مهران صولتی
6.15K subscribers
172 photos
56 videos
21 files
536 links
دانش آموخته دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی

@mehran_solati : ارتباط با نویسنده

https://instagram.com/solati_mehran
Download Telegram
🔹 چرا در ایران با یک " گذشته نوستالژیک " مواجه هستیم؟!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱امشب یلداست! آیینی تاریخی که بهانه ای می شود برای دورهمی های خانوادگی. بساط هم جور است: سماور ذغالی، چراغ گردسوز، کرسی قدیمی، شاهنامه، دیوان حافظ، و پذیرایی از جنس انار و انگور و آجیل! چند سالی است که برپایی یلدا به شمایل گذشته های نه چندان دور، به یک پدیده اجتماعی در ایران تبدیل شده و هر سال هم رونق بیشتری می یابد. با پررنگ شدن شبکه های اجتماعی هم اینک شاهد احیای هر چه بیشتر سنت های دورهمی فامیلی در قالب تصاویر و ویدئو های کوتاه هستیم. همه جا سخن از آرزوی بازگشت به گذشته ای است که درآن همه اعضای دور و نزدیک خانواده در منزل بزرگ خاندان جمع شده و شبی ماندگار و خاطره ساز را رقم می زدند. شاید بتوان گفت ما اکنون با یک نوستالژی مواجه شده ایم! اما چرا؟ هر چند که ملت ها همواره خاطره های جمعی تاریخی و دلنشینی داشته اند که از آن برای یادآوری گذشته افتخارآمیز خود بهره می برده اند ولی پررنگ شدن بیش از پیش این نوستالژی در ایران می تواند نشانی از برخی مسائل اجتماعی داشته باشد که ما امروزه با شدت بیشتری با آنها مواجه شده ایم؛ به نظر می رسد بخش مهمی از این نوستالژی در واکنش به نارسایی های موجود در ایران به دلیل انباشت بحران ها و مدرنیته بدقواره ای است که به آن دچار شده ایم. شاهد ما زیستن دروضعیتی که نه تنها بسیاری از مشکلات ناشی از توسعه برون زای قبل از انقلاب حل نشده باقی مانده، بلکه معضلات بسیار بیشتری هم بر آنها افزوده شده است! اگر در گذشته دین پناهگاهی تلقی می شد که مردم از سر استیصال می توانستند به آن پناه ببرند و آرامش یابند، امروزه به دلیل دستمالی شدن سیاسی، بخش عمده ای از این ماوای امن فروریخته و کم اثر شده است! اگر در روزگار گذشته شب نشینی ها در شکل طبیعی و متناسب با شرایط اجتماعی و خانوادگی خود انجام می گرفت، امروزه با رشد فردگرایی منفی و حاکمیت منفعت طلبی ها، شاهد احساس حسرت عمیق برای گذشته جمعی خود هستیم. آرزومندی برای روزگاری که دیگران هم برایمان مهم بودند، به یکدیگر اعتماد داشتیم، و اگر چه در ابراز محبت کاستی داشتیم ولی برق" مهم انگاشتن دیگران" همواره در دیدگان مان می درخشید! خلاصه بگویم مشکل امروز ما این است که زمان و زمانه مان دگرگون شده است ولی ما از آفرینش منظومه فکری، عملی، اخلاقی و اجرایی لازم برای نوسازی نوعی تفکر انتقادی، همبستگی اجتماعی، اخلاق مدنی و جامعه ای پویا و توانمند در حل و فصل بحران های خود بازمانده ایم! این عوامل موجبات شکل گیری و رونق بیش از پیش یک نوستالژی را برای جامعه ایران فراهم آورده اند. گذشته ای که اگر چه" بی ایراد" نبوده است ولی در مقایسه با امروز " پر ایراد" ما ، می تواند دست کم برای لحظاتی کوتاه هم که شده اوضاع نابسامان کنونی را از خاطرمان محو سازد!

#یلدا
#نوستالژی

@solati_mehran
🔹 چرا نهادهای دموکراتیک در ایران فشل و ناکارآمد می شوند؟!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱 اظهارات موهن نماینده سراوان و واکنش افکار عمومی نسبت به آن هر چند که امری حاشیه ای محسوب می شود ولی از آن جا که توانست اندکی حساسیت شهروندان و فعالان سیاسی را نسبت به پدیده " ناکارآمدی مزمن" شکل گرفته در نهادهای انتخابی مانند مجلس و شورا برانگیزد امری مبارک محسوب می شود. از شگفتی های سپهر سیاست ایران هم می توان به راهکار های کاملا متقابل اصلاح طلبان و اصولگرایان درباره رفع این ناکارآمدی اشاره کرد. یعنی در حالی که اصلاح طلبان چاره کار را در حذف نظارت استصوابی شورای نگهبان برای حرکت به سوی حضور نیروهای شایسته تر در عرصه انتخابات می دانند، اصولگرایان به عکس در پی راه حل هایی برای سفت تر کردن کمربند این نظارت بر اندام نحیف انتخابات ایران هستند! همین امر نشان می دهد که به دلیل فقدان شکل گیری یک گفت و گوی ملی میان جناح های سیاسی، ما در عمل با شکاف عظیمی از سوء تفاهم ها و اختلاف نظر های حاد مواجه هستیم. در هر صورت به نظر می رسد عواملی در فشل و ناکارآمد شدن نهادهای به جا مانده از انقلاب مشروطه و انقلاب اسلامی یعنی پارلمان و شوراهای اسلامی دخیل هستند که می توان آن ها را به شرح زیر فهرست کرد:

🖌 اقتدار گرایی: ایران اگر چه در دو سده اخیر چند جنبش سیاسی و دو انقلاب تمام عیار را پشت سر گذاشته است هنوز هم با پدیده اقتدار گرایی فردی دست و پنجه نرم می کند. روشن است که اقتدار گرایان همواره می کوشند تا از مسیر های شبه قانونی نهادهای انتخابی را از محتوا ساقط کرده و صرفا پوسته ای از آن را برای نمایش دموکراتیک حفظ نمایند!

🖌 امنیت گرایی: دو پدیده نفت و پیچیدگی های ژئو پلیتیک از عوامل مهم دور ماندن خاورمیانه از فواید دموکراسی محسوب می شود. وضعیتی که موجب غلبه امنیت بر آزادی و توجیه اقتدارگرایی در حکمرانی این کشورها شده است. جنگ های فرقه ای، حضور تحریک کننده اسراییل، رشد بنیادگرایی و حضور پررنگ ابر قدرت ها از عوامل تقویت امنیت گرایی در منطقه محسوب می شود!

🖌 استثناگرایی: اقتدار گرایان همواره می کوشند تا با برقراری وضعیت اضطراری از قاعده مند شدن امور جلوگیری کنند. از همین رو است که می کوشند با پررنگ کردن وضعیت های حساس و استثنایی سیاست، توجیه مناسبی را برای تعطیل یا فشل کردن نهادهای انتخابی بیابند. روشن است که استثناگرایی می تواند قانون مداری را به تعویق انداخته و از نظارت کارآمد مردمی بر عملکرد اقتدارگرایان بکاهد!

🖌 اقتصاد نفتی: نفت با خود تمرکزگرایی و دولتی شدن اقتصاد را به همراه می آورد. اقتصادی که به دلیل بی نیازی از حمایت مردمی( مالیات)، می تواند توسن ماجراجویی را در سیاست خارجی به حرکت در آورده و به قیمت رفاه زدایی از جامعه، اقتصاد را به گروگان بگیرد. در این میان بخش خصوصی و نهادهای انتخابی می توانند مانعی مهم بر سر فرآیند پول پاشی، توده سازی و مطیع پروری محسوب می شوند که باید حذف یا ناکارآمد شوند!

🖌 فقدان نظام حزبی: هیچ دموکراسی نمی تواند بدون وجود یک نظام حزبی کارآمد به حیات خود ادامه دهد. توازن میان احزاب سیاسی می تواند به تداول قدرت انجامیده و از مطلقه شدن آن جلوگیری کند. همچنین نظام حزبی می تواند با کادر سازی سیاسی موجبات تقویت شایسته سالاری را فراهم نماید. از همین رو اقتدارگرایان همواره می کوشند تا با در تنگنا قرار دادن احزاب موثر از فراگیری و تاثیر گذاری آن ها کاسته و نهادهای انتخابی را به محافلی قابل کنترل و فاقد پرنسیب های سیاسی تبدیل نمایند!

🔹 نکته پایانی : شاید هیچ دوره ای در ایران نتواند از نظر پویایی و تنوع اجتماعی با روزگار کنونی برابری کند. جوانی و با سوادی جمعیت، ارتباطات جهانی و مطالبه انتخاب آزادانه سبک زندگی ایجاب می کند که نهادهای انتخابی هر چه بیشتر در جامعه تقویت و تغییرات را در جامعه جاری نمایند. با این زمینه است که هر تلاشی برای فشل یا ناکارآمد سازی این نهادها می تواند روابط سیاسی را دچار تصلب و جامعه را گرفتار عدم تعادل سازد!

@solati_mehran

#نهادهای_انتخابی
#مجلس
#ناکارآمدی
🔹 قانون گذارانی که قانون شکن می شوند!!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱 سخنان رکیک قاضی پور نسبت به زنان، ضرب و شتم نگهبان پارکینگ شرکت نفت توسط محافظین کرم پور، حمله چنارانی با پایه میکروفن به معاون استاندار و در نهایت فحاشی دراز دهی نسبت به مامور گمرگ از چه پدیده ای خبر می دهد؟ بدون شک اکنون نمایندگان مجلس ایران در زمره قدرتمندترین مسئولان جمهوری اسلامی محسوب می شوند که می توانند بعد از تایید صلاحیت خود توسط شورای نگهبان به طیف متنوعی از قانون شکنی اقدام نمایند. اما چرا شاهد شکل گیری این پدیده هستیم؟!

🖌 قانون شکنی به مثابه توانمندی: با گذشت بیش از یکصد سال از نهضت مشروطه هنوز هم احترام به قانون در ایران غریب است. بخشی از این نارسایی به عدم حاکمیت قانون بر می گردد که می تواند توجیه گر قانون شکنی های موجود باشد. همین امر موجب شده که خرده فرهنگی شکل بگیرد که قانون گرایی را سوسول بازی می داند و عبور از آن را نشانه توانمندی می شمارد! هنوز هم در میان اقشاری از مردم نماینده خوب کسی است که معطل محدودیت های قانونی نماند، هوای دوستان و فامیل را داشته باشد و بتواند مانند رابین هود از دولت پول و امکانات بگیرد و در اختیار مردم قرار دهد!

🖌 نظارت استصوابی شورای نگهبان: در حالی که به نظر می رسد شورای نگهبان بیش از همه به سابقه سیاسی نامزدها حساس است این فرصت برای بسیاری دیگر فراهم شده است که بدون هیچ خط مشی سیاسی و صرفا با عنوان فریبنده نماینده مستقل وارد مجلس شوند. در آن جا هم تنها هیات نظارت بر رفتار نمایندگانی وجود دارد که بیش از همه به برخی امور سیاسی از جمله معدودی از نطق های رادیکال نمایندگان رسیدگی می کند. بنابراین در عمل با نوعی نظارت ناپذیری و حتی رها شدگی عملکرد نمایندگان مواجه هستیم. در حقیقت مازاد سیاست در ایران به شدت در کار تخریب بنیان های فرهنگی جامعه به عنوان عوامل پشتیبانی از حاکمیت قانون است!

🖌 مخدوش شدن مرز میان مجلس و دولت: شاید نتوان هیچ مجلسی را به اندازه دوره فعلی نمادی از اختلاط میان امور تقنینی و اجرایی معرفی کرد. نمایندگانی که آشکارا در امور اجرایی دخالت می کنند و حتی برای انتصاب نزدیکان خود اقدام می کنند. طرح های استیضاحی که نه به نیت بازخواست از وزیر بلکه با قصد انجام فشار بر او جهت امتیاز گیری تهیه شده و بعد از وادادگی وزیر، استیضاح هم متوقف می شود. در این میان برخی از نمایندگان نیز سوار بر موج پوپولیسم ادعا می کنند که پیگیر خواست های مردم حوزه انتخابیه خود برای ایجاد تغییر در دستگاه های اجرایی هستند ولی در عمل شاهد هستیم که صرفا از فعالان ستادهای انتخاباتی خود در این پست ها استفاده می کنند!

🖌 حزبی نبودن انتخابات ایران: از عجایب روزگار در ایران وجود احزاب در کشوری است که هنوز نپذیرفته انتخابات آن حزبی باشد. در چنین شرایطی احزاب صرفا محافلی هستند که می کوشند تا تنور انتخابات مختلف را گرم نمایند. اتفاقا وقتی احزاب به مثابه کانونی برای پرورش و معرفی افراد توانمند به حاشیه می روند و حتی تا سومین لایه نیروهای آن از طرف شورای نگهبان رد صلاحیت می شوند دیگر با فیلتری برای شناسایی نامزدهای شایسته هم روبرو نیستیم. بنابراین افرادی به مجلس راه می یابند که به جای دغدغه های ملی، منافع منطقه ای را دنبال کرده و می کوشند دستگاه های اجرایی را با انتصاب نیروهای نزدیک به خود در عمل به بنگاه های کسب رای تبدیل نمایند!

🔹 نکته پایانی: با ادامه وضع کنونی نمی توان به تداوم موثر فعالیت مجلس امید داشت. گسترش امتیاز گیری نمایندگان از طریق ارائه طرح های استیضاح هم در عمل به ناکارآمد شدن این نهاد انتخابی انجامیده است. پدیده؛ قانون گذارانی که قانون شکن شده اند تنها یکی از پیامدهای تداوم وضع موجود است. سفت تر کردن کمربند نظارت استصوابی هم می تواند به کاهش مشارکت نیروهای شایسته و بدتر شدن اوضاع کنونی بینجامد. نفس های دموکراسی در ایران به شماره افتاده است!

@solati_mehran

#مجلس
#نمایندگان
Forwarded from اتچ بات
‍ ‍ ‍ قابل توجه فرهیختگان، پرسشگران و نقادان حوزه دانش و فرهنگ

در راستای ایجاد فرهنگ گفتگو، گروه تلگرامی همراهان اندیشمندان و نوآوران ایرانیان در روز یکشنبه مورخ ۹۷/۱۰/۱۶ راس ساعت ۲۲ از جناب آقای مهران صولتی دانشجوی دکتری جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی و مدرس دانشگاه دعوت نموده تا گفتگویی تحت عنوان "همبستگی و امید اجتماعی" را هدایت و ترتیب دهند، و در انتها به پرسش و پاسخ با همراهان گرامی بپردازند.

جهت شرکت در گفتگو به لینک گروه همراهان اندیشمندان و نوآوران ایرانیان مراجعه نمایید.

https://t.me/joinchat/BFh0nQ6ItcF-XwdE9gVIQQ

لینک کانال همراهان اندیشمندان و نوآوران ایرانیان

https://telegram.me‌/HANIcompany
‌
آدرس سایت همراهان اندیشمندان و نوآوران ایرانیان
www.hani-co.ir
💐 امید این گونه در جان ایرانیان جوانه می زند...

👈 روایت کوتاه و گویای فرهاد میثمی از مواجهه‌اش با تخلفات قضایی و نیز حمایت مقامات آمریکایی از او، خواندنی، آموختنی و نمادی از رویکرد مبارزه مدنی اصلاح‌طلبانه است. در روزگار غلبه ناامیدی ها این حرف ها به غایت امیدبخش است...

@solati_mehran

https://goo.gl/9fFXp5
Forwarded from سخنرانی‌ها
🔊فایل صوتی

سخنرانی مهران صولتی

با عنوان؛ " همبستگی و امید اجتماعی"


🆔 @sokhanranihaa
🆔 @solati_mehran
🆑کانال سخنرانی ها👇👇
Forwarded from سخنرانی‌ها
‍ 🔊فایل صوتی

سخنرانی #مهران_صولتی

با عنوان؛ " همبستگی و امید اجتماعی"

در نشست مجازی گروه تلگرامی" همراهان اندیشمندان و نوآوران ایرانیان"



🆔 @sokhanranihaa
🆔 @sokhanranihaa
🆑کانال سخنرانی ها
🌹
مهران صولتی pinned «‍ 🔊فایل صوتی سخنرانی #مهران_صولتی با عنوان؛ " همبستگی و امید اجتماعی" در نشست مجازی گروه تلگرامی" همراهان اندیشمندان و نوآوران ایرانیان" 🆔 @sokhanranihaa 🆔 @sokhanranihaa 🆑کانال سخنرانی ها 🌹»
🔹 ایران امروز؛ توسعه مهم تر است یا دموکراسی؟!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🔸 اپیزود اول: تلاش های مردم ایران در یکصد سال اخیر برای تحقق حاکمیت قانون، پاسخگو کردن حکومت و بر قراری نهادهای دموکراتیک هنوز به نتیجه مطلوب نرسیده است. با وجود رشد فرهنگ سیاسی توام با تساهل در جامعه ایران که از لوازم برقراری مردم سالاری می باشد به نظر می رسد ما همچنان در کمند نوعی دموکراسی نمایشی اسیر مانده ایم!

🔸 اپیزود دوم: اگر چه سابقه تلاش سازمان یافته برای توسعه یافتگی به عصر پهلوی اول باز می گردد و از آن پس با حداقل بیش از ده برنامه توسعه ادامه یافته است ولی نتایج ناامید کننده است. فاصله ما با کشورهایی مانند کره جنوبی و مالزی که بعد از ما وارد چنین فرایندی شدند همچنان رو به افزایش است و بیم آن می رود که با از دست دادن فرصت ها تا مدت ها همچنان در حال توسعه باقی بمانیم!

🌱شاید دو دهه پیش بود که پرسش از اولویت توسعه سیاسی بر توسعه اقتصادی یا برعکس به نقل محافل دانشگاهی و نشست های مطبوعاتی تبدیل شد. دولت خاتمی با پروژه مشخص توسعه سیاسی از راه رسیده بود و مخالفان با تمام قوت می کوشیدند نشان دهند که توسعه اقتصادی مهمتر از آن است. پس از افول دوران اصلاحات اما اهمیت توسعه اقتصادی اهمیتی بیشتر یافت آن چنان که راه یافتگان به مجلس هفتم آشکارا از برنامه خود برای تبدیل ایران به ژاپن اسلامی سخن راندند.اما اگر چه قرار بود که با تدوین و ابلاغ سند چشم انداز کشور ما تا سال ۱۴۰۴ به قدرت نخست اقتصادی منطقه تبدیل شویم، آمارها نشان می دهد که تا همین جای کار هم از ترکیه و عربستان عقب مانده ایم. در تمامی دو دهه گذشته نیز تلاش های احزاب و فعالان سیاسی برای دموکراتیک سازی حکومت البته با فراز و فرودهایی همچنان در جریان بوده است. اما به نظر می رسد ادامه روند کنونی اگر با اندک انعطافی از سوی حاکمیت مواجه نشود صرفا شاهد افزایش فرسودگی جامعه خواهیم بود. تا این جای کار اقتدارگرایان نشان داده اند که هیچ خط قرمزی برای دست اندازی به اندک میراث دموکراسی که در نهادهای انتخابی کشور تبلور یافته است ندارند. بنابراین چشم انداز نزاع های سیاسی موجود تا حدود زیادی تیره و تار به نظر می رسد. اگر با نگاه توسعه ای به وضعیت کنونی نگاه کنیم اوضاع از این هم نامساعدتر به نظر می رسد. به گفته صاحب نظران باز بودن پنجره جمعیتی کشور حداکثر تا سال ۱۴۲۵ تداوم خواهد یافت. به زبان ساده تر در روند پیر شدن جهانی جمعیت، اگر ایران بتواند تا قبل از بسته شدن این پنجره به توسعه یافتگی دست یابد می توان امید داشت که اوضاع تغییر خواهد کرد( ایران کنونی طلایی ترین فرصت را به دلیل جوان بودن جمعیت جهت توسعه در اختیار دارد)، در غیر این صورت پیر شدن جمعیت طی ربع قرن آینده چنان فشاری بر صندوق های بازنشستگی و مقوله تامین اجتماعی وارد می آورد که عملا کمر کشور زیر بار حمایت از سالمندان خواهد شکست( اکنون ژاپن به دلیل افزایش بی سابقه جمعیت سالمند خود با این مشکل روبرو است). در چنین شرایطی شاید بتوان پیشنهاد کرد که به دلیل حاد بودن وضعیت جاری تا اطلاع ثانوی دموکراسی خواهی به نفع توسعه یافتگی به تعویق بیفتد. تردیدی نیست که بهترین مسیر فراروی هر کشور عبارت از شکل گیری نوعی حکومت توسعه گرای دموکراتیک است که قادر باشد با تلفیق میان توسعه و دموکراسی آینده بهتری را برای کشور رقم زند. این را هم می دانیم که دموکراسی بنیان یک توسعه پایدار محسوب می شود. ولی واقعیت های موجود عرصه سیاسی ایران نوید بخش دستیابی به چنین آرمانی نیست. کوچک شدن اقتصاد در اثر تحریم ها، افزایش منازعات سیاسی، فرسایش روانی، بیگانگی سیاسی شهروندان و در نهایت موج گسترده مهاجرت ها ایجاب می کند که به سرعت شاهد اجماعی در ساختار قدرت جهت برون رفت از بحران های کنونی باشیم. چشم اندازی که در آن حکومت بتواند درکی واقع بینانه از وضعیت ایران در عرصه جهانی پیدا کرده و به توازنی پایدار میان توسعه داخلی و نفوذ منطقه ای دست یابد. بنابراین می توان انتظار داشت که نظریه پردازان اصلاحات با برجسته کردن ضرورت توسعه یافتگی، به راهکارهایی بیندیشند که بتواند با کاهش نزاع های فرساینده کنونی دستیابی به نوعی آشتی سیاسی را در میان نیروهای اجتماعی مورد توجه قرار داده و از سرمایه های باقیمانده جهت جبران عقب ماندگی ها بهره گیرد!

@solati_mehran
#توسعه
#دموکراسی
🖌 گزارش همایش آموزش و پرورش؛ چالش ها و راهکارها!

نخستین سخنران این نشست علمی دکتر مهران صولتی بود که به طور خلاصه به چالش های چهارگانه سیاست زدگی، مشارکت گریزی، کنکورزدگی و خصوصی سازی در آموزش و پرورش موجود پرداخت. صولتی آفت سیاست زدگی را به دوبخش قدرت سخت: دخالت برخی نمایندگان مجلس در انتصابات آموزش و پرورش، و قدرت نرم: تبدیل آموزش و پرورش از یک نهاد علمی به یک دستگاه ایدئولوژیک اشاره کرد. همچنین وی در بخش مشارکت گریزی ،چالش هایی از قبیل وجود بوروکراسی حجیم و ناکارآمد، تزیینی بودن شوراهای معلمان و دانش آموزان، بیگانگی معلمان از این نهاد و موازی سازی به دلیل وجود کارگروه های متعدد در این دستگاه اشاره کرد. صولتی در بخش چالش کنکور زدگی به دگردیسی کنکور از یک آزمون علمی به یک آیین زندگی و صنعت تجاری و پول ساز اشاره کرد. به باور وی اکنون نبض زندگی روزمره بسیاری از ایرانیان با ضرب آهنگ کنکور می زند و این پدیده دانش آموزان را به افرادی منزوی، سطحی و تک ساحتی تبدیل کرده است. همچنین شکل گیری نوعی مافیای کتاب های کمک آموزشی و تورم کلاس های کنکور، آموزش و پرورش را از اهداف غایی خود در عرصه تعلیم و تربیت دور کرده است. چالش مطرح شده چهارم عبارت از خصوصی سازی بود که صولتی دولت فعلی را به تعقیب برخی از برنامه های نئولیبرال در عرصه های بهداشت و درمان، آموزش و پرورش و دانشگاه ها متهم کرد و پیامدهای ناگوار این آفت را عبارت از محو شدن اصل سی ام قانون اساسی( آموزش رایگان) و چیرگی یافتن منطق اقتصاد سرمایه داری( سودجویی) بر منطق فرهنگ( گفت و گوی سازنده و اقناعی) ارزیابی کرد. در انتها سخنرانان به پرسش های حاضران پاسخ گفتند.

@aemsabzevar
Audio
🔹 مهران صولتی در این سخنرانی؛ سیاست زدگی، مشارکت گریزی، کنکورزدگی و خصوصی سازی را از چالش های آموزش و پرورش تلقی کرده و راهکارهایی برای رفع آنها ذکر می کند.

@solati_mehran
#آموزش_و_پرورش
Forwarded from اتچ بات
‍ 🔹 سیاست ایدئولوژیک در فقدان منافع ملی!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱مسعود ده نمکی می گوید که ایران باید یمن را با یک گل شکست می داد و در عوض در دیدارهای احتمالی با عربستان یا امارات دروازه آن ها را گل باران کند. اشاره ای به نبردی که هم اکنون در یمن میان حوثی ها و ائتلافی به رهبری عربستان جریان دارد. پیش از این هم البته حرف های مشابهی درباره دیدار چندی پیش ایران با سوریه گفته شده بود. ایران در چهل سال گذشته کتمان نکرده که سیاست خارجی خود را بر مدار ایدئولوژی اسلام سیاسی و صدور انقلاب بنا کرده است. سیاستی ایدئولوژیک که می کوشد ایران را به یک ابرقدرت شیعی در میان همسایگان سنی خود تبدیل کند. نزاعی هویتی که اگر چه در محافل رسمی انکار می شود ولی در لایه های پنهان تر منطقه ای جریان دارد. شاید بتوان فصل ممیز دو سیاست خارجی ایدئولوژیک و پراگماتیک را نگاه متفاوت به مقوله" منافع ملی" دانست. اگر چه توجه به ملیت در دوران مشروطه و در واکنش به حضور روسیه و انگلستان نضج گرفت و در دوران پهلوی اول به اوج خود رسید ولی نگاه مبتنی بر انترناسیونالیسم گفتمان چپ همواره چالشی سخت برای آن به شمار می رفت. بر همین اساس منافع ملی اساسا مفومی بورژوایی و تحقیر شده به حساب می آمد. پیروزی انقلاب اسلامی نیز با اتکا به مفهوم امت اسلامی به نوعی تداوم گفتمان چپ در یک نظم سیاسی متفاوت تلقی می شد. در طول چهل سال گذشته هم هرگز امکان یک پارادایم شیفت که بتواند بر تعارض میان امت/ ملت در چارچوب یک سیاست خارجی پراگماتیک و واقع بینانه فائق آید فراهم نشده است. عمده چرخش های صورت گرفته در پذیرش پایان جنگ یا برجام نیز به جای آن که متکی بر نوعی راهبرد مشخص و مورد اجماع در سیاست خارجی باشد، بیشتر حاصل افزایش فشارهای بین المللی، اوضاع نامساعد داخلی و رسیدن کارد به استخوان بوده است. از همین رو ایران همواره به جای تنظیم رابطه ای هم افزا میان دو جنبه نفوذ منطقه ای و توسعه داخلی، بیشتر به صورت واکنشی به تصمیم سازی در سیاست خارجی خود پرداخته است. از همین رو شاهد بوده ایم که معمولا با قدرت گرفتن اصلاح طلبان برقراری روابط سازنده با جهان مورد تاکید بوده است و به عکس در دوران قدرت یافتن اصول گرایان فرصت هایی برای ماجراجویی های بین المللی مورد تاکید قرار گرفته است. بنابراین شاید بتوان نتیجه گرفت که در چهل سال گذشته نمی توان نوعی تداوم سیاست خارجی پراگماتیک با محوریت منافع ملی را مشاهده کرد. از سوی دیگر شاهد بوده ایم که سیاست خارجی بیش از آن که در وزارت امور خارجه و به صورت تخصصی تدوین و تنظیم شود، ناشی از تسویه حساب های جناح های داخلی بوده است. تریبون های نماز جمعه و راهپیمایی های مناسبتی هم در این میان ایفای نقش کرده و بر پریشانی اوضاع افزوده اند. لذا در حمله به سفارت های امریکا، انگلیس و عربستان در چهاردهه گذشته می توان آشکارا به گروگان گرفته شدن سیاست خارجی از سوی رقبای سیاسی را مشاهده کرد. اقداماتی که برای توسعه یافتگی کشور بسیار پرهزینه بوده اند. در حقیقت سیاست خارجی نه تنها از ابزار بحران های بین المللی برای کنترل سیاست داخلی بهره می گیرد و با استناد به استقلال طلبی و شرایط حساس خارجی می کوشد تا آزادی را در داخل محدود کند، بلکه عرصه هایی مانند ورزش و فرهنگ را نیز به استخدام ایدئولوژی در می آورد. همین می شود که شکست دادن آمریکا در فوتبال، کشتی نگرفتن با برخی رقبا و گل نزدن زیاد به یمن به یک دستاورد سیاست خارجی تبدیل می شود!

🔹 نکته پایانی: ایران امروز از شلختگی فراوانی در نظام تصمیم سازی خود رنج می برد. مرزهای ورود نهادها در سیاست داخلی شفاف نیست و فقدان تعریفی برای منافع ملی، سیاست خارجی را از یک سو منفعل و از سوی دیگر شعارزده ساخته است. سیاستی که مهم ترین استراتژی اش شکیبایی برای پایان دوره ترامپ باشد و نتواند راهی جدید در میانه فشار تحریم ها بگشاید چگونه می تواند منافع ملی کشور را پیگیری نماید؟!

@solati_mehran

#سیاست_ایدئولوژیک
#منافع_ملی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔹 ببینید که چگونه یک رسانه دولتی و انحصاری مانند صدا و سیما برای جذب پول و مخاطب دست اندرکار ترویج ابتذال و فرومایگی فرهنگی می شود!

@solati_mehran

#صدا_و_سیما
Audio
▪️مهدی‌خویی، استاد دانشگاه‌، روشن‌می‌کند که صداوسیما با سلبریتی‌ها، تبلیغات، ماه‌عسل و خندوانه ما را برای چه زندگی‌ای آماده می‌کند!👆

@solati_mehran
🔹 آینده گفت و گو در ایران! 🔹

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🔹 اپیزود اول: این هفته دومین جلسه مناظره تاج زاده- زاکانی برگزار شد. دو طرف با حرارت مواضع خود را درباره وقایع انتخابات ۸۸ با افکار عمومی در میان گذاشتند و به برخی از ابهامات در باره این رویداد پاسخ گفتند. این مناظره به ویژه برای کسانی که خواستار شنیدن برخی ناگفته ها درباره آن انتخابات پرمجادله بودند می توانست مفید باشد!

🔹 اپیزود دوم: همچنین این هفته برنامه زاویه قرار بود که میزبان دو گرایش اقتصاد بازار و نهادگرایان در اقتصاد امروز ایران باشد. مجری برنامه گفت که با وجود تمام پیگیری ها نمایندگان یک جریان مطرح اقتصادی حصور نیافتند. متاسفانه با عدم حضور نماینده یک طرف جلسه مناظره تبدیل به نوعی گفت و گو میان همفکران شد!

🌱 تاج زاده در مناظره خود به درستی از "معجزه گفت و گو" سخن به میان آورد. پدیده ای که فقدان آن موجبات انسداد فکری و انحطاط اخلاقی جامعه را فراهم آورده است. از این منظر می توان گفت و گوی دو طرف بر سر این رویداد پرمناقشه را گامی به پیش تلقی کرد ولی مشکل آن جاست که بیان مواضع دو طرف در این مناظره نمی تواند به تلطیف فضای سیاسی جامعه بینجامد. در حقیقت بیان ناگفته های دو طرف، تصلب بیشتر هویت های دو سویه مجادله را به همراه آورد تا دستیابی به یک درک مشترک حداقلی درباره سیاست در ایران امروز! بنابراین مناظره انجام شده نتوانست تداوم خود را از منظر کارکردی و فایده بخش برای آینده سیاسی کشور تضمین کند. مشکل دیگر مناظره این بود که دو طرف نه به عنوان دو شخصیت حزبی بلکه در قامت دو فعال سیاسی در این جلسه حاضر شدند. لذا این مناظره نتوانست به کنکاش درباره مواضع احزاب دو طرف درباره مسائل سیاسی موجود منجر شود. این مناظره همچنین می توانست مقدمات دستیابی دو طرف به یک تفاهم مشترک درباره چگونگی خروج از بن بستی به نام انتخابات ۸۸ و تاثیر آن بر قفل شدگی وضعیت موجود را فراهم آورد که در عمل این اتفاق هم نیفتاد. بنابراین معجزه گفت و گو از این پس تنها در صورتی می تواند اتفاق بیفتد که دو طرف بکوشند تا به جای مچ گیری، بیانیه خوانی و صحبت با افکار عمومی، با یکدیگر به عنوان نمایندگان دو جریان با مواضع متفاوت سیاسی، اقتصادی و فرهنگی سخن گفته و در عمل تنوع نظرات موجود در جامعه را روی آنتن رسانه بازتاب دهند. اما آن چه می تواند آینده گفت و گو در ایران را دقیق تر به تصویر بکشد لغو مناظره میان اقتصاددانان در برنامه زاویه است. متاسفانه سال هاست که روشنفکران این دیار به جای گفت و گو با یکدیگر علیه هم بیانیه می خوانند و یک طرفه با هواداران خود سخن می گویند. حاکمیت مونولوگ به جای دیالوگ آن هم در جامعه ای که تنوعات عمیق اندیشگی کم کم جای خود را به تکثرات سطحی سیاسی می دهند. بنابراین "معجزه گفت و گو" زمانی می تواند در افق آینده ایران پدیدار شود که دو طرف بکوشند با به رسمیت شناختن رقیب و نشستن پشت میز مذاکره، به حداقلی از تفاهم بر سر خروج از وضعیت جاری دست یابند. آرمانی که هنوز با تحقق آن فاصله زیادی داریم!

@solati_mehran

#مناظره
#تاج_زاده
#زاکانی
Forwarded from اتچ بات
‍ 🔹 توهم سیاسی چگونه ایجاد می شود؟!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱حسن عباسی یا همان دکتر عباسی معروف یک متوهم سیاسی است. شاهدش هم مجموعه ای از موضع گیری های اخیر و قدیم ایشان درباره مسائل داخلی و خارجی. البته اینها جدای از بیان بی پروای ایشان درباره برخی شخصیت های پس از انقلاب می باشد که منجر به بروز واکنش هایی نیز شده است. عباسی در یکی از آخرین موضع گیری های خود نوید تبدیل کاخ سفید به حسینیه را می دهد و ...( کلیپ پیوست). شاید بدترین کار این باشد که به این سخنان از دریچه طنز نگاه کنیم! باربارا تاکمن در کتاب؛" تاریخ بی خردی! از تروا تا ویتنام" درباره نسبت میان قدرت و بی خردی می نویسد؛ " ...بی خردی زاده قدرت است. از تکرار مکرر گفتار لرد اکتن همه می دانیم که قدرت فساد می آورد. اما کمتر توجه داریم که قدرت بی خردی نیز می آورد، و قدرت آمرانه باعث نقض تفکر می شود و هر چه اعمال قدرت افزایش یابد، احساس مسئولیت در قبال آن بیشتر رنگ می بازد." پس از این فراز حالا بهتر می توان به این پرسش پاسخ داد که توهم سیاسی چگونه ایجاد می شود؟ برخی از عوامل این بی خردی را می توان به شرح زیر فهرست کرد:

🖌 ایدئولوژی : اگر چه امروزه ناقدان ایدئولوژی هم پذیرفته اند که فرارسیدن " عصر پایان ایدئولوژی" یک سراب بوده و اکنون هیچ جامعه ای از حضور این سازه ذهنی خالی نیست ولی نقد عوارض ایدئولوژی های تمامیت خواه همواره یک ضرورت محسوب می شود. به ویژه ایدئولوژی هایی که با قدرت گره خورده و داعیه تغییر جهان و سودای تعیین مدیریت جدیدی برای آن را در سر می پرورانند. ایدئولوژی هایی از این جنس به جای شناخت واقعیت های موجود و هماهنگ کردن ذهنیت با عینیت می کوشند تا با اصالت دادن به یک توهم خیالی بر توسن واقعیت مهار زده و آن را رام خود سازند. داستان فرو افتادن بسیاری از حکومت های ایدئولوژیک بلوک شرق گواهی بر این ناکامی است!

🖌 جامعه بسته: بی خردی ناشی از یک توهم سیاسی زمانی می تواند خطرناک باشد که در یک جامعه بسته عرضه شده و بدون نقادی کافی پذیرفته شود. اگر چه در جوامع دموکراتیک نیز با شواهدی از این افکار غیر طبیعی مواجه هستیم ولی وجود رسانه های آزاد و قدرت افکار عمومی می تواند از تبدیل شدن این توهمات به یک دکترین در سیاست خارجی اجتناب کند. در یک جامعه دموکراتیک اندیشه های افراطی نیز به رسمیت شناخته می شوند اگر چه همواره این مراقبت وجود دارد که در لایه ای از قدسیت پیچیده نشده و غیر قابل نقد نشوند. از سوی دیگر معیاری به عنوان انتخابات آزاد نیز همواره برای سنجش میزان مقبولیت این توهمات وجود دارد!

🖌 آشفتگی اجتماعی: یک تجربه جهانی به ما می گوید که در روزگار بی قدرتی سیاسی، بی هنجاری عمومی و ناامیدی اجتماعی فرصت برای بروز و ظهور توهمات سیاسی از همیشه فراهم تر است. تجربه جمهوری وایمار که به صدارت هیتلر انجامید به مثابه تابلویی پیش روی ماست. در چنین شرایطی یک جامعه ذره ای به کمک یک اراده گرایی متوهمانه بسیج می شود تا یک آینده خیالی را در آغوش بگیرد. شهروندان بی پناه و عاجز شده از ایجاد کوچکترین تغییرات معنادار به کمک یک ایدئولوژی تمامیت خواه به یکدیگر می پیوندند تا بتوانند به اندک آرامشی کاذب در سایه یک پناهگاه ذهنی دست یابند!

🔹 نکته پایانی: در ایران کنونی که به شدت از فقدان افق های رهایی بخش رنج می برد می توان قرائنی از ظهور توهمات سیاسی مبتنی بر توطئه اندیشی، منجی گرایی، دشمن کیشی و آینده فروشی را مشاهده کرد. بازاری که احتمالا در ماه های آینده رونق بیشتری نیز خواهد یافت. تلاش برای تقویت و تحکیم جامعه مدنی با هدف افزایش سرمایه اجتماعی می تواند پادزهر چنین توهمات مسمومی باشد!

@solati_mehran

#توهمات_سیاسی
#حسن_عباسی
مهران صولتی pinned «‍ 🔹 توهم سیاسی چگونه ایجاد می شود؟! @solati_mehran ✍ مهران صولتی 🌱حسن عباسی یا همان دکتر عباسی معروف یک متوهم سیاسی است. شاهدش هم مجموعه ای از موضع گیری های اخیر و قدیم ایشان درباره مسائل داخلی و خارجی. البته اینها جدای از بیان بی پروای ایشان درباره برخی…»