◾️ در باب بیانیه اخیر شوراهای صنفی کشور ◾️
✍🏼محمد شریفی مقدم؛ مسئول آموزش کانون یاریگران دانشگاه صنعتی شریف

▪️ترس و ارعاب شاید تنها ابزار باقی مانده این روزهای مسئولین دانشگاه ها برای خفه کردن صدای عدالت خواهی ایشان است؛ صدایی که گاه در تجمعات سراسری؛ گاه در رسانه های مجازی و گاه بر سر کلاس های درس شنیده می شود.

▫️بیانیه اخیر شوراهای صنفی کشور، گرچه از محرومیت ها و حذف اقشار فرودست از آموزش می گوید اما در میانش از درد مشترک فعالین یعنی ارعاب و تهدیدها که این روزها تشدید یافته است نیز سخن به میان می آورد. در این متن تکیه سخنم بر این قسمت بیانیه خواهد و می دانم که دوستانم در سایر دانشگاه ها از مصیبت های پولی سازی و محرومیت های ناشی از بومی گزینی و انتخاب جنسیتی و هدایت تحصیلی خواهند نوشت. و همانطور که بارها شنیده ام که مسئولین مخاطب کانال های دانشجویی هستند و پیگیر مطالب ایشان را مطالعه می کنند من نیز مخاطبم را این دوستان قرار می دهم.

▪️مسئولین محترم دانشگاه های کشور و وزارت محترم علوم!
دوران احضار و پرونده سازی و ارعاب به سر رسیده است. امروز اگر دانشجویی در دانشگاهی در دورترین نقطه از پایتخت احضار شود با اطلاع به شورای صنفی دانشگاهش تمام شوراهای صنفی کشور را با خبر می کند. امروز همبستگی پیشه دانشجویان است و آنان متوجه شده اند که اتحاد با حفظ تفاوت هایشان، رمز پیروزی است. اختلافات را به بحث و گفتگو می گذارند و بر سر مطالباتشان متحد می شوند.

▫️امروز این فشار اجتماعی است که فرد فرد دانشجویان را به ستوه آورده است و با سرکوب و پاک کردن صورت مسأله تنها به تشدید فاجعه کمک می کنید. دانشجویی که امروز به کف دانشگاه می آید و شعار لغو آموزش پولی می دهد و پیه احضار و تهدید و ارعاب شما آقایان را به تن می مالد؛ نه تنها خود مجبور است تا نیمه شب پروژه بنویسد و خرج تحصیلش را درآورد؛ بلکه شاهد محروم شدن خواهر و برادرش از تحصیل به سبب بی پولی خانواده است. او زمانی که پدر شصت ساله اش را می بیند که با پایه حقوق نهصد و سی هزار تومانی از صبح تا شب کار می کند و هشتش گروه نه است خود را می خورد. او را از احضار می ترسانید؟

▪️امروز اگر شما ابزار احضار و ترس و ارعاب و تهدید و حکم تعلیق و اخراج در دستتان است؛ دانشجویان نیز ابزار رسانه و تجمع و تحصن و اعتصاب دارند. پیام بیانیه اخیر برای شما عزیزان این است: اکنون همبستگی دانشجویان و سرعت ارتباطات ایشان به گونه ای است که اگر حتی به اشتباه حکمی ناحق برای یک دانشجو صادر شود؛ همگی با هم موضع گرفته و در صورت نیاز از تمامی ابزار های قانونی خویش استفاده می کنند. احضار و صدور حکم غیر قانونی برای یک دانشجو احضار همه دانشجویان است.

▫️نکته ی دیگر که باید به آن توجه کنید این است که امروز بواسطه ابزارهای وسیع ارتباطی همه دانشجویان به آسانی دسترسی به محتوای قوانین و دانش نسبت به حقوق قانونی خویش و نیز دسترسی به حاذق ترین وکلا دارند. آنان می دانند که حق ندارید تلفنی احضارشان کنید. می دانند که دلیل احضار میبایست در مکتوب احضاریه قید شود. می دانند که ارجاع بازجو به فضای مجازی غیرقانونی است. می دانند که حق دارند فردی همراه با خود به کمیته ببرند و یا حتی نماینده ای به جای خود بفرستند. و بلاخره می دانند که کار شما نه تنها غیر قانونی بلکه غیر انسانی است و حق با ایشان است.
2⃣4⃣6⃣
🆔@senfi_uni_iran

"نقدی به شوراها و دانشجویان"
پویا جانی پور، دبیر کمیسیون اسکان شورای صنفی علم و صنعت
عملکرد شوراهای صنفی سراسر کشور در چند سال گذشته در جاهایی قابل تحسین بوده و نگارنده در این یادداشت قصد طرح این موضوعات را ندارد.
به عکس قصد دارم تا از شوراهای صنفی و همینطور دانشجویان انتقاد کنم.
در نزدیک به یک سال فعالیت در شورا ی صنفی بعضی اتفاقات به قدری مضحک بوده است که کار از تعجب گذشته و خنده دار شده است. از این جمله اتفاقات با خبر شدن از این موضوع است که دانشجویان بسیاری از دانشگاه ها شورای صنفی دانشگاه خود را نمی شناسند، به غیر از مشکل بی اعتنایی بسیاری از دانشجویان به شناخت این نهاد، در تعدادی از دانشگاه ها فعالیت شورای صنفی در فردای روز انتخابات تمام می شود ! یعنی دانشجویان این شوراهای صنفی را نمی شناسند چرا که تمام فعالیت آنها به خوش و بش در اتاق شورای صنفی، گرفتن مزایا از دانشگاه و بعضا لابی با دانشگاه و سازمان دانشجویان! خلاصه شده است.(فرقی بین دانشگاه های تهران و شهرستان هم در این موارد نیست و هر دانشگاهی که منفعت دانشجو را به منفعت خود بفروشد مصداق تشکل قدرت ساخته است)
مورد دیگر بی سوادی خیلی از ما فعالین صنفی است. چطور می توان خود را فعال نامید اما از کتاب فراری بود؟ چطور می توانیم خود را فعال صنفی بدانیم ولی ساده ترین فعالیت های خصوصی سازی وزارت علوم را درک نکرد و از سیاست هایی مثل "سلف های آزاد" حمایت کرد؟
بگذارید صادق باشیم، فعالیت صنفی در دانشگاه های تهران به خاطر توجه رسانه ای به این دانشگاه ها راحت تر از شهرستان هاست و اینکه چرا دانشگاه های شهرستان(مخصوصا شهرستان های کوچک که هرروز مشکلاتشان بیشتر و بیشتر می شود) سکان فعالیت صنفی کشوری را به دست نمی گیرند تعجب آوراست.
دانشگاه هایی وجود دارند که به دانشجویان خود 3-4 ترم خوابگاه می دهند و دانشجویان مجبورند بعد از آن در محله های جرم خیز خانه کرایه کنند که بستر بسیار مناسبی! برای اعتیاد است و شنیده ها حاکی از آن است که چگونه مصرف مواد مخدر بین دانشجویان در حال افزایش است، با این حال هیچ صدای اعتراضی از بسیاری از شوراها بلند نمی شود.
اینها تنها نمونه هایی از مسائل تاسف بار ما شوراهای سراسر کشور است.
با جدیت باید اعلام کنم که دانشجویان اگر در انتخابات شوراهای صنفی شرکت نکنند و یا به افرادی رای بدهند که به دلایل گوناگون سیاسی، قومی و... و نه حقوق صنفی دانشجويان در انتخابات شرکت کرده اند به خود و دیگران خیانت کرده اند.
یکی از مشکلات شوراهای صنفی در سالی که گذشت منفعت طلبی عده ای( هر چند محدود) در شوراهای صنفی بود و اگر دانشجویان در انتخابات بعدی این افراد را از شوراهای صنفی خارج نکنند به هیچ عنوان نمی توان در مقابل این سیل #کالایی_سازی آموزش ایستادگی کرد.
2⃣4⃣7⃣
🆔 @senfi_uni_iran

⚠️⚠️احضارها همچنان ادامه دارد...


ساز بدنوا و بدنواز #دانشکاه_بهشتی رقاصانش را نیز خسته کرده!

⛔️ ناچاریم افشا کنیم که دانشگاه بهشتی همچون پهلوانی وافوری و فاسد شده که لوتی ها به حرمت سروقامتِ قدیمش منتظرند خودش خجالت بکشد و اقلا خمار نمیرد..!
#کمیته‌ی_انضباطی برای هتک حرمت دانشجویان و بی‌قانونی، هر روز حریص‌تر شده و افسوس که در کویر بهشتی، همچنان برف برای کبکیدن محیاست...

آری، سرپرست نو اما کهنه مآب دانشگاه نیز جز سنگ‌اندازی، آجری بر مرمّتِ این بنا نچیده...
با وجود دستور سازمان امور دانشجویان مبنی بر لزوم تشکیل شورای صنفی در دانشگاه بهشتی، گردن مسئولینش به کلفتی درختی شده که سالهاست آن‌را از ریشه خشکانده اند...
اگر گمان کرده‌اید که اغراق کردیم، باید گفت که متاسفانه به کهولت و عافیت‌طلبی مبتلا شده‌اید...
احضارهای بی‌رویه به کمیته،
بدون احضاریه ی قانونی و مکتوب!
بدون دلیل، شاهد و حتی مدرکی مستند برای اتهام زنی!
بدون رعایت #خصوصی‌ترین حریم دانشجو!
بدون ابا از تهدید، تفتیش و پایمال کردن کرامت انسانی با پرسیدن سوالاتی وقیحانه که عرق شرم بر چهره ی هر نجیبی می نشاند...
احضار در ایام امتحانات، بدون توجه به تحصیل دانشجویان!
تشکیل جلسه ی شورای بدوی انضباطی، بدون حضور و اطلاع نمایندگان دانشجویانِ عضو شورا!
و...
فشارها تا جایی پیش رفته که طی یک ماه اخیر
دختری طی تفتیش عقیده، صرفا بخاطر مذهبش اخراج شده!
چندین دانشجوی دختر بخاطر اعتراض به وضعیت اتاق های 12نفره ی خوابگاه! توسط نگهبان، دربان، مستخدم، ملابنویس خوابگاه و هر بی سواد و بی تخصصی... انواع و اقسامِ تهدید شده اند!!!
یک دانشجو از فرط فشارهای وارده در کمیته انضباطی دچار حمله‌ی عصبی شده و با آمبولانس به بیمارستان منتقل شده!
بیش از 10 تن از دانشجویانی که به وضعیت دانشگاه منتقد بودند به صورت گزینشی احضار شده و سعی در تفرقه افکنی و لابی با ایشان صورت گرفته!
تماس های غیرقانونی با خانواده ی دانشجویان و تشنج آفرینی!
و...
در چنین #دانشگاهی! ماموران کمیته در هر گوشه‌ی دانشگاه دوربین به دست کمین کرده تا سوژه‌ای بیابند!
و همه ی این ها زمانی بغرنج تر می شود که بدانید مسئول کمیته ی انضباطی و اداره ی کل خوابگاهها یک نفر بوده و چند تن از مسئولان دانشگاه، اعم از مسئولان معاونت آموزشی،سلف،معاونت مالی،خدمات دانشجویی و... به سوابق امنیتی و نظامی خود می بالند و شخصیتشان شکل گرفته در فرهنگ پادگانی ست!

✖️طنز ماجرا آنجاست که این احضارها به این موارد ختم نمی شود؛
بعد از گذشت حدود سه ماه از حضور دانشجویان در سازمان امور دانشجویان برای پیگیری ابلاغیه ی غیرقانونی سازمان امور دانشجویان، این بار دکتر ریاضی معاون سازمان أمور دانشجويان با تماس با مسئولین این دانشگاه از فعالین صنفی این دانشگاه به علت امضای نامه ی اعتراض به تخلف وزارت علوم، شکایت به عمل آورده است.
این شکایت تلفنیِ دکتر ریاضی مبنی بر این بوده ست که ابتدای متن نامه ی مذکور، با عبارت «ما جمعی از دبیران شوراهای صنفی» آغاز شده، ولی بعضی از امضاکنندگانِ نامه، تنها فعال صنفی بودند.

در اینجا لازم است خاطر نشان کنیم:

اولا نمایندگان دانشگاه ها مشغول به تحصیل و در زمان مذکور مشغول امتحانات ترم خود بوده و لذا امکان این که همه آن هایی که با هم فکری نامه را نوشتند در آن جمع حاضر باشند نبوده است و حضور فعالین صنفی نشانه عمومیت خواسته میان دانشجویان است.
ثانیا بسیاری از دانشگاه ها و از قضا دانشگاه شهید بهشتی، به دلایل مختلف از داشتن شورا محروم شده اند؛ پس آقایان آسوده نباشند که دانشجویان آنها نسبت به بی قانونی مسئولین محترم بی تفاوت باشند چرا که دیر یا زود شورای صنفی دانشگاه خود را تشکیل خواهند داد.

همه‌ی این‌ها بخاطر اینست که
#بهشتی_هنوز_شورای_صنفی_ندارد!


🔶 متن فعالين صنفي بهشتي در اعتراض به شرايط امنيتي دانشگاه


🚨فضای امنیتی ایجاد شده در دانشگاه های مختلف که در دانشگاه بهشتی به نقطه اوج خود رسیده است، ما، شوراهای صنفی کشور را بر آن میدارد که جدای محکوم کردن این اقدامات، به مسئولین هشدار دهیم که در صورت عدم تغییر رویه، ما رویه خود را تغییر می دهیم. در زمان های مختلف و به انحای مختلف، شوراهای صنفی دانشجویان کشور اتحاد خود را ثابت کردند و صراحتاً اعلام می داریم که به دنبال امتحان کردن این اتحاد نباشید.
بدیهی است که در صورت صدور عدم لغو حکم انظباطی برای فعالین صنفی دانشگاه شهید بهشتی و یا هر دانشگاه دیگر، شوراهای صنفی کشور پاسخ درخوری برای آن خواهند داشت.

2️⃣4️⃣8️⃣

🆔 : @senfi_uni_iran

🔴 بخش خصوصی دوان دوان در راه است !

✍️پدرام پذیره - عضو سابق شورای صنفی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران

🔸سال 95 تمام شد و دکتر صدیقی، رئیس سازمان دانشجویان، از آنچه گذشت و آنچه خواهد آمد خبر دادند. اما بیایید قسمت هایی از صحبت های ایشان را دقیق تر بخوانیم.
🔹«یکی از مهم‌ترین برنامه‌های سازمان امور دانشجویان در سال ۹۶ این است که همان رشدی را که در ارائه خدمات رفاهی دانشجویان در سال ۹۵ اتفاق افتاد، ادامه دهد». حال برای شخص بنده چندین سوال به وجود می آید. آیا منظورتان از رشد در ارائه خدمات رفاهی دانشجویان در این سال، افزایش سلف های موازی خصوصی است که همزمان کیفیت سلف عمومی پایین تر می آید؟ آیا منظورتان عوض کردن موکت ساختمانی 70 ساله و افزایش درجه و در نتیجه افزایش اجاره بهای آن است؟ یا شاید هم منظورتان تغییر معنای مناقصه و مزایده در ارائه خدمات در فضاهای دانشگاه است؟ (در دوران های دور شرط ارائه فضای دانشگاه اعم از فضای خود دانشگاه و خوابگاه ها، به مراکز خدماتی - رفاهی مثل سوپر مارکت، خیاطی یا انتشارات، ارائه خدمات به دانشجو با کمترین هزینه بود و هر کس که کمترین هزینه تمام شده برای دانشجو را پیشنهاد می داد، فضا به او تعلق می گرفت. اما حال قاعده به این شکل است که فضا به مرکزی تعلق میگیرد که بیشترین اجاره بها را به دانشگاه بدهد).
🔹وی در جای دیگر میگوید : «در سال ۹۶ دانشگاه‌هایی که بر اساس رتبه‌بندی‌های انجام شده از نظر غذا، رستوران‌ها و همچنین آشپزخانه در شرایط مطلوبی قرار ندارند ساماندهی خواهند شد و وضعیت بهبود می‌یابد و رتبه‌های پایین ارتقا خواهند یافت». بسیار هم عالی. فقط سوال دیگری که برای اینجانب پیش می آید این است که آیا رتبه های پایین سلف ها هم قرار است با موکت رتبه خود را ارتقا بدهند؟ و اگر جسارت نباشد سوالی دیگر، سامان دهی غذاهای مطلوب به این شکل است که مثل دانشگاه شریف، فودکورت و یا مثل دانشگاه تهران، پرشیکا در کنار سلف اصلی زده شود که کیفیت رستوران های آزاد و کیفیت سلف با هم جمع شود و به صورت میانگین کیفیت غذا ارتقا بیابد؟
اما حال شاید برایتان سوال بوجود بیاید که چرا انقدر از بخش خصوصی و خصوصی سازی صحبت می کنیم. پاسخ را در چندین گزاره خود آقای دکتر داده اند:
🔹«در حوزه خوابگاهی نیز برای سال جدید تحول عظیمی از جهت ساخت خوابگاه‌ها که عمدتاً توسط بخش خصوصی انجام خواهد شد به وجود می‌آید و تسهیلاتی را نیز توسط سازمان امور دانشجویان در حوزه بودجه و اعتبارات به بخش خصوصی پیش‌بینی می‌شود و ظرفیت‌های جدیدی در حوزه خوابگاهی اضافه خواهد شد».
🔹«بیشتر تلاش ما بر این است که مشارکت غیردولتی را در خوابگاه‌ها داشته باشیم، بنابراین در سال ۹۶ با اعتباراتی که پیش بینی شده و همچنین مشارکت بخش خصوصی امیدواریم بتوانیم کمبودها را جبران کنیم».
🔹«امیدواریم بتوانیم در سال ۹۶ با مشارکت بخش خصوصی در ساخت خوابگاه‌های دانشجویی، کمبودها را جبران کنیم».
🔹آقای دکتر ! بخش خصوصی مورد نظر شما برای رضای خدا مشارکت می کند؟ بخش خصوصی دلش به حال دانشجویان می سوزد؟ بخش خصوصی در منطقی ترین حالت به دنبال بازگشت سرمایه اش به علاوه سود آن در کمترین زمان ممکن است. این سود از خوابگاه دانشجویی چگونه میخواهد بدست بیاید؟ اجاره بها را افزایش می دهید؟ جریمه سنوات را دو برابر می کنید؟ پول آب را می گیرید پول برق جدا؟ همه می دانیم که این ها، آن قسمت کوه یخی است که از آب بیرون زده، دیگر تسهیلاتی که شامل قسمت اعظم کوه یخ می شود و زیر آب پنهان است چیست؟
🔹آقای دکتر و دیگر دکترها ! می بینید دانشجویانی را که برای اینکه پول تحصیلشان را بدهند باید کار کنند و برای اینکه اصلاً بتوانند کار کنند باید تحصیل کرده باشند؟ می بینید که از این دور باطل چه چیزی نصیبشان می شود؟
🔹اما قسمت دیگری از صحبت های آقای دکتر؛ «خوشبختانه طی سه سال اخیر براساس برنامه‌ریزی‌های خوبی که انجام شد میزان وام‌های تخصیصی به دانشجویان و همچنین تعرفه‌های آن افزایش یافت و تلاش می‌کنیم میزان آن برای سال ۹۶ نیز مجدداً افزایش یابد». اجازه بدهید قدری در این گزاره تامل کنیم. چیزی که متلعق به ماست (آموزش رایگان) به انحای مختلف از ما گرفته شده است و تا چندی بعد ممکن است برای راه رفتن در دانشگاه هم هزینه دهیم؛ حال خوشحال باشیم که «خوشبختانه» وام ها را افزایش دادید؟! به عبارت دیگر چیزی که رایگان بوده، حال پولی کردید و به ما وام می دهید که بتوانیم پولش را بدهیم و بعد از تحصیل وام شما پس بدهیم؟! بگذریم ! ⏪

⏩ 🔹اما جالب ترین قسمت صحبت های آقای دکتر را برای آخرش گذاشتیم؛ «در برنامه ششم توسعه منعی برای ساخت خوابگاه از محل اعتبارات دولتی نداریم و این امکان وجود دارد که از آن بخش هم استفاده کنیم». آقای دکتر صدیقی، رئیس سازمان امور دانشجویان، زیر مجموعه وزارت علوم و فناوری کشور، معتقد است که می توان از اعتبارات دولتی ««هم»» برای ساخت خوابگاه در دانشگاه های دولتی استفاده کرد. واقعاً «هم»؟! یعنی اعتبارات دولتی (در بهترین حالت) اولویت دوم برای ساخت خوابگاه است؟! یعنی در وهله اول برای ساخت خوابگاه، باید دست به دامان بخش خصوصی شویم که برای دانشجویان بی نوای شهرستانی خوابگاه بسازد و در در وهله بعدی اگر نشد می توان از اعتبارات دولتی «هم» استفاده کرد؟! «هم»؟!
🔸سخن را کوتاه می کنیم. هرچند روند خصوصی سازی چون سیل آبی بر پیکره دانشگاه افتاده است و همه چیز را در سر راه خود ویران می کند، ما سر پایین نمیگیرم و بدانید حتی اگر فریادهایمان کم رمق هم باشد، ممتد است.

🆔@senfi_uni_iran
2️⃣4️⃣9️⃣

📎لینک خبر :
https://www.msrt.ir/fa/news/30051/%D8%B1%D8%A6%DB%8C%D8%B3-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D8%AC%D9%88%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B1%D8%B4%D8%AF-%DB%B1%DB%B5%D8%AF%D8%B1%D8%B5%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D8%AC%D9%87-%D8%B3%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%DB%B9%DB%B6-%D8%AE%D8%A8%D8%B1-%D8%AF%D8%A7%D8%AF

❌آقای دکتر صدیقی بخواند❌


🔸 «دیوانه»، «روانی»، «بی شعور»، «تنبل» و واژه هایی از این دست که هر روز از جانب هر کس، از رئیس جمهور مملکت گرفته تا معاون و وزیر و رییس دانشگاه می شنویم و سپس عمومیت یافته و تا بازار و غیره به گوش می رسد نشان دهنده چه چیز می تواند باشد؟
⁉️ چرا این واژه ها هر روز بیشتر رواج می یابند؟
تقلیل دادن مسائل؛ مسائل اجتماعیی که به افراد تقلیل داده می شوند. راهی ساده برای پاک کردن صورت مسأله و بهترین حربه برای عدم پاسخگویی ست. جامعه و ساختاری که بیمار است و می خواهد بیماری خود را پنهان کند، دست به چنین حربه ای می زند؛ افرادی را بیمار و تنبل ودیوانه معرفی می کند و افرادی دیگر از جامعه را نیز مفسد و بزه کار و امثالهم می خواند . و لذا واژگان طرد هر روز در جامعه عمومیت می یابد. این تلاشی است برای انکار سیستم غلط ، برای حفظ ساختاری که به جز حذف دیگری نمی تواند به زیست خود ادامه دهد. مبادا کسی گمان برد که ساختار معیوب است. متولیان این جامعه وقتی که در مقام پاسخگو قرار می گیرند چنین می گویند : «ما افرادی داریم که مشکل دارند و با حذف آنها از جامعه شما زیبایی و کمال را می ببینید. ساختار ما بسیار خوب عمل می کند».
بگذارید مثال دیگری بزنیم، در شهری که تولید زباله و تخریب باغ و عمارت تاریخی فراوان است ما با چه چیزی مواجه می شویم؟ ما ابتدا با تابلوهایی از این دست در سطح شهر روبرو می شویم که پس از اتمام پروژه نه از تابلوها نشانی مانده و نه باغ و عمارتی برجای مانده ... . بدینگونه به مرور بافت شهر عوض می شود،باغ و عمارت و دشت همگی تبدیل به "دیوار" می شود، راه آبهای زیرزمینی شهر از نخاله و زباله انباشته می شود، انبارهای زیر زمین از برای حفظ صورت شهر از لجن دفن شده انباشته می شوند.. دیوارها و زباله ها خود بخود پدید نیامده و این نگرش و ساختار فکری متولیان است که هر روز دیوار می سازند و زباله تولید می کنند. دیوار و زباله روز به روز بیشتر می شوند. دیوار نه تنها ساکنین شهر که متولیان آن را نیز خسته می کند. دیوارها عرصه را چنان تنگ می کنند که اگر ساکنین ویرانشان نکنند دیگر جایی برای دیوارسازی نمی ماند و فشار دیوارها به هم باعث ریزش این شهر می شود. شهر دیوارها فرو می ریزد و انبارها زباله منفجر می شوند .خرابه ها و زباله ها تصویری کم نظیر و بیمانند از فروپاشی عقاید و نظرات متولیان می سازد؛ تصاویری که بر تاریخ ثبت می شود. شهری که فرو می ریزد و متولیان آن باید با خانواده و همکارانشان در میان لجن های آن به مهمانی های هفتگی بپردازند.

🔹 دکتر صدیقی معاون دانشجویی وزارت علوم در نطقی گرانمایه فرمودند: «دانشجویی که تنبلی می‌کند یا به هر دلیلی تحصیل را در سنوات مجاز تمام نمی‌کند، باید هزینه آن را بپردازد ». هماهنگونه که می بینید اینجا «دانشجو» تنها یک فرد است که می تواند تک تک افراد باشد. و لذا فساد ساختار آموزشی را به فرد تقلیل می دهید. در سخنان شما او فرد است، فارغ از هر مکان و زمانی زیست می کند، دیوارها و معماری شهر و ساختارهای سیاسی و اقتصادی کشور و جنگ سوریه و دانشگاه و .... هیچ ربطی به این فرد ندارد، زیرا او مفرد است و «تنبلی» او ناشی از خودش و به تنهایی خود اوست .
آقای دکتر صدیقی در زبان فارسی اصطلاحی هست که می گویند :
«ولش کن، بهش سخت نگیر.
مقصر خودش نیست ،تنبل بار اومده».
اگر اینجا نخواهید که چرخه این منطق غلط خود را ادامه دهید و خانواده را مقصر اصلی معرفی نکنید، باید به شما بگویم که «تنبل بار اومده» نشان از این دارد که مردمی که شب و روز در حال زندگی کردن هستند و پشت صندلی دولت ننشسته اند، می دانند که ساختارهای اقتصادی و اجتماعی و شیوه تربیتی در تنبل بودن یا نبودن یک فرد دخیل است.
البته این نکته را نیز به شما گوشزد کنیم که "دانشجو ی تنبل" نداریم . این دانشجویانی که شما از آنها به اسم "تنبل" یاد می کنید:" ساعتها مشغول انجام سخت ترین کارها برای پرداخت هزینه هایی هستند که شما نه تنها در ترم سنوات، بلکه در کل دوران تحصیل به آنها تحمیل می کنید".

🔹 جناب آقای دکتر صدیقی، هدف از نگارش این متن این نبوده است که ما بخواهیم شما سخنانتان را پس بگیرید. ما بر خلاف منطق حاکم بر ذهن شما، ‎هر گاه بوروکراسی حاکم بر وزارت علوم پاسخگوی خواست هایمان نباشد با تجمع و تحصن حق خود را خواهیم گرفت؛ کما که تا پیش از این نیز رویه همین بوده است.
یقین دارم که در منطق ذهنی شما این سخنان جایی ندارند و آن هارا بی منطق می دانید. این نوشته تنها یک هدف دارد و آن آگاهی بخشی به شما و دیگران است که" مسائل اجتماعی قابلیت تقلیل یافتن به افراد را ندارد".

✍️ رحمان رضايي
#يادداشت

🆔 @senfi_uni_iran

2️⃣5️⃣0️⃣

#کالایی_سازی_آموزش
@senfi_uni_iran

فعالین صنفی دانشگاه شهید بهشتی چند‌ ماهی است که لیست هیئت موسس و شیوه‌نامه اجرایی برگزاری انتخابات شورای صنفی را تحویل مسئولین دانشگاه‌شان داده‌اند و منتظر جواب قطعی برای انتخابات هستند. گویا هر هفته به علت و بهانه‌ای جواب درخواستشان به تعویق می‌افتد.

با توجه به این که بهشتی تنها دانشگاه بزرگ شهر تهران است که شورای صنفی ندارد و با توجه به این‌که طبق ابلاغیه وزارت علوم این دانشگاه از سال پیش موظف به تشکیل شواری صنفی بوده است، شوراهای صنفی دیگر دانشگاه‌های‌ کشور همراه با دانشجویان بهشتی منتظر پاسخ نهایی برگزاری انتخابات در این دانشگاه هستند.
2⃣5⃣1⃣
@senfi_uni_iran

🔴سلب مالکیت از مردم برای توسعه شرکت های دانش بنیان وبیگاری کشیدن از نیروی کار
رحمان رضایی - فعال صنفی

🔷در مردادماه 1382 هیات وزیران با استناد به اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی طرح ساماندهی دانشگاه تهران‌ و دانشگاه علوم پزشکی و خدمات ‌بهداشتی و درمانی تهران با استفاده از منابع ‌داخلی و خارجی‌ را تصویب نمود.
این طرح حدفاصل خیابان‌های بلوار کشاورز از شمال‌، کارگر شمالی از غرب و وصال از شرق را شامل می شود که باید به تملک دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران دربیاید.
🔹رئیس دانشگاه تهران: « از این پس طرح ساماندهی دانشگاه تهران با نام طرح «شهر دانش» شناخته می‌شود و این فقط یک کلمه نیست و عنوان ملی است که نهادهای رسمی کشور نظیر سازمان مدیریت، معاونت علمی و فناوری و مجلس آن را پذیرفته‌اند و در بودجه نیز این طرح به عنوان طرح شهر دانش شناخته می‌شود. شرکت‌های دانش‌بنیان که در کنار بضاعت مهم استاد و دانشجو و امکانات پژوهشی دانشگاه تهران شکل گرفت، می‌تواند هویت شهر تهران را تغییر دهد و با حضور بیش از ۵۰۰۰ شرکت دانش‌بنیان کلیه فعالیت‌هایی که در اطراف این مجموعه است را تغییر خواهد داد».
🔹شهردار منطقه 6، عظیم بابایی: «در حال حاضر این محدوده فیریز شده و اجازه ساخت و ساز به اهالی و شهروندان این محدوده داده نمی شود همین موضوع موجب ایجاد محدودیت برای شهروندان شده است به شکلی که تعدادی از آنها شکایت کرده اند».
🔹دانشگاه تهران در شرایطی هر روز املاک بیشتری برای شرکت های دانش بنیان خریداری می کند که دوشادوش آن فضاهای کنونی آموزشی را نیز از دانشجویان خود سلب می کند و به نهادهای خارج از دانشگاه اجراه می دهد، کلاس های آزاد با شهریه گزاف برگزار می کند و از برند دانشگاه تهران تا جای که در توان دارد سود کسب می کند؛ منطق سودی که باعث شده است از دانشجویان دانشکده فنی برای استفاده از برخی آزمایشگاه های تازه ساخت پول طلب کند.
🔹این طرح نمونه بارز سلب مالکیت از مردم است؛ سلبی مالکیتی که قرار است با نیروی کار اساتید و دانشجویان دانشگاه تهران سودهای گزاف را به جیب سرمایه گذاران این طرح ها سرازیر کند.
🔹طرح کاروزی اجباری، ممنوعیت استخدام فارغ التحصیلان دانشگاهی فاقد گواهینامه مهارتی که در دستور کار دولت قرار گرفته است و همچنین معاف بودن شرکت های دانش بنیان از رعایت همین قانون کار نیم بند، بیش از پیش باعث خواهد شد تا دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاهی به بیگاری گرفته شوند و فشار مضاعفی را به بیکارن و کارگران وارد آورد.

#یادداشت
#تجاری_سازی_دانشگاه
2⃣5⃣2⃣
🆔 @senfi_uni_iran

۶۰ درصد دانشجویان دانشگاه تهران به صورت پولی تحصیل می کنند.
http://vaghayedaily.ir/fa/News/63191
2⃣5⃣3⃣
@senfi_uni_iran

#اطلاعیه_مهم
#فوری
 
                         باسمه تعالی

🔺🔻 با توجه به بند اول تفاهم نامه‌ی شورای صنفی با نمایندگان ریاست دانشگاه در اردیبهشت ماه سال گذشته، به اطلاع کلیه دانشجویان محترم می‌رساند، پس از عدم پاسخگویی ریاست دانشگاه به درخواست شورای صنفی مبنی بر برگزاری جلسه‌ی اضطراری، ما دانشجویان، فردا دوشنبه ۹۶/۱/۲۱ ساعت ۱۵ برای برگزاری جلسه اضطراری به صورت علنی با هیئت رئیسه، در مقابل آمفی تئاتر دانشگاه به انتظار ایشان خواهیم ماند‌ تا با حضور در جلسه علنی، پاسخگوی نقض این تفاهم‌نامه باشند.

✅ لذا خواهشمند است این خبر را به اطلاع کلیه‌ی دانشجویان برسانید.

صدای ما باشید.

منبع:کانال شورای صنفی دانشجویان دانشگاه صنعتی نوشیروانی
@showrayesenfi
2⃣5⃣4⃣

@senfi_uni_iran

تجمع دانشجویان دانشگاه نوشیروانی در حال برگزاری است.
دانشجویان با در دست داشتن پلاکاردهایی نسبت به خلف وعده مسئولین و برخوردهای امنیتی صورت گرفته اعتراض کردند.
2⃣5⃣5⃣
@senfi_uni_iran

هم اکنون ؛
تجمع دانشجویان نوشیروانی در اعتراض به نقض تفاهم نامه شورای صنفی با مسئولین دانشگاه
@senfi_uni_iran

هم اکنون ؛
تجمع دانشجویان نوشیروانی در اعتراض به نقض تفاهم نامه شورای صنفی با مسئولین دانشگاه
سخنرانی دبیر شورای صنفی پیرامون مسائل اخیر
@senfi_uni_iran

پلاکارد نوشته های دانشجویان نوشیروانی:
#مسئولین محترم لطفا از مسئولیت های خود فرار نکنید.

#ما در مقابل کارشکنی های نهادهای امنیتی و انظباطی سکوت نمی کنیم.

#دانشجو می میرد، ذلت نمی پذیرد

#از دفترهای خود بیرون بیایید و برای فرار از پاسخگویی دانشجویان را تهدید نکنید.

#ما از وعده های دروغین خسته شده ایم.

#هرچه بگندد نمکش میزنند، وای به روزی که بگندد نمک.
@senfi_uni_iran

🔶 شوراهای صنفی دانشجویان دانشگاه های کشور از ریاست دانشگاه نوشیروانی درخواست دارد تا در جمع تجمع کنندگان حاضر شود و نسبت به سوالات دانشجویان پاسخگو باشد.

بی شک دانشجویان این عدم پاسخگویی در بدنه وزارت علوم را از یاد نخواهند برد، کما اینکه #وزیر_علوم نیز چند سالی است در برابر اعتراضات، نامه ها و درخواست های صنفی دانشجویان سکوت کرده است.
2⃣5⃣6⃣
@senfi_uni_iran

"وقتی که صندوق رفاه دانشجویان از مدل های ریگان و تاچر بهره می گیرد."
صدرا مباهی
مهندس یزدانمهر:«ما در حوزه تغذیه بالغ بر 1200 میلیارد تومان اعتبار نیاز داریم که البته اعتباری هم در این زمینه در اختیار دانشگاه‌ها وجود دارد بطوریکه در حال حاضر برخلاف گذشته ردیفی در صندوق رفاه دانشجویان با عنوان تغذیه وجود ندارد و امروزه دانشگاه‌ها می توانند در این زمینه برنامه ریزی‌های لازم را داشته باشند و صندوق رفاه فقط نقش راهبری را در این زمینه انجام می دهد».
«اقدام دیگری که سال گذشته انجام دادیم و خوشبختانه نتیجه خوبی نیز گرفتیم موضوع ورود غذای آزاد دانشجویی بود که در حال حاضر برندهای مختلف در دانشگاه بر اساس مجوزی که دریافت می کنند و نظارت‌هایی که صورت می گیرد،‌ غذای خود را عرضه می کنند. در حال حاضر دانشگاهی که از غذای آزاد استفاده کند از یارانه تغذیه بهره مند می شود و بین 3 تا 4 هزار تومان به هر دانشجو یارانه یا اعتبار تعلق می گیرد و این اعتبار به کارت هوشمند دانشجویان واریز خواهد شد.» (به انتقاد شوراهای صنفی به کارت هوشمند رجوع کنید https://t.me/senfi_uni_iran/756 ).
کالینیکوس در کتاب دانشگاه ها در جهان نئولیبرال نوشته است: «گذار از کمک های مالی به دانشجویان به سمت وام و شهریه ها، بسیاری از دانشجویان را وادار کرده است تا ساعتهای زیادی کار کرده و معاش خود را در راستای آمادگی برای یک زندگی بر اساس کار مزدی تامین کنند. تعجب بر انگیز نیست که در این شرایط دانشجویانِ بالقوه که از پیشینه ی خانوادگیِ فقیرتر برخوردار اند از رفتن به دانشگاه دلسرد بشوند.

این تحولات به هیچ وجه مختص انگلستان نیست. دانشگاهها در سراسر جهان تحت فشار قرار گرفته
اند تا تغییرات مشابهی را انجام دهند و این تعدیل ساختاری در آموزشِ عالی خود بخشی از پروسه ی اقتصادی و سیاسیِ گسترده تری، در واقع در سطح جهانی، است که تحت عنوان نئولیبرالیسم شناخته میشود. در عمل تمامی دولتها در جهان به همراه نخبگان بازار و رسانه از زمانی که در دهه 1980 توسط رونالد ریگان و مارگارت تاچر این تحولات آغاز شد، آن را دنبال کرده اند. نئولیبرالیسم میکوشد تمامی جنبه های زندگی اجتماعی را تحت منطق بازار در بیاورد و همچنین میکوشد تا همه چیز را به کالایی تبدیل کرده که میتواند برای کسب سود در مالکیت شخصی در بیاید و خرید و فروش شود.»
همچنین می توانید برای اطلاعات بیشتر در مورد تجای سازی دانشگاه ها بررسی موردی کوی دانشگاه تهران به متن زیر رجوع کنید: https://t.me/senfi_uni_iran/668
2⃣5⃣7⃣
@senfi_uni_iran

با وجود حضور پرشمار دانشجویان در تجمع امروز دانشگاه نوشیروانی مسئولین حاضر به جوابگویی به دانشجویان نشدند.
@senfi_uni_iran

#تکمیلی
بیانیه ابتدای تجمع دانشجویان نوشیروانی بابل.
2⃣5⃣8⃣
@senfi_uni_iran

علی اکبر ملکشاه دبیر سابق شورای صنفی دانشگاه صنعتی شریف :
▫️با وضع پیش آمده در زمینه بومی گزینی و گزینش جنسیتی؛دختری از بلوچستان خواب دانشگاه های تهران را هم نمی تواند ببیند.
2⃣5⃣9⃣
@senfi_uni_iran