از بین چیزهایی که از دست دادم بیشتر از همه دلم برای خودم تنگ شده.
@shafiazad

نمی‌دونم این از کیه ولی خیلی درسته:

«عشق در میانسالی شاید بیرون‌کشیدن خرده شیشه از تن عریان یکدیگر باشد، در سکوت یک عصر پاییزی.
همین‌قدر بی‌صدا، خون‌چکان، محزون.»

@shafiazad

یه قفس خالی که قفس نیس... فقط اونی که تو قفسه، اونی که اون تو زندونیه، به قفس معنا و اعتبار میده...

📚 هنرمند‌ گرسنگی
فرانتس کافکا
@shafiazad

مارک منسن؛
نویسنده کتاب: راهنمای نامتعارف خوشبختی

فرق عشق و هیجان رومانتیک
@shafiazad

«آن‌کس که روزی پرواز را بیاموزد، جای همه‌چیز را دگرگون می‌کند؛ برای او خودِ زمین نیز سبک می‌شود.»

یعنی:
«کسی که روزی پروازی را بیاموزد، دیگر زمین را تنها برای برخاستن خواهد خواست، نه برای ماندن.»


✍🏼فریدریش نیچه
📚چنین گفت زرتشت
@ShafiAzad

اون شب گریه نکرد اما فردا وقتی لباسش به دستگیره ی در گیر کرد گریه کرد
وقتی به اتوبوس نرسید گریه کرد
وقتی یه سکانس شاد از فیلم رو دید گریه کرد


فیلم: جاده‌خاکی
@shafiazad

‍ ‏روزی، در پستوی اتاقِ پدربزرگم،

ورقی فرسوده یافتم، به خط پدربزرگم. کوچک بودم، به سختی نوشته را خواندم.

امّا هیچ معنائی فهم نکردم. مگر روزی که، زخمِ جهل را، در جانِ خویش دانستم.

پدربزرگم نوشته بود: تا زمانیکه باغِ وجود خود را، مأوای درازگوشان کرده‌ای، پرندە جانت، شعور هیچ پروازی را، فهم نخواهد کرد.


@shafiazad

درود به تنهایی


که فشار چشم
و تمنای تن

و هر نیازی به دروغ
و جمله پردازی را

از بین می‌برد!
@shafiazad

جریان زندگی.. نوای رود

@shafiazad

‏اینجا زندگی‌ام میان امید و ناامیدی در نوسان است.
هم‌زمان آرزو دارم بمیرم و آرزو دارم که زندگی کنم.
گاهی اوقات به زندگی نظم می‌دهم و گاهی هرج‌ومرج است که زندگی‌ام را می‌بلعد؛


اکنون که می‌نویسم دومی بر جریان روزهایم غلبه دارد شاید به همین دلیل دارم برایت می‌نویسم.

@shafiazad

I can't escape the way
I love you ...

من نمیتونم از طوری که دوستت دارم فرار کنم.
@shafiazad

تراژدی این نیست که تنها باشی
بلکه این است
که نتوانی تنها باشی
گاهی آماده‌ام
همه چیزم را بدهم
تا هیچ پیوندی با جهان انسان‌ها
نداشته باشم …!
@shafiazad

که را بیشتر دوست داری، بگو ای مرد رازآلود؟
پدر، مادر، خواهر یا برادرت؟
نه پدری دارم، نه مادری، نه خواهر، نه برادری.
دوستانت؟
واژه‌ای به کار بردید که تا امروز برایم گنگ مانده
وطنت؟
نمی‌دانم جغرافیایش کجاست.
زیبایی؟
الهه و نامیرا، چه دوستش می‌داشتم.
زر؟
بیزارم، آن‌گونه که شما از خدایان
دلبسته‌ی چیستی آخر، تو ای بیگانه‌ی غریب؟
ابرها... ابرهایی که می‌گذرند، آن بالا، آن بالا...
ابرهای شگفت‌انگیز.

🎆شارل بودلر
@shafiazad