You’re my 7th sence,
when my eyes can’t see,
my ears can’t hear,
my nose can’t smell and even my hands can’t feel,
I still can feel your love.
._________________.

تو حسِ هفتم منى،
وقتى چشمام نميبينن،
وقتى گوشام نميشنون،
وقتى بينيم بو رو حس نميكنه،
و حتى وقتى دستام نميتونن چيزيو لمس كنن، هنوز ميتونم عشقتو حس كنم!

@ShafiAzad

⏹باید حکام بی نیاز باشند،

آنان باید از لوازم یک زندگی راحت و بی‌تجمّل برخوردار باشند بدون آنکه در راه به دست آوردن آن زحمات طاقت‌فرسای زندگی مادّی را تحمّل کنند.

با این نشانی آنان از حرص و ولع و جاه طلبی‌های احمقانه برکنار می‌مانند، و حالِ این حکام همچون حال آن طبیبانی می‌شود که مردم شهر را از آنچه خود پرهیز می‌کنند برحذر می‌دارند.

آنان مانند عباد و معتکفین با هم غذا می‌خورند و در خانه‌های چوبی جدا از هم مانند سربازان می‌خوابند همچنانکه فيثاغورس می‌گفت: «دوستان باید در همه چیز مشترک باشند».

در این صورت نفوذ امر حکام بی‌خطر خواهد بود و قدرت آنان مصون و محفوظ خواهد ماند؛ تنها پاداش آنان افتخار و حسن خدمت به اجتماع خواهد بود.

این اشخاص از همان ابتدا به زندگی که مزایای آن محدود است، قناعت خواهند ورزید.

اینان مردمی هستند که در نتیجهٔ تربیت خشن و محکمی، افتخار فرمانروایی را از غنایم چرب و نرم سیاست‌بازانی که در جستجوی منافع و سود پیشه‌ورانند بالاتر می‌دانند. پس از آنکه آنان به قدرت رسیدند نزاع میان احزاب از میان برخواهد خواست.

📚تاریخ فلسفه
✍ویل دورانت
@shafiAzad

⏹برادران، با قدرتِ فضیلت‌ِتان به زمین وفادار مانید! عشقِ ایثارگر و داناییِ شما خدمت‌گزارِ معنایِ زمین باد! چنین درخواست می‌کنم و شما را سوگند می‌دهم.
مگذارید فضیلت‌ِتان از آن‌چه زمینی‌ست بگریزد و بال بر دیوارهایِ سَرمَدی کوبد! فسوسا، همیشه چه بسیار فضیلت‌هایِ گُریزان بوده است!
همانندِ من، فضیلتِ پروازکرده را به زمین بازگردانید؛ آری، به تن و زندگی، تا به زمین معنایِ خود را بخشد ـ معنایي انسانی!

✍🏼فریدریش نیچه
📚چنین گفت زرتشت
@shafiAzad

حکایت نگارش این کتاب در نوع خود جالب است. گویا در سال 1930 مردی که تصمیم به خودکشی ‏گرفته نزد ویل_دورانت می‌آید و از او می‌خواهد که برایش ارزش و #معنی_زندگی را تشریح کند و او را متقاعد ‏سازد که خودکشی نکند! این رخداد دورانت را بر آن می‌دارد که چندی پس از آن، به یکصد نفر از ‏چهره‌های مهم و تأثیرگذار زمان خود نامه‌ای بنویسد و از آن‌ها دربارۀ ارزش و معنای_زندگی بپرسد!

‏دورانت در این نامه، پس از تشریح وضع ناگوار زمانۀ خود، می‌نویسد: «خواهش می‌کنم لحظاتی از وقتتان ‏را به من اختصاص دهید و به من بگویید #زندگی برای شما چه معنایی دارد، چه چیزی باعث می‌شود ‏ناامید نشوید و همچنان ادامه دهید، #دین چه کمکی ‏_اگر هست_ به شما می‌کند، سرچشمه‌های الهام و ‏انرژی شما چیست، هدف یا انگیزۀ کار و تلاشتان چیست، تسلی‌ها و خوشی‌هایتان را از کجا پیدا می‏کنید و دست آخر، گنجتان در کجا نهفته است؟»

📚 دربارۀ معنی زندگی
✍ ویل دورانت
@shafiAzad

⏹ کتاب‌هایی که برای همۀ عالم نوشته می‌شوند، همیشه بوی گند می‌دهند...هر که بخواهد در هوای پاک دم زند به کلیسا پای نمی‌گذارد.

⏹ ما شکاکان هم دشمنان خود را داریم، شیاطینی که تردید ما را ضعیف می‌کنند و دانه‌های ایمان را به ماهرانه‌ترین شکل می‌کارند.

✍نیچه
@shafiAzad

⏹ جالب است که دورانت این نامه را به طیف متنوعی از معاصران خود فرستاده ‏است، از چهره‌های شناخته‌شده‌ای همچون مهاتما گاندی، جواهر لعل نهرو و جرج برنارد شاو گرفته تا ‏ورزشکاران مشهور و پزشکان و جراحان چیره‌دست و حتی به یک زندانی محکوم به حبس ابد! او ‏پاسخ‌هایی که از سوی دریافت‌کنندگان این نامه برایش فرستاده شده است را همراه با پاره‌ای توضیحاتِ ‏خودش و البته پاسخ نهاییِ خودش به این نامه، در کتاب «دربارۀ معنی زندگی» گرد آورده است.

دورانت نخواسته به موضوعِ معنای زندگی صرفاً از #چشم‌انداز یک فیلسوف/مورخ بنگرد و بدان ‏پاسخ دهد، بلکه بر آن بوده که به این موضوع از «چشم‎اندازهای» گوناگون و چه‌بسا متعارض نگاه کند: از ‏چشم‌انداز اهل ادبیات، هنرمندان، ورزشکاران، اهل سیاست، دین‌داران، بی‌دینان، شکاکان و حتی ‏زندانیان؛ و البته از این هم مهم‌تر، او کوشیده روشن سازد که افراد شاخص و شناخته‌شده، که هر کدام ‏نمایندۀ یک گونه (‏type‏) انسان و یک #سبک_زیستن (life style) مشخص هستند، در زندگی شخصی و عملی خود چه پاسخی ‏برای پرسشِ معنای زندگی دارند.

📚 دربارۀ معنی زندگی
✍ ویل دورانت
@shafiAzad

به هرکس دل ببندم بعد از این
خود نیز میدانم،
بجز ″اندوهِ دل کندن″
ندارد حاصلی دیگر..
@shafiAzad

⏹مردم من را تهی می‌کنند،
باید خودم را از آنها خلاص کنم
تا دوباره پُر شوم.

@shafiAzad

⏹ ﻣﺮﮒ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺍﺭﺯﺵ ﻧﺴﺒﯽ، ﺍﺭﺯﺵﺩﯾﮕﺮﯼ ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﻭﻗﺘﯽ ﻧﺎﯾﺎﺏ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ
ﺣﺴﺎﺏ ﻣﯽﺁﯾﺪ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﺯﯾﺎﺩ ﻭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺷﻮﺩ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺏ ﻧﻤﯽﺁﯾﺪ .


اﮔﺮ بچهﺍﯼ ﺩﺭ ﺭﻡ ﯾﺎ ﭘﺎﺭﯾﺲ ﺯﯾﺮ ﻣﺎﺷﯿﻨﯽ ﺑﺮﻭﺩ ﻭ ﺑﻤﯿﺮﺩ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ بدﺑﺨﺘﯽ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﻭﻟﯽ ﺍﮔﺮ ﺻﺪ ﺑﭽﻪ ﻫﻤﮕﯽ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻮﺳﯿﻠﻪ ﻣﯿﻦ ﯾﺎ ﺑﻤﺐ کشته ﺷﻮﻧﺪ ﻓﻘﻂ ﮐﻤﯽ ﺗﺮﺣﻢ ﺩﺭ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﯽﺁﯾﺪ .

✍اﻭﺭﯾﺎﻧﺎ_ﻓﺎﻻﭼﯽ

@shafiAzad

✅آنگاه که آدمی از «باید»ها و «نباید»هایی که بیشتر به صورت «روا» و «ناروا» و یا «پسندیده» و «ناپسند» عرضه می‌شوند، فراتر رود و به بازشناسی «نیک» از «بد» برسد و این شناختِ ارزشِ نیک، او را به کردارِ شایسته برانگیزد، به قلمرو اخلاق رسیده و در راه انسان شدن گام نهاده است.

زیرا با آنکه هر فردی به‌طور طبیعی و از دیدگاه زیستی آدمی‌زاده است، اما انسان شدنِ او تنها یک امکان است؛ امکانی که واقعیت یافتنِ آن همانا در رو کردن به ارزش‌های اخلاقی است و بس.

تکامل اخلاقی بیش از آنکه همانند تکامل علمی یا اجتماعی یک روند همگانی باشد، تکاملی فردی است و این از آن روست که در اینجا سخن بیش از آنکه بر سر شرایط و عامل‌های بیرونی باشد، بر سرِ گزینشِ ارزش‌هاست.

بدین‌سان به این نکتۀ بس مهم می‌رسیم که بنیاد اخلاق و ارج اخلاقی در آزادی است، از این روست که هر چند هم کسی با عادت‌های شایسته بار آمده باشد، تا خود به مقام گزینش ارزش‌ها نرسد به سپهر حقیقیِ اخلاق نخواهد رسید

#قلمرو اخلاق
#گزینش ارزش‌ها
@shafiAzad

⏹دلاورترین کسان در میانِ ما هم کمتر دلِ آن چیزی را دارد که به راستی "می‌داند"...
✍ فریدریش نیچه
📚 غروب بت‌ها
@shafiAzad

ظاهراً احساس تنهایی تا حدودی پدیده‌ای موروثی است، یعنی احساس تنهایی ۴۵ تا ۵۰ درصد موروثی است.

در برخی پژوهش‌ها این نظر مطرح شده است که نقصان ژنتیکی معینی در دریافت کننده‌های اوکسی توسین منجر به احساس تنهایی قوی‌تری می‌شود.

اوکسی توسین یک عامل کلیدی در پس زمینه‌ی بیوشیمیایی از نظر احساس نیاز به وابستگی به دیگران است. بنابراین نقصان توانایی در استفاده از اوکسی توسین می‌تواند تا حدودی توضیح دهنده‌ی احساس تنهایی باشد.

📚 فلسفه‌ی تنهایی
✍ لارس اسونسن
@shafiAzad

⏹ «حقیقت همیشه یک‌رویه است». ـــ آیا این دروغی دورویه نیست؟* ـــ

*نیچه در این گزین‌گویه میانِ simple=einfach=ساده یا یک‌رویه و compound=zweifach=دوچندان یا دورویه، یک بازی واژگانی ایجاد کرده است.

عبارتی که نیچه در این‌جا بدان اشاره دارد، سخن مشهور هرمان بورهاوه، فیزیکدان هلندی، است: «نشانۀ حقیقت ساده‌بودنِ آن است». این جمله را شوپنهاور بسیار می‌پسندید و توجه نیچه به این جمله نیز ناشی از همین است.

✍ فریدریش نیچه
📚 غروب_بت‌ها
@shafiAzad

ما بوسیدن را از مردم توی خیابان‌ها یا از پدر و مادرهایمان یاد نمی‌گیریم. آن‌ها این‌جوری همدیگر را نمی‌بوسیدند. ما بوسیدن را از سینما یاد می‌گیریم.
@shafiAzad

رفاقت با تو
رفاقت با بادبادکی کاغذیست!
رفاقت با باد دریا و سرگیجه...
با تو هرگز حس نکرده ام،
با چیزی ثابت مواجه ام!
از ابری به ابر دیگر غلتیده ام،

پابرهنه به جهان کوچکم
وارد میشوی،
در را میبندی و من
اعتراضی نمیکنم؟

چرا زمان را خط باطل میزنی
هر حرکتی را به سکون وا میداری؟
@shafiAzad

⏹ دوپامین میانه خوبی با وجدان ندارد. حتی برعکس، دوپامین سرچشمه مکر و فریب به منظور تحقق آرزوست. وقتی سیستم دوپامین فعال شود، احساس گناه که مربوط به «اینجا و اکنون» است سرکوب می شود. سیستم دوپامین از طرفی فرد را به تلاش شرافتمندانه و از طرف دیگر او را به انجام مکر و فریب یا حتی خشونت برای رسیدن به آرزوها وادار می کند.
دوپامین دنبال کسب فزونی است و با اصول اخلاقی کاری ندارد و برای رسیدن
به هدف از مکر و فریب و قدرت استفاده می کند.

📚دوپامین
✍دنیل ز لیبرمن
@shafiAzad