🔴 اعتراض گسترده امروز دانشجویان دانشگاه خوارزمی

اخبار تکمیلی متعاقبا اعلام خواهد شد
3⃣9⃣8⃣
🆔 @senfi_uni_iran

تجمع دختران دانشگاه تهران به تبعیض جنسیتی.
هر لحظه دانشجویان داخل خوابگاه به جمعیت معترض می پیوندند

کوی چمران، اعتراض به محدودیت تردد دختران خوابگاهی
3⃣9⃣9⃣
@senfi_uni_iran

«دانشجو اتحاد اتحاد»

تجمع بزرگ دانشجویان دانشگاه خوارزمی برای پیگیری مشکلات صنفی_رفاهی. سیستم نقلیه دانشگاه برای ایاب و ذهاب محور اعتراضات است
@senfi_uni_iran

«تهران کرج نداره/ دزدی ادامه داره»

تجمع اعتراضی دانشجویان دانشگاه خوارزمی به وضعیت صنفی_رفاهی

امروز دانشجویان دانشگاه خوارزمی بار دیگر صدای حق خواهی خود را به گوش مسئولین قانون شکن استان البرز رساندند؛ مسئولینی که برخلاف دستور وزیر کشور مبنی بر احداث ایستگاه مترو برای دانشگاه خوارزمی عمل کرده و حتی زیر حرف های خود زدند و برخلاف آنچه گفته بودند عمل کردند. و در این بین بی توجهی وزیر مسکن، راه و شهرسازی به این قانون شکنی ها جالب توجه است.
دانشجویان از ساعت 9:30 دقیقه صبح با جمعیتی قریب به 600 نفر و با شعارهای
«تهران کرج نداره/ دزدی ادامه داره
خوابگاه و سلف نداره/ دزدی ادامه داره» تجمع خود را در ساختمان مرکزی دانشگاه شروع کردند و با راهپیمایی و شعار «دانشجو اتحاد اتحاد» دیگر دانشجویان را دانشگاه را با خود همراه ساختند و به سمت درب ورودی دانشگاه حرکت کردند. در ادامه این اعتراض معاون دانشجویی و همچنین معاون مالی دانشگاه در جمع دانشجویان حاضر شدند و گفتند که مسئولین بالاتر به صحبت های دانشگاه و دانشجویان توجهی نمی کنند و دانشگاه توان حل این مساله را ندارد اما تلاش های خود را برای احقاق حقوق دانشجویان ادامه می دهند. نیروهای امنیتی به مانند دیگر تجمعات دانشجویی سالهای اخیر برای سرکوب صدای دانشجویان حاضر شدند. دانشجویان در پایان تجمع اعلام کردند در صورتی که به خواست های آنان پاسخ مطلوب داده نشود تجمعات خود را ادامه می دهند.

دانشگاه خوارزمی در قبال زمین هایی که به شهرداری و وزارت راه وشهرسازی واگذار کرده بود درخواست احداث ایستگاه مترو برای دانشگاه را داشت اما هیچ یک از این دو نهاد دولتی به قول های خود عمل نکرده و نه تنها ایستگاه متروی برای این دانشگاه ساخته نشد که سعی در گذراندن خط متروی هشتگرد از جلوی درب دانشگاه را دارند که این امر سبب بسته شدن درب اتوبان دانشگاه شده و تردد دانشجویان را با مشکلات فراوانی مواجه میکند.

چگونه میشود استانداری برخلاف دستور وزیر راه و شهرسازی عمل کند و دستور ایشان را نادیده بگیرند؟ آیا ضد و بندهایی با وزیر و مسئولین مرتبط داشته اند؟
چگونه میشود که مسئولین محترم طومار حاوی بیش از هزار امضأ دانشجویان را نادیده بگیرند و همچنان بدنبال منافع شخصی خود باشند؟
آیا منافع قدرت‌های قانونی و فرا قانونی پشت این امر هست که حقوق و مطالبات مردمی نادیده گرفته می شود؟
گزارش ارسالی از دانشجویان حاضر در تجمع


شورای صنفی دانشجویان کشور حمایت قاطع خود از اعتراضات دانشجویی را اعلام می کند و در خصوص هر گونه برخورد انضباطی و امنیتی با دانشجویان حاضر در تجمع حامی دانشجویان خواهد بود.
@senfi_uni_iran

🔹نامه شورای صنفی دانشجویان در خصوص تاسیس ایستگاه مترو دانشگاه خوارزمی به استانداری البرز و رونوشت به وزارت راه و وزارت علوم و نمایندگی ولایت فقیه در استان البرز.


4⃣0⃣0⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🔴 نامه شورای صنفی دانشجویان پردیس هنرهای زیبایی دانسگاه تهران به ریاست دانشگاه در خصوص واگذاری اماکن فرهنگی دانشجویان به بخش خصوصی

باسمه‌تعالی

تاریخ: ۱۳۹۶/۰۸/۱۷
موضوع: پیگیری علت واگذار نشدن مرکز مولوی به پردیس هنرهای زیبا

جناب آقای دکتر نیلی
مدیریت محترم دانشگاه تهران؛
نزدیک به دو سال از بازگشایی مجدد مرکز مولوی، که با بودجه دانشگاه تهران نوسازی شد، می‌گذرد. تاریخچه این مرکز، آثاری که در این مرکز اجرا شده‌اند، نص صریح قوانین دانشگاه و نیز هزینه‌ای که دانشگاه برای نوسازی‌اش متقبل شده، متقن‌ترین دلایلند برای اثبات این نکته بدیهی که مرکز مولوی متعلق است به دانشگاه تهران و لاجرم می‌بایست بی‌ هیچ‌گونه مانع‌تراشی در اختیار دانشجویان این دانشگاه باشد. طرفه آن‌که کارویژه این مرکز به صورت تخصصی با اهداف یکی از پردیس‌های دانشگاه تهران، یعنی پردیس هنرهای زیبا، علی‌الخصوص با شرح درس و مقاصد دانشکده موسیقی و هنرهای نمایشی، این‌همان است. اما آن‌چه در این دو سال شاهدش بوده‌ایم تبدیل شدن این مرکز است به ابزاری درآمدزا برای معاونت فرهنگی و اجتماعی دانشگاه تهران به مدیریت جناب آقای سرسنگی، بی‌که دانشجویان از این مرکز سهمی درخور داشته باشند. در زمانی که از بازگشایی مولوی می‌گذرد مدیریت این مرکز فراخوان‌هایی عمومی و سالانه برای بازبینی اجراهای سال بعد منتشر کرده است. فراخوان‌هایی که نه تنها سهم دانشجویان دانشگاه تهران از آن‌ها به شکلی خنده‌آور اندک است، بلکه توگویی تبلیغ‌نامه‌ای‌‌اند برای ترویج رویکرد کالایی، غیرسیاسی و سراپا اقتصادی به هنر. روشن است که با این رویکرد جایی برای دانشجو، و نیز هیچ صدای مستقلی باقی نمی‌ماند. در اثبات این مدعا اشاره به همین نکته بس که در این مدت حجم وسیعی از آثار بر صحنه رفته دراین مرکز پیشاپیش درآمدزا بودن خود را اثبات کرده‌اند. و این تمام مشکل نیست: در این مدت دانشجویان سایر رشته‌های پردیس هنرهای زیبا، همچون موسیقی، کاملا از استفاده از این مرکز و اجرا در آن محروم شده‌اند. از سویی دیگر امکانات این مرکز به بهانه‌هایی خنده‌آور از کلاس‌های تخصصی دانشجویان، که عمیقا به امکانات این مرکز نیازمندند، دریغ شده‌ است. کم نبوده‌اند کلاس‌هایی که بنا بر قاعده عقل سلیم و نیز شرح درس‌شان می‌بایست در سالن مولوی تشکیل می‌شدند، اما کارشکنی‌های مسئولین این مرکز به هزار و یک ادعای واهی حتی جلوی حضور یکباره‌شان را در سالن گرفته است.
حال پرسش این است که چرا در شرایطی که مدیریت پردیس هنرهای زیبا، در اقدامی تماما غیرقانونی و تنها برای کسب درآمد، اقدام به واگذاری محیط‌های درون دانشگاهی به کلاس‌های آزاد کرده است، مرکزی همچون مولوی به بهانه‌هایی اقتصادی در اختیار معاونت فرهنگی و اجتماعی دانشگاه مانده است و به این پردیس واگذار نمی‌شود؟ و چرا جناب آقای سرسنگی، علی‌رغم درخواست‌های مکرر دانشجویان و اساتید و برخی از مدیران پردیس هنرهای زیبا، با این واگذاری مخالفت می‌کند؟
شورای صنفی پردیس هنرهای زیبا، به عنوان نماینده قانونی و برحق دانشجویان این پردیس، اعلام می‌دارد نه تنها خواستار بیرون رفتن کلاس‌های آزاد از پردیس هنرهای زیباست، خواسته‌ای که در گذشته با مدیریت پردیس در میان گذاشته شده و ایشان به صورت مکتوب با آن موافقت کرده‌اند، بلکه همچین خواستار واگذاری مدیریت مرکز مولوی به پردیس هنرهای زیبا، و نیز سهیم شدن مستقیم کارگروهی متشکل از دانشجویان این پردیس برای تعیین سیاست‌های سالیانه مرکز مولوی است. انتظار ما پاسخی شفاف از جانب شما، مدیریت معاونت فرهنگی و اجتماعی، و نیز مدیریت پردیس در مورد تعلل در واگذاری مرکز به پردیس و نیز عدم خروج کلاس‌های آزاد از آن است.
پیشاپیش از مساعدت جنابعالی سپاس‌گذاریم.
شورای صنفی پردیس هنرهای زیبا
4⃣0⃣1⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🔴 پس از پیگیری های فعالین صنفی دانشگاه تهران برای شکل گیری جلسه حول موضوع بازپس‌گیری مرکز مولوی دانشگاه به نفع فعالیت های مرتبط دانشجویی، مسئول مربوطه در جلسه حاضر نشد.
🆔 @senfi_uni_iran

#خبر_مهم
در روز جهانی منع خشونت علیه زنان رخ داد:
خروج دانشجویان از خوابگاه چمران پس از زمان قانونی، تجمع پشت درب، و ورود بدون پرکردن فرم تعهد برای بار دوم در روزهای اخیر
4⃣0⃣2⃣
🆔 @senfi_uni_iran

تجمع اعتراضی دانشجویان علم و فرهنگ تهران به پولی سازی آموزش و افزایش شهریه ها
4⃣0⃣3⃣
@senfi_uni_iran

🔻 دانشجویان دانشگاه غیرانتفاعی علم و فرهنگ تهران امروز تجمع صنفی برگزار کردند.

🔴 بالا بودن شهريه ى دانشگاه حتى نسبت به دانشگاه آزاد(200 هزار تومان بالاتر از دانشگاه آزاد)

🔴 وضعیت نامناسب و کیفیت پایین سلف دانشگاه

🔴 برخورد نامناسب حراست با دانشجوها

🔴 بسته بودن در ورودى دانشگاه هنر و به وجود آوردن مشکل در مسیر تردد دانشجویان

این مشکلات سرآغاز تجمع بود. پس از چند ساعت تحصن دانشجویان این دانشگاه حتی یک مسئول هم برای پاسخگویی در میان دانشجویان حاضر نشد.

@senfi_uni_iran

دانشجویان: «قطع آب و برق و گاز نمی تواند مقاومت ما را در هم شکند»
مسئولان به جای حل مشکلات دانشجویان، دانشگاه را تعطیل و آب و برق و گاز را قطع کرده اند
4⃣0⃣4⃣
@senfi_uni_iran

▪️ وضعیت «قرمز» در دانشکده‌ی نفت آبادان در آستانه‌ی«روز دانشجو»

▫️ بیانیه‌ی دانشجویان دانشکده‌ی نفت آبادان خطاب به تمام دانشجویان و فارغ‌التحصیلان دانشگاه صنعت نفت

▫️ دانشکده‌ی نفت آبادان، دومین دانشگاه تاریخ ایران، در آستانه‌ی نابودی کامل قرار گرفت. بعد از موج اخیر اعتراضات دانشجویان دانشگاه صنعت نفت که نسبت به وضعیت وخیم این دانشگاه صورت گرفت متاسفانه شاهد آن بودیم که مسئولین دانشگاه به جای همراهی با جریان حق‌طلبانه‌ی دانشجویان، صرفا به دفاع از عملکرد ضعیف خود پرداختند و با لجاجتی کودکانه بر مسند ریاستشان تکیه زدند. امروز بعد از ۱۶ روز اعتصاب آخرین تیر به پیکره‌ی مظلوم این دانشگاه شلیک شد. پیامکی که از طرف روابط عمومی دانشکده‌ی نفت آبادان به تمامی دانشجویان ارسال شد حاوی خبر «تعطیلی دانشکده‌ی نفت آبادان تا اطلاع ثانوی» بود. مسئولین دانشکده در تشریح این خبر گفتند که از امشب سلف دانشکده بسته خواهد شد. از طرفی اینترنت دانشکده با رفتاری قاجار گونه ساعت‌هاست قطع شده است. معاونت دانشجویی دانشکده از تعطیلی خوابگاه‌های دانشجویی خبر داد.

▫️ پر واضح است این آخرین حربه‌ی مسئولین امر در جهت خاموش کردن صدای دانشجویان این دانشگاه آن هم در آستانه‌ی روز دانشجو است.
با صراحت فریاد می‌زنیم دانشجویان دانشکده‌ی نفت آبادان حتی با قطعی آب و برق و گاز نیز این دانشکده را ترک نخواهند کرد و تا رسیدن به حقوق مسلم خود از پا نخواهند نشست. متاسفانه رفتار منطقی و توأم با آرامش دانشجویان با برخوردی نامناسب از سمت مقامات دانشگاهی و استانی مواجه شد. از این لحظه به بعد مسئولیت هر اتفاقی که در دانشکده‌ی نفت آبادان رخ بدهد به طور مستقیم ابتدا با هیئت رئیسه‌ی دانشگاه صنعت نفت و سپس با کسانی است که تصمیم بر تعطیلی دانشکده‌ی نفت آبادان گرفته‌اند.

▫️ ضمن تکرار این مطلب که دانشجویان دانشکده‌ی نفت آبادان هرگز با این قبیل از تصمیمات عجولانه و مغرضانه از دانشکده‌ی نفت آبادان «خارج نخواهند شد» لازم می‌دانیم به همه بگوییم مطالبه‌ی به حق و کاملا «صنفی» ما به هیچ‌وجه سیاسی نیست و ما دانشجویان اجازه‌ی بهره‌برداری از آن را به هیچ‌کدام از جریان‌های معاند نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران نمی‌دهیم.
@senfi_uni_iran

#ارسالی از یکی از دانشجویان دانشگاه تربیت مدرس

🔻در پی برگزاری انتخابات غیر قانونی دانشگاه تربیت مدرس و شکایت دانشجویان آن دانشگاه به دفتر دکتر صدیقی و واکنش نشان دادن دکتر ریاضی به آن در روز قبل از انتخابات ، رئیس دانشگاه و معاونت دانشجویی به آن نامه هیچ اعتنایی نکردند و اقدام به برگزاری انتخابات در تاریخ 1396/8/21نمودند و علی رغم طرح موضوع در جلسه هیئت نظارت مرکزی انتخابات شورای صنفی در تاریخ 1396/8/23 و دستور بررسی و اعلام رای نهایی، بعد از گذشت پانزده روز از آن جلسه، هیچ واکنشی از طرف سازمان امور دانشجویان مشاهده نشده است ، معلوم نیست که دانشجو برای مقابله با بی عدالتی و بی قانونی باید به کجا پناه ببرد؟ این همه سکوت چه معنا دارد ؟ واقعا چه انتظاری از یک فرد تحصیل کرده می رود که بعد از سالها درس خواندن در دانشگاه ، در جامعه قانون را رعایت کند؟
🔻چطور در مسئله سنوات و پول دروس جبرانی ، مسئولین دانشگاه تابع آیین نامه های وزارت علوم هستند و خارج از آن اختیاراتی ندارند ، ولی هر جا که دلشان بخواهد خلاف مصوبات وزارت علوم در هیئت رئیسه مصوبه صادر میکنند؟
نامه دكتر رياضي به معاون دانشجويي تربيت مدرس:
http://up2www.com/uploads/f5da033518B0-07C3-4F77-97C7-473201D2E13C.jpeg

4⃣0⃣5⃣
🆔 @senfi_uni_iran

#خبر
اعتراض دختران خوابگاه چمران دانشگاه تهران به محدودیت ورود و خروج و پر نکردن دسته‌جمعی فرم تأخیر.

4⃣0⃣6⃣
🆔 @senfi_uni_iran

🔴 بیانیه مشترک شوراهای صنفی سراسر کشور در جوی کاملا امنیتی در حضور رییس جمهور در دانشگاه سیستان و بلوچستان قرائت شد.

🔸 این اتفاق در حالی رخ داد که به علت امنیتی بودن فضا، هیچ تصویری از لحظه قرائت بیانیه در دست نیست و این موضوع در تضاد شدید با شعارهای شخص رییس جمهور در بحبوحه‌ی شور و حال انتخاباتی ایشان است که بارها اذعان داشتند: «دانشگاه امن میخواهیم، نه امنیتی»

🔹 اما جو حاکم بر دانشگاه سیستان و بلوچستان هنگام قرائت بیاینه به همراه محتوای آن، کاملا نمایانگر آن است که علی رغم شعارهای بی حساب دولتمردان در زمان شور و حال انتخابات، حقیقت چیزی دیگری است و در صورت فریاد زدن هرگونه مطالبه ای خارج از چهارچوب مشخص شده به وسیله‌ی مسئولین حاضر، به سرعت «امنیت» جای خود را به «امنیتی ها» خواهد داد.

♦️ اما این تحرکات نابخردانه و از روی ترسِ مواجهه با حقیقت، هرگز ما را از ادامه مسیر باز نخواهد داشت و به زودی متن کامل این بیانیه به همراه لیست شوراهای صنفی حامی آن بر روی کانال شوراهای صنفی کشوری قرار خواهد گرفت.

▪️پاراگراف آغازین بیانیه:

«شانزدهم آذر – روز دانشجو – نماد مبارزه‌ی دانشجویان پیشرو در راه عدالت و آزادی است. برای سال‌ها، این روز در قالب ِ برنامه‌های کم‌مایه‌ی چند تشکل سیاسیِ رسمی برای ایجاد شور و هیجانِ زودگذر و بیان شعارهای جناح‌های سیاسی مسخ شده بود. اما اکنون سه سال است که دانشجویان مستقل و فعالان صنفی عزم کرده‌اند تا معنا و تصویری دیگر به این روز بدهند. پیام آن‌ها یک چیز بوده است: «دست زورمندان اقتصادی و سیاسی باید از دانشگاه کوتاه شود» چنان‌که از دیگر قلمروهای حیات انسانی. این فریاد نه از شور و احساسی زودگذر، بلکه از درد و دغدغه‌های هرروزه‌ی دانشجویان برآمده، و علاوه بر آن، متکی بر تحلیلی مشخص از شرایط جامعه و دانشگاه بوده است»

#دانشگاه_معترض_است

4️⃣0️⃣7⃣
🆔@senfi_uni_iran

✳️بیانیه بیش از 32 شورای صنفی دانشگاه های کشور به مناسبت روز دانشجو

شانزدهم آذر – روز دانشجو – نماد مبارزه‌ی دانشجویان پیشرو در راه عدالت و آزادی است. برای سال‌ها، این روز در قالب ِ برنامه‌های کم‌مایه‌ی چند تشکل سیاسیِ رسمی برای ایجاد شور و هیجانِ زودگذر و بیان شعارهای جناح‌های سیاسی مسخ شده بود. اما اکنون سه سال است که دانشجویان مستقل و فعالان صنفی عزم کرده‌اند تا معنا و تصویری دیگر به این روز بدهند. پیام آن‌ها یک چیز بوده است: «دست زورمندان اقتصادی و سیاسی باید از دانشگاه کوتاه شود» چنان‌که از دیگر قلمروهای حیات انسانی. این فریاد نه از شور و احساسی زودگذر، بلکه از درد و دغدغه‌های هرروزه‌ی دانشجویان برآمده، و علاوه بر آن، متکی بر تحلیلی مشخص از شرایط جامعه و دانشگاه بوده است.
*
در سه دهه‌ی گذشته، تهاجمی هدفمند و برنامه‌ریزی‌شده، ساحت‌های گوناگون جامعه‌ی ایران را زیر ضربه‌های مُهلِک خود گرفته است. در اثر بحران‌های ناشی از اقتصاد دوران جنگ ازیک‌سو، و فشارهای بین‌المللی برای «آزادسازی» اقتصاد ازسویی‌دیگر، دولت‌های پس از جنگ یکی پس از دیگری، با عزمی راسخ، سیاست‌های موسوم به «تعدیل ساختاری» را پیش بُرده‌اند و، بی توجه به پیامدهای اجتماعیِ فاجعه‌بارِ این سیاست‌ها در ایران و سایر کشورهای جهان، کوشیده‌اند هرگونه مقاومتی را در برابر این سیاست‌ها از میان بردارند. این تهاجمِ همه‌جانبه عمدتاً با سه اهرم صورت گرفته است: واگذاریِ بنگاه‌های اقتصادی به بخش خصوصی، خصوصی‌سازی و گران‌سازیِ خدمات اجتماعی، و تشدیدِ سازوکارهای کنترلی بر مبنای انواع و اقسام تبعیض‌های اجتماعی و نظارت‌های امنیتی. تهاجمی که در دولت‌های گوناگون با همراهی مجلس و نهادهای مربوطه هدایت می‌شد، در دولت کنونی، علاوه بر تثبیت فاجعه‌ی دولت‌های قبل، به طرز چشم‌گیری شدت یافته است.
در زمینه‌ی مسائل کارگری، دولت‌های پس از جنگ عزمی جدّی داشته‌اند که با استفاده از فضای ناشی از سرکوب تشکل‌های مستقل کارگری در سال‌های قبل، هر قدر می‌توانند نیروی کار را بی‌ثبات‌تر، ارزان‌تر و مُطیع‌تر کنند. خارج‌کردن کارگاه‌های زیر ده نفر از شمول قانون کار در دولت «اصلاحات»، لوایح اصلاح قانون کار در دولت‌های «مهرورزی» و «اعتدال»، و همین اواخر طرح «کارورزی دانش‌آموختگان دانشگاهی» تنها نمونه‌های معدودی از تلاش یکپارچه‌ی دولت‌ها در این زمینه‌اند.

در حوزه‌ی بهداشت و سلامت، روند آزادسازیِ قیمت خدمات درمانی با سرعت پیش رفته است. حتی طرح بیمه‌ی سلامت – که خود پوششی بر آزادسازیِ قیمت‌ها و بستری برای بهره‌کشیِ بیش‌تر از پرستاران بود – عملاً کنار گذاشته شده است.

در عرصه‌ی آموزش عمومی شاهد افزایش چشمگیر مدارس غیرانتفاعی و کالایی‌سازی و کنکوری‌سازی آموزش بوده‌ایم. عدم‌پرداخت دستمزد واقعیِ معلمان، جذب نیروهای حق‌التدریسیِ بی‌ثبات با دستمزدهای بسیار کم و حبس فعالان صنفی معلمان از دیگر حمله‌ها به عرصه‌ی آموزش عمومی و معلمان بوده است.

#ادامه
در زمینه‌ی مسکن، چشمگیرترین تلاش دولت‌ها برای تأمین مسکن اجتماعی («مسکن مهر») عمدتاً به محملی برای سودآوری وابستگان سیاسی و اقتصادی بدل شد، و دولت کنونی نیز نه‌تنها هیچ وظیفه‌ی اجتماعی‌ای را – از جمله ساخت مسکن برای مردم – بر عهده‌ی خود نمی‌داند، بلکه با طرح پیشنهاد فروش مسکن در بازار بورس، قصد دارد تیر خلاص را بر ایده‌ی مسکن اجتماعی شلیک کند.
فرایندهای بالا، مشخصاً در حوزه‌ی آموزش عالی نیز اجرا شده است. در دهه‌های اخیر، دولت‌ها هر چه بیش‌تر از حمایت‌های اقتصادیِ خود از دانشگاه‌ها کاسته‌اند. در برنامه‌ی پنجم توسعه – دست‌پُختِ دولت «مهرورزی»– وظیفه‌ی احداث و تأمین خوابگاه برای دانشجویان از دوش دولت برداشته شده است. وضعیت اسفباری که امروز در خوابگاه‌ها شاهد هستیم، نتیجه‌ی این سیاست‌هاست که امروز هم در قالب طرح‌هایی چون طبقه‌بندیِ کیفیِ خوابگاه، با شدت بیش‌تری ادامه دارد. همین مسئله درباره‌ی دیگر خدمات رفاهی – از جمله تغذیه و حمل‌ونقل – نیز صدق می‌کند. ساخت فودکورت‌ها و رستوران‌های خصوصی در برخی دانشگاه‌ها، پیوندی مستقیم با کاهش کیفیت تغذیه‌ی عمومیِ دانشجویان دارد. از سوی دیگر، در کنار پولی‌سازی و گران‌سازیِ خدمات رفاهی، برخورداری از پُشتیبانی مالی نیز برای دانشجویان دشوار و دشوارتر شده است. در شش سال اخیر، در این زمینه سنگ تمام گذاشته‌اند: با دانشجویانی که از تسهیلات و وام استفاده کرده‌اند، همچون بدهکار بانکی برخورد می‌شود.

اجرای موفقیت‌آمیز این سیاست‌ها نیازمند اهرم‌های امنیتی و انضباطی نیرومند است. احضار و تهدید کنشگران صنفی از سوی نهادهای امنیتیِ خارج از دانشگاه و تشدید تبعیض‌های جنسیتی، چه در گزینش دانشگاه‌ها و چه در مقررات ناعادلانه‌ی خوابگاه‌های دختران، از جمله‌ی این اهرم‌های انضباطی است.
این سیاست‌ها مشخصاً یک هدف دارند: تبدیل دانشجویان به نیروی کار ارزان یا حتی رایگان. طرح «کارورزی دانش‌آموختگان دانشگاهی» نشان از همین هدف دارد. بر بستر این آموزش عالیِ خصوصی‌شده و گران است که دانشجویان ترجیح می‌دهند به جای تحصیل در دانشگاه و ماندن در محیط عمومیِ آن، جذب بازار کاری بی‌ثبات و ناامن شوند. با روندی که از برنامه‌های توسعه و برنامه‌های بودجه‌ی سالیانه – به ویژه برنامه بودجه 96 شاهد هستیم – دانشگاه‌ها بیش از پیش به بنگاه تأمین اُپراتور و نیروی کار ارزان برای صنایع، و فروش پژوهش‌های آکادمیک به ثروتمندان خواهد شد و هر آنچه پیش‌ازاین نام علم انتقادی را با خود یدک می کشید، از میان می‌رود.
*
شوراهای صنفی سراسر کشور، در تمام سال‌های تهاجم عِنان‌گُسیخته‌ی سرمایه و قدرت به دانشگاه‌ها، نماینده‌ی راستین دانشجویان ایران بوده و هستند. این شوراها، این‌بار به بهانه‌ی شانزدهم آذر 1396، در همبستگی با دیگر کنشگران اجتماعی -که کوشیده‌اند سدّی در راه این تهاجم باشند- مطالبات صنفی و اجتماعیِ دانشجویان را اعلام و بر این باور خود تأکید می‌کنند که راه تحقق خواسته‌ها، قدرت جمعیِ دانشجویان و اراده‌ی مستقل آنان است:
1) لغو بی‌چون‌وچرای طرح استثماریِ «کارورزی دانش‌آموختگان دانشگاهی»
2) افزایش ظرفیت‌های دوره‌ی روزانه، توقف گسترش ظرفیت‌های پولی و انحلال پردیس‌های بین‌الملل
3) توقف واگذاریِ فضاهای دانشگاهی به کسب‌وکارهای خصوصی، و بازگرداندن آن به تشکل‌ها و کانون‌های دانشجویی
4) پوشش کامل خدمات و یارانه‌ی دولتی در زمینه‌ی تغذیه، اسکان و حمل‌ونقل دانشجویان
5) الغای قانون سنوات و حذف قانون تخصیص بودجه دانشجویان بر اساس سنوات
6) حذف تهدیدها و برخوردهای امنیتی در پاسخ به اعتراضات و مطالبات دانشجویی
7) اعطای مجوز به ایجاد تشکل‌های دانشجوییِ دگراندیش و مستقل از جناح‌های قدرت
8) بازگشت کامل دانشجویان ستاره‌دار و محروم از تحصیل به دانشگاه‌ها
9) الغای تبعیض‌های جنسیتی و جغرافیایی در گزینش دانشجویان
10) تضمین حق تحصیل برابر برای همه‌ی قومیت‌ها و پیروان همه‌ی مذاهب و آیین‌ها
11) تصحیح آیین‌نامه‌های تشکل‌ها و مشخصاً شوراهای صنفی و حذف مواردی که در سال‌های اخیر به آیین‌نامه اضافه و مانع از تأسیس یا احیای بسیاری از شوراهای صنفی شده‌اند
12) اعطای مجوز برای تشکیل «اتحادیه‌ی شوراهای صنفی کشوری» در جهت افزایش توان مداخله‌گری شوراهای صنفی و هماهنگی بیش‌تر آن‌ها در طرح مسائل صنفیِ دانشجویان
آذر 1396
4⃣0⃣8⃣
🆔 @senfi_uni_iran

شوراهای صنفی دانشگاه های:
شهید مدنی
سیستان بلوچستان
صنعتی ارومیه
تهران
نوشیروانی بابل
سمنان
نیشابور
علم و صنعت
بناب
خوارزمی
فرهنگیان همدان
علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری تربیت دبیر رجایی تهران
صنعتی بیرجند
مالک اشتر واحد اصفهان
بین الملل قزوین
صنعتی اراک
صنعت نفت
ملایر
زنجان
صنعتی شیراز
رازی کرمانشاه
صنعتی کرمانشاه
تبریز
تربیت مدرس
شریف
قم
فردوسی مشهد
هنر تبریز
امیر کبیر
شیراز
صنعتی اصفهان
گنبد کاووس
دانشکده ادبیات و زبان های خارجه دانشکده علامه طباطبایی
و همچنین فعالین صنفی دانشگاه های: علامه طباطبایی
بهشتی
صنعت نفت اهواز
تا کنون این بیانیه را امضا کرده اند.

این لیست به روز رسانی خواهد شد.

🆔 @senfi_uni_iran