This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📌جمهوری اسلامی، کشور ایران را از حضیض ذلت به اوج عزت رسانده است.
روزی نیست که خبری از دستاوردهای علم و فناوری در این کشور منتشر نشود. امروز ایران در میان ۱۰ ابرقدرت فناوری جهان قرار دارد. اما این ابرقدرت، گرفتار یک بیماری به نام دلاریزه شدن اقتصاد است که باید از آن رهایی یابد.
@syjebraily
روزی نیست که خبری از دستاوردهای علم و فناوری در این کشور منتشر نشود. امروز ایران در میان ۱۰ ابرقدرت فناوری جهان قرار دارد. اما این ابرقدرت، گرفتار یک بیماری به نام دلاریزه شدن اقتصاد است که باید از آن رهایی یابد.
@syjebraily
✨حکایت تلخ ایران و IMF؛ ۱۳۹۶ تا امروز
دولتهای ایران، فارغ از گرایشهای سیاسی و حتی رویکردهای سیاست خارجی، در عرصه اقتصادی از سال ۱۳۶۸ تاکنون مجری سیاستهای صندوق بینالمللی پول بودهاند.
با توجه به تورمهای هولناکی که از سال ۱۳۹۷ دامنگیر اقتصاد ایران شده، در این تایملاین، اجرای نسخههای IMF صرفا در بازه زمانی ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۲ را با هم مرور میکنیم؛
1️⃣ ۱۱ آذر ۹۶| سفر ۱۲ روزه هیئت مشاورهای IMF به ایران
2️⃣ ۲۷ آذر ۹۶| گزارش پایان ماموریت هیئت مشاورهای ماده ۴ IMF: ایران ارز را تک نرخی کند.
3️⃣ ۹ فروردین ۹۷| انتشار گزارش رسمی هیئت مشاورهای ماده ۴ IMF: نرخ ارز رسمی توسط ایران سرکوب شده است. نرخ واقعی ارز که با متغیرهای بنیادین مطابقت دارد نرخ بازار است. ایران باید ارز را تک نرخی کند.
4️⃣ ۲۱ فروردین ۹۷| اجرای سیاست یکسان سازی نرخ ارز با تبعیت دولت از نرخ بازار. ارز ترجیحی ۳۷۰۰ حذف و ۴۲۰۰ بازار جایگزین شد.
5️⃣ ۱۲ اردیبهشت ۹۷| مدیر بخش خاورمیانه و آسیای میانه IMF: تصمیم ماه گذشته دولت ایران در یکسان سازی نرخ ارز رسمی و بازار آزاد جهت حمایت از ارزش ریال گامی در مسیر درست است.
6️⃣ پس از فروردین ۹۷| جهش نرخ ارز در بازار آزاد و نیمایی پس از حذف ارز ۳۷۰۰ (در پایان ۹۷ نرخ ارز از ۱۳ هزار تومان عبور کرد).
7️⃣ ۱۶ مرداد ۹۷| حذف ارز ۴۲۰۰ برای کلیه اقلام وارداتی بجز ۲۵ قلم.
8️⃣ ۸ مهر ۹۷| مصوبه دولت و حذف ارز ۴۲۰۰ برای پتروشیمیها: پتروشیمیها مجاز شدند محصولاتشان را بجای دلار ۴۲۰۰، در دلار نیما (۱۲۰۰۰ تومان) ضرب کرده و به داخل بفروشند.
9️⃣ ۲۲ مهر ۹۷| مصوبه دولت و حذف ارز ۴۲۰۰ برای پالایشگاهها: پالایشگاهها مجاز شدند محصولاتشان را بجای دلار ۴۲۰۰، در دلار نیما (۱۲۰۰۰ تومان) ضرب کرده و به داخل بفروشند.
🔟 اردیبهشت ۹۸| سفر دو هفتهای هیئت چهارنفره IMF به ایران و ارائه توصیههایی برای اصلاح ساختار بودجه
1️⃣1️⃣ خرداد ۹۸| انتشار چارچوب اصلاح ساختاری بودجه با تاکید بر حذف کامل ارز ۴۲۰۰ و حذف یارانههای آشکار و پنهان سوخت، تولید، سلامت و کشاورزی.
2️⃣1️⃣ آبان ۹۸: افزایش قیمت بنزین و شورش اجتماعی
3️⃣1️⃣ ۱۰ تیر ۹۹| سرپرست وزارت صمت دولت روحانی: فقط ۵ قلم ارز ۴۲۰۰ میگیرند. ارز ۴۲۰۰ باید کامل حذف شود. ما قائل به آزادسازی نرخ ارز هستیم.
4️⃣1️⃣ ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۱| اعلام حذف ارز ۴۲۰۰ برای ۵ قلم کالای باقیمانده توسط شهید آیتالله رئیسی و اجرای مجدد یکسانسازی نرخ ارز بر اساس ارز آزاد: ارز ۴۲۰۰ کاملا حذف و ارز ۲۵۵۰۰ تومانی بازار جایگزین شد/ [شهید] رئیسی: برای اصلاح اوضاع باید تصمیمات سختی بگیریم که ممکن است مشکل باشد و حتی لازم باشد آبرویم را میگذارم.
5️⃣1️⃣ پس از اردیبهشت ۱۴۰۱| جهش نرخ ارز در بازار آزاد و نیمایی پس از حذف ارز ۴۲۰۰ (در پایان ۱۴۰۱ نرخ ارز از ۶۰ هزار تومان عبور کرد).
6️⃣1️⃣ ۲۴ خرداد ۱۴۰۱| امیرآبادی نماینده قم در مجلس: بانک جهانی و صندوق بینالمللی پول هم مسیر [شهید] رئیسی در اصلاح ارز ترجیحی را تأیید کردند.
7️⃣1️⃣ ۱۸ شهریور ۱۴۰۱| گزارش IMF: حذف ارز ۴۲۰۰ اقدام خوبی بود اما کافی نیست. دولت باید نرخ بهره بانکی را نیز افزایش دهد.
8️⃣1️⃣ ۱۰ دی ۱۴۰۱| ابلاغیه بانک مرکزی و افزایش نرخ بهره بانکی از ۱۸ به ۲۳ درصد (دولت در زمستان ۱۴۰۲ اوراق گواهی سپرده خاص با نرخ بهره ۳۰ درصد منتشر کرد).
9️⃣1️⃣ ۲۸ تیر ۱۴۰۲| محمدرضا پورابراهیمی رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس: همان دلایلی که در دولت آقای [شهید] رئیسی منجر به حذف ارز ۴۲۰۰ شد، برای حذف ارز ۲۸۵۰۰ کفایت میکند.
0️⃣2️⃣ ۱۳ شهریور ۱۴۰۲| ابلاغیه بانک مرکزی و حذف ارز ۲۸۵۰۰ برای نرخ تسعیر پتروشیمیها: پتروشیمیها مجاز شدند محصولاتشان را بجای دلار ۴۲۰۰، در دلار نیما (۳۹۵۰۰ تومان) ضرب کرده و به داخل بفروشند.
1️⃣2️⃣ ۱۶ دی ۱۴۰۲| حذف ارز ۲۸۵۰۰ برای ۲۰۰ قلم کالا
2️⃣2️⃣ ۷ بهمن ۱۴۰۲| مصوبه مجلس و تعیین سقف ۱۱ میلیارد دلار برای واردات کالاهای اساسی با ارز ۲۸۵۰۰
3️⃣2️⃣ ۱۸ بهمن ۱۴۰۲| تاکید محمدباقر قالیباف رئیس مجلس بر حذف کامل ارز ۲۸۵۰۰: با پرداخت ارز ۲۸۵۰۰ هم دولت، هم مردم و هم تولیدکننده ضرر میکنند.
4️⃣2️⃣ ۱۲ تیر ۱۴۰۳| علی طیبنیا مشاور اقتصادی آقای پزشکیان: بنگاههای بزرگ را مجبور کردهاند ارز خود را به نرخ دستوری (در حال حاضر ۴۵ هزار تومان) بفروشند که به صادرات لطمه میزند.
5️⃣2️⃣ ۲۶ تیر ۱۴۰۳| داوود منظور رئیس سازمان برنامه و بودجه شهید رئیسی: فقط ۴ قلم کالا ارز ۲۸۵۰۰ میگیرند.
... و این داستان ادامه دارد
⚠️۱۸ آبان ۱۳۸۵| رهبر حکیم انقلاب اسلامی: ماهاتیر محمد به من گفت: من فقط همین قدر به شما بگویم که ما یک شبه گدا شدیم! البته وقتی کشوری وابستگی اقتصادی پیدا کرد و خواست نسخه های اقتصادی بانک جهانی و صندوق بین المللی پول را عمل بکند، همین طور هم خواهد شد.⚠️
@syjebraily
دولتهای ایران، فارغ از گرایشهای سیاسی و حتی رویکردهای سیاست خارجی، در عرصه اقتصادی از سال ۱۳۶۸ تاکنون مجری سیاستهای صندوق بینالمللی پول بودهاند.
با توجه به تورمهای هولناکی که از سال ۱۳۹۷ دامنگیر اقتصاد ایران شده، در این تایملاین، اجرای نسخههای IMF صرفا در بازه زمانی ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۲ را با هم مرور میکنیم؛
1️⃣ ۱۱ آذر ۹۶| سفر ۱۲ روزه هیئت مشاورهای IMF به ایران
2️⃣ ۲۷ آذر ۹۶| گزارش پایان ماموریت هیئت مشاورهای ماده ۴ IMF: ایران ارز را تک نرخی کند.
3️⃣ ۹ فروردین ۹۷| انتشار گزارش رسمی هیئت مشاورهای ماده ۴ IMF: نرخ ارز رسمی توسط ایران سرکوب شده است. نرخ واقعی ارز که با متغیرهای بنیادین مطابقت دارد نرخ بازار است. ایران باید ارز را تک نرخی کند.
4️⃣ ۲۱ فروردین ۹۷| اجرای سیاست یکسان سازی نرخ ارز با تبعیت دولت از نرخ بازار. ارز ترجیحی ۳۷۰۰ حذف و ۴۲۰۰ بازار جایگزین شد.
5️⃣ ۱۲ اردیبهشت ۹۷| مدیر بخش خاورمیانه و آسیای میانه IMF: تصمیم ماه گذشته دولت ایران در یکسان سازی نرخ ارز رسمی و بازار آزاد جهت حمایت از ارزش ریال گامی در مسیر درست است.
6️⃣ پس از فروردین ۹۷| جهش نرخ ارز در بازار آزاد و نیمایی پس از حذف ارز ۳۷۰۰ (در پایان ۹۷ نرخ ارز از ۱۳ هزار تومان عبور کرد).
7️⃣ ۱۶ مرداد ۹۷| حذف ارز ۴۲۰۰ برای کلیه اقلام وارداتی بجز ۲۵ قلم.
8️⃣ ۸ مهر ۹۷| مصوبه دولت و حذف ارز ۴۲۰۰ برای پتروشیمیها: پتروشیمیها مجاز شدند محصولاتشان را بجای دلار ۴۲۰۰، در دلار نیما (۱۲۰۰۰ تومان) ضرب کرده و به داخل بفروشند.
9️⃣ ۲۲ مهر ۹۷| مصوبه دولت و حذف ارز ۴۲۰۰ برای پالایشگاهها: پالایشگاهها مجاز شدند محصولاتشان را بجای دلار ۴۲۰۰، در دلار نیما (۱۲۰۰۰ تومان) ضرب کرده و به داخل بفروشند.
🔟 اردیبهشت ۹۸| سفر دو هفتهای هیئت چهارنفره IMF به ایران و ارائه توصیههایی برای اصلاح ساختار بودجه
1️⃣1️⃣ خرداد ۹۸| انتشار چارچوب اصلاح ساختاری بودجه با تاکید بر حذف کامل ارز ۴۲۰۰ و حذف یارانههای آشکار و پنهان سوخت، تولید، سلامت و کشاورزی.
2️⃣1️⃣ آبان ۹۸: افزایش قیمت بنزین و شورش اجتماعی
3️⃣1️⃣ ۱۰ تیر ۹۹| سرپرست وزارت صمت دولت روحانی: فقط ۵ قلم ارز ۴۲۰۰ میگیرند. ارز ۴۲۰۰ باید کامل حذف شود. ما قائل به آزادسازی نرخ ارز هستیم.
4️⃣1️⃣ ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۱| اعلام حذف ارز ۴۲۰۰ برای ۵ قلم کالای باقیمانده توسط شهید آیتالله رئیسی و اجرای مجدد یکسانسازی نرخ ارز بر اساس ارز آزاد: ارز ۴۲۰۰ کاملا حذف و ارز ۲۵۵۰۰ تومانی بازار جایگزین شد/ [شهید] رئیسی: برای اصلاح اوضاع باید تصمیمات سختی بگیریم که ممکن است مشکل باشد و حتی لازم باشد آبرویم را میگذارم.
5️⃣1️⃣ پس از اردیبهشت ۱۴۰۱| جهش نرخ ارز در بازار آزاد و نیمایی پس از حذف ارز ۴۲۰۰ (در پایان ۱۴۰۱ نرخ ارز از ۶۰ هزار تومان عبور کرد).
6️⃣1️⃣ ۲۴ خرداد ۱۴۰۱| امیرآبادی نماینده قم در مجلس: بانک جهانی و صندوق بینالمللی پول هم مسیر [شهید] رئیسی در اصلاح ارز ترجیحی را تأیید کردند.
7️⃣1️⃣ ۱۸ شهریور ۱۴۰۱| گزارش IMF: حذف ارز ۴۲۰۰ اقدام خوبی بود اما کافی نیست. دولت باید نرخ بهره بانکی را نیز افزایش دهد.
8️⃣1️⃣ ۱۰ دی ۱۴۰۱| ابلاغیه بانک مرکزی و افزایش نرخ بهره بانکی از ۱۸ به ۲۳ درصد (دولت در زمستان ۱۴۰۲ اوراق گواهی سپرده خاص با نرخ بهره ۳۰ درصد منتشر کرد).
9️⃣1️⃣ ۲۸ تیر ۱۴۰۲| محمدرضا پورابراهیمی رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس: همان دلایلی که در دولت آقای [شهید] رئیسی منجر به حذف ارز ۴۲۰۰ شد، برای حذف ارز ۲۸۵۰۰ کفایت میکند.
0️⃣2️⃣ ۱۳ شهریور ۱۴۰۲| ابلاغیه بانک مرکزی و حذف ارز ۲۸۵۰۰ برای نرخ تسعیر پتروشیمیها: پتروشیمیها مجاز شدند محصولاتشان را بجای دلار ۴۲۰۰، در دلار نیما (۳۹۵۰۰ تومان) ضرب کرده و به داخل بفروشند.
1️⃣2️⃣ ۱۶ دی ۱۴۰۲| حذف ارز ۲۸۵۰۰ برای ۲۰۰ قلم کالا
2️⃣2️⃣ ۷ بهمن ۱۴۰۲| مصوبه مجلس و تعیین سقف ۱۱ میلیارد دلار برای واردات کالاهای اساسی با ارز ۲۸۵۰۰
3️⃣2️⃣ ۱۸ بهمن ۱۴۰۲| تاکید محمدباقر قالیباف رئیس مجلس بر حذف کامل ارز ۲۸۵۰۰: با پرداخت ارز ۲۸۵۰۰ هم دولت، هم مردم و هم تولیدکننده ضرر میکنند.
4️⃣2️⃣ ۱۲ تیر ۱۴۰۳| علی طیبنیا مشاور اقتصادی آقای پزشکیان: بنگاههای بزرگ را مجبور کردهاند ارز خود را به نرخ دستوری (در حال حاضر ۴۵ هزار تومان) بفروشند که به صادرات لطمه میزند.
5️⃣2️⃣ ۲۶ تیر ۱۴۰۳| داوود منظور رئیس سازمان برنامه و بودجه شهید رئیسی: فقط ۴ قلم کالا ارز ۲۸۵۰۰ میگیرند.
... و این داستان ادامه دارد
⚠️۱۸ آبان ۱۳۸۵| رهبر حکیم انقلاب اسلامی: ماهاتیر محمد به من گفت: من فقط همین قدر به شما بگویم که ما یک شبه گدا شدیم! البته وقتی کشوری وابستگی اقتصادی پیدا کرد و خواست نسخه های اقتصادی بانک جهانی و صندوق بین المللی پول را عمل بکند، همین طور هم خواهد شد.⚠️
@syjebraily
ظاهرا در هرجای جهان، ولو آمریکا، سیاستمداری سخن از کنترل قیمتها برای جلوگیری از چپاول ملتها توسط شرکتها بگوید، سرمایهداران یک برچسب #کمونیست برایش سفارش میدهند!
@syjebraily
@syjebraily
📌از ۴۱ میلیون سهامدار فعال در بورس، فقط ۳۴۷ هزار سهامدار حقیقی (کمتر از یک درصد) پرتفوی بالای ۲۰۰ میلیون تومان دارند.
@syjebraily
@syjebraily
✨بورس چگونه مردم را ذینفع بدبختی خود میکند؟
متیو دسموند (Matthew Desmond) جامعهشناس سرشناس آمریکایی در فصلی از کتاب «فقر محصول آمریکا» -که ان شاءالله به زودی ترجمه آن منتشر خواهد شد- نشان داده که چگونه سازوکارها و نهادهای سرمایهداری، لشکری از فقرا را برای تامین منافع سرمایهداران ایجاد میکند.
او مینویسد:
«سود شرکتها هنگامی افزایش مییابد که هزینههای کار کاهش یابد. به همین دلیل است که هنگامی که شرکتها دستمزدها را افزایش میدهند، بورس اوراق بهادار نیویورک (مشهور به وال استریت) به سرعت آنها را مجازات میکند. وقتی در سال 2015 شرکت والمارت (بزرگترین فروشگاه زنجیرهای مواد غذایی در جهان) در واکنش به فشارهای مردمی اعلام کرد که قصد دارد حداقل دستمزد کارگران خود را به 9 دلار در ساعت برساند، سرمایهگذاران بورسی از سهام آن روی گرداندند. سهام این شرکت تا 10 درصد سقوط کرد و 20 میلیارد دلار از ارزش بازار آن از بین رفت. این رخداد، رکورد بزرگترین ضرر و زیان را در یک روز شکست.
همین اتفاق در سال 2021 نیز افتاد. بعد از اینکه والمارت قول داد میانگین دستمزد ساعتی خود را به 15 دلار برساند، سهامداران سرمایه خود را بیرون کشیدند و ارزش سهام در یک صبح پنجشنبه 6 درصد سقوط کرد. سهامداران با این کار خود داشتند به والمارت و هر شرکت دیگری هشدار میدادند: اگر دستمزدهایتان را افزایش دهید، باید منتظر عواقبش باشید.
چه کسی از این وضعیت نفع میبرد؟ خب معلوم است، سهامداران. اما آنها چه کسانی هستند؟ آدم وسوسه میشود که آنها را مردانی با کتوشلوارهای مشکی راهراه و کراوات تصور کند که در اتاقهای هیئت رئیسه در آسمانخراشهای نیویورک دور هم جمع میشوند. اما واقعیت این است که بیش از نیمی از خانوارها در ایالات متحده در بازار سهام سرمایه دارند. خود ما سهامدار هستیم!».
اما آنچه دسموند گفته، فقط یک روی سکه است. اینکه نیمی از مردم آمریکا سهامدار بازار سرمایه هستند و از سود شرکتهای بورسی نفع میبرند، کمی گمراهکننده است. چون انسان تصور میکند اگر شرکت بزرگی مانند والمارت دستمزدها را افزایش ندهد، سود آن افزایش مییابد و نفع این افزایش سود را بیش از نیمی از خانوارهای آمریکایی که در بورس سهام دارند، میبرند. یا اگر دستمزدها افزایش یابد، درست است که حقوق کارگران این شرکت افزایش مییابد، اما سهامداران این شرکت که خود «مردم» هستند، زیان میکنند. اما واقعیت این است که در آمریکا 10 درصد از ثروتمندترین خانوادهها بیش از 80 درصد ارزش کل سهامها را در اختیار دارند. به عبارت دیگر، یک سیاه لشکری از سهامداران در آمریکا ایجاد شده که در مقایسه با سرمایهداران آمریکایی، ارزش سهامشان «تقریبا هیچ» است، اما نامشان «سهامدار» است و بدون اینکه سرمایهداران زحمتی بکشند، سر بزنگاههایی مثل افزایش حقوق کارگران، سر و کلهشان پیدا میشود و دستهجمعی برای حفاظت از سودهای نجومی سرمایهداران آمریکایی تلاش میکنند، چون خودشان نیز از این دریای پول، قطرهای کاسب میشوند!
این قصه، شباهت زیادی به سهامداری بخشی از مردم ایران در بورس دارد. چندین میلیون ایرانی، سهامدار شرکتهای فولادی، پتروشیمی، پالایشی، معدنی و... هستند. اما واقعیت این است که 99 درصد سهامداران، سهامدار خرد محسوب میشوند. 41 میلیون ایرانی در بازار بورس سهامدار هستند، اما طبق آماری که چندی پیش از یک مسئول دولتی گرفتم، فقط حدود 350 هزار نفر ارزش سهامشان بالای 200 میلیون تومان است! اینجاست که وقتی میگوئیم نباید فولاد و پتروشیمی ایرانی به دلار به داخل فروحته شود، یا اینکه باید نرخ ارز تثبیت شود، لشکری میلیونی از سهامداران خُرد بورس در مقابل ما صف میکشند!
این بندگان خدا، که قاعدتا از قشر حقوق بگیر جامعه نیز هستند، فریب سود کاذب و ناچیزی را می خورند که در بورس به دست می آورند. چرا؟ اولا نمیدانند که بیشترین زیان را خود اینها از دلاری فروشی مواد اولیه ایرانی میبینند(چون با افزایش نرخ ارز، یا افزایش قیمتهای جهانی، هزینههای زندگیشان از مسکن تا مرکب گران میشود). ثانیا متوجه نیستند که اگر جلوی دلاریفروشی گرفته شود و نرخ ارز تثبیت شود، بیشترین نفع را خود اینها میبرند(چون ارزش پول ملی افزایش مییابد. در نتیجه هم قدرت خرید حقوقی که سر ماه میگیرند بیشتر می شود، هم اینکه ارزش پولی که در سهام دارند، افزایش مییابد).
بله عزیزان! بورس، همانگونه که در آمریکا لشکری از فقرا را برای حفاظت از منافع سرمایهداران بسیج کرده، در ایران نیز همین اتفاق را رقم زده است. رهایی از این وضع، فقط و فقط با بیداری ملت ممکن است. کمک کنید مردم را آگاه کنیم...
@syjebraily
متیو دسموند (Matthew Desmond) جامعهشناس سرشناس آمریکایی در فصلی از کتاب «فقر محصول آمریکا» -که ان شاءالله به زودی ترجمه آن منتشر خواهد شد- نشان داده که چگونه سازوکارها و نهادهای سرمایهداری، لشکری از فقرا را برای تامین منافع سرمایهداران ایجاد میکند.
او مینویسد:
«سود شرکتها هنگامی افزایش مییابد که هزینههای کار کاهش یابد. به همین دلیل است که هنگامی که شرکتها دستمزدها را افزایش میدهند، بورس اوراق بهادار نیویورک (مشهور به وال استریت) به سرعت آنها را مجازات میکند. وقتی در سال 2015 شرکت والمارت (بزرگترین فروشگاه زنجیرهای مواد غذایی در جهان) در واکنش به فشارهای مردمی اعلام کرد که قصد دارد حداقل دستمزد کارگران خود را به 9 دلار در ساعت برساند، سرمایهگذاران بورسی از سهام آن روی گرداندند. سهام این شرکت تا 10 درصد سقوط کرد و 20 میلیارد دلار از ارزش بازار آن از بین رفت. این رخداد، رکورد بزرگترین ضرر و زیان را در یک روز شکست.
همین اتفاق در سال 2021 نیز افتاد. بعد از اینکه والمارت قول داد میانگین دستمزد ساعتی خود را به 15 دلار برساند، سهامداران سرمایه خود را بیرون کشیدند و ارزش سهام در یک صبح پنجشنبه 6 درصد سقوط کرد. سهامداران با این کار خود داشتند به والمارت و هر شرکت دیگری هشدار میدادند: اگر دستمزدهایتان را افزایش دهید، باید منتظر عواقبش باشید.
چه کسی از این وضعیت نفع میبرد؟ خب معلوم است، سهامداران. اما آنها چه کسانی هستند؟ آدم وسوسه میشود که آنها را مردانی با کتوشلوارهای مشکی راهراه و کراوات تصور کند که در اتاقهای هیئت رئیسه در آسمانخراشهای نیویورک دور هم جمع میشوند. اما واقعیت این است که بیش از نیمی از خانوارها در ایالات متحده در بازار سهام سرمایه دارند. خود ما سهامدار هستیم!».
اما آنچه دسموند گفته، فقط یک روی سکه است. اینکه نیمی از مردم آمریکا سهامدار بازار سرمایه هستند و از سود شرکتهای بورسی نفع میبرند، کمی گمراهکننده است. چون انسان تصور میکند اگر شرکت بزرگی مانند والمارت دستمزدها را افزایش ندهد، سود آن افزایش مییابد و نفع این افزایش سود را بیش از نیمی از خانوارهای آمریکایی که در بورس سهام دارند، میبرند. یا اگر دستمزدها افزایش یابد، درست است که حقوق کارگران این شرکت افزایش مییابد، اما سهامداران این شرکت که خود «مردم» هستند، زیان میکنند. اما واقعیت این است که در آمریکا 10 درصد از ثروتمندترین خانوادهها بیش از 80 درصد ارزش کل سهامها را در اختیار دارند. به عبارت دیگر، یک سیاه لشکری از سهامداران در آمریکا ایجاد شده که در مقایسه با سرمایهداران آمریکایی، ارزش سهامشان «تقریبا هیچ» است، اما نامشان «سهامدار» است و بدون اینکه سرمایهداران زحمتی بکشند، سر بزنگاههایی مثل افزایش حقوق کارگران، سر و کلهشان پیدا میشود و دستهجمعی برای حفاظت از سودهای نجومی سرمایهداران آمریکایی تلاش میکنند، چون خودشان نیز از این دریای پول، قطرهای کاسب میشوند!
این قصه، شباهت زیادی به سهامداری بخشی از مردم ایران در بورس دارد. چندین میلیون ایرانی، سهامدار شرکتهای فولادی، پتروشیمی، پالایشی، معدنی و... هستند. اما واقعیت این است که 99 درصد سهامداران، سهامدار خرد محسوب میشوند. 41 میلیون ایرانی در بازار بورس سهامدار هستند، اما طبق آماری که چندی پیش از یک مسئول دولتی گرفتم، فقط حدود 350 هزار نفر ارزش سهامشان بالای 200 میلیون تومان است! اینجاست که وقتی میگوئیم نباید فولاد و پتروشیمی ایرانی به دلار به داخل فروحته شود، یا اینکه باید نرخ ارز تثبیت شود، لشکری میلیونی از سهامداران خُرد بورس در مقابل ما صف میکشند!
این بندگان خدا، که قاعدتا از قشر حقوق بگیر جامعه نیز هستند، فریب سود کاذب و ناچیزی را می خورند که در بورس به دست می آورند. چرا؟ اولا نمیدانند که بیشترین زیان را خود اینها از دلاری فروشی مواد اولیه ایرانی میبینند(چون با افزایش نرخ ارز، یا افزایش قیمتهای جهانی، هزینههای زندگیشان از مسکن تا مرکب گران میشود). ثانیا متوجه نیستند که اگر جلوی دلاریفروشی گرفته شود و نرخ ارز تثبیت شود، بیشترین نفع را خود اینها میبرند(چون ارزش پول ملی افزایش مییابد. در نتیجه هم قدرت خرید حقوقی که سر ماه میگیرند بیشتر می شود، هم اینکه ارزش پولی که در سهام دارند، افزایش مییابد).
بله عزیزان! بورس، همانگونه که در آمریکا لشکری از فقرا را برای حفاظت از منافع سرمایهداران بسیج کرده، در ایران نیز همین اتفاق را رقم زده است. رهایی از این وضع، فقط و فقط با بیداری ملت ممکن است. کمک کنید مردم را آگاه کنیم...
@syjebraily
🔹اقتصاد لیبرال و آزاد، یعنی آزاد برای سرمایهدار؛ اما زندان و حبس و فشار برای طبقه مظلوم و فقیر| رهبر حکیم انقلاب اسلامی
@syjebraily
@syjebraily
✨درسی از سیره سیاسی حضرت آقا برای جریان انقلابی
با رویکردها و مواضع غلطی که افراد مؤثر سیاسی مطرح و پیگیری میکنند، چه کنیم؟
در این باره، بخش عمدهای از شخصیتهای سیاسی کشور را میتوان به دو گروه تقسیم کرد. گروهی از شخصیتها جایگاه و شأنی برای خود قائلاند که اساساً درباره مسائل مهم مبتلابه کشور، هیچگونه موضعی نمیگیرند. ملاحظهشان هم این است که مثلاً اگر درباره فلان کار غلط یک دستگاه دولتی موضعگیری نمایند، چون مسئول آن دستگاه تخریب میشود، وارد منازعات سیاسی شدهاند و این منازعه، دور از شأن آنها و بلکه به ضرر وحدت و همدلی و آرامش کشور است. در مقابل این گروه، گروه دیگری نیز قرار دارند که موضعگیری میکنند، اما مواضعشان، مستقیماً ناظر به اشخاصی است که عملکرد غلطی داشتهاند یا موضع غلطی گرفتهاند. به نحوی که بعضاً موضوع مورد نقد کنار گذاشته میشود و برای نمایش یک رویکرد و عملکرد غلط، به نقایص شخصیت صاحب آن رویکرد و عملکرد پرداخته میشود. نتیجه چنین فضایی این است که از یک جماعت قابل توجهی، در برابر اقدامها و مواضع غلط، هیچ صدایی بلند نمیشود؛ و جماعت دیگری هم که موضع میگیرند، چون اشخاص را محور نقد قرار میدهند نه افعال را، موضعگیریشان بی اثر میشود. در نتیجه آن راه غلطی که باید جلویش گرفته میشد، طی میشود.
یکی از درسهایی که از سیره سیاسی حضرت آیتاللهالعظمی خامنهای باید آموخت، این است که اولاً هرگز درباره مسائل مهم و اساسی کشور سکوت نکردهاند، ثانیاً هنگام موضعگیری درباره رویدادها و مسائل، اشخاص را محور اظهار نظر خود قرار ندادهاند، بلکه فعل یا قول غلط را نقد کرده و عمل صحیح و سخن صحیح را بیان کردهاند. یعنی ایشان به هیچ عنوان سکوت نکردهاند، اما بدون اسم بردن از افراد، قول را، یا فعل را با منطق و استدلال قوی نقد کردهاند. یکی از مصادیق این رویکرد، ناظر به کارهای غلطی است که مهدی هاشمی معدوم (برادر داماد آقای منتظری) در خارج از کشور به نام نهضتهای آزادیبخش انجام میداد. حضرت آیتالله خامنهای در واکنش به این رویکرد غلط، سکوت نکردند، بلکه در مهمترین تریبون سیاسی کشور، یعنی تریبون نماز جمعه موضع جدی گرفتند. مفهوم صدور انقلاب را تبیین کرده و تصریح کردند که مراد از صدور انقلاب، یک اقدام فرهنگی است، نه نظامی. اما هیچ اشارهای به نام مهدی هاشمی نکردند. تصور بفرمائید حضرت آقا در تریبون نظام جمعه بجای تبیین مفهوم صدور انقلاب و نفی اقدامات غیراصولی مهدی هاشمی، از او نام میبردند و به شخص او حمله میکردند. آیا ابعاد منازعه سیاسی که ممکن بود آغاز شود، با توجه به حمایتهای تمام قد آقای منتظری از مهدی هاشمی، در تصور میگنجد؟
اگر این روش اسلامی، برای شخصیتهای مؤثر کشور مبنا باشد، هم از سکوت در برابر انحرافات و اشتباهات رنج نخواهیم برد، هم شاهد منازعات سیاسی بیحاصل نخواهیم بود. سیاستورزی در پستوهای محفلی از یک سو و پنجهکشی در پستهای مجازی از سوی دیگر، نسبتی با وظیفه امر به معروف و نهی از منکر ندارد.
@syjebraily
با رویکردها و مواضع غلطی که افراد مؤثر سیاسی مطرح و پیگیری میکنند، چه کنیم؟
در این باره، بخش عمدهای از شخصیتهای سیاسی کشور را میتوان به دو گروه تقسیم کرد. گروهی از شخصیتها جایگاه و شأنی برای خود قائلاند که اساساً درباره مسائل مهم مبتلابه کشور، هیچگونه موضعی نمیگیرند. ملاحظهشان هم این است که مثلاً اگر درباره فلان کار غلط یک دستگاه دولتی موضعگیری نمایند، چون مسئول آن دستگاه تخریب میشود، وارد منازعات سیاسی شدهاند و این منازعه، دور از شأن آنها و بلکه به ضرر وحدت و همدلی و آرامش کشور است. در مقابل این گروه، گروه دیگری نیز قرار دارند که موضعگیری میکنند، اما مواضعشان، مستقیماً ناظر به اشخاصی است که عملکرد غلطی داشتهاند یا موضع غلطی گرفتهاند. به نحوی که بعضاً موضوع مورد نقد کنار گذاشته میشود و برای نمایش یک رویکرد و عملکرد غلط، به نقایص شخصیت صاحب آن رویکرد و عملکرد پرداخته میشود. نتیجه چنین فضایی این است که از یک جماعت قابل توجهی، در برابر اقدامها و مواضع غلط، هیچ صدایی بلند نمیشود؛ و جماعت دیگری هم که موضع میگیرند، چون اشخاص را محور نقد قرار میدهند نه افعال را، موضعگیریشان بی اثر میشود. در نتیجه آن راه غلطی که باید جلویش گرفته میشد، طی میشود.
یکی از درسهایی که از سیره سیاسی حضرت آیتاللهالعظمی خامنهای باید آموخت، این است که اولاً هرگز درباره مسائل مهم و اساسی کشور سکوت نکردهاند، ثانیاً هنگام موضعگیری درباره رویدادها و مسائل، اشخاص را محور اظهار نظر خود قرار ندادهاند، بلکه فعل یا قول غلط را نقد کرده و عمل صحیح و سخن صحیح را بیان کردهاند. یعنی ایشان به هیچ عنوان سکوت نکردهاند، اما بدون اسم بردن از افراد، قول را، یا فعل را با منطق و استدلال قوی نقد کردهاند. یکی از مصادیق این رویکرد، ناظر به کارهای غلطی است که مهدی هاشمی معدوم (برادر داماد آقای منتظری) در خارج از کشور به نام نهضتهای آزادیبخش انجام میداد. حضرت آیتالله خامنهای در واکنش به این رویکرد غلط، سکوت نکردند، بلکه در مهمترین تریبون سیاسی کشور، یعنی تریبون نماز جمعه موضع جدی گرفتند. مفهوم صدور انقلاب را تبیین کرده و تصریح کردند که مراد از صدور انقلاب، یک اقدام فرهنگی است، نه نظامی. اما هیچ اشارهای به نام مهدی هاشمی نکردند. تصور بفرمائید حضرت آقا در تریبون نظام جمعه بجای تبیین مفهوم صدور انقلاب و نفی اقدامات غیراصولی مهدی هاشمی، از او نام میبردند و به شخص او حمله میکردند. آیا ابعاد منازعه سیاسی که ممکن بود آغاز شود، با توجه به حمایتهای تمام قد آقای منتظری از مهدی هاشمی، در تصور میگنجد؟
اگر این روش اسلامی، برای شخصیتهای مؤثر کشور مبنا باشد، هم از سکوت در برابر انحرافات و اشتباهات رنج نخواهیم برد، هم شاهد منازعات سیاسی بیحاصل نخواهیم بود. سیاستورزی در پستوهای محفلی از یک سو و پنجهکشی در پستهای مجازی از سوی دیگر، نسبتی با وظیفه امر به معروف و نهی از منکر ندارد.
@syjebraily
دوست بزرگواری این مطلب سایت تابناک را فرستاده و با تعجب پرسیده که شما مگر عضو پایداری بودهاید؟!
متاسفانه فضای رسانهای کشور چنان مملو از بیاخلاقی است که اگر کسی بخواهد برای این قبیل مطالب تکذیبیه بدهد، باید یک سازمان برایش تاسیس کند.
این زردنگاریها سند بیاعتباری یک رسانه است.
@syjebraily
متاسفانه فضای رسانهای کشور چنان مملو از بیاخلاقی است که اگر کسی بخواهد برای این قبیل مطالب تکذیبیه بدهد، باید یک سازمان برایش تاسیس کند.
این زردنگاریها سند بیاعتباری یک رسانه است.
@syjebraily
اوایلِ بعد از رحلت امام که [شروع] این مسئولیّت جدید ما بود، این آقایان جناح چپ -که آن وقت هنوز چپ بودند، هنوز به این طرف منحرف نشده بودند- مثل آقای موسویخوئینی، مثل آقای خاتمی میآمدند پیش ما [میگفتند] که آن جریان راست میگویند رهبری مال ما است؛ گفتم خب من چه بکنم، من چه کار کنم که وقتی آنها میگویند؛ خب، شما بگویید رهبری مال ما است. گفتم علاجش این است که شما که چپ هستید بگویید رهبری مال ما است؛ من انکار خواهم کرد؟ مسلّماً انکار نمیکنم؛ من رد خواهم کرد؟ نه، استقبال هم میکنم| رهبر حکیم انقلاب اسلامی، 30 تیرماه 1388
✨منظور از راهکار قیمتی رفع ناترازی بنزین چیست؟
پیرو اظهارات وزیر نفت دولت آقای پزشکیان مبنی بر اینکه «راهکارهای قیمتی برای رفع ناترازی بنزین، در دستور کار نیست»، چند اقتصادخوانده که از افراد تاثیرگذار در سیاستهای اقتصادی دولت شهید رئیسی بودند و این اواخر، دولت سیزدهم را به گرانسازی بنزین نیز راضی کرده بودند، فریاد اعتراض سردادهاند که چرا میخواهید راهکار قیمتی برای رفع ناترازی را کنار بگذارید.
اما منظور از عبارت زیبای «راهکار قیمتی برای رفع ناترازی» که اینها دنبالش هستند، چیست؟
ناترازی، یعنی میزان مصرف بنزین کشور بیش از تولید است. این موضوع، دلایل متعددی دارد. یکی پرمصرف بودن خودروها، دیگری جهانیسازی قیمتها که باعث شده تمایل پالایشگاهها به تولید بنزین کم شود، دیگری سیاست آقای زنگنه وزیر نفت دولتهای هفتم، هشتم، یازدهم و دوازدهم که پالایشگاهسازی را کثافتکاری میدانست، دیگری اضافه شدن سالانه بیش از یک میلیون خودرو به ناوگان حمل و نقل کشور که با هوا کار نمیکنند و بنزین میخواهند...
برای حل این معضل، دو راهکار وجود دارد: ۱- راهکار غیرقیمتی ۲- راهکار قیمتی.
راهکار غیرقیمتی، یعنی کممصرف کردن خودروها، سهمیهبندی بنزین تا زمان تراز شدن تولید و مصرف، ساخت پالایشگاه برای افزایش تولید و...
اما راهکار قیمتی، یعنی افزایش قیمت بنزین. سوالی که پیش میآید این است که افزایش قیمت چگونه میخواهد معضل ناترازی را حل کند؟
پاسخ این است که وقتی بنزین گران شد، بخشی از مردم قدرت خرید بنزین را از دست میدهند و در نتیجه، مصرف کل کشور کم میشود و صورت مسئله پاک میشود.
اما سوال اینجاست که با گرانی بنزین، کدام قشر از مردم دیگر نمیتوانند بنزین مصرف کنند؟ چه کسانی از سفر کردن محروم میشوند؟ سرمایهداران یا مستضعفان؟!
سیاست گرانسازی بنزین، دقیقا مانند سیاست گرانسازی ارز است. میگویند اجازه دهید دلار به اندازهای گران شود که یک عده از مردم توان خرید کالای وارداتی را نداشته باشند. در نتیجه، تقاضا برای ارز کم شود و ناترازی ارزی رفع شود.
اما آن کالای وارداتی که باید مردم نتوانند تهیه کنند چیست؟ متاسفانه بخش قابل توجهی از واردات ما، غذای دام و طیور است. حرفشان این است که اجازه دهید دلار به قدری گران شود تا قیمت غذای دام و طیور برای دامداران و مرغداران سر به فلک بکشد و در نتیجه، قیمت گوشت و مرغ و لبنیات و... نجومی شود. وقتی چنین شد، مستضعفان دیگر توان خرید گوشت و مرغ را از دست میدهند و نیاز دامدار و مرغدار به خوراک وارداتی دام و طیور کم میشود و در نتیجه، تقاضای ارز کاهش مییابد و معضل ناترازی رفع میشود!
اما نکته اینجاست که هرگز، موضوع را با این ادبیات بیان نمیکنند که مردم متوجه شوند چه بلایی قرار است سرشان بیاید. میگویند «راهکار قیمتی حل ناترازی».
البته این سیاست قیمتی، چه درباره بنزین و چه درباره ارز و چه سایر کالاها، بدون ذینفع نیست. هم گرانسازی بنزین ذینفع دارد، هم گرانسازی ارز. شرکتی که سالانه یک میلیارد دلار صادرات دارد، اگر نرخ ارز از ۴۰ هزار تومان به ۶۰ هزار تومان افزایش یابد، بدون کمترین زحمتی ناقابل ۲۰ هزار میلیارد تومان کاسب میشود. این ذینفعان، باید هم دنبال اقتصاددانهایی باشند که گرانیها را تئوریزه کنند.
انگس استوارت دیتون برنده جایزه نوبل اقتصاد و استاد اقتصاد دانشگاه پرینستون که دچار عذاب وجدان شده و کتاب افشاگرانه «اقتصاد در آمریکا» را نوشته است، میگوید: «بر خواننده این کتاب حرجی نیست اگر فکر کند که ما [اقتصاددانان نئوکلاسیک] انسانهای رذلی هستیم که صرفا منافع مادی خودمان برایمان اهمیت دارد. اینکه ما لابیگر و توجیهگر سرمایهدارانی هستیم که سخاوتمندانه بابت کارهایمان به ما پاداش میدهند».
@syjebraily
پیرو اظهارات وزیر نفت دولت آقای پزشکیان مبنی بر اینکه «راهکارهای قیمتی برای رفع ناترازی بنزین، در دستور کار نیست»، چند اقتصادخوانده که از افراد تاثیرگذار در سیاستهای اقتصادی دولت شهید رئیسی بودند و این اواخر، دولت سیزدهم را به گرانسازی بنزین نیز راضی کرده بودند، فریاد اعتراض سردادهاند که چرا میخواهید راهکار قیمتی برای رفع ناترازی را کنار بگذارید.
اما منظور از عبارت زیبای «راهکار قیمتی برای رفع ناترازی» که اینها دنبالش هستند، چیست؟
ناترازی، یعنی میزان مصرف بنزین کشور بیش از تولید است. این موضوع، دلایل متعددی دارد. یکی پرمصرف بودن خودروها، دیگری جهانیسازی قیمتها که باعث شده تمایل پالایشگاهها به تولید بنزین کم شود، دیگری سیاست آقای زنگنه وزیر نفت دولتهای هفتم، هشتم، یازدهم و دوازدهم که پالایشگاهسازی را کثافتکاری میدانست، دیگری اضافه شدن سالانه بیش از یک میلیون خودرو به ناوگان حمل و نقل کشور که با هوا کار نمیکنند و بنزین میخواهند...
برای حل این معضل، دو راهکار وجود دارد: ۱- راهکار غیرقیمتی ۲- راهکار قیمتی.
راهکار غیرقیمتی، یعنی کممصرف کردن خودروها، سهمیهبندی بنزین تا زمان تراز شدن تولید و مصرف، ساخت پالایشگاه برای افزایش تولید و...
اما راهکار قیمتی، یعنی افزایش قیمت بنزین. سوالی که پیش میآید این است که افزایش قیمت چگونه میخواهد معضل ناترازی را حل کند؟
پاسخ این است که وقتی بنزین گران شد، بخشی از مردم قدرت خرید بنزین را از دست میدهند و در نتیجه، مصرف کل کشور کم میشود و صورت مسئله پاک میشود.
اما سوال اینجاست که با گرانی بنزین، کدام قشر از مردم دیگر نمیتوانند بنزین مصرف کنند؟ چه کسانی از سفر کردن محروم میشوند؟ سرمایهداران یا مستضعفان؟!
سیاست گرانسازی بنزین، دقیقا مانند سیاست گرانسازی ارز است. میگویند اجازه دهید دلار به اندازهای گران شود که یک عده از مردم توان خرید کالای وارداتی را نداشته باشند. در نتیجه، تقاضا برای ارز کم شود و ناترازی ارزی رفع شود.
اما آن کالای وارداتی که باید مردم نتوانند تهیه کنند چیست؟ متاسفانه بخش قابل توجهی از واردات ما، غذای دام و طیور است. حرفشان این است که اجازه دهید دلار به قدری گران شود تا قیمت غذای دام و طیور برای دامداران و مرغداران سر به فلک بکشد و در نتیجه، قیمت گوشت و مرغ و لبنیات و... نجومی شود. وقتی چنین شد، مستضعفان دیگر توان خرید گوشت و مرغ را از دست میدهند و نیاز دامدار و مرغدار به خوراک وارداتی دام و طیور کم میشود و در نتیجه، تقاضای ارز کاهش مییابد و معضل ناترازی رفع میشود!
اما نکته اینجاست که هرگز، موضوع را با این ادبیات بیان نمیکنند که مردم متوجه شوند چه بلایی قرار است سرشان بیاید. میگویند «راهکار قیمتی حل ناترازی».
البته این سیاست قیمتی، چه درباره بنزین و چه درباره ارز و چه سایر کالاها، بدون ذینفع نیست. هم گرانسازی بنزین ذینفع دارد، هم گرانسازی ارز. شرکتی که سالانه یک میلیارد دلار صادرات دارد، اگر نرخ ارز از ۴۰ هزار تومان به ۶۰ هزار تومان افزایش یابد، بدون کمترین زحمتی ناقابل ۲۰ هزار میلیارد تومان کاسب میشود. این ذینفعان، باید هم دنبال اقتصاددانهایی باشند که گرانیها را تئوریزه کنند.
انگس استوارت دیتون برنده جایزه نوبل اقتصاد و استاد اقتصاد دانشگاه پرینستون که دچار عذاب وجدان شده و کتاب افشاگرانه «اقتصاد در آمریکا» را نوشته است، میگوید: «بر خواننده این کتاب حرجی نیست اگر فکر کند که ما [اقتصاددانان نئوکلاسیک] انسانهای رذلی هستیم که صرفا منافع مادی خودمان برایمان اهمیت دارد. اینکه ما لابیگر و توجیهگر سرمایهدارانی هستیم که سخاوتمندانه بابت کارهایمان به ما پاداش میدهند».
@syjebraily