I can’t even hold your hand. But I love you with a love no one can understand.
حتی نمیتونم دستت رو بگیرم.
اما من تو رو با عشقی دوست دارم که هیچ کس نمیتونه درکش کنه.
._._.
@ShafiAzad
حتی نمیتونم دستت رو بگیرم.
اما من تو رو با عشقی دوست دارم که هیچ کس نمیتونه درکش کنه.
._._.
@ShafiAzad
دست بردار ازین هیکلِ غم
که ز ویرانیِ خویش است آباد.
دست بردار که تاریکم و سرد
چون فرومرده چراغ از دَمِ باد.
دست بردار، ز تو در عجبم
به دَرِ بسته چه میکوبی سر.
نیست، میدانی، در خانه کسی
سر فرومیکوبی باز به در.
زنده، اینگونه به غم
خفتهام در تابوت.
حرفها دارم در دل
میگزم لب بهسکوت.
دست بردار که گر خاموشم
با لبم هر نفسی فریاد است.
به نظر هر شب و روزم سالیست
گرچه خود عمر به چشمم باد است.
راندهاَندَم همه از درگهِ خویش.
پای پُرآبله، لب پُرافسوس
میکشم پای بر این جادهی پرت
میزنم گام بر این راهِ عبوس.
پای پُرآبله دل پُراندوه
از رهی میگذرم سر در خویش
میخزد هیکلِ من از دنبال
میدود سایهی من پیشاپیش.
میروم با رهِ خود
سر فرو، چهره بههم.
با کسام کاری نیست
سد چه بندی به رهم؟
دست بردار! چه سود آید بار
از چراغی که نه گرماش و نه نور؟
چه امید از دلِ تاریکِ کسی
که نهادندش سر زنده به گور؟
میروم یکه به راهی مطرود
که فرو رفته به آفاقِ سیاه.
دست بردار ازین عابرِ مست
یک طرف شو، منشین بر سرِ راه!
احمد شاملو, هوای تازه ۱۳۳۰
@ShafiAzad
که ز ویرانیِ خویش است آباد.
دست بردار که تاریکم و سرد
چون فرومرده چراغ از دَمِ باد.
دست بردار، ز تو در عجبم
به دَرِ بسته چه میکوبی سر.
نیست، میدانی، در خانه کسی
سر فرومیکوبی باز به در.
زنده، اینگونه به غم
خفتهام در تابوت.
حرفها دارم در دل
میگزم لب بهسکوت.
دست بردار که گر خاموشم
با لبم هر نفسی فریاد است.
به نظر هر شب و روزم سالیست
گرچه خود عمر به چشمم باد است.
راندهاَندَم همه از درگهِ خویش.
پای پُرآبله، لب پُرافسوس
میکشم پای بر این جادهی پرت
میزنم گام بر این راهِ عبوس.
پای پُرآبله دل پُراندوه
از رهی میگذرم سر در خویش
میخزد هیکلِ من از دنبال
میدود سایهی من پیشاپیش.
میروم با رهِ خود
سر فرو، چهره بههم.
با کسام کاری نیست
سد چه بندی به رهم؟
دست بردار! چه سود آید بار
از چراغی که نه گرماش و نه نور؟
چه امید از دلِ تاریکِ کسی
که نهادندش سر زنده به گور؟
میروم یکه به راهی مطرود
که فرو رفته به آفاقِ سیاه.
دست بردار ازین عابرِ مست
یک طرف شو، منشین بر سرِ راه!
احمد شاملو, هوای تازه ۱۳۳۰
@ShafiAzad
Forwarded from اکس مسلم اسکاندیناوی
«شیطان تمام وقت» نام فیلمی در ژانر «جرم و درام» با رویکردی ضد دین، ساخته آنتونیو کامپوس میباشد.
این فیلم زندگی مردمی در دهکده ای در دهه پنجاه در امریکا را روایت میکند که شدیدا فقیر ومذهب زده هستند. مناسبات وروابط انسان ها بر مبنا اعتقاد به خرافات مذهبی، مشخصا مسیحیت، و در جهت ثبیت و تعمیق قدرت کلیسا در جامعه فقر زده در این فیلم میباشد.
زنان در سناریو این فیلم، که بسیار به واقعیت نزدیک است، قربانیان اصلی مناسبات حاکم هستند. از زنی که به دست مردی مجنون که فکر میکند با خدا حرف میزند، و به اذن خدا میتوان همسر خود را به قتل برساند و مجدد انرا زنده کند، تا کشیش دروغ گویی که از دختری جوان وشدیدا مذهبی سو استفاده میکند، و دخرتک بیچاره لاجرم پس از باردار شدن، از ترس ابرو خود و خانواده اش، دست به خود کشی میزند.
این فیلم یاداور انست تجربه مبارزه امروز مردم با مذهب سال ها پیش در غرب اتفاق افتاده است. اگر امروز در غرب مدنیت و انسانیتی وجود دارد، این مهم در اثر مبارزه مردم با مذهب در جامعه بوده است.
تماس با ما:
https://t.me/exscandinavia
این فیلم زندگی مردمی در دهکده ای در دهه پنجاه در امریکا را روایت میکند که شدیدا فقیر ومذهب زده هستند. مناسبات وروابط انسان ها بر مبنا اعتقاد به خرافات مذهبی، مشخصا مسیحیت، و در جهت ثبیت و تعمیق قدرت کلیسا در جامعه فقر زده در این فیلم میباشد.
زنان در سناریو این فیلم، که بسیار به واقعیت نزدیک است، قربانیان اصلی مناسبات حاکم هستند. از زنی که به دست مردی مجنون که فکر میکند با خدا حرف میزند، و به اذن خدا میتوان همسر خود را به قتل برساند و مجدد انرا زنده کند، تا کشیش دروغ گویی که از دختری جوان وشدیدا مذهبی سو استفاده میکند، و دخرتک بیچاره لاجرم پس از باردار شدن، از ترس ابرو خود و خانواده اش، دست به خود کشی میزند.
این فیلم یاداور انست تجربه مبارزه امروز مردم با مذهب سال ها پیش در غرب اتفاق افتاده است. اگر امروز در غرب مدنیت و انسانیتی وجود دارد، این مهم در اثر مبارزه مردم با مذهب در جامعه بوده است.
تماس با ما:
https://t.me/exscandinavia
روباه گفت: «خدانگهدار، امّا قبل از رفتن بگذار رازی را به تو بگویم. خیلی ساده است. بدان که خیلی چیزها را نمیتوانی ببینی، باید با قلبت حس کنی.
حقیقت هر چیز را نه با چشم سر، بلکه با چشم دل باید دید و درک کرد...»
شازده کوچولو یکبار این حرف را تکرار کرد تا بتواند دقیقتر بفهمد.
«حقیقتِ هرچیز را نه با چشمِ سر، بلکه با چشمِ دل باید دید و درک کرد.»
«گُلِ تو، برای این یک گُلِ بینظیر است که تو برایش زحمت کشیدهای و عمرت را بهپایش ریختهای!»
باز شازده کوچولو تکرار کرد: «برایش زحمت کشیدهام و عمرم را بهپایش ریختهام.»
روباه گفت: «این چیزیست که آدمها خیلی وقت است فراموش کردهاند، اما تو همیشه به خاطر داشته باش.
نسبت به کسی که او را اهلی کردهای همیشه مسئول هستی. متوجه میشوی؟
مسئول؟! تو مسئولِ گُلِ خود هستی.»
شازده کوچولو برای اینکه در یادش بماند دوباره گفت: «من مسئول هستم. مسئولِ گُلِ خود.»
@ShafiAzad
حقیقت هر چیز را نه با چشم سر، بلکه با چشم دل باید دید و درک کرد...»
شازده کوچولو یکبار این حرف را تکرار کرد تا بتواند دقیقتر بفهمد.
«حقیقتِ هرچیز را نه با چشمِ سر، بلکه با چشمِ دل باید دید و درک کرد.»
«گُلِ تو، برای این یک گُلِ بینظیر است که تو برایش زحمت کشیدهای و عمرت را بهپایش ریختهای!»
باز شازده کوچولو تکرار کرد: «برایش زحمت کشیدهام و عمرم را بهپایش ریختهام.»
روباه گفت: «این چیزیست که آدمها خیلی وقت است فراموش کردهاند، اما تو همیشه به خاطر داشته باش.
نسبت به کسی که او را اهلی کردهای همیشه مسئول هستی. متوجه میشوی؟
مسئول؟! تو مسئولِ گُلِ خود هستی.»
شازده کوچولو برای اینکه در یادش بماند دوباره گفت: «من مسئول هستم. مسئولِ گُلِ خود.»
@ShafiAzad
✴️ نظام حقوقی ما
✍🏻 بخشی از یادداشت دکتر عبدالله خدابخشی
🔸باید اقرار کرد که نظام حقوقی ما منسجم نیست! دست و پای خود را گم کرده و در انبوه مشکلات اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و... نمیداند چه باید انجام دهد!
🔸مایه شرمساری است که در چنین نظام حقوقی که در دورترین شهر و روستای آن آموزشگاه و دانشگاه حقوق برقرار شده، وصف دانش آموختگی حقوقی را داشته باشیم. شربتی است که از بس به آن آب افزودهاند، نه به آب می ماند و نه طعم شربت دارد!
🔸نظام حقوقی پیشبینیناپذیر و البته کُند که باید قربانیهای بسیار بگیرد تا به فکر ساماندهی افتد که آن نیز به مدد انبوه قوانین مبهم، گره کور دیگری به دامن رویه قضایی میاندازد. از هر گوشهی آن روزنهای باز می شود و گرفتاری به جان مردم می افتد.
🔸مگر چند پتروس فداکار در دادگستری است که روزنهها را ببندند؟ آیا اساساً فرصت اندیشیدن وجود دارد؟ بسیاری که به کار آب و گل مشغول شدهاند و در انبوهی از پروندهها، مجال فکر ندارند. برخی به قدری خسته اند که لحظه شماری می کنند از این کویر محنت به سلامتی بگذرند و فعلاً تقاضا دارند که سلام آنها را به شکوفههای بیرون برسانند! برخی عادت زدهاند و عدالت و انصاف را دیگر باور نمی کنند. آری! قوه قضاییه و البته مردم از این نظام حقوقی، خستهاند و شاید جان بر لب!
🔸باورمان به تکنیک های فقهی، هنوز برقرار است اما مبانی و راهبردها که مهمترند، کمترند؛ یا اگر هست، ساعت تنظیم آن برای نظام حقوقی، عقب افتاده و همیشه پشت سر حرکت می کنند. مصالح دیده نمیشود و شورای نگهبان هنوز به نامه اهل بازار که به یمن اسناد عادی، کاسبان مکاسبخوان شدهاند، پاسخ میدهد و اعتبار سند رسمی را بیمحابا به قربانگاه میبرد.
🔸 واقعیت این است که قانون مدنی نیز موجودی آزاردهنده شده است. این قانون برای چند دهه پیش نوشته شده و دیگر پاسخ روشن و عادلانهای به تحولات سریع جامعه ندارد. به فقه نیز امیدی نیست مگر برای قاضیانی که با اشراف کافی به مبانی حقوقی، به قضا عشق داشته باشند و برای یافتن راهکار عادلانه، در اقیانوس نظرات فقهی، به شرط غرق نشدن، شناور شوند. این قدر هندوانه زیر بغل قانون مدنی نگذاریم! نویسنده فقیه و فاضل آن، عصای مرصع را به شایستگی دریافت کرد ولی بس است دیگر؛ درختی پوسیده شده و باید انقلاب حقوقی در آن رخ دهد.
🔸 این مسأله که سرانجام باید از اسناد رسمی، درست و حسابی حمایت کرد و تکلیف مردم را روشن نمود، به فراموشی سپرده شده و چند دهه است که در بیابان سرگردانیم و مشخص نیست که سند رسمی را باید حفظ کرد یا در حکم هیچ انگاشت و باطل کرد. آیا وضعیت مزایده های دادگاه و ثبت و تسهیلات بانکی و ترهین هایی که به اعتبار اسناد رسمی، واقع شده و بی اعتبار می شوند، برای اندیشیدن کافی نیست؟ و آیا این مشکل، در هر مورد دیگر نیز قابل تصور نخواهد بود؟
🔸هرچند هنوز از دادرسان دادگستری بیش از این انتظار است و گرفتاری و تراکم دعاوی برای همه بوده و هست؛ ولی جز عده ای معدود، برای معماری حقوق، همت نمی کنند و مهندسین حقوق نیز چندان نیستند. خشنودی در این است که انتظارات عدالت جویانه در دادرسان جوان، بیشتر جوانه زده است و شوربختانه سال هاست که آرایی دلنشین از دیوان عالی کشور نمیبینیم.
منبع: کانال تلگرامی آثار و اندیشههای حقوقی و قضایی
@ShafiAzad
✍🏻 بخشی از یادداشت دکتر عبدالله خدابخشی
🔸باید اقرار کرد که نظام حقوقی ما منسجم نیست! دست و پای خود را گم کرده و در انبوه مشکلات اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و... نمیداند چه باید انجام دهد!
🔸مایه شرمساری است که در چنین نظام حقوقی که در دورترین شهر و روستای آن آموزشگاه و دانشگاه حقوق برقرار شده، وصف دانش آموختگی حقوقی را داشته باشیم. شربتی است که از بس به آن آب افزودهاند، نه به آب می ماند و نه طعم شربت دارد!
🔸نظام حقوقی پیشبینیناپذیر و البته کُند که باید قربانیهای بسیار بگیرد تا به فکر ساماندهی افتد که آن نیز به مدد انبوه قوانین مبهم، گره کور دیگری به دامن رویه قضایی میاندازد. از هر گوشهی آن روزنهای باز می شود و گرفتاری به جان مردم می افتد.
🔸مگر چند پتروس فداکار در دادگستری است که روزنهها را ببندند؟ آیا اساساً فرصت اندیشیدن وجود دارد؟ بسیاری که به کار آب و گل مشغول شدهاند و در انبوهی از پروندهها، مجال فکر ندارند. برخی به قدری خسته اند که لحظه شماری می کنند از این کویر محنت به سلامتی بگذرند و فعلاً تقاضا دارند که سلام آنها را به شکوفههای بیرون برسانند! برخی عادت زدهاند و عدالت و انصاف را دیگر باور نمی کنند. آری! قوه قضاییه و البته مردم از این نظام حقوقی، خستهاند و شاید جان بر لب!
🔸باورمان به تکنیک های فقهی، هنوز برقرار است اما مبانی و راهبردها که مهمترند، کمترند؛ یا اگر هست، ساعت تنظیم آن برای نظام حقوقی، عقب افتاده و همیشه پشت سر حرکت می کنند. مصالح دیده نمیشود و شورای نگهبان هنوز به نامه اهل بازار که به یمن اسناد عادی، کاسبان مکاسبخوان شدهاند، پاسخ میدهد و اعتبار سند رسمی را بیمحابا به قربانگاه میبرد.
🔸 واقعیت این است که قانون مدنی نیز موجودی آزاردهنده شده است. این قانون برای چند دهه پیش نوشته شده و دیگر پاسخ روشن و عادلانهای به تحولات سریع جامعه ندارد. به فقه نیز امیدی نیست مگر برای قاضیانی که با اشراف کافی به مبانی حقوقی، به قضا عشق داشته باشند و برای یافتن راهکار عادلانه، در اقیانوس نظرات فقهی، به شرط غرق نشدن، شناور شوند. این قدر هندوانه زیر بغل قانون مدنی نگذاریم! نویسنده فقیه و فاضل آن، عصای مرصع را به شایستگی دریافت کرد ولی بس است دیگر؛ درختی پوسیده شده و باید انقلاب حقوقی در آن رخ دهد.
🔸 این مسأله که سرانجام باید از اسناد رسمی، درست و حسابی حمایت کرد و تکلیف مردم را روشن نمود، به فراموشی سپرده شده و چند دهه است که در بیابان سرگردانیم و مشخص نیست که سند رسمی را باید حفظ کرد یا در حکم هیچ انگاشت و باطل کرد. آیا وضعیت مزایده های دادگاه و ثبت و تسهیلات بانکی و ترهین هایی که به اعتبار اسناد رسمی، واقع شده و بی اعتبار می شوند، برای اندیشیدن کافی نیست؟ و آیا این مشکل، در هر مورد دیگر نیز قابل تصور نخواهد بود؟
🔸هرچند هنوز از دادرسان دادگستری بیش از این انتظار است و گرفتاری و تراکم دعاوی برای همه بوده و هست؛ ولی جز عده ای معدود، برای معماری حقوق، همت نمی کنند و مهندسین حقوق نیز چندان نیستند. خشنودی در این است که انتظارات عدالت جویانه در دادرسان جوان، بیشتر جوانه زده است و شوربختانه سال هاست که آرایی دلنشین از دیوان عالی کشور نمیبینیم.
منبع: کانال تلگرامی آثار و اندیشههای حقوقی و قضایی
@ShafiAzad
Forwarded from Atheists Community
موضوع سخنرانی: خشونت در تاریخ و دین
سخنران: دکتر جلال ایجادی _ استاد جامعهشناسی دانشگاه پاریس
برگزار شده در گروه: Atheists Community
@Atheists_Community
سخنران: دکتر جلال ایجادی _ استاد جامعهشناسی دانشگاه پاریس
برگزار شده در گروه: Atheists Community
@Atheists_Community
Telegram
Atheists Community
از هجوم نغمه ای بشکافت گور مغز من امشب:
مرده ای را جان به رگ ها ریخت،
پا شد از جا در میان سایه و روشن،
بانگ زد بر من :مرا پنداشتی مرده
و به خاک روزهای رفته بسپرده؟
لیک پندار تو بیهوده است:
پیکر من مرگ را از خویش می راند.
سرگذشت من به زهر لحظه های تلخ آلوده است.
من به هر فرصت که یابم بر تو می تازم.
شادی ات را با عذاب آلوده می سازم.
با خیالت می دهم پیوند تصویری
که قرارت را کند در رنگ خود نابود.
درد را با لذت آمیزد،
در تپش هایت فرو ریزد.
نقش های رفته را باز آورد با خود غبار آلود.
مرده لب بربسته بود.
چشم می لغزید بر یک طرح شوم.
می تراوید از تن من درد.
نغمه می آورد بر مغزم هجوم.
سهراب سپهری, مرگ رنگ
@ShafiAzad
مرده ای را جان به رگ ها ریخت،
پا شد از جا در میان سایه و روشن،
بانگ زد بر من :مرا پنداشتی مرده
و به خاک روزهای رفته بسپرده؟
لیک پندار تو بیهوده است:
پیکر من مرگ را از خویش می راند.
سرگذشت من به زهر لحظه های تلخ آلوده است.
من به هر فرصت که یابم بر تو می تازم.
شادی ات را با عذاب آلوده می سازم.
با خیالت می دهم پیوند تصویری
که قرارت را کند در رنگ خود نابود.
درد را با لذت آمیزد،
در تپش هایت فرو ریزد.
نقش های رفته را باز آورد با خود غبار آلود.
مرده لب بربسته بود.
چشم می لغزید بر یک طرح شوم.
می تراوید از تن من درد.
نغمه می آورد بر مغزم هجوم.
سهراب سپهری, مرگ رنگ
@ShafiAzad
The worst pain is gettin hurt by a person you explained your pain to.
بدترین نوع درد، صدمه خوردن از شخصی است که درد خود را برای او توضیح داده اید...
@shafiAzad
بدترین نوع درد، صدمه خوردن از شخصی است که درد خود را برای او توضیح داده اید...
@shafiAzad
The worst kind of pain is when you’re smiling just to stop your tears from falling.
بدترین نوع درد این است که لبخند می زنید تا فقط جلوی ریزش اشک هایتان را بگیرید.
@shafiAzad
بدترین نوع درد این است که لبخند می زنید تا فقط جلوی ریزش اشک هایتان را بگیرید.
@shafiAzad
I need to stop thinking about you because I know you’re not thinking about me.
باید از فکر کردن بهت دست بردارم چون میدونم که به من فکر نمی کنی...
@shafiAzad
باید از فکر کردن بهت دست بردارم چون میدونم که به من فکر نمی کنی...
@shafiAzad
My biggest fear is that one day, like me; my kids will be crying alone to themselves ar night & I won’t know anout it.
بزرگترین ترس من اینه که یه روزی مثل من بچه هام هم تنها با خودشون گریه کنن و من ندونم.
@shafiAzad
بزرگترین ترس من اینه که یه روزی مثل من بچه هام هم تنها با خودشون گریه کنن و من ندونم.
@shafiAzad
Forwarded from Public Exit
اغلب آيات صلحجويانه قرآن از قديمیترين آيات هستند که مربوط به دوره اعلام پيامبری محمد در مکه بودهاند. پس از هجرت محمد به مدينه پلهپله آياتِ جنگجويانه فزونی يافتند. در نتیجه ذکر "اسلام دين صلح است" قريب ۱۴۰۰ سال میباشد که منسوخ شده است. اسلام فقط ۱۳ سال اول دين صلح بود. در نظر مسلمين راديکالِ امروزی درست مانند فقهای قرون وسطايیشان که اسلام کلاسيک را بنا کردند، "اسلام دين حرب است".
@PublicExit
@PublicExit
Forwarded from Public Exit
چرا مردم بیخدا میشوند؟!
آستین کلاین:
این سوال بسیار خوبی است، اما متأسفانه پاسخ سرراستی ندارد. شاید دلایل بیخدا شدن همان قدر زیاد باشند که دلایل خداباور شدن. منظورم این است که راههای رسیدن به بیخدایی بسیار شخصی و فراوان است، و بستگی به شرایط زندگی فرد، تجارب و گرایشهایش دارد. با این حال، میتوان برخی شباهتهای عام را میان برخی بیخداها، به ویژه بیخداهای غربی، ذکر کرد. اما باید توجه داشت که این موارد مشترک میان برخی بیخداها، به هیچوجه لزوماً بین تمام بیخداها مشترک نیست. و حتی هنگامی هم که بیخداها ویژگیهای مشابهی با هم دارند، نمیتوان گفت که این ویژگیها دقیقاً در همه یکسان است. یک دلیل معین میتواند برای یک نفر بسیار تعیین-کننده و سرنوشتساز باشد، برای دیگری کمتر، و برای سومی هیچ نقشی بازی نکند. معقول است که فرض کنید که این وجود ویژگیها میتوانند در مورد یک بیخدا صادق باشد، اما برای فهمیدن اینکه آیا واقعاً صادق هستند، و چگونه صدق میکنند، لازم است که از او سوال کنید.
یک عامل رایج برای بیخدا شدن، روبرو شدن با گوناگونی ادیان است. غیر معمول نیست که بیخدا در خانوادهای دینی پرورش یافته باشد و این فرض برایش مسلم بوده باشد که سنت دینی خانواندگیاش همانا ایمان واقعی به خدای واقعی است. اما بعداً که این شخص در مورد دیگر سنتهای دینی بیشتر میآموزد، رویکرد بسیار انتقادیتری نسبت به سنت دینی خودش و حتی کل ادیان پیدا میکند، و به تدریج نه تنها دیناش را رها میکند بلکه باور به وجود خدایان را هم از دست میدهد. یک عامل دیگر بیخدا شدن میتواند داشتن تجربهی بدی از یک دین باشد. شخصی که مؤمن به دینی بار آمده یا به دینی گرویده است، و به تدریج آن را سرکوبگر، ریاکارانه، یا مصیبتبار یافته یا ایمان بدان را بیارزش دیده، سرانجام نسبت به آن دین دید انتقادی پیدا میکند، اما در مواردی ممکن است نسبت به کل ادیان مظنون شود، و مانند حالت قبل حتی باور به وجود خدا را هم زیر سوال ببرد.
بسیاری از بیخداها هم بیباوری خود را حاصل علم میدانند. علم در چند قرن اخیر توانسته است جنبههایی از زندگی و جهان را تبیین کند که پیشتر ملک مطلق دین محسوب میشدند. از آنجا که تبیین علمی کارآمدتر از تبیینهای دینی و تئیستی از آب درآمدهاند، توان دین برای جلب وفاداری مردم کاسته شده است. در نتیجه، برخی مردم نه تنها دین و مذهب را طرد کردهاند، بلکه باور به وجود خدا را هم کنار گذاشتهاند. از نظر آنان، دیگر فرض وجود خدایان برای تبیین جهان و ویژگیهای آن بیفایده و بیثمر است.
برهانهای فلسفی هم هستند که از نظر بسیاری، موفق به رد اغلب تصورات رایج از خدا شدهاند. برای مثال، بسیاری بیخداها میاندیشند که برهان شر، اینکه در جهان شر و تباهی وجود دارد "باور به وجود خدایی علیم و قدیر را کاملا نامعقول و نپذیرفتنی میسازد." اگر چه وجود خدایان فاقد این ویژگیهای متعالی با برهان شر نفی نمیشود، اما دلایل خوب و موثقی برای باور به هیچ خدایی در دست نیست. بدون دلایل موثق، باور داشتن یا ناممکن است یا بیارزش.
اما نکتهی آخر از بسیاری جهات مهمترین نکته است. بیباوری، موضع پیشفرض است هیچکس با باورها زاده نمیشود. باورها از طریق فرهنگ و آموزش کسب میشوند. اصلاً بر عهدهی بیخدا نیست که بیخدایی را توجیه کند؛ بلکه وظیفهی تئیستهاست که توضیح دهند چرا باور به خدا معقول است. در غیاب چنین تبیینی، باید تئیسم را بیبنیاد، و چه بسا نامعقول شمرد.
پس بهتر است به جای"چرا مردم بیخدا میشوند؟ بپرسیم: "چرا مردم خداباور میشوند؟"
@PublicExit
آستین کلاین:
این سوال بسیار خوبی است، اما متأسفانه پاسخ سرراستی ندارد. شاید دلایل بیخدا شدن همان قدر زیاد باشند که دلایل خداباور شدن. منظورم این است که راههای رسیدن به بیخدایی بسیار شخصی و فراوان است، و بستگی به شرایط زندگی فرد، تجارب و گرایشهایش دارد. با این حال، میتوان برخی شباهتهای عام را میان برخی بیخداها، به ویژه بیخداهای غربی، ذکر کرد. اما باید توجه داشت که این موارد مشترک میان برخی بیخداها، به هیچوجه لزوماً بین تمام بیخداها مشترک نیست. و حتی هنگامی هم که بیخداها ویژگیهای مشابهی با هم دارند، نمیتوان گفت که این ویژگیها دقیقاً در همه یکسان است. یک دلیل معین میتواند برای یک نفر بسیار تعیین-کننده و سرنوشتساز باشد، برای دیگری کمتر، و برای سومی هیچ نقشی بازی نکند. معقول است که فرض کنید که این وجود ویژگیها میتوانند در مورد یک بیخدا صادق باشد، اما برای فهمیدن اینکه آیا واقعاً صادق هستند، و چگونه صدق میکنند، لازم است که از او سوال کنید.
یک عامل رایج برای بیخدا شدن، روبرو شدن با گوناگونی ادیان است. غیر معمول نیست که بیخدا در خانوادهای دینی پرورش یافته باشد و این فرض برایش مسلم بوده باشد که سنت دینی خانواندگیاش همانا ایمان واقعی به خدای واقعی است. اما بعداً که این شخص در مورد دیگر سنتهای دینی بیشتر میآموزد، رویکرد بسیار انتقادیتری نسبت به سنت دینی خودش و حتی کل ادیان پیدا میکند، و به تدریج نه تنها دیناش را رها میکند بلکه باور به وجود خدایان را هم از دست میدهد. یک عامل دیگر بیخدا شدن میتواند داشتن تجربهی بدی از یک دین باشد. شخصی که مؤمن به دینی بار آمده یا به دینی گرویده است، و به تدریج آن را سرکوبگر، ریاکارانه، یا مصیبتبار یافته یا ایمان بدان را بیارزش دیده، سرانجام نسبت به آن دین دید انتقادی پیدا میکند، اما در مواردی ممکن است نسبت به کل ادیان مظنون شود، و مانند حالت قبل حتی باور به وجود خدا را هم زیر سوال ببرد.
بسیاری از بیخداها هم بیباوری خود را حاصل علم میدانند. علم در چند قرن اخیر توانسته است جنبههایی از زندگی و جهان را تبیین کند که پیشتر ملک مطلق دین محسوب میشدند. از آنجا که تبیین علمی کارآمدتر از تبیینهای دینی و تئیستی از آب درآمدهاند، توان دین برای جلب وفاداری مردم کاسته شده است. در نتیجه، برخی مردم نه تنها دین و مذهب را طرد کردهاند، بلکه باور به وجود خدا را هم کنار گذاشتهاند. از نظر آنان، دیگر فرض وجود خدایان برای تبیین جهان و ویژگیهای آن بیفایده و بیثمر است.
برهانهای فلسفی هم هستند که از نظر بسیاری، موفق به رد اغلب تصورات رایج از خدا شدهاند. برای مثال، بسیاری بیخداها میاندیشند که برهان شر، اینکه در جهان شر و تباهی وجود دارد "باور به وجود خدایی علیم و قدیر را کاملا نامعقول و نپذیرفتنی میسازد." اگر چه وجود خدایان فاقد این ویژگیهای متعالی با برهان شر نفی نمیشود، اما دلایل خوب و موثقی برای باور به هیچ خدایی در دست نیست. بدون دلایل موثق، باور داشتن یا ناممکن است یا بیارزش.
اما نکتهی آخر از بسیاری جهات مهمترین نکته است. بیباوری، موضع پیشفرض است هیچکس با باورها زاده نمیشود. باورها از طریق فرهنگ و آموزش کسب میشوند. اصلاً بر عهدهی بیخدا نیست که بیخدایی را توجیه کند؛ بلکه وظیفهی تئیستهاست که توضیح دهند چرا باور به خدا معقول است. در غیاب چنین تبیینی، باید تئیسم را بیبنیاد، و چه بسا نامعقول شمرد.
پس بهتر است به جای"چرا مردم بیخدا میشوند؟ بپرسیم: "چرا مردم خداباور میشوند؟"
@PublicExit
دهانت را میبویند
مبادا که گفته باشی دوستت میدارم.
دلت را میبویند
روزگارِ غریبیست، نازنین
و عشق را
کنارِ تیرکِ راهبند
تازیانه میزنند.
عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد
در این بُنبستِ کجوپیچِ سرما
آتش را
به سوختبارِ سرود و شعر
فروزان میدارند.
به اندیشیدن خطر مکن.
روزگارِ غریبیست، نازنین
آن که بر در میکوبد شباهنگام
به کُشتنِ چراغ آمده است.
نور را در پستوی خانه نهان باید کرد
آنک قصابانند
بر گذرگاهها مستقر
با کُنده و ساتوری خونآلود
روزگارِ غریبیست، نازنین
و تبسم را بر لبها جراحی میکنند
و ترانه را بر دهان.
شوق را در پستوی خانه نهان باید کرد
کبابِ قناری
بر آتشِ سوسن و یاس
روزگارِ غریبیست، نازنین
ابلیسِ پیروزْمست
سورِ عزای ما را بر سفره نشسته است.
خدا را در پستوی خانه نهان باید کرد
الف. بامداد ۳۱ تیرِ ۱۳۵۸
@ShafiAzad
مبادا که گفته باشی دوستت میدارم.
دلت را میبویند
روزگارِ غریبیست، نازنین
و عشق را
کنارِ تیرکِ راهبند
تازیانه میزنند.
عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد
در این بُنبستِ کجوپیچِ سرما
آتش را
به سوختبارِ سرود و شعر
فروزان میدارند.
به اندیشیدن خطر مکن.
روزگارِ غریبیست، نازنین
آن که بر در میکوبد شباهنگام
به کُشتنِ چراغ آمده است.
نور را در پستوی خانه نهان باید کرد
آنک قصابانند
بر گذرگاهها مستقر
با کُنده و ساتوری خونآلود
روزگارِ غریبیست، نازنین
و تبسم را بر لبها جراحی میکنند
و ترانه را بر دهان.
شوق را در پستوی خانه نهان باید کرد
کبابِ قناری
بر آتشِ سوسن و یاس
روزگارِ غریبیست، نازنین
ابلیسِ پیروزْمست
سورِ عزای ما را بر سفره نشسته است.
خدا را در پستوی خانه نهان باید کرد
الف. بامداد ۳۱ تیرِ ۱۳۵۸
@ShafiAzad
Forwarded from کتابخوانی📚
I can’t even hold your hand. But I love you with a love no one can understand.
حتی نمیتونم دستت رو بگیرم.
اما من تو رو با عشقی دوست دارم که هیچ کس نمیتونه درکش کنه.
._._.
@ShafiAzad
حتی نمیتونم دستت رو بگیرم.
اما من تو رو با عشقی دوست دارم که هیچ کس نمیتونه درکش کنه.
._._.
@ShafiAzad
Forwarded from Atheists Community
موضوع سخنرانی: روششناسی در پژوهش تاریخی؛ تاریخ را چگونه بخوانیم؟
سخنران: دکتر مزدک بامدادان _ پژوهشگر تاریخ اسلام و ایران
برگزار شده در گروه: Atheists Community
@Atheists_Community
سخنران: دکتر مزدک بامدادان _ پژوهشگر تاریخ اسلام و ایران
برگزار شده در گروه: Atheists Community
@Atheists_Community
Telegram
Atheists Community
Forwarded from اکس مسلم اسکاندیناوی
برنامه هفتگی نهاد اکس مسلم اسکاندیناوی
اکس مسلم ۱۳ ساله شد!
به مناسبت سالگرد تاسیس نهاد اکس مسلم، نگاهی میکنیم به فعالیتها گذشته، و برنامههای آینده نهاد اکس مسلم، و به این پرسش پاسخ میدهیم که چرا باید به جنبش اکس مسلم پیوست.
با حضور:
سودابه عباسی
عطیه نیک نفس
میلاد رسایی منش
زمان: جمعه ۲۰ نوامبر، ۳۰ آبان
۱۲:۳۰ اروپا مرکزی، ۱۵:۰۰ تهران
لینک Facebook:
https://www.facebook.com/1530170770598183/posts/2894380477510532/
لینک YouTube:
https://www.youtube.com/watch?v=TyP8k1bfsls
لینک Twitch:
https://www.twitch.tv/exmuslimscandinavia
Instagram:
https://instagram.com/exmuslimstockholm?igshid=1tp4v6tzg0qo1
#اکس_مسلم_اسکاندیناوی
#ExmuslimScandinavia
#ExMuslimStockholm
اکس مسلم ۱۳ ساله شد!
به مناسبت سالگرد تاسیس نهاد اکس مسلم، نگاهی میکنیم به فعالیتها گذشته، و برنامههای آینده نهاد اکس مسلم، و به این پرسش پاسخ میدهیم که چرا باید به جنبش اکس مسلم پیوست.
با حضور:
سودابه عباسی
عطیه نیک نفس
میلاد رسایی منش
زمان: جمعه ۲۰ نوامبر، ۳۰ آبان
۱۲:۳۰ اروپا مرکزی، ۱۵:۰۰ تهران
لینک Facebook:
https://www.facebook.com/1530170770598183/posts/2894380477510532/
لینک YouTube:
https://www.youtube.com/watch?v=TyP8k1bfsls
لینک Twitch:
https://www.twitch.tv/exmuslimscandinavia
Instagram:
https://instagram.com/exmuslimstockholm?igshid=1tp4v6tzg0qo1
#اکس_مسلم_اسکاندیناوی
#ExmuslimScandinavia
#ExMuslimStockholm
ارسطو - اخلاق نیکو ماخوس - محمد حسن لطفی.pdf
7.9 MB
📚 اخلاق نیکوماخوس
✍ ارسطو
📝 ترجمه : محمد حسن لطفی
✍ ارسطو
📝 ترجمه : محمد حسن لطفی