📚 الگویِ قیصر در انتقامِ خونِ قاسمِ سلیمانی
✍️ #علیرضاموثق
به یک لاتِ کله-خر گفتند: بیا بنشین اختلاف ات را با گفتگو حل کن؛ اما او در پاسخ گفت: مشکلی که با ده دقیقه دعوا و مشت و لگد زدن حل می شود را چرا با چند ساعت گفتگو حل کنم(؟!)
🔻 گفتگو و یا مبارزاتِ خشونت پرهیز، زمانبر و نیز سخت است؛ چون صبر و تحمل و تفکر و استدلال-کردن، سخت ترین کار عالم است.
یک سری مردمِ عامی و هیجان زده و پر شور و شعار و جو-گیر، ریخته اند در خیابان و《انتقام انتقام》می کنند.
مسئولینِ عامی تر از آنها نیز بدون سنجشِ عواقب و هزینه ها و امکانات، مدام از انتقامِ سختِ نظامی سخن می گویند.
پرفسور(!) محسن رضایی که یکی از مسئولینِ شش سال جنگِ اضافه است و می خواهد برود سربازان آمریکایی را به اسارت بگیرد و پس از اخذ میلیاردها دلار آزاد کند(!)؛ اخیراً افاضه فرموده که اگر جمهوری اسلامی انتقام بگیرد و بعد، آمریکا پاسخ دهد، مراکزِ مهمِ اسرائیل را با خاک یکسان می کنند(!)
دمت گرم! بارک الله به تو ای پهلوان(!) چقدر شجاع و قوی هستی(!)
خب! اما بعدش چه می شود؟ ترامپ می نشیند و برایت کف و سوت می زند؟
می زند تمامِ نیمچه زیر ساخت های مان را نابود می کند و به عصرِ قاجار بر می گردیم و شماها نیز سر پیری، چریک می شوید و به کوه ها می روید و با جنگ نامتقارن، سربازِ آمریکایی شکار می کنید و خلاصه، همینطوری صد سال کشور را به عقب انداخته اید؛ صد سال دیگر به عقب گردش اضافه می کنید.
شِکرِ زیادی خوردن و عربده-کشی، برای یک مشت عامی در سر گردنه، نشانه-ی قدرت است؛
اما مگر مملکت-داری، عرصه-ی لات-بازیِ سر گردنه است؟ مگر این کشور ارث پدر و خانه-ی خاله-ی محترم تان است که این طوری موضع می گیرید؟
بیایید در طولِ عمرتان، یکبار تمرین کنید که به جای قیصر از گاندی الگو بگیرید!
از خونِ قاسم سلیمانی نگذرید؛ اما در مقامِ روش-اندیشی، به شیوه-ی شعبان-بی مخ متوسل نشوید! خصوصاً وقتی طرف از شما خیلی گنده-لات تر و کله-خر تر است.
البته من قبول دارم که مبارزاتِ خشونت پرهیز، در هر زمان و مکان و موقعیتی، ممکن و به مصلحت نیست (مثل وقتی داعش حمله می کند)؛
اما در اینجا ممکن و به مصلحت است؛ بیایید از مجاریِ حقوقی و سیاسی و با استفاده از ظرفیتِ رسانه ای و افکار عمومی و با تجمع و تحصن؛ به شکل مستمر و طولانی مدت در هر جایِ دنیا که می توانید و از طریقِ جوامعِ مدنی در کشورهایِ غربی و همدلیِ ایجاد شده؛ ضربه-ی خود را به ترامپ و مسئولینِ این ترور بزنید!
شخصاً نیز به سهم خودم در تجمع ها و تحصن ها کمک می کنم؛ اگر در این مسیر نه فقط شدت؛ بلکه مدت هم وجود داشته باشد، نتیجه می دهد.
🔻 البته در انتهایِ این نوشتار، پنهان نمی کنم که به خاطرِ سطح شعورتان، در نهایتِ نا امیدی این سخنان را می نویسم؛
چه کسی در این چهل سال، از نصیحت به شما قومِ جاهل و ظالم و بی تدبیر نتیجه گرفته است که من نفر دوم باشم؟
پایان
@SepehrAzadi
✍️ #علیرضاموثق
به یک لاتِ کله-خر گفتند: بیا بنشین اختلاف ات را با گفتگو حل کن؛ اما او در پاسخ گفت: مشکلی که با ده دقیقه دعوا و مشت و لگد زدن حل می شود را چرا با چند ساعت گفتگو حل کنم(؟!)
🔻 گفتگو و یا مبارزاتِ خشونت پرهیز، زمانبر و نیز سخت است؛ چون صبر و تحمل و تفکر و استدلال-کردن، سخت ترین کار عالم است.
یک سری مردمِ عامی و هیجان زده و پر شور و شعار و جو-گیر، ریخته اند در خیابان و《انتقام انتقام》می کنند.
مسئولینِ عامی تر از آنها نیز بدون سنجشِ عواقب و هزینه ها و امکانات، مدام از انتقامِ سختِ نظامی سخن می گویند.
پرفسور(!) محسن رضایی که یکی از مسئولینِ شش سال جنگِ اضافه است و می خواهد برود سربازان آمریکایی را به اسارت بگیرد و پس از اخذ میلیاردها دلار آزاد کند(!)؛ اخیراً افاضه فرموده که اگر جمهوری اسلامی انتقام بگیرد و بعد، آمریکا پاسخ دهد، مراکزِ مهمِ اسرائیل را با خاک یکسان می کنند(!)
دمت گرم! بارک الله به تو ای پهلوان(!) چقدر شجاع و قوی هستی(!)
خب! اما بعدش چه می شود؟ ترامپ می نشیند و برایت کف و سوت می زند؟
می زند تمامِ نیمچه زیر ساخت های مان را نابود می کند و به عصرِ قاجار بر می گردیم و شماها نیز سر پیری، چریک می شوید و به کوه ها می روید و با جنگ نامتقارن، سربازِ آمریکایی شکار می کنید و خلاصه، همینطوری صد سال کشور را به عقب انداخته اید؛ صد سال دیگر به عقب گردش اضافه می کنید.
شِکرِ زیادی خوردن و عربده-کشی، برای یک مشت عامی در سر گردنه، نشانه-ی قدرت است؛
اما مگر مملکت-داری، عرصه-ی لات-بازیِ سر گردنه است؟ مگر این کشور ارث پدر و خانه-ی خاله-ی محترم تان است که این طوری موضع می گیرید؟
بیایید در طولِ عمرتان، یکبار تمرین کنید که به جای قیصر از گاندی الگو بگیرید!
از خونِ قاسم سلیمانی نگذرید؛ اما در مقامِ روش-اندیشی، به شیوه-ی شعبان-بی مخ متوسل نشوید! خصوصاً وقتی طرف از شما خیلی گنده-لات تر و کله-خر تر است.
البته من قبول دارم که مبارزاتِ خشونت پرهیز، در هر زمان و مکان و موقعیتی، ممکن و به مصلحت نیست (مثل وقتی داعش حمله می کند)؛
اما در اینجا ممکن و به مصلحت است؛ بیایید از مجاریِ حقوقی و سیاسی و با استفاده از ظرفیتِ رسانه ای و افکار عمومی و با تجمع و تحصن؛ به شکل مستمر و طولانی مدت در هر جایِ دنیا که می توانید و از طریقِ جوامعِ مدنی در کشورهایِ غربی و همدلیِ ایجاد شده؛ ضربه-ی خود را به ترامپ و مسئولینِ این ترور بزنید!
شخصاً نیز به سهم خودم در تجمع ها و تحصن ها کمک می کنم؛ اگر در این مسیر نه فقط شدت؛ بلکه مدت هم وجود داشته باشد، نتیجه می دهد.
🔻 البته در انتهایِ این نوشتار، پنهان نمی کنم که به خاطرِ سطح شعورتان، در نهایتِ نا امیدی این سخنان را می نویسم؛
چه کسی در این چهل سال، از نصیحت به شما قومِ جاهل و ظالم و بی تدبیر نتیجه گرفته است که من نفر دوم باشم؟
پایان
@SepehrAzadi