مهران صولتی

Forwarded from Mehran Solati

❤7

2.72K views06:15

🔹 بیانیه تحلیلی انجمن اسلامی معلمان سبزوار به مناسبت آغاز سال تحصیلی

آغاز ماه مهر به عنوان بهار تعلیم و تربیت فرصت مناسبی است تا آموزش و پرورش به دغدغه عمومی ایرانیان تبدیل شده و از کاستی‌های آن سراغ گرفته شود. مجموعه‌ای که به جای محوریت توسعه در ایران امروز به دستگاهی غلتیده در ورطه بی‌برنامه‌گی، اصلاح‌ناپذیری، و سرمایه‌سوزی تبدیل شده است. از همین رو و بر سیاق این ایام می‌کوشیم تا در این مجال بر مجموعه‌ای از کمبودها و کژکارکردهای نظام آموزش رسمی کشور نگاهی منتقدانه و موشکافانه بیفکنیم. از نظر ما آموزش و پرورش کنونی کشور از این مشکلات رنج می‌برد.

✅ بازماندگان از تحصیل: جمهوری اسلامی در ابتدای تاسیس آشکارا داعیه عدالت‌گستری در جهان را داشت. آرمانی که قرار بود زمینه‌های تحقق آن در داخل نیز به‌ویژه در عرصه‌های آموزشی و بهداشتی فراهم شود. اما سیر تحولات به گونه‌ای پیش رفت که پولی شدن مدارس و کالایی شدن آموزش بخش قابل توجهی از فرودستان را شرم‌سار فرزندان خود سازد. تنگناهای اقتصادی هم آن‌چنان عرصه را بر این قشر تنگ ساخت که اکنون آمار بازماندگان از تحصیل به حدود یک میلیون نفر رسیده است.

✅ گسترش آسیب‌های اجتماعی: بیراه نیست اگر ادعا کنیم که به‌دنبال بی‌تدبیری‌های وسعت یافته و بحران‌های انباشت شده مدارس ما اکنون به شهرهایی بی‌دفاع در قبال سونامی آسیب‌های اجتماعی تبدیل شده‌اند. برنامه‌های پرورشی دیری‌است از تاثیرگذاری تهی شده و در دام کلیشه‌های ملال‌آور افتاده است و بحران فقدان مشاوران توان‌مند در مدارس فرزندان ما را در قبال تحولات رسانه‌ای- اجتماعی بی‌پناه به حال خود رها ساخته است. اوضاعی اسفناک که بی‌نیاز از توصیف به‌نظر می‌رسد.

✅ افت شدید کیفیت آموزشی: در سال‌های اخیر به موازات سایر بحران‌ها شاهد بحران کیفیت اموزشی در مدارس نیز بوده‌ایم. نتایج حضور دانش‌آموزان کشور در آزمون‌های بین‌المللی تیمز و پرلز نشان می‌دهد که بخش قابل توجهی از دانش‌آموزان از آموختن مطلوب به‌ویژه در مقطع ابتدایی محروم‌ مانده‌اند. در این میان روشن است که افزایش محرومیت‌های اقتصادی منجر به بی‌توجهی خانواده‌ها در کنار نارسایی مزمن نظام آموزشی بیش از سایر عوامل در ایجاد چنین وضعیتی سهیم بوده‌اند.

✅ افزایش نابرابری‌های ساختاری: پدیده کنکور اگر‌چه در ابتدا قرار بود نماد برابری‌خواهی و عدالت‌گستری باشد ولی در روزگار کنونی به جلوه تبعیض‌ ساختاری عمیق تبدیل شده است. به عبارت دیگر آزمونی که بنا داشت استعدادهای نهفته در جای‌جای این سرزمین را به دانشگاه‌ها راه دهد با انتشار نتایجی هم‌چون؛ سهم ۷۸ درصدی مدارس سمپاد، ۱۰ درصدی غیرانتفاعی، ۸ درصدی نمونه‌دولتی‌ها و نزدیک به صفر درصدی مدارس عادی از رتبه‌های برتر کنکور خود به اصلی‌ترین نمایش عدالت ستیزی تبدیل شده است. داستان ۱۹ سهمیه مختلف هم قصه پر‌غصه دیگری‌است.

✅ فرآیند معیوب گزینش: در وضعیتی که کشور با فقدان نیروهای شایسته به ‌دنبال وقوع چند موج ویران‌گر مهاجرتی روبرو شده و به باور پزشکیان پیدا کردن مدیران توان‌مند اکنون به رویا بیشتر شباهت دارد ادامه سخت‌گیری‌ها در امر گزینش معلمان و مدیران در عرصه آموزش‌و‌پرورش از چه منطقی پیروی می‌کند؟ چرا باید چیرگی نگاه امنیتی بر یک دستگاه فرهنگی تا این حد شدید و غلیظ باشد که منجر به احساس بیگانگی و نارضایتی فزاینده مدیران، معلمان و دانش‌آموزان شود؟ آیا نباید احتمال داد که وضعیت اسف‌بار مدارس در این‌روزها ناشی از حاکمیت این رویکرد است؟

✅ شعارزدگی و واقعیت‌گریزی: بدون تردید بخش مهمی از گسترش آسیب‌های اجتماعی در مدارس نتیجه حاکمیت شعارزدگی بر فعالیت‌های حوزه معاونت پرورشی می‌باشد. برنامه‌هایی که بی‌ارتباط با نیازهای واقعی دانش‌آموزان و صرفا متکی بر آموزه‌های ایدئولوژیک طراحی و اجرا می‌شود. در این میان واقعیت‌هایی از جمله نیاز دانش‌آموزان به کسب مهارت‌های زندگی، استفاده مناسب از فضای مجازی، دوست‌یابی و عضویت در گروه هم‌سالان در سایه کمبود امکانات و فقدان مشاوران کارآزموده در مدارس به فراموشی سپرده شده است.

🔹 نکته پایانی: اگر چه تهدیدات منطقه‌ای و محدودیت‌های داخلی روزگار نامساعدی را برای ایران امروز رقم زده ولی نگاه ویژه رئیس جمهور به ناکارآمدی‌های بنیادی نظام کنونی آموزش‌و‌پرورش فرصت مناسبی را برای بازاندیشی در کارنامه چهاردهه‌ای این دستگاه فراهم آورده است‌. امید آن‌که با تسری این نگرش به متصلب‌ترین لایه‌های نظام آموزش رسمی شاهد محوریت آن برای توسعه آینده ایران عزیزمان باشیم.

۲۹ شهریور ۱۴۰۴
انجمن اسلامی معلمان سبزوار

@solati_mehran
@aemsabzevar

👍19❤5

2.9K views13:32