مهران صولتی
6.16K subscribers
172 photos
56 videos
21 files
536 links
دانش آموخته دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی

@mehran_solati : ارتباط با نویسنده

https://instagram.com/solati_mehran
Download Telegram
🔹 انقلاب ۵۷ چقدر ضدامریکایی بود؟! 🔹

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

☘ بعد از گشایش سپهر سیاسی در دوران پس از دوم خرداد ۷۶ بود که بحث ضرورت مذاکره با امریکا به موضوع مهمی در عرصه عمومی ایران تبدیل شد. پیشاهنگ این حرکت هم بدون شک صادق زیبا کلام بود که کوشید تا از یک تابوی تقریبا سی ساله درباره ممنوعیت مذاکره و رابطه با امریکا بگذرد. در همان ایام بود که این بحث مطرح شد که آیا انقلاب ۵۷ ماهیتی غرب ستیز و به ویژه ضدامریکایی داشته است یا اینکه این ضدیت بعد از تسخیر سفارت امریکا در ۱۳ آبان ۱۳۵۸ به انقلاب ضمیمه شده است. در سال های اخیر و به ویژه با پررنگ شدن فشارهای امریکا بر کشورمان از طریق تحریم پرسش از ماهیت انقلاب ۵۷ و نسبت آن با امریکا از رونق بیشتری برخوردار شده است. اکنون اما پرسش اصلی این است که انقلاب اسلامی در ماهیت اولیه خود چقدر ضدامریکایی بوده است؟ به نظر می رسد برخورد تجربی با این پرسش رجوع به شعارهای پیش و پس از انقلاب است که بیانگر بخش مهمی از واقعیت های اجتماعی - سیاسی در آن دوره اند. محمدحسین پناهی با جمع آوری و تحلیل شعارهای انقلاب در بازه زمانی مهر ۵۶ تا شهریور ۶۰ کوشیده است تا تحلیلی جامعه شناختی از تحولات پیش و پس از انقلاب بدست دهد. اینجا 👇👇

http://qjss.atu.ac.ir/article_5188.html

برخی نتایج این پژوهش می تواند پاسخگوی پرسش اصلی این یادداشت باشد.

🖌 مطابق یکی از تقسیم بندی های شعارها، بیشترین اعتراضات با فراوانی ۸۶۳ مربوط به انتقاد از وضعیت سیاسی رژیم شاه بوده است.

🖌 نتیجه دیگر نشان می دهد که اهداف فرهنگی انقلاب با فراوانی ۳۵۹ شعار بیش از اهداف سیاسی و اقتصادی برای مردم مهم بوده اند.

🖌 مطابق تقسیم بندی دیگر خواسته آزادی ها و حقوق سیاسی با فراوانی ۶۹ شعار مهمترین مطالبه ایرانیان بوده است.

🖌 نتیجه دیگر نشان می دهد که در میان اهداف فرهنگی انقلاب؛ شهادت طلبی با فراوانی ۱۴۸ شعار مهمترین آرمان انقلابیون بوده است.

🖌 مطابق جدول دیگر انتقاد از شاه با فراوانی ۸۶۳ شعار بیشترین و اعتراض به وابستگی شاه به قدرت های بیگانه( احتمالا شعار مرگ بر امریکا) با ۳۷ شعار دارای کمترین فراوانی بوده است.

🔹 نکته پایانی: همچنان که برخی پژوهشگران پیش از این هم گفته اند ماهیت ضدامریکایی انقلاب ایران ادعایی غیرتجربی و اثبات نشده است. بند آخر بررسی مقاله پناهی هم نشان می دهد که کمترین شعارها ناظر به هدف قرار دادن امریکا در اجتماعات مردمی می باشد. حال باید به این پرسش پاسخ داد که چه کسانی و با چه انگیزه هایی موفق شدند که ضدیت امریکا را به هدف اصلی مبارزات پساانقلابی تبدیل کنند؟!

@solati_mehran

#انقلاب
#پناهی
🔹 چرا حکومت در ایران از حل مسائل ناتوان است؟!

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

☘ توییتی را می خواندم نزدیک به مضمون؛ چین با پیروزی در نبرد با کرونا ثابت کرد که سنگ بنای دولت ها و ملت ها در دنیای کنونی یک چیز است، " توانایی حل مساله". این در حالی است که ایران پس از انقلاب کشوری بوده است با انبوهی از مسائل حل نشده! تجربه ای از وجود استخوان لای زخمی که بعد از گذشت چهل سال همچنان التیام نیافته است. مسائل حل نشده ای از جنس مسیر توسعه، رابطه با غرب، رفتار با مردم، روابط میان اجزای حکومت، نقش دولت پنهان، موازی سازی نهادی و ... فقط بخش کوچکی از این معضل رو به بحران در ایران امروز محسوب می شوند. حال پرسش این است که چرا ما با چنین وضعیتی روبرو شده ایم؟ بخشی از پاسخ ها می توانند به شرح زیر باشند:

🖌 دو پایه بودن قانون اساسی که موجب مناقشه ای بلند مدت میان ابعاد جمهوریت و اسلامیت در نظام سیاسی شده است. در حقیقت منازعه میان نهادهای انتخابی و انتصابی در چهاردهه گذشته به شدت فرساینده و موجد ناکارآمدی گسترده در نظم سیاسی موجود بوده است!

🖌 عدم تناسب میان اختیارات و مسئولیت ها( هر که قدرت بیشتری دارد، باید مسئولیت بیشتری هم بپذیرد)، از همان ابتدا موجبات اتلاف انواع سرمایه ها را فراهم آورده است. برخی از سیاسیون از مفهوم " دولت پنهان" به عنوان خروجی این عدم تناسب بهره گرفته اند!

🖌 اگر چه اکنون روشن شده است که اصول توسعه در جهان یکسان و مدل های آن متفاوت است ولی تلاش کشور در طراحی الگوی ایرانی- اسلامی پیشرفت بدون توجه به واقعیت های کارشناسی و صرفا با تکیه بر شعارها، اقدامی تبلیغی همراه با اتلاف هزینه فراوان محسوب می شود!

🖌 موازی سازی نهادی و شکل گیری مجموعه ای از شوراهای عالی، کشور را در مسیر توسعه به غایت زمینگیر ساخته است. تمهید اقداماتی برای شکست دادن رقبای سیاسی اکنون به بحران کارآمدی در مجموعه وسیع تر نظام سیاسی موجود انجامیده است!

🖌 فرآیند حل مساله نیازمند شکل گیری نوعی تمایز ساختاری است به طوری که استقلال نسبی عرصه های سیاست، اقتصاد، فرهنگ و خانواده از یکدیگر فرصتی برای نگاه تخصصی و کارشناسی به مسائل هر حوزه را فراهم آورد. در ایران سیاست زده کنونی، چیرگی سیاست بر همه عرصه ها موجب ناکامی در حل مسائل شده است!

🖌 حل مسائل اجتماعی نیازمند پذیرش برخی نارسایی ها و وجود اراده ای برای حل آنها از سوی حکومت است. در ایران اما دیری است که مسئولان با اتکا به نظریه توطئه می کوشند تا بیگانگان را عامل بسیاری از معضلات معرفی کرده و نقش خود را در پیدایش بحران ها انکار کنند. روشن است که با غلبه چنین نگاهی نمی توان به حل مسائل امیدوار بود!

@solati_mehran

#چین
#حل_مساله
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مسئولیت ما در برابر کرونا- دکتر نعمت‌الله فاضلی (قسمت اول)
Forwarded from مهران صولتی
🔹 ده دعا برای تحویل سال ۹۹ 🔹

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

🖌 خدایا! ایرانیان سال سختی را پشت سر نهادند. به ما که در آستانه عادی شدن مصیبت ها قرار گرفته و به بحران ها خو کرده ایم لحظاتی توام با آرامش عطا کن!

🖌 پروردگارا! به مسئولینی که دل در گرو آباد کردن همزمان دنیا و آخرت ما دارند بیاموز که مردم گاهی نیازمند فرصتی هستند تا فقط زندگی کنند. این مجال را از ما دریغ ننمایند!

🖌 خدایا! به ما که نیازمند داشتن امید برای گذر از کوران حوادث ریز و درشت هستیم، نگاهی ببخش که در بطن رویدادهای ناگوار هم معناها و انگیزه هایی برای بهتر زیستن کشف کنیم!

🖌 پروردگارا! سختی روزگار چه بسا برخی را از لطف تو ناامید و حافظه شان را نسبت به یاد تو دچار نسیان سازد. یادآوری کن که زیستن بدون تو، ما را از پشتوانه ای مطمئن برای زیست اخلاقی محروم می سازد!

🖌 خدایا! هیچ پدیده ای به خوبی کرونا نمی توانست پاره از کاستی های حکمرانی ما همچون بی اعتمادی عمومی، پنهان کاری، ناهماهنگی و فقدان قاطعیت برای اخذ تصمیمات سخت را آشکار سازد. به حکومت ما فرصتی برای درس گرفتن از این تجربیات عنایت کن!

🖌 پروردگارا! به کسانی که تصور می کنند با یکدست کردن قدرت از طریق ناامید کردن مردم از مشارکت در انتخابات مختلف می توانند راحت تر حکومت کنند فرصتی برای مرور تجربیات پیش از خود عطا کن!

🖌 خدایا! به مسئولین ما که با آرامش به دنبال کشف الگویی بومی برای توسعه هستند بصیرتی عنایت کن تا درک کنند سایر کشورها چگونه با سرعت در حال حاشیه نشین کردن ما در میدان توسعه یافتگی هستند!

🖌 پروردگارا! به سیاسیون ما حقیقت جویی، به روشنفکران ما واقعیت اندیشی، به مردم ما آینده، به نخبگان ما انگیزه، به راست های ما برابری خواهی، به چپ های ما اصلاح جویی و به روحانیت ما توانایی همراهی با اقتضائات زمانه عنایت کن!

🖌 خدایا! با گذشت بیش از یک سده از مشروطه خواهی ایرانیان، دوگانه های دنیا- آخرت/ دینی- سکولار/ سنت- تجدد/ حکومت - جامعه، همچنان برای ملت ما حل نشده باقی مانده اند. فرصتی عطا کن تا به تلفیقی میان آنها دست یابیم!

🖌 پروردگارا! به ایرانیانی که دویست سال است در تب توسعه نیافتگی می سوزند و برای کشور خود آینده ای تابناک تر آرزومند اند، شکیبایی عنایت کن تا از این راه پرسنگلاخ بگذرند و موطن خود را بر جایگاه شایسته تری بنشانند!

@solati_mehran

#ده_دعا
Forwarded from سخنرانی‌ها
‍ 🔊 فایل صوتی

#مهران_صولتی

عنوان : ده دعا برای تحویل در سال 99

خوانش : #محمد_خلیلی

5 دقیقه

🖌 پروردگارا! به مسئولینی که دل در گرو آباد کردن همزمان دنیا و آخرت ما دارند بیاموز که مردم گاهی نیازمند فرصتی هستند تا فقط زندگی کنند.

🖌 پروردگارا! سختی روزگار چه بسا برخی را از لطف تو ناامید و حافظه شان را نسبت به یاد تو دچار نسیان سازد. یادآوری کن که زیستن بدون تو، ما را از پشتوانه ای مطمئن برای زیست اخلاقی محروم می سازد!


🆔 @sokhanranihaa
🆑کانال سخنرانی ها
🌹
Forwarded from اتچ بات
‍ 🔹 احیای حکمرانی عصر قاجار!


" من نماینده این شهرم، آمده ام خواهش کنم که نیایید...!"

کلیپ پیوست گفت و گوی نهی آمیز یکی از منتخبین مجلس آینده در یکی از شهرهای خراسان رضوی با مسافرانی است که عزم سفر کرده اند. وی با تشریح اوضاع نامناسب ایام کرونایی از مخاطبان خود خواهش می کند که به سفر نروند! جدا از نیت خیرخواهانه یا تبلیغاتی نماینده آینده این شهر، آنچه فاجعه ای بزرگتر برای نظام حکمرانی کشور محسوب می شود همین بینش یا رویکرد مواجهه با مسائل و معضلات کشور می باشد؛ توصیه، خواهش، امر و نهی، شعار های بی پشتوانه و غفلت از تحقق سازوکارهای مناسب برای حکمرانی در قرن بیست و یکم. زمانی امیر کبیر به ناصرالدین شاه نوشته بود که؛ اداره کشور به توصیه عمه و خاله نمی شود...ولی گویا ما هنوز نتوانسته ایم به اندازه کافی از این جمله درخشان عبرت بگیریم. در شرایطی که حکومت قادر نیست از اقدامات تنبیهی مناسب برای جلوگیری از سفرهای غیر ضروری برخی شهروندان بی مسئولیت استفاده کند، در وضعیتی که برخی از تصمیمات دولت مانند لزوم بسته ماندن بازارها به دلیل ناهماهنگی های بسیار، در عمل محقق نمی شود و در شرایطی که به دلیل بی اعتمادی عمومی موجود، بخشی از سخنان دولت گوشی برای شنیدن نمی یابند، اقداماتی از این دست نوعی فاجعه نمادین برای نظام حکمرانی محسوب می شوند. تاسف آورتر اینکه چنین نگرشی قرار است به بینش غالب نمایندگان مجلس آینده تبدیل شده و عرصه سیاست و اقتصاد به تسخیر نگاه شعار زده، پوپولیستی و توهم آمیز مدیریت جهانی در سیاست خارجی در آید. کرونا بالاخره می رود ولی این نگرش آمده است که بماند!

@solati_mehran

#مهران_صولتی
Audio
🔊 ده دعا برای شروع سال ۹۹ از دکتر #مهران_صولتی

خوانش: المیرا اسدیار
(سردبیر گاهنامه صبح و عضو شورای مرکزی مجمع اسلامی دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری)

🔸پروردگارا! به مسئولینی که دل در گرو آباد کردن همزمان دنیا و آخرت ما دارند بیاموز که مردم گاهی نیازمند فرصتی هستند تا فقط زندگی کنند. این مجال را از ما دریغ ننمایند!

🔸پروردگارا! به کسانی که تصور می کنند با یکدست کردن قدرت از طریق ناامید کردن مردم از مشارکت در انتخابات مختلف می توانند راحت تر حکومت کنند فرصتی برای مرور تجربیات پیش از خود عطا کن!


✅ @majmaeeslami_hakim ✅
🔹 "عصر حیرت" یا "عصر حسرت!"

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

☘ مهدی نصیری؛ مدیر مسئول روزنامه کیهان و هفته نامه صبح در دهه ۷۰ مدتی است که دچار تحول و بازاندیشی در اندیشه های پیشین خود شده و مدافع نظریه دین حداقلی شده است. نصیری البته در سطح نظری همچنان مدافع نظریه دین حداکثری است ولی معتقد است که در روزگار حاکمیت جمهوری اسلامی نمی توان این ایده را محقق کرد. او در مصاحبه اش با سال نامه نوروزی هفته نامه صدا به تفصیل در مورد نظریه اش با عنوان عصر حیرت سخن گفته و کوشیده است تا با رویکردی واقع گرایانه از جمهوری اسلامی دعوت کند تا از بلندپروازی های خود درباره تحقق تمدن اسلامی دست شسته و دنیایی بهتر را برای مردم ایران به ارمغان آورد. دنیای بهتری که می تواند دینداری مطلوب تری را برای مردم به همراه آورد. نصیری به صراحت اذعان می کند که در بازاندیشی مواضع گذشته خود اکنون به ضرورت حاکمیتی مبتنی بر رواداری در ایران دست یافته و معتقد است که آینده متعلق به حکومتی است که بتواند مشارکت موثر شهروندان خود در تصمیم گیری ها را فراهم نماید. نصیری حتی در اظهار نظری بدیع بیان می کند که جمهوری اسلامی باید از برخی ادعاهای خود دست کشیده و حتی برخی امور ناسازگار با دین را به بهای آباد کردن دنیا و دین ایرانیان بپذیرد! مصاحبه نصیری به ویژه برای کسانی که سیر تحولات معرفتی دهه ۷۰ را از سر گذرانده اند خواندنی و دلپذیر جلوه می کند ولی می‌ تواند به ما یادآوری کند که اکنون در عصر حسرت در نسبت با آن ایام به سر می بریم! دهه ای که می توانست با تداوم تلاش های تئوریک عبدالکریم سروش و آغاز دیالوگی ثمربخش میان روشنفکران دینی و سکولار بر سر موضوعاتی مانند رابطه دین با دموکراسی، حقوق بشر و پلورالیسم و ... عصر نوینی را در ایران رقم زند. در آن سال ها مهدی نصیری با تصدی مسئولیت در نشریات کیهان و صبح کوشید تا یک تنه حضور روشنفکرانی مانند سروش را در جامعه ناامن سازد. زدن اتهام جاسوسی، انتقال جهت دار محتوای سخنرانی ها، حمایت از هجوم انصار حزب ا... به محافل فرهنگی همچون کتابفروشی مرغ آمین، پایین کشیدن فیلم های روی پرده و اقداماتی از این دست هم در راستای مقابله با تهاجم فرهنگی صورت می گرفت. تجربه موفق مجله کیان در برقراری یک گفت و گوی سازنده میان روشنفکران با یکدیگر همان چیزی بود که در سال های بعد دیگر تکرار نشد و این نبود مگر به دلیل جهد فراوان نصیری و اخلافش در سیاسی کردن فعالیت نخبگان فکری این مرز و بوم. بنابراین به نظر می رسد نصیری در کنار گام نهادن در مسیر خانه تکانی فکری که بخشی از آن در ابتدای یادداشت آمد، نیازمند روشنی بخشیدن به نقش موثر خود در تحریف حقیقت و تقدیس خشونت در نیمه اول دهه هفتاد نیز هست تا دیگران بتوانند تجدید نظر او در مواضع گذشته اش را صادقانه تلقی کنند!

@solati_mehran

#نصیری
#سروش
🚨 #ایتالیا رو رها کن، فکری به حال ما کن!

✍️ احسان محمدی


◾️«خوشبختی احساسی است که از بدبختی دیگران به آدم دست می‌دهد!» این تعریف شاید بی‌رحمانه باشد اما انگار در کشور ما یک اصل است. برای پنهان کردن کاستی‌ها. برای اینکه بگوییم آسمان همه جا یک رنگ است و اینقدر غر نزنید، ببینید دیگران چقدر بدبخت‌ترند!

◾️در بخش‌های خبری صدا و سیما و رسانه‌های رسمی مدام روی آمار بالای مرگ‌و‌میر و ابتلا در #ایتالیا و #اسپانیا مانور داده می‌شود. حتی در گزارشی که بخش خبری ۲۰:۳۰ تلویزیون پخش کرد برای اینکه ثابت کند اوضاع ایتالیایی‌ها از ما بدتر است، تصاویر مربوط به اسکان خیابانی بیماران یک بیمارستان در زلزله کرواسی را به جای بیماران کرونایی ایتالیا پخش کردند! یا بعضی مقامات کلیدی مدام از دیگر کشورها مثال می‌آورند.

◾️واقعاً فکر می‌کنید با این رفتارها حال ما خوب می‌شود؟ دل‌مان قرص می‌شود؟ همدیگر را نگاه می‌کنیم و می‌گوییم خدا را شکر که ایتالیایی‌ها از ما بیشتر می‌میرند؟

نه! با شنیدن مرگ دیگران حال ما بهتر نمی‌شود. با اعلام آمار ایتالیا و اسپانیا و آمریکا، مُردگان ما زنده نمی‌شوند. چون می‌پرسیم چرا فقط باید در مصیبت‌ها با دنیا مقایسه شویم؟

یادتان می‌آید یکبار گزارشی پخش کرده باشید که میزان درآمد سرانه یا رفاه آمریکایی‌ها را در قیاس با مردم ایران نشان داده باشید؟

◾️یکبار کامران نجف‌زاده گزارشی در مورد آزادی مطبوعات آنجا ساخته باشد و مقایسه کند با شرایط ما؟ خبری خوانده باشید در مورد اینکه چطور یک کارگر ساده اگر مورد ظلم کارفرما قرار بگیرد می‌تواند به اتحادیه‌اش پناه ببرد و موضوع را با چه جدیتی پیگیری می‌کنند؟ فقط در مرگ و مصیبت قابل مقایسه‌ایم؟

◾️دست بردارید از این مقایسه‌ها! شما مسئول جان ما هستید، همانطور که سالهاست در مورد اینکه چه بپوشیم و چه بنوشیم و چه بخوانیم و چه نخوانیم و حتی به چه فکر کنیم و فکر نکنیم و بچه به دنیا بیاوریم یا نیاوریم تصمیم گرفته‌اید.

◾️چندی قبل امیرحسین رستمی بازیگری که در تلویزیون تعدادی از سوالات موجود در ذهن مردم کوچه و خیابان را پرسید، فردایش عذرخواهی کرد و گفت: «هر کشوری یک پروتکل اقلیمی دارد و من نمی‌دانستم». تمام دنیا #پروتکل_اقلیمی ندارد و ما داریم؟! این پروتکل اقلیمی دقیقاً چیست؟

◾️از روزنامه‌نگار تا وزرای بهداشت ادوار همین نظام، از پزشک و پرستار درگیر با کرونا تا نماینده مجلس فریاد زدند که «قرنطینه کنید» و گوش ندادید. گفتند و نوشتیم که عده‌ای به توصیه‌های پدرانه شما گوش نمی‌دهند، نصیحت‌درمانی جواب نمی‌دهد و به سفر می روند و ویروس پخش می‌شود، گوش نکردید و گفتید مردم فهیم هستند و همکاری می‌کنند.

همکاری را باور کنیم یا آمار سفرهای نوروزی چندمیلیون نفری خودتان را؟ اینها به کنار، آمار مبتلایان که دست خودتان است. نگاه کنید! واقعاً رعایت کردند؟

◾️من در حوزه قرنطینه سوادی ندارم، همانطور که مثل میلیون‌ها نفر دیگر برایم اهمیتی ندارد که پشت درهای بسته چه اختلاف‌نظرهایی دارید و چرا #سردار_باقری در مورد خلوت شدن خیابان‌ها حرف زد و یکباره به محاق رفت.

این حرف‌ها و جدل‌ها مال خودتان. اختلاف دولت با نهادهای دیگر به ما مربوط نیست، نه مسئولش هستیم و نه مسبب و تصمیم‌گیر و داورش.

اما شما مسئول مراقبت از جان یکان یکان ایرانیان هستید. برای همین زمام‌دار شده‌اید و در بسیاری از امور حتی بی‌توجه به حرف‌های مردم تصمیم می‌گیرید و لفظ #رفراندوم را صرفاً برای دل‌خوشی ما هر از چندگاهی تکرار می‌کنید.

◾️حالا که «پروتکل اقلیمی»مان مثل هیچ کجای دنیا نیست، سرتان را از آمار کشورهای دیگر و نحوه اداره بیمارستان‌هایشان بیرون بکشید. به ما نگاه کنید. مراقب جان عزیزان ما باشید. ما مردم این سرزمین که داریم یکی‌یکی مبتلا می‌شویم و در دسته‌های ده‌تایی می‌میریم!


@solati_mehran
@ehsanmohammadi95
Forwarded from پنجره
🔴 به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
ما در حالی «خانه‌نشینی ناگزیر» را پذیرا شده‌ایم که خانه‌ها پذیرای ما نیستند

✍️ نعمت‌الله فاضلی | انسان‌شناس

📍 در فرایند شهری شدن در دوره معاصر، رقابتی میان خیابان و خانه شکل گرفت، رقابتی که هر سال از عملکردها و کارکردهای خانه کاسته می‌شد و کارکردهای خیابان اضافه‌تر و اضافه‌تر می‌گشت.

📍 اگر فضاهای مسکونی نتوانند اندیشه، خاطره و رویای آدمی را به نحو معنادار و موثری ترکیب کنند، این فضاها زیست‌پذیر نخواهند بود و تحمل آنها برای آدمی دشوار است.

👇متن کامل را در اینجا بخوانید یا در موبایل خود روی کلمه instant view بزنید
https://b2n.ir/562816

@panjereh_iran
Forwarded from پنجره
🔴 عرفان‌بازی چاره تناقضات نظری نیست

▪️نقدی بر یادداشت «به خانه بر می گردیم اما کدام خانه؟» دکتر نعمت‌الله فاضلی

✍️ مهران صولتی | دانشجوی دکتری جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی

📍 در حالی که یادداشت خود را بر اساس روایت‌های «دوسرتو» و «مارشال برمن» از مدرنیته آغاز کرده و تجربه خیابان و قدم زدن را از جمله ویژگی‌های مهم انسان مدرن در مقایسه با حضور انسان پیشامدرن در کوه و دشت و جنگل ارزیابی کرده‌اند ولی در انتهای یادداشت به تجویز عرفان برای خانه‌نشینی روزگار کرونایی می‌رسند.

📍 روایت فاضلی از خانه‌نشینی ایرانیان در این یادداشت اگرچه مبدعانه، دلنشین و خواندنی جلوه می‌کند ولی از نظر هماهنگ کردن داعیه‌های تئوریک خود با مستندات تاریخی چندان موفق نیست.

👇متن کامل را در اینجا بخوانید یا در موبایل خود روی کلمه instant view بزنید
https://b2n.ir/726202

@panjereh_iran
🔹 توسعه در ایران از کدام مسیر می گذرد؟

@solati_mehran

✍ مهران صولتی

☘ در ایام خانه نشینی اجباری فرصتی فراهم شد تا مطالعه اثر درخشان فرانسیس فوکویاما یعنی " نظم و زوال سیاسی" که با ترجمه رحمن قهرمانپور در سال ۱۳۹۶ توسط انتشارات روزنه به زیور طبع آراسته شده است را آغاز کنم.

🖌 لب کلام نویسنده کتاب این است که توسعه در نهایت محصول تصمیم های سیاسی در مقاطع حساس تاریخی است. او به بیان روایتی تاریخی از مسیر توسعه یافتگی در کشورهایی مانند امریکا، بریتانیا، آلمان، ژاپن، ایتالیا، یونان و ... می پردازد و بر اهمیت یک نظام اداری مستقل و شایسته سالار در توسعه این کشورها تاکید می کند.

🖌 به باور فوکویاما توسعه هر کشور نیازمند توجه به ابعاد پنج گانه توسعه یعنی؛ دولت، حاکمیت قانون، دموکراسی، رشد اقتصادی، بسیج اجتماعی و مهمتر از آن توضیح روابط میان این پنج جنبه است.

🖌 از نگاه وی مسیر توسعه در آلمان از دولت سازی در دوران بیسمارک آغاز شد، با حاکمیت قانون ادامه یافت و سپس با گذار از ایستگاه رشد اقتصادی موجبات ظهور و بسیج نیروهای مختلف اجتماعی را فراهم آورده و در نهایت به پاسخگو شدن دولت انجامید( دولت در این معنا عبارت از همان حکومت است).

🖌 از سوی دیگر توسعه در امریکا به دلیل قدرتمند بودن یک سنت لیبرال مدافع حقوق شهروندان از مقوله حاکمیت قانون آغاز شد، سپس با رشد اقتصادی به بسیج نیروهای اجتماعی انجامید و در نهایت به یک دولت مدرن و پاسخگو ختم شد.

🖌 اما این همه را برای این گفتیم تا به پرسش اصلی یادداشت با بهره گیری از رویکرد فوکویاما پاسخ بگوییم. اینکه توسعه ایران از کدام مسیر می گذرد؟

🖌 به نظر من به دلیل فقدان حاکمیت قانون و سابقه اندک دولت مندی در ایران، فرآیند توسعه در ایران باید از نقطه رشد اقتصادی شروع شود. رشد پایداری که می تواند پس از چند سال به شکل گیری و بسیج مجموعه ای از نیروهای اجتماعی بینجامد. پس از آن این نیروهای اجتماعی می توانند به پشتوانه محکمی برای مطالبه حاکمیت قانون در کلیت نظام سیاسی تبدیل شده و در نهایت پاسخگویی حکومت را رقم زنند.

🖌البته روشن است که خواست رشد اقتصادی پایدار به الزاماتی نیاز دارد که رابطه سازنده با دنیا، وداع با استثناگرایی و پذیرش نظم اقتصادی جهان از جمله آنها می باشد. پرواضح است که ما اکنون با تحقق این مقدمات اولیه فرسنگ ها فاصله داریم!

@solati_mehran

#توسعه
#فوکویاما
@Drnematallahfazeli

📝 یادداشت دکتر نعمت الله فاضلی با عنوان

🔶«خانه فعال» ساختن، دعوت به عرفان بازی نیست🔶

🔷پاسخ به نقد آقای مهران صولتی 🔷

✅ وب سایت پنجره، 12 فروردین 99

🔵 آقای مهران صولتی در یادداشتی چند نکته انتقادی درباره یادداشت من با عنوان «به خانه بر میگردیم اما به کدام خانه» در کانال تلگرامی «پنجره» نوشته‌اند. ملاحظاتی درباره نقدهای او هست که به امید توجه بیشتر به مقوله خانه در ایران امروز آنها را توضیح می‌دهم.

🔶 ۱. صولتی نوشته‌اند من«به مبانی پارادایمیک نوشته خود وفادار نمانده‌ام» زیرا از یک سو با «تجربه خیابان و قدم زدن را از جمله ویژگی های مهم انسان مدرن» بحثم را آغاز کرده‌ام، اما در انتها «به تجویز عرفان برای خانه‌نشینی در روزگار کرونایی» رسیده‌ام. این خوانش صولتی از دیدگاه من، واقع‌بینانه نیست.

🔻آنچه من نوشته‌ام این‌ است که «برای خانه‌نشینی ما نیازمند احیای معنای خانه و توسعه عملکردهای آن به کمک خلاقیت‌های فردی و پذیرش مسئولیت دشوار بازاندیشی در معنای خانه و تلاش برای توسعه عملکردهای خانه است». این پیشنهاد را براساس مسأله خانه در جامعه معاصر مطرح کرده‌ام، مسأله‌ای که اگر از منظر پدیدارشناسانه به آن بپردازیم، قابل توضیح است.

🔻این پیشنهاد را نه براساس عرفان و تصوف سنتی، بلکه براساس ضرورت موقعیت بحرانی کنونی و همچنین قابلیت‌های خانه برای فعال شدن و گسترش یافتن عنصر خیال در آن بیان کرده‌ام. صولتی احتمالا مفهوم «توهم» با «تخیل» (در دیدگاه من) را جابجا دریافت کرده‌اند. نظریه «خانه فعال» بر عنصر خیال‌پروری و تخیل پدیدارشناسانه استوار است و نه بر توهم صوفیانه.

🔶۲. صولتی پیش‌فرضی بنیادی در نقدشان دارند که کاملا مناقشه‌انگیز است. صولتی رویکرد معناکاوانه و پدیدارشناسانه من را به «عرفان‌زدگی» تقلیل داده و همچنین میان عرفان و دنیای مدرن هم تضاد و تناقض می‌بینند. عبدالحمید ضیایی در کتاب‌شان «عرفان و مدرنیته» استدلال می‌کنند میان «عرفان سنگین و متصلب»، «ارادت‌سالار» و مریدپرور و عقل‌ستیز پیشینیان با انسان مدرن سازگاری وجود ندارد. من هم با ایشان هم عقیده‌ام.

🔻اما به خاطر داشته باشیم که ما اکنون در زمانه «مابعد مدرن» زیست می‌کنیم، نه زمانه مدرن. کرونا ویروس هم از مخاطرات جامعه مابعدنوگرایی است و نه از مخاطرات صنعتی جامعه مدرن. در فضای مابعد مدرن بسیاری از مکتب‌ها و فرهنگ‌های عرفان‌گرایی ساخته و پرداخته شده‌اند و با استقبال جهانی نیز روبرو بوده‌اند. در نظر بگیریم که نوشته‌های پائولوکوئیلو و کارلوس کاستاندا چگونه عرفان آمریکای لاتینی را جهانی کرده‌اند؛ یا عرفان بودایی که به سراسر جهان نفوذ کرده است. احیای اندیشه‌های مولانا و خیام هم «عرفان ایرانی» را نه تنها در ایران بلکه در سراسر جهان گسترانیده است. در چنین حال‌و‌هوای مابعدمدرن، سخن گفتن از توجه به عرفان نباید موجب شگفتی شود.

🔻ما در قرن نوزده یا نیمه اول قرن بیستم زندگی نمی‌کنیم، دوره‌ای که هرگونه توجه به عنصر «معنا»، ستیز با عقل و خرافات محسوب می‌شد. حتی اگر بپذیریم که میان معناگرایی و عقل‌گرایی دنیای مدرن ناسازگاری منطقی وجود دارد، همچنان می‌توان مردم را به ساختن «خانه فعال» و توجه جدی به تخیل دعوت کرد، زیرا در واقعیت جامعه مابعدنوگرای امروزی بیش از جامعه مدرن رویکرد معناگرا اهمیت پیدا کرده است. داریوش شایگان نشان داد که جهان به سوی «افسون زدگی جدید» در حال تحول است. این واقعیت جهانی ماست. ممکن است آن را متناقض یا حتی نامطلوب بدانیم؛ اما در هر حال واقعیت این‌ست و جز این نیست.

🔶۳. صولتی نوشته‌اند من «تفاوت‌های خانه‌نشینی اروپایی‌ها با ایران» را نادیده گرفته‌ام. استدلال من اینست که خانه در جهان معاصر پذیرای انسان کرونایی نیست، زیرا عملکردهای اجتماعی و فرهنگی خانه در دوره مدرن تضعیف یا کلا تخریب شده است. از این منظر تفاوت چندانی میان خانه ایرانی و خانه اروپایی وجود ندارد، جز این که موقعیت خانه در اروپا بحرانی‌تر است، زیرا به نقل باشلار نوشته‌ام «پاریس خانه ندارد». شدت بی‌خانمانی انسان غربی بیش از انسان ایرانی است. اما انسانِ ایرانی کلانشهری شده هم خانه گرم و خیال‌انگیزی ندارد.
🔶۴. صولتی می‌نویسد این که انسان ایرانی از کوه و دشت به شهر و کلانشهر کوچ کرده است، محل تردید است و می‌پرسد «آیا اصولا چنین اتفاقی افتاده است؟ خواننده در این مورد چیزی نمی‌داند چون فاضلی بسیار مجمل از کنار آن می‌گذرد!» من بر داده‌های سرشماری سال ۱۳۹۵ تکیه کرده‌ام و گفته‌ام هفتاد و پنج درصد ایرانی‌ها شهرنشین و نیمی از این جمعیت هم کلانشهری شده‌اند. البته شاید پرسش دقیق‌تر این باشد که آیا خانه کلانشهری ایرانی، مشابه خانه کلانشهری لندن و برلین و نیویورک است یا نه؟ با تکیه بر تحقیق غزنویان با عنوان «جهان خانگی ما» توضیح داده‌ام که همچنان خانه ایرانی پیوندهایی با سنت‌ها، خانواده و فرهنگ دارد، اما این پیوند سست و شکننده شده است. پیشنهاد من برای ساختن خانه فعال و تکیه بر تخیل ایرانی، دقیقا مبتنی بر وجود این پیوندهاست، هر چند این پیوندها سست شده‌اند.

🔶 ۵. صولتی توجه جدی به هسته نظری دیدگاه من نداشته‌اند. به اعتقاد من در موقعیت بحرانی کنونی که ناگزیر از خانه‌نشینی شده‌ایم، ما می‌توانیم و باید بر ظرفیت‌های وجودی و خلاقه‌مان مانند عنصر تخیل و خاطره و تجربه‌های تاریخی و ظرفیت‌های فرهنگی مانند سنت خلوت‌گزینی استفاده کنیم تا بتوانیم به جای خانه منفعل، «خانه فعال» بسازیم.

🔻یادآوری سنت خلوت‌گزینی که از ابوسعید ابوالخیر بیان کردم به معنای بازتولید و بازگشت به این سنت نیست، بلکه به معنا بازخوانی و یادآوری این ظرفیت انسانی و فرهنگی در تاریخ ماست. امروزه مراقبه کردن، یکی از روال‌ها و رویه‌های پذیرفته‌شده فرهنگ مابعدنوگرایی است. یوال نوح هراری در کتاب «۲۱ درس برای قرن ۲۱»، آخرین درس را به مراقبه اختصاص می‌دهد. او می‌نویسد از «سال ۲۰۰۰ روزی دو ساعت مراقبه می‌کنم و در یک دوره یک‌ماهه یا دو‌ماهه عزلت‌نشینی شرکت می‌کنم». هراری توضیح می‌دهد که اگر این مراقبه را انجام نمی‌دادم، «نمی‌توانستم دو کتاب انسان خردمند و انسان خداگونه را بنویسم». لازم است یادآوری کنم که هراری در همین کتاب «۲۱ درس برای قرن ۲۱» توضیح می‌دهد که انسان مذهبی نیست و توجه او به مراقبه ریشه در باورهای دینی ندارد، بلکه ریشه در حقیقت‌های علمی دارد.

🔶 ۶. با توجه به این نکات، گمان نمی‌کنم تحلیل خانه براساس تلاش برای به‌کار گرفتن قوه خیال، و فعال ساختن خانه به نحوی که بتواند خانه را فضای فراغت، کار، پرورش و خیالپروری و تعامل و تأمل کند، تحلیلی ناموجه و غیرواقع گرایانه یا از نظر پارادایمی متناقض باشد. البته هر یک از گروه‌های گوناگون اجتماعی با توجه به جهت‌گیری‌های فرهنگی و ارزش‌های‌شان به شیوه‌ی خاص خود خانه فعال و تخیل‌شان را به خدمت می‌گیرند. برای مثال، گروه‌های مذهبی ممکن است با جهت‌گیری دینی و گروه‌های سکولار نیز با جهت‌گیری و ارزش‌های سکولار، خانه‌شان را رونق و گرمی می‌بخشند.

🔻در اینجا مهم اینست که در مواجهه با خانه، به نیروی عاملیت و سوژگی توجه کنیم. نکته‌ای که من یادآوری کردم این بود که موقعیت خانه در فضای تاریخی مدرنیته با چالش‌های جدی روبرو شده است و امروز اگر نیازمند زیست‌پذیر کردن خانه شده‌ایم، ناگزیر باید آگاهانه و خلاقانه برای ساختن خانه‌ای فعال تلاش مضاعف کنیم. قطعا این کار برای همه ممکن نیست و دوره قرنطینه ممکن است با دشواری‌های سختی همراه شود.

https://telegra.ph/خانه-فعال-ساختن-دعوت-به-عرفان-بازی-نیست-03-31

🔵🔵 متن یادداشت آقای مهران صولتی:

https://telegra.ph/عرفان%E2%80%8C-چاره-تناقضات-نظری-نیست-03-28
Forwarded from اتچ بات
‍ 🔹 نجوای مردی که سبکبار رفت! 🔹

🖤 رضا بابایی، نواندیش دینی که درد انسان را با خود حمل می کرد پس از حدود یک سال دست و پنجه نرم کردن با سرطان به دیدار پروردگار مهربان خود شتافت. متن زیر نجوای زیبا و بازاندیشانه او در روزگار بیماری است. روح اش شاد و یاد اش گرامی ☘☘

🖌 اگر عمری باشد، پس از این هیچ فضیلتی را هم‌پایه مهربانی با آدمیزادگان نمی‌شمارم.

🖌 اگر عمری باشد، کمتر می‌گویم و می‌نویسم و بیشتر می‌شنوم و می‌خوانم.

🖌 اگر عمری باشد، پس از این خویش را بدهکار هستی و هستان می‌شمارم نه طلبکار.

🖌 اگر عمری باشد، پس از این در هیچ انتخاباتی شرکت نمی‌کنم که به تیغ نظارت استصوابی اخته شده است.

🖌 اگر عمری باشد، دیگر به هیچ سیاست‌مداری وکالت بلاعزل نمی‌دهم.

🖌 اگر عمری باشد، دیگر هیچ عدالت کوچکی را در هوس رسیدن به عدالت بزرگ‌تر قربانی نمی‌کنم.

🖌 اگر عمری باشد، دیگر با دو گروه بحث و گفت‌وگو نمی‌کنم: آنان که از عقیده خویش منفعت می‌برند و آنان که از اندیشه خویش، پیشه ساخته‌اند.

🖌 اگر عمری باشد، عدالت را فدای عقیده، و آرزو را فدای مصلحت، و عمر را در پای خوردنی‌ها و پوشیدنی‌ها قربان نمی‌کنم.

🖌 اگر عمری باشد، چندان در خطا و کوتاهی‌های دیگران نمی‌نگرم که روسیاهی خود را نبینم.

🖌 اگر عمری باشد، از دین‌ها تنها مذهب انصاف را برمی‌گزینم و از فلسفه‌ها آن را که سربه‌هوا نیست و چشم به راه‌های زمینی دارد.

🖌 اگر عمری باشد، هیچ ظلمی را سخت‌تر از تحقیر دیگران نمی‌شمارم.

🖌 اگر عمری باشد، در پی هیچ عقیده و ایمانی نمی‌دوم. در خانه می‌نشینم تا ایمانی که سزاوار من است به سراغم آید.

🖌 اگر عمری باشد، هر درختی را که دیدم در آغوش می‌گیرم، هر گلی را می‌بویم، و هر کوهی را بازیگاه می‌بینم و تنها یک تردید را در دل نگه می‌دارم: طلوع خورشید زیباتر است یا غروب آن.

🖌 اگر عمری باشد، سیاست‌مداران را از دو حال بیرون نمی‌دانم: آنان که دروغ را به راست می‌آرایند و آنان که راست را به دروغ می‌آلایند.

🖌 اگر عمری باشد، همچنان برای آزادی و آبادی کشورم می‌کوشم.

🖌 اگر عمری باشد، رازگشایی از معمای هستی را به کودکان کهنسال می‌سپارم.
اگر عمری باشد، از هر عقیده‌ای می‌گریزم، چونان گنجشک از چنگال عقاب.

🖌 اگر عمری باشد، در جنگل‌های بیشتری گم می‌شوم؛ کوه‌های بیشتری را می‌نوردم؛ ساعت‌های بیشتری به امواج‌ دریا خیره می‌شوم؛ دانه‌های بیشتری در زمین می‌کارم و زباله‌های بیشتری از روی زمین برمی‌دارم.

🖌 اگر عمری باشد، کمتر غم نان می‌خورم و بیشتر غم جان می‌پرورم.

🖌 اگر عمری باشد، دیگر هیچ گنجی را باور نمی‌کنم جز گنج گهربار کوشش و زحمت.

🖌 اگر عمری باشد، برای خشنودی، منتظر اتفاقات خوشایند نمی‌نشینم.

🖌 اگر عمری باشد، خدایی را می‌پرستم که جز محراب حیرت، در شاُن او نیست.

🖌 اگر عمری باشد، قدر دوستان و عزیزانم را بیشتر می‌دانم.

@solati_mehran

#بابایی
#نجوا
✍ یادداشت مهران صولتی با عنوان

🔹 نگاه به جهان، غفلت از ایران! 🔹

پاسخ به یادداشت دوم دکتر نعمت ا... فاضلی درباره خانه نشینی در ایام کرونا!


🔺 دکتر نعمت ا... فاضلی در پاسخی که بر نقد نخست من نگاشته است کوشیده تا از پدیده عرفان زدگی در انتهای یادداشت خود تبری جسته و آن را با معرفی پدیده تخیل پدیدار شناختی جایگزین کند. اکنون و در این مجال بنا ندارم که درباره قانع نشدن از توضیحات ایشان سخن گفته و در همان موضع متوقف بمانم بلکه مایلم تا از نارسایی مهمتری در کلیت یادداشت ایشان پرده بردارم که از آن با عنوان کلی؛ توجه جهانی، غفلت ایرانی! یاد کرده ام.


🔸 فاضلی نگاه وسیعی به تحولات جهانی دارد و علاقمند به رصد نتایج این تغییرات بر رویدادهای جامعه ایرانی است. تلاشی که اگر چه اهمیت دارد ولی می تواند با غفلت از کشف منطق حاکم بر پدیده های ایرانی به یک نارسایی مهم در تحلیل رویدادها تبدیل شود. اگر به متن پاسخ فاضلی به نقد قبلی من بنگرید کاملا با این رویکرد آشنا می شوید. فاضلی شواهد زیادی را اقامه می کند تا ثابت کند که در فرآیند جهانی شدن و گذار از مدرنیسم به پست مدرنیسم اکنون دگرگونی مهمی در بنیادهای فرهنگی جهان و جامعه ایرانی اتفاق افتاده است. شواهدی از کوئیلو و کاستاندا گرفته تا شایگان و یوال نوح هراری! فکر نمی کنم کسی تردیدی داشته باشد که جهانی شدن تاثیرات مهمی بر ابعاد سیاسی، اقتصادی و به ویژه فرهنگی جامعه ایرانی داشته است ولی بالاخره آیا ما شاهد یکسانی منطق حاکم بر خانه نشینی ایرانیان با غربیان هستیم یا اینکه تفاوت هایی هم وجود دارد؟

🔸 مفهوم منطق را با الهام گرفتن از مفهوم عقلانیت فوکو در اینجا به کار می برم که عبارت از دینامیسمی است که می تواند تداوم یک پدیده را توضیح دهد. به تعبیر فوکو عقلانیت؛ همان منطقی است که در رفتار آدمیان و نهادها وجود دارد که می تواند مجموعه ای از رفتار انسانی را برنامه ریزی و هدایت کند. بر همین اساس معتقدم که خانه برای ایرانیان در تاریخ خود دو نقش را ایفا کرده است؛ نهان گاه و پناه گاه!

🔸 از آن جا که در تاریخ این سرزمین" تکلیف" بر" حق" برتری داشته و عمدتا دست تطاول دولت بر ملت گشوده بوده است ایرانیان خانه را به عنوان نهان گاه در نظر می گرفته اند. حریمی به دور از تعرض حکومت که می توان در آن رفتاری را انجام داد که در ملاء عام نمی توان به آن مبادرت ورزید. شاید نتوان هیچ برهه ای را یافت که بهتر از چهل سال اخیر بتواند از تجلی منطق نهان گاه بودن خانه ایرانی پرده بردارد. ظهور نوعی اخلاق نفاق آلود در شهروند ایرانی به تبع دوگانگی تضاد آمیز خانه و خیابان در ایران امروز! آری امروزه خانه ایرانیان جایی است که می توان اموری را پنهان از دیگری دولت انجام داد و به راحتی زندگی کرد. حال آن که در غرب به دلیل وجود یک سنت لیبرال قدرتمند دفاع از حقوق بشر، خانه برای شهروندان کارکرد نهان گاه را ندارد.

🔸 همچنین خانه برای ایرانیان کارکرد پناه گاه را نیز یافته است. ورود ایران به دوران تجدد و عدم آمادگی کافی برای این دوران هم اکنون از ایران یک جامعه "کژمدرن" یا "جامعه مدرن بدقواره" به تعبیر حمید رضا جلایی پور خلق کرده است که در آن بسیاری از بی تعادلی ها جنبه آسیب زایی برای شهروند ایرانی یافته اند: ترافیک، آلودگی هوا، آسیب های اجتماعی، جلوه های عریان فقر، بی اعتمادی عمومی و ... جامعه و خیابان را به عرصه ای زمخت تبدیل کرده است که ایرانیان، خانه یا طبیعت را به عنوان پناه گاهی برای فرار از آن برگزیده اند. حتی اکنون و در فقدان دولتی که بتواند با کارآمدی و خدمات رسانی، تکیه گاه مناسبی برای شهروندان باشد اکنون وجه پناه گاه بودن خانه برای ایرانیان تشدید شده است.

🔸 بنابراین هر گونه تلاش برای پروبلماتیزه کردن خانه نشینی ایرانیان در دوران کرونا نمی تواند صرفا با تکیه بر تحولات پست مدرنیستی جهان و بی اعتنا به تفاوت های حاکم بر منطق خانه نشینی در ایران و غرب توجیه شود!

@solati_mehran

#فاضلی
#کرونا
درود برشما

استاد
اعتقاد شما به ایفای دو نقش نهان گاه و پناه گاه خانه صرفا برای ایرانیان
تا حدی عجیب است!

این نوع تقسیم بندی و ترسیم کارکرد خانه برای سایر مردم جهان با فرهنگ های متعدد نیز صدق میکند!

هیچ اجتماع و جامعه ای وجود ندارد که افراد آن جامعه، همان سطح از آزادی و رهاشدگی در خانه یا هر رفتار معمول و غیرمعمول در فضای امن خانه را بتوانند در جامعه بروز دهند! حتی اگر حاکمیت ها و دولت ها هیچ گونه منعی در این خصوص نداشته باشند!
و بالعکس
پناه بردن به خانه و قبول نقش پناه گاه برای خانه هم
قطعا مختص جامعه ایران نیست و نمیتوان جامعه ایران را استثنا فرض کرد!
در تمامی جوامع دنیا به نسبت فرهنگ و باورهای مردم ، سطح پیشرفتگی جامعه و دولت ها ، میزان خشونت و ناامنی در آنها
به خانه و خانواده به عنوان پناهگاه نگاه میشود!
شاید سطح نگاه جوامع مختلف به خانه به عنوان نهان گاه و پناهگاه بسیار متفاوت بایکدیگر باشد ! ولی نمیتوان ادعا کرد فقط مختص یک جامعه باشد آن هم به خاطر دخالت دولت ها و برتری تکلیف برحق!

قطعا سطح دخالت دولت ها در تعرض به حقوق افراد جامعه و تاثیر این دخالت ها بر بروز رفتارهای منع شده در سطح خانه قابل کتمان نیست اما درهیج جامعه ای مطلق نیست!
پس نمیتوان جامعه ایران را جدا دانست! هیج جامعه ای را نمیتوان جدا دانست!

نکته دیگر اینکه، قابل قبول نیست که پپذیریم نهان گاه و پناه گاه بودن خانه برای ایرانیان صرفا به خاطر دخالت دولت ها و محدود کردن حقوق مردم بوده، این موضوع بیش از هر چیز دیگر ریشه در سنت های مردم، فرهنگ ایرانی و باورهای دینی داشته و عموما نگاه به خانه و خانواده نگاه مقدسی بوده و هست!

✍ سعید عباسی