#خبر_مهم
#سازمان_دانشجويان
مدتی است که ابلاغیه ای خلاف قوانین و آیین نامه های وزارت علوم، شوراهای صنفی دانشجویان را از رصد فعالیت های آموزشی و اظهار نظر در این زمینه منع کرده است. عملی که علاوه بر نقض قوانین و آیین نامه های موجود، هیچ پشتوانه فکری و حقوقی ندارد.
صِنف یا رَسته نهادی است که از سوی گروهی از افراد دارای یک حرفه تشکیل میشود تا از این راه به بهبود کیفیت و بالابردن سطح کیفی مجموعهٔ فعالیت ها، در کنار تعیین تدابیری برای مقابله با تخلفات، و همچنین انجام وظیفهٔ اطلاعرسانی دربارهٔ اتفاقات حوزههای مرتبط با حرفه موردنظر، یاری رساند. سؤال اینجاست که چگونه می توان صنف دانشجویان را از پرداختن به مسأله اساسی صنف خود یعنی آموزش منع کرد؟
این ابلاغیه غیر قانونی و توهین آمیز که هدفی جز نادیده گرفتن نظر دانشجویان و محدود کردن شوراهای صنفی دانشگاه های کشور نداشت، این شوراها را بر آن داشت تا طی جلسه ای مراتب اعتراض خود را به رئیس سازمان امور دانشجویان برسانند. کمیته آموزش شوراهای صنفی از فعال ترین کمیته های این شوراهاست، که مطالبه ی دانشجویان خود را پیگیری میکند.
اما در بدو ورود به سازمان امور دانشجویان، تقریبا همه فعالین صنفی بهت زده شدند. با آنکه نامه ورود برای اعضا زده شده بود اما مسئولین حراست در پله ها ایستاده بودند و برخورد قهرآمیزی (حتی زد و خورد فیزیکی از جانب حراست سازمان) با دانشجویان صورت گرفت.
اما بهت و حیرت و افسوس به اینجا خاتمه نیافت. لشگری رئیس حراست سازمان دانشجویان علاوه بر اینکه اعلام کرد که صدیقی نخواهد آمد با ایجاد فضای تهدید و رعب و وحشت جو را هر لحظه متشنج تر می کرد. وقتی یکی از دانشجویان از او پرسید که چه تضمینی وجود دارد که با بازگشت ما به دانشگاه کمیته ها و نهادهای امنیتی با ما برخورد نکنند؛ گفت: "هر کس خربزه میخوره پای لرزش میشینه."
درب های سازمان حدود ساعت 1 و 30 دقیقه بسته شد و نیروی انتظامی و لباس شخصی وارد ساختمان شدند. این همه، تنها برای چند دانشجو بود که خواسته شان چیزی جز گفتگو با رئیس سازمان دانشجویان نبود. رئیسی که برای نمایندگان رسمی دانشجویان، پشیزی ارزش قائل نشده و حتی آنان را از عدم حضورش مطلع نکرده بود این در حالی است که برخی از شوراهای صنفی مشقت سفر هزار کیلومتری را به جان خریدند تا با هم صنفان خود در این جلسه شرکت کنند.
از فحاشی رئیس حراست سازمان به یکی از دختران دانشجو که بگذریم، صحبت های میرحسینی روابط عمومی سازمان قلب دانشجویان را به درد آورد. او گفت این خبرها که با تلگرام به خبرگزاری ها میفرستید آنها به من زنگ می زنند و استعلام می گیرند؛ که البته بعدا از سوی خبرگزاری ها تکذیب شد.
یکی از دانشجویان شریف با اشاره به اینکه حسب علاقه در ایران مانده است و قصدش تنها بهبود وضعیت دانشگاه است درخواست کرد تا اقدامات قهرآمیز را کنار گذارند و فرصت گفتگو برای دانشجویان ایجاد کنند.
حدود ساعت 16 دانشجویان با حضور حراست و مأموران امنیتی در حالی از سازمان خارج شدند که تصمیم گرفتند مصمم تر از پیش برای مطالبات به حق خود مسیر را ادامه دهند.
#خبر_مهم
1⃣4⃣6⃣
@senfi_uni_iran
#سازمان_دانشجويان
مدتی است که ابلاغیه ای خلاف قوانین و آیین نامه های وزارت علوم، شوراهای صنفی دانشجویان را از رصد فعالیت های آموزشی و اظهار نظر در این زمینه منع کرده است. عملی که علاوه بر نقض قوانین و آیین نامه های موجود، هیچ پشتوانه فکری و حقوقی ندارد.
صِنف یا رَسته نهادی است که از سوی گروهی از افراد دارای یک حرفه تشکیل میشود تا از این راه به بهبود کیفیت و بالابردن سطح کیفی مجموعهٔ فعالیت ها، در کنار تعیین تدابیری برای مقابله با تخلفات، و همچنین انجام وظیفهٔ اطلاعرسانی دربارهٔ اتفاقات حوزههای مرتبط با حرفه موردنظر، یاری رساند. سؤال اینجاست که چگونه می توان صنف دانشجویان را از پرداختن به مسأله اساسی صنف خود یعنی آموزش منع کرد؟
این ابلاغیه غیر قانونی و توهین آمیز که هدفی جز نادیده گرفتن نظر دانشجویان و محدود کردن شوراهای صنفی دانشگاه های کشور نداشت، این شوراها را بر آن داشت تا طی جلسه ای مراتب اعتراض خود را به رئیس سازمان امور دانشجویان برسانند. کمیته آموزش شوراهای صنفی از فعال ترین کمیته های این شوراهاست، که مطالبه ی دانشجویان خود را پیگیری میکند.
اما در بدو ورود به سازمان امور دانشجویان، تقریبا همه فعالین صنفی بهت زده شدند. با آنکه نامه ورود برای اعضا زده شده بود اما مسئولین حراست در پله ها ایستاده بودند و برخورد قهرآمیزی (حتی زد و خورد فیزیکی از جانب حراست سازمان) با دانشجویان صورت گرفت.
اما بهت و حیرت و افسوس به اینجا خاتمه نیافت. لشگری رئیس حراست سازمان دانشجویان علاوه بر اینکه اعلام کرد که صدیقی نخواهد آمد با ایجاد فضای تهدید و رعب و وحشت جو را هر لحظه متشنج تر می کرد. وقتی یکی از دانشجویان از او پرسید که چه تضمینی وجود دارد که با بازگشت ما به دانشگاه کمیته ها و نهادهای امنیتی با ما برخورد نکنند؛ گفت: "هر کس خربزه میخوره پای لرزش میشینه."
درب های سازمان حدود ساعت 1 و 30 دقیقه بسته شد و نیروی انتظامی و لباس شخصی وارد ساختمان شدند. این همه، تنها برای چند دانشجو بود که خواسته شان چیزی جز گفتگو با رئیس سازمان دانشجویان نبود. رئیسی که برای نمایندگان رسمی دانشجویان، پشیزی ارزش قائل نشده و حتی آنان را از عدم حضورش مطلع نکرده بود این در حالی است که برخی از شوراهای صنفی مشقت سفر هزار کیلومتری را به جان خریدند تا با هم صنفان خود در این جلسه شرکت کنند.
از فحاشی رئیس حراست سازمان به یکی از دختران دانشجو که بگذریم، صحبت های میرحسینی روابط عمومی سازمان قلب دانشجویان را به درد آورد. او گفت این خبرها که با تلگرام به خبرگزاری ها میفرستید آنها به من زنگ می زنند و استعلام می گیرند؛ که البته بعدا از سوی خبرگزاری ها تکذیب شد.
یکی از دانشجویان شریف با اشاره به اینکه حسب علاقه در ایران مانده است و قصدش تنها بهبود وضعیت دانشگاه است درخواست کرد تا اقدامات قهرآمیز را کنار گذارند و فرصت گفتگو برای دانشجویان ایجاد کنند.
حدود ساعت 16 دانشجویان با حضور حراست و مأموران امنیتی در حالی از سازمان خارج شدند که تصمیم گرفتند مصمم تر از پیش برای مطالبات به حق خود مسیر را ادامه دهند.
#خبر_مهم
1⃣4⃣6⃣
@senfi_uni_iran