🔹 از این دو کدام یک جانکاه تر است؟! 🔹
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱 امروز رو رویداد ناامید کننده اتفاق افتاد؛ اولی خبر تقدیر نیروی انتظامی از مامور گشت ارشادی که دختر جوانی را در یکی از پارک های تهران مورد ضرب و شتم قرار داده بود، و دومی هم خبر صدور دستور قضایی برای مسدود شدن تلگرام! راستش را بخواهید خبر اولی برای من جانکاه تر بود! منطق حاکم بر فیلترینگ تلگرام را درک می کنم. روسیه و چین هم با گشایش در فضای سیاسی( حقیقی و مجازی) مخالفند و آن را برای تداوم حکمرانی خود خطرناک می دانند ولی راستش را بخواهید منطق حاکم بر تقدیر از مامور پلیس که به نوعی دهن کجی به افکار عمومی هم تلقی می شود برایم قابل فهم نیست. همه کشورها می کوشند تا بی طرفی برخی از نهادها را برای عبور از بحران هایی که در برخی از بزنگاه ها اتفاق می افتد حفظ کرده یا حداقل به آن تظاهر کنند( پلیس و قوه قضاییه جزء این نهادها هستند!)، اما حرکت برق آسای نظم سیاسی ایران به سمت اعتمادزدایی از نهادهای ذاتا مستقل و بی طرف شگفت آور به نظر می رسد! فیلترینگ تلگرام راه به جایی نمی برد و جویندگان مسیری برای برون رفت خواهند یافت، ولی بی اعتمادی مردم به نهادهایی مانند پلیس و ... به این راحتی ها قابل جبران نیست! در واقع هیچ قومی با سرمایه های خود چنین نمی کند که ما انجام می دهیم!
#تلگرام
#گشت_ارشاد
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱 امروز رو رویداد ناامید کننده اتفاق افتاد؛ اولی خبر تقدیر نیروی انتظامی از مامور گشت ارشادی که دختر جوانی را در یکی از پارک های تهران مورد ضرب و شتم قرار داده بود، و دومی هم خبر صدور دستور قضایی برای مسدود شدن تلگرام! راستش را بخواهید خبر اولی برای من جانکاه تر بود! منطق حاکم بر فیلترینگ تلگرام را درک می کنم. روسیه و چین هم با گشایش در فضای سیاسی( حقیقی و مجازی) مخالفند و آن را برای تداوم حکمرانی خود خطرناک می دانند ولی راستش را بخواهید منطق حاکم بر تقدیر از مامور پلیس که به نوعی دهن کجی به افکار عمومی هم تلقی می شود برایم قابل فهم نیست. همه کشورها می کوشند تا بی طرفی برخی از نهادها را برای عبور از بحران هایی که در برخی از بزنگاه ها اتفاق می افتد حفظ کرده یا حداقل به آن تظاهر کنند( پلیس و قوه قضاییه جزء این نهادها هستند!)، اما حرکت برق آسای نظم سیاسی ایران به سمت اعتمادزدایی از نهادهای ذاتا مستقل و بی طرف شگفت آور به نظر می رسد! فیلترینگ تلگرام راه به جایی نمی برد و جویندگان مسیری برای برون رفت خواهند یافت، ولی بی اعتمادی مردم به نهادهایی مانند پلیس و ... به این راحتی ها قابل جبران نیست! در واقع هیچ قومی با سرمایه های خود چنین نمی کند که ما انجام می دهیم!
#تلگرام
#گشت_ارشاد
مهران صولتی pinned «🔹 از این دو کدام یک جانکاه تر است؟! 🔹 @solati_mehran ✍ مهران صولتی 🌱 امروز رو رویداد ناامید کننده اتفاق افتاد؛ اولی خبر تقدیر نیروی انتظامی از مامور گشت ارشادی که دختر جوانی را در یکی از پارک های تهران مورد ضرب و شتم قرار داده بود، و دومی هم خبر صدور دستور…»
💢 فایل کامل گفتگوی راهبردی "دکتر محسن رنانی" درباره آینده آموزش و پرورش و چالش های موجود!
در لینک زیر ببینید:
https://www.aparat.com/v/VwEhX
🆔 @solati_mehran
در لینک زیر ببینید:
https://www.aparat.com/v/VwEhX
🆔 @solati_mehran
🔹 چگونه روحانی می تواند فیلترینگ تلگرام را به یک فرصت تبدیل کند؟!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱از دهم اردیبهشت که براساس صدور یک حکم قضایی تلگرام فیلتر شد تاکنون، حسن روحانی کوشیده است تا گاه و بیگاه نارضایتی خود را از این روند اعلام کند! اوج این خودبیانگری به پست اینستاگرامی رییس جمهور برمی گشت که طی آن وی کوشید تا باشفاف سازی از پشت پرده این تصمیم بتواند عذرموجهی برای ناکام ماندن یکی از مهمترین وعده های خود به افکار عمومی عرضه کند. اما از آن پس سایر واکنش های روحانی عمدتا انفعالی و طعنه آمیز بوده است. کنایه هایی که نمی تواند بر تصور " تدارکاتچی" بودن روسای جمهوری از خاتمی تا روحانی قلم بطلان کشد. اینکه صرفا در تجمعات عمومی روزهای اخیر از محبوب نبودن موبایل و اینترنت نزد" برخی" نام ببریم نمی تواند بر غرور زخمی چهل میلیون ایرانی مرهم گذارد. از سوی دیگر باز کردن باب منازعه میان اصحاب قدرت نیز در وضعیت کنونی می تواند زیان بار باشد. بی ثباتی بازار ارز و طلا در روزهای اخیر نشان داد که اقتصاد ایران تا چه حد می تواند در مقابل متغیرهای برون زایی از قبیل سیاست خارجی و داخلی شکننده باشد. بنابراین باید به ابتکاراتی اندیشید که بتواند از موقعیت فیلترینگ تلگرام فرصتی برای غلبه بر ناامیدی های موجود خلق کند. پیشنهادهای زیر می تواند در همین راستا تلقی شود:
🖌 اگر قرار است موضوعی برای فتح باب یک گفتگوی ملی در سپهر سیاست ایران انتخاب شود هیچ چیزی بهتر از تلگرام نیست. موضوعی که چهل میلیون ایرانی را درگیر خود ساخته و هرگز انتزاعی تلقی نمی شود. از همین رو روحانی می تواند با نگارش نامه ای سرگشاده به رییس قوه قضاییه که در آن استدلال هایش درباره نادرستی فیلترینگ را آورده است، ابتکار عمل را بدست گیرد! آغاز دیالوگی که می تواند برای جامعه ناامید ایران روح آفرین و امیدبخش باشد!
🖌 در سوی دیگر ماجرا هم نمایندگان مجلس می توانند با انتخاب هیاتی کارشناسی به سمت تهیه گزارش ملی تلگرام و بیان علنی نقاط قوت و احیانا آسیب زای این پیام رسان حرکت کنند! تلگرام امروزه صرفا یک تفنن نیست بلکه به نمادی از فساد زدایی و شفاف سازی سیاسی در جامعه ایران تبدیل شده است! لذا مجلس می تواند با خارج شدن از دو قطبی زیان بار قوای؛ مجریه- قضاییه به مرجع نسبتا بی طرفی برای تهیه این گزارش تبدیل شود!
🖌 همان گونه که شفاف سازی روحانی از برخی ردیف های بودجه ای توانست با استقبال مردم مواجه شود رونمایی از پشت پرده های مقوله فیلترینگ تلگرام نیز می تواند گام مهمی در این زمینه محسوب شود! از همین رو از روحانی انتظار می رود که با شفاف کردن برخی از روابط قدرتی که منجر به انسداد تلگرام شد در راستای ارتقاء بینش سیاسی جامعه گام بردارد( متاسفانه اظهارنظرهای برخی از افراد نزدیک به روحانی موجب بروز تردیدهایی در مخالفت دولت با اصل فیلترینگ شده است!). همچنین اینکه چگونه می توان با قدرت های جهانی به معاهده ای مانند برجام رسید ولی در داخل نمی توان به توافقی بر سر استفاده از یکپیام رسان دست یافت اکنون یک پرسش مهم محسوب می شود!
🔹 نکته پایانی: اگرچه به دلیل ابتلای نظام تصمیم سازی ایران به ناشنوایی سیستماتیک چندان نمی توان به عملیاتی شدن چنین پیشنهادهایی امید بست ولی حداقل می توان به آنها به عنوان تلاشی برای خروج از ناامیدی و انفعال نگریست!
@solati_mehran
#روحانی
#تلگرام
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱از دهم اردیبهشت که براساس صدور یک حکم قضایی تلگرام فیلتر شد تاکنون، حسن روحانی کوشیده است تا گاه و بیگاه نارضایتی خود را از این روند اعلام کند! اوج این خودبیانگری به پست اینستاگرامی رییس جمهور برمی گشت که طی آن وی کوشید تا باشفاف سازی از پشت پرده این تصمیم بتواند عذرموجهی برای ناکام ماندن یکی از مهمترین وعده های خود به افکار عمومی عرضه کند. اما از آن پس سایر واکنش های روحانی عمدتا انفعالی و طعنه آمیز بوده است. کنایه هایی که نمی تواند بر تصور " تدارکاتچی" بودن روسای جمهوری از خاتمی تا روحانی قلم بطلان کشد. اینکه صرفا در تجمعات عمومی روزهای اخیر از محبوب نبودن موبایل و اینترنت نزد" برخی" نام ببریم نمی تواند بر غرور زخمی چهل میلیون ایرانی مرهم گذارد. از سوی دیگر باز کردن باب منازعه میان اصحاب قدرت نیز در وضعیت کنونی می تواند زیان بار باشد. بی ثباتی بازار ارز و طلا در روزهای اخیر نشان داد که اقتصاد ایران تا چه حد می تواند در مقابل متغیرهای برون زایی از قبیل سیاست خارجی و داخلی شکننده باشد. بنابراین باید به ابتکاراتی اندیشید که بتواند از موقعیت فیلترینگ تلگرام فرصتی برای غلبه بر ناامیدی های موجود خلق کند. پیشنهادهای زیر می تواند در همین راستا تلقی شود:
🖌 اگر قرار است موضوعی برای فتح باب یک گفتگوی ملی در سپهر سیاست ایران انتخاب شود هیچ چیزی بهتر از تلگرام نیست. موضوعی که چهل میلیون ایرانی را درگیر خود ساخته و هرگز انتزاعی تلقی نمی شود. از همین رو روحانی می تواند با نگارش نامه ای سرگشاده به رییس قوه قضاییه که در آن استدلال هایش درباره نادرستی فیلترینگ را آورده است، ابتکار عمل را بدست گیرد! آغاز دیالوگی که می تواند برای جامعه ناامید ایران روح آفرین و امیدبخش باشد!
🖌 در سوی دیگر ماجرا هم نمایندگان مجلس می توانند با انتخاب هیاتی کارشناسی به سمت تهیه گزارش ملی تلگرام و بیان علنی نقاط قوت و احیانا آسیب زای این پیام رسان حرکت کنند! تلگرام امروزه صرفا یک تفنن نیست بلکه به نمادی از فساد زدایی و شفاف سازی سیاسی در جامعه ایران تبدیل شده است! لذا مجلس می تواند با خارج شدن از دو قطبی زیان بار قوای؛ مجریه- قضاییه به مرجع نسبتا بی طرفی برای تهیه این گزارش تبدیل شود!
🖌 همان گونه که شفاف سازی روحانی از برخی ردیف های بودجه ای توانست با استقبال مردم مواجه شود رونمایی از پشت پرده های مقوله فیلترینگ تلگرام نیز می تواند گام مهمی در این زمینه محسوب شود! از همین رو از روحانی انتظار می رود که با شفاف کردن برخی از روابط قدرتی که منجر به انسداد تلگرام شد در راستای ارتقاء بینش سیاسی جامعه گام بردارد( متاسفانه اظهارنظرهای برخی از افراد نزدیک به روحانی موجب بروز تردیدهایی در مخالفت دولت با اصل فیلترینگ شده است!). همچنین اینکه چگونه می توان با قدرت های جهانی به معاهده ای مانند برجام رسید ولی در داخل نمی توان به توافقی بر سر استفاده از یکپیام رسان دست یافت اکنون یک پرسش مهم محسوب می شود!
🔹 نکته پایانی: اگرچه به دلیل ابتلای نظام تصمیم سازی ایران به ناشنوایی سیستماتیک چندان نمی توان به عملیاتی شدن چنین پیشنهادهایی امید بست ولی حداقل می توان به آنها به عنوان تلاشی برای خروج از ناامیدی و انفعال نگریست!
@solati_mehran
#روحانی
#تلگرام
مهران صولتی pinned «🔹 چگونه روحانی می تواند فیلترینگ تلگرام را به یک فرصت تبدیل کند؟! @solati_mehran ✍ مهران صولتی 🌱از دهم اردیبهشت که براساس صدور یک حکم قضایی تلگرام فیلتر شد تاکنون، حسن روحانی کوشیده است تا گاه و بیگاه نارضایتی خود را از این روند اعلام کند! اوج این خودبیانگری…»
🔹 از پاره کردن برجام تا فیلترینگ تلگرام! 🔹
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱 از دیشب که ترامپ از برجام خارج شد موجی از تحلیل های گوناگون فضای مجازی را آکند. راهبردی ترین ها اما آنها بودند که پادزهر خروج ترامپ از برجام را در تغییر رویکرد حکومت در قبال جامعه جستجو می کردند! تحلیل هایی که تاکید داشتند می توان با گشایش در فضای سیاسی- اجتماعی کشور و ایجاد حسی از رضایتمندی در قاطبه شهروندان، مقاومتی سرفرازانه را در برابر تهدیدهای چندگانه امریکا رقم زد و نمایشی از شکل گیری نوعی انسجام ملی را به نمایش گذاشت! در این میان فهرست بلندبالایی از مطالبات نیز مطرح شد؛ رفع حصر، رعایت حقوق بشر، لغو نظارت استصوابی، برگزاری انتخابات آزاد، آزادی مطبوعات و ...
اما چنین خواست هایی اگرچه راهبردی اند ولی واقع بینانه نیستند! شخصا این آمادگی را در نظام تصمیم گیری موجود نمی بینم که بتواند چنین مطالباتی را محقق نماید! اما بگذارید اندکی هم خوش بینانه به قضیه نگاه کنیم؛ فکر می کنم بهترین آزمون برای سنجش میزان آمادگی حکومت جهت تغییر رویکرد اساسی خود در قبال جامعه منوط به مواجهه اش با قضیه فیلترینگ تلگرام می باشد! پروژه ای که بنا بر گفته تلویحی وزیر ارتباطات به دلیل خروج تنها یک میلیون نفر از جمع ۴۵ میلیون کاربر تلگرام تقریبا شکست خورده است! بنابراین و به عنوان اولین آزمون اگر در چند روز آینده شاهد شنیده شدن صدای مردم و رفع فیلتر از تلگرام بودیم می توانیم نسبت به شکل گیری پاره ای از تحولات دیگر هم خوشبین باشیم در غیر این صورت باید مطالبات مطرح شده در تحلیل ها را در زمره پاره ای خیالبافی های مردمانی درمانده از جنس خودمان تلقی نماییم!
@solati_mehran
#ترامپ
#تلگرام
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱 از دیشب که ترامپ از برجام خارج شد موجی از تحلیل های گوناگون فضای مجازی را آکند. راهبردی ترین ها اما آنها بودند که پادزهر خروج ترامپ از برجام را در تغییر رویکرد حکومت در قبال جامعه جستجو می کردند! تحلیل هایی که تاکید داشتند می توان با گشایش در فضای سیاسی- اجتماعی کشور و ایجاد حسی از رضایتمندی در قاطبه شهروندان، مقاومتی سرفرازانه را در برابر تهدیدهای چندگانه امریکا رقم زد و نمایشی از شکل گیری نوعی انسجام ملی را به نمایش گذاشت! در این میان فهرست بلندبالایی از مطالبات نیز مطرح شد؛ رفع حصر، رعایت حقوق بشر، لغو نظارت استصوابی، برگزاری انتخابات آزاد، آزادی مطبوعات و ...
اما چنین خواست هایی اگرچه راهبردی اند ولی واقع بینانه نیستند! شخصا این آمادگی را در نظام تصمیم گیری موجود نمی بینم که بتواند چنین مطالباتی را محقق نماید! اما بگذارید اندکی هم خوش بینانه به قضیه نگاه کنیم؛ فکر می کنم بهترین آزمون برای سنجش میزان آمادگی حکومت جهت تغییر رویکرد اساسی خود در قبال جامعه منوط به مواجهه اش با قضیه فیلترینگ تلگرام می باشد! پروژه ای که بنا بر گفته تلویحی وزیر ارتباطات به دلیل خروج تنها یک میلیون نفر از جمع ۴۵ میلیون کاربر تلگرام تقریبا شکست خورده است! بنابراین و به عنوان اولین آزمون اگر در چند روز آینده شاهد شنیده شدن صدای مردم و رفع فیلتر از تلگرام بودیم می توانیم نسبت به شکل گیری پاره ای از تحولات دیگر هم خوشبین باشیم در غیر این صورت باید مطالبات مطرح شده در تحلیل ها را در زمره پاره ای خیالبافی های مردمانی درمانده از جنس خودمان تلقی نماییم!
@solati_mehran
#ترامپ
#تلگرام
مهران صولتی pinned «🔹 از پاره کردن برجام تا فیلترینگ تلگرام! 🔹 @solati_mehran ✍ مهران صولتی 🌱 از دیشب که ترامپ از برجام خارج شد موجی از تحلیل های گوناگون فضای مجازی را آکند. راهبردی ترین ها اما آنها بودند که پادزهر خروج ترامپ از برجام را در تغییر رویکرد حکومت در قبال جامعه…»
Audio
🔹 مهران صولتی در این سخنرانی، به حاشیه رفتن" سیاست" و" جامعه" در دوران دولت روحانی را از علل ناکامی برجام می داند!
#برجام
#روحانی
@solati_mehran
#برجام
#روحانی
@solati_mehran
Forwarded from درنگها (محمدمهدی اردبیلی) (Mohammad Mehdi Ardebili)
چه کسی معلول است؟
✍ محمدمهدی اردبیلی
@philosophicalhalt
در دوسه روز اخیر، تصویری در شبکههای اجتماعی از صابر الاشکر جوان معلول ۲۹ ساله فلسطینی منتشر شد که پیامد رسانهای آن مطابق منطقِ فضای مجازی این سالها پیشبینیپذیر بود. باز همان آش و همان کاسه: شهوت جنونآمیز بازنشرِ تصویر در ابعاد وسیع، تأکید بر معلولیتش، پیشیگرفتنِ از همدیگر در صادرکردنِ هرچه سریعترِ اشعار محمود درویش و در ثنای مقاومت، آه و گریه واشک و کامنت و لایکها، و بازهم عملاً در بر همان پاشنه میچرخد و دست آخر هم هیچ اتفاقی نمیافتد.
سوال مهم اما این است که در این میان چه کسی واقعاً معلول است؟ و چه کسی براستی مستحق ترحم است؟
آیا براستی ما ناتوانتر از او نیستیم؟
آیا واکنشهای رمانتیک نسبت به معلولِ سنگپرانِ فلسطینی و تاکید بر معلولیتش، به راهی بدل نشده است برای پنهان ساختن معلولیت خود ما؟ آیا امروز، ما مردم جهان، معلولتر از همیشه، ناتوانتر از تمام اعصار نیستیم؟
آیا آنقدر ناتوان نشدهایم که از تصور و حتی شوربختانه تخیلِ راهی برای برونرفت از این وضعیت نیز عاجزیم؟ بیایید ماجرا را مختصراً مرور کنیم. امریکا، سفارت خود را در بیتالمقدس افتتاح میکند و همزمان با آن جمعیت معترضِ غیرمسلح به بهانه تهدید مرزهای مندرآوردی غاصبان به خاک و خون کشیده میشوند. در عمل اما، احتمالاً جز تغذیۀ رسانههای صادرکنندۀ «بیطرفِ» «خبر فوری»ساز و البته مشتی «کاندید عکس سال» برای سازمانهایی که اکنون در دل ماجرا در سکوت مطلقاند اما بعداً دستِ «جایزه بده» را فعال میکنند و به مناسبت «عکسبرداری در شرایط خطر!» به عکاس جایزهها میدهند، چه اتفاقی میافتد؟
اکثر کشورهای جهان، قدرتهای اروپایی، بسیاری از دولتهای عربی، ماجرا را محکوم میکنند، اما عملاً هیچ اتفاقی نمیافتد. در ابتدای جلسه شورای امنیت، همه به یاد قربانیان به مضحکترین شکل ممکن، دقیقهای سکوت میکنند، اما عملاً هیچ اتفاقی نمیافتد.
مردم و نهادهای مدنی در سرتاسر جهان در اعتراض به اسرائیل به خیابانها میروند، چرخی میزنند، عکسی میگیرند، شعاری میدهند، منتشر میکنند، اما عملاً هیچ اتفاقی نمیافتد.
در سوی دیگر ماجرا، ترکیه سفیر اسرائیل را اخراج میکند، اما برای آنکه عملاً تضمین کند که هیچ اتفاقی نیفتد، قراردادهای تجاری با اسرائیل را حفظ میکند. میتوان برای این تعارض بین ژستها و عملها مصادیق متعدد دیگری برشمرد.
امروز مهمترین رسالت هر اندیشمندی، باید اندیشیدن به همین ناتوانی جهانی باشد. بیعملی و ناتوانی تمام وجودمان را فراگرفته است. وراجی و نمایش فاخرِ همدردیهای بیثمر نه تنها تهمانده توانمان را تحلیل میبرد، بلکه مهمتر از آن ما را با نمایشهای پوچ سرگرم کرده و به قسمی عادیسازی جنایت رهنمون میکند. مطبوعات تیتر زدهاند که «تصویر جوان معلول فلسطینی جهان را تکان داد». اما این چه «تکانی» است که هیچ چیزی را تغییر نمیدهد؟ واقعا چه چیز در حال «تکان خوردن» است؟
آیا به جای لاس زدنِ بیپایان و رُمانتیک با کودکانِ بیگناه و معلولانِ بیپناه، نباید با خودِ همین ندانستن، خودِ همین استیصال، خودِ همین خشم مواجه شد و آن را پروبلماتیزه کرد تا دست آخر راه حلی از دل مواجهۀ پرسشبرانگیز ما با آن بیرون بیاید؟
از این گذشته مگر خود فلسطینیان چه میکنند؟ مشخصاً وقتی تمام امکاناتشان ته میکشد؟ وقتی هیچ امیدی به سیرک تمام نشدنیِ مذاکرات صلح ندارند، وقتی هیچ توانی برای حل مسئله فلسطین برایشان نمانده است، آنها دقیقاً خشمگین میشوند، احساس استیصال میکنند و در بیمعناترین و بیفایدهترین کار ممکن، جان خود را بر سر باخت قمار میکنند: میروند که کشته شوند برای جلب توجه از سوی افراد و نهادهایی که بیش از دغدغه حل مسئله، به دنبال رفع تکلیفند، چه در عرصه بینالمللی چه در پیشگاه وجدان فردیشان.
راه ایجابیِ برونرفت از این استیصال را نمیدانم، اما عجالتاً راه سلبیِ آن، نفی رادیکال تمامِ مجاری تحلیلبرندۀ توان ماست. اگر عمل ما هیچ سودی ندارد، که ندارد، بگذارید از بیعملی عصبانی و مستأصل باشیم، به جای اینکه به کارهای بیهوده که جز به ارضایی موقت و مقطعی منتهی نمیشوند دلخوش کنیم. فقط در صورت ایستادنِ چشم در چشم این درماندگی و وادادگی است که میتوان به اندیشیدن حقیقی به چیزی که مسئلۀ ماست پرداخت. این استیصال، و اضطرار حاصل از آن میتواند توانهامان را تجمیع و سدهای بزرگ را بشکافد، اگر در مسیرهای بیهوده تلف و ارضا نشود. البته روشن است که برونریزیِ جاهلانه این خشم نیز جز به واکنشی کینتوزانه و کور منجر نخواهد شد. تنها از مجرای آگاهی (شناخت نیروهای دستاندرکار و تحلیل رفتار آنها) است که میتوان خشم و استیصال را به مجرایی رفعکننده سوق داد و به رستگاری امید بست. رستگاریای که البته روزبهروز امکانش و حتی تصورش دورتر و بعیدتر به نظر میرسد.
@philosophicalhalt
✍ محمدمهدی اردبیلی
@philosophicalhalt
در دوسه روز اخیر، تصویری در شبکههای اجتماعی از صابر الاشکر جوان معلول ۲۹ ساله فلسطینی منتشر شد که پیامد رسانهای آن مطابق منطقِ فضای مجازی این سالها پیشبینیپذیر بود. باز همان آش و همان کاسه: شهوت جنونآمیز بازنشرِ تصویر در ابعاد وسیع، تأکید بر معلولیتش، پیشیگرفتنِ از همدیگر در صادرکردنِ هرچه سریعترِ اشعار محمود درویش و در ثنای مقاومت، آه و گریه واشک و کامنت و لایکها، و بازهم عملاً در بر همان پاشنه میچرخد و دست آخر هم هیچ اتفاقی نمیافتد.
سوال مهم اما این است که در این میان چه کسی واقعاً معلول است؟ و چه کسی براستی مستحق ترحم است؟
آیا براستی ما ناتوانتر از او نیستیم؟
آیا واکنشهای رمانتیک نسبت به معلولِ سنگپرانِ فلسطینی و تاکید بر معلولیتش، به راهی بدل نشده است برای پنهان ساختن معلولیت خود ما؟ آیا امروز، ما مردم جهان، معلولتر از همیشه، ناتوانتر از تمام اعصار نیستیم؟
آیا آنقدر ناتوان نشدهایم که از تصور و حتی شوربختانه تخیلِ راهی برای برونرفت از این وضعیت نیز عاجزیم؟ بیایید ماجرا را مختصراً مرور کنیم. امریکا، سفارت خود را در بیتالمقدس افتتاح میکند و همزمان با آن جمعیت معترضِ غیرمسلح به بهانه تهدید مرزهای مندرآوردی غاصبان به خاک و خون کشیده میشوند. در عمل اما، احتمالاً جز تغذیۀ رسانههای صادرکنندۀ «بیطرفِ» «خبر فوری»ساز و البته مشتی «کاندید عکس سال» برای سازمانهایی که اکنون در دل ماجرا در سکوت مطلقاند اما بعداً دستِ «جایزه بده» را فعال میکنند و به مناسبت «عکسبرداری در شرایط خطر!» به عکاس جایزهها میدهند، چه اتفاقی میافتد؟
اکثر کشورهای جهان، قدرتهای اروپایی، بسیاری از دولتهای عربی، ماجرا را محکوم میکنند، اما عملاً هیچ اتفاقی نمیافتد. در ابتدای جلسه شورای امنیت، همه به یاد قربانیان به مضحکترین شکل ممکن، دقیقهای سکوت میکنند، اما عملاً هیچ اتفاقی نمیافتد.
مردم و نهادهای مدنی در سرتاسر جهان در اعتراض به اسرائیل به خیابانها میروند، چرخی میزنند، عکسی میگیرند، شعاری میدهند، منتشر میکنند، اما عملاً هیچ اتفاقی نمیافتد.
در سوی دیگر ماجرا، ترکیه سفیر اسرائیل را اخراج میکند، اما برای آنکه عملاً تضمین کند که هیچ اتفاقی نیفتد، قراردادهای تجاری با اسرائیل را حفظ میکند. میتوان برای این تعارض بین ژستها و عملها مصادیق متعدد دیگری برشمرد.
امروز مهمترین رسالت هر اندیشمندی، باید اندیشیدن به همین ناتوانی جهانی باشد. بیعملی و ناتوانی تمام وجودمان را فراگرفته است. وراجی و نمایش فاخرِ همدردیهای بیثمر نه تنها تهمانده توانمان را تحلیل میبرد، بلکه مهمتر از آن ما را با نمایشهای پوچ سرگرم کرده و به قسمی عادیسازی جنایت رهنمون میکند. مطبوعات تیتر زدهاند که «تصویر جوان معلول فلسطینی جهان را تکان داد». اما این چه «تکانی» است که هیچ چیزی را تغییر نمیدهد؟ واقعا چه چیز در حال «تکان خوردن» است؟
آیا به جای لاس زدنِ بیپایان و رُمانتیک با کودکانِ بیگناه و معلولانِ بیپناه، نباید با خودِ همین ندانستن، خودِ همین استیصال، خودِ همین خشم مواجه شد و آن را پروبلماتیزه کرد تا دست آخر راه حلی از دل مواجهۀ پرسشبرانگیز ما با آن بیرون بیاید؟
از این گذشته مگر خود فلسطینیان چه میکنند؟ مشخصاً وقتی تمام امکاناتشان ته میکشد؟ وقتی هیچ امیدی به سیرک تمام نشدنیِ مذاکرات صلح ندارند، وقتی هیچ توانی برای حل مسئله فلسطین برایشان نمانده است، آنها دقیقاً خشمگین میشوند، احساس استیصال میکنند و در بیمعناترین و بیفایدهترین کار ممکن، جان خود را بر سر باخت قمار میکنند: میروند که کشته شوند برای جلب توجه از سوی افراد و نهادهایی که بیش از دغدغه حل مسئله، به دنبال رفع تکلیفند، چه در عرصه بینالمللی چه در پیشگاه وجدان فردیشان.
راه ایجابیِ برونرفت از این استیصال را نمیدانم، اما عجالتاً راه سلبیِ آن، نفی رادیکال تمامِ مجاری تحلیلبرندۀ توان ماست. اگر عمل ما هیچ سودی ندارد، که ندارد، بگذارید از بیعملی عصبانی و مستأصل باشیم، به جای اینکه به کارهای بیهوده که جز به ارضایی موقت و مقطعی منتهی نمیشوند دلخوش کنیم. فقط در صورت ایستادنِ چشم در چشم این درماندگی و وادادگی است که میتوان به اندیشیدن حقیقی به چیزی که مسئلۀ ماست پرداخت. این استیصال، و اضطرار حاصل از آن میتواند توانهامان را تجمیع و سدهای بزرگ را بشکافد، اگر در مسیرهای بیهوده تلف و ارضا نشود. البته روشن است که برونریزیِ جاهلانه این خشم نیز جز به واکنشی کینتوزانه و کور منجر نخواهد شد. تنها از مجرای آگاهی (شناخت نیروهای دستاندرکار و تحلیل رفتار آنها) است که میتوان خشم و استیصال را به مجرایی رفعکننده سوق داد و به رستگاری امید بست. رستگاریای که البته روزبهروز امکانش و حتی تصورش دورتر و بعیدتر به نظر میرسد.
@philosophicalhalt
نصیحت آقا محمدخان قاجار به برادرزاده اش فتحعلی شاه! 🤔
@solati_mehran
#تبار_شناسی_حکمرانی_و_تغییر
#مجتبی_یاور
@solati_mehran
#تبار_شناسی_حکمرانی_و_تغییر
#مجتبی_یاور
🔹 چرا حتی اگر امروز هم انتخابات برگزار شود روحانی برنده است؟
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱 با پشت سر نهادن اولین سالگرد انتخابات ۲۹ اردیبهشت پرسش های زیادی درباره چرایی و ابعاد کم اقبالی به حسن روحانی در رسانه ها مطرح شده است. هجوم امواج بی سابقه انتقاد از کارنامه یک ساله دولت در دوره دوم همچنین این تصور را در جامعه پدیدآورده است که چه بسا اگر هم اکنون شاهد برگزاری انتخابات بودیم حسن روحانی دیگر از شانس چندانی برای انتخاب شدن برخوردار نبود! در این یادداشت اما می کوشم تا نشان دهم که حتی در صورت برگزاری دوباره انتخابات در همین ایام هم روحانی شانس بیشتری برای انتخاب شدن دارد!
🖌 نخست اینکه با وجود هجوم فزاینده امواج ناامیدی هنوز هم در میزان دافعه رقبای روحانی به ویژه رییسی در جامعه تغییری ایجاد نشده است! مجموعه مواضع منفی اصولگرایان درباره محدود کردن دایره انتخاب شهروندان در موضوعاتی همچون تلگرام، سبک زندگی، آزادی های اجتماعی زنان و جوانان و ... که برانگیزاننده اقشار خاکستری به سوی رای به روحانی بود همچنان به قوت سابق باقی است. بنابراین ریزش آرا از سبد روحانی چیزی به سبد رقبای او نخواهد افزود!
🖌 دوم اینکه در جامعه ای مانند ایران که پرهزینه بودن تغییرات ناگهانی مردم را منفعل و محافظه کار ساخته است(حتی بعداز ناآرامی های دیماه نیز به رغم نارضایتی ۷۵ درصدی، همچنان ۶۸ درصد مردم از براندازی حمایت نمی کنند!)، رای دادن اولیه نوعی اینرسی ایجاد می کند که در عرض یکسال قابل بازگشت نیست! در شرایطی که نظارت استصوابی شورای نگهبان همچنان شهروندان را صرفا در شرایط انتخاب میان بد و بدتر قرار می دهد، سخت می توان رای دهندگان را قانع کرد که نامزد شایسته تری از روحانی برای انتخاب شدن وجود دارد!
🖌 سوم اینکه با گذشت چهل سال از انقلاب هم اکنون مردم با جدیت به دنبال تغییراتی هستند که موجبات کاهش تهدیدها و امکان تعامل سازنده ایران را با جهان فراهم آورد. بنابراین تا زمانی که فرد توانمندتری برای مانور در عرصه بین المللی ظهور نکند بسیار بعید است که مردم پیوند چندساله خود با روحانی را بگسلند! ایران کنونی اگرچه هنوز نتوانسته به جایگاه بایسته خود در عرصه جهانی دست یابد ولی شهروندان اش همچنان مجدانه به دنبال دستیابی به جایگاه شایسته خود در عرصه مناسبات تنگاتنگ بین المللی هستند که بخشی از آن را می توان در ارتباطات حقیقی و دیجیتال با دنیای کنونی مشاهده کرد!
🔹 نکته پایانی: سرعت پرشتاب تحولات اجتماعی پس از تکانه های شدید گسل دیماه جامعه را به نقطه ای رسانده که در آن توفیق یا شکست روحانی ارزشی هم سنگ کلیت نظام سیاسی موجود یافته است! از همین رو کاهش اقبال به روحانی می تواند به معنای گذار سریعتر شهروندان از نظم کنونی تلقی شود! شدت یافتن بحران ها و تعمیق نارضایتی ها آنچنان فضایی از بی اعتباری نهاد دولت در کشور ایجاد کرده است که بدون درانداختن طرحی نو در هندسه نظم سیاسی موجود، جلب اعتماد مجدد و گسترده شهروندان بسیار دشوار به نظر می رسد!
@solati_mehran
#انتخابات
#روحانی
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱 با پشت سر نهادن اولین سالگرد انتخابات ۲۹ اردیبهشت پرسش های زیادی درباره چرایی و ابعاد کم اقبالی به حسن روحانی در رسانه ها مطرح شده است. هجوم امواج بی سابقه انتقاد از کارنامه یک ساله دولت در دوره دوم همچنین این تصور را در جامعه پدیدآورده است که چه بسا اگر هم اکنون شاهد برگزاری انتخابات بودیم حسن روحانی دیگر از شانس چندانی برای انتخاب شدن برخوردار نبود! در این یادداشت اما می کوشم تا نشان دهم که حتی در صورت برگزاری دوباره انتخابات در همین ایام هم روحانی شانس بیشتری برای انتخاب شدن دارد!
🖌 نخست اینکه با وجود هجوم فزاینده امواج ناامیدی هنوز هم در میزان دافعه رقبای روحانی به ویژه رییسی در جامعه تغییری ایجاد نشده است! مجموعه مواضع منفی اصولگرایان درباره محدود کردن دایره انتخاب شهروندان در موضوعاتی همچون تلگرام، سبک زندگی، آزادی های اجتماعی زنان و جوانان و ... که برانگیزاننده اقشار خاکستری به سوی رای به روحانی بود همچنان به قوت سابق باقی است. بنابراین ریزش آرا از سبد روحانی چیزی به سبد رقبای او نخواهد افزود!
🖌 دوم اینکه در جامعه ای مانند ایران که پرهزینه بودن تغییرات ناگهانی مردم را منفعل و محافظه کار ساخته است(حتی بعداز ناآرامی های دیماه نیز به رغم نارضایتی ۷۵ درصدی، همچنان ۶۸ درصد مردم از براندازی حمایت نمی کنند!)، رای دادن اولیه نوعی اینرسی ایجاد می کند که در عرض یکسال قابل بازگشت نیست! در شرایطی که نظارت استصوابی شورای نگهبان همچنان شهروندان را صرفا در شرایط انتخاب میان بد و بدتر قرار می دهد، سخت می توان رای دهندگان را قانع کرد که نامزد شایسته تری از روحانی برای انتخاب شدن وجود دارد!
🖌 سوم اینکه با گذشت چهل سال از انقلاب هم اکنون مردم با جدیت به دنبال تغییراتی هستند که موجبات کاهش تهدیدها و امکان تعامل سازنده ایران را با جهان فراهم آورد. بنابراین تا زمانی که فرد توانمندتری برای مانور در عرصه بین المللی ظهور نکند بسیار بعید است که مردم پیوند چندساله خود با روحانی را بگسلند! ایران کنونی اگرچه هنوز نتوانسته به جایگاه بایسته خود در عرصه جهانی دست یابد ولی شهروندان اش همچنان مجدانه به دنبال دستیابی به جایگاه شایسته خود در عرصه مناسبات تنگاتنگ بین المللی هستند که بخشی از آن را می توان در ارتباطات حقیقی و دیجیتال با دنیای کنونی مشاهده کرد!
🔹 نکته پایانی: سرعت پرشتاب تحولات اجتماعی پس از تکانه های شدید گسل دیماه جامعه را به نقطه ای رسانده که در آن توفیق یا شکست روحانی ارزشی هم سنگ کلیت نظام سیاسی موجود یافته است! از همین رو کاهش اقبال به روحانی می تواند به معنای گذار سریعتر شهروندان از نظم کنونی تلقی شود! شدت یافتن بحران ها و تعمیق نارضایتی ها آنچنان فضایی از بی اعتباری نهاد دولت در کشور ایجاد کرده است که بدون درانداختن طرحی نو در هندسه نظم سیاسی موجود، جلب اعتماد مجدد و گسترده شهروندان بسیار دشوار به نظر می رسد!
@solati_mehran
#انتخابات
#روحانی
امروز سالروز رویداد خاطره انگیز دوم خرداد ۷۶ است که دریغم آمد یادی از آن به میان نیاید. بنابراین یادداشت سال گذشته را با اصلاحاتی مجددا بازنشر می کنم 👇
🔹درس هایی از بیست و یک سالگی دوم خرداد
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱رویداد سترگ دوم خرداد امروز بیست و یک ساله شد! جلوه ای از درآمیختن تحول خواهی عمیق ایرانیان، با انتخاب سید محمد خاتمی که آمده بود تا فردای بهتری را برای ایران اسلامی رقم زند. در این دو دهه، جامعه و سیاست ایران دوران پرفراز و نشیبی را پشت سر گذاشت؛ نهال های امید گرچه به دلیل برخورد با سد ستبر حفظ وضعیت موجود مجالی برای تناور شدن نیافتند ولی در برابر تندبادهای موجود هم نشکستند. همین شد که ثمره بیست سال سیاست ورزی ایرانیان در سفری طولانی از اصلاحات به اعتدال، و از خاتمی تا روحانی ، جامعه ای بالغ تر و رشیدتر است. هم اکنون می توان بخشی از درس های بیست و یک ساله اخیر را به شرح زیر فهرست کرد:
✏️ اصلاحات نیازمند حضور همزمان در قدرت و جامعه است. نمی توان به بهانه فعالیت مدنی، از حضور در قدرت چشم پوشید. حضور اصلاح طلبان در قدرت می تواند حاشیه امن فعالیت های مدنی را افزایش دهد.
✏️ اصلاحات در صورتی می تواند موفق باشد که خواست دموکراسی را با عدالت طلبی، آزادی خواهی و تنوع سبک زندگی پیوند زند. ارائه خوانش های تنگ نظرانه از اصلاحات می تواند تاثیر گذاری ان را محدود سازد. اصلاح طلبی باید به گفتمان غالب جامعه تبدیل شود.
✏️ اصلاح طلبی اگرچه از صندوق های رای می گذرد ولی در آن متوقف نمی ماند. مشارکت مدنی برای پیگیری مطالبات جامعه در کنار وجود نقشه راه برای حضور موثر اصلاح طلبان در قدرت می تواند ترکیب کارآمدی را برای پاسخ به عطش تحول خواهی ایرانیان رقم زند.
✏️ اصلاح طلبی زمانی می تواند موفق باشد که از تشدید یافتن نابرابری های اقتصادی، طرد شدگی اجتماعی و انحصارگرایی سیاسی پرهیز کند. اصلاحات باید منطق حاکم بر عرصه های مختلف زیست اجتماعی را به رسمیت بشناسد و بر بهره گیری از رانت های قدرت چشم بپوشد.
✏️ اصلاحات اگر چه داعیه تغییر در رویه های حکمرانی را دارد ولی واقع بینانه خود را در تقابل با ساختار قدرت تعریف نمی کند. اصلاحات می کوشد تا با تکیه بر نیروی اجتماعی خود به نوعی توافق پایدار با قدرت در جهت پاسخگو کردن حکومت دست یابد.
✏️ اصلاح طلبی یک مرام است نه یک نشان! مروت با دوستان، مدارا با دشمنان، به رسمیت شناختن مخالف، خردمندی در تصمیم گیری، شجاعت در دانستن، پرهیز از تعصب و جزم اندیشی، صلح طلبی، تعامل سازنده با جهان، احترام به نظر اکثریت، تفسیر رحمانی از دین و ... از جمله معیارهای اصلاح طلبی می باشد.
✏️ اصلاحات نشان داد که تا شکل گیری حداقلی از توازن قوای سیاسی، سیاست همچنان مساله اصلی جامعه است. وجود نابرابری سیاسی، روند نابرابری های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را تشدید می کند. از همین رو پیش بردن پروژه توسعه سیاسی، با لحاظ کردن ویژگی های خاص جامعه ایران، از مسیر شکل گیری اجماع میان جامعه و حکومت بر سر مبانی حکمرانی خوب می تواند پایدارترین و موثرترین مسیر برای اصلاحات باشد.
@solati_mehran
#دوم_خرداد
#خاتمی
#اصلاحات
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱رویداد سترگ دوم خرداد امروز بیست و یک ساله شد! جلوه ای از درآمیختن تحول خواهی عمیق ایرانیان، با انتخاب سید محمد خاتمی که آمده بود تا فردای بهتری را برای ایران اسلامی رقم زند. در این دو دهه، جامعه و سیاست ایران دوران پرفراز و نشیبی را پشت سر گذاشت؛ نهال های امید گرچه به دلیل برخورد با سد ستبر حفظ وضعیت موجود مجالی برای تناور شدن نیافتند ولی در برابر تندبادهای موجود هم نشکستند. همین شد که ثمره بیست سال سیاست ورزی ایرانیان در سفری طولانی از اصلاحات به اعتدال، و از خاتمی تا روحانی ، جامعه ای بالغ تر و رشیدتر است. هم اکنون می توان بخشی از درس های بیست و یک ساله اخیر را به شرح زیر فهرست کرد:
✏️ اصلاحات نیازمند حضور همزمان در قدرت و جامعه است. نمی توان به بهانه فعالیت مدنی، از حضور در قدرت چشم پوشید. حضور اصلاح طلبان در قدرت می تواند حاشیه امن فعالیت های مدنی را افزایش دهد.
✏️ اصلاحات در صورتی می تواند موفق باشد که خواست دموکراسی را با عدالت طلبی، آزادی خواهی و تنوع سبک زندگی پیوند زند. ارائه خوانش های تنگ نظرانه از اصلاحات می تواند تاثیر گذاری ان را محدود سازد. اصلاح طلبی باید به گفتمان غالب جامعه تبدیل شود.
✏️ اصلاح طلبی اگرچه از صندوق های رای می گذرد ولی در آن متوقف نمی ماند. مشارکت مدنی برای پیگیری مطالبات جامعه در کنار وجود نقشه راه برای حضور موثر اصلاح طلبان در قدرت می تواند ترکیب کارآمدی را برای پاسخ به عطش تحول خواهی ایرانیان رقم زند.
✏️ اصلاح طلبی زمانی می تواند موفق باشد که از تشدید یافتن نابرابری های اقتصادی، طرد شدگی اجتماعی و انحصارگرایی سیاسی پرهیز کند. اصلاحات باید منطق حاکم بر عرصه های مختلف زیست اجتماعی را به رسمیت بشناسد و بر بهره گیری از رانت های قدرت چشم بپوشد.
✏️ اصلاحات اگر چه داعیه تغییر در رویه های حکمرانی را دارد ولی واقع بینانه خود را در تقابل با ساختار قدرت تعریف نمی کند. اصلاحات می کوشد تا با تکیه بر نیروی اجتماعی خود به نوعی توافق پایدار با قدرت در جهت پاسخگو کردن حکومت دست یابد.
✏️ اصلاح طلبی یک مرام است نه یک نشان! مروت با دوستان، مدارا با دشمنان، به رسمیت شناختن مخالف، خردمندی در تصمیم گیری، شجاعت در دانستن، پرهیز از تعصب و جزم اندیشی، صلح طلبی، تعامل سازنده با جهان، احترام به نظر اکثریت، تفسیر رحمانی از دین و ... از جمله معیارهای اصلاح طلبی می باشد.
✏️ اصلاحات نشان داد که تا شکل گیری حداقلی از توازن قوای سیاسی، سیاست همچنان مساله اصلی جامعه است. وجود نابرابری سیاسی، روند نابرابری های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را تشدید می کند. از همین رو پیش بردن پروژه توسعه سیاسی، با لحاظ کردن ویژگی های خاص جامعه ایران، از مسیر شکل گیری اجماع میان جامعه و حکومت بر سر مبانی حکمرانی خوب می تواند پایدارترین و موثرترین مسیر برای اصلاحات باشد.
@solati_mehran
#دوم_خرداد
#خاتمی
#اصلاحات
🔹 چرا رانندگان توانستند ولی معلمان خیر؟!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱اعتراض و اعتصاب سراسری کامیون داران که توانسته بود در مسیر حمل و نقل جاده ای کشور اختلال جدی ایجاد کند موافقت دولت با افزایش کرایه ها را به دنبال آورد! در نقطه مقابل اما معلمان به رغم گذشت حدود دو دهه از طرح مطالبات جدی خود در جامعه و به رغم پرداخت هزینه های سنگین توسط پیشاهنگان و فعالان تشکل های صنفی هنوز نتوانسته اند به پیروزی شایسته ای دست یابند! همین امر موجب فراگیر شدن کنایه هایی در شبکه های اجتماعی شده است که معلمان را به درس آموزی از رانندگان فرا می خوانند! واقعا تفاوت در کجاست؟ و اینکه چرا رانندگان توانستند ولی معلمان خیر؟!
🖌 اعتصابات معلمان در کشوری می تواند به موفقیت بینجامد که آموزش و پرورش در اولویت سیاستگذاری کلان آن قرار داشته باشد! در کشوری که آسان ترین راه برای کاهش آلودگی هوا در کلان شهرها عبارت از تعطیلی فله ای مدارس است چگونه می توان از مهم بودن آموزش و پرورش سخن گفت؟! پرواضح است زمانی که معلمان صرفا بخشی از نیروی انتظامی برای نگهداشتن دانش آموزان در کلاس های درس تلقی می شوند جایگزینی آنها با نیروهای سازمانی دیگر در روزهای اعتصاب چندان دشوار به نظر نمی رسد! متاسفانه آموزش و پرورش امروزه به بنگاه جمع آوری رای برای جناح های سیاسی تبدیل شده و فرسنگ ها از کارکرد واقعی خود فاصله گرفته است!
🖌 اعتصاب رانندگان موفق بود چون این قشر چیزی برای از دست دادن ندارند و برای بقاء مبارزه می کنند! این را مقایسه کنید با معلمانی که از فیلترهای مختلف عبور کرده و محافظه کاری را در عمل آموخته اند! از سوی دیگر معلمان به دلیل فرهیختگی، برای شرکت در تجمعات همواره چون و چرا می کنند! محاسبه فایده-هزینه و قاعده "سواری مجانی" باعث می شود که همیشه اقلیتی موافق و اکثریتی مخالف باشند! همچنین معلمان دودهه تلاش نافرجام و پرداخت هزینه های سنگین را در کارنامه خود دارند. همین تجربه تلخ می تواند نوعی اینرسی و بازدارندگی در تداوم فعالیت های صنفی آنها ایجاد کرده و از شدت یافتن اعتراضات شان بکاهد!
🖌 از سوی دیگر معلمان جزء گروه های مرجعی هستند که پیشاهنگی آنها در جامعه می تواند پیامدهای جدی برای عرصه سیاسی ایران به دنبال داشته باشد! تحرکات صنفی موفقیت آمیز فرهنگیان آنها را به سرعت به نقطه اتصال تمامی فعالان صنفی در میان اقشار مختلف تبدیل می کند! معلمان نقشی جدی و الهام بخش در دوران پیروزی انقلاب ۵۷ داشتند! پرواضح است که اوج گرفتن جایگاه این قشر در جامعه می تواند نگرانی هایی جدی در میان برخی از اصحاب قدرت در هر زمانی ایجاد کند! بنابراین" اقتصاد قدرت" ایجاب می کند که برخی مشغولیت های کاذب آنها را از مسیر تحقق اهداف اصلی خود باز دارد!
🔹 نکته پایانی: با تغییر پارادایم اعتراضات فرهنگیان از " معیشت محوری" به" کیفیت محوری" باید انتظار داشت که شیوه این اعتراضات نیز از کیفیت و غنای بیشتری برخوردار شود! واقعیت این است که محوریت یافتن آموزش و پرورش در نگاه و سیاستگذاری های کلان کشور پیش از هر چیز منوط به تبدیل شدن این مساله به گفتمان غالب جامعه می باشد! تولید محتوا و آکنده کردن فضای حقیقی و مجازی از دغدغه های فرهنگی می تواند مکمل تحرکات صنفی رایج باشد!
@solati_mehran
#معلمان
#رانندگان
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱اعتراض و اعتصاب سراسری کامیون داران که توانسته بود در مسیر حمل و نقل جاده ای کشور اختلال جدی ایجاد کند موافقت دولت با افزایش کرایه ها را به دنبال آورد! در نقطه مقابل اما معلمان به رغم گذشت حدود دو دهه از طرح مطالبات جدی خود در جامعه و به رغم پرداخت هزینه های سنگین توسط پیشاهنگان و فعالان تشکل های صنفی هنوز نتوانسته اند به پیروزی شایسته ای دست یابند! همین امر موجب فراگیر شدن کنایه هایی در شبکه های اجتماعی شده است که معلمان را به درس آموزی از رانندگان فرا می خوانند! واقعا تفاوت در کجاست؟ و اینکه چرا رانندگان توانستند ولی معلمان خیر؟!
🖌 اعتصابات معلمان در کشوری می تواند به موفقیت بینجامد که آموزش و پرورش در اولویت سیاستگذاری کلان آن قرار داشته باشد! در کشوری که آسان ترین راه برای کاهش آلودگی هوا در کلان شهرها عبارت از تعطیلی فله ای مدارس است چگونه می توان از مهم بودن آموزش و پرورش سخن گفت؟! پرواضح است زمانی که معلمان صرفا بخشی از نیروی انتظامی برای نگهداشتن دانش آموزان در کلاس های درس تلقی می شوند جایگزینی آنها با نیروهای سازمانی دیگر در روزهای اعتصاب چندان دشوار به نظر نمی رسد! متاسفانه آموزش و پرورش امروزه به بنگاه جمع آوری رای برای جناح های سیاسی تبدیل شده و فرسنگ ها از کارکرد واقعی خود فاصله گرفته است!
🖌 اعتصاب رانندگان موفق بود چون این قشر چیزی برای از دست دادن ندارند و برای بقاء مبارزه می کنند! این را مقایسه کنید با معلمانی که از فیلترهای مختلف عبور کرده و محافظه کاری را در عمل آموخته اند! از سوی دیگر معلمان به دلیل فرهیختگی، برای شرکت در تجمعات همواره چون و چرا می کنند! محاسبه فایده-هزینه و قاعده "سواری مجانی" باعث می شود که همیشه اقلیتی موافق و اکثریتی مخالف باشند! همچنین معلمان دودهه تلاش نافرجام و پرداخت هزینه های سنگین را در کارنامه خود دارند. همین تجربه تلخ می تواند نوعی اینرسی و بازدارندگی در تداوم فعالیت های صنفی آنها ایجاد کرده و از شدت یافتن اعتراضات شان بکاهد!
🖌 از سوی دیگر معلمان جزء گروه های مرجعی هستند که پیشاهنگی آنها در جامعه می تواند پیامدهای جدی برای عرصه سیاسی ایران به دنبال داشته باشد! تحرکات صنفی موفقیت آمیز فرهنگیان آنها را به سرعت به نقطه اتصال تمامی فعالان صنفی در میان اقشار مختلف تبدیل می کند! معلمان نقشی جدی و الهام بخش در دوران پیروزی انقلاب ۵۷ داشتند! پرواضح است که اوج گرفتن جایگاه این قشر در جامعه می تواند نگرانی هایی جدی در میان برخی از اصحاب قدرت در هر زمانی ایجاد کند! بنابراین" اقتصاد قدرت" ایجاب می کند که برخی مشغولیت های کاذب آنها را از مسیر تحقق اهداف اصلی خود باز دارد!
🔹 نکته پایانی: با تغییر پارادایم اعتراضات فرهنگیان از " معیشت محوری" به" کیفیت محوری" باید انتظار داشت که شیوه این اعتراضات نیز از کیفیت و غنای بیشتری برخوردار شود! واقعیت این است که محوریت یافتن آموزش و پرورش در نگاه و سیاستگذاری های کلان کشور پیش از هر چیز منوط به تبدیل شدن این مساله به گفتمان غالب جامعه می باشد! تولید محتوا و آکنده کردن فضای حقیقی و مجازی از دغدغه های فرهنگی می تواند مکمل تحرکات صنفی رایج باشد!
@solati_mehran
#معلمان
#رانندگان
Forwarded from اتچ بات
🔹 آیا آموزش و پرورش در ایران چیزی به دانش آموزان می آموزد؟!
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱مطابق پژوهشی که حدود پنج سال پیش با تحلیل محتوای داستان های کتاب اول دبستان در سه کشور ایران، چین و آلمان صورت گرفته است؛ دانش آموزان ایران اطاعت پذیری، چین مهرورزی و آلمان پیشرفت را می آموزند! ایراد اصلی چنین پژوهش هایی این است که بدون فهم کلی از وضعیت آموزش و پرورش یک کشور و صرفا بر اساس سنجش یک متغیر مانند؛" محتوای کتاب های درسی" می کوشد تا نوعی نتیجه گیری درباره وضعیت آموزش و پرورش و فرهنگ یک جامعه ارائه دهد! اقدامی که پیشاپیش محکوم به شکست بوده و نتیجه آن صرفا تبلیغاتی و ژورنالیستی از آب در می آید! واقعیت این است که دانش آموزان ایرانی به سختی در مدارس چیزهایی می آموزند که بتواند تاثیر پایداری بر نحوه تربیت آنها داشته باشد. نکته جالب تر اینکه بچه ها در مدارس ما حتی همان اطاعت پذیری را نیز نمی آموزند! مجموعه عوامل از هم گسیخته و متعارضی مانند خانواده، مدرسه و جامعه دست به دست هم داده و میزان تاثیر پذیری دانش آموزان از معلمان را به جز سواد خواندن و نوشتن( آن هم به صورت حداقلی!) به شدت کاهش می دهند. دلیل آن هم روشن است؛ آموزش و پرورش کنونی فهم درستی از مناسبات دانش آموز، مدرسه و جامعه ندارد و همچنان تصور می کند می تواند با گفتار درمانی به آموزش مهارت های زندگی بپردازد. در حالی که چنین امری مستلزم مشارکت جدی دانش آموزان در فرآیند تعاملی یادگیری است. بنابراین حتی اگر مدارس ایران به دنبال آموزش اطاعت پذیری هم باشند لاجرم ناکام خواهند ماند. از سوی دیگر آموزش و پرورش به دلیل ویژگی ایدیولوژیک و به شدت محافظه کارانه اش در ایران نتوانسته به یک نهاد پیشرو در مقایسه با تحولات پرشتاب اجتماعی تبدیل شود. این عقب ماندگی به حدی است که دانش آموزان را به نوعی اسکیزوفرنی شخصیتی در گذار میان جامعه و مدرسه دچار ساخته است! پیامد این دوگانگی شخصیت عبارت آشفتگی، عصبیت و بی قراری در میان دانش آموزان می باشد. زمانی که خانواده ها با محوریت بخشیدن به برآوردن امیال بچه ها نسلی پرتوقع و طلبکار را پرورش می دهند آموزش و پرورش ورشکسته کنونی چگونه می تواند به دانش آموزان اطاعت پذیری را بیاموزد؟! کتاب های درسی اگرچه از اهمیت زیادی در مدارس برخوردارند ولی قدرت" برنامه درسی پنهان" که می تواند در شکاف میان آرمان ها و واقعیت ها جای گیرد بخشی از آموزش های رسمی را بی اثر می کند! همین امر باعث می شود که عزم بر ایجاد اطاعت پذیری در میان دانش آموزان حتی به نتیجه عکس خود منجر شده و موجبات بیزاری از مدرسه را فراهم آورد! بدون حرکت به سوی تحول واقعی در بنیادهای آموزش و پرورش موجود بعید است وجود این نهاد در وضعیت کنونی چندان توجیه پذیر باشد!
@solati_mehran
#اطاعت_پذیری
#آموزش_و_پرورش
@solati_mehran
✍ مهران صولتی
🌱مطابق پژوهشی که حدود پنج سال پیش با تحلیل محتوای داستان های کتاب اول دبستان در سه کشور ایران، چین و آلمان صورت گرفته است؛ دانش آموزان ایران اطاعت پذیری، چین مهرورزی و آلمان پیشرفت را می آموزند! ایراد اصلی چنین پژوهش هایی این است که بدون فهم کلی از وضعیت آموزش و پرورش یک کشور و صرفا بر اساس سنجش یک متغیر مانند؛" محتوای کتاب های درسی" می کوشد تا نوعی نتیجه گیری درباره وضعیت آموزش و پرورش و فرهنگ یک جامعه ارائه دهد! اقدامی که پیشاپیش محکوم به شکست بوده و نتیجه آن صرفا تبلیغاتی و ژورنالیستی از آب در می آید! واقعیت این است که دانش آموزان ایرانی به سختی در مدارس چیزهایی می آموزند که بتواند تاثیر پایداری بر نحوه تربیت آنها داشته باشد. نکته جالب تر اینکه بچه ها در مدارس ما حتی همان اطاعت پذیری را نیز نمی آموزند! مجموعه عوامل از هم گسیخته و متعارضی مانند خانواده، مدرسه و جامعه دست به دست هم داده و میزان تاثیر پذیری دانش آموزان از معلمان را به جز سواد خواندن و نوشتن( آن هم به صورت حداقلی!) به شدت کاهش می دهند. دلیل آن هم روشن است؛ آموزش و پرورش کنونی فهم درستی از مناسبات دانش آموز، مدرسه و جامعه ندارد و همچنان تصور می کند می تواند با گفتار درمانی به آموزش مهارت های زندگی بپردازد. در حالی که چنین امری مستلزم مشارکت جدی دانش آموزان در فرآیند تعاملی یادگیری است. بنابراین حتی اگر مدارس ایران به دنبال آموزش اطاعت پذیری هم باشند لاجرم ناکام خواهند ماند. از سوی دیگر آموزش و پرورش به دلیل ویژگی ایدیولوژیک و به شدت محافظه کارانه اش در ایران نتوانسته به یک نهاد پیشرو در مقایسه با تحولات پرشتاب اجتماعی تبدیل شود. این عقب ماندگی به حدی است که دانش آموزان را به نوعی اسکیزوفرنی شخصیتی در گذار میان جامعه و مدرسه دچار ساخته است! پیامد این دوگانگی شخصیت عبارت آشفتگی، عصبیت و بی قراری در میان دانش آموزان می باشد. زمانی که خانواده ها با محوریت بخشیدن به برآوردن امیال بچه ها نسلی پرتوقع و طلبکار را پرورش می دهند آموزش و پرورش ورشکسته کنونی چگونه می تواند به دانش آموزان اطاعت پذیری را بیاموزد؟! کتاب های درسی اگرچه از اهمیت زیادی در مدارس برخوردارند ولی قدرت" برنامه درسی پنهان" که می تواند در شکاف میان آرمان ها و واقعیت ها جای گیرد بخشی از آموزش های رسمی را بی اثر می کند! همین امر باعث می شود که عزم بر ایجاد اطاعت پذیری در میان دانش آموزان حتی به نتیجه عکس خود منجر شده و موجبات بیزاری از مدرسه را فراهم آورد! بدون حرکت به سوی تحول واقعی در بنیادهای آموزش و پرورش موجود بعید است وجود این نهاد در وضعیت کنونی چندان توجیه پذیر باشد!
@solati_mehran
#اطاعت_پذیری
#آموزش_و_پرورش
Telegram
Audio
🔹 مهران صولتی در این سخنرانی با ایجاد تمایز میان زندگی/ سیاست؛ اصیل و بدیل، مفهوم " زندگی به مثابه سیاست" را توضیح می دهد!
@solati_mehran
#زندگی_به_مثابه_سیاست
@solati_mehran
#زندگی_به_مثابه_سیاست
✔️افغانها جای شاگرد اولی را برای ایرانیها تنگ کردهاند!🔻
🖊 حامد قدوسی، اقتصاددان
ظاهرا دانشجویان اهل #افغانستان حایز رتبه یک کارشناسی ارشد در سه رشته - تاریخ و زمینشناسی و روابط بینالملل - شدهاند. به این عزیزان تبریک میگوییم و آرزوی موفقیتهای بیشتر برای آنان و بقیه مهاجران افغان داریم. به موازات هم امیدواریم «نژادگرایان»* آشکار و زیرپوستی ایرانی، با این نوع خبرها کمی به خودشان بیایند و در تیتر خبرها و کامنتهای زیر سایت حداقل شاهد عبارتها و نظراتی از جنس «افغانها جای شاگرد اولی را هم برای ایرانیها تنگ کردهاند!» نباشیم. متاسفانه، هر بار که مساله بازار کار و بیکاری جدی میشود یکی از اولین مقصران در رسانههای پوپولیست، مهاجرات زحمتکش و محروم افغانستانی هستند که فورا متهم به «تنگ کردن جای جوانان ایرانی در بازار کار» میشوند.
البته این رتوریتک منحصر به ایران نیست: در تبلیغات احزاب دستراستی و پوپولیست، مهاجران خارجی در اروپا و آمریکا هم مقصر بیکاری اهالی آن کشورها تلقی میشوند. سهم مهاجران با تخصص پایین در اروپا به نسبت بزرگتر است (به اصطلاح خودشان کارگر مهمان) ولی آمریکا وضعیت دوقطبی دارد: هم مهاجر با تخصص بالا از کشورهایی مثل هند و چین و کره و ایران و اروپای شرقی جذب کرده و هم حجم انبوهی مهاجر با تخصص پایین (مثلا در بخش کشاورزی و ساختمان و خدمات) که عمدتا از کشورهای آمریکای لاتین هستند. ولی رتوریک حمله به مهاجران در این کشورها به دلایل مختلف برد محدودتری پیدا میکند.
اولا سهم مهاجران با تخصص بالا در رشد اقتصاد این کشورها روشن است و در نتیجه کمتر کسی میتواند این نقش را نفی کند. به عنوان مثالی برای قضیه: گاهی خندهام میگیرد که در یک جلسه بزرگ در دانشگاهمان یا مثلا در ارتباط با صنعت یا در کنفرانسها حتی یک نفر آمریکایی محض رضای خدا پیدا نمیشود. متاسفانه چون فرصت حضور رسمی به مهاجران متخصص افغان - حتی به خادمان زبان و ادب فارسی چون کاظمی و نجیب مایل هروی - داده نشده است ما این قسمت را مشاهده نمیکنیم. ثانیا، هر کس اهل تحقیق باشد میداند که عمده مشاغلی که مهاجران با تخصص پایین پر کردهاند، در غیاب آنان «خالی» میماند و لزوما به «جوانان بیکار» آن کشور نمیرسد. شاهدی از کشور خودمان: سالها پیش مشاور بخش ساختمان در کشور بودم و شنیدم که بحرانی در پروژههای ساختمانی به وجود آمده است: با پایان دوران طالبان، بسیاری از مهاجران افغان به کشورشان برگشته بودند و صنعت انبوهسازی کشور با کمبود شدید متخصص کارهای سخت مثل سفیدکاری و گچکاری مواجه شده بود.
به عنوان یک اقتصاددان - که البته تخصصی در حوزه بازار کار ندارم - آرزو میکنم دانشجویان و همکاران ما پژوهشهای متعددی روی نقش مهاجران افغانستانی روی اقتصاد ایران انجام دهند. بعد از نزدیک چهل سال باید به اندازه کافی داده و شواهد برای انجام این نوع پژوهشها داشته باشیم. به طور مشخص به این سوال پاسخ بدهند که اقتصاد ایران از نقش «مکملی» نیروی کار سختکش و کمتوقع افغانستانی چه قدر بهره برده است و در غیاب این نیروی کار، وضع بخشهای مختلف چه میشده است؟ شاید برایتان جالب باشد که شواهدی هست که در دوران جنگ تحمیلی که تعداد زیادی از جوانان ایران عازم جبههها شدند و عرضه نیروی کار در داخل با شوک منفی مواجه شد، حضور مهاجران افغانستانی باعث شد تا اثرات این شوک روی بازار کار ایران تعدیل شود.
* متاسفانه ترجمه فارسی کلمه Racism که معمولا «نژادپرست» گفته میشود دقیق نیست و تحریککننده هم هست. شاید صدسال پیش ریسیسم معنی «ستایش یک نژاد خاص» (مثلا در آلمان نازی) را داشت ولی الان کمتر کسی پیدا میشود که این قدر عقبمانده فکر کند. ریسیسم الان بیشتر به معنی قالب کردن یک الگوی ذهنی به کل یک نژاد و تعمیم یک مثال از رفتار یک یا چند نفر به کل آن جمعیت است. در نتیجه به نظرم «نژادگرایی» ترجمه بهتری است. سخنان ترامپ در قبال مکزیکیها و سایر اقلیتهای نژادی مصداق کامل ریسیسم است.
کانال انجمن اقتصاددانان ایران
@sahandiranmehr
@solati_mehran
🖊 حامد قدوسی، اقتصاددان
ظاهرا دانشجویان اهل #افغانستان حایز رتبه یک کارشناسی ارشد در سه رشته - تاریخ و زمینشناسی و روابط بینالملل - شدهاند. به این عزیزان تبریک میگوییم و آرزوی موفقیتهای بیشتر برای آنان و بقیه مهاجران افغان داریم. به موازات هم امیدواریم «نژادگرایان»* آشکار و زیرپوستی ایرانی، با این نوع خبرها کمی به خودشان بیایند و در تیتر خبرها و کامنتهای زیر سایت حداقل شاهد عبارتها و نظراتی از جنس «افغانها جای شاگرد اولی را هم برای ایرانیها تنگ کردهاند!» نباشیم. متاسفانه، هر بار که مساله بازار کار و بیکاری جدی میشود یکی از اولین مقصران در رسانههای پوپولیست، مهاجرات زحمتکش و محروم افغانستانی هستند که فورا متهم به «تنگ کردن جای جوانان ایرانی در بازار کار» میشوند.
البته این رتوریتک منحصر به ایران نیست: در تبلیغات احزاب دستراستی و پوپولیست، مهاجران خارجی در اروپا و آمریکا هم مقصر بیکاری اهالی آن کشورها تلقی میشوند. سهم مهاجران با تخصص پایین در اروپا به نسبت بزرگتر است (به اصطلاح خودشان کارگر مهمان) ولی آمریکا وضعیت دوقطبی دارد: هم مهاجر با تخصص بالا از کشورهایی مثل هند و چین و کره و ایران و اروپای شرقی جذب کرده و هم حجم انبوهی مهاجر با تخصص پایین (مثلا در بخش کشاورزی و ساختمان و خدمات) که عمدتا از کشورهای آمریکای لاتین هستند. ولی رتوریک حمله به مهاجران در این کشورها به دلایل مختلف برد محدودتری پیدا میکند.
اولا سهم مهاجران با تخصص بالا در رشد اقتصاد این کشورها روشن است و در نتیجه کمتر کسی میتواند این نقش را نفی کند. به عنوان مثالی برای قضیه: گاهی خندهام میگیرد که در یک جلسه بزرگ در دانشگاهمان یا مثلا در ارتباط با صنعت یا در کنفرانسها حتی یک نفر آمریکایی محض رضای خدا پیدا نمیشود. متاسفانه چون فرصت حضور رسمی به مهاجران متخصص افغان - حتی به خادمان زبان و ادب فارسی چون کاظمی و نجیب مایل هروی - داده نشده است ما این قسمت را مشاهده نمیکنیم. ثانیا، هر کس اهل تحقیق باشد میداند که عمده مشاغلی که مهاجران با تخصص پایین پر کردهاند، در غیاب آنان «خالی» میماند و لزوما به «جوانان بیکار» آن کشور نمیرسد. شاهدی از کشور خودمان: سالها پیش مشاور بخش ساختمان در کشور بودم و شنیدم که بحرانی در پروژههای ساختمانی به وجود آمده است: با پایان دوران طالبان، بسیاری از مهاجران افغان به کشورشان برگشته بودند و صنعت انبوهسازی کشور با کمبود شدید متخصص کارهای سخت مثل سفیدکاری و گچکاری مواجه شده بود.
به عنوان یک اقتصاددان - که البته تخصصی در حوزه بازار کار ندارم - آرزو میکنم دانشجویان و همکاران ما پژوهشهای متعددی روی نقش مهاجران افغانستانی روی اقتصاد ایران انجام دهند. بعد از نزدیک چهل سال باید به اندازه کافی داده و شواهد برای انجام این نوع پژوهشها داشته باشیم. به طور مشخص به این سوال پاسخ بدهند که اقتصاد ایران از نقش «مکملی» نیروی کار سختکش و کمتوقع افغانستانی چه قدر بهره برده است و در غیاب این نیروی کار، وضع بخشهای مختلف چه میشده است؟ شاید برایتان جالب باشد که شواهدی هست که در دوران جنگ تحمیلی که تعداد زیادی از جوانان ایران عازم جبههها شدند و عرضه نیروی کار در داخل با شوک منفی مواجه شد، حضور مهاجران افغانستانی باعث شد تا اثرات این شوک روی بازار کار ایران تعدیل شود.
* متاسفانه ترجمه فارسی کلمه Racism که معمولا «نژادپرست» گفته میشود دقیق نیست و تحریککننده هم هست. شاید صدسال پیش ریسیسم معنی «ستایش یک نژاد خاص» (مثلا در آلمان نازی) را داشت ولی الان کمتر کسی پیدا میشود که این قدر عقبمانده فکر کند. ریسیسم الان بیشتر به معنی قالب کردن یک الگوی ذهنی به کل یک نژاد و تعمیم یک مثال از رفتار یک یا چند نفر به کل آن جمعیت است. در نتیجه به نظرم «نژادگرایی» ترجمه بهتری است. سخنان ترامپ در قبال مکزیکیها و سایر اقلیتهای نژادی مصداق کامل ریسیسم است.
کانال انجمن اقتصاددانان ایران
@sahandiranmehr
@solati_mehran
Audio
🔹 مصطفی ملکیان در این سخنرانی کوتاه از سیره علی(ع) می گوید: فرزندان علی می گفتند پدر جان زمانی که به حکومت نرسیده بودی ما بیشتر در رفاه بودیم!
@solati_mehran
#شب_قدر
#علی
@solati_mehran
#شب_قدر
#علی