جهان به تیغ بلاغت گرفته ای سعدی
دکتر عبدالکریم سروش
جهان به تیغ بلاغت گرفته ای ، سعدی
سپاس دار که جز فیض آسمانی نیست
🍀🌸🍃🌺🎶🕊
✅اول اردیبهشت ماه جلالی، روز بزرگداشت پادشاه مُلک سُخن، سعدی شیرازی در تقویم فرهنگی ایران است.
#یادباد
🌱
t.me/jaannioosh
سپاس دار که جز فیض آسمانی نیست
🍀🌸🍃🌺🎶🕊
✅اول اردیبهشت ماه جلالی، روز بزرگداشت پادشاه مُلک سُخن، سعدی شیرازی در تقویم فرهنگی ایران است.
#یادباد
🌱
t.me/jaannioosh
🔹 چرا اشعار فردوسی، سعدی و حافظ همچنان برای ایرانیان تازگی دارند؟
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
در سرزمینی که شاعرانگی وجه ممتاز فرهنگ و تمدن آن بوده و دیوان شاعران زینت بخش خانه های ساکنان آن به شمار می روند تازه بودن پیام فردوسی، سعدی و حافظ امری متعارف و قابل انتظار تلقی می شود. برخی اما این تازگی را نشان از سکون و رکود جامعه ای گرفته اند که همچنان در نوعی بن بست فکری به سر می برد. اما یک نگاه عمیق تر شاید بتواند پاسخی برای این پرسش فراهم آورد که؛ چرا هنوز فردوسی، سعدی و حافظ برای جامعه ایران کهنه نشده اند؟!
✅ تداوم مسائل جامعه ایران در طول تاریخ: جامعه ایران در سالیان متمادی درگیر مسائلی همچون استبداد حاکمان، تزویر عالمان، نابرابری ارباب - رعیت، و حاشیه نشینی زنان بوده است. اگر چه بخش قابل توجهی از این مسائل در بستر نوعی پدر سالاری نهادینه شده در فرهنگ این اقلیم قابل دفاع به نظر می رسیده اند ولی گذشت زمان موجب توجیه ناپذیری آن ها شده است. مشکل اما از جایی بروز کرده که به رغم پیشرفت های جامعه این مسائل همچنان به نحوی مزمن ادامه یافته اند.
✅ فقدان افق گشایی برای حل مسائل جامعه: این که فردوسی دغدغه ایرانی ماندن ما را پس از هجوم اعراب دارد و سعدی بعد از حمله مغولان، این که حافظ و سعدی در پی اندرز دادن به حاکمان و نقد قدرت اند، این که حافظ همچنان از خشکی دماغ فقیهان می گوید و تزویر عالمان بر آفتاب می افکند، و سعدی دغدغه لزوم درایت در حکمرانی را فاش می گوید همه و همه نشان از تازه ماندن مولفه های؛ "هویت"، "قدرت"، و "دیانت" به عنوان مسائل اصلی این سرزمین دارد که هنوز افق روشنی برای حل و فصل آن ها گشوده نشده است.
✅ بی تعادلی ناشی از مواجهه با مدرنیته برون زا: مدرنیته بعد از پیدایش آتشی در خرمن تعادل جوامع مختلف افکند و آن ها را دچار بی تعادلی ساخت. در خود غرب اما تحولات ناشی از ظهور آن به شکل گیری تعادل نوینی انجامید که توانست توسعه، آزادی و رعایت حقوق بشر برای آن سامان به ارمغان آورد. اتفاقی که در کشورهای پیرامونی از جمله ایران رخ نداد و همان بی تعادلی نخستین ادامه یافت. شاید اگر تجدد در ایران جنبه ای درون زا یافته بود امکانی برای حل و فصل برخی از مسائل مهم فراهم می آمد.
✅ نقش مخرب حکومت ها در بحرانی شدن مسائل: اگر جامعه مجال می یافت که بدون دخالت حکومت ها به زیست طبیعی خود ادامه دهد بسیاری از ناسازگاری ها مرتفع می شد. اگر به داستان "هویت" و زیست ایرانیان ذیل سه فرهنگ؛ ایرانیت، اسلامیت و مدرنیت نگاه کنیم می توانیم نشانه هایی از یک تلفیق سازنده را ببینیم. اما تلاش نافرجام حکومت ها در ایران معاصر به تفوق برخی از این جنبه ها انجامیده و مسئله هویت ایرانی را بحرانی ساخته است. داستان "قدرت" و "دیانت" هم از این جنس اند که همچنان مزمن، کژکارکرد و حل نشده باقی مانده اند.
🔹 نکته پایانی: تازه بودن اشعار فردوسی، حافظ و سعدی برای جامعه ایران ناشی از حل نشدن مسائل مرتبط با "هویت"، "قدرت" و" دیانت" برای ماست. به عبارت دیگر شاعرانگی نهفته در ژرفای روح جمعی ایرانیان آن جایی که اشعار این بزرگان را تلنگری بر دردهای بی درمان و گره های نا گشوده خود تلقی می کند آن ها را همچنان سرشار از تازگی و درس آموزی می یابد.
@solati_mehran
#فردوسی
#سعدی
#حافظ
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
در سرزمینی که شاعرانگی وجه ممتاز فرهنگ و تمدن آن بوده و دیوان شاعران زینت بخش خانه های ساکنان آن به شمار می روند تازه بودن پیام فردوسی، سعدی و حافظ امری متعارف و قابل انتظار تلقی می شود. برخی اما این تازگی را نشان از سکون و رکود جامعه ای گرفته اند که همچنان در نوعی بن بست فکری به سر می برد. اما یک نگاه عمیق تر شاید بتواند پاسخی برای این پرسش فراهم آورد که؛ چرا هنوز فردوسی، سعدی و حافظ برای جامعه ایران کهنه نشده اند؟!
✅ تداوم مسائل جامعه ایران در طول تاریخ: جامعه ایران در سالیان متمادی درگیر مسائلی همچون استبداد حاکمان، تزویر عالمان، نابرابری ارباب - رعیت، و حاشیه نشینی زنان بوده است. اگر چه بخش قابل توجهی از این مسائل در بستر نوعی پدر سالاری نهادینه شده در فرهنگ این اقلیم قابل دفاع به نظر می رسیده اند ولی گذشت زمان موجب توجیه ناپذیری آن ها شده است. مشکل اما از جایی بروز کرده که به رغم پیشرفت های جامعه این مسائل همچنان به نحوی مزمن ادامه یافته اند.
✅ فقدان افق گشایی برای حل مسائل جامعه: این که فردوسی دغدغه ایرانی ماندن ما را پس از هجوم اعراب دارد و سعدی بعد از حمله مغولان، این که حافظ و سعدی در پی اندرز دادن به حاکمان و نقد قدرت اند، این که حافظ همچنان از خشکی دماغ فقیهان می گوید و تزویر عالمان بر آفتاب می افکند، و سعدی دغدغه لزوم درایت در حکمرانی را فاش می گوید همه و همه نشان از تازه ماندن مولفه های؛ "هویت"، "قدرت"، و "دیانت" به عنوان مسائل اصلی این سرزمین دارد که هنوز افق روشنی برای حل و فصل آن ها گشوده نشده است.
✅ بی تعادلی ناشی از مواجهه با مدرنیته برون زا: مدرنیته بعد از پیدایش آتشی در خرمن تعادل جوامع مختلف افکند و آن ها را دچار بی تعادلی ساخت. در خود غرب اما تحولات ناشی از ظهور آن به شکل گیری تعادل نوینی انجامید که توانست توسعه، آزادی و رعایت حقوق بشر برای آن سامان به ارمغان آورد. اتفاقی که در کشورهای پیرامونی از جمله ایران رخ نداد و همان بی تعادلی نخستین ادامه یافت. شاید اگر تجدد در ایران جنبه ای درون زا یافته بود امکانی برای حل و فصل برخی از مسائل مهم فراهم می آمد.
✅ نقش مخرب حکومت ها در بحرانی شدن مسائل: اگر جامعه مجال می یافت که بدون دخالت حکومت ها به زیست طبیعی خود ادامه دهد بسیاری از ناسازگاری ها مرتفع می شد. اگر به داستان "هویت" و زیست ایرانیان ذیل سه فرهنگ؛ ایرانیت، اسلامیت و مدرنیت نگاه کنیم می توانیم نشانه هایی از یک تلفیق سازنده را ببینیم. اما تلاش نافرجام حکومت ها در ایران معاصر به تفوق برخی از این جنبه ها انجامیده و مسئله هویت ایرانی را بحرانی ساخته است. داستان "قدرت" و "دیانت" هم از این جنس اند که همچنان مزمن، کژکارکرد و حل نشده باقی مانده اند.
🔹 نکته پایانی: تازه بودن اشعار فردوسی، حافظ و سعدی برای جامعه ایران ناشی از حل نشدن مسائل مرتبط با "هویت"، "قدرت" و" دیانت" برای ماست. به عبارت دیگر شاعرانگی نهفته در ژرفای روح جمعی ایرانیان آن جایی که اشعار این بزرگان را تلنگری بر دردهای بی درمان و گره های نا گشوده خود تلقی می کند آن ها را همچنان سرشار از تازگی و درس آموزی می یابد.
@solati_mehran
#فردوسی
#سعدی
#حافظ
Forwarded from هممیهن
نتایج نظرسنجی از ۴۱۰ اقتصاددان کشور نشان داد
اولین اولویت برای اصلاح کشور، «گسترش تعاملات بینالمللی سیاسی، اقتصادی و تجاری» است؛ یعنی در واقع «اصلاح سیاست خارجی»
◻️ «منصور بیطرف» در روزنامه هممیهن نوشت:
♦️پیشبینیهای اقتصادی که از سوی بیش از ۴۰۰ اقتصاددان و کارشناس صورت گرفته، حاکی از آن است که تا زمانی که ایران مشکلات بینالمللیاش را حل نکند و تحریمها ادامه یابد، روند افزایش نرخ تورم و کاهش ارزش پول ملی همچنان ادامه داشته باشد و سرعت آن نسبت به گذشته شدیدتر هم بشود.
♦️این نظرسنجی و پیشبینیها را نه یک موسسه خارجی، بلکه موسسه تحقیقات و توسعه اقتصادی دانشگاه تهران انجام داده است. این موسسه در گزارشی که بهتازگی منتشر کرده، به برآوردهایی دست یافته که حاکی از آن است حل مشکل اقتصاد ایران بیش از پیش به سیاست خارجی گره خورده است.
♦️براساس این گزارش که تحت عنوان «اقتصاد ایران در سال ۱۴۰۲: بیمها و امیدها» منتشر شده، از ۴۱۰ صاحبنظر اقتصادی و رشتههای مرتبط نظرسنجی شده است که آینده اقتصاد ایران در سال جاری را چگونه پیشبینی میکنند و برای رفع آن چه راهحلهایی را پیشنهاد میکنند.
♦️گزارش موسسه توسعه و تحقیقات اقتصادی دانشگاه تهران نقطهنظرات مشارکتکنندگان در نظرسنجی خود را بر روی پنج محور جمعبندی کرده است. «چشمانداز روند آتی برخی از متغیرهای کلان»، «پیشبینی برخی از متغیرهای کلان اقتصادی»، «چالشهای اساسی اقتصاد ملی»، «اولویتهای اصلاح در سال ۱۴۰۲ در حوزه نظام تدبیر اقتصادی» و «برداشت مشارکتکنندگان از سطح سرمایههای لازم برای اصلاحات ساختاری در شرایط موجود کشور»، پنج محوری هستند که در آن اوضاع و احوال اقتصاد ایران به ترسیم کشیده شده است.
♦️مشارکتکنندگان در این نظرسنجی معتقدند که چشمانداز متغیرهای کلان اقتصادی کشور در سال ۱۴۰۲ بسیار ناامیدکننده است. نرخ رشد اقتصادی نزولی و حتی برخلاف پیشبینی بانک جهانی و یا صندوق بینالمللی پول منفی هم خواهد بود. نرخ تورم صعودی و در دامنه ۴۸ تا ۵۱ درصد نوسان خواهد کرد، قیمت ارز در خوشبینانهترین حالت ۷۰ هزار تومان خواهد شد و در بدترین حالت بیش از ۹۰ هزار تومان. البته همه اینها منوط به آن است که سیاست خارجی ایران کماکان بر چرخ فعلی بچرخد.
♦️اما سوال این است که مشکل سیاستگذاری اقتصادی ایران چیست؟ به نظر میآید مشارکتکنندگان در این نظرسنجی روی یک موضوع بیشتر توافق داشتهاند و آن «حکمرانی نامناسب اقتصادی است. در ایران اقتصاد تابع سیاست است. همچنین فساد اقتصادی و عدم شایستهسالاری، موضوع دوم و سوم چالشهای اساسی اقتصاد ملی است.
♦️اکنون میرسیم به مهمترین موضوع این گزارش؛ «اولویتهای اصلاحی کشور چه میتواند باشد؟» اولین اولویت از نگاه این ۴۱۰ نفر، «گسترش تعاملات بینالمللی سیاسی، اقتصادی و تجاری» است. یعنی در واقع «اصلاح سیاست خارجی».
♦️اگر مسئولان آن گزارش یازدهم مرداد سال ۱۴۰۰ را جدی میگرفتند و آن را نقشه راه خود قرار میدادند، اکنون شرایط اقتصادی کشور بسیار فرق میکرد. ارزش پول ملی تقویت مییافت و نرخ تورم هم کاهش و روان مردم هم آرامتر میشد. شاید هم اعتراضات نیمه دوم سال گذشته هم رخ نمیداد! زیرا برخی از خود مسئولان ریشه آن اعتراضات را در اقتصاد میدانستند.
https://b2n.ir/u73360
#هممیهن
@hammihanonline
اولین اولویت برای اصلاح کشور، «گسترش تعاملات بینالمللی سیاسی، اقتصادی و تجاری» است؛ یعنی در واقع «اصلاح سیاست خارجی»
◻️ «منصور بیطرف» در روزنامه هممیهن نوشت:
♦️پیشبینیهای اقتصادی که از سوی بیش از ۴۰۰ اقتصاددان و کارشناس صورت گرفته، حاکی از آن است که تا زمانی که ایران مشکلات بینالمللیاش را حل نکند و تحریمها ادامه یابد، روند افزایش نرخ تورم و کاهش ارزش پول ملی همچنان ادامه داشته باشد و سرعت آن نسبت به گذشته شدیدتر هم بشود.
♦️این نظرسنجی و پیشبینیها را نه یک موسسه خارجی، بلکه موسسه تحقیقات و توسعه اقتصادی دانشگاه تهران انجام داده است. این موسسه در گزارشی که بهتازگی منتشر کرده، به برآوردهایی دست یافته که حاکی از آن است حل مشکل اقتصاد ایران بیش از پیش به سیاست خارجی گره خورده است.
♦️براساس این گزارش که تحت عنوان «اقتصاد ایران در سال ۱۴۰۲: بیمها و امیدها» منتشر شده، از ۴۱۰ صاحبنظر اقتصادی و رشتههای مرتبط نظرسنجی شده است که آینده اقتصاد ایران در سال جاری را چگونه پیشبینی میکنند و برای رفع آن چه راهحلهایی را پیشنهاد میکنند.
♦️گزارش موسسه توسعه و تحقیقات اقتصادی دانشگاه تهران نقطهنظرات مشارکتکنندگان در نظرسنجی خود را بر روی پنج محور جمعبندی کرده است. «چشمانداز روند آتی برخی از متغیرهای کلان»، «پیشبینی برخی از متغیرهای کلان اقتصادی»، «چالشهای اساسی اقتصاد ملی»، «اولویتهای اصلاح در سال ۱۴۰۲ در حوزه نظام تدبیر اقتصادی» و «برداشت مشارکتکنندگان از سطح سرمایههای لازم برای اصلاحات ساختاری در شرایط موجود کشور»، پنج محوری هستند که در آن اوضاع و احوال اقتصاد ایران به ترسیم کشیده شده است.
♦️مشارکتکنندگان در این نظرسنجی معتقدند که چشمانداز متغیرهای کلان اقتصادی کشور در سال ۱۴۰۲ بسیار ناامیدکننده است. نرخ رشد اقتصادی نزولی و حتی برخلاف پیشبینی بانک جهانی و یا صندوق بینالمللی پول منفی هم خواهد بود. نرخ تورم صعودی و در دامنه ۴۸ تا ۵۱ درصد نوسان خواهد کرد، قیمت ارز در خوشبینانهترین حالت ۷۰ هزار تومان خواهد شد و در بدترین حالت بیش از ۹۰ هزار تومان. البته همه اینها منوط به آن است که سیاست خارجی ایران کماکان بر چرخ فعلی بچرخد.
♦️اما سوال این است که مشکل سیاستگذاری اقتصادی ایران چیست؟ به نظر میآید مشارکتکنندگان در این نظرسنجی روی یک موضوع بیشتر توافق داشتهاند و آن «حکمرانی نامناسب اقتصادی است. در ایران اقتصاد تابع سیاست است. همچنین فساد اقتصادی و عدم شایستهسالاری، موضوع دوم و سوم چالشهای اساسی اقتصاد ملی است.
♦️اکنون میرسیم به مهمترین موضوع این گزارش؛ «اولویتهای اصلاحی کشور چه میتواند باشد؟» اولین اولویت از نگاه این ۴۱۰ نفر، «گسترش تعاملات بینالمللی سیاسی، اقتصادی و تجاری» است. یعنی در واقع «اصلاح سیاست خارجی».
♦️اگر مسئولان آن گزارش یازدهم مرداد سال ۱۴۰۰ را جدی میگرفتند و آن را نقشه راه خود قرار میدادند، اکنون شرایط اقتصادی کشور بسیار فرق میکرد. ارزش پول ملی تقویت مییافت و نرخ تورم هم کاهش و روان مردم هم آرامتر میشد. شاید هم اعتراضات نیمه دوم سال گذشته هم رخ نمیداد! زیرا برخی از خود مسئولان ریشه آن اعتراضات را در اقتصاد میدانستند.
https://b2n.ir/u73360
#هممیهن
@hammihanonline
hammihanonline.ir
شرط خارجی، اصلاحات اقتصادی
بیش از 400 صاحبنظر اقتصادی در نظرســـــــــــــنجی دانشگاه تهران مطرح کردند
🔹 ده تفاوت میان ایران و کره جنوبی در مسیر توسعه یافتگی!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
☘ ایران و کره جنوبی اگر چه از نظر وسعت و منابع طبیعی به شدت با یکدیگر متفاوت اند ولی در دوران کنونی بسیار با هم مقایسه می شوند. شاید به این دلیل که رویدادهای بعد از سال ۱۹۷۹ و دهه های متعاقب آن در سرنوشت هر دو مملکت بسیار تاثیر گذار بوده است. در ایران انقلاب ۵۷ مسیر کاملا تازه و پیش بینی ناپذیری را فراروی کشور قرار داد ولی در کره ترور ژنرال پارک تحول مهمی در گذار کشور از اقتدار گرایی به دموکراسی، و تعمیق توسعه یافتگی آن محسوب می شد. شاید به جرئت بتوان گفت در این مدت دو سرزمین دقیقا روی دو پیکان با جهت های کاملا مخالف حرکت کرده اند به طوری که اگر از امروز به مدت ۲۱ سال رشد مداوم ۱۰ درصدی داشته باشیم تازه به وضعیت امروز کره جنوبی می رسیم. حال با این اوصاف می کوشیم تا به برخی از تفاوت های دو کشور در مسیر توسعه یافتگی اشاره کنیم:
✅ کره جنوبی در چهل سال اخیر کوشیده تا بخشی از نظم جهانی باشد و به افزایش سهم خود از آن بپردازد در حالی که ایران در این مدت سعی کرده تا با تردید در اوضاع جهان داعیه تغییر و مدیریت آن را داشته باشد!
✅ کره جنوبی اقتصاد خود را بر بنیان سرمایه داری بنا کرد و رشد اقتصادی را اولویت خویش قرار داد اما اقتصاد ایران با تاثیر پذیری از اندیشه های چپ به دولتی کردن همه بخش ها و نهادینه کردن ناکارآمدی ها رسید!
✅ کره جنوبی با تقویت بخش خصوصی (شرکت هایی مانند هیوندای و سامسونگ) آن ها را شریک اقتصادی خود قرار داد ولی ایران با تضعیف بخش خصوصی آن ها را در اقتصاد دولتی ناکارآمد منحل کرد!
✅ در کره جنوبی یارانه ها به تولید کنندگان بخش خصوصی تعلق گرفته و باعث رونق تولید در شرکت های چندملیتی شدند در حالی که در ایران یارانه ها به مصرف کننده داده شد و در هجوم تورم افسار گسیخته هرز رفت!
✅ کره جنوبی در دوگانه؛ رشد/ عدالت، اولویت را به رشد اقتصادی داد و در نهایت با ایجاد دولت رفاه به عدالت نیز دست یافت در حالی که ایران اولویت را به عدالت داد و با ناکامی در دستیابی به توسعه، فقر را عادلانه در میان مردم توزیع کرد!
✅ کره جنوبی به دلیل فقدان نفت و سایر منابع طبیعی موفق شد در سراسر کشور نهضت تولید و کارآفرینی ایجاد کند در حالی که ایران با اتکای به درآمد بادآورده نفت کارآفرینی و بخش خصوصی واقعی را نابود کرد!
✅ کره جنوبی حاکمیت یگانه دارد و در ساختار سیاسی آن رئیس جمهور بالاترین مقام کشور محسوب می شود حال آن که در ایران نوعی حاکمیت دو گانه و ساختار موازی وجود دارد که مانع اصلی بر سر راه توسعه یافتگی محسوب می شود!
✅ کره جنوبی از سرمایه داری آغاز کرد و به دولت رفاه رسید که در آن رشد اقتصادی با کاهش فاصله طبقاتی و ضریب جینی همراه شد در حالی که ایران از اقتصاد دولتی شروع کرد و با کاهش رشد اقتصادی به افزایش نابرابری و بی عدالتی رسید!
✅ کره جنوبی در اقتصاد استراتژی "توسعه صادرات" را برگزید و توانست به بازارهای جهانی برای تولیدات خود دسترسی یابد در حالی که ایران با برداشت غلط درباره خودکفایی استراتژی "جایگزینی واردات" را انتخاب کرد و شانس خود را برای جهانی شدن اقتصاد از دست داد!
✅ کره جنوبی در چهاردهه گذشته از یک حکمرانی خوب (دولت اقتدارگرای با ظرفیت) به یک حکمرانی بهتر (دولت دموکراتیک) گذر کرد در حالی که ما در ایران از "جمهوری" به" اندک سالاری" رسیدیم هر چند که هرگز از وجود یک حکومت با ظرفیت برخوردار نبودیم!
@solati_mehran
#توسعه
#ایران
#کره_جنوبی
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
☘ ایران و کره جنوبی اگر چه از نظر وسعت و منابع طبیعی به شدت با یکدیگر متفاوت اند ولی در دوران کنونی بسیار با هم مقایسه می شوند. شاید به این دلیل که رویدادهای بعد از سال ۱۹۷۹ و دهه های متعاقب آن در سرنوشت هر دو مملکت بسیار تاثیر گذار بوده است. در ایران انقلاب ۵۷ مسیر کاملا تازه و پیش بینی ناپذیری را فراروی کشور قرار داد ولی در کره ترور ژنرال پارک تحول مهمی در گذار کشور از اقتدار گرایی به دموکراسی، و تعمیق توسعه یافتگی آن محسوب می شد. شاید به جرئت بتوان گفت در این مدت دو سرزمین دقیقا روی دو پیکان با جهت های کاملا مخالف حرکت کرده اند به طوری که اگر از امروز به مدت ۲۱ سال رشد مداوم ۱۰ درصدی داشته باشیم تازه به وضعیت امروز کره جنوبی می رسیم. حال با این اوصاف می کوشیم تا به برخی از تفاوت های دو کشور در مسیر توسعه یافتگی اشاره کنیم:
✅ کره جنوبی در چهل سال اخیر کوشیده تا بخشی از نظم جهانی باشد و به افزایش سهم خود از آن بپردازد در حالی که ایران در این مدت سعی کرده تا با تردید در اوضاع جهان داعیه تغییر و مدیریت آن را داشته باشد!
✅ کره جنوبی اقتصاد خود را بر بنیان سرمایه داری بنا کرد و رشد اقتصادی را اولویت خویش قرار داد اما اقتصاد ایران با تاثیر پذیری از اندیشه های چپ به دولتی کردن همه بخش ها و نهادینه کردن ناکارآمدی ها رسید!
✅ کره جنوبی با تقویت بخش خصوصی (شرکت هایی مانند هیوندای و سامسونگ) آن ها را شریک اقتصادی خود قرار داد ولی ایران با تضعیف بخش خصوصی آن ها را در اقتصاد دولتی ناکارآمد منحل کرد!
✅ در کره جنوبی یارانه ها به تولید کنندگان بخش خصوصی تعلق گرفته و باعث رونق تولید در شرکت های چندملیتی شدند در حالی که در ایران یارانه ها به مصرف کننده داده شد و در هجوم تورم افسار گسیخته هرز رفت!
✅ کره جنوبی در دوگانه؛ رشد/ عدالت، اولویت را به رشد اقتصادی داد و در نهایت با ایجاد دولت رفاه به عدالت نیز دست یافت در حالی که ایران اولویت را به عدالت داد و با ناکامی در دستیابی به توسعه، فقر را عادلانه در میان مردم توزیع کرد!
✅ کره جنوبی به دلیل فقدان نفت و سایر منابع طبیعی موفق شد در سراسر کشور نهضت تولید و کارآفرینی ایجاد کند در حالی که ایران با اتکای به درآمد بادآورده نفت کارآفرینی و بخش خصوصی واقعی را نابود کرد!
✅ کره جنوبی حاکمیت یگانه دارد و در ساختار سیاسی آن رئیس جمهور بالاترین مقام کشور محسوب می شود حال آن که در ایران نوعی حاکمیت دو گانه و ساختار موازی وجود دارد که مانع اصلی بر سر راه توسعه یافتگی محسوب می شود!
✅ کره جنوبی از سرمایه داری آغاز کرد و به دولت رفاه رسید که در آن رشد اقتصادی با کاهش فاصله طبقاتی و ضریب جینی همراه شد در حالی که ایران از اقتصاد دولتی شروع کرد و با کاهش رشد اقتصادی به افزایش نابرابری و بی عدالتی رسید!
✅ کره جنوبی در اقتصاد استراتژی "توسعه صادرات" را برگزید و توانست به بازارهای جهانی برای تولیدات خود دسترسی یابد در حالی که ایران با برداشت غلط درباره خودکفایی استراتژی "جایگزینی واردات" را انتخاب کرد و شانس خود را برای جهانی شدن اقتصاد از دست داد!
✅ کره جنوبی در چهاردهه گذشته از یک حکمرانی خوب (دولت اقتدارگرای با ظرفیت) به یک حکمرانی بهتر (دولت دموکراتیک) گذر کرد در حالی که ما در ایران از "جمهوری" به" اندک سالاری" رسیدیم هر چند که هرگز از وجود یک حکومت با ظرفیت برخوردار نبودیم!
@solati_mehran
#توسعه
#ایران
#کره_جنوبی
Forwarded from اتچ بات
🔹 رفتار شناسی سیاسی اصول گرایان انقلابی!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
مناظره اقتصادی غنی نژاد- درخشان بسیار دیده شد. برخی بیش از دو ساعت به تماشا نشستند و از دیدن انبان تهی از دانش مسعود درخشان شگفت زده شدند. او استاد الهام بخش تعدادی از اعضای قدیم و جدید کابینه دولت سیزدهم مانند محسن رضایی، خاندوزی، منظور، عبدالملکی، و مشاور اقتصادی سعید جلیلی به شمار می رود و می توان بخشی از خوب و بد کارنامه اقتصادی دولت رئیسی را به پای دیدگاه های او نوشت.
درخشان پیش تر هم گفته بود که باید" همه بانک ها را منحل و آن ها را در یک بانک تجمیع کرد" یا " بازار مبادلات سکه را باید در کشور جمع کرد". اما واقعیت این است که شنیدن اظهارات درخشان برای کسانی که با مواضع طیفی به نام اصول گرایان انقلابی آشنایی دارند نه عجیب بود و نه بدیع! به عبارت دیگر این مجموعه از یک الگوی خاص فکری - رفتاری پیروی می کنند که می توان برخی از مولفه های اصلی آن را به شرح زیر فهرست کرد:
✅ سیاست زدگی: برای اصول گرایان انقلابی سیاست مهمترین حوزه تحلیل و فعالیت محسوب می شود. ظرفیت بسیج توده ها، تمایل شگفت ایرانیان به اظهار نظر بدون احساس نیاز به متخصصان، و سیاسی شدن تمام عرصه های زندگی در ایران معاصر شاید بتواند بخشی از این علاقه را توجیه نماید. کمتر ممکن است گفت و گویی را ببینید که از طرف انقلابی ها به سیاست آن هم از نوع زرد و روزمره اش آلوده نشده باشد. امری که می تواند به مثابه گل آلود کردن عرصه مباحثه و گرفتن ماهی مقصود از آن تلقی شود.
✅ توطئه اندیشی: اصول گرایان انقلابی از معتقدان به نظریه توطئه هستند که در پشت هر قضیه ای اثری از تلاش بیگانگان را می بینند. صهیونیسم جهانی، لژهای فراموسونری، وهابیون، منافقین، و تجزیه طلب ها هم در زمره این توطئه گران تلقی می شوند. اگر چه ایران به دلیل قرار گرفتن در خاورمیانه همواره در معرض دسایس برخی از دشمنان بوده است ولی بنا کردن همه تحلیل ها بر بنیان نوعی توطئه اندیشی از سوی این جریان می تواند رهزن حقیقت محسوب شود.
✅ اراده گرایی: اصول گرایان انقلابی با بی اعتنایی به ساختارهای عمدتا تاریخی که عزم ما را برای تغییر محدود می سازند شعار " ما می توانیم" را به ترجیع بند سخنان خود تبدیل کرده اند. به باور ایشان جهان اکنون به عرصه "جنگ اراده ها" تبدیل شده و واقعیت ها چنان نرم و موم آسا شده اند که می توان آن ها را به هر شکلی درآورد. از همین رو می کوشند تا با تولید روایت هایی از تلاش برای برهم زدن نظم جهانی و مدیریت نوین آن، اراده گرایی خود را محقق سازند.
✅ اتهام زنی: غرب گدایی، اجنبی پرستی، وطن فروشی، ضدیت با اسلام، و مزدوری بیگانه تنها بخشی از زرادخانه غنی اصول گرایان انقلابی در راستای اتهام زنی و حذف مخالفان محسوب می شود. ایشان هر جا که در استدلال کم می آورند به ایراد اتهام مبادرت می ورزند تا بتوانند با مرعوب کردن طرف مقابل از ریزش در میان هواداران خود اجتناب نمایند. از همین رو کمتر گفت و گویی است که با صبوری نمایندگان این جریان مواجه شده و به نحوی آرام ومسالمت آمیز خاتمه یافته باشد.
✅ خیال پردازی: اصول گرایان انقلابی از قوه تخیل بالایی بهره می برند که مرزهای آن گاهی با توهم پهلو می زند. داعیه هایی مانند؛ تبدیل ایران به اقتصاد نخست جهان، سودای قانون نویسی برای دنیا، ایجاد شغل با یک میلیون تومان، تولید لامبورگینی در کشور، و تاسیس اقتصاد اسلامی تنها بخشی از این خیال پردازی ها محسوب می شود. اگر چه آرزو بر جوانان عیب نیست اما اگر این مدعیات به بنیانی برای سیاست گذاری تبدیل شود می تواند شرایط مخاطره آمیزی را ایجاد کند.
#غنی_نژاد
#درخشان
#اصول_گرایان
@solati_mehran
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
مناظره اقتصادی غنی نژاد- درخشان بسیار دیده شد. برخی بیش از دو ساعت به تماشا نشستند و از دیدن انبان تهی از دانش مسعود درخشان شگفت زده شدند. او استاد الهام بخش تعدادی از اعضای قدیم و جدید کابینه دولت سیزدهم مانند محسن رضایی، خاندوزی، منظور، عبدالملکی، و مشاور اقتصادی سعید جلیلی به شمار می رود و می توان بخشی از خوب و بد کارنامه اقتصادی دولت رئیسی را به پای دیدگاه های او نوشت.
درخشان پیش تر هم گفته بود که باید" همه بانک ها را منحل و آن ها را در یک بانک تجمیع کرد" یا " بازار مبادلات سکه را باید در کشور جمع کرد". اما واقعیت این است که شنیدن اظهارات درخشان برای کسانی که با مواضع طیفی به نام اصول گرایان انقلابی آشنایی دارند نه عجیب بود و نه بدیع! به عبارت دیگر این مجموعه از یک الگوی خاص فکری - رفتاری پیروی می کنند که می توان برخی از مولفه های اصلی آن را به شرح زیر فهرست کرد:
✅ سیاست زدگی: برای اصول گرایان انقلابی سیاست مهمترین حوزه تحلیل و فعالیت محسوب می شود. ظرفیت بسیج توده ها، تمایل شگفت ایرانیان به اظهار نظر بدون احساس نیاز به متخصصان، و سیاسی شدن تمام عرصه های زندگی در ایران معاصر شاید بتواند بخشی از این علاقه را توجیه نماید. کمتر ممکن است گفت و گویی را ببینید که از طرف انقلابی ها به سیاست آن هم از نوع زرد و روزمره اش آلوده نشده باشد. امری که می تواند به مثابه گل آلود کردن عرصه مباحثه و گرفتن ماهی مقصود از آن تلقی شود.
✅ توطئه اندیشی: اصول گرایان انقلابی از معتقدان به نظریه توطئه هستند که در پشت هر قضیه ای اثری از تلاش بیگانگان را می بینند. صهیونیسم جهانی، لژهای فراموسونری، وهابیون، منافقین، و تجزیه طلب ها هم در زمره این توطئه گران تلقی می شوند. اگر چه ایران به دلیل قرار گرفتن در خاورمیانه همواره در معرض دسایس برخی از دشمنان بوده است ولی بنا کردن همه تحلیل ها بر بنیان نوعی توطئه اندیشی از سوی این جریان می تواند رهزن حقیقت محسوب شود.
✅ اراده گرایی: اصول گرایان انقلابی با بی اعتنایی به ساختارهای عمدتا تاریخی که عزم ما را برای تغییر محدود می سازند شعار " ما می توانیم" را به ترجیع بند سخنان خود تبدیل کرده اند. به باور ایشان جهان اکنون به عرصه "جنگ اراده ها" تبدیل شده و واقعیت ها چنان نرم و موم آسا شده اند که می توان آن ها را به هر شکلی درآورد. از همین رو می کوشند تا با تولید روایت هایی از تلاش برای برهم زدن نظم جهانی و مدیریت نوین آن، اراده گرایی خود را محقق سازند.
✅ اتهام زنی: غرب گدایی، اجنبی پرستی، وطن فروشی، ضدیت با اسلام، و مزدوری بیگانه تنها بخشی از زرادخانه غنی اصول گرایان انقلابی در راستای اتهام زنی و حذف مخالفان محسوب می شود. ایشان هر جا که در استدلال کم می آورند به ایراد اتهام مبادرت می ورزند تا بتوانند با مرعوب کردن طرف مقابل از ریزش در میان هواداران خود اجتناب نمایند. از همین رو کمتر گفت و گویی است که با صبوری نمایندگان این جریان مواجه شده و به نحوی آرام ومسالمت آمیز خاتمه یافته باشد.
✅ خیال پردازی: اصول گرایان انقلابی از قوه تخیل بالایی بهره می برند که مرزهای آن گاهی با توهم پهلو می زند. داعیه هایی مانند؛ تبدیل ایران به اقتصاد نخست جهان، سودای قانون نویسی برای دنیا، ایجاد شغل با یک میلیون تومان، تولید لامبورگینی در کشور، و تاسیس اقتصاد اسلامی تنها بخشی از این خیال پردازی ها محسوب می شود. اگر چه آرزو بر جوانان عیب نیست اما اگر این مدعیات به بنیانی برای سیاست گذاری تبدیل شود می تواند شرایط مخاطره آمیزی را ایجاد کند.
#غنی_نژاد
#درخشان
#اصول_گرایان
@solati_mehran
Telegram
attach 📎
👍3
🔹 جامعه شناسی یک قتل! 🔹
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
#اپیزود_اول: هشتم اردیبهشت ۱۴۰۲ در سبزوار حمیدرضا الداغی بعد از مشاهده مزاحمت ایجاد شده برای دو دختر نوجوان وارد درگیری با مزاحمین می شود و متاسفانه به دلیل اصابت ضربات چاقو به قتل می رسد.
#اپیزود_دوم: قاتلان نوجوان به سرعت دستگیر می شوند و به جرم شان اعتراف می کنند. به نظر می رسد بر اساس رویه رایج و در پاسخ به جریحه دار شدن احساسات عمومی شهروندان به زودی شاهد مجازات قاتلین خواهیم بود.
✅ ظاهر و پاسخ های ضاربین نشان می دهد که تحصیلات پایینی دارند و احتمالا مدرسه را خیلی زود رها کرده اند. در سال های اخیر نمونه هایی از این دست رشدی فزاینده داشته است. دانش آموزانی که به دلیل گران شدن تحصیل، فقدان انگیزه برای درس خواندن، ناسازگاری با محیط مدرسه و احساس بی آیندگی خیلی زود ترک تحصیل می کنند.
✅ این قبیل نوجوانان معمولا پایگاه اقتصادی ضعیفی داشته و عمدتا حاشیه نشین هستند. فقر اقتصادی، فقر فرهنگی می آورد و دانش آموزانی از این دست معمولا از تاب آوری کافی در کلاس برخوردار نیستند. علاوه بر افت تحصیلی معمولا در تعامل با همکلاسی ها و کادر مدرسه ناکام مانده و به زودی به عنوان فردی ناسازگار از مدرسه اخراج می شوند. محسن خشخاشی نیز یک دهه پیش با ضربه چاقوی دانش آموز نوجوان اش به قتل رسید.
✅ مدارس ایران به ویژه در دوره متوسطه به یک زندان بزرگ شباهت دارد. کلاس های شلوغ، درس های حافظه محور، امکانات اندک تفریحی، تلاش برای برقراری نظم پادگانی و روش های تدریس یک سویه نه تنها نمی تواند نیازهای واقعی دانش آموزان را برآورده سازد بلکه از تخلیه انرژی آن ها نیز ناتوان است. در چنین سیستم معیوبی از تعلیم و تربیت است که معلمان نیز بیشتر به عنوان بخشی از نیروی انتظامی ایفای نقش می کنند.
✅ مدارسی که به جای آموزش مهارت های زندگی مانند؛ شیوه گفت و گو، اظهار وجود، تعامل سازنده، حل مسئله، ابراز احساسات، کنترل هیجانات، و فرو خوردن خشم صرفا به پایگاهی برای پمپاژ تبلیغات ایدئولوژیک تبدیل شده و می کوشند تا با زدودن اندک تفاوت های ناگزیر دوران نوجوانی نوعی یکسان سازی ظاهری و عقیدتی را اجرایی نمایند. روشن است که چنین مدارسی بیش از فایده بخشی آسیب زا خواهند بود.
✅ به عنوان یک معلم آشکارا می بینم که در سال های اخیر گسترش فقر و افزایش نابرابری چگونه بر کیفیت آموزش و پرورش در مدارس تاثیر گذاشته و بر حجم نارضایتی ها نزد دانش آموزان و والدین افزوده است. بی اعتنایی به مطالبات معلمان نیز آن ها را بی انگیزه تر از پیش ساخته است. در چنین فضایی روشن است که خروجی مدارس نمی تواند تامین کننده حداقل های یک زندگی رضایت مندانهی فردی و زیست مهربانانهی جمعی باشد.
🔹نکته پایانی: اگر چه مرحوم الداغی از این نظر بخت یار بود که جان اش را برای تامین آرامش دیگران فدا کرد ولی پرواضح است که با تداوم فقر، بیکاری و ناکارآمدی نهادهایی مانند آموزش و پرورش، نزاع هایی از این دست همچنان ادامه خواهد یافت. به عبارت دیگر در چنین شرایطی همه حتی نوجوانان قاتل نیز قربانی محسوب می شوند.
@solati_mehran
#الداغی
#جامعه_شناسی
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
#اپیزود_اول: هشتم اردیبهشت ۱۴۰۲ در سبزوار حمیدرضا الداغی بعد از مشاهده مزاحمت ایجاد شده برای دو دختر نوجوان وارد درگیری با مزاحمین می شود و متاسفانه به دلیل اصابت ضربات چاقو به قتل می رسد.
#اپیزود_دوم: قاتلان نوجوان به سرعت دستگیر می شوند و به جرم شان اعتراف می کنند. به نظر می رسد بر اساس رویه رایج و در پاسخ به جریحه دار شدن احساسات عمومی شهروندان به زودی شاهد مجازات قاتلین خواهیم بود.
✅ ظاهر و پاسخ های ضاربین نشان می دهد که تحصیلات پایینی دارند و احتمالا مدرسه را خیلی زود رها کرده اند. در سال های اخیر نمونه هایی از این دست رشدی فزاینده داشته است. دانش آموزانی که به دلیل گران شدن تحصیل، فقدان انگیزه برای درس خواندن، ناسازگاری با محیط مدرسه و احساس بی آیندگی خیلی زود ترک تحصیل می کنند.
✅ این قبیل نوجوانان معمولا پایگاه اقتصادی ضعیفی داشته و عمدتا حاشیه نشین هستند. فقر اقتصادی، فقر فرهنگی می آورد و دانش آموزانی از این دست معمولا از تاب آوری کافی در کلاس برخوردار نیستند. علاوه بر افت تحصیلی معمولا در تعامل با همکلاسی ها و کادر مدرسه ناکام مانده و به زودی به عنوان فردی ناسازگار از مدرسه اخراج می شوند. محسن خشخاشی نیز یک دهه پیش با ضربه چاقوی دانش آموز نوجوان اش به قتل رسید.
✅ مدارس ایران به ویژه در دوره متوسطه به یک زندان بزرگ شباهت دارد. کلاس های شلوغ، درس های حافظه محور، امکانات اندک تفریحی، تلاش برای برقراری نظم پادگانی و روش های تدریس یک سویه نه تنها نمی تواند نیازهای واقعی دانش آموزان را برآورده سازد بلکه از تخلیه انرژی آن ها نیز ناتوان است. در چنین سیستم معیوبی از تعلیم و تربیت است که معلمان نیز بیشتر به عنوان بخشی از نیروی انتظامی ایفای نقش می کنند.
✅ مدارسی که به جای آموزش مهارت های زندگی مانند؛ شیوه گفت و گو، اظهار وجود، تعامل سازنده، حل مسئله، ابراز احساسات، کنترل هیجانات، و فرو خوردن خشم صرفا به پایگاهی برای پمپاژ تبلیغات ایدئولوژیک تبدیل شده و می کوشند تا با زدودن اندک تفاوت های ناگزیر دوران نوجوانی نوعی یکسان سازی ظاهری و عقیدتی را اجرایی نمایند. روشن است که چنین مدارسی بیش از فایده بخشی آسیب زا خواهند بود.
✅ به عنوان یک معلم آشکارا می بینم که در سال های اخیر گسترش فقر و افزایش نابرابری چگونه بر کیفیت آموزش و پرورش در مدارس تاثیر گذاشته و بر حجم نارضایتی ها نزد دانش آموزان و والدین افزوده است. بی اعتنایی به مطالبات معلمان نیز آن ها را بی انگیزه تر از پیش ساخته است. در چنین فضایی روشن است که خروجی مدارس نمی تواند تامین کننده حداقل های یک زندگی رضایت مندانهی فردی و زیست مهربانانهی جمعی باشد.
🔹نکته پایانی: اگر چه مرحوم الداغی از این نظر بخت یار بود که جان اش را برای تامین آرامش دیگران فدا کرد ولی پرواضح است که با تداوم فقر، بیکاری و ناکارآمدی نهادهایی مانند آموزش و پرورش، نزاع هایی از این دست همچنان ادامه خواهد یافت. به عبارت دیگر در چنین شرایطی همه حتی نوجوانان قاتل نیز قربانی محسوب می شوند.
@solati_mehran
#الداغی
#جامعه_شناسی
👍2
🔹 معلم؛ منکوب قدرت، یا نماد مقاومت؟
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
✅ نعمت الله فاضلی در یادداشت خود با عنوان؛ مرگ معلم کوشیده است تا روایتی از وضعیت امروز معلمان به دست دهد؛ همان کسانی که به گفته او؛ منکوب قدرت اند و افتاده در وادی فلاکت! این روایت اگر چه بهره هایی از واقعیت دارد ولی چون نتوانسته به اندازهی ایستایی قدرت، از پویایی مقاومت سخن بگوید در چارچوب همدردی با معلمان محدود مانده است. سویه دیگر روایت البته ترسیم معلم به عنوان " نماد مقاومت" است که می تواند "رهایی بخش" باشد ولی در متن فاضلی از آن خبری نیست. لذا در این یادداشت می کوشم تا ابتدا از استراتژی های قدرت و سپس از کانون های مقاومت سخن بگویم:
✅ یکدست سازی: آموزش و پرورش در جمهوری اسلامی فی نفسه تمایل به یکسان سازی دارد و آموزه های ایدئولوژیک، مدیریت متمرکز، نظم پادگانی، و کنترل بدن به ویژه در میان دختران از ارکان آن محسوب می شود. این گفتمان از معلمان نیز انتظار دارد که با چشم پوشیدن بر تفاوت های دانش آموزان صرفا در قامت کارگزار ایدئولوژی حاکم انجام وظیفه نمایند. تقلیل فعالیت های خلاقانه به نوعی فرمالیسم ملال آور، و فروکاستن نقش دانش آموز به ماشین تست زنی نیز از مولفه های دیگر آن محسوب می شود.
✅ مرجعیت زدایی: به رغم تلاش های سیستماتیک در چهار دهه گذشته برای مرجعیت زدایی، معلمان همچنان مورد اعتماد ترین قشر در میان ایرانیان محسوب می شوند. استراتژی مرجعیت زدایی در حقیقت کوشیده است تا میان معلمان با جامعه فاصله انداخته و از پیشرو بودن آن ها در تحولات اجتماعی جلوگیری نماید. بی اعتنایی هدفمند نسبت به مطالبات معلمان، رها کردن آن ها در تنگناهای معیشتی، فشار بر فعالین صنفی- سیاسی، و تشکل زدایی از جامعه فرهنگیان از مهمترین اقدامات برای تحقق این هدف به شمار می رود.
✅ تاریخ سازی: اگر چه بر اساس یک روایت مشهور؛ " تاریخ را فاتحان می نویسند" ولی فرآیند تاریخ نویسی در این سال ها به قدری ناشیانه بوده است که حتی محتوای کتاب ها برای دانش آموزان نیز قابل پذیرش نمی باشد. گویا ابتدا مولفین اهداف سیاسی را تعیین نموده و سپس برای جاانداختن آن ها تاریخ نوشته اند. با این رویکرد معلمان و دانش آموزان مخاطبان منفعلی پنداشته شده اند که به صورت مکانیکی مطالب کتاب ها را تدریس می کنند یا می آموزند.
✅ سوژه سازی: "آلتوسر" جامعه شناس فرانسوی معتقد است که ایدئولوژی ها افراد را خطاب قرارداده و از آن ها سوژه می سازند. درست همانند پلیسی که در خیابان شما را صدا می زند و شما برای توضیح به او آماده می شوید. در نظام آموزش و پرورش موجود هم معلمان و دانش آموزان در نقش مخاطب ایدئولوژی حاکم قرار داشته و به نحو مستمر اعتقاد و وفاداری خود به نظام سیاسی- فرهنگی مسلط را اعلام و در مورد تخطی احتمالی از آن توضیح می دهند.
🔹 کانون های مقاومت: در همه این سال ها معلمان زیادی بوده اند که روایت هژمونیک حکومت را با چالش مواجه ساخته اند. این گونه که؛ با نگاه انتقادی به محتوای کتاب ها روایت خود را از تاریخ و جامعه ایران بیان کرده اند، با عزت نفس و مناعت طبع به افزایش مرجعیت اجتماعی معلمان یاری رسانده اند، با نمایش و پذیرش رفتارهای متفاوت از هنجارهای رسمی تلاش برای یکدست سازی را به چالش کشیده اند و با افشای رخنه های موجود در ایدئولوژی مسلط از سوژه سازی خود ممانعت به عمل آورده اند. تشدید فشارهای اخیر بر معلمان نیز نشان می دهد که این مقاومت ها بیش از تصور اولیه موثر بوده اند.
@solati_mehran
#قدرت
#مقاومت
#معلمان
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
✅ نعمت الله فاضلی در یادداشت خود با عنوان؛ مرگ معلم کوشیده است تا روایتی از وضعیت امروز معلمان به دست دهد؛ همان کسانی که به گفته او؛ منکوب قدرت اند و افتاده در وادی فلاکت! این روایت اگر چه بهره هایی از واقعیت دارد ولی چون نتوانسته به اندازهی ایستایی قدرت، از پویایی مقاومت سخن بگوید در چارچوب همدردی با معلمان محدود مانده است. سویه دیگر روایت البته ترسیم معلم به عنوان " نماد مقاومت" است که می تواند "رهایی بخش" باشد ولی در متن فاضلی از آن خبری نیست. لذا در این یادداشت می کوشم تا ابتدا از استراتژی های قدرت و سپس از کانون های مقاومت سخن بگویم:
✅ یکدست سازی: آموزش و پرورش در جمهوری اسلامی فی نفسه تمایل به یکسان سازی دارد و آموزه های ایدئولوژیک، مدیریت متمرکز، نظم پادگانی، و کنترل بدن به ویژه در میان دختران از ارکان آن محسوب می شود. این گفتمان از معلمان نیز انتظار دارد که با چشم پوشیدن بر تفاوت های دانش آموزان صرفا در قامت کارگزار ایدئولوژی حاکم انجام وظیفه نمایند. تقلیل فعالیت های خلاقانه به نوعی فرمالیسم ملال آور، و فروکاستن نقش دانش آموز به ماشین تست زنی نیز از مولفه های دیگر آن محسوب می شود.
✅ مرجعیت زدایی: به رغم تلاش های سیستماتیک در چهار دهه گذشته برای مرجعیت زدایی، معلمان همچنان مورد اعتماد ترین قشر در میان ایرانیان محسوب می شوند. استراتژی مرجعیت زدایی در حقیقت کوشیده است تا میان معلمان با جامعه فاصله انداخته و از پیشرو بودن آن ها در تحولات اجتماعی جلوگیری نماید. بی اعتنایی هدفمند نسبت به مطالبات معلمان، رها کردن آن ها در تنگناهای معیشتی، فشار بر فعالین صنفی- سیاسی، و تشکل زدایی از جامعه فرهنگیان از مهمترین اقدامات برای تحقق این هدف به شمار می رود.
✅ تاریخ سازی: اگر چه بر اساس یک روایت مشهور؛ " تاریخ را فاتحان می نویسند" ولی فرآیند تاریخ نویسی در این سال ها به قدری ناشیانه بوده است که حتی محتوای کتاب ها برای دانش آموزان نیز قابل پذیرش نمی باشد. گویا ابتدا مولفین اهداف سیاسی را تعیین نموده و سپس برای جاانداختن آن ها تاریخ نوشته اند. با این رویکرد معلمان و دانش آموزان مخاطبان منفعلی پنداشته شده اند که به صورت مکانیکی مطالب کتاب ها را تدریس می کنند یا می آموزند.
✅ سوژه سازی: "آلتوسر" جامعه شناس فرانسوی معتقد است که ایدئولوژی ها افراد را خطاب قرارداده و از آن ها سوژه می سازند. درست همانند پلیسی که در خیابان شما را صدا می زند و شما برای توضیح به او آماده می شوید. در نظام آموزش و پرورش موجود هم معلمان و دانش آموزان در نقش مخاطب ایدئولوژی حاکم قرار داشته و به نحو مستمر اعتقاد و وفاداری خود به نظام سیاسی- فرهنگی مسلط را اعلام و در مورد تخطی احتمالی از آن توضیح می دهند.
🔹 کانون های مقاومت: در همه این سال ها معلمان زیادی بوده اند که روایت هژمونیک حکومت را با چالش مواجه ساخته اند. این گونه که؛ با نگاه انتقادی به محتوای کتاب ها روایت خود را از تاریخ و جامعه ایران بیان کرده اند، با عزت نفس و مناعت طبع به افزایش مرجعیت اجتماعی معلمان یاری رسانده اند، با نمایش و پذیرش رفتارهای متفاوت از هنجارهای رسمی تلاش برای یکدست سازی را به چالش کشیده اند و با افشای رخنه های موجود در ایدئولوژی مسلط از سوژه سازی خود ممانعت به عمل آورده اند. تشدید فشارهای اخیر بر معلمان نیز نشان می دهد که این مقاومت ها بیش از تصور اولیه موثر بوده اند.
@solati_mehran
#قدرت
#مقاومت
#معلمان
❤1
🔹 پیام های درگذشت حمیدرضا الداغی!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
✅ قتل حمیدرضا الداغی یک تراژدی بود و ایرانیان از دیر باز با رویدادهای تراژیک همدلی داشته اند. برای ملتی که هزاران سال در چارراه حوادث مورد تهاجم بوده اند این همدردی ها به بخشی از شخصیت تاریخی و ناخودآگاه جمعی شان تبدیل شده است.
✅ از سیاوش و سهراب در شاهنامه تا تک ستاره های سپهر ایران امروز، همه بر این امر گواه اند که زندگی و مرگ هر آن که با "رشادت" و" مظلومیت" درآمیزد در تاریخ این سرزمین ماندگار می شود. صحنه قتل حمیدرضا الداغی این دو را با هم داشت.
✅ روایت مرگ حمیدرضا مصادره گریز است. داستانی است که مانند ماهی زنده مدام از دست راویان لیز می خورد و اهداف سیاسی پیش بینی شده را ناکام می گذارد. صحنه آرایی هایی که با افشاگری ها فرو می ریزد و بازی روایت ها دوباره آغاز می شود. یک بازی مدام و بی سرانجام!
✅ در این تراژدی ما با "مازاد انسانیت" مواجهیم. قامتی که لباس سیاست برای پوشاندن آن زیاده از حد کوتاه است و بخشی از حقیقت همواره بیرون می زند. منطق این حادثه با کنش های سیاسی مشابه که خود را در زرورق شعارها پنهان می کنند بیگانه است. '' انتخاب آزادانه" مهمترین امتیاز حمیدرضا بود.
✅ این که نوشته اند؛ " در دنیایی که بی حیایی و بی غیرتی آن را فرا گرفته...تو حمیدرضا باش"، به معنای خرج کردن سرمایه های انسانی برای اهداف زودگذر سیاسی است. تقلیل روح بزرگ و بی تاب حمیدرضا به پیکرهایی که قرار است برای تحقق شعارها به زیر خاک روند.
✅ در ایران معاصر حمیدرضاها فراوان اند. همه آن هایی که برای تحقق آرمان های انسانی یک ملت رنج برده اند، محرومیت کشیده اند و جان باخته اند. همه کسانی که می توانسته اند بروند ولی مانده اند تا بسازند. همه آن هایی که از رنج دیگران گنجی برای خود نساختند و در کنار مردم ایستادند حمیدرضا هستند.
✅ جامعه ای توسعه می یابد که در آن امنیت تعریفی جامع بیابد، حفظ آن وظیفهی نهادها تلقی شود نه افراد، جان آدمیان به غایت گران باشد، قهرمانی مستلزم بذل جان نباشد، فقر اقتصادی، فقر فرهنگی نیاورد، مدارا و گفت و گو جایگزین خشونت شود، و جوانان بی خیال آرزوها نشوند.
@solati_mrhran
#الداغی
#پیام
#توسعه
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
✅ قتل حمیدرضا الداغی یک تراژدی بود و ایرانیان از دیر باز با رویدادهای تراژیک همدلی داشته اند. برای ملتی که هزاران سال در چارراه حوادث مورد تهاجم بوده اند این همدردی ها به بخشی از شخصیت تاریخی و ناخودآگاه جمعی شان تبدیل شده است.
✅ از سیاوش و سهراب در شاهنامه تا تک ستاره های سپهر ایران امروز، همه بر این امر گواه اند که زندگی و مرگ هر آن که با "رشادت" و" مظلومیت" درآمیزد در تاریخ این سرزمین ماندگار می شود. صحنه قتل حمیدرضا الداغی این دو را با هم داشت.
✅ روایت مرگ حمیدرضا مصادره گریز است. داستانی است که مانند ماهی زنده مدام از دست راویان لیز می خورد و اهداف سیاسی پیش بینی شده را ناکام می گذارد. صحنه آرایی هایی که با افشاگری ها فرو می ریزد و بازی روایت ها دوباره آغاز می شود. یک بازی مدام و بی سرانجام!
✅ در این تراژدی ما با "مازاد انسانیت" مواجهیم. قامتی که لباس سیاست برای پوشاندن آن زیاده از حد کوتاه است و بخشی از حقیقت همواره بیرون می زند. منطق این حادثه با کنش های سیاسی مشابه که خود را در زرورق شعارها پنهان می کنند بیگانه است. '' انتخاب آزادانه" مهمترین امتیاز حمیدرضا بود.
✅ این که نوشته اند؛ " در دنیایی که بی حیایی و بی غیرتی آن را فرا گرفته...تو حمیدرضا باش"، به معنای خرج کردن سرمایه های انسانی برای اهداف زودگذر سیاسی است. تقلیل روح بزرگ و بی تاب حمیدرضا به پیکرهایی که قرار است برای تحقق شعارها به زیر خاک روند.
✅ در ایران معاصر حمیدرضاها فراوان اند. همه آن هایی که برای تحقق آرمان های انسانی یک ملت رنج برده اند، محرومیت کشیده اند و جان باخته اند. همه کسانی که می توانسته اند بروند ولی مانده اند تا بسازند. همه آن هایی که از رنج دیگران گنجی برای خود نساختند و در کنار مردم ایستادند حمیدرضا هستند.
✅ جامعه ای توسعه می یابد که در آن امنیت تعریفی جامع بیابد، حفظ آن وظیفهی نهادها تلقی شود نه افراد، جان آدمیان به غایت گران باشد، قهرمانی مستلزم بذل جان نباشد، فقر اقتصادی، فقر فرهنگی نیاورد، مدارا و گفت و گو جایگزین خشونت شود، و جوانان بی خیال آرزوها نشوند.
@solati_mrhran
#الداغی
#پیام
#توسعه
🔹 از زندگی در غرب چه آموخته اید؟!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
✅ جمعه شب مناظره ای درباره بررسی کارنامه رهبری میان مهدی نصیری و علی علیزاده برگزار شد. نصیری مدیر مسئول دیروز روزنامه کیهان و منتقد امروز جمهوری اسلامی و علیزاده فعال عدالت خواه و امپریالیسم ستیز ساکن لندن است. پیش از این در گذشته ای نه چندان دور مواضع علیزاده را در گفت و گو با bbc فارسی پیگیری می کردم. جوانی پرشور و سخنور که می کوشید تا از حقانیت جمهوری اسلامی در مناسبات اش با نظام جهانی دفاع کند.
✅ در آن گفت و گوها علیزاده می کوشید تا حدی مستدل و کارشناسانه برخورد کند ولی در مناظره دیشب صرفا " اتهام زنی" به وجه غالب رفتار وی تبدیل شده بود. به سخنان بی استدلال و سفسطه های بی بنیاد علیزاده در این مناظره کاری ندارم ولی نمی توانم این رویکرد را از کسی که چند دهه لندن نشین است، هر روز تمام مطبوعات انگلیس را تورق می کند، دیری است که با رسانه عجین است، و در این مناظره مدام نصیری را به داشتن ذهن پیشامدرن و عقب ماندن از زمانه متهم می کند درک کنم.
✅ پیش از این در نقد مناظره اقتصادی؛ " غنی نژاد- درخشان"، اصول گرایان انقلابی را کسانی توصیف کرده بودم که از؛ سیاست زدگی، اتهام زنی، توطئه اندیشی، اراده گرایی و خیال پردازی رنج می برند. اما دیشب با شگفتی تمام دیدم که چگونه "اتهام زنی" به رفتار غالب و رویکرد پوپولیستی علیزاده تبدیل شده بود. رفتاری که در بسیاری اوقات به نشستن یک بازجو مقابل نصیری شباهت یافت! در حقیقت آن چه بر رفتار علیزاده چیره بود نوعی مدنیت ستیزی آشکار به رغم زیستن در اروپا بود.
✅ سخن مشهوری در وصف بخشی از اپوزیسیون خارج از کشور گفته می شود و آن این است که؛ این جماعت از ایرانیان که قرار است برای ما آزادی و دموکراسی به ارمغان بیاورند خود نتوانسته اند مداراجویی، تکثر گرایی و احترام به آرای دیگران را از همان غربیان ای بیاموزند که مدت های طولانی با آن ها زندگی کرده اند. شگفت آن که مواجهه علیزاده به عنوان مدافع جمهوری اسلامی در این مناظره تفاوتی با رفتار آن اپوزیسیونی که در نقطه مقابل او هستند نداشت. به بیان دیگر هر دو نیروی خارج نشین از یک منطق مشترک یعنی" اتهام زنی" در قبال مخالفان فکری خود بهره می گیرند.
✅ به عنوان یک موضوع شایسته پژوهش باید به این پرسش پاسخ گوییم که؛ چرا رفتار برخی ایرانیان در غرب به رغم زندگی در جوامع چندفرهنگی و آشنایی با آرای متفکران و فیلسوفان منادی مدرنیت و مشوق خوب شنیدن، صبوری ورزیدن، و احترام گذشتن به عقاید مخالف، تا این حد سطحی، جنجالی، و عقده گشایانه است؟ و در یک کلام این مطالبه را مطرح کنیم که؛ آقایان، از زندگی در غرب چه آموخته اید؟!
@solati_mehran
#علیزاده
#نصیری
#مناظره
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
✅ جمعه شب مناظره ای درباره بررسی کارنامه رهبری میان مهدی نصیری و علی علیزاده برگزار شد. نصیری مدیر مسئول دیروز روزنامه کیهان و منتقد امروز جمهوری اسلامی و علیزاده فعال عدالت خواه و امپریالیسم ستیز ساکن لندن است. پیش از این در گذشته ای نه چندان دور مواضع علیزاده را در گفت و گو با bbc فارسی پیگیری می کردم. جوانی پرشور و سخنور که می کوشید تا از حقانیت جمهوری اسلامی در مناسبات اش با نظام جهانی دفاع کند.
✅ در آن گفت و گوها علیزاده می کوشید تا حدی مستدل و کارشناسانه برخورد کند ولی در مناظره دیشب صرفا " اتهام زنی" به وجه غالب رفتار وی تبدیل شده بود. به سخنان بی استدلال و سفسطه های بی بنیاد علیزاده در این مناظره کاری ندارم ولی نمی توانم این رویکرد را از کسی که چند دهه لندن نشین است، هر روز تمام مطبوعات انگلیس را تورق می کند، دیری است که با رسانه عجین است، و در این مناظره مدام نصیری را به داشتن ذهن پیشامدرن و عقب ماندن از زمانه متهم می کند درک کنم.
✅ پیش از این در نقد مناظره اقتصادی؛ " غنی نژاد- درخشان"، اصول گرایان انقلابی را کسانی توصیف کرده بودم که از؛ سیاست زدگی، اتهام زنی، توطئه اندیشی، اراده گرایی و خیال پردازی رنج می برند. اما دیشب با شگفتی تمام دیدم که چگونه "اتهام زنی" به رفتار غالب و رویکرد پوپولیستی علیزاده تبدیل شده بود. رفتاری که در بسیاری اوقات به نشستن یک بازجو مقابل نصیری شباهت یافت! در حقیقت آن چه بر رفتار علیزاده چیره بود نوعی مدنیت ستیزی آشکار به رغم زیستن در اروپا بود.
✅ سخن مشهوری در وصف بخشی از اپوزیسیون خارج از کشور گفته می شود و آن این است که؛ این جماعت از ایرانیان که قرار است برای ما آزادی و دموکراسی به ارمغان بیاورند خود نتوانسته اند مداراجویی، تکثر گرایی و احترام به آرای دیگران را از همان غربیان ای بیاموزند که مدت های طولانی با آن ها زندگی کرده اند. شگفت آن که مواجهه علیزاده به عنوان مدافع جمهوری اسلامی در این مناظره تفاوتی با رفتار آن اپوزیسیونی که در نقطه مقابل او هستند نداشت. به بیان دیگر هر دو نیروی خارج نشین از یک منطق مشترک یعنی" اتهام زنی" در قبال مخالفان فکری خود بهره می گیرند.
✅ به عنوان یک موضوع شایسته پژوهش باید به این پرسش پاسخ گوییم که؛ چرا رفتار برخی ایرانیان در غرب به رغم زندگی در جوامع چندفرهنگی و آشنایی با آرای متفکران و فیلسوفان منادی مدرنیت و مشوق خوب شنیدن، صبوری ورزیدن، و احترام گذشتن به عقاید مخالف، تا این حد سطحی، جنجالی، و عقده گشایانه است؟ و در یک کلام این مطالبه را مطرح کنیم که؛ آقایان، از زندگی در غرب چه آموخته اید؟!
@solati_mehran
#علیزاده
#نصیری
#مناظره
Forwarded from اتچ بات
🔹 چرا نظام حکمرانی کشور ناکارآمد است؟
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
✅ برخی از صاحب نظران یکی از نارسایی های عمده در نظام حکمرانی مملکت را فقدان "نگاه سیستمی" به مولفه های نقش آفرین در مدیریت کشور می دانند. به عبارت دیگر ایشان معتقدند که نگاه سیاست گذاران به تحولات کشور بیش از اندازه بخشی، جزئی نگرانه و فاقد توجه به کلیت امور است. نگرشی که موجب موازی سازی، بی برنامهگی و ناهماهنگی در هدایت کشور به سوی توسعه شده است.
✅ در "نگاه سیستمی" جامعه به مثابه نظامی تصور می شود که از خرده نظام های سیاست، اقتصاد، فرهنگ و خانواده تشکیل شده است. همچنین میان این عرصه ها نوعی ارتباط دو سویه و متقابل وجود دارد که برای هر دو طرف ضروری و برای کلیت سیستم کارکردی می باشد. نظامی از کارآمدی برخوردار است که این روابط متقابل به نفع یکی از خرده نظام ها یک طرفه نشده و از پویایی لازم تهی نشده باشد.
✅ اکنون اگر به طور مثال روابط میان عرصه های سیاست و فرهنگ را در نظر بگیریم روشن است که منطق سیاست عبارت از " قدرت" و منطق فرهنگ عبارت از " گفت و گو" می باشد. حال اگر سیاست بکوشد تا منطق خود را بر فرهنگ تحمیل کرده و در عرصه های "فرهنگی" از ابزارهای "سرهنگی" استفاده کند در کلیت روابط سیستم و کارآمدی آن مشکل ایجاد می شود.
✅ سیاست گذاران جمهوری اسلامی اما به دلیل ابتلا به عارضه " اراده گرایی" برای کلیت سیستم و خرده نظام های آن پویایی کارکردی قائل نبوده و بیشتر نگاهی شخصیت انگار (personification) به آن دارند (تصویر پیوست مندرج در کتاب جامعه شناسی پایه دهم). در این نگرش سیستم مانند انسان واجد اراده است و باید متناسب با ایدئولوژی حاکم تصمیم بگیرد.
✅ بر این اساس نظام سیاسی ایدئولوژیک خود را محق می داند که بی اعتنا به منطق ذاتی عرصه های اقتصاد، فرهنگ و خانواده در آن ها مداخله کند. دخالتی که نه تنها باعث بهبود امور و کیفیت بخشی به کارکرد این خرده نظام ها نمی شود بلکه کلیت سیستم را دچار بحران می کند.
✅ اقتصاد دستوری به معنای قیمت گذاری برای کالاها، مداخله در عرصه پوشش مردان و حجاب زنان، سانسور در حوزه کتاب، سینما و مطبوعات، سفارشی کردن عرصه فرهنگ و هنر، هدایت دستوری دانشگاه برای اسلامی شدن و تجاری سازی از نمونه های این پدیده به شمار می رود.
✅ همچنین پمپاژ تبلیغات ایدئولوژیک در مدارس بی اعتنا به خواست ها و علایق کودکان و نوجوانان، نقض مکرر حقوق شهروندی و بی توجهی به حق انتخاب آزادانه افراد، مداخله در حریم خصوصی خانواده ها از نوع موسیقی و برگزاری مهمانی گرفته تا نقض کنترل جمعیت و تشویق به فرزندآوری هم ازدیگر مصادیق این تجربه زیان بار محسوب می شود.
🔹 نکته پایانی: تا زمانی که نظام حکمرانی کشور به این عقلانیت دست نیابد که باید به استقلال نهادها احترام گذاشته و از مداخله سیاسی در آن ها اجتناب نماید نمی توان نسبت به ایجاد کارآمدی در سیستم امیدوار بود. اتلاف منابع، سقوط سرمایه اجتماعی، بی اعتمادی عمومی و نارضایتی همگانی هم از دیگر نتایج این ناکارآمدی مزمن در همه این سال ها بوده است.
@solati_mehran
#نگاه_سیستمی
#جمهوری_اسلامی
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
✅ برخی از صاحب نظران یکی از نارسایی های عمده در نظام حکمرانی مملکت را فقدان "نگاه سیستمی" به مولفه های نقش آفرین در مدیریت کشور می دانند. به عبارت دیگر ایشان معتقدند که نگاه سیاست گذاران به تحولات کشور بیش از اندازه بخشی، جزئی نگرانه و فاقد توجه به کلیت امور است. نگرشی که موجب موازی سازی، بی برنامهگی و ناهماهنگی در هدایت کشور به سوی توسعه شده است.
✅ در "نگاه سیستمی" جامعه به مثابه نظامی تصور می شود که از خرده نظام های سیاست، اقتصاد، فرهنگ و خانواده تشکیل شده است. همچنین میان این عرصه ها نوعی ارتباط دو سویه و متقابل وجود دارد که برای هر دو طرف ضروری و برای کلیت سیستم کارکردی می باشد. نظامی از کارآمدی برخوردار است که این روابط متقابل به نفع یکی از خرده نظام ها یک طرفه نشده و از پویایی لازم تهی نشده باشد.
✅ اکنون اگر به طور مثال روابط میان عرصه های سیاست و فرهنگ را در نظر بگیریم روشن است که منطق سیاست عبارت از " قدرت" و منطق فرهنگ عبارت از " گفت و گو" می باشد. حال اگر سیاست بکوشد تا منطق خود را بر فرهنگ تحمیل کرده و در عرصه های "فرهنگی" از ابزارهای "سرهنگی" استفاده کند در کلیت روابط سیستم و کارآمدی آن مشکل ایجاد می شود.
✅ سیاست گذاران جمهوری اسلامی اما به دلیل ابتلا به عارضه " اراده گرایی" برای کلیت سیستم و خرده نظام های آن پویایی کارکردی قائل نبوده و بیشتر نگاهی شخصیت انگار (personification) به آن دارند (تصویر پیوست مندرج در کتاب جامعه شناسی پایه دهم). در این نگرش سیستم مانند انسان واجد اراده است و باید متناسب با ایدئولوژی حاکم تصمیم بگیرد.
✅ بر این اساس نظام سیاسی ایدئولوژیک خود را محق می داند که بی اعتنا به منطق ذاتی عرصه های اقتصاد، فرهنگ و خانواده در آن ها مداخله کند. دخالتی که نه تنها باعث بهبود امور و کیفیت بخشی به کارکرد این خرده نظام ها نمی شود بلکه کلیت سیستم را دچار بحران می کند.
✅ اقتصاد دستوری به معنای قیمت گذاری برای کالاها، مداخله در عرصه پوشش مردان و حجاب زنان، سانسور در حوزه کتاب، سینما و مطبوعات، سفارشی کردن عرصه فرهنگ و هنر، هدایت دستوری دانشگاه برای اسلامی شدن و تجاری سازی از نمونه های این پدیده به شمار می رود.
✅ همچنین پمپاژ تبلیغات ایدئولوژیک در مدارس بی اعتنا به خواست ها و علایق کودکان و نوجوانان، نقض مکرر حقوق شهروندی و بی توجهی به حق انتخاب آزادانه افراد، مداخله در حریم خصوصی خانواده ها از نوع موسیقی و برگزاری مهمانی گرفته تا نقض کنترل جمعیت و تشویق به فرزندآوری هم ازدیگر مصادیق این تجربه زیان بار محسوب می شود.
🔹 نکته پایانی: تا زمانی که نظام حکمرانی کشور به این عقلانیت دست نیابد که باید به استقلال نهادها احترام گذاشته و از مداخله سیاسی در آن ها اجتناب نماید نمی توان نسبت به ایجاد کارآمدی در سیستم امیدوار بود. اتلاف منابع، سقوط سرمایه اجتماعی، بی اعتمادی عمومی و نارضایتی همگانی هم از دیگر نتایج این ناکارآمدی مزمن در همه این سال ها بوده است.
@solati_mehran
#نگاه_سیستمی
#جمهوری_اسلامی
Telegram
attach 📎
❤1👍1
Forwarded from پویش فکری توسعه
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
✍️ روایت محمدرضا سرکارآرانی (محمدسان)
👥 اولین نشست از جلسات #گفتگوهای_توسعه با محمدرضا سرکارآرانی، توسط پویش فکری توسعه برگزار شد.
@pooyeshfekri
👥 اولین نشست از جلسات #گفتگوهای_توسعه با محمدرضا سرکارآرانی، توسط پویش فکری توسعه برگزار شد.
@pooyeshfekri
Audio
🔹 مدارس محور توسعه یافتگی هستند!
🔸 شرح و نقد روایت دکتر سرکارآرانی از علل توسعه نیافتگی ایران!
🎤 مهران صولتی در یازدهمین اپیزود از مجموعه پادکست های توسعه ایران به نقد نظریه محمدرضا سرکارآرانی و نقدهای خود نسبت به آن پرداخته است:
🔺 وضعیت پیرامونی ایران از دامنه انتخاب ها در مسیر توسعه کاسته است
🔺 مدارس در ایران به دلیل چیرگی ایدئولوژی و بازار نمی توانند محور توسعه باشند
🔺 ایران نتوانسته از نقالی تاریخ به نقادی تاریخ گذر کند
🔺 توسعه فرآیندی دیالکتیکی و دارای عوامل تعیین کننده و بازدارنده است
زمان فایل: ۳۷ دقیقه
@solati_mehrsn
#توسعه
#سرکارآرانی
#پادکست_توسعه_ایران
#اپیزود_یازدهم
🔸 شرح و نقد روایت دکتر سرکارآرانی از علل توسعه نیافتگی ایران!
🎤 مهران صولتی در یازدهمین اپیزود از مجموعه پادکست های توسعه ایران به نقد نظریه محمدرضا سرکارآرانی و نقدهای خود نسبت به آن پرداخته است:
🔺 وضعیت پیرامونی ایران از دامنه انتخاب ها در مسیر توسعه کاسته است
🔺 مدارس در ایران به دلیل چیرگی ایدئولوژی و بازار نمی توانند محور توسعه باشند
🔺 ایران نتوانسته از نقالی تاریخ به نقادی تاریخ گذر کند
🔺 توسعه فرآیندی دیالکتیکی و دارای عوامل تعیین کننده و بازدارنده است
زمان فایل: ۳۷ دقیقه
@solati_mehrsn
#توسعه
#سرکارآرانی
#پادکست_توسعه_ایران
#اپیزود_یازدهم
🔹 تفاوت های انتخابات در ترکیه و ایران!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
✅ انتخابات در ترکیه بنیان حزبی دارد و احزاب اسلامی و سکولار از ژرفا و گسترهی فعالیت قابل توجهی در جامعه برخوردارند. این در حالی است که در ایران احزاب شمایلی تزئینی دارند، در آستانه انتخابات به فعالیت می پردازند، معمولا قادر به بسیج مردم نبوده و فاقد ارتباط ارگانیک و پایدار با هواداران خود در سایر ایام هستند.
✅ در ترکیه سیاست مداران در احزاب پرورش یافته و در انتخابات، ایده ها و برنامه های حزب متبوع خود را نمایندگی می کنند. همچنین احزاب برای تمام سطوح از شوراهای شهر گرفته تا پارلمان و ریاست جمهوری نامزد معرفی می کنند، در حالی که در ایران نامزدها ابتدا به طور مستقل کاندیدا شده و سپس احزاب از آن ها حمایت می کنند.
✅ در ترکیه فرهنگ حزبی در میان مردم جاافتاده و اقسام میتینگ ها، نشست ها و کنگره های احزاب به صورت فراگیر برگزار می شود، در صورتی که در ایران محدودیت هایی برای فعالیت های حزبی وجود دارد، فرهنگ سیاسی همچنان نگاهی بدبینانه نسبت به احزاب و کارکردهای آنان داشته و نامزدها هم عمدتا پس از پیروزی در انتخابات می کوشند تا از خوردن انگ کاندیدای حزبی بودن پرهیز کرده و خود را مستقل معرفی کنند.
✅ در ترکیه انتخابات با مشارکت اکثر سلایق سیاسی برگزار می شود و افراد حتی از درون زندان می توانند نامزد پارلمان شوند. این در حالی است که مقررات سخت گیرانهی تایید صلاحیت در ایران که همواره با قبض و بسط های فراوان نیز همراه بوده است انتخابات را به یک چالش همیشگی در همه ادوار تبدیل کرده و از گستره مشارکت نامزدها و مردم به شدت کاسته است.
✅ در ترکیه مشارکت حداکثری در انتخابات نه یک تهدید بلکه یک فرصت تلقی می شود. به همین دلیل در همه این سال ها شاهد رونق انتخاباتی در این کشور بوده ایم. قطبی شدن جامعه در آستانه انتخابات نیز به عنوان ضرورت حضور گسترده مردم قلمداد می شود. در ایران اما پیش از برگزاری هر انتخابات قطبی شدن جامعه به عنوان یک تهدید تلقی شده و نسبت به آن هشدار داده می شود. در حقیقت به نظر می رسد برگزاری یک انتخابات کنترل شده با پیامدهای قابل پیش بینی اولویت نظام سیاسی در ایران به شمار می رود.
✅ امسال برای نخستین بار انتخابات پارلمان و ریاست جمهوری در ترکیه به طور همزمان برگزار شده و این فرصت را برای جامعه و نظام سیاسی آن کشور ایجاد کرد تا حکمرانی هماهنگ تر و کارآمدتری را از خود به نمایش بگذارند ولی در ایران همچنان فاصله تقریبا دو ساله ای میان برگزاری این دو انتخابات وجود دارد که موجبات افزایش ناهماهنگی در ساخت قدرت را فراهم می آورد.
✅ موجزترین تعریف برای انتخابات ترکیه همان عبارتی است که در توصیف دموکراسی آورده اند؛ روش های معین برای رسیدن به نتایج نامعین. انتخابات در ترکیه با التزام به حضور حداکثری سلایق سیاسی برگزار می شود ولی نتیجه نامشخص است، در حالی که انتخابات در ایران فرآیندی است که به دلیل نوع نظارت و نتایج قابل پیش بینی می توان آن را این چنین توصیف کرد؛ روش های نامعین برای رسیدن به نتایج معین!
✅ در ترکیه شورای عالی بالاترین نهاد برای اجرا و نظارت بر انتخابات در تمامی مراحل است که اعضای آن از میان قضات دیوان عالی و دیوان عدالت اداری و توسط خود قضات برگزیده می شوند. این نهاد عالی از دولت و مجلس مستقل است و صلاحیت آن به عنوان داور بی طرف از سوی شهروندان به رسمیت شناخته می شود. این در حالی است که در ایران تقریبا همه انتخابات به ویژه در مرحله تایید صلاحیت ها با چالش و اعتراض نامزدها و رای دهندگان مواجه شده است.
✅ شرایط نامزدی در انتخابات ترکیه عبارت از معیارهایی ثابت و شفاف مانند تابعیت کشور، مدرک دانشگاهی و سن بالاتر از چهل سال است. در مورد نامزدهای ریاست جمهوری هم باید عدم سوء پیشینه کیفری، انجام خدمت نظامی و حمایت برخی از احزاب وجود داشته باشد. ولی در انتخابات ایران معیارها عمدتا مبتنی بر باورهای اعتقادی و وفاداری های ایدئولوژیک است که می تواند در گذر زمان تغییر کند. ملاک هایی که عمدتا قابل راستی آزمایی نبوده و به شدت به سلیقه ناظران وابسته است.
@solati_mehran
#انتخابات
#ایران
#ترکیه
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
✅ انتخابات در ترکیه بنیان حزبی دارد و احزاب اسلامی و سکولار از ژرفا و گسترهی فعالیت قابل توجهی در جامعه برخوردارند. این در حالی است که در ایران احزاب شمایلی تزئینی دارند، در آستانه انتخابات به فعالیت می پردازند، معمولا قادر به بسیج مردم نبوده و فاقد ارتباط ارگانیک و پایدار با هواداران خود در سایر ایام هستند.
✅ در ترکیه سیاست مداران در احزاب پرورش یافته و در انتخابات، ایده ها و برنامه های حزب متبوع خود را نمایندگی می کنند. همچنین احزاب برای تمام سطوح از شوراهای شهر گرفته تا پارلمان و ریاست جمهوری نامزد معرفی می کنند، در حالی که در ایران نامزدها ابتدا به طور مستقل کاندیدا شده و سپس احزاب از آن ها حمایت می کنند.
✅ در ترکیه فرهنگ حزبی در میان مردم جاافتاده و اقسام میتینگ ها، نشست ها و کنگره های احزاب به صورت فراگیر برگزار می شود، در صورتی که در ایران محدودیت هایی برای فعالیت های حزبی وجود دارد، فرهنگ سیاسی همچنان نگاهی بدبینانه نسبت به احزاب و کارکردهای آنان داشته و نامزدها هم عمدتا پس از پیروزی در انتخابات می کوشند تا از خوردن انگ کاندیدای حزبی بودن پرهیز کرده و خود را مستقل معرفی کنند.
✅ در ترکیه انتخابات با مشارکت اکثر سلایق سیاسی برگزار می شود و افراد حتی از درون زندان می توانند نامزد پارلمان شوند. این در حالی است که مقررات سخت گیرانهی تایید صلاحیت در ایران که همواره با قبض و بسط های فراوان نیز همراه بوده است انتخابات را به یک چالش همیشگی در همه ادوار تبدیل کرده و از گستره مشارکت نامزدها و مردم به شدت کاسته است.
✅ در ترکیه مشارکت حداکثری در انتخابات نه یک تهدید بلکه یک فرصت تلقی می شود. به همین دلیل در همه این سال ها شاهد رونق انتخاباتی در این کشور بوده ایم. قطبی شدن جامعه در آستانه انتخابات نیز به عنوان ضرورت حضور گسترده مردم قلمداد می شود. در ایران اما پیش از برگزاری هر انتخابات قطبی شدن جامعه به عنوان یک تهدید تلقی شده و نسبت به آن هشدار داده می شود. در حقیقت به نظر می رسد برگزاری یک انتخابات کنترل شده با پیامدهای قابل پیش بینی اولویت نظام سیاسی در ایران به شمار می رود.
✅ امسال برای نخستین بار انتخابات پارلمان و ریاست جمهوری در ترکیه به طور همزمان برگزار شده و این فرصت را برای جامعه و نظام سیاسی آن کشور ایجاد کرد تا حکمرانی هماهنگ تر و کارآمدتری را از خود به نمایش بگذارند ولی در ایران همچنان فاصله تقریبا دو ساله ای میان برگزاری این دو انتخابات وجود دارد که موجبات افزایش ناهماهنگی در ساخت قدرت را فراهم می آورد.
✅ موجزترین تعریف برای انتخابات ترکیه همان عبارتی است که در توصیف دموکراسی آورده اند؛ روش های معین برای رسیدن به نتایج نامعین. انتخابات در ترکیه با التزام به حضور حداکثری سلایق سیاسی برگزار می شود ولی نتیجه نامشخص است، در حالی که انتخابات در ایران فرآیندی است که به دلیل نوع نظارت و نتایج قابل پیش بینی می توان آن را این چنین توصیف کرد؛ روش های نامعین برای رسیدن به نتایج معین!
✅ در ترکیه شورای عالی بالاترین نهاد برای اجرا و نظارت بر انتخابات در تمامی مراحل است که اعضای آن از میان قضات دیوان عالی و دیوان عدالت اداری و توسط خود قضات برگزیده می شوند. این نهاد عالی از دولت و مجلس مستقل است و صلاحیت آن به عنوان داور بی طرف از سوی شهروندان به رسمیت شناخته می شود. این در حالی است که در ایران تقریبا همه انتخابات به ویژه در مرحله تایید صلاحیت ها با چالش و اعتراض نامزدها و رای دهندگان مواجه شده است.
✅ شرایط نامزدی در انتخابات ترکیه عبارت از معیارهایی ثابت و شفاف مانند تابعیت کشور، مدرک دانشگاهی و سن بالاتر از چهل سال است. در مورد نامزدهای ریاست جمهوری هم باید عدم سوء پیشینه کیفری، انجام خدمت نظامی و حمایت برخی از احزاب وجود داشته باشد. ولی در انتخابات ایران معیارها عمدتا مبتنی بر باورهای اعتقادی و وفاداری های ایدئولوژیک است که می تواند در گذر زمان تغییر کند. ملاک هایی که عمدتا قابل راستی آزمایی نبوده و به شدت به سلیقه ناظران وابسته است.
@solati_mehran
#انتخابات
#ایران
#ترکیه
🔹 آیا آموزش و پرورش در ایران چیزی به دانش آموزان می آموزد؟!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
✅ علیرضا عابدین (روان شناس) در پژوهشی به بررسی و تحلیل داستان های کتاب فارسی کلاس اول در ایران و مقایسه آن با داستان های کتاب زبان کلاس اول در دو کشور شرقی و غربی یعنی چین به عنوان نماینده فرهنگ جمع گرا و آلمان به عنوان نماینده فرهنگ فردگرا پرداخته است.
✅ او به این منظور تمامی داستان های کتاب فارسی اول ابتدایی در ایران، شامل ۵۱ داستان منتشر شده در سال ۱۳۹۱، همچنین ۴۴ داستان از داستان های کتاب کلاس اول چین و ۲۶ داستان از مجموعه چهار کتاب کلاس اول آلمان را به عنوان نمونه پژوهشی انتخاب کرده است.
✅ نتایج این پژوهش نشان داد که کودکان ایرانی در کتاب های درسی خود می آموزند که مطیع و سر به راه باشند، کودکان چینی یاد می گیرند که مهرورز بوده، آموزش دهنده و بخشنده باشند، و کودکان آلمانی می آموزند که استقلال طلب بوده و نگاه رو به جلو و هدفمندی داشته باشند.
✅ ایراد اصلی چنین پژوهش هایی این است که بدون فهم کلی از وضعیت آموزش و پرورش یک کشور و صرفا بر اساس سنجش یک متغیر مانند؛" محتوای کتاب های درسی" می کوشد تا نوعی نتیجه گیری درباره وضعیت آموزش و پرورش و فرهنگ یک جامعه ارائه دهند.
✅ اقدامی که پیشاپیش محکوم به شکست بوده و نتیجه آن صرفا تبلیغاتی و ژورنالیستی از آب در می آید. واقعیت این است که دانش آموزان ایرانی به سختی در مدارس چیزهایی می آموزند که بتواند تاثیر پایداری بر نحوه تربیت آنها داشته باشد. نکته جالب تر اینکه بچه ها در مدارس ما حتی همان اطاعت پذیری را نیز نمی آموزند.
✅ مجموعه عوامل از هم گسیخته و متعارضی مانند خانواده، مدرسه و جامعه دست به دست هم داده و میزان تاثیر پذیری دانش آموزان از معلمان را به جز سواد خواندن و نوشتن (آن هم به صورت حداقلی) به شدت کاهش می دهند.
✅ دلیل آن هم روشن است؛ آموزش و پرورش کنونی فهم درستی از مناسبات دانش آموز، مدرسه و جامعه ندارد و همچنان تصور می کند می تواند با گفتار درمانی به آموزش مهارت های زندگی بپردازد. در حالی که چنین امری مستلزم مشارکت جدی دانش آموزان در فرآیند تعاملی یادگیری است.
✅ بنابراین حتی اگر مدارس ایران به دنبال آموزش اطاعت پذیری هم باشند لاجرم ناکام خواهند ماند. از سوی دیگر آموزش و پرورش به دلیل ویژگی ایدئولوژیک و به شدت محافظه کارانه اش در ایران نتوانسته به یک نهاد پیشرو در مقایسه با تحولات پرشتاب اجتماعی تبدیل شود.
✅ این عقب ماندگی به حدی است که دانش آموزان را به نوعی اسکیزوفرنی شخصیتی در گذار میان جامعه و مدرسه دچار ساخته است. پیامد این دوگانگی شخصیت عبارت از آشفتگی، عصبیت و بی قراری در میان دانش آموزان می باشد.
✅ کتاب های درسی اگرچه از اهمیت زیادی در مدارس برخوردارند ولی قدرت "برنامه درسی پنهان" که می تواند در شکاف میان آرمان ها و واقعیت ها جای گیرد بخشی از آموزش های رسمی را بی اثر می کند.
✅ همین امر باعث می شود که عزم بر ایجاد اطاعت پذیری در میان دانش آموزان حتی به نتیجه عکس خود منجر شده و موجبات بیزاری از مدرسه را فراهم آورد. بدون حرکت به سوی تحول واقعی در بنیادهای آموزش و پرورش موجود بعید است وجود این نهاد در وضعیت کنونی چندان توجیه پذیر باشد.
@solati_mehran
#اطاعت_پذیری
#آموزش_و_پرورش
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
✅ علیرضا عابدین (روان شناس) در پژوهشی به بررسی و تحلیل داستان های کتاب فارسی کلاس اول در ایران و مقایسه آن با داستان های کتاب زبان کلاس اول در دو کشور شرقی و غربی یعنی چین به عنوان نماینده فرهنگ جمع گرا و آلمان به عنوان نماینده فرهنگ فردگرا پرداخته است.
✅ او به این منظور تمامی داستان های کتاب فارسی اول ابتدایی در ایران، شامل ۵۱ داستان منتشر شده در سال ۱۳۹۱، همچنین ۴۴ داستان از داستان های کتاب کلاس اول چین و ۲۶ داستان از مجموعه چهار کتاب کلاس اول آلمان را به عنوان نمونه پژوهشی انتخاب کرده است.
✅ نتایج این پژوهش نشان داد که کودکان ایرانی در کتاب های درسی خود می آموزند که مطیع و سر به راه باشند، کودکان چینی یاد می گیرند که مهرورز بوده، آموزش دهنده و بخشنده باشند، و کودکان آلمانی می آموزند که استقلال طلب بوده و نگاه رو به جلو و هدفمندی داشته باشند.
✅ ایراد اصلی چنین پژوهش هایی این است که بدون فهم کلی از وضعیت آموزش و پرورش یک کشور و صرفا بر اساس سنجش یک متغیر مانند؛" محتوای کتاب های درسی" می کوشد تا نوعی نتیجه گیری درباره وضعیت آموزش و پرورش و فرهنگ یک جامعه ارائه دهند.
✅ اقدامی که پیشاپیش محکوم به شکست بوده و نتیجه آن صرفا تبلیغاتی و ژورنالیستی از آب در می آید. واقعیت این است که دانش آموزان ایرانی به سختی در مدارس چیزهایی می آموزند که بتواند تاثیر پایداری بر نحوه تربیت آنها داشته باشد. نکته جالب تر اینکه بچه ها در مدارس ما حتی همان اطاعت پذیری را نیز نمی آموزند.
✅ مجموعه عوامل از هم گسیخته و متعارضی مانند خانواده، مدرسه و جامعه دست به دست هم داده و میزان تاثیر پذیری دانش آموزان از معلمان را به جز سواد خواندن و نوشتن (آن هم به صورت حداقلی) به شدت کاهش می دهند.
✅ دلیل آن هم روشن است؛ آموزش و پرورش کنونی فهم درستی از مناسبات دانش آموز، مدرسه و جامعه ندارد و همچنان تصور می کند می تواند با گفتار درمانی به آموزش مهارت های زندگی بپردازد. در حالی که چنین امری مستلزم مشارکت جدی دانش آموزان در فرآیند تعاملی یادگیری است.
✅ بنابراین حتی اگر مدارس ایران به دنبال آموزش اطاعت پذیری هم باشند لاجرم ناکام خواهند ماند. از سوی دیگر آموزش و پرورش به دلیل ویژگی ایدئولوژیک و به شدت محافظه کارانه اش در ایران نتوانسته به یک نهاد پیشرو در مقایسه با تحولات پرشتاب اجتماعی تبدیل شود.
✅ این عقب ماندگی به حدی است که دانش آموزان را به نوعی اسکیزوفرنی شخصیتی در گذار میان جامعه و مدرسه دچار ساخته است. پیامد این دوگانگی شخصیت عبارت از آشفتگی، عصبیت و بی قراری در میان دانش آموزان می باشد.
✅ کتاب های درسی اگرچه از اهمیت زیادی در مدارس برخوردارند ولی قدرت "برنامه درسی پنهان" که می تواند در شکاف میان آرمان ها و واقعیت ها جای گیرد بخشی از آموزش های رسمی را بی اثر می کند.
✅ همین امر باعث می شود که عزم بر ایجاد اطاعت پذیری در میان دانش آموزان حتی به نتیجه عکس خود منجر شده و موجبات بیزاری از مدرسه را فراهم آورد. بدون حرکت به سوی تحول واقعی در بنیادهای آموزش و پرورش موجود بعید است وجود این نهاد در وضعیت کنونی چندان توجیه پذیر باشد.
@solati_mehran
#اطاعت_پذیری
#آموزش_و_پرورش
Telegram
❤1
Audio
🔹 مهران صولتی در گفت و گوی کوتاه با نشریه خیام نامه نیشابور به بیان چالش ها و ناکامی های طرح رتبه بندی معلمان پرداخته است.
@solati_mehran
#خیام_نامه
#رتبه_بندی
@solati_mehran
#خیام_نامه
#رتبه_بندی