#کالایی_سازی_آموزش
@senfi_uni_iran

فعالین صنفی دانشگاه شهید بهشتی چند‌ ماهی است که لیست هیئت موسس و شیوه‌نامه اجرایی برگزاری انتخابات شورای صنفی را تحویل مسئولین دانشگاه‌شان داده‌اند و منتظر جواب قطعی برای انتخابات هستند. گویا هر هفته به علت و بهانه‌ای جواب درخواستشان به تعویق می‌افتد.

با توجه به این که بهشتی تنها دانشگاه بزرگ شهر تهران است که شورای صنفی ندارد و با توجه به این‌که طبق ابلاغیه وزارت علوم این دانشگاه از سال پیش موظف به تشکیل شواری صنفی بوده است، شوراهای صنفی دیگر دانشگاه‌های‌ کشور همراه با دانشجویان بهشتی منتظر پاسخ نهایی برگزاری انتخابات در این دانشگاه هستند.
2⃣5⃣1⃣
@senfi_uni_iran

🔴سلب مالکیت از مردم برای توسعه شرکت های دانش بنیان وبیگاری کشیدن از نیروی کار
رحمان رضایی - فعال صنفی

🔷در مردادماه 1382 هیات وزیران با استناد به اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی طرح ساماندهی دانشگاه تهران‌ و دانشگاه علوم پزشکی و خدمات ‌بهداشتی و درمانی تهران با استفاده از منابع ‌داخلی و خارجی‌ را تصویب نمود.
این طرح حدفاصل خیابان‌های بلوار کشاورز از شمال‌، کارگر شمالی از غرب و وصال از شرق را شامل می شود که باید به تملک دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران دربیاید.
🔹رئیس دانشگاه تهران: « از این پس طرح ساماندهی دانشگاه تهران با نام طرح «شهر دانش» شناخته می‌شود و این فقط یک کلمه نیست و عنوان ملی است که نهادهای رسمی کشور نظیر سازمان مدیریت، معاونت علمی و فناوری و مجلس آن را پذیرفته‌اند و در بودجه نیز این طرح به عنوان طرح شهر دانش شناخته می‌شود. شرکت‌های دانش‌بنیان که در کنار بضاعت مهم استاد و دانشجو و امکانات پژوهشی دانشگاه تهران شکل گرفت، می‌تواند هویت شهر تهران را تغییر دهد و با حضور بیش از ۵۰۰۰ شرکت دانش‌بنیان کلیه فعالیت‌هایی که در اطراف این مجموعه است را تغییر خواهد داد».
🔹شهردار منطقه 6، عظیم بابایی: «در حال حاضر این محدوده فیریز شده و اجازه ساخت و ساز به اهالی و شهروندان این محدوده داده نمی شود همین موضوع موجب ایجاد محدودیت برای شهروندان شده است به شکلی که تعدادی از آنها شکایت کرده اند».
🔹دانشگاه تهران در شرایطی هر روز املاک بیشتری برای شرکت های دانش بنیان خریداری می کند که دوشادوش آن فضاهای کنونی آموزشی را نیز از دانشجویان خود سلب می کند و به نهادهای خارج از دانشگاه اجراه می دهد، کلاس های آزاد با شهریه گزاف برگزار می کند و از برند دانشگاه تهران تا جای که در توان دارد سود کسب می کند؛ منطق سودی که باعث شده است از دانشجویان دانشکده فنی برای استفاده از برخی آزمایشگاه های تازه ساخت پول طلب کند.
🔹این طرح نمونه بارز سلب مالکیت از مردم است؛ سلبی مالکیتی که قرار است با نیروی کار اساتید و دانشجویان دانشگاه تهران سودهای گزاف را به جیب سرمایه گذاران این طرح ها سرازیر کند.
🔹طرح کاروزی اجباری، ممنوعیت استخدام فارغ التحصیلان دانشگاهی فاقد گواهینامه مهارتی که در دستور کار دولت قرار گرفته است و همچنین معاف بودن شرکت های دانش بنیان از رعایت همین قانون کار نیم بند، بیش از پیش باعث خواهد شد تا دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاهی به بیگاری گرفته شوند و فشار مضاعفی را به بیکارن و کارگران وارد آورد.

#یادداشت
#تجاری_سازی_دانشگاه
2⃣5⃣2⃣
🆔 @senfi_uni_iran

۶۰ درصد دانشجویان دانشگاه تهران به صورت پولی تحصیل می کنند.
http://vaghayedaily.ir/fa/News/63191
2⃣5⃣3⃣
@senfi_uni_iran

#اطلاعیه_مهم
#فوری
 
                         باسمه تعالی

🔺🔻 با توجه به بند اول تفاهم نامه‌ی شورای صنفی با نمایندگان ریاست دانشگاه در اردیبهشت ماه سال گذشته، به اطلاع کلیه دانشجویان محترم می‌رساند، پس از عدم پاسخگویی ریاست دانشگاه به درخواست شورای صنفی مبنی بر برگزاری جلسه‌ی اضطراری، ما دانشجویان، فردا دوشنبه ۹۶/۱/۲۱ ساعت ۱۵ برای برگزاری جلسه اضطراری به صورت علنی با هیئت رئیسه، در مقابل آمفی تئاتر دانشگاه به انتظار ایشان خواهیم ماند‌ تا با حضور در جلسه علنی، پاسخگوی نقض این تفاهم‌نامه باشند.

✅ لذا خواهشمند است این خبر را به اطلاع کلیه‌ی دانشجویان برسانید.

صدای ما باشید.

منبع:کانال شورای صنفی دانشجویان دانشگاه صنعتی نوشیروانی
@showrayesenfi
2⃣5⃣4⃣

@senfi_uni_iran

تجمع دانشجویان دانشگاه نوشیروانی در حال برگزاری است.
دانشجویان با در دست داشتن پلاکاردهایی نسبت به خلف وعده مسئولین و برخوردهای امنیتی صورت گرفته اعتراض کردند.
2⃣5⃣5⃣
@senfi_uni_iran

هم اکنون ؛
تجمع دانشجویان نوشیروانی در اعتراض به نقض تفاهم نامه شورای صنفی با مسئولین دانشگاه
@senfi_uni_iran

هم اکنون ؛
تجمع دانشجویان نوشیروانی در اعتراض به نقض تفاهم نامه شورای صنفی با مسئولین دانشگاه
سخنرانی دبیر شورای صنفی پیرامون مسائل اخیر
@senfi_uni_iran

پلاکارد نوشته های دانشجویان نوشیروانی:
#مسئولین محترم لطفا از مسئولیت های خود فرار نکنید.

#ما در مقابل کارشکنی های نهادهای امنیتی و انظباطی سکوت نمی کنیم.

#دانشجو می میرد، ذلت نمی پذیرد

#از دفترهای خود بیرون بیایید و برای فرار از پاسخگویی دانشجویان را تهدید نکنید.

#ما از وعده های دروغین خسته شده ایم.

#هرچه بگندد نمکش میزنند، وای به روزی که بگندد نمک.
@senfi_uni_iran

🔶 شوراهای صنفی دانشجویان دانشگاه های کشور از ریاست دانشگاه نوشیروانی درخواست دارد تا در جمع تجمع کنندگان حاضر شود و نسبت به سوالات دانشجویان پاسخگو باشد.

بی شک دانشجویان این عدم پاسخگویی در بدنه وزارت علوم را از یاد نخواهند برد، کما اینکه #وزیر_علوم نیز چند سالی است در برابر اعتراضات، نامه ها و درخواست های صنفی دانشجویان سکوت کرده است.
2⃣5⃣6⃣
@senfi_uni_iran

"وقتی که صندوق رفاه دانشجویان از مدل های ریگان و تاچر بهره می گیرد."
صدرا مباهی
مهندس یزدانمهر:«ما در حوزه تغذیه بالغ بر 1200 میلیارد تومان اعتبار نیاز داریم که البته اعتباری هم در این زمینه در اختیار دانشگاه‌ها وجود دارد بطوریکه در حال حاضر برخلاف گذشته ردیفی در صندوق رفاه دانشجویان با عنوان تغذیه وجود ندارد و امروزه دانشگاه‌ها می توانند در این زمینه برنامه ریزی‌های لازم را داشته باشند و صندوق رفاه فقط نقش راهبری را در این زمینه انجام می دهد».
«اقدام دیگری که سال گذشته انجام دادیم و خوشبختانه نتیجه خوبی نیز گرفتیم موضوع ورود غذای آزاد دانشجویی بود که در حال حاضر برندهای مختلف در دانشگاه بر اساس مجوزی که دریافت می کنند و نظارت‌هایی که صورت می گیرد،‌ غذای خود را عرضه می کنند. در حال حاضر دانشگاهی که از غذای آزاد استفاده کند از یارانه تغذیه بهره مند می شود و بین 3 تا 4 هزار تومان به هر دانشجو یارانه یا اعتبار تعلق می گیرد و این اعتبار به کارت هوشمند دانشجویان واریز خواهد شد.» (به انتقاد شوراهای صنفی به کارت هوشمند رجوع کنید https://t.me/senfi_uni_iran/756 ).
کالینیکوس در کتاب دانشگاه ها در جهان نئولیبرال نوشته است: «گذار از کمک های مالی به دانشجویان به سمت وام و شهریه ها، بسیاری از دانشجویان را وادار کرده است تا ساعتهای زیادی کار کرده و معاش خود را در راستای آمادگی برای یک زندگی بر اساس کار مزدی تامین کنند. تعجب بر انگیز نیست که در این شرایط دانشجویانِ بالقوه که از پیشینه ی خانوادگیِ فقیرتر برخوردار اند از رفتن به دانشگاه دلسرد بشوند.

این تحولات به هیچ وجه مختص انگلستان نیست. دانشگاهها در سراسر جهان تحت فشار قرار گرفته
اند تا تغییرات مشابهی را انجام دهند و این تعدیل ساختاری در آموزشِ عالی خود بخشی از پروسه ی اقتصادی و سیاسیِ گسترده تری، در واقع در سطح جهانی، است که تحت عنوان نئولیبرالیسم شناخته میشود. در عمل تمامی دولتها در جهان به همراه نخبگان بازار و رسانه از زمانی که در دهه 1980 توسط رونالد ریگان و مارگارت تاچر این تحولات آغاز شد، آن را دنبال کرده اند. نئولیبرالیسم میکوشد تمامی جنبه های زندگی اجتماعی را تحت منطق بازار در بیاورد و همچنین میکوشد تا همه چیز را به کالایی تبدیل کرده که میتواند برای کسب سود در مالکیت شخصی در بیاید و خرید و فروش شود.»
همچنین می توانید برای اطلاعات بیشتر در مورد تجای سازی دانشگاه ها بررسی موردی کوی دانشگاه تهران به متن زیر رجوع کنید: https://t.me/senfi_uni_iran/668
2⃣5⃣7⃣
@senfi_uni_iran

با وجود حضور پرشمار دانشجویان در تجمع امروز دانشگاه نوشیروانی مسئولین حاضر به جوابگویی به دانشجویان نشدند.
@senfi_uni_iran

#تکمیلی
بیانیه ابتدای تجمع دانشجویان نوشیروانی بابل.
2⃣5⃣8⃣
@senfi_uni_iran

علی اکبر ملکشاه دبیر سابق شورای صنفی دانشگاه صنعتی شریف :
▫️با وضع پیش آمده در زمینه بومی گزینی و گزینش جنسیتی؛دختری از بلوچستان خواب دانشگاه های تهران را هم نمی تواند ببیند.
2⃣5⃣9⃣
@senfi_uni_iran

اولین شماره نشریه " پایدیا " نشریه مستقل دانشجویان دانشگاه تهران
@paideia_mag

💠 از دانشگاه چه می دانیم؟

💠 نگاهی نو و انتقادی به آموزش و دانشگاه

💠 بازتاب مشکلات، دغدغه ها و خواسته های دانشجو

🔴آیا شما هم آدم بی‌عرضه‌ای هستید؟

✍دکتر فردین علیخواه
-جامعه‌شناس-
🔶در سکوتِ شب و درحالی‌که انگشتِ اشارۀ مان را روی صفحۀ موبایل ُسر می‌دهیم به لبخندها و دندان‌های سفید آدم‌های موفق خیره می‌شویم. مکث می کنیم و به فکر می‌رویم. به اینکه چه آرزوهایی در سر داشتیم و نشد که به آن‌ها برسیم. جنگیدیم ولی پیروز نشدیم. هر چه دویدیم از خطّ آغاز فاصله نگرفتیم. گاهی اوقات یقۀ خودمان را می‌گیریم و سرِ خودمان فریاد می‌زنیم. پس از جرّ و بحث شدیدی که با اعضای خانواده‌مان داشتیم که ما را "بی‌عرضه" خطاب کرده بودند، در مقابل آینۀ دست‌شوئی به خودمان خیره می‌شویم و به خودمان تشر می‌زنیم که "ای بی‌عرضه"، "بی‌عرضه".

🔸متأسفانه در چند سال گذشته " روان‌شناسی گرایی" به‌شدت در جامعۀ ما گسترش یافته است. منظورم از روان‌شناسی گرایی آن است که در بررسی مسائل اجتماعی تنها فرد را در شکست‌هایش به عنوان مقصر می‌شناسیم و از نقش زمینه‌های اجتماعی و اقتصادی در رقم زدن شکست‌ها و ناکامی‌های افراد غافل می‌شویم. در این چارچوب، به کسی که مدام شکست می‌خورد توصیه می‌کنیم که در "کلاس‌های تقویت اراده" شرکت کند و یا اگر نسبت به جامعه بدبین است به «کلاس‌های مثبت اندیشی» برود تا بهبود یابد. همه‌چیز آمادۀ برداشت است و مشکل در ضعفِ اراده و توانایی افراد است. گویی در درون هر فرد غولِ چراغِ جادو منتظر است و فقط باید به فرد کمک کرد تا آن غول را صدا بزند. موضوعاتی همچون چگونگی توزیع منابع، پارتی بازی و فرصت‌های نابرابر اهمیتی ندارد. در این نگاه، کارخانه‌دارانی که به دلیل ورود اجناس چینی ورشکست شده‌اند و تنها دل‌خوشی‌شان دردِ دل کردن با مسافرانی است که سوار پراید آنان شده‌اند، افرادی بی‌لیاقت تعریف می‌شوند چون اراده نداشتند گلیم خودشان را از آب بیرون بکشند! دانشجویی که سه سال پس از فارغ‌التحصیلی همچنان بیکار است و والدینش او را مدام "بی‌عرضه" خطاب می‌کنند، تقصیر خودش است و لیاقت پیشرفت ندارد.

🔶 در پاسخ به این پرسش که "چرا من شکست می‌خورم و ناکام هستم؟"، نگاه روان شنایی گرایی شما را به جمله «خب تقصیر خودت است» می‌رساند. معمولاً در جهان، سیاستمداران به این نوع پاسخ بسیار علاقه دارند. چون شما در نهایت یقۀ خودتان -و نه آنان را- را خواهید گرفت.

🔸وقتی شبکه‌های مختلف صداوسیما را تماشا می‌کنیم می‌بینیم که در برنامه‌های متعدد آن روان شناسان حضور گرمی دارند و درحالی‌که روی مبل‌های شیک نشسته‌اند و خیلی خوب موقع صحبت کردن دستهایشان را تکان می دهند تلاش می‌کنند روانِ بینندگانی را که زمینه‌های نابرابر اجتماعی و اقتصادی به آنان صدمه زده است احیاء کنند. حضور کم‌رنگ جامعه شناسان در برنامه‌های صداوسیما همیشه فرصت گسترش این نوع مواجهه با مسائل اجتماعی را فراهم آورده است. واقعیت آن است که ورود جامعه شناسان به بررسی شکست‌ها و ناکامی‌های فردی؛ می‌تواند مخاطره‌آمیز باشد؛ چون جامعه‌شناس ناچار خواهد بود به سراغ ساختارهای اجتماعی نابرابر برود. حتی جامعه‌شناسی مانند دکتر فرامرز رفیع پور که معمولاً در صحبت کردن جانب احتیاط را نگاه می‌دارد وقتی در برنامه «توقف ممنوع» شبکه پنج به بررسی « فساد اقتصادی» می‌پردازد کاغذی را به سمت بینندگان می‌گیرد که بر روی آن فلش‌های مختلفی به دایره‌های رنگی متعدد وصل شده‌اند و توضیح می‌دهد که این فلش‌ها بیانگر ازدواج‌های فامیلی در بین مسئولان کشور است و یکی از زمینه‌های بالقوه گسترش فساد اقتصادی –به بیان او- همین عامل است.
گروه‌های مختلف تلگرامی هم پرشده است از توصیه‌های روان‌شناسانه به آدم‌ها. غافل از اینکه "زندگی مثبت" فقط با تغییر نگاه ما شکل نمی‌گیرد و شرایط اجتماعی و اقتصادی جامعه نیز بر زندگی ما اثرگذار است.

✅ ساعت هفت صبح است و مجریِ رادیو حرف می‌زند: سلام ای جوان ایرانی، آره، آره، با توأم، چرا به پشت سرت نگا می‌کنی، نه با توأم، بیکاری؟ کنکور قبول نشدی؟ هر چی می دویی به‌جایی نمی‌رسی؟ نه، نه ، تو حق نداری ناراحت بشی، یه یا علی بگو، نفس عمیق بکش و در این صبح زیبا بگو سلام زندگی، آره. امروز، امروز طرحی نو بینداز، بگو من می تونم، بگو، با صدای بلند بگو تا من که توی استودیو هستم بشنوم، دنیا بشنوه و راه‌ها به روت باز شه...الآن می خوایم با یه روان‌شناس درباره اراده صحبت کنیم، جایی نریا.../
رادیو را خاموش می‌کنم و پیام‌های تلگرامی‌ام را باز می‌کنم:
"سلام استاد. 15 ماهه فارغ‌التحصیل شدم و هنوز بیکارم. چند آزمون استخدامی شرکت کردم و هر بار رتبه‌ی 5 آوردم ولی همش یک یا دو نفر می‌خواستند. می‌خواستم ازتون خواهش کنم اگه جایی کاری سراغ دارین منو معرفی کنید. غیر مرتبط هم باشه خوبه. چشم امیدم به شماست. ممنون"

2⃣6⃣1⃣
@senfi_uni_iran

❗️❗️❓❓
"چرا باید پرسشگر بود؟"
پویا جانی پور، دبیر کمیسیون خوابگاه شورای صنفی علم و صنعت
انتخابات ریاست جمهوری پیش رو یک فرصت بسیار خوب برای فعالین صنفی است تا با فرض شرکت یا عدم شرکت در انتخابات از کاندیداهای ریاست جمهوری در مورد برنامه ی خود در مورد آموزش عالی و روند کالایی سازی آموزش سوال بپرسند و این موضوع را به موضوعی در مناظره های انتخاباتی تبدیل کنند. در دوران انتخابات مناظره هایی در دانشگاه ها بین نمایندگان ستادهای کاندیداهای انتخاباتی در دانشگاه در می گیرد که عموما از هر دری سخن و سوالی مطرح می شود غیر از مسائل دانشگاهی.
فعالین صنفی می بایست سوالاتی که در طول سال با مراجعه به وزارت علوم و سازمان دانشجویان هیچ جوابی برایشان نگرفته اند در این فرصت مطرح کنند و جواب را بعد از انتخابات نیز به کاندیدای برنده ی انتخابات گوشزد کنند.
مثلا وقتی یک نامزد انتخابات وعده ی افزایش تعداد پردیس های دانشگاهی و پارک های علم و فناوری را می دهد یا بدتر از آن صحبتی در این مورد نمی کند فعالین صنفی-دانشجویی با عدم #پرسشگری در این مورد تنها عرصه ی فعالیت خود و دوره های بعدی شورای صنفی را تنگ تر می کنند.
شرکت یا عدم شرکت فعال در انتخابات، از طریق پرسش در مورد سوالاتی مشخص از کاندیداها راهی بسیار مطلوب برای بهبود فعالیت در سالهای آینده خواهد بود. با اینکه به تجربه ثابت شده که وعده های انتخاباتی الزامی برای کاندیداها ایجاد نمیکند! اما این پرسشگری (اگر به صورت سوالاتی هماهنگ در سراسر کشور) مطرح شود قطعا هم مسئولین و هم دانشجوبان و مردم را نسبت به وضعیت دانشجویان حساس تر خواهد کرد.
#یادداشت
2⃣6⃣2⃣
@senfi_uni_iran

🔹قانون بودجۀ 96- رونمایی از دو سنجۀ جدید در حوزۀ آموزش🔹


🔸تا سال پیش، «تعداد دانشجو» سنجۀ اصلی برای برآورد و تخصیص منابع مالی در برنامه‌های مختلف آموزش عالی بود. در قانون بودجۀ 96، سنجۀ «دانشجو در سنوات مجاز تحصیلی» جایگزین سنجۀ پیشین شده است. معنای این سنجه این است که دانشجویانی که سنوات تحصیل آن‌ها در مقاطع مختلف از حد مجاز بیشتر است، عملاً سهمی از منابع عمومی دولت در زمینۀ خدمات آموزشی، کمک آموزشی، خدمات رفاهی دانشجویی ندارند؛ به عبارت دیگر دولت در تأمین مالی دانشگاه‌ها این گروه از دانشجویان را عملاً نادیده می‌گیرد. این سنجه در راستای عملیاتی‌کردن قانون موسوم به «سنوات تحصیلی» است که سال گذشته با اعتراض‌های گسترده‌ای از سوی دانشجویان مواجه شد، اما به نظر می‌رسد صدای این اعتراض‌ها در نظام بودجه‌ریزی شنیده نشده است.

🔸در حوزۀ آموزش عمومی نیز در بسیاری از برنامه‌های اصلی، سنجۀ «دانش‌آموزان در گروه سنی ذی‌ربط» جایگزین سنجۀ «تعداد دانش‌آموزان» شده است. این سنجۀ جدید به بیان ساده بدین معناست که به‌عنوان مثال، بودجه‌ای که دولت به برنامۀ آموزش ابتدایی اختصاص می‌دهد صرفاً براساس تعداد دانش‌آموزانی است که بین 6 تا 11 سال سن دارند و در منابع عمومی دولت برای آموزش دانش‌آموزانی که بیش از 11 سال سن دارند (در نتیجۀ مردودی، بازماندگی موقت از تحصیل، تأخیر در ورود به مدرسه، و ...) و در مقطع ابتدایی هستند، بودجه‌ای پیش‌بینی نشده است. در سایر مقاطع نیز براساس سن، همین رویه وجود دارد.

🔸هر دوی این سنجه‌ها، نشانگر روند کالایی‌شدن هرچه بیشتر آموزش عمومی و عالی است. در ایران که بنا بر سرشماری‌های عمومی بیش از 10 میلیون نفر از جمیعت بیسواد، و بیش از 18 میلیون نفر کم‌سواد هستند، چنین رویه‌هایی بسیار آسیب‌زا خواهد بود. هرچند این موضوع اهمیت دارد که وزارتخانه‌های مربوطه، چه سازوکارها و تدابیر نهادی و مکملی را برای جبران این کسری‌های سرانه پیش‌بینی می‌کنند، اما براساس روندهای پیشین می‌توان انتظار داشت پرداخت از جیب مردم در حوزۀ آموزش بیشتر شود، کیفیت پایان‌نامه‌های دانشجویی نازل‌تر شود، چرخه‌های فساد علمی گسترده‌تر شود، و ...

منبع: کانال سیاست گذاری اجتماعی
@omidi_reza
#یادداشت
#کلایی_شدن_آموزش
2️⃣6️⃣3️⃣
🆔@senfi_uni_iran