلکه با افرادی پر میشوند که ساکن استان تهران باشند و احتمالاً تعداد زیادی از آنها توانایی مالی حضور در موسسات خاصی را نیز داشته باشند. این رویه اشتباه در دانشگاههای فردوسی مشهد، دانشگاه اصفهان و صنعتی اصفهان، هنر اصفهان، دانشگاه شیراز، باهنر کرمان و ... نیز ادامه پیدا میکند. بله به همین راحتی یک انسان به دلیل مکان زندگی میتواند بهناحق جایگاه افراد شایسته را تصاحب کند. عمق فاجعه هنگامی بیشتر نمایان میشود که داوطلب محروم از امکانات، جنسیت مونث نیز داشته باشد! اگر از خوان موسسات کنکور و بومی¬گزینی بگذرد با یک قانون تبعیضآمیز و عجیب دیگر مواجه میشود: «پذیرش جنسیتی». در برخی از رشتههای تحصیلی! صرف اینکه داوطلب خانم باشد حق ادامه تحصیل در آن رشتهها را نخواهد داشت!
حال اگر داوطلب محروم از این موانع بگذرد و بخواهد وارد دانشگاه بشود سد دیگری سر راهش قرار دارد که مربوط به تخصیص فضای آموزشی است. از ظرفیت فضای آموزش عالی کشور فقط حدود 15 درصد اختصاص به دانشگاههای اصطلاحاً «دولتی» دارد. باقی ظرفیت مربوط به دانشگاههای آزاد اسلامی، پیام نور، علمی – کاربردی و غیره است. حال به نظر شما اگر فرد وارد جرگه این پانزده درصد بشود موفق شده است؟ جواب «نه» است.