Shifuku
به معنی:
《در سکوت انتظار کشیدن / آرام ماندن》

در زندگی فصل‌هایی وجود دارد که باید در آن آرام بگیری تا از درون ترمیم شوی. نه نشانه‌ی ضعف است نه کنار کشیدن بلکه یک استراتژی مهم در زندگی است.

@shafiazad

⏹ یک خاصیت دیگر خودم را فراموش کردم معرفی کنم و آن بی‌تفاوتی است؛

و این صفت است که می‌تواند در مقابل خطر مقاومت کند.
‌‌

📚عقاید یک دلقک
✍هانریش بُل
@shafiAzad

فقط یک‌بار حس کردم یک نفر درکم کرد.
تازه با "ربه‌کا" بهم زده بودم و حالم خیلی بد بود، توی کافه نشسته بودم که دختر پیشخدمت به من گفت چقدر بهم ریخته‌ام.

ماجرای دعوای با "ربه‌کا" و جداشدنمان را برایش تعریف کردم.

و او در جواب به من نگفت همه درد دارند،
نگفت باید شرمنده باشم که چنین چیزی اذیتم می‌کند، نگفت جنبه‌ی مثبت زندگی را ببین، نگفت که تقصیر خودم است،
بحث مارکوس، نقاشِ فلجِ سر کوچه‌ی آگوستین را پیش نکشید.

فقط چهره‌اش را در هم کشید و گفت «"آخ"!
همین.
انگار خوب می‌فهمید که همین دردِ ساده و پیش پاافتاده، چقدر دارد آزارم می‌دهد.

تنها باری که حس کردم کسی درکم کرد، همان یک‌بار بود...
همان یک‌بار.

📚 شب_بخیر_آقای_رئیس‌جمهور
✍ ژاک پریم
@shafiazad

⏹ بعضی دوست ها مثل جادو هستند.
وقتی  یه مشكلى باشه، همين تعريف كردنش برای اون دوستت می تونه اوضاع رو بهتر كنه؛

حتى اگر دوستت ندونه چطوری ميتونه حلش كنه.

✍جیمز نوربری
📚گربه ای که ذن یاد می داد

@shafiazad

⁨ ⁨
در اين صحنــه می‌بینیم كه؛

مرد کاملاً رهاست،
بدنش سال‌هاست که امنیت را تجربه کرده و آموخته؛ اما
زن وقتی چشم‌هایش را می‌بندد،
جسمش می‌ایستد، شک دارد،
چون هنوز نمی‌داند آیا کسی که کنارش است
واقعاً تکیه‌گاهی امن می‌تواند باشد یا نه….

این فقط یک احساس ساده نیست؛ یک فرایند عصبی–روانی است.
وقتی امنیت کم می‌شود، بدن وارد حالت حفاظت میشود و با ترشح کورتیزول سیستم عصبی هشدار می‌دهد: رها نشو… ممکن است آسیب ببینی…

احساس امنیت، پایه‌ی واقعی عشق است، نه خود عشق. روابط با دلبستگی امن بیشترین اعتماد، صمیمیت و تعهد بلندمدت را دارند..

امنیت یعنی: کنار کسی باشی که بتوانی خودت باشی، بدون ترس از قضاوت،
که وقتی آسیب‌پذیر می‌شوی.. رها نمی‌شوی،
نیازهایت دیده و شنیده شوند،
و اگر زمین خوردی، دستی باشد که تو را بلند کند…

بدون امنیت، حتی عشق هم تکیه‌گاه نمی‌شود...⁩⁩

@shafiazad

دلبستگی‌های موقت را بیشتر دوست دارم؛
چیزهایی که قرار نیست بمانند،
فقط برای مدتی کوتاه
تمامِ جانت را روشن می‌کنند.

مثل ترانه‌ای که یک‌باره پیدایش می‌کنی
و آن‌قدر می‌شنویش
که انگار هر بار چیزی تازه در تو کشف می‌شود؛
صبح، شب، در ماشین، میانِ فکرها…
تا جایی که حتی سکوت هم
شکلِ همان ترانه را می‌گیرد.

بعد،
یک روز تمام می‌شود.
نه با دلخوری،
نه با اتفاقی خاص؛
فقط شوقش تمام شده.

شاید من همین را دوست دارم؛
چیزهایی که پیش از آن‌که تکراری شوند،
زیبایی‌شان را تمام می‌کنند
و می‌روند.


@shafiazad

پیش از تو.
پیش از آنکه تو را بشناسم!
پیش از آنکه صدایم بزنی و بدانم نامم چقدر زیباست...
باران می‌بارید.
اما جوانه‌ای بر درختان نمی‌رویید!
تابستان به سردی زمستان بود.
و جنگ تا دو قدمی شهر پیش آمده بود.
می‌دانی؟
پیش از تو حال جهانم اینگونه بود.
امروز سربازها روی مزرعه‌ها کار می‌کنند.
درختان در چند نوبت میوه می‌دهند،
و من در گرمای آغوشت چایم را سردتر از همیشه می‌نوشم.
و اینگونه جهانِ با تو می‌چسبد...

@shafiazad

گاهی فارغ از نتیجه‌، کاری رو میکنی که فقط رها بشی.

@shafiazad

تو را باید خواند؛ با لذت، مثل یک کتاب شعر قدیمی از کتابخانه پدربزرگ؛
تو را باید دید، مثل بر باد رفته، مثل کازابلانکا!!
تو را باید گوش داد، مثل یک ترانه.. مثل..
تو را باید لمس کرد، مثل بهار، مثل باران.
تو را باید در آغوش کشید، مثل عطر بهارنارنج؛
تو را باید حس کرد، مثل تو!!
ولی...
من فقط تو را دوست داشتم
و این کافی نبود،
کم بود برای داشتنت.
ولی...
تو را باید دوست داشت تا نمرد!!

@shafiazad

پیام داد:
     «ڪجایی؟»

     نوشتم:
     در پناهِ خیالے ڪہ از تو ساخته‌ام؛
     جایے میانِ التهابِ انتظار
     و شڪوهِ دوست داشتنت…

@shafiazad

ما نیازمند شجاعت حذف‌کردن هستیم.

حذف جزئیات، حذف گذشته، حذف صداها، حذف دلتنگی و همچنین حذف برخی از افراد...

@shafiazad