@sherarabimoaser
محمود درویش
ترجمه: #محمد_حمادی
****
الغريب النهر_ قالت
و استعدّت للبكاء.
لم تكن أجمل من خادمة المقهى
و لا أقرب من أمّي
و لكنّ المساء
كان قطا بين كفّيها
و كان الأفق الواسع يأتي من زجاج النافذة
لاجئا في ظلّ عينيها
و كان الغرباء
يملأون الظلّ
لن أمضي إلى النهر سدى.
إذهبي في الحلم يا جانا!
بكت جانا!
و كان الوقت يرميني على ساعة ماء
إذهبي في الوقت يا جانا !
بكت جانا
و كان الحلم ذرات هواء
إذهبي في الفرح الأول يا جانا
بكت جانا
و كان الجرح ورد الشهداء ..
آه، جانا
لم تكوني مدني
أو وطني
أو زمني
كي أوقف النهر الذي يجرفني
فلماذا تدخلين الآن جسمي
لتصيري النهر أو سيّدة النهر
لماذا تخرجين الآن من جسمي
و من أجلك جدّدت الإقامة
فوق هذي الأرض.. جدّدت الإقامة
إذهبي في الحلم يا جانا!
بكت جانا
و صار النهر زنّارا على خاصرتي
و اختفى شكل السماء..
—---------------------
@sherarabimoaser
رود غریبه است- گفت
و آماده‌ی گریستن شد.
نه از زنی که خدمتکار کافه‌ست زیباتر بود
و نه نزدیک‌تر از مادرم
شب اما
گربه‌ای بود میان دستانش
و افق گسترده از شیشه‌های پنجره می‌آمد
تا زیر سایه‌سار چشمانش پناه گیرد
و غریبه‌ها
سایه را پر می‌کردند
بیهوده به رود نخواهم رفت.
در رؤيا رهسپار شو جانا!
جانا گریست!
و زمان مرا بر ساعتی آبی می‌افکند
در زمان راهی شو جانا!
جانا گریست
و رؤيا ذرات هوا بود
در شادمانیِ نخستین راهی شو جانا
جانا گریست
و زخم‌ها گل‌های شهیدان بودند..
آه جانا
نه شهرهایم بودی
نه وطنم
و نه روزگارم
تا رودی که مرا با خود می‌برد را متوقف کنم
پس چرا اکنون وارد تنم می‌شوی
تا که رود یا بانوی رود شوی
چرا اکنون از تنم خارج می‌شوی
من به خاطر تو اقامتم را تمدید کردم
روی این خاک.. اقامت را تمدید کردم
در رؤيا رهسپار شو جانا!
جانا گریست
و رود؛ زُناری شد بر کمرم
و شکل آسمان ناپدید شد..
@sherarabimoaser
محمود درویش
ترجمه: #محمد_حمادی
****
الغريب النهر_ قالت
و استعدّت للبكاء.
لم تكن أجمل من خادمة المقهى
و لا أقرب من أمّي
و لكنّ المساء
كان قطا بين كفّيها
و كان الأفق الواسع يأتي من زجاج النافذة
لاجئا في ظلّ عينيها
و كان الغرباء
يملأون الظلّ
لن أمضي إلى النهر سدى.
إذهبي في الحلم يا جانا!
بكت جانا!
و كان الوقت يرميني على ساعة ماء
إذهبي في الوقت يا جانا !
بكت جانا
و كان الحلم ذرات هواء
إذهبي في الفرح الأول يا جانا
بكت جانا
و كان الجرح ورد الشهداء ..
آه، جانا
لم تكوني مدني
أو وطني
أو زمني
كي أوقف النهر الذي يجرفني
فلماذا تدخلين الآن جسمي
لتصيري النهر أو سيّدة النهر
لماذا تخرجين الآن من جسمي
و من أجلك جدّدت الإقامة
فوق هذي الأرض.. جدّدت الإقامة
إذهبي في الحلم يا جانا!
بكت جانا
و صار النهر زنّارا على خاصرتي
و اختفى شكل السماء..
—---------------------
@sherarabimoaser
رود غریبه است- گفت
و آماده‌ی گریستن شد.
نه از زنی که خدمتکار کافه‌ست زیباتر بود
و نه نزدیک‌تر از مادرم
شب اما
گربه‌ای بود میان دستانش
و افق گسترده از شیشه‌های پنجره می‌آمد
تا زیر سایه‌سار چشمانش پناه گیرد
و غریبه‌ها
سایه را پر می‌کردند
بیهوده به رود نخواهم رفت.
در رؤيا رهسپار شو جانا!
جانا گریست!
و زمان مرا بر ساعتی آبی می‌افکند
در زمان راهی شو جانا!
جانا گریست
و رؤيا ذرات هوا بود
در شادمانیِ نخستین راهی شو جانا
جانا گریست
و زخم‌ها گل‌های شهیدان بودند..
آه جانا
نه شهرهایم بودی
نه وطنم
و نه روزگارم
تا رودی که مرا با خود می‌برد را متوقف کنم
پس چرا اکنون وارد تنم می‌شوی
تا که رود یا بانوی رود شوی
چرا اکنون از تنم خارج می‌شوی
من به خاطر تو اقامتم را تمدید کردم
روی این خاک.. اقامت را تمدید کردم
در رؤيا رهسپار شو جانا!
جانا گریست
و رود؛ زُناری شد بر کمرم
و شکل آسمان ناپدید شد..
@sherarabimoaser
ﻣﻦ ﻋﺸﺮﻳﻦ ﻋﺎﻡ ﻭﺃﻧﺎ ﺃﺭﺳﻢ ﻋﻴﻨﻴﻚ
ﻋﻠﻰ ﺟﺪﺭﺍﻥ ﺳﺠﻨﻲ
ﻭﺇﺫﺍ ﺣﺎﻝ ﺍﻟﻈﻼﻡ ﺑﻴﻦ ﻋﻴﻨﻲ ﻭﻋﻴﻨﻴﻚ
ﻳﺘﺮﺍﺀﻯ ﻭﺟﻬﻚ ﻓﻲ ﻭﻫﻤﻲ
ﻓﺄﺑﻜﻲ .. ﻭﺃﻏﻨﻲ!
--------------------------
بيست سال است که چشمانت را
روی دیوارهای سلولم می‌کشم
و اگر تاریکی میان چشمان من و چشمانت
پرده انداخت
در تخیَلم رخ می‌نمایی
گریه می‌کنم.. و آواز می‌خوانم!
#سميح_القاسم
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
ﻋﻠﻰ ﺟﺪﺭﺍﻥ ﺳﺠﻨﻲ
ﻭﺇﺫﺍ ﺣﺎﻝ ﺍﻟﻈﻼﻡ ﺑﻴﻦ ﻋﻴﻨﻲ ﻭﻋﻴﻨﻴﻚ
ﻳﺘﺮﺍﺀﻯ ﻭﺟﻬﻚ ﻓﻲ ﻭﻫﻤﻲ
ﻓﺄﺑﻜﻲ .. ﻭﺃﻏﻨﻲ!
--------------------------
بيست سال است که چشمانت را
روی دیوارهای سلولم می‌کشم
و اگر تاریکی میان چشمان من و چشمانت
پرده انداخت
در تخیَلم رخ می‌نمایی
گریه می‌کنم.. و آواز می‌خوانم!
#سميح_القاسم
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
_ ما هو حلمكَ؟
_ أن أعانقكِ تحت المطر، وأنتِ؟
_ أن تَمطر..
--------------------
_ چه آرزویی داری؟
_ زیر باران بغلت کنم، تو چی؟
_ باران ببارد..
#منقول
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoser
_ أن أعانقكِ تحت المطر، وأنتِ؟
_ أن تَمطر..
--------------------
_ چه آرزویی داری؟
_ زیر باران بغلت کنم، تو چی؟
_ باران ببارد..
#منقول
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoser
نكتشف اللذة صدفة فندمن على استنزافها، ندمن على رشفها في كل حين ولا نعرف انها تعبد لنا طريق السقوط، فاللذة هي الخطوة الأولى لمعرفة ان هناك لحظة سقوط ممتعة، ومع كل سقوط ممتع عتمة جديدة، ليتوالى السقوط. اللذة هي الفجوة التي تركتها الحياة متسعة كي تسربنا خارجها..
----------------------------
لذت را اتفاقی کشف و به استثمار آن عادت می‌کنیم، به سرکشیدنش در هر زمان عادت می‌کنیم و نمی‌دانیم که راه سقوط را برایمان هموار می‌کند، زیراکه لذت؛ نخستین گام است برای درک این نکته که لحظه‌ی سقوطی خوشایند وجود دارد و هر سقوطِ خوشایندی، ظلمتی نو در پی دارد، تا سقوط توالی یابد. لذت؛ شکافی‌ست که زندگی، آن را وسیع باقی گذاشته تا ما را به بیرون از خودش درز بدهد..
#عبده_خال
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
----------------------------
لذت را اتفاقی کشف و به استثمار آن عادت می‌کنیم، به سرکشیدنش در هر زمان عادت می‌کنیم و نمی‌دانیم که راه سقوط را برایمان هموار می‌کند، زیراکه لذت؛ نخستین گام است برای درک این نکته که لحظه‌ی سقوطی خوشایند وجود دارد و هر سقوطِ خوشایندی، ظلمتی نو در پی دارد، تا سقوط توالی یابد. لذت؛ شکافی‌ست که زندگی، آن را وسیع باقی گذاشته تا ما را به بیرون از خودش درز بدهد..
#عبده_خال
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
@sherarabimoser
شعر: سعاد الصباح
آواز: ماجدة الرومي
ترجمه: نرگس قندیل زاده
**
لا تسأل ما هي أخباري
لا شيءَ مهم إلا أنت
فإنك أحلى اخباري
لا شيء مهم إلا أنت
وكنوزُ الدنيا من بعدِك
ذرّات غُبارِ
لا تسأل ما هي أخباري
أنا منذ عرفتك لا أتذكر
حلمَ الفجر ووجهَ الورد ولونَ الأشجار
لا أتذكر صوتَ البحر وعزفَ الموجِ وشدوّ الأمطار
يا قدراً يسكنُ روحَ الروحِ ويرسمُ شكلَ الوقتِ
ويغزلُ بالحبِ نهاري
لا تسأل ما هي اخباري
وكنوزُ الدنيا من بعدك
ذرّات غُبارِ
—------------------------------------—
از من نپرس «چه خبر؟»
جز تو چیزی مهم نیست
چون تو شیرین ترین خبرم هستی
و گنجینه های دنیا بعد از تو
ذرات غبارند
از وقتی تو را شناختم
رؤیای سپیده دم و سیمای گل و رنگ درختان را به یاد ندارم
صدای دریا و نوای موج و آوای باران را به یاد ندارم
ای تقدیری که در روحِ روح خانه کرده ای و شکل زمان را ترسیم می کنی
و روزم را با تار و پود عشق می بافی
از من نپرس که «چه خبر؟»
@sherarabimoser
شعر: سعاد الصباح
آواز: ماجدة الرومي
ترجمه: نرگس قندیل زاده
**
لا تسأل ما هي أخباري
لا شيءَ مهم إلا أنت
فإنك أحلى اخباري
لا شيء مهم إلا أنت
وكنوزُ الدنيا من بعدِك
ذرّات غُبارِ
لا تسأل ما هي أخباري
أنا منذ عرفتك لا أتذكر
حلمَ الفجر ووجهَ الورد ولونَ الأشجار
لا أتذكر صوتَ البحر وعزفَ الموجِ وشدوّ الأمطار
يا قدراً يسكنُ روحَ الروحِ ويرسمُ شكلَ الوقتِ
ويغزلُ بالحبِ نهاري
لا تسأل ما هي اخباري
وكنوزُ الدنيا من بعدك
ذرّات غُبارِ
—------------------------------------—
از من نپرس «چه خبر؟»
جز تو چیزی مهم نیست
چون تو شیرین ترین خبرم هستی
و گنجینه های دنیا بعد از تو
ذرات غبارند
از وقتی تو را شناختم
رؤیای سپیده دم و سیمای گل و رنگ درختان را به یاد ندارم
صدای دریا و نوای موج و آوای باران را به یاد ندارم
ای تقدیری که در روحِ روح خانه کرده ای و شکل زمان را ترسیم می کنی
و روزم را با تار و پود عشق می بافی
از من نپرس که «چه خبر؟»
@sherarabimoser
⚫️ سکرة العشق الإلهي
▪️ الإمام الشهید السید محمد باقر الصدر:
[الإمام الحسین علیه‌السلام] دخل إلى معركة كربلاء، مضحّياً بنفسه وبصفوة البنين والإخوة والأصحاب، وبجميع اعتبارات هذه الدنيا الفانية؛ لأنّ سكرة العشق الإلهي جعلته يرتفع عن ذلك كلّه، فلا يرى بعينَيْ عقله إلّا معشوقه العظيم، يتقبّل منه قرابين التضحية، ويبارك له فيها، فيزداد إطلاقةً وبِشراً كلّما ازدادت المعركة اتّساعاً وفارت دماً.
خاض الحسين تلك المعركة الهائلة مندفعاً بضمير إلهيٍّ يملأ ذات نفسه، وبيده مشعلُ الحياة والنور، ولكن شاء صانعو الموت للشعوب- الذين لا يمكن أن يقيموا عروشهم الجائرة إلّا في ظلام- أن يطفئوا ذلك المشعل، ويقضوا على ذلك النور.
🔸 أئمة أهل البيت (علیهم‌السلام) ودورهم في تحصين الرسالة الإسلامية، ص۸۵۵.
-------------------------------
⚫️ سرمستیِ عشق الهی
▪️ استاد شهید آیت‌الله سید محمدباقر صدر:
حسین علیه‌السلام به کارزار کربلا پا گذاشت. او خود را و گلچین پسران و برادران و یاران خود را فدا کرد و از همه اعتبارهای این دنیای زودگذر گذشت؛ زیرا سرمستی عشق الهی با او چنان کرد که از این همه چشم بپوشد و با چشم عقل خود تنها معشوق والای خود را بنگرد که قربانیان این فداکاری را از او می‌پذیرد و به او شادباش می‌گوید. این بود که هرچه کارزار گستره می‌یافت و خون می‌جوشید، شادی و شادمانی حسین علیه‌السلام افزون می‌شد.
حسین علیه‌السلام به دل آن کارزار هولناک زد چون از وجدان الهی که سراسر وجودش را لبریز می‌کرد، برانگیخته می‌شد. او مشعل زندگی و روشنایی در دست داشت، اما مرگ آفرینانِ امت ـ کسانی که جز در تاریکی نمی توانند عرش ستمگرانه خود را بر پا کنند ـ می خواستند این مشعل را خاموش کنند و آن نور را از میان ببرند .
🔸 امامان اهل بیت علیهم‌السلام؛ مرزبانان حریم اسلام، ص۸۵۵.
ترجمه: دکتر رضا ناظمیان و حسام حاج مؤمن
@sherarabimoaser
▪️ الإمام الشهید السید محمد باقر الصدر:
[الإمام الحسین علیه‌السلام] دخل إلى معركة كربلاء، مضحّياً بنفسه وبصفوة البنين والإخوة والأصحاب، وبجميع اعتبارات هذه الدنيا الفانية؛ لأنّ سكرة العشق الإلهي جعلته يرتفع عن ذلك كلّه، فلا يرى بعينَيْ عقله إلّا معشوقه العظيم، يتقبّل منه قرابين التضحية، ويبارك له فيها، فيزداد إطلاقةً وبِشراً كلّما ازدادت المعركة اتّساعاً وفارت دماً.
خاض الحسين تلك المعركة الهائلة مندفعاً بضمير إلهيٍّ يملأ ذات نفسه، وبيده مشعلُ الحياة والنور، ولكن شاء صانعو الموت للشعوب- الذين لا يمكن أن يقيموا عروشهم الجائرة إلّا في ظلام- أن يطفئوا ذلك المشعل، ويقضوا على ذلك النور.
🔸 أئمة أهل البيت (علیهم‌السلام) ودورهم في تحصين الرسالة الإسلامية، ص۸۵۵.
-------------------------------
⚫️ سرمستیِ عشق الهی
▪️ استاد شهید آیت‌الله سید محمدباقر صدر:
حسین علیه‌السلام به کارزار کربلا پا گذاشت. او خود را و گلچین پسران و برادران و یاران خود را فدا کرد و از همه اعتبارهای این دنیای زودگذر گذشت؛ زیرا سرمستی عشق الهی با او چنان کرد که از این همه چشم بپوشد و با چشم عقل خود تنها معشوق والای خود را بنگرد که قربانیان این فداکاری را از او می‌پذیرد و به او شادباش می‌گوید. این بود که هرچه کارزار گستره می‌یافت و خون می‌جوشید، شادی و شادمانی حسین علیه‌السلام افزون می‌شد.
حسین علیه‌السلام به دل آن کارزار هولناک زد چون از وجدان الهی که سراسر وجودش را لبریز می‌کرد، برانگیخته می‌شد. او مشعل زندگی و روشنایی در دست داشت، اما مرگ آفرینانِ امت ـ کسانی که جز در تاریکی نمی توانند عرش ستمگرانه خود را بر پا کنند ـ می خواستند این مشعل را خاموش کنند و آن نور را از میان ببرند .
🔸 امامان اهل بیت علیهم‌السلام؛ مرزبانان حریم اسلام، ص۸۵۵.
ترجمه: دکتر رضا ناظمیان و حسام حاج مؤمن
@sherarabimoaser
@sherarabimoaser
إلى قمر على هذه الأرض:
أعلم أنك اختبأت خلف بوابة الصمت
وحتى المسافة مَلّت البُعد
أعلمُ أنك اتشحت بالسواد
لا عن مأتم وإنما
كما القمر في سماء الليل
محاط بظلام دامس،
لتنير ليل قلب حزين..
ستظل بارقة الفرح
والحلم الهارب الذي
لا تكف عن مطاردته الظنون..
-------------------------
به ماهی بر روی این خاک:
می‌دانم که ورایِ دروازه‌ی سکوت پنهان شدی
و فاصله هم از دوری به ستوه آمد
می‌دانم سیاه به تن کرده‌ای
نه از روی سوگواری، بلکه
آن‌سان که ماه در آسمان شب
که با ظلمت تيره و تاری احاطه شده،
به شبِ قلبِ اندوهگینی روشنا بخشی..
تو بارقه‌ی شادمانی خواهی ماند
و رؤیای گریزانی که گمان‌ها،
دست از تعقیب آن برنمی‌دارند..
كلمات وترجمة: محمد حمادي
@sherarabimoaser
إلى قمر على هذه الأرض:
أعلم أنك اختبأت خلف بوابة الصمت
وحتى المسافة مَلّت البُعد
أعلمُ أنك اتشحت بالسواد
لا عن مأتم وإنما
كما القمر في سماء الليل
محاط بظلام دامس،
لتنير ليل قلب حزين..
ستظل بارقة الفرح
والحلم الهارب الذي
لا تكف عن مطاردته الظنون..
-------------------------
به ماهی بر روی این خاک:
می‌دانم که ورایِ دروازه‌ی سکوت پنهان شدی
و فاصله هم از دوری به ستوه آمد
می‌دانم سیاه به تن کرده‌ای
نه از روی سوگواری، بلکه
آن‌سان که ماه در آسمان شب
که با ظلمت تيره و تاری احاطه شده،
به شبِ قلبِ اندوهگینی روشنا بخشی..
تو بارقه‌ی شادمانی خواهی ماند
و رؤیای گریزانی که گمان‌ها،
دست از تعقیب آن برنمی‌دارند..
كلمات وترجمة: محمد حمادي
@sherarabimoaser
إخفاء الاشتياق..
اختناق!
-----------------
کتمانِ دلتنگی..
بند آمدن نفس است!
#جبران_خليل_جبران
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
اختناق!
-----------------
کتمانِ دلتنگی..
بند آمدن نفس است!
#جبران_خليل_جبران
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
الموت لا یوجع الموتی
الموت یوجع الأحياء...
--------------------
مرگ؛ مردگان را اذیت نمی‌کند
زندگان را به درد می‌آورد...
#محمود_درویش
ترجمه: #اسماء_خواجه_زاده
@sherarabimoaser
الموت یوجع الأحياء...
--------------------
مرگ؛ مردگان را اذیت نمی‌کند
زندگان را به درد می‌آورد...
#محمود_درویش
ترجمه: #اسماء_خواجه_زاده
@sherarabimoaser
لا ننسى أبداً ولكن .. نغمض أعيننا قليلاً كي نستطيع أن نعيش .
-------------------------------
هرگز فراموش نمی‌کنیم اما.. کمی چشمهایمان را می‌بندیم تا بتوانیم زندگی کنیم.
#واسيني_الأعرج
ترجمه: محبوبه افشاری
@sherarabimoaser
-------------------------------
هرگز فراموش نمی‌کنیم اما.. کمی چشمهایمان را می‌بندیم تا بتوانیم زندگی کنیم.
#واسيني_الأعرج
ترجمه: محبوبه افشاری
@sherarabimoaser
صَبراً..! لَعَلَّ الَّذي بِالبُعدِ أَمرَضَني
بِالقُربِ يَوماً يُداويني فَيَشفيني..!
------------------------------
صبر باید..! شاید آنی که با دوری بیمارم کرد
روزی با نزدیک‌شدن درمانم کند و شفایم دهد..!
ابن زيدون
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
بِالقُربِ يَوماً يُداويني فَيَشفيني..!
------------------------------
صبر باید..! شاید آنی که با دوری بیمارم کرد
روزی با نزدیک‌شدن درمانم کند و شفایم دهد..!
ابن زيدون
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
(النقاد الأدعياء)
جرذان حول الكلمات
دفنوا رأس الشاعر في حقل الرماد
لكن الشاعر فوق صليب المنفى
حمل الشمس وطار.. طار...
----------------------------
(ناقدان مدعی)
موش‌هایی پیرامون کلمه‌ها
سر شاعر را در توده‌ای خاکستر مدفون کردند
لیک شاعر
بر بلندای صلیب تبعید
خورشید را به دوش گرفت
و پرواز کرد.. پرواز....
عبدالوهاب البیاتی
ترجمه: ستار جلیل زاده
@sherarabimoaser
جرذان حول الكلمات
دفنوا رأس الشاعر في حقل الرماد
لكن الشاعر فوق صليب المنفى
حمل الشمس وطار.. طار...
----------------------------
(ناقدان مدعی)
موش‌هایی پیرامون کلمه‌ها
سر شاعر را در توده‌ای خاکستر مدفون کردند
لیک شاعر
بر بلندای صلیب تبعید
خورشید را به دوش گرفت
و پرواز کرد.. پرواز....
عبدالوهاب البیاتی
ترجمه: ستار جلیل زاده
@sherarabimoaser
أنَا الغَريقُ فَما خَوْفي منَ البَلَلِ
-------------------------
من غریقم و چه ترسم که شوم خیس ز آبی
#المتنبي
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
-------------------------
من غریقم و چه ترسم که شوم خیس ز آبی
#المتنبي
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
جفت دموع الانتظار
والمطر لا يريد إزالة الغبار عن سماء مدينتي
المدينة التي تبحث عن وجه جديد في مرآة النهر..
وجه تتمناه لو يأتي من لياليها الغابرة..
-------------------------
اشک‌های انتظار خشکیدند وُ
باران، نمی‌خواهد غبار را از آسمان شهرم بزداید
شهری که چهره‌ای نو را در آینه‌ی رود می‌جوید..
چهره‌ای که آرزو داشت از شب‌های رفته‌اش، بیاید..
(محمد حمادی)
@sherarabimoaser
والمطر لا يريد إزالة الغبار عن سماء مدينتي
المدينة التي تبحث عن وجه جديد في مرآة النهر..
وجه تتمناه لو يأتي من لياليها الغابرة..
-------------------------
اشک‌های انتظار خشکیدند وُ
باران، نمی‌خواهد غبار را از آسمان شهرم بزداید
شهری که چهره‌ای نو را در آینه‌ی رود می‌جوید..
چهره‌ای که آرزو داشت از شب‌های رفته‌اش، بیاید..
(محمد حمادی)
@sherarabimoaser
وإذا ما صرخنا
إذا ما أفصحنا عن أصواتنا الأخرى
فحتى الملائكة
ستخفي رؤوسها تحت أجنحتها الثقيلة
لئلا تسمع الصرخة
آنگاه که خروش برآوریم
و آنگاه که فریادهای دیگرمان را آشکار کنیم
حتی فرشتگان
سر در بالهای سنگین خویش فرو‌خواهند برد
تا نشنوند
فریاد را
#سركون_بولص
مترجم‌محبوبه افشاری
@sherarabimoaser
إذا ما أفصحنا عن أصواتنا الأخرى
فحتى الملائكة
ستخفي رؤوسها تحت أجنحتها الثقيلة
لئلا تسمع الصرخة
آنگاه که خروش برآوریم
و آنگاه که فریادهای دیگرمان را آشکار کنیم
حتی فرشتگان
سر در بالهای سنگین خویش فرو‌خواهند برد
تا نشنوند
فریاد را
#سركون_بولص
مترجم‌محبوبه افشاری
@sherarabimoaser
@sherarabimoaser
شعر: نزار قبانی
ترجمه: حسین جنت‌مکان
**
عيناكِ كنهري أحـزانِ
نهري موسيقى.. حملاني
لوراءِ، وراءِ الأزمـانِ
نهرَي موسيقى قد ضاعا
سيّدتي.. ثمَّ أضاعـاني
الدمعُ الأسودُ فوقهما
يتساقطُ أنغامَ بيـانِ
عيناكِ وتبغي وكحولي
والقدحُ العاشرُ أعماني
وأنا في المقعدِ محتـرقٌ
نيراني تأكـلُ نيـراني
أأقول أحبّكِ يا قمري؟
آهٍ لـو كانَ بإمكـاني
فأنا لا أملكُ في الدنيـا
إلا عينيـكِ وأحـزاني
سفني في المرفأ باكيـةٌ
تتمزّقُ فوقَ الخلجـانِ
ومصيري الأصفرُ حطّمني
حطّـمَ في صدري إيماني
هل أرحلُ عنكِ وقصّتنا
أحلى من عودةِ نيسانِ
أحلى من زهرةِ غاردينيا
في عُتمةِ شعـرٍ إسبـاني
أأقـولُ أحبكِ يا قمـري؟
آهٍ لـو كـان بإمكـاني
فأنـا إنسـانٌ مفقـودٌ
لا أعرفُ في الأرضِ مكاني
ضيّعـني دربي.. ضيّعَـني
إسمي.. ضيَّعَـني عنـواني
تاريخـي! ما ليَ تاريـخٌ
إنـي نسيـانُ النسيـانِ
إنـي مرسـاةٌ لا ترسـو
جـرحٌ بملامـحِ إنسـانِ
ماذا أعطيـكِ؟ أجيبيـني
قلقـي؟ إلحادي؟ غثيـاني
ماذا أعطيـكِ سـوى قدرٍ
يرقـصُ في كفِّ الشيطانِ
أنا ألـفُ أحبّكِ.. فابتعدي
عنّي.. عن نـاري ودُخاني
فأنا لا أمـلكُ في الدنيـا
إلا عينيـكِ... وأحـزاني
-----------------------------------------
@sherarabimoser
چشمانت
چشمانت چون رود غم‌هاست
دو رود آهنگین که مرا با خود می‌برند
به فراسوی زمان ها
دو رود آهنگین و گم گشته
بانوی من!
که مرا نیز گم کرده اند!
و فراتر از آن دو
اشک سیاهی ست
که آهنگ کلامم را جاری ساخته...
چشمانت
توتون و شراب من!
و آن جام دهم که مرا کور می‌کند
بر این صندلی می سوزم
در آتشی که آتشم را می بلعد
ای ماه من!
آیا بگویم که دوستت دارم؟؟
آه! کاش می شد!
من در دنیا چیزی ندارم
جز چشمانت ... و غم هایم
کشتی‌هایم در بندرها گریانند
و بر خلیج‌ها در هم می‌شکنند
چونان تقدیر پاییزی‌ام که مرا در هم می کوبد
و ایمانم را در سینه‌ام
از تو بگذرم؟؟
حالا که قصه‌ی ما شیرین‌تر از بازگشت اردیبهشت است
شیرین تر از گلی سپید
بر سیاهی گیسوان دختر اسپانیایی
ای ماه من!
آیا بگویم که دوستت دارم؟؟
آه! کاش می شد!
انسانی گمگشته‌ام
بی آنکه بدانم کجای این جهانم
راهم مرا گم کرد
نامم مرا گم کرد
نشانم مرا گم کرد
تاریخم ...
تاریخ؟
من تاریخی ندارم!
فراموش‌ترینِ فراموشانم
لنگری هستم نینداخته!
زخمی به شکل انسان!
چه تقدیمت کنم؟... پاسخ بده!
تشویشم؟ کفرم؟ آشفتگی‌ام؟
چه تقدیمت کنم؟
جز تقدیری که در دست شیطان به رقص آمده
هزاران بار دوستت دارم
اما از من دور باش
از آتش و دودم!
من در دنیا چیزی ندارم
جز چشمانت ... و غم هایم...
@sherarabimoaser
شعر: نزار قبانی
ترجمه: حسین جنت‌مکان
**
عيناكِ كنهري أحـزانِ
نهري موسيقى.. حملاني
لوراءِ، وراءِ الأزمـانِ
نهرَي موسيقى قد ضاعا
سيّدتي.. ثمَّ أضاعـاني
الدمعُ الأسودُ فوقهما
يتساقطُ أنغامَ بيـانِ
عيناكِ وتبغي وكحولي
والقدحُ العاشرُ أعماني
وأنا في المقعدِ محتـرقٌ
نيراني تأكـلُ نيـراني
أأقول أحبّكِ يا قمري؟
آهٍ لـو كانَ بإمكـاني
فأنا لا أملكُ في الدنيـا
إلا عينيـكِ وأحـزاني
سفني في المرفأ باكيـةٌ
تتمزّقُ فوقَ الخلجـانِ
ومصيري الأصفرُ حطّمني
حطّـمَ في صدري إيماني
هل أرحلُ عنكِ وقصّتنا
أحلى من عودةِ نيسانِ
أحلى من زهرةِ غاردينيا
في عُتمةِ شعـرٍ إسبـاني
أأقـولُ أحبكِ يا قمـري؟
آهٍ لـو كـان بإمكـاني
فأنـا إنسـانٌ مفقـودٌ
لا أعرفُ في الأرضِ مكاني
ضيّعـني دربي.. ضيّعَـني
إسمي.. ضيَّعَـني عنـواني
تاريخـي! ما ليَ تاريـخٌ
إنـي نسيـانُ النسيـانِ
إنـي مرسـاةٌ لا ترسـو
جـرحٌ بملامـحِ إنسـانِ
ماذا أعطيـكِ؟ أجيبيـني
قلقـي؟ إلحادي؟ غثيـاني
ماذا أعطيـكِ سـوى قدرٍ
يرقـصُ في كفِّ الشيطانِ
أنا ألـفُ أحبّكِ.. فابتعدي
عنّي.. عن نـاري ودُخاني
فأنا لا أمـلكُ في الدنيـا
إلا عينيـكِ... وأحـزاني
-----------------------------------------
@sherarabimoser
چشمانت
چشمانت چون رود غم‌هاست
دو رود آهنگین که مرا با خود می‌برند
به فراسوی زمان ها
دو رود آهنگین و گم گشته
بانوی من!
که مرا نیز گم کرده اند!
و فراتر از آن دو
اشک سیاهی ست
که آهنگ کلامم را جاری ساخته...
چشمانت
توتون و شراب من!
و آن جام دهم که مرا کور می‌کند
بر این صندلی می سوزم
در آتشی که آتشم را می بلعد
ای ماه من!
آیا بگویم که دوستت دارم؟؟
آه! کاش می شد!
من در دنیا چیزی ندارم
جز چشمانت ... و غم هایم
کشتی‌هایم در بندرها گریانند
و بر خلیج‌ها در هم می‌شکنند
چونان تقدیر پاییزی‌ام که مرا در هم می کوبد
و ایمانم را در سینه‌ام
از تو بگذرم؟؟
حالا که قصه‌ی ما شیرین‌تر از بازگشت اردیبهشت است
شیرین تر از گلی سپید
بر سیاهی گیسوان دختر اسپانیایی
ای ماه من!
آیا بگویم که دوستت دارم؟؟
آه! کاش می شد!
انسانی گمگشته‌ام
بی آنکه بدانم کجای این جهانم
راهم مرا گم کرد
نامم مرا گم کرد
نشانم مرا گم کرد
تاریخم ...
تاریخ؟
من تاریخی ندارم!
فراموش‌ترینِ فراموشانم
لنگری هستم نینداخته!
زخمی به شکل انسان!
چه تقدیمت کنم؟... پاسخ بده!
تشویشم؟ کفرم؟ آشفتگی‌ام؟
چه تقدیمت کنم؟
جز تقدیری که در دست شیطان به رقص آمده
هزاران بار دوستت دارم
اما از من دور باش
از آتش و دودم!
من در دنیا چیزی ندارم
جز چشمانت ... و غم هایم...
@sherarabimoaser
❤1
@sherarabimoaser
"مشهد"
ﺧﺮﻳﻒ ﻳﺪﻧﺪﻥ ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻐﺼﻮﻥ
ﻛﺄﻏﻨﻴﺔ ﻣﺎتعة
ﺗﺮﺗﺒﻨﻲ ﺍﻷﻓﻜﺎﺭُ ﻻ ﺃﺭﺗﺒﻬﺎ ...
وﺑﺎﺣﺎﺕ ﺫﺍﻛﺮﺗﻲ
ﻋﺒﺮﺍﺕ ﻭﻋﻲ ﻭإﻧﻬﻤﺎﺭﺍﺕ ﺑﻮﺡ عتيق
ﻛﻢ ﻳﺸﺠﻴﻨﻲ ﻫﺬﺍ ﺍﻟﻬﺪﻳﻞ
ﻛﻨﻬﺮ ﺗﺮﻗﺮﻕ في ﺳﺤﺮ
ﺃﻭﺭﺍﻕ ﺗﻠﻚ ﺍﻟﺸﺠﻴﺮﺍﺕ،
ﺗﻬﺮﻉُ ﻣﻨﻲ ﻋﻔﻮﻳﺘﻲ ﺑﺤﻤﻖٍ
ﺑﻴﻦ ﺟﺬﻭﻉ ﺍﻟﻨﺨﻴﻞ
ﺗﻀﺤﻚ ﻟﻠﻤﻬﺮﺟﺎﻥ ﺍﻟﻄﺮﻭﺏ
لتلك اللوﺣﺔ ﺍﻟﻔﺎتنة
وﺃﻧﺎ؛
ﺍﻟﻮﺍﻗﻔﺔ ﻋﻠﻰ ﺭﺍﺋﺤﺔ ﺍﻟﻬﻴﻞ،
ﺃﺻﻔﻖ ﻟﻜﺄﺱ ﻧﺒﻴﺬٍ ﻓﺮﺕ ﻣﻨﻬﺎ ﻗﻄﺮﺍﺕ ﺍﻟﺬﻫﻮﻝ
وﺑﺤﺔ لحنٍ يترنح بين غفلة الحقول
كقطعان السماء، هاربةٌ من سجن الذّل و من طعن الوفاء
ﺃﺻﻠﻲ ﻛﻞ ﻳﻮﻡ ﺧﺎئفة ﺑﺄﻥ ﻳﻌﻮﺩ الصمت ﻟﻠﻤﺴﺎﺀ
ﻟﻌﻠّﻨﻲ ﺃﺯﻭﺭُ ﺻﺪﻳﻘﺘﻲ ﺍﻟﺴﻤﺮﺍﺀ وﺗﻌﺒﺊ
ﻧﻔﺴﻲ بنسمتها ﺍﻟﻌﺎﺑﺮة ﺧﻠﺴﺔ
لأهمس لها:
"إنّ فيﺑﻌﺾ ﺍﻟﻨﺴﻴﺎﻥ حلّ، ﻭﻓﻲ ﺑﻌﻀﻪ ﺍﻵﺧﺮ ﺫﺍﻛﺮﺓ ﻻ ﺗﻤﻮﺕ ...."
—------------------------------
"چشم‌انداز"
پاییزی بر شاخساران می‌نوازد
به‌سان ترانه‌ای دلنشین
اندیشه‌ها، مرتبم می‌سازند نه اینکه آنها را مرتب کنم...
و گستره‌های حافظه‌ام
بغض‌های هوشیاری‌اند و فرود آمدن سُرايشی دیرین
چقدر این آوا اندوهگینم می‌سازد
چونان رودی که در سپیده‌دمی درخشید و بالا آمد
از برگ‌های آن درختان،
ناخودآگاهم شتابان و با عصبانیت رهایم می‌کند
بینابین تنه‌ی نخل‌ها
به روی جشنواره‌ی طرب‌انگیز می‌خندد
برای آن تابلوی چشم‌نواز
و من،
که بر عطر هِل ایستاده‌ام
برای جام شرابی کف می‌زنم که قطرات بهت و حیرت از آن گریخته‌اند
و بمیِ آهنگی که میان غفلت کشتزاران تاب می‌خورد
به‌سان گلّه‌های آسمان، گریزان از زندان خواری و طعنه‌های وفاداری
هر روز هراسان نیایش می‌کنم تا سکوت به شب برگردد
تا بلکه به دیدارِ دوستِ سبزه‌رویم (وطنم) بروم وُ
خویشتنم را با نسیمِ آهسته گذرکرده‌اش، پر کند
تا برایش زمزمه کنم:
«در برخی فراموشی‌ها راه‌حلی نهفته است، و در برخی دیگر هم، حافظه‌ای‌ست که نمی‌میرد....»
هناء مهتاب
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
"مشهد"
ﺧﺮﻳﻒ ﻳﺪﻧﺪﻥ ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻐﺼﻮﻥ
ﻛﺄﻏﻨﻴﺔ ﻣﺎتعة
ﺗﺮﺗﺒﻨﻲ ﺍﻷﻓﻜﺎﺭُ ﻻ ﺃﺭﺗﺒﻬﺎ ...
وﺑﺎﺣﺎﺕ ﺫﺍﻛﺮﺗﻲ
ﻋﺒﺮﺍﺕ ﻭﻋﻲ ﻭإﻧﻬﻤﺎﺭﺍﺕ ﺑﻮﺡ عتيق
ﻛﻢ ﻳﺸﺠﻴﻨﻲ ﻫﺬﺍ ﺍﻟﻬﺪﻳﻞ
ﻛﻨﻬﺮ ﺗﺮﻗﺮﻕ في ﺳﺤﺮ
ﺃﻭﺭﺍﻕ ﺗﻠﻚ ﺍﻟﺸﺠﻴﺮﺍﺕ،
ﺗﻬﺮﻉُ ﻣﻨﻲ ﻋﻔﻮﻳﺘﻲ ﺑﺤﻤﻖٍ
ﺑﻴﻦ ﺟﺬﻭﻉ ﺍﻟﻨﺨﻴﻞ
ﺗﻀﺤﻚ ﻟﻠﻤﻬﺮﺟﺎﻥ ﺍﻟﻄﺮﻭﺏ
لتلك اللوﺣﺔ ﺍﻟﻔﺎتنة
وﺃﻧﺎ؛
ﺍﻟﻮﺍﻗﻔﺔ ﻋﻠﻰ ﺭﺍﺋﺤﺔ ﺍﻟﻬﻴﻞ،
ﺃﺻﻔﻖ ﻟﻜﺄﺱ ﻧﺒﻴﺬٍ ﻓﺮﺕ ﻣﻨﻬﺎ ﻗﻄﺮﺍﺕ ﺍﻟﺬﻫﻮﻝ
وﺑﺤﺔ لحنٍ يترنح بين غفلة الحقول
كقطعان السماء، هاربةٌ من سجن الذّل و من طعن الوفاء
ﺃﺻﻠﻲ ﻛﻞ ﻳﻮﻡ ﺧﺎئفة ﺑﺄﻥ ﻳﻌﻮﺩ الصمت ﻟﻠﻤﺴﺎﺀ
ﻟﻌﻠّﻨﻲ ﺃﺯﻭﺭُ ﺻﺪﻳﻘﺘﻲ ﺍﻟﺴﻤﺮﺍﺀ وﺗﻌﺒﺊ
ﻧﻔﺴﻲ بنسمتها ﺍﻟﻌﺎﺑﺮة ﺧﻠﺴﺔ
لأهمس لها:
"إنّ فيﺑﻌﺾ ﺍﻟﻨﺴﻴﺎﻥ حلّ، ﻭﻓﻲ ﺑﻌﻀﻪ ﺍﻵﺧﺮ ﺫﺍﻛﺮﺓ ﻻ ﺗﻤﻮﺕ ...."
—------------------------------
"چشم‌انداز"
پاییزی بر شاخساران می‌نوازد
به‌سان ترانه‌ای دلنشین
اندیشه‌ها، مرتبم می‌سازند نه اینکه آنها را مرتب کنم...
و گستره‌های حافظه‌ام
بغض‌های هوشیاری‌اند و فرود آمدن سُرايشی دیرین
چقدر این آوا اندوهگینم می‌سازد
چونان رودی که در سپیده‌دمی درخشید و بالا آمد
از برگ‌های آن درختان،
ناخودآگاهم شتابان و با عصبانیت رهایم می‌کند
بینابین تنه‌ی نخل‌ها
به روی جشنواره‌ی طرب‌انگیز می‌خندد
برای آن تابلوی چشم‌نواز
و من،
که بر عطر هِل ایستاده‌ام
برای جام شرابی کف می‌زنم که قطرات بهت و حیرت از آن گریخته‌اند
و بمیِ آهنگی که میان غفلت کشتزاران تاب می‌خورد
به‌سان گلّه‌های آسمان، گریزان از زندان خواری و طعنه‌های وفاداری
هر روز هراسان نیایش می‌کنم تا سکوت به شب برگردد
تا بلکه به دیدارِ دوستِ سبزه‌رویم (وطنم) بروم وُ
خویشتنم را با نسیمِ آهسته گذرکرده‌اش، پر کند
تا برایش زمزمه کنم:
«در برخی فراموشی‌ها راه‌حلی نهفته است، و در برخی دیگر هم، حافظه‌ای‌ست که نمی‌میرد....»
هناء مهتاب
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
اللَّيْلُ يخْلقُ الكَلماتِ ليَقْتُلَ بهَا صَمْتَهُ ويتخِّذَ من الدَّمْعِ جِوَاراً ..!
-----------------------
شب واژه ها را می‌آفریند تا سکوت خویش را با آنها بکُشد و همنشینِ اشک‌ها شود..!
محمد أكرم السالم
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
-----------------------
شب واژه ها را می‌آفریند تا سکوت خویش را با آنها بکُشد و همنشینِ اشک‌ها شود..!
محمد أكرم السالم
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
فسألتْه بنبرةٍ حائرَة: هل يأتِي الحبّ فجأةً؟
فأجابَ واثقاً: هو لا يأتِي إلاَّ فجأة، وأجمَل ما في الحبّ المفاجَأة المدهشَة.
-------------------------
با لحنی حیرت‌زده از او پرسید: آیا عشق به‌طور ناگهانی می‌آید؟
با اطمینان جواب داد: فقط به‌طور ناگهانی می‌آید، و زیباترین چیزِ عشق، غافلگیریِ شگفت‌آور آن است.
يوسف زيدان
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
فأجابَ واثقاً: هو لا يأتِي إلاَّ فجأة، وأجمَل ما في الحبّ المفاجَأة المدهشَة.
-------------------------
با لحنی حیرت‌زده از او پرسید: آیا عشق به‌طور ناگهانی می‌آید؟
با اطمینان جواب داد: فقط به‌طور ناگهانی می‌آید، و زیباترین چیزِ عشق، غافلگیریِ شگفت‌آور آن است.
يوسف زيدان
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
إلهي..
ما أحبَبتُك وحدي
ولكن أحبَبتُك وحدك.
---------------------
بار الها..
تنها من نیستم که دوستت داشتم
اما تنها تو را دوست داشتم.
#ابن_عربي
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser
ما أحبَبتُك وحدي
ولكن أحبَبتُك وحدك.
---------------------
بار الها..
تنها من نیستم که دوستت داشتم
اما تنها تو را دوست داشتم.
#ابن_عربي
ترجمه: #محمد_حمادی
@sherarabimoaser