شعر و متون عربی معاصر
13.2K subscribers
22 photos
5 videos
5 files
3 links
لینک اولین پست
https://t.me/sherarabimoaser/4
Download Telegram
@sherarabimoaser
يا سيدة قلبي
تأمَّلي جيداً بأعذاري
لم أحمل في جيبي مفتاحاً
ولا أفهم في الاقفال
فقط أعرف أنني أحب ذلك الغصن الناري
الذي يطل من شرفتك
وان خفقة قلبي التالية
متوقفة على ابتسامة تلك الوردة
المتعلقة في أعلى الغصن
هناك حيث تقفين
وبالتحديد..
تلك الوردة التي تجاور صدرك
من ناحية اليسار
------------------------------
بانویِ قلبم
خوب به صدای ندامتم گوش کن
در جیبم هیچ کلیدی ندارم
و از قفل‌ها هیچ نمی‌دانم
اما می‌دانم که عاشق آن
شاخه آتشگونی‌ام که از ایوان خانه‌ات آویزان است
و هر ضربان قلبم مرتبط است
به لبخند آن شکوفه در بالاترین شاخه
آنجا که ایستاده‌ای
درست
آن شکوفه‌ای که نزدیک‌ترین است به
سمت چپ سینه‌ات

#قاسم_حداد
ترجمه: #هانیه_رجبی
@sherarabimoaser
من ملک بودم و فردوس برین جایم بود

آدم آورد در این دیر خراب آبادم

سایه طوبی و دلجویی حور و لب حوض

به هوای سر کوی تو برفت از یادم
-------------------------------
ملكا كنت وفي الفردوس لي كان صحاب

آدم أخرجني منه إلى هذا الخراب

ظِلُ (طُوبى) وصفاء (الحور) غيدا والشراب

كله مذ هِمْتُ في حبك عن ذهني غاب

حافظ شيرازي
تعريب: الأديب محمد مهدي الجواهري
@sherarabimoaser
@sherarabimoaser
مَا ضرَّ لوْ أنّكَ لي راحمُ؛
وَعِلّتي أنْتَ بِها عَالِمُ
يَهْنِيكَ، يا سُؤلي ويَا بُغيَتي،
أنّك مِمّا أشْتَكي سَالِمُ
تضحكُ في الحبّ، وأبكي أنَا،
أللهُ، فيمَا بيننَا، حاكمُ
أقُولُ لَمّا طارَ عَنّي الكَرَى
قَولَ مُعَنًّى ، قَلْبُهُ هَائِمُ:
يا نَائِماً أيْقَظَني حُبُّهُ،
هبْ لي رُقاداً أيّها النّائِمُ!
-----------------------------
چیزی کم نمی‌شود اگر به من رحم کنی
که تو به درد و رنج من آگاهی
خوشا به‌ حالت ای خواسته و مراد من
که تو از آن‌چه بدان مبتلا هستم، در امانی
تو در عشق خندانی و من گریانم،
خداوند میان من و تو قضاوت کند
حال كه خواب از چشمانم پریده است،
سخن انسانی را که مقصودی به دل دارد
بر زبان جاری می‌سازم
که قلب او سرگردانِ وادی عشق است:
ای به‌خواب‌رفته‌ای که عشقش مرا بیدار ساخت،
آرامش و خوابی به من ارزانی دار ای به‌خواب‌رفته!

#ابن_زيدون (از شاعران اندلس)
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
أنتِ لا تستحقّين البحرَ أيتها البيروتيّة
ولا تستحقّين بيروتْْ
فمنذ عرفتك
وأنتِ تقتربين من البحر
كراهبة خائفة من الخطيئة
تريدُ ماءً بلا بَلَل
وبحراً بلا غَرَق
و عبثاً
حاولتُ أن أقنعك
أن تخلعي نظَّارتكِ السوداءْ
وجواربَكِ السميكة
وساعةَ يدِك
وتنزلقي في الماء كسمكة جميلة!
--------------------
سزاوار دریا نیستی
دختر بیروتی!
و سزاوار بيروت هم.
از آن‌گاه که تو را شناخته‌ام
به راهبه‌ای ترسان از گناه می‌مانی
که نزدیک دریا می‌شوی
و آب را می‌خواهی
بی‌آن‌که دامن‌ تر کنی
و دریا را،
بی‌غرقه شدن
بی‌هوده است!
می‌خواهم قانعت کنم
که عینک دودی‌ات
و جوراب‌های ضخیمت
و ساعت مچی‌ات را
دربیاوری
و هم‌چون ماهی زیبایی
در این آب، غوطه‌ور شوی!

#نزار_قبانی
ترجمه: #آرش_رازانی
@sherarabimoaser
محمود درویش در ۱۳ مارس ۱۹۴۱ در روستای البروه در شرق شهر عکا در فلسطین به دنیا آمد.
در سال ۱۹۴۸، اسرائیلی‌ها این دهکده را آتش زدند و خانه اهالی را نابود کردند. محمود درویش در شش سالگی به همراه خانواده‌اش به لبنان پناهنده شد. سرانجام پس از مقاومت‌های بسیار ساکنان منطقه، دهکده «بروه» از دست اسرائیلی‌ها خارج شد و هنگامی که اهالی دوباره به آن وارد شدند همه چیز در آن نابود شده بود. خانواده آنها پس از حدود دو سال زندگی در تبعید، دوباره به فلسطین بازگشت اما روستایشان تبدیل به یک کیبوتص با ساکنان یهودی شده بود..

درویش سرودن را از زمانی که دانش آموز بود شروع کرد و در ۱۴ سالگی در حیفا زندانی شد. در ۱۹۶۰ نخستین مجموعه آثار او در زمانی منتشر شد که تنها نوزده سال داشت. در ۱۹۶۱ به عنوان روزنامه‌نگار فعالیت‌هایش را آغاز کرد و تا مدتی سردبیر روزنامه الاتحاد بود. در همین سال دوباره به زندان افتاد.

با دومین مجموعه‌اش بنام برگ‌های زیتون (اوراق الزیتون) در ۱۹۶۴، به عنوان یکی از شاعران پیشرو شعر مقاومت شناخته شد. در همین سال با دختری یهودی، که در اشعارش به او نام ریتا داده، وارد رابطه‌ای عاشقانه شد. او در این سال‌ها عضو حزب کمونیست اسرائیل بود. در همین سال به دلیل خواندن شعر "ثبت کن، من یک عربم" در یک میتینگ دیگر بار به زندان افتاد.

در ۱۹۷۰ پس از چند دوره زندان تصمیم به جلای وطن گرفت و به مسکو سفر کرد، سپس در ۱۹۷۱ به قاهره رفت و برای روزنامه الاهرام کار کرد. در همین سال به بیروت عزیمت کرد تا برای جنبش فتح کار کند.

درویش همچنین رئیس اتحادیه نویسندگان فلسطینی و بنیان‌گذار یکی از مهمترین فصلنامه‌های ادبی و مدرن جهان عرب به نام «الکرمل» بود. محمود درویش همراه با «ژاک دریدا»، «پیر بوردیو»، پارلمان بین‌المللی نویسندگان را تأسیس کرد.

وی به عنوان مدیر در مرکز پژوهش‌های سازمان آزادیبخش فلسطین به عضویت این سازمان درآمد. وقتی اسرائیل در سال ۱۹۸۲ به لبنان یورش برد و جنبش فتح مرکز فرماندهی اش را از آنجا انتقال داد، او هم به قبرس نقل مکان کرد.
در ۱۹۸۷ به عضویت کمیته اجرایی سازمان آزادیبخش فلسطین درآمد. در ۱۹۸۸ مانیفستی را به نام اعلامیه استقلال مردم فلسطین منتشر کرد. در ۱۹۹۳ بعد از توافقنامه اسلو درویش از کمیته اجرایی سازمان آزادیبخش فلسطین استعفا داد.

در ۲۰۰۲ بعد از چند دهه دوری از وطن به فلسطین سفر کرد. هنگامی‌که در رام‌الله بود ارتش اسرائیل به این منطقه حمله و شهر را محاصره کرد. او دفتر شعر «حاله حصار» یا «در محاصره» را در همین دوره سرود. در این کتاب او صحنه‌های ملتی محاصره شده را تصویر می‌کند و از رنج‌های فلسطینیان ساکن این شهر سخن می‌گوید. این اثر از آخرین کتابهای محمود درویش است.

محمدرضا شفیعی کدکنی درباره او می‌نویسد: اگر یک تن را برای نمونه بخواهیم انتخاب کنیم که شعرش با نام فلسطین همواره تداعی می‌شود، محمود درویش است.

محمود درویش نهایتا در ۹ اگوست ۲۰۰۸ در پی عمل جراحی قلب در آمریکا درگذشت و در رام الله فلسطین دفن شد.
@sherarabimoaser
كانَ في عينيكِ غَيْمٌ أسودٌ..
وبداياتُ شتاءْ..
ونُبُوءاتُ جميع الأنبياءْ..
-------------------
در چشمانت ابرهایی سیاه بود وُ..
سرآغازِ زمستان وُ..
پیغمبریِ تمام پیامبران..

#نزار_قبانی
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
لَيلٌ حِجابُكِ حَولَ وجهِكِ قد سَجا

فعَجِبتُ إذْ جُمِعَ الضِّياءُ مَع الدُّجى
----------------------
شبِ حجابِ تو گردِ رُخ‌ات هويدا شد

به شگفت آمدم از جمعِ نور و تاریکی

#يحيى_السماوي
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
وقل للشمس... قفي للظل.
---------
خورشید را بگو... برای سایه بایست.

#النفري
ترجمه: #مريم_حيدري
@sherarabimoaser
‏جلست أناجي سكون المساء
‏وأرمق لون الظلا‌م الحزين
‏وأرسل أغنيتي في الفضاء
‏وأبكي على كلّ قلب غبين
------------------
نشسته‌ام به نجوای آرامشِ شب
خیره در رنگ تاریکی غم‌‌آلودش
آوازم را در فضا می‌پراکنم
و برای هر دل ساده‌ای می‌گریم
‏
‏
#نازك_الملائكة
ترجمه: #هانیه_رجبی
@sherarabimoaser
شجرة يابسة أنا
وبعناد
أحفر اسم حبيبي على جذعي
كي يورق الحب فيّ من جديد...
---------------------
درختی خشکم من
و با اصرار
نام محبوبم را بر تنه‌ام حک می‌کنم
تا عشق دوباره در من جوانه بزند...

#نور_طلال_نصرة
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
مجتمعنا لا يَرى بالعين بل يَرى بالأذن!
----------------------
جامعه ما نه با چشم، که با گوش می‌بیند!

جبران خليل جبران
@sherarabimoaser
الليل
و هذا الباب المفتوح
وأضواء القمر البسام
قال حبيبي
سأجيء الليلة في الأحلام!
♡♡♡

شب است
و این درِ گشوده
و روشنایی ماهِ خندان
محبوبم گفت:
امشب،
در رویاها می‌آیم!

#غازي_القصیبي
#برگردان_صالح_بوعذار
@sherarabimoaser
ألمْ يَرَ هَذا اللَّيلُ عَينيكِ رُؤيَتي
فَتَظْهَرَ فيهِ رِقَّةٌ ونُحُولُ؟!
----------------------
این شب آیا چشمهایت را نمی‌بیند چو من
تا که ضعف و ناتوانی اندر او گردد عیان؟!

مولانا ابوالطيب المتنبي
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
وَيُذِيْبُ رُوْحِي نَوْحُ كُلِّ حَمَـامَةٍ

فَكَأَنَّمَــا نَوْحُ الحَمَــامِ حِمَامُ
--------------------
ناله‌ی هر کفتری جان مرا ذوب کند

ناله‌های کفتران به‌سان تب می‌ماند

شمس الدین الواعظ
ترجمه: #محمد_حمادی
پ.ن: در رثای بغداد به هنگام حمله مغول‌ها به این شهر در سال ۶۵۶ ه.ق
@sherarabimoaser
عيناك جمرتان وأنا الشتاء
دمعتان وأنا الدمع
الخراف والغزلان والحمام وأنا الذئب..

أعليتُ رايتي لتلفحها الرياح، وكدهر تنظر عيناي
إليك
فقد سمعت في عينيك عذابي ينام وسأُحبّك لأنّك
الضباب المهاجر،
وأنا الريح وراء الضباب.​..​
أحبّيني...
—————————
چشمان تو دو پاره‌ی اخگرند و من زمستان،
دو قطره‌ی اشک‌اند و من اشک،
بره‌ها و آهوها و کبوترهایند و من گرگ...

پرچم خود را بالا بردم تا بادها آن را بگدازند
وچشم‌هایم همانند روزگار تو را نگاه می‌کنند
چون شنیده‌ام
که رنج من در چشم‌های تو به خواب می‌رود...
و دوست‌ات خواهم داشت...
زیرا تو آن مه مهاجری
و من
آن باد که در پی مِه...
مرا دوست داشته باش...

#أنسي_الحاج

ترجمه: #اسماء_خواجه‌زاده
@sherarabimoaser
سأصبر حتی یعلم الصبر، أني صبرت علی شيء أمر من الصبر.
————————-
صبر خواهم کرد تا بداند صبر، بر شرنگی تلخ تر از او صبوری کرده ام.

#امام_علی_علیه_السلام
برگردان آزاد: #زهرا_ابومعاش
@sherarabimoaser
‏أنتظرُكِ
مثل رجُلٍ يعدُّ نقودَه الورقية
وسط العاصفة!
------------------
منتظرِ توام
همچو مردی که در میانه‌ی طوفان
پول‌های خود را می‌شمارد!

#زاهر_الجيزاني
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
@sherarabimoaser
لو جئتُ في عباءة الهزیمة
فأفسحوا طریقي
ففي جیوبها دفاترُ الجریمة
بومةُ الکبریت والحریقِ

لو نمتُ في مقبرتي القدیمة
مکفَّنا بجامد الدماء
وأخرساً، وسادتي الغناء
فمزقوا جمجمتي
وخَوِّضُوا في رئتي
وصَلِّبونی مُثْلَةً في موسم البروق
و لَطِّخوا وجهي بطینةٍ لئیمة.
.
في اللیل سوف تهبط الصاعقةُ الخرساء
لتحرق الرماد فی عروقي
وتنثرَ العظام فی بوابةِ الشروق ،
تصلُبنی في طرف السماء
تنیر لي طریقی ..
.
لو اعشبتْ مقبرتي القدیمة
أو اثمرتْ صفصافة السموم
فإننی أقوم
مضرَّجَ القصائد
مغمغاً بما استرقْتُ من دفاتر القیامة.
.
لو جئت في عباءة الهزیمة
فلتسقطي یا أرضُ فی حضني
ولتقطفي من ظلمة العین
أزهاركِ المشئومة..

چون بیایم
به شولای شکست،
راهم را
بگشایید
چه، در جیب‌های شولایم
دفترهای جنایت،
جغدِ حریق و کبریت
نهفته است
اگر کفن‌پوشِ خون‌های لخته
اگر گنگ و بالشم ترانه؛
در گورستان قدیمی خویش
بخوابم؛
پس جمجمه‌ام را
بشکافید
و در ریه‌هایم
فرو رَوید
و مرا
در موسم آذرخش‌ها
مثله مصلوب سازید
و چهره‌ام را
با گِلی پست
آغشته کنید.

◾️ ◾️ ◾️

شباهنگام
آن صاعقه‌ی گنگ
هبوط می‌کند
تا بسوزاند
در رگانم
خاکستر
و
پراکنده کند استخوان‌ها را
در دروازه‌ی طلوع‌ها
و مصلوبم کند
در کنج آسمان
تا
روشنایی بخشد
راهم را.
اگر
علفینه شد؛
گورستان قدیمی‌ام
یا
بیدِ گرمْ باد
ثمر داد،
پس بر می‌خیزم
خون‌آلودِ چکامه‌ها؛
و زمزمه‌کنان؛
آن‌چه را که دزدیده‌ام از اسفار رستاخیز.


◾️ ◾️ ◾️

اگر آمدم
در شولای شکست
پس ای زمین!
در آغوشم
هبوط کن
و بچین از ظلمت چشم‌ها
گُل‌های شومت را!

#محمد_عفیفی_مطر
ترجمه: #صالح_بوعذار
@sherarabimoaser
ظلام الليل كله لا يستطيع أن يطفئ نور شمعة. لكنه يستطيع ذلك اذا تحالف مع هبة ريح.
——————————
تمام تاريکی شب نمی‌تواند نور شمعی را خاموش کند. اما اگر با باد همدست شود، خواهد توانست.

#محمد_حسنين_هيكل
ترجمه: #محمد_حمادی

@sherarabimoaser
رأيتُني في القمر الذي يطلع،

من أغلفة المصاحف الكوفيّة

مكرَّرَّا في البقع الباهتة التي،

ترقص في زخارف المنمنمات

و المقرْنصات و القباب..

رأيتُني منكسرَ الحرية

أطارد الغزالةَ التي أطلقها الرسّامُ،
في السجادة الألفية...

منسحقا على قصائد العرار و الأراك..
--------------------------
خویشتن را دیدم
در مهتابی که
از پوستین مصحف‌های کوفی،
طلوع می‌کند.

تکرار شده؛
در تکه‌های کم فروغی که
می‌رقصند؛
در زیورهای آراسته و مقرنس‌ها و
گنبدها...

شکسته یافتم
نیزه‌های خویش را
و می‌روم،
در پی آن آهویی که
نگارگر،
در قالیچه‌ی هزار ساله رها ساخته

در هم کوفته شده‌ام،
بر چکامه‌های
سرو کوهی و درخت شوره!

#محمد_عفیفی_مطر
#برگردان_صالح_بوعذار
@sherarabimoaser