این خیابان‌ تا وقتی ما را دست‌ در دست‌ِ
هم نبینند، زیبا نخواهند شد...

دیوار_نوشته_ترکی 
@shafiazad

وقتی که من خیابانها را
بی هیچ مقصدی می پیمودم
تو با من می رفتی
تو در من می خواندی ...



@shafiazad

کمی که اضافه‌وزن پیدا کنی، تازه می‌فهمی آدم‌ها چطور می‌توانند بدجنس باشند!


تو به مرور، متوجه تغییر رفتارها می‌شوی و در می‌یابی که این مردم تا چه حد سطحی نگر و ظاهربینند و چطور می‌توانند وزن و شرایط کنونی تو -به هردلیل- را ایراد بدانند و حتی اگر بیانش نکردند، تو با رفتارشان متوجه می‌شوی که چطور تمام استعدادها، ویژگی‌های خوب و دستاوردهای تو، در جوار آنچه جامعه نادرست می‌داند، نادیده گرفته می‌شود و چطور در جمع‌ آدم‌ها کمتر از آنچه شایسته‌ی توست به چشم می‌آیی.


کمی که بی‌پول شوی، بی‌کار که بمانی و کارت که به آدم‌ها گیر بیفتد، تازه می‌فهمی این مردم تا چه اندازه مادیات را ملاک احترام و ارزشمندی قرار داده‌اند و می‌بینی که چه بی‌رحمانه پس زده می‌شوی؛ وقتی از بدِ روزگار، در شرایط مالی و اقتصادیِ درستی قرار نداری!!!
از یک جایی به بعد، نه برای قضاوت‌ها، که به خاطر خودت تغییر می‌کنی؛ برای اینکه لازم دیده‌ای سالم‌تر و درست‌تر زندگی کنی و تلاش کنی دستانت آنقدر به دهانت برسند که کارت گیرِ هیچ‌ بنی‌بشری نباشد و بتوانی دو دستی عزت‌نفس و غرورت را بچسبی...
که بدون عزت‌نفس، زندگی در بهترین حالتش هم مفت نمی‌ارزد!
@shafiazad

چه زیباست که پس از آرزویی، پلک‌ها را بگشاییم در بامدادی و ببینیم که در تاریکیِ شبِ پیش، برای شادی ما جهانی تازه ساخته‌اند.
‌
✍اسکار وایلد
📚تصویر دوریان گری

@shafiazad