عنوان کتاب #مغلطه
(راهنمای درست اندیشیدن)
نویسنده: #جمی_وایت,
جمی وایت مدرس سابق فلسفه در دانشگاه کمبریج و برنده جایزه معتبر مجله «تحلیل» برای بهترین مقاله ای است که یک فلیسوف زیر ۳۰ سال نوشته است. او مقالات بسیاری را عمدتا درباره حقیقت در مجلاتی مانند تحلیل و «مجله انگلیسی فلسفه علم» به چاپ رسانده است. جمی وایت اهل زلاندنو است و در لندن زندگی می کند.
ساندی تلگراف در مطلب «فیلسوف صریح و نافذ» خود درباره این کتاب نوشته است: دکتر جمی وایت در کتاب خودیاری اش، متحجران، کشیشان و سیاستمداران محترم! را با تشخیص استدلال های توخالی شان رسوا کرده است. این کتاب بحث برانگیز با زبانی تند و نیشدار می خواهد توانایی به کار گیری منطق در بحث های عمومی و خصوصی را به خوانندگان بیاموزد. بر این اساس، وایت به فهرستی از جنایات ضدمنطق اشاره کرده است که برای گرفتن رای، پول و تقوای ما _ یا فقط برای عوض کردن بحث _ انجام می شود.
به پروفسور جمی وایت، "نویسندۀ کتاب ِ جنایت علیه منطق" نیز گفته میشود.

@shafiAzad

Some days to the walls some nights to the stars i talk about you and me.

بعضی روزا با دیوارا، بعضی شبا با ستاره ها، راجع به تو و خودم حرف میزنم.

@ShafiAzad

بعضی وقتا اونایی که سنگدلن یه زمانی خیلی دلسوز بودن.

@shafiAzad

👇👇👇❤ترجمه و اهنگ
@shafiAzad

روزتون پر انرژی❤
@shafiAzad

باب مارلی خواننده و آهنگساز جامائیکایی بود که سبک موسیقی رگه را به جهان شناساند.

او که فعال اجتماعی هم بود. یکی از کار های نمادین او برای برقراری صلح دعوت از رهبران دو حزب اصلی جامائیکا به کنسرتش بود. این کنسرت در سال ۱۹۷۸ برپا شد و باب مارلی در میانه کنسرت از رهبران دو حزب دعوت کرد که به روی صحنه بیایند و در حین اجرای ترانه ای به نام ییک عشق دست آنها را در دست یکدیگر گذاشت.

در آن ایام طرفداران دوآتشه این دو نفر در خیابانهای جامائیکا به همدیگر حمله می کردند و کشور در آستانه جنگ داخلی قرار گرفته بود.

باب مارلی آهنگ برخیز به پاخیز را در سال ۱۹۷۳ در هواپیما نوشت. با استناد به گفته ایستر اندرسون، معشوقه اش در آن ایام، باب از هاییتی باز می گشت و از دیدن زندگی فقیرانه مردم آنجا به شدت متاثر شده بود به طوریکه در طول سفر فقط روی نوشتن ترانه برخیز، به پاخیز تمرکز کرد و بعد از نوشتن این ترانه ، آهنگی برای آن ساخت و در بسیاری از کنسرت هایش اجرا کرد.
@shafiAzad 👇👇👇👇👇

باب مارلی یه نظریه‌ی جالبی داشت. اون عقیده داشت که می‌شه نژادپرستی و نفرت رو با تزریق موسیقی و عشق به مردم درمان کرد. یه روز وقتی که قرار بود بره توی یه فستیوال صلح برنامه اجرا کنه یه مرد مسلح رفت توی خونه‌اش و بهش شلیک کرد.
دو روز بعد، باب مارلی دوباره رفت روی استیج و شروع به خوندن کرد. وقتی ازش سئوال کردن که با این حال و روزت برای چی اومدی اینجا؟ جواب داد: «آدمایی که سعی می‌کنن دنیا رو به جای بدتری تبدیل کنن، حتی حاضر نيستن یک روز به خودشون استراحت بدن. من هم همینطور. من می‌خوام نوری باشم در تاریکی.»
@shafiAzad

🔴اگه یه دختر فوق العاده باشه،
بدست آوردنش راحت نیست؛
اگه راحت باشه پس فوق العاده نیست!
اگه ارزشش رو داشته باشه تو ازش دست نمیکشی!
اگه دست بکشی، تو ارزشش رو نداشتی!

⏹واقعیت این است ؛
که هر کسی آزرده ات خواهد کرد
فقط باید کسانی را پیدا کنی
که ارزش تحمل رنج را داشته باشند !

🔴تو کی هستی که بخوای
زندگی منو قضاوت کنی؟
من میدونم که کامل نیستم...
اما قبل از اینکه انگشتت رو اشاره ببری،
مطمئن شو که دستات پاکند!

⏹اگر موفق شدید به کسی خیانت کنید
آن شخص را احمق فرض نکنید
بلکه بدانید که او خیلی بیشتر از آنچه
لیاقت داشته اید به شما
اعتماد کرده است...!

🔴اگر مثل آن چیزی که میشناختمت
می ماندی...آن طور که میخواستی
دوست می داشتمت.

⏹شما می توانید عده ای از مردم را برای مدتی فریب دهید!
اما نمی توانید همه ی مردم را برای همیشه فریب دهید."

#باب مارلی
@shafiAzad

به‌ زخمت اجازه بده که‌بهت یادآوری کنه‌ چقدر قدرتمند بودی و هستی، به دردت اجازه بده که‌ بهت نشون‌ بده چقدر راه اومدی‌ و‌ هنوز چقدر قادری ادامه‌ بدی.
@shafiAzad