آدم ها
با شما صداقت ندارند
و به نیازهایی که از شما دارند
صادق هستند.

به محض اینکه
نیازهای شان تغییر پیدا کند
صداقت شان هم عوض می شود.

@shafiAzad

⏹ کسی که نان به نرخ روز نمی‌خورد، کسی که بندهء تنعمات زندگی و مقید به ماده نیست، کسی که برای عدالت و حقیقت زنده است بی‌آنکه پروای عواقب آن را بکند،
چنین کسی بی‌دین نیست،
چون در ابدیت است و
ابدیت در وجود او است.

📚نان_و_شراب
✍اینیاتسیو_سیلونه
@shafiAzad

🔳 برای آدمهای سبکسر غیرجدی، «بودن» مهم نیست،
آنچه مهم است «نمود» است.

📚نان_و_شراب
✍اینیاتسیو_سیلونه
@shafiAzad

⏹ عشق زخم‌هایی می‌زند
که هیچ‌وقت درمان نمی‌پذیرد، چون با کثافت توأم است
و تفکیک عشق از کثافت، تنها در صورت اراده‌ی معشوق ممکن است.


⏹ در لحظه‌ی عشق،
انسان نه تنها در قبال خود، بلکه در قبال انسانی دیگر نیز مسئول می‌شود.

مستی این لحظه
قدرت قضاوت او را تضعیف می‌کند. محتوای وجود آدمی وسیع‌تر از میدان دید و محدود هوشیاری یک لحظه است.

✍فرانتس کافکا

@shafiAzad

⏹ می‌گویند سربالایی یا سرازیری جاده بستگی به آمدن یا رفتن دارد.

اگر آدم
قصد رفتن داشته باشد، راه سربالایی پیدا می‌کند و اگر
قصد برگشتن داشته باشد، راه، سرازیری می‌شود.

@shafiAzad

عنوان مقاله: شر و قدرت مطلق
نویسنده: جی‌.ال‌.مکی
برگردان: محمدرضا صالح‌نژاد

@AtheistsChannel

⏹ امروزه همه میدانند که تحمل انتقاد نشانه ی بارز فرهنگ است؛

حتی بعضی ها میدانند که مردان برجسته خواهان و تحریک کنندۀ این انتقاد هستند زیرا این انتقاد به آنها نشان میدهد که بی عدالتی آنها در کجاست و اگر این نشانه وجود نداشته باشد آنها از بی عدالتی خود مطلع نمی شوند.

اما «توان انتقاد کردن و حفظ وجدان صادق»
در مخالفت با آنچه «همیشگی»، «سنتی» و «مقدس» است
هنری والاتر از تحمل و تحریک انتقاد است

و این هنر در فرهنگ ما حقیقتا بزرگ، نو و شگفت آور است. این هنر گامی نهایی در آزاد اندیشی است، اما این موضوع را چه کسی میداند؟

✍فریدریش نیچه
@shafiAzad

تنها برای من وقت نداشتی

برای بقیه
عمرت را صرف کردی
@shafiAzad

⏹ یک بار جرات کردم از او پرسیدم: چطور شما می توانید با خیالِ راحت آشپزی کنید در حالی که دیگران می دزدند و می کشند.
به من جواب داد: تنها تفاوت بزرگ بین انسان ها، شدت و ضعف حمقِ آنهاست. یکی باهوش شده است و دیگری کمتر و شخصی دیگر کاملا بی هوش.

برای اینکه از حمق برهیم باید به خواندنِ آثار منتخب بپردازیم. حتی جادگری و چیزهای دیگر. باید هر چیز را خواند تا فهمید که خدمتِ واقعی در کدام است. هر لحظه در گوشم تکرار میکرد بخوان؛ خیلی بخوان.

اگر یک کتاب را نفهمیدی آن را هفت بار بخوان و اگر باز هم نفهمیدی دوازده دفعه بخوان!

در زندگی چیزهای زیادی دیده ام. هم از کال هایش دیده ام و هم از رسیده ها.

+ اما تا می توانی کتاب بخوان. آنجا هرچیزی را می توان جُست. می توانی حرفم را باور کنی که کتاب چیز مسخره ای نیست.

✍ماکسیم_گورکی

@shafiAzad

و گاهی مزه قهوه ای که می خوریم
از مرغوبیت قهوه نیست
بلکه از کسی است که کنار ماست
@shafiAzad

⏹ ما باید به دشمنان خود نشان دهیم که این زندگی مشقت باری که به ما تحمیل کردند ،مانع از آن نیست که ما خود را از نظر فهم و هوش،بالاتر و برتر از آنها ندانیم

✍ماکسیم_گورکی

@shafiAzad

موضوع سخنرانی: فردوسی، خیام و حافظ سه نگاهبان نیرومند فرهنگ ایرانی در مقابل فرهنگ تحمیلی اسلامی

سخنران: اسماعیل وفا یغمایی _ پژوهش‌گر تاریخِ ایران و اسلام، نویسنده و شاعر

برگزار شده در گروه: Atheists Community

@Atheists_Community

🎶روزبه بمانی

خودم خواستم با تمام وجود با تویی که نبود عاشقانه بمانم
من این عشق را با همین کوه غم روی دوش دلم تا ابد میکشانم
چنان شاخه ی خشکِ روی درخت میانِ زمینو هوا مانده ام
برای تو که سالها رفته ای چگونه بگویم چرا مانده ام
چگونه بگویم چرا عاشقم مرا عشق راه فریبی شده
چگونه تو را میپرستم هنوز عجب روزگار غریبی شده

🌹بی‌شک بزرگترین عذاب و بزرگترین شوق،‌ همیشه از دیگری می‌آید.

@shafiAzad

✅ گاهی
وقتی دوست داری،‌
نه می‌دانی چه را دوست داری،
نه چرا دوست داری،
و نه حتی دوست داشتن چیست...
@shafiAzad

◻ داغ که می‌دانی چیست؟ علامت را می‌گرفتند توی آتش، سرخ و آتشین که می‌شد، می‌نشاندند روی بازو، یا هرجا. درد داشت؟ بله، داشت. اما یک ساعت. یک شب. یک هفته. بعدش خلاص. جایش ولی همیشه می‌ماند. این همیشه چه آدم را می‌ترسانَد! همیشه. این است که گفتیم الهی داغ نبینی. که تمام عمر، جلو چشمت نباشد علامتِ نبودن یکی.

همان که حافظ می‌گوید «دارم من از فراقش در دیده صد علامت» شاید...

📚 دالِ دوست داشتن
@shafiAzad

🔳 آدم ها در اخلاقِ خرید دو دسته اند. بعضی ها بعد از اینکه کالایی را خریدند و بهایش را دادند و با خودشان بردند، هنوز گرفتار این دلشوره اند که دو مغازه آن طرف تر، یا فلان فروشگاه در فلان مرکز خرید، همان کالا را با همین مارک و همین مدل و همین رنگ و همین فلان و همین بهمان ارزان تر می فروشد. همین ها معمولاً وقتی در میهمانی یا کافه یا خیابان، دوست و آشنا و فامیلی را می بینند که از «همان» دارد، جلوی خودشان را نمی گیرند که بپرسند «اینو چند خریدی؟» و از شنیدن رقمی گران تر به خودشان نبالند؛ و برعکس، اگر بدانند می شده «همان» را ارزان تر بخرند، آه حسرت نکشند و لب به دندان نگزند...

دسته ی دوم، فکرهاشان را که کردند، پولشان را که دادند، جنس شان را که خریدند، دیگر فارغ می شوند از این که چه بهایی پرداخته اند. منطق اینان ساده تر است، بسیار ساده تر: «همین را می خواستم، خواستن من به بهایی که پرداختم می ارزید، پس من برنده ام، خوشحالم.»

📚 دالِ دوست داشتن
@shafiAzad

⏹ چیزی ...کسی ...رابطه ای را که به دو پول می ارزد، نخر. اما اگر هم می خری، به صد پول نخر. و اگر خریدی...خودت را بزن به نشنیدن، ندیدن، نفهمیدن. خودت را بزن به آن راه. نه به این خاطر که شاید حسرت نود و هشت تای اضافی را که برای آن چیز بی ارزش داده ای بخوری. نه. فقط برای اینکه وقتی قیمت واقعی اش را فهمیدی، اعتماد و باورت به ارزشِ چیزها/آدم ها/رابطه ها تَرَک نخورَد.زخمی نشود. خون نیاید.

📚 دالِ دوست داشتن
@shafiAzad

⚪ ان کس که نمی فهمد که بعنوان یک متفکر نخستین وظیفه اش پیروی از عقل است، حالا به هر نتیجه ای که میخواهد برسد، متفکر بزرگی نخواهد بود.

@shafiAzad

I want to hug you so tight, that you have to kiss me to catch your breathe.

دلم میخواد محکم بغلت کنم که واسه اینکه نفس بگیری مجبور شی منو ببوسی.

._.
@ShafiAzad

Your arms are still the most beautiful place I've ever visited

آغوشت هنوز تنها جای زیباییست که تا به حال آنجا بودم.
‏
@ShafiAzad