ارزشِ وقایع در مدت‌شان نیست،
در شدت‌شان است.
برای همین
برخی * لحظات فراموش‌نشدنی،
برخی *حوادث توضیح‌ندادنی
وبرخی* انسان‌ها قیاس‌ناپذیرند.
@shafiAzad

⏹پاسخ به این پرسش که آیا به راستی زندگی ارزش زیستن دارد یا نه؟ در وهله‌ی اول ما باید با این پرسش درگیر شویم که آیا زندگی به زحمتش می‌ارزد؟ تمام پرسشات فلسفی بعد از آن قرار می‌گیرند.
در واقع وقتی انسان با جهان روبرو می‌شود، از آن انتظار پاسخ و معنا دارد. ولی جهان در مقابل پرسش و خواسته او سکوت می‌کند. و در اینجاست که پوچی زاده می‌شود. ولی پوچی انتهای راه انسان نیست، بلکه نقطه آغاز اوست. زیرا آگاهی انسان از اینجا شروع می‌شود. پس پوچی زندگی آگاهانه را به‌دنبال دارد.

✅کامو معتقد است نتیجه مواجهه با پوچی نباید خودکشی باشد. نتیجه مواجهه با پوچی باید پذیرش، مقابله؛ عصیان و ادامه‌ای آزادانه باشد.
شاید در این میان از خودمان بپرسیم حال که همه به پوچی زندگی پی برده‌اند چرا همه دست به خودکشی نمی‌زنند؟ کامو بخشی از آن را به «عادت» و به‌نوعی اراده معطوف به زندگی ربط می‌دهد. وقتی که می‌گوید:

⏹ در دلبستگی فرد به زندگی چیزی قوی‌تر از همه‌ی مصیبت‌های جهان وجود دارد. داوری جسم همان قدر ارزش دارد که داوری روح. جسم در برابر نیستی عقب می‌نشیند. و ما پیش از آنکه به اندیشیدن عادت کنیم، به زیستن عادت می‌کنیم. (کتاب اسطوره سیزیف – صفحه ۲۰)

◻ سیزیف شخصی است در افسانه‌های یونان که به جرم یک گناه، از طرف خدایان محکوم شده تخته سنگی را تا قله کوه بالا ببرد ولی به محض رسیدن به قله، سنگ دوباره به پایین و نقطه آغاز می‌غلتد. وقتی سنگ پایین می‌غلتد، سیزیف بعد از اندکی تامل دوباره تلاش را از سر می‌گیرد و روزی هزار بار این عمل را تکرار می‌کند. این کارِ بی‌انتها و پوچ جزای سیزیف است. ولی کامو سیزیف را که قهرمان پوچی است خوشبخت می‌پندارد. چراکه او به این پوچی آگاه است و مشتاقانه ادامه می‌دهد. حتی این دور باطل و تمام نشدنی را. چیزی که باعث برتری سیزیف شده، آگاهی اوست. آگاهی از این پوچی.
این ادامه‌ آگاهانه، عصیانِ مورد نظر کامو است. سیزیف با از نو برداشتنِ سنگ بزرگ‌ترین عصیان را در مقابل خدایان و پوچی به انجام می‌رساند. و هیچ تحقیری از این بالاتر نیست. سیزیف خوشبخت است چرا که آگاه است. از سرنوشتش برتری دارد. و می‌داند که این رنج و این سنگ از آنِ اوست . نه هیچ خدای دیگری. و تنها اوست که سنگ را پیش می‌برد

⚪ پس از پوچی می‌تواند خوشبختی متولد شود و هر دوی آن‌ها با هم در ارتباطند. کدام یک از ما سیزیفی نیستیم با بر دوش کشیدنِ بار یک سنگ و گرفتار و محکوم به یک دور باطل؟ راه درست پیش رویمان عصیانیست که ستیز با این پوچی و ادامه را موجب می‌شود. اگر سنگ را رها کنیم تا روی ما بغلتد، زیر بارش خرد شده‌ایم، اگر سنگ را زمین بگذاریم، باخته‌ایم. نباید از این دورِ هرچند باطل بیرون زد.
حال که محکومیم، باید تا سر حد مرگ زیست. زیستنی نشات گرفته از آگاهی. چرا که زندگی کردن، بزرگ‌ترین عصیان در مقابل زندگیست.

📚افسانه سیزیف
✍ آلبر کامو

@shafiAzad

موضوع کنفرانس: فرگشت؛ از پیشاداروین تا پساداروین

اجرا کننده: میثاق احمدوند _ دانش‌آموخته زیست‌شناسی

برگزار شده در گروه: Atheists Community

@Atheists_Community

✅ جوهر یک چیز
هیچ‌گاه نه در آغاز،
بلکه همواره در میانه،
در جریان بسط و گسترش آن پدیدار می‌شود، زمانی که توان آن تضمین شده باشد.
@shafiAzad

⏹ این روزها حقیقت، دیگر مرگبار نیست. چرا که پادزهرهای زیادی برایش تدارک دیده‌اند...!

✍نیچه
@shafiAzad

من با چيزي زنده ام
كه ديگران از آن مي ميرند:
"تنهايي"

@shafiAzad

⏹ رابطه جنسی را شاید بتوان به نوعی یک دلخوشی برای کسانی که عشق را تجربه نکرده اند دانست.

📚خاطرات روسپیان سودازده من
✍گابریل گارسیا مارکز
@shafiAzad

با آنڪه مرا از دل خود راند، بگویید

مُلڪی ڪه در آن ظلم شود دیر نپاید...

@shafiAzad

✅ آنچه به خود مشغول شان می دارد و آرزو شان را برآورده میکند آن است که ببینند رقم درآمدشان بالا می رود آن هم نه برای سرمایه اندوختن،یا برای بهره‌مند شدن از آن، بلکه همین قدر که امروز از دیروز فراتر برود و فردا از امروز در گذرد؛ لذتی مانند آنچه در مسابقات اتومبیلرانی دست می‌دهد: سودای شتابنده!

📚 جان شیفته
✍️ رومن رولان
@shafiAzad

◻روان رنجورها، در آسمان قصرها می سازند.

‌◻ روان پریش ها، در آنها زندگی می کنند.

‌◻ روان پزشک ها می روند اجاره ها را می گیرند!

«چارلز استیون هامبی»

📚 هوسهای سرخ
✍کوروش رستگار
@shafiAzad

🔳 باید از گفتنی هایی گفت که احتمالاً بسیاری آن را می دانند ولی جرأت ابراز آن را حتی برای خودشان هم ندارند.
«لئو تولستوی»

📚 هوسهای سرخ
✍کوروش رستگار
@shafiAzad

واقعیت ها پابرجا می‌مانند حتی اگر ما آنها را نبینیم یا نادیده بگیریم. از طرف دیگر، دانستن بر ندانستن، در هر شرایطی حتی اگر تغییر امکان پذیر نباشد، ارجحیت دارد. ‌ما ممکن است نتوانیم دنیا را عوض کنیم اما قطعاً خودمان را می توانیم تغییر دهیم. علاوه بر این، دانستن مقدمهٔ هر تغییری است. ما در مرحلهٔ اول باید درباره ی مسئله ای بدانیم تا بتوانیم آن را تغییر دهیم..

📚 هوسهای سرخ
✍کوروش رستگار
@shafiAzad

⏹ مادری بود که دختری داشت و پسری. روزی از روزهای تابستان، هر دو به خانهٔ او آمدند. شب هنگام اهل خانه بر بام شدند تا بخوابند.
مادر به بام آمد و به پسر و عروس خود گفت: کمی دورتر از هم بخوابید که هوا گرم است و زمان، زمانِ عرق ریختن و گرمازدگی؛ نشاید که مریض شوید.
آنگاه به سراغ دختر و دامادش رفت و گفت: کمی مهربان تر (نزدیک تر) بخوابید که هوا سرد است و نزدیک شدن به هم، مایهٔ گرمی و آسایش؛ باشد که خوابهای خوش ببینید!

‌🔳وانگاه، عروس خانه با صدای نالانی گفت: عجب، یک بام و دو هوا!

📚 هوسهای سرخ
✍کوروش رستگار
@shafiAzad

⏹بعضی وقت ها، اربابان رسانه، اربابان ذهن ما هم هستند زیرا با تکرار یک باور، بالاخره آن باور را ملکهٔ ذهن ما می کنند.

‌ در عصر کنونی که عصر رسانه هاست، بسیاری از محتویات ذهن افراد را، چه درست و چه غلط، رسانه ها می سازند. تأثیر رسانه ها به خصوص در شکل دادن اذهان تودهٔ مردم، بیشتر و بازتر است.

‌✅ اذهانی که کمتر مطالعه و تامل کرده یا خود به دنبال کشف حقیقت نمی روند، بیشتر احتمال دارد که به وسیلهٔ تبلیغات رسانه ای به سمت و سویی خاص، کشیده شوند.

📚 هوسهای سرخ
✍کوروش رستگار
@shafiAzad

⏹حقیقت همان اندازه رایج خواهد شد که ما رواجش بدهیم ، اینکه آفتابِ حقیقت در پرده نخواهد ماند حرفِ مفتی است! فقط دست‌های ما می‌تواند از پرده بیرونش بکشد.

✍برتولت برشت

@shafiAzad

✅ تا آن تاريخ، من از اين تصميم به ترک سيگار، به آن تصميم به ترک سيگار، می‌پريدم!

ليكن هميشه اطمينان داشتم كه هر وقت بخواهم، می‌توانم آن را كنار بگذارم و همين اطمينانِ به خود بود كه زندگى را شيرين و دل‌چسب می‌كرد و اگر پدرم امروز زنده بود، من هنوز می‌توانستم اين احساسِ "اطمينان به خود" را داشته باشم،

اما با مرگ او، همه چيز تمام شده بود! ديگر فردايى نبود كه من اتخاذ تصميم را به آن موكول كنم...
غالب اوقات از اين فكر، غرق حيرت مي‌شوم كه
چرا "نوميدىِ من از من"،
از فرداى مرگ پدر شروع شد...؟!

📚وجدان_زنو
✍ایتالو_اسووو
@shafiAzad

⏹ راستى لذتِ تنها بودن را چشيده‌اى،
قدم زدن تنها،
دراز كشيدن تنها توى آفتاب؟...

چه لذت بزرگى است
براى یک موجود عذاب كشيده،
براى قلب و سر ! منظورم را ميفهمى !

آيا تا به حال
مسافت زيادى را تنها قدم زده‌اى؟

قابليتِ لذت بردن از آن
دلالت بر
مقدار زيادى فلاكت گذشته
و نيز لذت‌هاى گذشته دارد.

@shafiAzad

👌میگویید ثروت برای چی مهمه
لابد میگید
برای اعمال قدرت.
ولی مهمترین عامل ،دور شدن از محاکمه فوری است .
ثروتمندان از محاکمه فوری در ایمن هستند.
انان را درباغهای دور از مردم محافظت میکنند.
در واگن های خصوصی دور از مترو
مخفی میشوند.
در رختخواب ایمن کشتیها از مردم مجزامیشوند.
🔳دوست عزیز هنوزثروت حکم برائت نیست.
ولی تعلیق حکم محکومیت هست.

📚 سقوط
✍ آلبر کامو
@shafiAzad

@aminsophiaتحریم، رنج غیرضروری شهروندان، و نظام ولایت فقیه پاره‌ای از مخالفان تحریم از سر تنزه‌طلبی اخلاقی خود را از طرفداران تحریم جمهوری اسلامی در موقعیت اخلاقی برتری می‌دانند. باید با شجاعت و دلیری این خود‌برتربینان را نقد کرد و از حمله‌های به ظاهر انساندوستانه‌شان نترسید. راست این است که طرفداران لغو تحریم بنا به دلایلی که خواهم گفت در موقعیت اخلاقی بهتری نسبت به طرفداران تحریم نیستند.
دلیل نخست سرشت رژیم حاکم است. رژیم حاکم، بنا به مبادی نظری‌اش، نظریه ولایت، نظامی است شبان-رمگی که جایی برای خیر عمومی باقی نمی‌گذارد. اینکه از ولایت تفسیرهای دیگری هم به دست داده‌اند، خللی در مدعای بالا نمی‌کند، زیرا که نظام حقوقی و حقیقی کنونی جمهوری اسلامی بر مدار آن تفسیر‌های دیگراز ولایت نمی‌گردد بلکه بر مدار همین نگاه شبان-رمگی می‌گردد. ریشه فکری نظام‌های شبان‌-رمگی به یونان باستان بازمی‌گردد. برای نمونه، سقراط در دفتر نخست «پولتیا» افلاطون، به نقد این نظریه می‌نشیند که از دهان «تراسیماخوس» بیان می‌شود. از نظر سقراط سیاست به عنوان پیشه نمی‌تواند محدود به نفع صاحب پیشه باشد زیرا که، برای نمونه، پیشه پزشکی ناظر به خیر رساندن به بیمار است و اگر پزشکی خیر بیمار را در نظر نگیرد دیگر نمی‌تواند دانش‌ و پیشه پزشکی بماند. از این‌رو، سقراط سیاست را، چونان پزشکی، خیر زیردستان می‌داند نه فرادستان. نظریه ولایت فقیه، در اصل، بازپرداخت نظریه شبان-رمگی «تراسیماخوسی» است که در آن سود و نفع حاکمان به مثابه شبانان جامعه اولویت دارد و مردم چونان رمه‌ هستند. شبان، رمه و گوسفندانش‌را پروار می‌کند تنها به این خاطر که به فرجام آنان را سر ببرد و از گوشت و پوست آنان بهره ببرد. اینچنین است نظام ولایت‌فقیه. ولی، شبان جامعه است و مردم رمه او. ولی هر جا که صلاح بداند رمه را خواهد برد نه از بهر خیر رساندن به رمه که از بهر نفع‌رسانی به خود. چنین نظامی رنج‌های غیرضروری بی‌پایان بر شهروندان اعمال می کند، امکان رها شدن از دست حاکمان ستمگر را نمی‌دهد و پول و سرمایه مردم را خرج سرکوب آنان می‌کند. لغو تحریم اگر حتی یه روز بیشتر هم به عمر این نظام بیافزاید نه تنها غیراخلاقی است که با منافع ملی ایران هم سازگار نیست. و تحریم این رژیم اگر یک روز از عمر این رژیم بکاهد، که می‌کاهد، هم سازگار با منافع ملی است و هم اخلاقی‌تر است.

سخنرانی لایو در Atheists Community

#موضوع_کنفرانس: بررسی اخلاقیاتِ اگزیستانسیال

#سخنران: لیلی رضایی _ محقق فلسفه

#جلسه_چهارم:
#زمان: جمعه ۱۹ اردیبهشت ساعت ۲۲ به وقت ایران

#مکان_برگزاری: Atheists Community
https://t.me/joinchat/IBkdwUQYQiFqRTrFH4RFWA

آرشیو کنفرانس‌‌ها و سخنرانی‌ها:
t.me/Atheists_Community