مهران صولتی
6.15K subscribers
172 photos
56 videos
21 files
536 links
دانش آموخته دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی

@mehran_solati : ارتباط با نویسنده

https://instagram.com/solati_mehran
Download Telegram
🔹 چگونه می توانیم اراده تحول در آموزش و پرورش را به جامعه منتقل کنیم؟!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱دانش یک کالای عمومی است. در این معنا دانش از انحصار گروه های خاص می گریزد و با زندگی واقعی و دغدغه های عمومی مردم پیوند می یابد. گفت و گوها بر سر ماهیت و کارکرد آن رونق می گیرد و پرسش های جدید در ذهن ها جوانه می زند. جامعه ایران اما با عمومی شدن دانش فرسنگ ها فاصله دارد. اگر چه مدرنیت اقتضا کرده است که همگان به آموزش عمومی دسترسی یابند ولی گرفتار شدن دانش در انحصار قدرت و بازار از ایجاد گفت و گوهای سازنده درباره آن جلوگیری کرده است. کنکور نمادی آشکار از پررنگ شدن دانش تکنوکراتیکی است که در پیوند با بازار زندگی روزمره ما را با ضرباهنگ خود تنظیم می کند. همچنین تبدیل آموزش و پرورش به یک نهاد ایدئولوژیک، از نضج گیری تفکر خلاق و انتقادی به مدد قدرت جلوگیری کرده است. از سوی دیگر شاهد انفعال فزاینده جامعه درباره پرسش از ماهیت و کارکرد آموزش و پرورش هستیم. دغدغه های خصوصی والدین بر گفت و گوهای عمومی در این باب چیرگی یافته و نتوانسته دردهای فردی ما را به مساله های اجتماعی تبدیل کند. ما به طور جدی نیازمند عمومی شدن آموزش و پرورش در ایران هستیم. تنها در چنین شرایطی می توانیم اراده معطوف به تغییر در این نهاد را به جامعه منتقل و اراده ها را پیرامون تحول در آن بسیج کنیم. امری که می تواند از مسیر راهکار هایی به شرح زیر امکان پذیر باشد:

🖌 انتخاب یک چهره ملی به عنوان وزیر آموزش و پرورش: در شرایطی که تعلیم و تربیت از اولویت های دولت های بعد از انقلاب خارج شده است انجام برخی از اقدامات نمادین دارای اهمیت می باشد. بنابراین اگر فرهنگیان بتوانند مطالبه تعیین وزیر خود از مسیر فراخوانی عمومی را به کرسی بنشانند می توانند گام مهمی را در فراگیر کردن اهمیت آموزش و پرورش و ضرورت تحول در آن را به جامعه منتقل نمایند!

🖌 ارائه برنامه تحول در آموزش و پرورش از سوی جناح های سیاسی: انتخابات بهار مشارکت سیاسی محسوب می شود. فصلی که در آن سیاسیون جهت بهره گیری از نیروهای اجتماعی به ارائه برنامه های خود در حوزه های مختلف می پردازند. از همین رو تلاش برای واداشتن جناح های سیاسی به ارائه علنی برنامه های شان جهت تحول در آموزش و پرورش در آستانه انتخابات مختلف می تواند گام مهمی در این راستا تلقی شود!

🖌 دعوت از روشنفکران جهت ورود به عرصه نظریه پردازی برای آموزش و پرورش: واقعیت این است که برخلاف رونق مسائلی همچون توسعه، دین، حوزه عمومی و چگونگی گذار به دموکراسی در میان نحله های مختلف روشنفکری ایران، مسائل آموزش و پرورش نقشی حاشیه ای و متروک در این جریان ایفا می کنند. بنابراین تلاش برای ورود روشنفکران به عرصه گفت و گو درباره ماهیت و کارکردهای این نهاد می تواند گام مهمی در گفتمان سازی از مسائل آن محسوب شود!

🖌 احیای نقش معلم الهام بخش: برخلاف سال های نه چندان دور که دانش آموزان آینده خود را با ضرباهنگ اخلاق و منش معلمان تنظیم می کردند در سال های اخیر و با چیرگی منطق بازار بر منطق فرهنگ، دو عرصه آموزش و پرورش با گسستی زیان بار مواجه شده اند. تنگناهای معیشتی موجبات نارضایتی شغلی فرهنگیان را فراهم آورده و افول منزلت معلمان در جامعه دانش آموزان را از همنشینی با الگوهایی تاثیرگذار و آینده ساز بازداشته است!

🖌 نقش آموزش و پرورش در کاهش آسیب های اجتماعی: در زمانه ای که تردید در مورد کارکردها و تاثیرات مدارس و معلمان هر روز فراگیرتر از پیش می شود و جامعه دچار بی هنجاری کم سابقه ای شده است، تبیین نقش معلمان الهام بخش در کاهش آسیب های اجتماعی می تواند بر اهمیت آموزش و پرورش در جامعه بیفزاید. معلمانی که قادرند با منش انسانی خود بر روح نوجوانان نقش خاطره بزنند!

🖌 نقش سازمان های مردم نهاد در عمومی کردن دانش: در شرایطی که آموزش و پرورش ایران برای عمومی شدن صرفا به نقش حکومت چشم دوخته است، جامعه مدنی می تواند نقشی نوین و متفاوت در این زمینه ایفا نماید. در همین راستا جلب حمایت NGO ها از ضرورت عمومی کردن آموزش و پرورش از طریق ایجاد کمپین های حقیقی و مجازی می تواند نقش مهمی در تحول آفرینی در این نهاد ایفا نماید.

🖌 بهره گیری از رسانه های رسمی و غیر رسمی: تبدیل آموزش و پرورش به گفتمان غالب جامعه بیش از هر چیز وابسته به نقش رسانه ها در تبدیل دردها به دغدغه ها و مساله ها است. از همین رو بسیج رسانه ها از جمله صدا و سیما و شبکه های اجتماعی می تواند در تحریک احساسات و افکار عمومی پیرامون ضرورت تحول در آموزش و پرورش موثر باشد. پرواضح است که فشار رسانه ای در این زمینه می تواند موجبات تغییر نگرش به این نهاد را در مسئولین فراهم آورد!

@solati_mehran

#آموزش_و_پرورش
#عمومی_سازی_دانش
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✳️ لرستان و خوزستان را دریابیم ✳️

✅ هموطنانمان در بخش هایی از لرستان و خوزستان دقایق و ساعات سختی را می گذرانند؛ به هر ترتیب که می توانیم یاریشان کنیم.
✅ شکستن سکوت خبری
✅ ترغیب مقام های رسمی برای درخواست کمک از کشورهای دیگر
✅ کمک های نقدی به نهادها و افراد معتمد و...
راه هایی است برای کمک به خوزستان و لرستان دوست داشتنی ایران.

@royayemelli
لطفا به اشتراک بگذارید.
@solati_mehran
فراخوان یاری به سیل زدگان

به نام آنکه هستی نام از او یافت

چو غنچه گرچه فروبستگی ست کار جهان
تو همچو باد بهاری گِره گشا می باش
(حافظ لسان الغیب)
شاخه ها را از جدایی گر غم است
ریشه هاشان دست در دست هم است
(هوشنگ ابتهاج)
این چند روز از حرف زدن برای سیل زدگان پرهیز کردم و در دل گریستم چون فاجعه بزرگتر از آن بود که از اقدامات عملی غافل باشیم و پیوسته در اندیشه راهکارهای عملیِ نافع بودم. در پی هماهنگی با دوستان لرستان برآن شدم در راستای تقویت جامعه مدنی شماره حساب انجمن های محلی«گروه جهادی ندای محرومین روستایی» و«انجمن خیرین مسکن ساز لرستان» باهماهنگی «مجمع خیرین سلامت استان لرستان» را جهت دریافت کمک های مردمی اعلام کنم. دامنه ویرانی در لرستان بیش از سایر مناطق است چنانکه ازعهده دولت به تنهایی خارج است. در این حوادث معمولا جامعه جهانی بسیج می شوند اما این بار کشورهای دیگر همدردی عملی نداشتند.
هموطنان عزیز! متاسفانه در آغازین روزهای سال نو، مناطق زیادی از کشورمان درگیر #سیل‌های_ویرانگر شد. در این میان استان‌های #گلستان و #لرستان(به ویژه شهرهای #پلدختر، #معمولان و #نورآباددلفان) و صدها روستای محروم و کوخ‌نشین اطراف آنها شاهد بیشترین آسیب‌ها و رقت‌انگیزترین تراژدی‌های انسانی بودند.
هم اکنون #راه‌های_زمینی منتهی به شهرهای پلدختر و معمولان قطع شده است. ساکنان روستاهای محروم این شهرها در#محاصره کامل قرار گرفته‌اند. بیش از ۳۰۰ روستای محروم شهرستان نورآباد لرستان بشدت آسیب دیده‌اند و ده‌ها روستای آن تخلیه شده است و همچنان راه ارتباطی بیش از ۳۰۰ روستای این شهر قطع می‌باشد.
قطعاً زندگی هم میهنان عزیزمان در شهرهای #آق_قلا و#گمیشان در استان گلستان و در خوزستان و دیگر نقاط کشور آسیب جدی دیده وبه کمک‌رسانی فوری نیاز داشته و دارند.در این میان استان لرستان و به ویژه جنوب لرستان تقریباً فراموش شده است.متاسفانه فاجعه،گستره کشوری داشت با وجود اهتمام نیروهای مردمی، رئیس جمهور، مسئولین ارشد دولتی و نیروهای مسلح به سیل زدگان شمال کشور، خوزستان و شیراز اما لرستان به دلیل وسعت فاجعه نیازمند توجه ویژه از جانب همه مردم و‌هیئت حاکمه است وغربت کنونی این هموطنان در سیل گرفتار شده ما جانسوز است. اکنون وضعیت شهرپلدختر و روستاهای آن #قرمز و روستاهای محروم دهستان‌های میربگ‌جنوبی، اتیوندجنوبی وکاکاوندغربی از توابع نورآبادلرستان(دومین منطقه محروم کشور)فوق بحرانی است ودر صورتی که امدادرسانی‌های #فوری صورت نگیرد، احتمال وقوع هر فاجعه تلخِ انسانی وجود دارد. در بسیاری از روستاهای #پلدختر، معمولان و #نورآباد، مردم حتی #نان_خشک_برای_خوردن_ندارند. متأسفانه رسانه ملی نیز وظیفه خود را به درستی ایفا نمی کند.
ضروری‌ترین اقلام موردنیاز سیل‌زدگان لرستانی
۱ . پلاستیک یا روکش پلاستیکی
۲ . پتوی عادی و پتوی سربازی
۳ . صابون مایع و شامپو
۴ . نوار بهداشتی و پوشک بچه
۵ . چکمه پلاستیکی و کفش مقاوم
۶ . مواد غذایی خشک و کنسرو شده
۷ . فانوس
۸ . زیرانداز وحصیر پلاستیکی
۹ . شیرخشک و غذای کودک
۱۰ . تانکر آب پلاستیکی(دو هزار لیتری)
۱۱ . چراغ نفتی
۱۲ . قابلمه، تابه، بشقاب، کتری وقوری فلزی
۱۳ . لباس گرم (کلاه، کاپشن، ژاکت، شلوار)
۱۴ . لباس زیر (زنانه، مردانه، بچگانه)
۱۵ . چراغ پیشانی+ باتری
۱۶ . انواع نان خشک و بیسکویت
۱۷ . چای کیسه‌ای و قند
از هموطنان غیرتمند تقاضا می شود که با کمکهای #نقدی و #غیرنقدی خود به یاری مردم سیل‌زدهِ لرستان بشتابید.
موسسه جهادی ندای محرومین روستایی با داشتن ۸۰ نیروی داوطلب و امدادگر، آمادگی دارد که کمک‌های شما را به وسیله #بالگردها وهلیکوپترهای هلال احمر در لرستان بصورت هدفمند،منظم واصولی درمیان سیل‌زدگانِ محروم توزیع کند و گزارش تصویری مرحله به مرحله توزیع آن را منتشر می نماید.
تا لب جو خندد از آب معین/ لب لب جو سر برآرد یاسمین
کمکهای نقدی به شماره کارت: 6104337942936319 به نام گروه جهادی ندای محرومین روستایی
و 6280231481493111 بانک مسکن، به نام انجمن خیرین مسکن ساز
کمک‌های غیرنقدی : ارسال به انبار موقت موسسه در تهران: اتوبان بعثت از سمت ترمینال جنوب به سمت سه راه افسریه (غرب به شرق) جنب پل بعثت،انتهای کوچه شیشه گر،پلاک 20 -باربری رئیسی2 متعلق به آقای عبدالرضا عامری
یا نورآباد لرستان: کوی پاسداران،خیابان ۱۶ متری شهید فیضی،موسسه جهادی ندای محرومین روستایی
نکات مهم:1- لطفا روی تمام بسته ها بنویسید: متعلق به گروه جهادی ندای محرومین روستایی.2- ‏قبل از ارسال کمک‌های غیرنقدی با انبار دار موسسه جهت انجام هماهنگی‌های لازم (09120642242) تماس بگیرید.
فصل وصال یاران با نام دوستداران
وحدت شعارتان باد در دشت و کوهساران
با مهر وانتظار همیاری تان- عمادالدین باقی
کانال گفتارهای باقی https://t.me/emadbaghi
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴 در معمولان ۷۲ ساعت است که مردم غذا نخوردند...

امام جمعه معمولان: از ۶۰ روستا اصلا خبر نداریم که چه بر سرشان آمده، گفتند بیمارستان صحرایی دایر کردیم، ولی خبری نیست. خبری از نیروهای امدادی نیست، هلی‌کوپترها هم آمدند و رفتند ولی هیچ‌کدام در معمولان ننشستند

@solati_mehran
Forwarded from اتچ بات
‍ 🔹 جامعه شناسی " حرف مفت " در ایران!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱اگر سیاست را به عرصه ای برای اظهار نظر آحاد جامعه پیرامون مسائل گوناگون جامعه ترجمه کنیم بدون تردید ایران امروز سیاسی ترین کشور دنیاست. این واقعیت را می توان در هر کوی و برزن از تاکسی گرفته تا محافل خانوادگی هم دریافت. روندی که با پدیدآمدن شبکه های مجازی تشدید هم شده است. اکنون انواع صداها در این امکان پژواک می یابد و مخاطب خود را پیدا می کند. اما آنچه در این فضا بیش از پیش مشهود است افزایش " مفت گویی" هایی است که متاسفانه با اقبال جامعه نیز مواجه می شود و شنوندگان بسیار می یابد( کنایه طنزآمیزی به این مقوله در کلیپ پیوست آمده است). اما پرسش جدی این یادداشت این است که چرا جامعه از برخی حرف های مفت استقبال می کند؟!

🖌 چیرگی نظریه توطئه بر سپهر سیاسی: از زمانی که اهمیت استراتژیک ایران در خاورمیانه مشخص شد دخالت قدرت های جهانی( انگلیس، روسیه و امریکا) در فرآیند تصمیم سازی ها و مدیریت سیاسی ایران افزایش یافت. از آن پس اعتقاد به نظریه توطئه یعنی کشف دست بیگانگان اهمیتی شگرف یافت و هر کسی که از این امر( موافق یا مخالف) خبر می داد با اقبال افکار عمومی روبرو می شد!

🖌 حاکمیت نگاه غیر علمی به رویدادها: جدا از نتایج پژوهش مقصود فراستخواه که بیان می کند؛ %۶۸ ایرانیان به تفکر علمی پایبندی ندارند، تجربه زیسته ما هم نشان می دهد که به رغم افزایش امکانات آموزشی، مرجعیت علم هنوز هم از سوی بسیاری از شهروندان و مسئولین به رسمیت شناخته نشده است. در چنین شرایطی روشن است که مفت گویی های غیر علمی همچنان با اقبال مخاطبان مواجه می شود!

🖌 میل فزاینده جمعی به افشاگری: عدم شفافیت عرصه سیاست، احساس بی قدرتی شهروندان و شکاف فزاینده دولت- ملت از عوامل مهم تمایل به افشاگری محسوب می شود. البته فاش گویی از کارکردهای رکن چهارم دموکراسی در جهان امروز نیز محسوب می شود که هراس از آن توانسته عرصه سیاست را به اتاقی شیشه برای همگان تبدیل کند. بسیاری از مدعیات درست یا نادرست ولی جذاب هم در زمره این پرده دری های سیاسی محسوب می شوند!

🖌 خودبیانگری و تمایل به دیده شدن: مهمترین نیاز انسان معاصر میل به دیده شدن است. گسترش رسانه های جمعی و شبکه های اجتماعی نیز ابزار برآوردن و ارضای چنین نیازی هستند. درست در چنین فضایی است که سخنان خرق عادت، ادعاهای رادیکال و افشاگری های بی سند می توانند به سرعت موجبات شهرت یافتن گوینده را فراهم آورند. به ویژه سخنانی که بتواندعرصه پیچیده سیاست ایران را ساده سازی کرده و چند نفر را به عنوان متهمان اصلی معرفی نماید!

🔹 نکته پایانی: ایران امروز شاهد رواج مفت گویی و اقبال اندک به سخنان جدی است( کاهش تیراژ کتاب و مطبوعات و اقبال فزاینده به شبکه های اجتماعی گواهی بر این امر است).آسیبی جدی برای جامعه ای که هنوز مناقشات خود برای دستیابی به توسعه، آزادی، برابری و دیپلماسی خارجی را حل و فصل نکرده است. اگر چه پژواک یافتن همه صداها و بروز ظرفیت ها می تواند مقدمه توسعه یافتگی باشد ولی توقف کردن در مرحله پرگویی های بدون دلیل هم می تواند آسیبی برای فضای فرهنگی کنونی محسوب شود!

@solati_mehran
#توسعه
#جامعه_شناسی
#حرف_مفت
Forwarded from اتچ بات
‍ 🔹 مهران مدیری، وزیر کشور، و بازتولید وضعیت استثنایی!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱 جورجو آگامبن فیلسوف معاصر ایتالیایی در پیشگفتاری که بر ترجمه فارسی کتاب "وضعیت استثنایی" خود نوشته، آورده است؛ "از زمان انتشار کتاب در ۲۰۰۳ این ایده که وضعیت استثنایی در دموکراسی های غربی به پارادایم معمول حکومت بدل شده دیگر واقعیتی بدیهی است... نه تنها قوانینی که در پی حملات سپتامبر ۲۰۰۱ وضع شدند و دست کم دو برابر محدودکننده تر از قوانین ایتالیای فاشیست اند کاملا در چارچوب وضعیت استثنایی می گنجند، بلکه اعلام وضعیت اضطراری در ۲۰ نوامبر در فرانسه هم چنین است... بدین ترتیب گویا این وصعیت به گونه ای ماندگار در قلب اروپا خانه کرده است"( نشرنی،ص۱۳).
اگر بخواهیم آگامبنی به ایران کنونی بنگریم شاید بتوان ادعا کرد که ما حداقل چهل سال است در وضعیت استثنایی به سر می بریم. برخی حتی برقراری شرایط اضطراری و تاثیر پذیرفتن تصمیم های داخلی از اقتضائات نظم جهانی را تا زمان رضاشاه هم عقب برده اند. در همه این سال ها امنیت اولویت نخست مدیریت کشور بوده و آزادی، برابری و توسعه با این شاقول تنظیم شده اند. در این مدت طولانی از ایرانیان خواسته شد تا در وضعیت استثنایی ناشی از تهدیدات خارجی پیگیری مطالبات خود را به تعویق افکنند، دشمن شاد کن نباشند، وحدت خود را در مقابل بیگانگان حفظ کنند و به همبستگی ملی آسیبی نرسانند. در این میان وقوع سیل خسارت بار روزهای اخیر نیز بار دیگر نشان داد که پدیده های طبیعی هم می توانند به محرکی برای تداوم وضعیت استثنایی تبدیل شوند. جایی که اجرای طنزگونه مهران مدیری در برنامه دورهمی توانست این میل فزاینده را به روشنی آشکار نماید. برخی با تاکید بر وجود "انحصار" در صدا و سیما و حاکمیت یک جناح در آن به درستی بر این مطالبه پای فشردند که همه شهروندان باید از امکانی برابر با مدیری جهت انتقاد از همه نهادها به جز دولت نیز برخوردار باشند. برخی دیگر اما کوشیدند از موضع قدرت و با زبان تهدید منتقدان را سر جای خود بنشانند. وزیر کشور در پاسخ به این انتقادات گفت؛ " از کی توهین به مسئولینی که برخاسته از رای مردم هستند اسمش شده هنر" یا اینکه؛" عذرخواهی فایده ندارد و حتما باید با این مساله برخورد شود... بعدش هم عده ای نشستند برای مسخره کردن و تحقیر کردن هی کف می زنند. این بدتر از آن است". اگرچه رویکرد جناحی صدا وسیما در سال های اخیر با فدا کردن منافع ملی، آشکارا این رسانه را از ملی بودن به میلی شدن سوق داده است ولی باید در قبال بازتولید وضعیت استثنایی در کشور به هر بهانه ای حساس بود. دال اصلی سخنان وزیر کشور در کلیپ پیوست این است که شرایط اضطراری است و این امر اقتضاء می کند انتقادها مسکوت، و زبان ها در کام کشیده شوند. رویکردی که می تواند کلیت زندگی جمعی را به مخاطره افکنده و وضعیت استثنایی را تشدید نماید. از کارگزاران دولت روحانی که با شعار تبدیل شرایط استثنایی به عادی رای آوردند شایسته نیست که به بهانه سیل از زبان قدرت به جای لسان حجت بهره گرفته و در کوره محدود سازی آزادی های رسانه ای بدمند. همه باید از گسترش فضاهای انتقادی در رسانه ها و بازگشت شرایط استثنایی به عادی حمایت کنیم!

@solati_mehran

#وضعیت_استثنایی
#مهران_مدیری
🔹 آموزش و پرورش ایدئولوژیک یا توسعه گرا؟ ضرورت تغییر پارادایم!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱آموزش و پرورش ایران به مثابه خرده نظامی از نظام اجتماعی، مجموعه ای از دردها و مشکلات است. انباشتی از دردها که صرفا تاکنون معلمان و دانش آموزان از آنها نالیده اند ولی نتوانسته اند آنها را بهبود بخشند. البته در سال های اخیر این دردها به دغدغه های جدی در میان جامعه فرهنگیان تبدیل شده و همگان را به جستجوی راهکارهایی برای رفع شان فراخوانده اند. اما هنوز تا رسیدن به حلقه سوم این زنجیره یعنی تلقی مشکلات آموزش و پرورش به عنوان یک مساله اجتماعی فاصله داریم. مرحله ای که در آن برانگیخته شدن حساسیت عمومی به کمک رسانه ها عزم مسئولان را نیز به همراهی با خود فرامی خواند. اینجاست که به اصطلاح موضوع " پروبلماتیک" می شود و نتیجه آن می تواند تغییر و بهبود در عملکرد آموزش و پرورش کشور باشد! ایران امروز با انباشتی از مسائل و بحران ها روبرو است. بحران هایی که نتیجه بی اعتنایی حاکمیت به مسائل و حل و فصل آنها است. نتیجه اما انباشت مسائل بر یکدیگر و روبرو شدن کارشناسان با کلافی سردرگم از انبوه مشکلاتی است که هم اکنون قادر نیستیم حتی سر نخ آنها را بیابیم. در چنین شرایطی است که دیگر نمی توان از مسیرهای پیشین به خروج از غرقاب مسائل موجود امیدوار باشیم. حرکت به سوی" پارادایم شیفت" به معنای تحول عمیق در شیوه حکمرانی از مسیر انجام اصلاحات بنیادین شاید اکنون آخرین راه محتمل باشد. شاید سنگ بنای اولیه برای سامان جدید هم عبارت از اهتمام به پرورش نسلی پرسش گر، خلاق، جستجو گر و توسعه گرا باشد. تاریخ اقتصادهای نوظهور همچون کره جنوبی، سنگاپور، تایوان و مالزی نشان می دهد که توجه ویژه به آموزش و پرورش توسعه گرا رکن اساسی پیشرفت در این کشورها بوده است. این در حالی است که پارادایم غالب در ایران عبارت از آموزش و پرورش ایدئولوژیک می باشد که در آن تابعیت، تمرکز، آرمان گرایی، جنسیت زدگی و اخلاق گرایی از ارکان مهم آن به شمار می روند. نظامی که مطابق سند تحول بنیادین قرار است انسانی در تراز جمهوری اسلامی خلق و به او حیات طیبه ببخشد. اگر چه در سال های اخیر تلاش های پراکنده ای برای گذار به آموزش فنی- مهارتی صورت گرفته ولی از آنجا که ساختارهای این نظام آموزشی متکی بر گزینش های عقیدتی، تبلیغات ایدئولوژیک و غیریت سازی های غیر واقعی می باشد نتوانسته به آرمان توسعه گرایی جامه عمل بپوشاند. آموزش و پرورش توسعه گرا آرمان های؛ همزیستی مسالمت آمیز با جهان، پرورش نسلی مدارا جو، دموکرات، شایق نسبت به پیشرفت اقتصادی، میهن پرست، مجهز به مهارت های حرفه ای و دارای وجدان کاری بالا را مورد توجه قرار داده و می کوشد تا نظام آموزشی را به سکوی توسعه پایدار و متوازن کشور تبدیل نماید. بنابراین گزافه نیست اگر گفته شود که مسیر آینده بهتر برای ایران از تحقق یک تحول پارادایمیک در نحوه حکمرانی کشور به ویژه در حوزه آموزش و پرورش می گذرد. بدون این تحول کارها همچنان بر مدار پیشین دنبال خواهد شد. کمبود بودجه، فقدان تفکر راهبردی، مناقشه بر سر فلسفه آموزش و پرورش، سیاست زدگی، مشارکت گریزی و کنکورزدگی موجبات افزایش بیگانگی و نارضایتی فرهنگیان، والدین و دانش آموزان را فراهم آورده و ما را در این سیکل معیوب سرگردان رها می کنند!

@solati_mehran

#تغییر_پارادایم
#آموزش_و_پرورش
در روزگار افزایش نارضایتی ها شاید خواندن این یادداشت قدیمی برای دوستانی که تازه به این کانال پیوسته اند خالی از لطف نباشد 👇
🔹 چرا ایرانیان از همه چیز ناراضی اند ؟

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱اخیرا در مطالب خواندم که میزان عدم رضایت ذهنی ایرانیان از زندگی اجتماعی خود، ۲.۵ برابر عدم رضایت عینی آن ها است. فارغ از شیوه های دستیابی به این نتیجه و میزان اعتبار آن، چیزی که این گزاره را قابل باور و پذیرش می کند درستی آن در برخوردهای روزمره می باشد. ایرانیان عموما تمایل دارند خود را ناراضی نشان دهند و اصطلاحا ساز مخالفت با وضع جاری را کوک نمایند. این وضعیت را در هر کوی و برزن و هر محفل و مجلسی می توانید ببینید. از صف نان و درون تاکسی گرفته تا فضاهای آکادمیک و جلسات کارشناسی، می توان جلوه هایی از این ابراز نارضایتی را به چشم دید. حال آن که اوضاع عینی، آن چنان هم چشم انداز مایوس کننده ای را به نمایش نمی گذارد. آمارهای موجود در زمینه آموزش، برخورداری از امکاناتی مانند آب، برق، گاز و ...، بهداشت و امید به زندگی، اجمالا نوعی رشد آرام و مداوم را به نمایش می گذارد ولی به همان نسبت ما شاهد رشد ابراز نارضایتی البته با شیبی تندتر هستیم. به راستی راز شکاف میان این دو وضعیت چیست؟ برخی از عوامل موثر بر افزایش فزاینده این شکاف به شرح زیر است :

🖌 رضایت و عدم رضایت آموختنی هستند و توسط روابط و مناسبات اجتماعی آموزش داده می شوند. ضمنا مانند ویروسی هستند که سریعا به دیگران منتقل می شوند. در جامعه ای که عدم رضایت در آن به یک امر بدیهی تبدیل شده و مخالفت با همه چیز به یک پز روشنفکرانه ،چندان عجیب نیست اگر اغنیا و فقرا به یک میزان از اوضاع خود ابراز نارضایتی کنند!

🖌 ایران یک جامعه بدون گفتگو است ، شکل گیری گفتگو هم محصول روابط متقارن و برابر میان حکومت و شهروندان است. با گفتگو می توان نارضایتی ها را به اشتراک گذاشت و به یک تفاهم دو طرفه رسید. رضایت ذهنی لزوما از مسیر رضایت عینی نمی گذرد بلکه محصول گفت و گو بر سر عوامل و دلایل این رضایت و عدم آن است. گفت و گو درک متقابل می آورد و همدلی را افزایش می دهد ( دیالوگی ثمر بخش و شادی آفرین که حکومت باید در ایجاد آن پیش قدم شود!

🖌 رضایت ذهنی از مسیر مشارکت و احساس قدرتمندی می گذرد . ایرانیان پس از بهار قدرت مندی و سوژگی سیاسی در انقلاب ۵۷، درگیر نظمی بوروکراتیک شدند و از مشارکت جدی اجتماعی -سیاسی بازماندند. مشارکت سیاسی هم محدود به شرکت در انتخابات شد. احساس "بی قدرتی " نسبت به انجام تغییرات معنادار هم لاجرم احساس نارضایتی به دنبال می آورد. افزایش فرصت های مشارکت اجتماعی -مدنی برای شهروندان و گسترش امکانات ابراز وجود می تواند موجب رشد خیره کننده ی احساس رضایت مندی شود!

🖌 بخشی از احساس نارضایتی هم حاصل مقایسه خود با دیگران است. با فراوانی رسانه ها ایرانیان هم اینک از یک سو خود را با طبقه ای نوکیسه و نوظهور در داخل مقایسه می کنند که با بهره گیری از رانت های سیاسی -اقتصادی توانسته به مصرف خودنمایانه دست یابد، و از سوی دیگر با مقایسه خود باوضعیت کشورهای پیشرفته دنیا دچار تاسف مضاعف می شوند بدون اینکه به لوازم توسعه یافتگی آنها توجه کنند!

🖌 ایران سرزمین هزینه های بسیار و دستاوردهای اندک است. قرار گرفتن در معرض تهاجم های ویران گر اقوام مختلف در طول تاریخ ، در کنار ورود آرمانی ایرانیان در سه نهضت و انقلاب یکصد ساله اخیر که نتوانست به آمال و آرزوهای ساکنان این تمدن دیرپا به صورت کامل جامه عمل بپوشاند، نوعی احساس نارضایتی مزمن در میان مردم این سرزمین ایجاد کرده و به عادت واره روزمره ایرانیان تبدیل شده است!

@solati_mehran

#ایرانیان
#نارضایتی
🔹 چرا " گفت و گو " نمی کنیم ؟

@solati_mehran


✍ مهران صولتی

🌱 جامعه ایران ، یک جامعه بدون گفت و گو است. سیطره "مونولوگ " بر " دیالوگ "، اشتیاق به" پرگویی" و " کم شنوی "، میل مفرط به تحکم و سلطه ورزی، نبود سازوکارهای روشن و شناخته شده برای گسترش گفت و گو های معنادار و جمعی، حاکمیت اسطوره قاطعیت، و طرد فرآیند های دستیابی به سازش های ماندگار در فرهنگ سیاسی، از نشانه های مهجور ماندن " گفت و گو " در ایران است. اما از طرف دیگر شکل گیری " گفت و گو " یک ضرورت انکار ناپذیر برای ایران امروز به شمار می رود. حجم برخی از بحران ها به درجه ای رسیده است که جز با شکل گیری یک گفتگوی واقعی قابل حل و فصل نیست؛ رشد فزاینده آسیب های اجتماعی، سقوط سرمایه اجتماعی، افول اعتماد عمومی، بحران آب و محیط زیست، کاهش مشارکت اقتصادی، در کنار رشد فزاینده نیروی کار جوان ناامید از اشتغال، افزایش چشمگیر پرونده های قضایی و بحران حکمرانی خوب و پاسخگو، کار را به جایی رسانده که خطر یک اضمحلال اجتماعی هر روز بیشتر می شود. با این وجود چنان رفتار می کنیم که گویی اوضاع کاملا آرام است و هیچ خطری از درون، کشور را تهدید نمی کند. و پرسش اصلی اینکه؛ حال چرا برای حل مشکلات موجود " گفت و گو " نمی کنیم ؟

🖌 "گفت و گو "پیش از هرچیز یک محصول فرهنگی است، مبتنی بر سنتی که در آن مدارا، صبوری، حق طلبی، خردورزی و اعتماد و احترام به یکدیگر، به اندازه کافی نهادینه و ماندگار شده باشد. همچنین" گفت و گو " محصول یک فرهنگ سیاسی است که در آن توطئه اندیشی، سازش ناپذیری، یکسان اندیشی، خودمحوری و هویت اندیشی در آن سهم غالب را نداشته باشد. به نظر می رسد سنت فرهنگی و فرهنگ سیاسی غالب در ایران هنوز هم به اندازه کافی، دارای عناصر برانگیزاننده و تقویت کننده " گفت و گو " نمی باشد!

🖌 فارغ از نفس و اصل " گفت و گو " که می تواند لذت بخش و ارزشمند تلقی شود، این امر باید موجب انباشت تجربیات انسانی، پیوسته و گامی به جلو تلقی شود. انباشتی که می تواند به ارائه راهبردهایی جهت توسعه پایدار کشور بینجامد. متاسفانه بسیاری از نمونه های بارز این پدیده در کشور بی حاصل، و بیشتر شکل مناظره ، یا جنگ حنجره با حنجره یافته اند که تنها مقصود آن سرکوب یا ساکت کردن رقیب می باشد. چنین " گفت و گو" هایی هرگز نتوانستند به الگوهایی موفق در غرب همچون موارد گفت و گوی تاریخی پوپر، هابرماس، گادامر و لومان نزدیک شوند!

🖌 دستیابی به یک "گفت و گو" ی سازنده مستلزم پذیرش تساوی و برابری در مواضع مشارکت کنندگان در امر "گفت و گو " است. دستیابی به این برابری هم پیش از هر چیز نیازمند وجود آزادی مکفی جهت انتقاد و به پرسش گرفتن تبعیض ها و نابرابری ها می باشد. در جامعه ای که وجود یک دولت نفتی و حداکثری ، موجد شکل گیری رانت های عمده در آن شده است، کمتر می توان به شکل گیری روابط برابرانه امید داشت. از همین رو " گفت و گو " به نوعی اخلاق بخشنامه ای از جنس گشت ارشاد تقلیل یافته است!

🖌 " گفت و گو " ابزاری برای رسیدن به تفاهم و دستیابی به حقیقت است. راهی برای به اشتراک گذاردن تجربیات بشری، و البته همراهی و همدلی با یکدیگر در جاده نیل به کامیابی و سعادت! در فرهنگ ما هنوز هم رگه هایی پررنگ از باطل یا مهجور دانستن دیگران، نشانه هایی از میل مفرط به ارشاد یا هدایت دیگران، و انگیزه هایی برای اتهام زدن و حذف دیگران به چشم می خورد. در فرهنگ سیاسی ما هنوز هم سازش کم و بیش معنای خیانت دارد! و احترام به حقوق دیگران، دستاوردی متعلق به فرهنگ خبیث غرب شمرده می شود! پر واضح است که با چنین زمینه ای نیل به فرهنگ " گفت و گو " امری بطئی و دراز مدت می باشد!

🔹 نکته پایانی: با وجود همه علائم مذکور، باید به سمت بسط " گفت و گو " پیش رفت. گفت و گو امروز نه یک انتخاب بلکه یک ضرورت است. شاید از مسیر تربیت نسلی که از کودکی؛ در خانه و مدرسه، اهمیت زایدالوصف آن را آموخته باشد...

@solati_mehran

#گفت_و_گو
🔹 چرا مرغ همسایه را غاز می بینیم؟!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱 از زمانی که ایرانیان از تعطیلات تاریخ به روایت شایگان خارج شدند و خود را در آینه غرب دیدند دچار نوعی شوک زدگی شدند. همین شد که برخی سفرنامه ها، "حیرت نامه" خوانده شدند و بیان گر علل عقب ماندگی ایرانیان از دنیای پرشتاب غرب! درست از همان زمان بود که غربیان به نماد فضایل و ایرانیان به جلوه رذایل تبدیل شدند. لطیفه هایی خلق شدند تا بتوانند با زبان طنز بیشتر بر روح جمعی ما زخم زده و بیش از پیش تحقیرمان کنند. حتی میرزا ابوالحسن خان ایلچی پس از ذکر آمار وجود سی هزار روسپی در شهر لندن، زنان انگلیسی را عفیف تر از زنان تهرانی در دوره قاجار می داند. در طول این دوسده به موازات شکل گیری ملیت خواهی های مقطعی و گاه و بی گاه، آنچه اما ثابت مانده است عبارت از تداوم این روند خودتخریبی بوده است. حال وقت این است که بپرسیم چرا عموما مرغ همسایه را غاز می بینیم؟!

🖌 سنت خودتخریبی ملی: تجدد که آمد عقب ماندگی ما را آشکار ساخت. از آن پس و به تدریج سنتی شکل گرفت که خرده گیری از رفتار جمعی ما را مورد انتقاد قرار می داد و بیش از ارائه راهکار، بر روح جمعی ما زخم می زد. ملیت هم نه به عنوان عنصری برای انسجام بخشی به ما برای حرکت در مسیر پیشرفت، بلکه به عنوان ابزاری جهت هویت بخشی به ما در قبال حمایت از حاکمان در برابر رقیبان و دشمنان تبلور یافت. نظام آموزشی ما نیز نتوانست میان دو عنصر امت و ملت در چهاردهه گذشته تلفیق ایجاد کند و دانش آموزان را برای زیستن در فرهنگ جهانی آماده کند. اکنون هم که کوره خودتخریبی ملی در شبکه های اجتماعی داغ تر از همیشه است و هر کدام از ما برای یادآوری ناتوانی های ملی یا نارسایی های فرهنگی مان بر دیگری سبقت می جوییم!

🖌 اسارت در دوران تجدد ابتدایی: اگر روشنگری به مثابه آغاز مدرنیته اولیه را با ویژگی هایی همچون تاکید بر خردورزی، خرافه زدایی، دین ستیزی، نفی عواطف و سنت گریزی تعریف کنیم، اکنون دیگر از آن زمان بسیار فاصله گرفته ایم. در دوران مدرنیته متاخر اما عقل دیگر آن سیطره پرمهابت پیشین را ندارد. پست مدرنیته پنبه عقل را زده و جهان با آرمان های مطلق گذشته وداع کرده است. اکنون دوران هم نشینی سنت و مدرنیته، عقل و خرافه، خرد و عاطفه، ملیت و مذهب است. شاید بتوان بخشی از مساله غاز دیدن مرغ همسایه را به گرفتار ماندن ذهنیت ما در تجربه تجدد اولیه مرتبط دانست. اینکه ما هنوز هم معتقدیم غربی ها کاملا بر اساس معیارهای عقلانی عمل می کنند، منطقی می اندیشند، عواطف خود را به طور کامل مهار می کنند و به هیچ خرافه ای در زندگی فردی یا جمعی خود باور ندارند!

🖌 نارسایی ساختارهای سیاسی: با گذشت دوسده از نخستین مواجهه جدی ایرانیان با تجدد، نظام سیاسی همچنان از فقدان روزآمدی و کارآمدی رنج می برد. نهضت های مشروطه، ملی شدن صنعت نفت و انقلاب اسلامی هم اگر چه برای گشودن گره های توسعه آمدند ولی خود مشکلی بر مشکلات پیشین افزوده و این گره را کورتر ساختند. نارسایی هایی که بیشتر ناشی از عزم سیاست برای شکل دادن به جامعه بوده است. همین شده است که جامعه، حکومت را نه ابزاری برای شکفتن ظرفیت ها، بلکه مانعی برای رشد یافتگی خود تلقی و در مقابل آن قد علم کرده است. داستان تجدد ایرانی را از این جنبه می توان روایت قدرت و مقاومت دانست. دستاورد این دست و پنجه نرم کردن هم عبارت از قربانی شدن ملیت در پای حکومت بوده است. مردم خودتخریبی ملی را پیشه خود ساخته اند چون حکومت را مدافع صادقی برای دفاع از ملیت نیافته اند. ناکارآمدی مزمن نظام سیاسی نیز باعث بی اعتمادی ملت به توانمندی های خود شده است!

🔹 نکته پایانی: پویایی غرب طی سال های اخیر نظامی بحرانی و پرتلاطم از آن خلق کرده که تزلزل خانواده، بی اعتمادی سیاسی، ناامیدی نسبت به آینده و مهاجر ستیزی از ویژگی های آن است. حال آنکه شهروند ایرانی در این مدت عمدتا نگاهی ایده آل و پاکیزه از غرب ارائه داده و چشم بر ایرادات آن بسته است. در نقطه مقابل هم کسانی هستند که غرب را انتهای نفسانیت، ثروت اندوزی و غارتگری تلقی کرده اند. فراهم آوردن بستر مناسب برای خلق هویت ملی توسط شهروند ایرانی می تواند به ایجاد تعادل در این زمینه کمک کند!

@solati_mehran

#مرغ
#غاز
#ایران
#غرب
🔹 زمانی برای بی اعتمادی بیشتر! 🔹

نگاهی از درون به یک انتخابات

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱 انتخابات شورای عالی آموزش و پرورش و نقش نوین فرهنگیان در برگزیدن نمایندگان خود در آن بالاخره به پایان رسید و درس ها و عبرت های بسیاری از خود به جا گذاشت. این انتخابات در بین دو مرحله خود به آوردگاه رقابت های سیاسی تبدیل شد و در واکنش به آن، به نمایش نوعی فیگور سیاست گریزی در میان جمع قابل کثیری از منتخبین انجامید. این انتخابات موجبات مشارکت قابل توجه منتخبین را به ویژه در فضای مجازی فراهم آورد و حداقل دو ماه پرخاطره را رقم زد. به نظرم مجموعه منتخبین آزمون بدی را در انتخابات مرحله پایانی تجربه کرده و باعث افول بیشتر اندک اعتماد باقیمانده فرهنگیان کشور شدند. از همان ابتدا و با به میان آمدن وعده های سیاسی از جمله اعطای مسئولیت هایی مانند مشاور مدیر کل به عنوان مشوقی برای خلوت کردن عرصه انتخابات از رقبای یک تشکل سیاسی خاص و پرقدرت، فضایی منفعت طلبانه شکل گرفت که به سرمایه اجتماعی این قشر لطمه زد. از سوی دیگر این انتخابات موجب بدبینی فزاینده فرهنگیان نسبت مشارکت های سیاسی - اجتماعی این قشر در آینده خواهد شد. فرهنگیان در این انتخابات آموختند که اگر چه همواره منتقد وضع موجود و مشارکت های سیاسی بوده اند ولی هرگاه که قرار باشد از میان خود نمایندگانی را برگزینند تجربه ماندگاری را خلق نکرده اند. به عنوان یکی از منتخبین که بیش از دو ماه در جریان رقابت های انتخاباتی ۱۶۳ نفر بودم تصور می کنم که تحلیل آنچه در نشست پایانی این انتخابات گذشت می تواند به شناخت بیشتر ما از واقعیت های جامعه فرهنگیان کمک کرده و زمینه نقادی و اصلاح نارسایی های موجود را بیش از پیش فراهم آورد. از همین رو می کوشم تا در چند نکته نشان دهم که چرا فرهنگیان در این رویداد به افزایش بی اعتمادی بیشتر در میان خود دامن زدند؟!

🖌 فرهنگیان در این انتخابات نشان دادند که همچنان خود را دانای کل می پندارند و تصور اغراق آمیزی درباره توانایی های خود دارند. کمتر موردی را شاهد بودم که یکی از منتخبین با اذعان به شایستگی همکار دیگر حاضر به کناره گیری به نفع او باشد. افرادی هم که نامزد نشدند امیدی به انتخاب شدن خود در میانه لابی های پنهان و آشکار نداشتند!

🖌 این انتخابات نشان داد که فرهنگیان همچنان درکی رویایی و رمانتیک نسبت به عرصه سیاست دارند‌. اخلاق فردی و سیاسی را با یکدیگر خلط می کنند. اینکه تشکل ها لزوما غیر اخلاقی عمل می کنند و فقط به دنبال منافع جناحی خود هستند. در این نشست مستقل بودن و غیر سیاسی زیستن به یک پرستیژ جذاب تبدیل شد. اما نتیجه انتخابات نشان داد که به رغم ادعای مخالفت با کار سیاسی حدود نیمی از منتخبین به یک ائتلاف سیاسی رای دادند!

🖌 فرهنگیان در این انتخابات تعارضات شخصیتی زیادی را تجربه کردند. حضور پررنگ لابی های پنهانی، پیوندهای منطقه ای، پیمان شکنی های جمعی و بی اعتمادی نسبت به یکدیگر در حالی در این انتخابات تجربه شد که فرهنگیان همواره در سخن از شایسته سالاری و شفافیت در جمع همکاران و دانش آموزان دفاع کرده بودند. آشکار شدن شکاف میان حرف و عمل از نتایج خسارت بار این انتخابات بود!

🖌 فرهنگیان در این انتخابات بی تابی قابل توجهی برای دستیابی به منابع قدرت از خود بروز دادند. اشتیاقی که البته همواره خود را در لفافه ای از اشتیاق به خدمتگزاری یا تحول در آموزش و پرورش پنهان می کرد. شاید بی اعتنایی نظام سیاسی در بهره گیری از توانمندی این قشر در مسئولیت های ارزشمند از عوامل موثر بر پیدایش این میل شدید بوده است!

🖌 فرهنگیان اگر چه همواره در انتخاب چهره های سیاسی مانند نمایندگان مجلس موفق بوده اند ولی خود کمتر در طراحی یک سازوکار انتخاباتی دخالت داشته اند. بی تجربگی فرهنگیان در این ایام بیش از همیشه بروز و ظهور یافت. مضافا اینکه این تجربه می تواند به شکل گیری یک خاطره جمعی ناخوشایند از شرکت در انتخابات مشابه در آینده بینجامد!

🖌 فرهنگیان در حالی نشست دوروزه ای برای انتخاب نمایندگان خود در شورای عالی برگزار کردند که از امکان فراهم آوردن مجموعه ای از گفت و‌گوهای کارشناسی درباره آینده این نهاد باز ماندند. در حقیقت این فرصت گرانسنگ بیشترصرف برگزاری لابی های رنگارنگ با هدف جلب آرا شد و گوش ها پیشاپیش برای شنیدن برنامه ها و تاثیر آنها بر کیفیت آرا بسته بود!


🔹 نکته پایانی: روشن است که فرهنگیان هم بخشی از جامعه کنونی با همه محاسن و معایب آن هستند. این انتخابات به خوبی نشان داد که ما تافته جدابافته ای از جامعه نیستیم که از آفات سیاسی- فرهنگی آن مصون مانده باشیم. حتی شاید بتوان گفت احساس کاذب تنزه طلبی، در دنیای واقعیت می تواند به نتایج متفاوتی از جمله اشتیاق فزاینده نسبت به کسب قدرت بینجامد!

@solati_mehran
#آموزش_و_پرورش
📣 مجمع اسلامی دانشجویان برگزار می‌کند؛

✅ بررسی نظریه جامعه کوتاه مدت
📌 با تکیه بر کتاب #ایران_جامعه_کوتاه_مدت، اثر "دکتر محمد علی همایون کاتوزیان"

🗣 با حضور دکتر مهران صولتی، استاد جامعه شناسی

زمان: چهارشنبه، ۱۱ام اردیبهشت ۱۳۹۸
مکان: طبقه ۲+ مجتمع علوم انسانی، سالن اجتماعات دانشکده ادبیات

🔸حضور برای تمامی اساتید و دانشجویان آزاد است.

✅ @majmaeeslami_hakim ✅
جامعه کوتاه مدت.m4a
26.7 MB
🔹 سخنرانی مهران صولتی در جلسه نقد و بررسی کتاب؛ " ایران؛ جامعه کوتاه مدت" از دکتر همایون کاتوزیان- دانشگاه حکیم سبزواری - ۱۱ اردیبهشت ۹۸

زمان سخنرانی: ۲۸ دقیقه

@solati_mehran

#کاتوزیان
#جامعه_کوتاه_مدت
🔹 تغییر کتاب های درسی؛ مساله این نیست!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱 سخنان اخیر برخی از مقامات سیاسی- مذهبی نشان می دهد که آموزش و پرورش ایدئولوژیک همچنان آرمان اصلی نظام سیاسی در ایران محسوب می شود. ظریف تر آنکه مهمترین ابزار برای تحقق این هدف نیز تغییر در کتاب های درسی تلقی می شود. در حقیقت پس از سخت گیری های غیر متعارف در پذیرش دانشجویان دانشگاه فرهنگیان هم اکنون فعالیت ها معطوف به تحول در کتاب های درسی متناسب با اهداف جمهوری اسلامی شده است. شاید بتوان نخستین تلاش ها در این زمینه را مربوط به آغاز ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد در سال ۸۴ دانست که به تغییرات گسترده در کتاب های جامعه شناسی دوره متوسطه انجامید. پس از تصویب رسمی سند تحول بنیادین هم سعی شد که روند تغییر کتاب های درسی با همان گرایش ایدئولوژیک پیشین تداوم یابد. در این میان انتصاب حجت الاسلام ذوعلم به عنوان مسئول بالاترین نهاد ناظر بر تالیف کتب درسی آموزش و پرورش نشان از آن دارد که نظام سیاسی تصوری فراتر از واقعیت های موجود نسبت به تاثیر تربیتی کتاب های درسی دارد. روشن است که کتاب های صامت تنها با نوای معلمان در کلاس گویا و ناطق می شوند. بنابراین اگر مطالب کتاب های درسی بسیار شعارزده و غیرواقعی باشند معلمان به سمت نافرمانی مدنی در تدریس محتویات کتاب پیش رفته و خوانش خود را به دانش آموزان ارائه خواهند کرد. امری که می تواند از محتوای کتاب ها اعتبار زدایی کند. از سوی دیگر تعلیم و تربیت یک فرآیند پویا است که بخش مهمی از آن متعلق به دانش آموزان می باشد. بنابراین متعلم نه تنها تاثیر جدی بر فرآیند آموزش دارد بلکه می تواند کاملا آن را از مسیر اولیه خارج کند. پرواضح است که دانش آموزان امروز به دلیل امکانات ارتباطی فراوان با جهان واقعی نمی توانند به آسانی مطالب شعاری کتاب های درسی را بپذیرند و حتی به سرعت در مقابل آنها واکنش نشان می دهند. شدت مقاومت حتی ممکن است به جایی برسد که معلم و دانش آموز قدرت همزبانی خود را به کلی از دست داده و نسبت به یکدیگر احساس بیگانگی کنند. لذا تالیف کتاب های درسی با نگاه دانش آموز محور می تواند تنها چاره کار برای پرهیز از شکست آموزش و پرورش موجود باشد. اما از این دونکته که بگذریم و حتی بپذیریم که کتاب های درسی با استاندارد بالای علمی و فقدان سوگیری عقیدتی تالیف شده اند واقعیت این است که باز هم سهم زیادی در آموزش و پرورش ایفا نمی کنند. در نظام تعلیم و تربیت مدرن بیشتر آموزش ها به صورت مشارکتی ارائه می شوند و عمدتا مهارت محور هستند، لذا چندان به آموزش های نظری متکی نیستند. از سوی دیگر کتاب های درسی در بهترین حالت در زمره برنامه درسی آشکار هستند که به شدت متاثر از برنامه درسی پنهان به معنای روابط ساختاری و مناسبات واقعی موجود در مدرسه و کلاس درس می باشند. از همین رو است که برخی منتقدان نامدار تعلیم و تربیت جهان مدرسه را کانون تثبیت و تقویت مناسبات نابرابر سرمایه داری تحت حاکمیت برنامه درسی پنهان می دانند. خلاصه کنم در نظام آموزش و پرورش ایران به دلیل وجود تعارضات ساختاری و نهادی بسیار میان جامعه، خانواده و مدرسه نمی توان از کتاب های درسی انتظار زیادی داشت. بنابراین به جرئت می توان تلاش های موجود جهت پررنگ کردن وجه ایدئولوژیک و شعاری کتاب های درسی را امری عبث، پرهزینه و محکوم به شکست دانست!

@solati_mehran

#ذوعلم
#کتاب_درسی
🔹 ساسی مانکن و واقعیت های آموزش و پرورش در ایران!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🌱 فقط کافی است معلم باشید تا بتوانید فاصله شگرف میان آرمان ها و واقعیت ها را در نظام آموزشی ایران با تمام وجود درک کنید. آموزش و پرورشی که اکنون به یک بنگاه ورشکسته و ناراضی تراش تبدیل شده است. در روزهای اخیر رویداد دیگری پرده های توهم را اندکی از مقابل چشمان مخمور مسئولان کنار زد و واقعیت های این نهاد در ایران را عیان ساخت. منظور همخوانی ترانه ای از یک خواننده زیر زمینی به وسیله جمعی از دانش آموزان مدارس ابتدایی و بازتاب گسترده آن در شبکه های اجتماعی بود که ناگهان موجب برانگیختن خشم در نایب رییس مجلس و وزیر آموزش و پرورش شد. پای پلیس فتا هم به میان آمد تا مدارس متخلف شناسایی و مدیران آنها برکنار شوند. آخرین پیشنهاد هم عبارت از دایر کردن هیات های مذهبی در مدارس است تا کودکان تغذیه مناسب روحی داشته باشند. به نظر می رسد شگفتی و دستپاچگی مسئولان از رویداد مذکور به دلیل قطعی و الزامی دانستن چند پیش فرض درباره کارکرد آموزش و پرورش در چهاردهه گذشته بوده است: داشتن انتظارات حداکثری درباره تربیت اسلامی( آموزش و پرورش مجرای حیات طیبه است)، لوح سفید پنداشتن دانش آموزان در امر تربیت، کتاب های درسی ایدئولوژیک، حاکمیت نگاه یک سویه مبتنی بر وعظ و نصیحت، بی اعتنایی نسبت به تاثیرات جامعه بر آموزش و پرورش و در نهایت غلبه افراطی تعهد بر تخصص در گزینش گری معلمان! همه این مفروضات نادرست را اگر در کنار نگرش بدبینانه نسبت به غرب وعلوم انسانی آن، داعیه تمدن سازی بدون فراهم آوردن الزامات اولیه و بالاخره فرمالیسم و شعارزدگی حاکم بر برنامه های آموزش و پرورش موجود قرار دهید نتیجه چیزی به جز این پریشانی موجود نخواهد بود. در همه این سال ها برنامه های پرورشی در اشکالی بسیار کلیشه ای و بدون در نظر گرفتن نقشی برای دانش آموزان در طراحی و اجرای آنها پیاده شده است. شادی های جمعی با چاشنی موسیقی به عنوان عبور از خطوط قرمز تلقی شده و مهارت های زندگی تحت سیطره محفوظات قرار گرفتند. نتیجه اما ظهور نسلی افسرده، بی آینده و ناامید است که حتی هنر گفت و گو و مدارای با یکدیگر را نیاموخته اند. نسلی که مدارس را به محل نزاع خود بدل کرده و مدیریت و کنترل کلاس ها را برای معلمان به امری طاقت فرسا مبدل ساخته اند. دانش آموزانی که گاه و بی گاه شوخی های مبتذل برنامه های طنز صداوسیما را ابزاری برای شادی خود می سازند. به نظر می رسد همخوانی ترانه ساسی مانکن در برخی مدارس می تواند فرصتی استثنایی برای شناخت نارسایی های جدی نظام آموزش و پرورش کشور تلقی شود. دستگاهی که نه تنها دانش آموزان را به سمت آرمان های بلندپروازانه برخی مسئولان رهنمون نساخته بلکه نتوانسته نسلی قانون گرا، میهن پرست و آینده دار هم تربیت کند. فرصتی برای بازاندیشی در یک کارنامه چهل ساله!

@solati_mehran

#ساسی_مانکن
#آموزش_و_پرورش
http://qjss.atu.ac.ir/article_8982.html

🔹 مقاله علمی - پژوهشی؛ ایران پیرامونی و تحول روابط دولت- ملت در عصر پهلوی اول!

✍ سعید ذکایی/ مهران صولتی


📁 فصلنامه علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی

چکیده:

یکی از موضوعات اساسی در جامعه شناسی سیاسی هر جامعه‌ای، ماهیت دولت در آن جامعه است. دولت‌ها ماهیت اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی گوناگون دارند. در این نوشتار تأثیر موقعیت پیرامونیِ ایران در نظام جهانی بر تحول روابط دولت – ملت در عصر پهلوی اول بررسی می‌شود. هدف از این بررسی آن است که از اقدامات ایجابی دولت پهلوی در قبال این موقعیت پیرامونی سراغ گیرد و از ماهیت و ویژگی‌های آنها سخن بگوید. اولین فرض نگارندگان در این نوشتار آن است که نوسازی اقتصادی دولت پهلوی در راستای ایجاد هماهنگی اقتصاد کشور با نیازهای نظام سرمایه‌داری جهانی صورت پذیرفت. دومین فرض نیز تأکید را بر گسترش نظامی‌گری و نظارت بر همۀ عرصه‌های جامعه از سوی دولت رضاشاه می‌گذارد. در مجموع این نوشتار تحول روابط دولت – ملت در دوره پهلوی اول را واکنشی به موقعیت پیرامونیِ ایران در نظام جهانی می‌داند. این پژوهش با رویکرد جامعه شناسی تاریخی و به روش اسنادی انجام گرفته است. نتایج نشان داد که هر دو اقدام دولت پهلوی اول یعنی نوسازی اقتصادی و گسترش نظارت بر همه عرصه‌های حیات جمعی جامعه با وضعیت پیرامونیِ ایران در نظام جهانی مرتبط بوده است.
مهران صولتی pinned «http://qjss.atu.ac.ir/article_8982.html 🔹 مقاله علمی - پژوهشی؛ ایران پیرامونی و تحول روابط دولت- ملت در عصر پهلوی اول! ✍ سعید ذکایی/ مهران صولتی 📁 فصلنامه علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی چکیده: یکی از موضوعات اساسی در جامعه شناسی سیاسی هر جامعه‌ای،…»