🔴قشنگ بود 🤣

📰حکومت آخوندی بر چه پایه‌هایی استوار بوده است؟

⬅️اگر بخواهیم چهار دهه گذشته را مرور کنیم، می‌توان گفت بقای حکومت آخوندی بر سه ستون اصلی استوار بوده است.
⚫ستون اول: سرکوب داخلی
از همان روزهای نخست پس از انقلاب، حکومت با محدود کردن آزادی‌های سیاسی و اجتماعی، پایه‌های اقتدار خود را بنا کرد.
زنان نخستین هدف سیاست‌های محدودکننده بودند. پس از آن، احزاب، گروه‌های سیاسی، دانشجویان، روشنفکران و هر صدای منتقدی به تدریج حذف شدند.
بازداشت‌ها، اعدام‌ها و سرکوب‌های گسترده ادامه یافت و یکی از تلخ‌ترین نقاط اوج آن، اعدام‌های گسترده زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ بود.
هدف روشن بود؛ از میان برداشتن هر نیرویی که می‌توانست به آلترناتیوی برای حکومت تبدیل شود.
⚫ستون دوم: صدور بحران به خارج از مرزها
حکومت این سیاست را «صدور انقلاب» می‌نامید، اما در عمل با حمایت از گروه‌های شبه‌نظامی همسو در لبنان، عراق، سوریه و دیگر نقاط منطقه، تلاش کرد عمق استراتژیک خود را گسترش دهد.
این سیاست دو هدف را دنبال می‌کرد:
افزایش نفوذ منطقه‌ای
انتقال بحران از داخل ایران به خارج از مرزها
هر زمان حکومت در داخل با فشار و نارضایتی روبه‌رو می‌شد، با ایجاد یا تشدید تنش‌های منطقه‌ای می‌کوشید معادلات را به سود خود تغییر دهد.
پس از سقوط حکومت صدام حسین، این نفوذ در عراق نیز گسترش یافت و ایده «هلال شیعی» بیش از گذشته مطرح شد.
اما رهبران حکومت به‌خوبی می‌دانستند که نه سرکوب داخلی می‌تواند تا ابد ادامه یابد و نه نفوذ منطقه‌ای تضمینی همیشگی برای بقای آنهاست.
به همین دلیل به دنبال ستون سوم رفتند؛ ابزاری که بتواند بقای حکومت در بلندمدت را تضمین کند.
⚫ستون سوم: برنامه هسته‌ای
از نگاه بسیاری از تحلیلگران، هدف حکومت تنها دستیابی به فناوری هسته‌ای نبود، بلکه ایجاد یک بازدارندگی راهبردی بود؛ همان چیزی که باعث شده است حکومت کره شمالی، با وجود انزوای بین‌المللی، همچنان پابرجا بماند و قدرت‌های بزرگ با احتیاط با آن برخورد کنند.
افشای فعالیت‌های هسته‌ای اعلام‌نشده ایران در اوایل دهه ۱۳۸۰، حکومت را وارد بحرانی کرد که آثار آن تا امروز ادامه دارد.
سال‌ها تحریم، فشارهای سیاسی و امنیتی و کشمکش‌های بین‌المللی نشان داد که این پروژه به یکی از مهم‌ترین محورهای سیاست جمهوری اسلامی تبدیل شده است.
اگر این تحلیل را بپذیریم، روشن می‌شود که چرا حکومت تا این اندازه برای حفظ برنامه هسته‌ای هزینه پرداخت کرده است.
زیرا این پروژه، صرفاً یک برنامه علمی یا صنعتی نبود؛ بلکه بخشی از راهبرد بقای نظام محسوب می‌شد.
حکومتی که از مشروعیت مردمی برخوردار نباشد، ناچار است امنیت و ماندگاری خود را از ابزارهای قدرت، بازدارندگی و ایجاد هراس تأمین کند.
➕وضعیت امروز
اما امروز هر سه ستون این ساختار با چالش‌های جدی روبه‌رو شده‌اند.
سرکوب داخلی دیگر نتوانسته نارضایتی عمیق جامعه را از میان ببرد.
نفوذ منطقه‌ای نسبت به گذشته با محدودیت‌ها و هزینه‌های بیشتری مواجه شده است.
برنامه هسته‌ای نیز به جای آنکه امنیت کامل برای حکومت ایجاد کند، سال‌هاست آن را درگیر فشارهای سیاسی، اقتصادی و امنیتی کرده است.
به همین دلیل، حکومت امروز بیش از هر زمان دیگری در موقعیتی شکننده قرار دارد.
حکومتی که بقای خود را نه بر رضایت مردم، بلکه بر سرکوب، بحران‌آفرینی و بازدارندگی نظامی بنا کرده باشد، با تضعیف هر یک از این ستون‌ها آسیب‌پذیرتر می‌شود.
⬅️جمع‌بندی
تاریخ بارها نشان داده است که هیچ حکومتی تنها با اتکا به زور و ایجاد بحران، برای همیشه دوام نیاورده است.
اگر روزی اکثریت مردم با همبستگی، سازمان‌یافتگی و اراده‌ای مشترک برای تغییر به میدان بیایند، می‌توانند آینده کشور را رقم بزنند.
آنچه سرنوشت ایران را تعیین خواهد کرد، بیش از هر چیز، اراده و کنش جمعی مردمی است که خواهان آزادی و حاکمیت قانون هستند.

↩️منتظر نظرات شما هستیم ❗

🚨آموزش سریع تهیهٔ کوکتل‌ مولوتوف برای دوستانی که میخوان درسهای ماندگار به گزمه‌های مجتبا و بابای گور به گوریش بدن

#تنها_ره_رهایی_سلاح_و_سرنگونی
🚩برای آموزش، شرکت و پشتیبانی در فعالیت‌های آتش‌محور کانونهای‌شورشی و ارتش آزادیبخش ملی برای مدیر بنویس: حاضرم

آیدی تماس https://t.me/omidazade403