کرد دوست دوران کودکیاش و کسی که هرچه داشت از دوستی با محمدرضا شاه پهلوی داشت، به وی نارو زده است.
به هر روی، آشکار است که ملیون، نهضت آزادی و کمونیست ها، خودشان به زیر عبای خمینی خزیدند! شما را ارجاع میدهم به سخن داریوش فروهر که گفت پس از مرگ ملا مصدق قجری، چون با خلا رهبری مواجه شدیم، به سمت خمینی گرویدیم. و واقعیت این است که این گروهها همیشه میگفتند که آخوندها کار بلد نیستند و پس از شش ماه مجبور میشوند ما را به کار گیرند. برای همین در طول بیست سال نخست، یکسره میگفتند تا شش ماه دیگر این رژیم سقوط میکند. و اکنون که چپول هایی چون سید عباس ارباب میلانی و یا خانزادهای چون بهرام مشیری، قدرت را از کف رفته میدانند، یکی با نوشتههای هدفمند و دیگری با منبرهای هدفمند، در پی استحکام مغزشویی خودشانند. باز هم تکرار میکنم که بیشتر مردم، تابع و پیرو رسانههای فراگیر و منبرهای مدرن اند.
کسانی که میگویند مذهبی بودن شاه، باعث به قدرت رسیدن آخوند ها شد، باز اگر میگفتند «سرکوب آخوند در رژیم شاه» باعث گرایش مردم به دین و منبر و آخوند شد، آسانتر میشد پذیرفت، تا این بهانههای کودکانه! در نیم سده پادشاهی پهلوی، بیشترین ضربه ها به آخوند و آخوندیسم وارد شد؛ از آموزش و پرورش جایگزین مکتبخانهی ملایان، دادگستری و دادرسی نوین جایگزین احکام ملایان، از سازمان اوقاف و امور خیریه که دست آخوند را از این درآمد بیپایان (یا حتی لایزال) و مفتخوری ها کوتاه کرد و…؛
چه کسی بلوا و شورش مذهبیون (علیه انقلاب سفید شاه و ملت) در سال ۴۲ را قاطعانه سرکوب کرد؟ که آخوند خمینی گفته بود اوقاف را به ما بدهید تا ایران را گلستان و فقر را ریشه کن کنیم (صحیفه نور-جلد۱-ص۹۸) و چه کسانی پشت او ایستادند و «دادن حق رای به زنان» را به ریشخند گرفتند (مهدی بازرگان، بیانیه نهضت آزادی، آبان ۱۳۴۱) و یا یکشبه او را مرجع تقلید خواندند و از مرگ رهاندند؟ (شریعتمداری)
گرچه خوشبختانه خودشان نخستین کسانی بودند که به غلط کردن افتادند و خمینی نابودشان کرد. باری، آش نخورده و دهان سوخته، حال و روز محمد رضا شاه پهلوی در برخورد با ملایان بود.
#به_نقل
@setademodiran
به هر روی، آشکار است که ملیون، نهضت آزادی و کمونیست ها، خودشان به زیر عبای خمینی خزیدند! شما را ارجاع میدهم به سخن داریوش فروهر که گفت پس از مرگ ملا مصدق قجری، چون با خلا رهبری مواجه شدیم، به سمت خمینی گرویدیم. و واقعیت این است که این گروهها همیشه میگفتند که آخوندها کار بلد نیستند و پس از شش ماه مجبور میشوند ما را به کار گیرند. برای همین در طول بیست سال نخست، یکسره میگفتند تا شش ماه دیگر این رژیم سقوط میکند. و اکنون که چپول هایی چون سید عباس ارباب میلانی و یا خانزادهای چون بهرام مشیری، قدرت را از کف رفته میدانند، یکی با نوشتههای هدفمند و دیگری با منبرهای هدفمند، در پی استحکام مغزشویی خودشانند. باز هم تکرار میکنم که بیشتر مردم، تابع و پیرو رسانههای فراگیر و منبرهای مدرن اند.
کسانی که میگویند مذهبی بودن شاه، باعث به قدرت رسیدن آخوند ها شد، باز اگر میگفتند «سرکوب آخوند در رژیم شاه» باعث گرایش مردم به دین و منبر و آخوند شد، آسانتر میشد پذیرفت، تا این بهانههای کودکانه! در نیم سده پادشاهی پهلوی، بیشترین ضربه ها به آخوند و آخوندیسم وارد شد؛ از آموزش و پرورش جایگزین مکتبخانهی ملایان، دادگستری و دادرسی نوین جایگزین احکام ملایان، از سازمان اوقاف و امور خیریه که دست آخوند را از این درآمد بیپایان (یا حتی لایزال) و مفتخوری ها کوتاه کرد و…؛
چه کسی بلوا و شورش مذهبیون (علیه انقلاب سفید شاه و ملت) در سال ۴۲ را قاطعانه سرکوب کرد؟ که آخوند خمینی گفته بود اوقاف را به ما بدهید تا ایران را گلستان و فقر را ریشه کن کنیم (صحیفه نور-جلد۱-ص۹۸) و چه کسانی پشت او ایستادند و «دادن حق رای به زنان» را به ریشخند گرفتند (مهدی بازرگان، بیانیه نهضت آزادی، آبان ۱۳۴۱) و یا یکشبه او را مرجع تقلید خواندند و از مرگ رهاندند؟ (شریعتمداری)
گرچه خوشبختانه خودشان نخستین کسانی بودند که به غلط کردن افتادند و خمینی نابودشان کرد. باری، آش نخورده و دهان سوخته، حال و روز محمد رضا شاه پهلوی در برخورد با ملایان بود.
#به_نقل
@setademodiran