This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📌جمهوری اسلامی، کشور ایران را از حضیض ذلت به اوج عزت رسانده است.
روزی نیست که خبری از دستاوردهای علم و فناوری در این کشور منتشر نشود. امروز ایران در میان ۱۰ ابرقدرت فناوری جهان قرار دارد. اما این ابرقدرت، گرفتار یک بیماری به نام دلاریزه شدن اقتصاد است که باید از آن رهایی یابد.
@syjebraily
روزی نیست که خبری از دستاوردهای علم و فناوری در این کشور منتشر نشود. امروز ایران در میان ۱۰ ابرقدرت فناوری جهان قرار دارد. اما این ابرقدرت، گرفتار یک بیماری به نام دلاریزه شدن اقتصاد است که باید از آن رهایی یابد.
@syjebraily
✨حکایت تلخ ایران و IMF؛ ۱۳۹۶ تا امروز
دولتهای ایران، فارغ از گرایشهای سیاسی و حتی رویکردهای سیاست خارجی، در عرصه اقتصادی از سال ۱۳۶۸ تاکنون مجری سیاستهای صندوق بینالمللی پول بودهاند.
با توجه به تورمهای هولناکی که از سال ۱۳۹۷ دامنگیر اقتصاد ایران شده، در این تایملاین، اجرای نسخههای IMF صرفا در بازه زمانی ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۲ را با هم مرور میکنیم؛
1️⃣ ۱۱ آذر ۹۶| سفر ۱۲ روزه هیئت مشاورهای IMF به ایران
2️⃣ ۲۷ آذر ۹۶| گزارش پایان ماموریت هیئت مشاورهای ماده ۴ IMF: ایران ارز را تک نرخی کند.
3️⃣ ۹ فروردین ۹۷| انتشار گزارش رسمی هیئت مشاورهای ماده ۴ IMF: نرخ ارز رسمی توسط ایران سرکوب شده است. نرخ واقعی ارز که با متغیرهای بنیادین مطابقت دارد نرخ بازار است. ایران باید ارز را تک نرخی کند.
4️⃣ ۲۱ فروردین ۹۷| اجرای سیاست یکسان سازی نرخ ارز با تبعیت دولت از نرخ بازار. ارز ترجیحی ۳۷۰۰ حذف و ۴۲۰۰ بازار جایگزین شد.
5️⃣ ۱۲ اردیبهشت ۹۷| مدیر بخش خاورمیانه و آسیای میانه IMF: تصمیم ماه گذشته دولت ایران در یکسان سازی نرخ ارز رسمی و بازار آزاد جهت حمایت از ارزش ریال گامی در مسیر درست است.
6️⃣ پس از فروردین ۹۷| جهش نرخ ارز در بازار آزاد و نیمایی پس از حذف ارز ۳۷۰۰ (در پایان ۹۷ نرخ ارز از ۱۳ هزار تومان عبور کرد).
7️⃣ ۱۶ مرداد ۹۷| حذف ارز ۴۲۰۰ برای کلیه اقلام وارداتی بجز ۲۵ قلم.
8️⃣ ۸ مهر ۹۷| مصوبه دولت و حذف ارز ۴۲۰۰ برای پتروشیمیها: پتروشیمیها مجاز شدند محصولاتشان را بجای دلار ۴۲۰۰، در دلار نیما (۱۲۰۰۰ تومان) ضرب کرده و به داخل بفروشند.
9️⃣ ۲۲ مهر ۹۷| مصوبه دولت و حذف ارز ۴۲۰۰ برای پالایشگاهها: پالایشگاهها مجاز شدند محصولاتشان را بجای دلار ۴۲۰۰، در دلار نیما (۱۲۰۰۰ تومان) ضرب کرده و به داخل بفروشند.
🔟 اردیبهشت ۹۸| سفر دو هفتهای هیئت چهارنفره IMF به ایران و ارائه توصیههایی برای اصلاح ساختار بودجه
1️⃣1️⃣ خرداد ۹۸| انتشار چارچوب اصلاح ساختاری بودجه با تاکید بر حذف کامل ارز ۴۲۰۰ و حذف یارانههای آشکار و پنهان سوخت، تولید، سلامت و کشاورزی.
2️⃣1️⃣ آبان ۹۸: افزایش قیمت بنزین و شورش اجتماعی
3️⃣1️⃣ ۱۰ تیر ۹۹| سرپرست وزارت صمت دولت روحانی: فقط ۵ قلم ارز ۴۲۰۰ میگیرند. ارز ۴۲۰۰ باید کامل حذف شود. ما قائل به آزادسازی نرخ ارز هستیم.
4️⃣1️⃣ ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۱| اعلام حذف ارز ۴۲۰۰ برای ۵ قلم کالای باقیمانده توسط شهید آیتالله رئیسی و اجرای مجدد یکسانسازی نرخ ارز بر اساس ارز آزاد: ارز ۴۲۰۰ کاملا حذف و ارز ۲۵۵۰۰ تومانی بازار جایگزین شد/ [شهید] رئیسی: برای اصلاح اوضاع باید تصمیمات سختی بگیریم که ممکن است مشکل باشد و حتی لازم باشد آبرویم را میگذارم.
5️⃣1️⃣ پس از اردیبهشت ۱۴۰۱| جهش نرخ ارز در بازار آزاد و نیمایی پس از حذف ارز ۴۲۰۰ (در پایان ۱۴۰۱ نرخ ارز از ۶۰ هزار تومان عبور کرد).
6️⃣1️⃣ ۲۴ خرداد ۱۴۰۱| امیرآبادی نماینده قم در مجلس: بانک جهانی و صندوق بینالمللی پول هم مسیر [شهید] رئیسی در اصلاح ارز ترجیحی را تأیید کردند.
7️⃣1️⃣ ۱۸ شهریور ۱۴۰۱| گزارش IMF: حذف ارز ۴۲۰۰ اقدام خوبی بود اما کافی نیست. دولت باید نرخ بهره بانکی را نیز افزایش دهد.
8️⃣1️⃣ ۱۰ دی ۱۴۰۱| ابلاغیه بانک مرکزی و افزایش نرخ بهره بانکی از ۱۸ به ۲۳ درصد (دولت در زمستان ۱۴۰۲ اوراق گواهی سپرده خاص با نرخ بهره ۳۰ درصد منتشر کرد).
9️⃣1️⃣ ۲۸ تیر ۱۴۰۲| محمدرضا پورابراهیمی رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس: همان دلایلی که در دولت آقای [شهید] رئیسی منجر به حذف ارز ۴۲۰۰ شد، برای حذف ارز ۲۸۵۰۰ کفایت میکند.
0️⃣2️⃣ ۱۳ شهریور ۱۴۰۲| ابلاغیه بانک مرکزی و حذف ارز ۲۸۵۰۰ برای نرخ تسعیر پتروشیمیها: پتروشیمیها مجاز شدند محصولاتشان را بجای دلار ۴۲۰۰، در دلار نیما (۳۹۵۰۰ تومان) ضرب کرده و به داخل بفروشند.
1️⃣2️⃣ ۱۶ دی ۱۴۰۲| حذف ارز ۲۸۵۰۰ برای ۲۰۰ قلم کالا
2️⃣2️⃣ ۷ بهمن ۱۴۰۲| مصوبه مجلس و تعیین سقف ۱۱ میلیارد دلار برای واردات کالاهای اساسی با ارز ۲۸۵۰۰
3️⃣2️⃣ ۱۸ بهمن ۱۴۰۲| تاکید محمدباقر قالیباف رئیس مجلس بر حذف کامل ارز ۲۸۵۰۰: با پرداخت ارز ۲۸۵۰۰ هم دولت، هم مردم و هم تولیدکننده ضرر میکنند.
4️⃣2️⃣ ۱۲ تیر ۱۴۰۳| علی طیبنیا مشاور اقتصادی آقای پزشکیان: بنگاههای بزرگ را مجبور کردهاند ارز خود را به نرخ دستوری (در حال حاضر ۴۵ هزار تومان) بفروشند که به صادرات لطمه میزند.
5️⃣2️⃣ ۲۶ تیر ۱۴۰۳| داوود منظور رئیس سازمان برنامه و بودجه شهید رئیسی: فقط ۴ قلم کالا ارز ۲۸۵۰۰ میگیرند.
... و این داستان ادامه دارد
⚠️۱۸ آبان ۱۳۸۵| رهبر حکیم انقلاب اسلامی: ماهاتیر محمد به من گفت: من فقط همین قدر به شما بگویم که ما یک شبه گدا شدیم! البته وقتی کشوری وابستگی اقتصادی پیدا کرد و خواست نسخه های اقتصادی بانک جهانی و صندوق بین المللی پول را عمل بکند، همین طور هم خواهد شد.⚠️
@syjebraily
دولتهای ایران، فارغ از گرایشهای سیاسی و حتی رویکردهای سیاست خارجی، در عرصه اقتصادی از سال ۱۳۶۸ تاکنون مجری سیاستهای صندوق بینالمللی پول بودهاند.
با توجه به تورمهای هولناکی که از سال ۱۳۹۷ دامنگیر اقتصاد ایران شده، در این تایملاین، اجرای نسخههای IMF صرفا در بازه زمانی ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۲ را با هم مرور میکنیم؛
1️⃣ ۱۱ آذر ۹۶| سفر ۱۲ روزه هیئت مشاورهای IMF به ایران
2️⃣ ۲۷ آذر ۹۶| گزارش پایان ماموریت هیئت مشاورهای ماده ۴ IMF: ایران ارز را تک نرخی کند.
3️⃣ ۹ فروردین ۹۷| انتشار گزارش رسمی هیئت مشاورهای ماده ۴ IMF: نرخ ارز رسمی توسط ایران سرکوب شده است. نرخ واقعی ارز که با متغیرهای بنیادین مطابقت دارد نرخ بازار است. ایران باید ارز را تک نرخی کند.
4️⃣ ۲۱ فروردین ۹۷| اجرای سیاست یکسان سازی نرخ ارز با تبعیت دولت از نرخ بازار. ارز ترجیحی ۳۷۰۰ حذف و ۴۲۰۰ بازار جایگزین شد.
5️⃣ ۱۲ اردیبهشت ۹۷| مدیر بخش خاورمیانه و آسیای میانه IMF: تصمیم ماه گذشته دولت ایران در یکسان سازی نرخ ارز رسمی و بازار آزاد جهت حمایت از ارزش ریال گامی در مسیر درست است.
6️⃣ پس از فروردین ۹۷| جهش نرخ ارز در بازار آزاد و نیمایی پس از حذف ارز ۳۷۰۰ (در پایان ۹۷ نرخ ارز از ۱۳ هزار تومان عبور کرد).
7️⃣ ۱۶ مرداد ۹۷| حذف ارز ۴۲۰۰ برای کلیه اقلام وارداتی بجز ۲۵ قلم.
8️⃣ ۸ مهر ۹۷| مصوبه دولت و حذف ارز ۴۲۰۰ برای پتروشیمیها: پتروشیمیها مجاز شدند محصولاتشان را بجای دلار ۴۲۰۰، در دلار نیما (۱۲۰۰۰ تومان) ضرب کرده و به داخل بفروشند.
9️⃣ ۲۲ مهر ۹۷| مصوبه دولت و حذف ارز ۴۲۰۰ برای پالایشگاهها: پالایشگاهها مجاز شدند محصولاتشان را بجای دلار ۴۲۰۰، در دلار نیما (۱۲۰۰۰ تومان) ضرب کرده و به داخل بفروشند.
🔟 اردیبهشت ۹۸| سفر دو هفتهای هیئت چهارنفره IMF به ایران و ارائه توصیههایی برای اصلاح ساختار بودجه
1️⃣1️⃣ خرداد ۹۸| انتشار چارچوب اصلاح ساختاری بودجه با تاکید بر حذف کامل ارز ۴۲۰۰ و حذف یارانههای آشکار و پنهان سوخت، تولید، سلامت و کشاورزی.
2️⃣1️⃣ آبان ۹۸: افزایش قیمت بنزین و شورش اجتماعی
3️⃣1️⃣ ۱۰ تیر ۹۹| سرپرست وزارت صمت دولت روحانی: فقط ۵ قلم ارز ۴۲۰۰ میگیرند. ارز ۴۲۰۰ باید کامل حذف شود. ما قائل به آزادسازی نرخ ارز هستیم.
4️⃣1️⃣ ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۱| اعلام حذف ارز ۴۲۰۰ برای ۵ قلم کالای باقیمانده توسط شهید آیتالله رئیسی و اجرای مجدد یکسانسازی نرخ ارز بر اساس ارز آزاد: ارز ۴۲۰۰ کاملا حذف و ارز ۲۵۵۰۰ تومانی بازار جایگزین شد/ [شهید] رئیسی: برای اصلاح اوضاع باید تصمیمات سختی بگیریم که ممکن است مشکل باشد و حتی لازم باشد آبرویم را میگذارم.
5️⃣1️⃣ پس از اردیبهشت ۱۴۰۱| جهش نرخ ارز در بازار آزاد و نیمایی پس از حذف ارز ۴۲۰۰ (در پایان ۱۴۰۱ نرخ ارز از ۶۰ هزار تومان عبور کرد).
6️⃣1️⃣ ۲۴ خرداد ۱۴۰۱| امیرآبادی نماینده قم در مجلس: بانک جهانی و صندوق بینالمللی پول هم مسیر [شهید] رئیسی در اصلاح ارز ترجیحی را تأیید کردند.
7️⃣1️⃣ ۱۸ شهریور ۱۴۰۱| گزارش IMF: حذف ارز ۴۲۰۰ اقدام خوبی بود اما کافی نیست. دولت باید نرخ بهره بانکی را نیز افزایش دهد.
8️⃣1️⃣ ۱۰ دی ۱۴۰۱| ابلاغیه بانک مرکزی و افزایش نرخ بهره بانکی از ۱۸ به ۲۳ درصد (دولت در زمستان ۱۴۰۲ اوراق گواهی سپرده خاص با نرخ بهره ۳۰ درصد منتشر کرد).
9️⃣1️⃣ ۲۸ تیر ۱۴۰۲| محمدرضا پورابراهیمی رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس: همان دلایلی که در دولت آقای [شهید] رئیسی منجر به حذف ارز ۴۲۰۰ شد، برای حذف ارز ۲۸۵۰۰ کفایت میکند.
0️⃣2️⃣ ۱۳ شهریور ۱۴۰۲| ابلاغیه بانک مرکزی و حذف ارز ۲۸۵۰۰ برای نرخ تسعیر پتروشیمیها: پتروشیمیها مجاز شدند محصولاتشان را بجای دلار ۴۲۰۰، در دلار نیما (۳۹۵۰۰ تومان) ضرب کرده و به داخل بفروشند.
1️⃣2️⃣ ۱۶ دی ۱۴۰۲| حذف ارز ۲۸۵۰۰ برای ۲۰۰ قلم کالا
2️⃣2️⃣ ۷ بهمن ۱۴۰۲| مصوبه مجلس و تعیین سقف ۱۱ میلیارد دلار برای واردات کالاهای اساسی با ارز ۲۸۵۰۰
3️⃣2️⃣ ۱۸ بهمن ۱۴۰۲| تاکید محمدباقر قالیباف رئیس مجلس بر حذف کامل ارز ۲۸۵۰۰: با پرداخت ارز ۲۸۵۰۰ هم دولت، هم مردم و هم تولیدکننده ضرر میکنند.
4️⃣2️⃣ ۱۲ تیر ۱۴۰۳| علی طیبنیا مشاور اقتصادی آقای پزشکیان: بنگاههای بزرگ را مجبور کردهاند ارز خود را به نرخ دستوری (در حال حاضر ۴۵ هزار تومان) بفروشند که به صادرات لطمه میزند.
5️⃣2️⃣ ۲۶ تیر ۱۴۰۳| داوود منظور رئیس سازمان برنامه و بودجه شهید رئیسی: فقط ۴ قلم کالا ارز ۲۸۵۰۰ میگیرند.
... و این داستان ادامه دارد
⚠️۱۸ آبان ۱۳۸۵| رهبر حکیم انقلاب اسلامی: ماهاتیر محمد به من گفت: من فقط همین قدر به شما بگویم که ما یک شبه گدا شدیم! البته وقتی کشوری وابستگی اقتصادی پیدا کرد و خواست نسخه های اقتصادی بانک جهانی و صندوق بین المللی پول را عمل بکند، همین طور هم خواهد شد.⚠️
@syjebraily
ظاهرا در هرجای جهان، ولو آمریکا، سیاستمداری سخن از کنترل قیمتها برای جلوگیری از چپاول ملتها توسط شرکتها بگوید، سرمایهداران یک برچسب #کمونیست برایش سفارش میدهند!
@syjebraily
@syjebraily
📌از ۴۱ میلیون سهامدار فعال در بورس، فقط ۳۴۷ هزار سهامدار حقیقی (کمتر از یک درصد) پرتفوی بالای ۲۰۰ میلیون تومان دارند.
@syjebraily
@syjebraily
✨بورس چگونه مردم را ذینفع بدبختی خود میکند؟
متیو دسموند (Matthew Desmond) جامعهشناس سرشناس آمریکایی در فصلی از کتاب «فقر محصول آمریکا» -که ان شاءالله به زودی ترجمه آن منتشر خواهد شد- نشان داده که چگونه سازوکارها و نهادهای سرمایهداری، لشکری از فقرا را برای تامین منافع سرمایهداران ایجاد میکند.
او مینویسد:
«سود شرکتها هنگامی افزایش مییابد که هزینههای کار کاهش یابد. به همین دلیل است که هنگامی که شرکتها دستمزدها را افزایش میدهند، بورس اوراق بهادار نیویورک (مشهور به وال استریت) به سرعت آنها را مجازات میکند. وقتی در سال 2015 شرکت والمارت (بزرگترین فروشگاه زنجیرهای مواد غذایی در جهان) در واکنش به فشارهای مردمی اعلام کرد که قصد دارد حداقل دستمزد کارگران خود را به 9 دلار در ساعت برساند، سرمایهگذاران بورسی از سهام آن روی گرداندند. سهام این شرکت تا 10 درصد سقوط کرد و 20 میلیارد دلار از ارزش بازار آن از بین رفت. این رخداد، رکورد بزرگترین ضرر و زیان را در یک روز شکست.
همین اتفاق در سال 2021 نیز افتاد. بعد از اینکه والمارت قول داد میانگین دستمزد ساعتی خود را به 15 دلار برساند، سهامداران سرمایه خود را بیرون کشیدند و ارزش سهام در یک صبح پنجشنبه 6 درصد سقوط کرد. سهامداران با این کار خود داشتند به والمارت و هر شرکت دیگری هشدار میدادند: اگر دستمزدهایتان را افزایش دهید، باید منتظر عواقبش باشید.
چه کسی از این وضعیت نفع میبرد؟ خب معلوم است، سهامداران. اما آنها چه کسانی هستند؟ آدم وسوسه میشود که آنها را مردانی با کتوشلوارهای مشکی راهراه و کراوات تصور کند که در اتاقهای هیئت رئیسه در آسمانخراشهای نیویورک دور هم جمع میشوند. اما واقعیت این است که بیش از نیمی از خانوارها در ایالات متحده در بازار سهام سرمایه دارند. خود ما سهامدار هستیم!».
اما آنچه دسموند گفته، فقط یک روی سکه است. اینکه نیمی از مردم آمریکا سهامدار بازار سرمایه هستند و از سود شرکتهای بورسی نفع میبرند، کمی گمراهکننده است. چون انسان تصور میکند اگر شرکت بزرگی مانند والمارت دستمزدها را افزایش ندهد، سود آن افزایش مییابد و نفع این افزایش سود را بیش از نیمی از خانوارهای آمریکایی که در بورس سهام دارند، میبرند. یا اگر دستمزدها افزایش یابد، درست است که حقوق کارگران این شرکت افزایش مییابد، اما سهامداران این شرکت که خود «مردم» هستند، زیان میکنند. اما واقعیت این است که در آمریکا 10 درصد از ثروتمندترین خانوادهها بیش از 80 درصد ارزش کل سهامها را در اختیار دارند. به عبارت دیگر، یک سیاه لشکری از سهامداران در آمریکا ایجاد شده که در مقایسه با سرمایهداران آمریکایی، ارزش سهامشان «تقریبا هیچ» است، اما نامشان «سهامدار» است و بدون اینکه سرمایهداران زحمتی بکشند، سر بزنگاههایی مثل افزایش حقوق کارگران، سر و کلهشان پیدا میشود و دستهجمعی برای حفاظت از سودهای نجومی سرمایهداران آمریکایی تلاش میکنند، چون خودشان نیز از این دریای پول، قطرهای کاسب میشوند!
این قصه، شباهت زیادی به سهامداری بخشی از مردم ایران در بورس دارد. چندین میلیون ایرانی، سهامدار شرکتهای فولادی، پتروشیمی، پالایشی، معدنی و... هستند. اما واقعیت این است که 99 درصد سهامداران، سهامدار خرد محسوب میشوند. 41 میلیون ایرانی در بازار بورس سهامدار هستند، اما طبق آماری که چندی پیش از یک مسئول دولتی گرفتم، فقط حدود 350 هزار نفر ارزش سهامشان بالای 200 میلیون تومان است! اینجاست که وقتی میگوئیم نباید فولاد و پتروشیمی ایرانی به دلار به داخل فروحته شود، یا اینکه باید نرخ ارز تثبیت شود، لشکری میلیونی از سهامداران خُرد بورس در مقابل ما صف میکشند!
این بندگان خدا، که قاعدتا از قشر حقوق بگیر جامعه نیز هستند، فریب سود کاذب و ناچیزی را می خورند که در بورس به دست می آورند. چرا؟ اولا نمیدانند که بیشترین زیان را خود اینها از دلاری فروشی مواد اولیه ایرانی میبینند(چون با افزایش نرخ ارز، یا افزایش قیمتهای جهانی، هزینههای زندگیشان از مسکن تا مرکب گران میشود). ثانیا متوجه نیستند که اگر جلوی دلاریفروشی گرفته شود و نرخ ارز تثبیت شود، بیشترین نفع را خود اینها میبرند(چون ارزش پول ملی افزایش مییابد. در نتیجه هم قدرت خرید حقوقی که سر ماه میگیرند بیشتر می شود، هم اینکه ارزش پولی که در سهام دارند، افزایش مییابد).
بله عزیزان! بورس، همانگونه که در آمریکا لشکری از فقرا را برای حفاظت از منافع سرمایهداران بسیج کرده، در ایران نیز همین اتفاق را رقم زده است. رهایی از این وضع، فقط و فقط با بیداری ملت ممکن است. کمک کنید مردم را آگاه کنیم...
@syjebraily
متیو دسموند (Matthew Desmond) جامعهشناس سرشناس آمریکایی در فصلی از کتاب «فقر محصول آمریکا» -که ان شاءالله به زودی ترجمه آن منتشر خواهد شد- نشان داده که چگونه سازوکارها و نهادهای سرمایهداری، لشکری از فقرا را برای تامین منافع سرمایهداران ایجاد میکند.
او مینویسد:
«سود شرکتها هنگامی افزایش مییابد که هزینههای کار کاهش یابد. به همین دلیل است که هنگامی که شرکتها دستمزدها را افزایش میدهند، بورس اوراق بهادار نیویورک (مشهور به وال استریت) به سرعت آنها را مجازات میکند. وقتی در سال 2015 شرکت والمارت (بزرگترین فروشگاه زنجیرهای مواد غذایی در جهان) در واکنش به فشارهای مردمی اعلام کرد که قصد دارد حداقل دستمزد کارگران خود را به 9 دلار در ساعت برساند، سرمایهگذاران بورسی از سهام آن روی گرداندند. سهام این شرکت تا 10 درصد سقوط کرد و 20 میلیارد دلار از ارزش بازار آن از بین رفت. این رخداد، رکورد بزرگترین ضرر و زیان را در یک روز شکست.
همین اتفاق در سال 2021 نیز افتاد. بعد از اینکه والمارت قول داد میانگین دستمزد ساعتی خود را به 15 دلار برساند، سهامداران سرمایه خود را بیرون کشیدند و ارزش سهام در یک صبح پنجشنبه 6 درصد سقوط کرد. سهامداران با این کار خود داشتند به والمارت و هر شرکت دیگری هشدار میدادند: اگر دستمزدهایتان را افزایش دهید، باید منتظر عواقبش باشید.
چه کسی از این وضعیت نفع میبرد؟ خب معلوم است، سهامداران. اما آنها چه کسانی هستند؟ آدم وسوسه میشود که آنها را مردانی با کتوشلوارهای مشکی راهراه و کراوات تصور کند که در اتاقهای هیئت رئیسه در آسمانخراشهای نیویورک دور هم جمع میشوند. اما واقعیت این است که بیش از نیمی از خانوارها در ایالات متحده در بازار سهام سرمایه دارند. خود ما سهامدار هستیم!».
اما آنچه دسموند گفته، فقط یک روی سکه است. اینکه نیمی از مردم آمریکا سهامدار بازار سرمایه هستند و از سود شرکتهای بورسی نفع میبرند، کمی گمراهکننده است. چون انسان تصور میکند اگر شرکت بزرگی مانند والمارت دستمزدها را افزایش ندهد، سود آن افزایش مییابد و نفع این افزایش سود را بیش از نیمی از خانوارهای آمریکایی که در بورس سهام دارند، میبرند. یا اگر دستمزدها افزایش یابد، درست است که حقوق کارگران این شرکت افزایش مییابد، اما سهامداران این شرکت که خود «مردم» هستند، زیان میکنند. اما واقعیت این است که در آمریکا 10 درصد از ثروتمندترین خانوادهها بیش از 80 درصد ارزش کل سهامها را در اختیار دارند. به عبارت دیگر، یک سیاه لشکری از سهامداران در آمریکا ایجاد شده که در مقایسه با سرمایهداران آمریکایی، ارزش سهامشان «تقریبا هیچ» است، اما نامشان «سهامدار» است و بدون اینکه سرمایهداران زحمتی بکشند، سر بزنگاههایی مثل افزایش حقوق کارگران، سر و کلهشان پیدا میشود و دستهجمعی برای حفاظت از سودهای نجومی سرمایهداران آمریکایی تلاش میکنند، چون خودشان نیز از این دریای پول، قطرهای کاسب میشوند!
این قصه، شباهت زیادی به سهامداری بخشی از مردم ایران در بورس دارد. چندین میلیون ایرانی، سهامدار شرکتهای فولادی، پتروشیمی، پالایشی، معدنی و... هستند. اما واقعیت این است که 99 درصد سهامداران، سهامدار خرد محسوب میشوند. 41 میلیون ایرانی در بازار بورس سهامدار هستند، اما طبق آماری که چندی پیش از یک مسئول دولتی گرفتم، فقط حدود 350 هزار نفر ارزش سهامشان بالای 200 میلیون تومان است! اینجاست که وقتی میگوئیم نباید فولاد و پتروشیمی ایرانی به دلار به داخل فروحته شود، یا اینکه باید نرخ ارز تثبیت شود، لشکری میلیونی از سهامداران خُرد بورس در مقابل ما صف میکشند!
این بندگان خدا، که قاعدتا از قشر حقوق بگیر جامعه نیز هستند، فریب سود کاذب و ناچیزی را می خورند که در بورس به دست می آورند. چرا؟ اولا نمیدانند که بیشترین زیان را خود اینها از دلاری فروشی مواد اولیه ایرانی میبینند(چون با افزایش نرخ ارز، یا افزایش قیمتهای جهانی، هزینههای زندگیشان از مسکن تا مرکب گران میشود). ثانیا متوجه نیستند که اگر جلوی دلاریفروشی گرفته شود و نرخ ارز تثبیت شود، بیشترین نفع را خود اینها میبرند(چون ارزش پول ملی افزایش مییابد. در نتیجه هم قدرت خرید حقوقی که سر ماه میگیرند بیشتر می شود، هم اینکه ارزش پولی که در سهام دارند، افزایش مییابد).
بله عزیزان! بورس، همانگونه که در آمریکا لشکری از فقرا را برای حفاظت از منافع سرمایهداران بسیج کرده، در ایران نیز همین اتفاق را رقم زده است. رهایی از این وضع، فقط و فقط با بیداری ملت ممکن است. کمک کنید مردم را آگاه کنیم...
@syjebraily
🔹اقتصاد لیبرال و آزاد، یعنی آزاد برای سرمایهدار؛ اما زندان و حبس و فشار برای طبقه مظلوم و فقیر| رهبر حکیم انقلاب اسلامی
@syjebraily
@syjebraily
✨درسی از سیره سیاسی حضرت آقا برای جریان انقلابی
با رویکردها و مواضع غلطی که افراد مؤثر سیاسی مطرح و پیگیری میکنند، چه کنیم؟
در این باره، بخش عمدهای از شخصیتهای سیاسی کشور را میتوان به دو گروه تقسیم کرد. گروهی از شخصیتها جایگاه و شأنی برای خود قائلاند که اساساً درباره مسائل مهم مبتلابه کشور، هیچگونه موضعی نمیگیرند. ملاحظهشان هم این است که مثلاً اگر درباره فلان کار غلط یک دستگاه دولتی موضعگیری نمایند، چون مسئول آن دستگاه تخریب میشود، وارد منازعات سیاسی شدهاند و این منازعه، دور از شأن آنها و بلکه به ضرر وحدت و همدلی و آرامش کشور است. در مقابل این گروه، گروه دیگری نیز قرار دارند که موضعگیری میکنند، اما مواضعشان، مستقیماً ناظر به اشخاصی است که عملکرد غلطی داشتهاند یا موضع غلطی گرفتهاند. به نحوی که بعضاً موضوع مورد نقد کنار گذاشته میشود و برای نمایش یک رویکرد و عملکرد غلط، به نقایص شخصیت صاحب آن رویکرد و عملکرد پرداخته میشود. نتیجه چنین فضایی این است که از یک جماعت قابل توجهی، در برابر اقدامها و مواضع غلط، هیچ صدایی بلند نمیشود؛ و جماعت دیگری هم که موضع میگیرند، چون اشخاص را محور نقد قرار میدهند نه افعال را، موضعگیریشان بی اثر میشود. در نتیجه آن راه غلطی که باید جلویش گرفته میشد، طی میشود.
یکی از درسهایی که از سیره سیاسی حضرت آیتاللهالعظمی خامنهای باید آموخت، این است که اولاً هرگز درباره مسائل مهم و اساسی کشور سکوت نکردهاند، ثانیاً هنگام موضعگیری درباره رویدادها و مسائل، اشخاص را محور اظهار نظر خود قرار ندادهاند، بلکه فعل یا قول غلط را نقد کرده و عمل صحیح و سخن صحیح را بیان کردهاند. یعنی ایشان به هیچ عنوان سکوت نکردهاند، اما بدون اسم بردن از افراد، قول را، یا فعل را با منطق و استدلال قوی نقد کردهاند. یکی از مصادیق این رویکرد، ناظر به کارهای غلطی است که مهدی هاشمی معدوم (برادر داماد آقای منتظری) در خارج از کشور به نام نهضتهای آزادیبخش انجام میداد. حضرت آیتالله خامنهای در واکنش به این رویکرد غلط، سکوت نکردند، بلکه در مهمترین تریبون سیاسی کشور، یعنی تریبون نماز جمعه موضع جدی گرفتند. مفهوم صدور انقلاب را تبیین کرده و تصریح کردند که مراد از صدور انقلاب، یک اقدام فرهنگی است، نه نظامی. اما هیچ اشارهای به نام مهدی هاشمی نکردند. تصور بفرمائید حضرت آقا در تریبون نظام جمعه بجای تبیین مفهوم صدور انقلاب و نفی اقدامات غیراصولی مهدی هاشمی، از او نام میبردند و به شخص او حمله میکردند. آیا ابعاد منازعه سیاسی که ممکن بود آغاز شود، با توجه به حمایتهای تمام قد آقای منتظری از مهدی هاشمی، در تصور میگنجد؟
اگر این روش اسلامی، برای شخصیتهای مؤثر کشور مبنا باشد، هم از سکوت در برابر انحرافات و اشتباهات رنج نخواهیم برد، هم شاهد منازعات سیاسی بیحاصل نخواهیم بود. سیاستورزی در پستوهای محفلی از یک سو و پنجهکشی در پستهای مجازی از سوی دیگر، نسبتی با وظیفه امر به معروف و نهی از منکر ندارد.
@syjebraily
با رویکردها و مواضع غلطی که افراد مؤثر سیاسی مطرح و پیگیری میکنند، چه کنیم؟
در این باره، بخش عمدهای از شخصیتهای سیاسی کشور را میتوان به دو گروه تقسیم کرد. گروهی از شخصیتها جایگاه و شأنی برای خود قائلاند که اساساً درباره مسائل مهم مبتلابه کشور، هیچگونه موضعی نمیگیرند. ملاحظهشان هم این است که مثلاً اگر درباره فلان کار غلط یک دستگاه دولتی موضعگیری نمایند، چون مسئول آن دستگاه تخریب میشود، وارد منازعات سیاسی شدهاند و این منازعه، دور از شأن آنها و بلکه به ضرر وحدت و همدلی و آرامش کشور است. در مقابل این گروه، گروه دیگری نیز قرار دارند که موضعگیری میکنند، اما مواضعشان، مستقیماً ناظر به اشخاصی است که عملکرد غلطی داشتهاند یا موضع غلطی گرفتهاند. به نحوی که بعضاً موضوع مورد نقد کنار گذاشته میشود و برای نمایش یک رویکرد و عملکرد غلط، به نقایص شخصیت صاحب آن رویکرد و عملکرد پرداخته میشود. نتیجه چنین فضایی این است که از یک جماعت قابل توجهی، در برابر اقدامها و مواضع غلط، هیچ صدایی بلند نمیشود؛ و جماعت دیگری هم که موضع میگیرند، چون اشخاص را محور نقد قرار میدهند نه افعال را، موضعگیریشان بی اثر میشود. در نتیجه آن راه غلطی که باید جلویش گرفته میشد، طی میشود.
یکی از درسهایی که از سیره سیاسی حضرت آیتاللهالعظمی خامنهای باید آموخت، این است که اولاً هرگز درباره مسائل مهم و اساسی کشور سکوت نکردهاند، ثانیاً هنگام موضعگیری درباره رویدادها و مسائل، اشخاص را محور اظهار نظر خود قرار ندادهاند، بلکه فعل یا قول غلط را نقد کرده و عمل صحیح و سخن صحیح را بیان کردهاند. یعنی ایشان به هیچ عنوان سکوت نکردهاند، اما بدون اسم بردن از افراد، قول را، یا فعل را با منطق و استدلال قوی نقد کردهاند. یکی از مصادیق این رویکرد، ناظر به کارهای غلطی است که مهدی هاشمی معدوم (برادر داماد آقای منتظری) در خارج از کشور به نام نهضتهای آزادیبخش انجام میداد. حضرت آیتالله خامنهای در واکنش به این رویکرد غلط، سکوت نکردند، بلکه در مهمترین تریبون سیاسی کشور، یعنی تریبون نماز جمعه موضع جدی گرفتند. مفهوم صدور انقلاب را تبیین کرده و تصریح کردند که مراد از صدور انقلاب، یک اقدام فرهنگی است، نه نظامی. اما هیچ اشارهای به نام مهدی هاشمی نکردند. تصور بفرمائید حضرت آقا در تریبون نظام جمعه بجای تبیین مفهوم صدور انقلاب و نفی اقدامات غیراصولی مهدی هاشمی، از او نام میبردند و به شخص او حمله میکردند. آیا ابعاد منازعه سیاسی که ممکن بود آغاز شود، با توجه به حمایتهای تمام قد آقای منتظری از مهدی هاشمی، در تصور میگنجد؟
اگر این روش اسلامی، برای شخصیتهای مؤثر کشور مبنا باشد، هم از سکوت در برابر انحرافات و اشتباهات رنج نخواهیم برد، هم شاهد منازعات سیاسی بیحاصل نخواهیم بود. سیاستورزی در پستوهای محفلی از یک سو و پنجهکشی در پستهای مجازی از سوی دیگر، نسبتی با وظیفه امر به معروف و نهی از منکر ندارد.
@syjebraily
دوست بزرگواری این مطلب سایت تابناک را فرستاده و با تعجب پرسیده که شما مگر عضو پایداری بودهاید؟!
متاسفانه فضای رسانهای کشور چنان مملو از بیاخلاقی است که اگر کسی بخواهد برای این قبیل مطالب تکذیبیه بدهد، باید یک سازمان برایش تاسیس کند.
این زردنگاریها سند بیاعتباری یک رسانه است.
@syjebraily
متاسفانه فضای رسانهای کشور چنان مملو از بیاخلاقی است که اگر کسی بخواهد برای این قبیل مطالب تکذیبیه بدهد، باید یک سازمان برایش تاسیس کند.
این زردنگاریها سند بیاعتباری یک رسانه است.
@syjebraily
اوایلِ بعد از رحلت امام که [شروع] این مسئولیّت جدید ما بود، این آقایان جناح چپ -که آن وقت هنوز چپ بودند، هنوز به این طرف منحرف نشده بودند- مثل آقای موسویخوئینی، مثل آقای خاتمی میآمدند پیش ما [میگفتند] که آن جریان راست میگویند رهبری مال ما است؛ گفتم خب من چه بکنم، من چه کار کنم که وقتی آنها میگویند؛ خب، شما بگویید رهبری مال ما است. گفتم علاجش این است که شما که چپ هستید بگویید رهبری مال ما است؛ من انکار خواهم کرد؟ مسلّماً انکار نمیکنم؛ من رد خواهم کرد؟ نه، استقبال هم میکنم| رهبر حکیم انقلاب اسلامی، 30 تیرماه 1388
✨منظور از راهکار قیمتی رفع ناترازی بنزین چیست؟
پیرو اظهارات وزیر نفت دولت آقای پزشکیان مبنی بر اینکه «راهکارهای قیمتی برای رفع ناترازی بنزین، در دستور کار نیست»، چند اقتصادخوانده که از افراد تاثیرگذار در سیاستهای اقتصادی دولت شهید رئیسی بودند و این اواخر، دولت سیزدهم را به گرانسازی بنزین نیز راضی کرده بودند، فریاد اعتراض سردادهاند که چرا میخواهید راهکار قیمتی برای رفع ناترازی را کنار بگذارید.
اما منظور از عبارت زیبای «راهکار قیمتی برای رفع ناترازی» که اینها دنبالش هستند، چیست؟
ناترازی، یعنی میزان مصرف بنزین کشور بیش از تولید است. این موضوع، دلایل متعددی دارد. یکی پرمصرف بودن خودروها، دیگری جهانیسازی قیمتها که باعث شده تمایل پالایشگاهها به تولید بنزین کم شود، دیگری سیاست آقای زنگنه وزیر نفت دولتهای هفتم، هشتم، یازدهم و دوازدهم که پالایشگاهسازی را کثافتکاری میدانست، دیگری اضافه شدن سالانه بیش از یک میلیون خودرو به ناوگان حمل و نقل کشور که با هوا کار نمیکنند و بنزین میخواهند...
برای حل این معضل، دو راهکار وجود دارد: ۱- راهکار غیرقیمتی ۲- راهکار قیمتی.
راهکار غیرقیمتی، یعنی کممصرف کردن خودروها، سهمیهبندی بنزین تا زمان تراز شدن تولید و مصرف، ساخت پالایشگاه برای افزایش تولید و...
اما راهکار قیمتی، یعنی افزایش قیمت بنزین. سوالی که پیش میآید این است که افزایش قیمت چگونه میخواهد معضل ناترازی را حل کند؟
پاسخ این است که وقتی بنزین گران شد، بخشی از مردم قدرت خرید بنزین را از دست میدهند و در نتیجه، مصرف کل کشور کم میشود و صورت مسئله پاک میشود.
اما سوال اینجاست که با گرانی بنزین، کدام قشر از مردم دیگر نمیتوانند بنزین مصرف کنند؟ چه کسانی از سفر کردن محروم میشوند؟ سرمایهداران یا مستضعفان؟!
سیاست گرانسازی بنزین، دقیقا مانند سیاست گرانسازی ارز است. میگویند اجازه دهید دلار به اندازهای گران شود که یک عده از مردم توان خرید کالای وارداتی را نداشته باشند. در نتیجه، تقاضا برای ارز کم شود و ناترازی ارزی رفع شود.
اما آن کالای وارداتی که باید مردم نتوانند تهیه کنند چیست؟ متاسفانه بخش قابل توجهی از واردات ما، غذای دام و طیور است. حرفشان این است که اجازه دهید دلار به قدری گران شود تا قیمت غذای دام و طیور برای دامداران و مرغداران سر به فلک بکشد و در نتیجه، قیمت گوشت و مرغ و لبنیات و... نجومی شود. وقتی چنین شد، مستضعفان دیگر توان خرید گوشت و مرغ را از دست میدهند و نیاز دامدار و مرغدار به خوراک وارداتی دام و طیور کم میشود و در نتیجه، تقاضای ارز کاهش مییابد و معضل ناترازی رفع میشود!
اما نکته اینجاست که هرگز، موضوع را با این ادبیات بیان نمیکنند که مردم متوجه شوند چه بلایی قرار است سرشان بیاید. میگویند «راهکار قیمتی حل ناترازی».
البته این سیاست قیمتی، چه درباره بنزین و چه درباره ارز و چه سایر کالاها، بدون ذینفع نیست. هم گرانسازی بنزین ذینفع دارد، هم گرانسازی ارز. شرکتی که سالانه یک میلیارد دلار صادرات دارد، اگر نرخ ارز از ۴۰ هزار تومان به ۶۰ هزار تومان افزایش یابد، بدون کمترین زحمتی ناقابل ۲۰ هزار میلیارد تومان کاسب میشود. این ذینفعان، باید هم دنبال اقتصاددانهایی باشند که گرانیها را تئوریزه کنند.
انگس استوارت دیتون برنده جایزه نوبل اقتصاد و استاد اقتصاد دانشگاه پرینستون که دچار عذاب وجدان شده و کتاب افشاگرانه «اقتصاد در آمریکا» را نوشته است، میگوید: «بر خواننده این کتاب حرجی نیست اگر فکر کند که ما [اقتصاددانان نئوکلاسیک] انسانهای رذلی هستیم که صرفا منافع مادی خودمان برایمان اهمیت دارد. اینکه ما لابیگر و توجیهگر سرمایهدارانی هستیم که سخاوتمندانه بابت کارهایمان به ما پاداش میدهند».
@syjebraily
پیرو اظهارات وزیر نفت دولت آقای پزشکیان مبنی بر اینکه «راهکارهای قیمتی برای رفع ناترازی بنزین، در دستور کار نیست»، چند اقتصادخوانده که از افراد تاثیرگذار در سیاستهای اقتصادی دولت شهید رئیسی بودند و این اواخر، دولت سیزدهم را به گرانسازی بنزین نیز راضی کرده بودند، فریاد اعتراض سردادهاند که چرا میخواهید راهکار قیمتی برای رفع ناترازی را کنار بگذارید.
اما منظور از عبارت زیبای «راهکار قیمتی برای رفع ناترازی» که اینها دنبالش هستند، چیست؟
ناترازی، یعنی میزان مصرف بنزین کشور بیش از تولید است. این موضوع، دلایل متعددی دارد. یکی پرمصرف بودن خودروها، دیگری جهانیسازی قیمتها که باعث شده تمایل پالایشگاهها به تولید بنزین کم شود، دیگری سیاست آقای زنگنه وزیر نفت دولتهای هفتم، هشتم، یازدهم و دوازدهم که پالایشگاهسازی را کثافتکاری میدانست، دیگری اضافه شدن سالانه بیش از یک میلیون خودرو به ناوگان حمل و نقل کشور که با هوا کار نمیکنند و بنزین میخواهند...
برای حل این معضل، دو راهکار وجود دارد: ۱- راهکار غیرقیمتی ۲- راهکار قیمتی.
راهکار غیرقیمتی، یعنی کممصرف کردن خودروها، سهمیهبندی بنزین تا زمان تراز شدن تولید و مصرف، ساخت پالایشگاه برای افزایش تولید و...
اما راهکار قیمتی، یعنی افزایش قیمت بنزین. سوالی که پیش میآید این است که افزایش قیمت چگونه میخواهد معضل ناترازی را حل کند؟
پاسخ این است که وقتی بنزین گران شد، بخشی از مردم قدرت خرید بنزین را از دست میدهند و در نتیجه، مصرف کل کشور کم میشود و صورت مسئله پاک میشود.
اما سوال اینجاست که با گرانی بنزین، کدام قشر از مردم دیگر نمیتوانند بنزین مصرف کنند؟ چه کسانی از سفر کردن محروم میشوند؟ سرمایهداران یا مستضعفان؟!
سیاست گرانسازی بنزین، دقیقا مانند سیاست گرانسازی ارز است. میگویند اجازه دهید دلار به اندازهای گران شود که یک عده از مردم توان خرید کالای وارداتی را نداشته باشند. در نتیجه، تقاضا برای ارز کم شود و ناترازی ارزی رفع شود.
اما آن کالای وارداتی که باید مردم نتوانند تهیه کنند چیست؟ متاسفانه بخش قابل توجهی از واردات ما، غذای دام و طیور است. حرفشان این است که اجازه دهید دلار به قدری گران شود تا قیمت غذای دام و طیور برای دامداران و مرغداران سر به فلک بکشد و در نتیجه، قیمت گوشت و مرغ و لبنیات و... نجومی شود. وقتی چنین شد، مستضعفان دیگر توان خرید گوشت و مرغ را از دست میدهند و نیاز دامدار و مرغدار به خوراک وارداتی دام و طیور کم میشود و در نتیجه، تقاضای ارز کاهش مییابد و معضل ناترازی رفع میشود!
اما نکته اینجاست که هرگز، موضوع را با این ادبیات بیان نمیکنند که مردم متوجه شوند چه بلایی قرار است سرشان بیاید. میگویند «راهکار قیمتی حل ناترازی».
البته این سیاست قیمتی، چه درباره بنزین و چه درباره ارز و چه سایر کالاها، بدون ذینفع نیست. هم گرانسازی بنزین ذینفع دارد، هم گرانسازی ارز. شرکتی که سالانه یک میلیارد دلار صادرات دارد، اگر نرخ ارز از ۴۰ هزار تومان به ۶۰ هزار تومان افزایش یابد، بدون کمترین زحمتی ناقابل ۲۰ هزار میلیارد تومان کاسب میشود. این ذینفعان، باید هم دنبال اقتصاددانهایی باشند که گرانیها را تئوریزه کنند.
انگس استوارت دیتون برنده جایزه نوبل اقتصاد و استاد اقتصاد دانشگاه پرینستون که دچار عذاب وجدان شده و کتاب افشاگرانه «اقتصاد در آمریکا» را نوشته است، میگوید: «بر خواننده این کتاب حرجی نیست اگر فکر کند که ما [اقتصاددانان نئوکلاسیک] انسانهای رذلی هستیم که صرفا منافع مادی خودمان برایمان اهمیت دارد. اینکه ما لابیگر و توجیهگر سرمایهدارانی هستیم که سخاوتمندانه بابت کارهایمان به ما پاداش میدهند».
@syjebraily
💫چند کلمه درباره یک اعتراف تلخ و دیرهنگام
برادر خوش نیت ما آقای خاندوزی، در آخرین مصاحبه خود در کسوت وزیر اقتصاد، درباره سیاست حذف ارز 4200 اظهاراتی کرده که برخی آن را تعبیر به «نوشدارو پس از مرگ سهراب» کرده اند؛ لکن راقم این سطور معتقد است «جلوی ضرر را هر وقت بگیریم، منفعت است» و اگر این سخنان، باعث شود آقای دکتر پزشکیان مسیر دولتهای گذشته را در اقتصاد ادامه ندهد، غنیمت است.
آقای خاندوزی گفته است که در راستای هماهنگی های پیش از تشکیل کابینه دولت، از طرف سازمان برنامه به او گفته شده که «شما که میخواهی رای اعتماد از مجلس بگیرید بدانید که قرار است حتماً چنین اقدامی (حذف از 4200) را در ستاد اقتصادی دولت پیگیری خواهیم کرد و شما نیز همراه باشید»؛ و علیالقاعده او این شرط را میپذیرد و به مجلس معرفی میشود.
اما امروز آقای خاندوزی میگوید با زمان بندی و جزئیات پروژه حذف 4200 موافق نبوده و به دولت جدید توصیه کرده است که «اگر دوباره به مرحلهای برسیم که نیاز به اصلاح سیاستهای ارزی برای کالاهای اساسی داشته باشیم، تجربه حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی و سیاستهای سال ۱۴۰۱ میتواند درسهای مهمی برای آینده به همراه داشته باشد. اولین نکته این است که باید از سایر ابزارهای غیر قیمتی و هوشمندسازی بهره گرفت... هیچ نسخه کلی و همواره موفقی وجود ندارد که بتوان با آن گفت اگر قیمتها را به درستی تنظیم کنیم، همه مشکلات حل خواهند شد. ممکن است در بلندمدت یا با هزینههای بسیار زیاد به نتایجی برسیم، اما قطعاً این رویکرد نمیتواند صلاح اقتصاد ایران و تابآوری جامعه و مردم ما باشد».
این حرف ها که امروز آقای خاندوزی میزند، حرف دیروز ما بود. اگر امروز آقای خاندوزی می گویند از تجربه حذف 4200 برای آینده درس بگیریم، دیروز ما میگفتیم به تجارب دیگر کشورها نگاه کنید و درس بگیرید و نکنید. اگر این برادرمان امروز میگوید گرانسازی به صلاح اقتصاد ایران و تاب آوری جامعه و مردم ما نیست، حرف دیروز ما را میزند. دیروز ما همین حرفها را میزدیم و ناسزا میشنیدیم...
بگذریم! ما نه قصد شماتت کسی را داریم و نه میخواهیم پرچم «دیدید گفتیم» برافراشته و از زخم سفره ملت کاسبی سیاسی کنیم. به نظرم اصلیترین مخاطب سخنان آقای خاندوزی، کسی نیست جز دکتر مسعود پزشکیان. اوست که باید پای درس و تجربه تلخ اردیبهشت 1401 بنشیند و زیر بار لابی گرانسازی نرخ ارز نرود. دیروز ارز 4200 ارز ترجیحی نام داشت، امروز ارز 28500 را ارز ترجیحی مینامند و در پی حذفش هستند. اصولگرا و اصلاحطلب هم فرقی ندارند. این سیاست، به قول آمریکایی ها بایپارتیزان (Bipartisan) است! رویش اجماع وجود دارد. این حقیر اشراف کامل دارم که در تیمی که آقای پزشکیان چیده است، غلبه با تفکر آزادسازی نرخ ارز است. شنیدم شرکت های دلاردار و دلاری فروش نیز از ایشان همین را مطالبه کردهاند. اما سر سوزنی به انس رئیس جمهور با نهج البلاغه و ارادتش به امیرالمومنین(ع) و گرایشهای عدالتخوانهاش امید دارم. و سوگمندانه عرضه کنم که اگر خود آقای پزشکیان تلاش نکند که بر موضوع اشراف پیدا کند و راسا تصمیم گیرد، تسلیم کارشناسانی خواهد شد که به قول انگس دیتون، توجیهگر و لابیگر منافع سرمایهداران هستند و بابت این خوش خدمتیها، از آنان پاداش میگیرند.
پول ملی، ناموس یک اقتصاد است. ما نباید تعیین ارزش پول ملیمان را به بازار آزاد عرضه و تقاضای دلار بسپاریم تا دلارداران و دلاریفروشان با مهندسی عرضه دلار، ریال ایران را بیارزش کنند و به سودهای نجومی برسند. اقتصاد ایران هیچ خیری از این نسخههای دیکته شده صندوق بینالمللی پول به ویژه «جهانیسازی/ دلاریسازی قیمتها» و «شناورسازی نرخ ارز» ندیده است. نرخ ارز باید در یک رقم معقول(که طبق محاسابات اقتصاددانهای غیرلیبرال و وارسته از سرمایه داری، در حال حاضر زیر 20 هزار تومان است) تثبیت شود. تمامی ارز حاصل از صادرات (چه نفتی و چه غیرنفتی) به این نرخ توسط بانک مرکزی خریداری شده و به همین نرخ، به نیازهای اولویتدار کشور تخصیص یابد.
با لمس لینک زیر، به کانال دکتر سید یاسر جبرائیلی بپیوندید؛
https://t.me/+PA0-t-t-prdXBN7v
برادر خوش نیت ما آقای خاندوزی، در آخرین مصاحبه خود در کسوت وزیر اقتصاد، درباره سیاست حذف ارز 4200 اظهاراتی کرده که برخی آن را تعبیر به «نوشدارو پس از مرگ سهراب» کرده اند؛ لکن راقم این سطور معتقد است «جلوی ضرر را هر وقت بگیریم، منفعت است» و اگر این سخنان، باعث شود آقای دکتر پزشکیان مسیر دولتهای گذشته را در اقتصاد ادامه ندهد، غنیمت است.
آقای خاندوزی گفته است که در راستای هماهنگی های پیش از تشکیل کابینه دولت، از طرف سازمان برنامه به او گفته شده که «شما که میخواهی رای اعتماد از مجلس بگیرید بدانید که قرار است حتماً چنین اقدامی (حذف از 4200) را در ستاد اقتصادی دولت پیگیری خواهیم کرد و شما نیز همراه باشید»؛ و علیالقاعده او این شرط را میپذیرد و به مجلس معرفی میشود.
اما امروز آقای خاندوزی میگوید با زمان بندی و جزئیات پروژه حذف 4200 موافق نبوده و به دولت جدید توصیه کرده است که «اگر دوباره به مرحلهای برسیم که نیاز به اصلاح سیاستهای ارزی برای کالاهای اساسی داشته باشیم، تجربه حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی و سیاستهای سال ۱۴۰۱ میتواند درسهای مهمی برای آینده به همراه داشته باشد. اولین نکته این است که باید از سایر ابزارهای غیر قیمتی و هوشمندسازی بهره گرفت... هیچ نسخه کلی و همواره موفقی وجود ندارد که بتوان با آن گفت اگر قیمتها را به درستی تنظیم کنیم، همه مشکلات حل خواهند شد. ممکن است در بلندمدت یا با هزینههای بسیار زیاد به نتایجی برسیم، اما قطعاً این رویکرد نمیتواند صلاح اقتصاد ایران و تابآوری جامعه و مردم ما باشد».
این حرف ها که امروز آقای خاندوزی میزند، حرف دیروز ما بود. اگر امروز آقای خاندوزی می گویند از تجربه حذف 4200 برای آینده درس بگیریم، دیروز ما میگفتیم به تجارب دیگر کشورها نگاه کنید و درس بگیرید و نکنید. اگر این برادرمان امروز میگوید گرانسازی به صلاح اقتصاد ایران و تاب آوری جامعه و مردم ما نیست، حرف دیروز ما را میزند. دیروز ما همین حرفها را میزدیم و ناسزا میشنیدیم...
بگذریم! ما نه قصد شماتت کسی را داریم و نه میخواهیم پرچم «دیدید گفتیم» برافراشته و از زخم سفره ملت کاسبی سیاسی کنیم. به نظرم اصلیترین مخاطب سخنان آقای خاندوزی، کسی نیست جز دکتر مسعود پزشکیان. اوست که باید پای درس و تجربه تلخ اردیبهشت 1401 بنشیند و زیر بار لابی گرانسازی نرخ ارز نرود. دیروز ارز 4200 ارز ترجیحی نام داشت، امروز ارز 28500 را ارز ترجیحی مینامند و در پی حذفش هستند. اصولگرا و اصلاحطلب هم فرقی ندارند. این سیاست، به قول آمریکایی ها بایپارتیزان (Bipartisan) است! رویش اجماع وجود دارد. این حقیر اشراف کامل دارم که در تیمی که آقای پزشکیان چیده است، غلبه با تفکر آزادسازی نرخ ارز است. شنیدم شرکت های دلاردار و دلاری فروش نیز از ایشان همین را مطالبه کردهاند. اما سر سوزنی به انس رئیس جمهور با نهج البلاغه و ارادتش به امیرالمومنین(ع) و گرایشهای عدالتخوانهاش امید دارم. و سوگمندانه عرضه کنم که اگر خود آقای پزشکیان تلاش نکند که بر موضوع اشراف پیدا کند و راسا تصمیم گیرد، تسلیم کارشناسانی خواهد شد که به قول انگس دیتون، توجیهگر و لابیگر منافع سرمایهداران هستند و بابت این خوش خدمتیها، از آنان پاداش میگیرند.
پول ملی، ناموس یک اقتصاد است. ما نباید تعیین ارزش پول ملیمان را به بازار آزاد عرضه و تقاضای دلار بسپاریم تا دلارداران و دلاریفروشان با مهندسی عرضه دلار، ریال ایران را بیارزش کنند و به سودهای نجومی برسند. اقتصاد ایران هیچ خیری از این نسخههای دیکته شده صندوق بینالمللی پول به ویژه «جهانیسازی/ دلاریسازی قیمتها» و «شناورسازی نرخ ارز» ندیده است. نرخ ارز باید در یک رقم معقول(که طبق محاسابات اقتصاددانهای غیرلیبرال و وارسته از سرمایه داری، در حال حاضر زیر 20 هزار تومان است) تثبیت شود. تمامی ارز حاصل از صادرات (چه نفتی و چه غیرنفتی) به این نرخ توسط بانک مرکزی خریداری شده و به همین نرخ، به نیازهای اولویتدار کشور تخصیص یابد.
با لمس لینک زیر، به کانال دکتر سید یاسر جبرائیلی بپیوندید؛
https://t.me/+PA0-t-t-prdXBN7v
🔹پول و مقام و قدرت و موقعیتهای اجتماعی حقیرتر از آنند که هدف زندگی انسان قرار بگیرد.
هدف زندگی، بندگی و رسیدن به خداست، راهش هم فقط همین است: سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم| رهبر حکیم انقلاب اسلامی
@syjebraily
هدف زندگی، بندگی و رسیدن به خداست، راهش هم فقط همین است: سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم| رهبر حکیم انقلاب اسلامی
@syjebraily
Forwarded from یک حرف از هزاران
#اختصاصی_یک_حرف
🔖 نکته کلیدی: جوزف استیگلیتز برندهٔ جایزهٔ نوبل در رشتهٔ اقتصاد در کتاب جدیدش سرمایه داری نئو لیبرال را به دلیل تسلط ثروتمندان بر مقدرات کشور عامل تضعیفِ دموکراسی و زمینه ساز تقویت فاشیسم دانسته است. نئولیبرالیسم از نظر استیگلیتز چیزی نیست جز اشتراک ضرر برای اکثریت و خصوصی سازیِ منفعت طلبی برای عدهای بسیار اندک!
⏹ نکات مهم:
1⃣ استیگلیتز متولد ۱۹۴۳، برندهٔ جایزهٔ نوبل اقتصاد در کتاب جدیدش با عنوان: «راه آزادی؛ اقتصاد و جامعهای خوب» به نقد سرمایه داری نئو لیبرال پرداخته و آن را زمینه ساز تقویت فاشیسم دانسته است.
2⃣ عنوان کتاب استیگلیتز پاسخ به کتاب «راه بردگی» فریدریک هایِک (اقتصاد دان اتریشی، ۱۹۴۴) است. پروفسور هایِک، یکی از چهرههای برجسته در ترویج جنبش سیاسی نئولیبرال در سالهای پس از جنگ جهانی دوم است. از نظر پروفسور هایِک، دولتها بخاطرِ تمایلات فزآینده برای دست اندازی و دستکاری در امور بازار، اصلی ترین تهدیدات علیه آزادی هستند!
3⃣ استیگلیتز معتقد است ایده های امثال پروفسور هایِک و دیگر نئولیبرال ها نظیر میلتون فریدمن، جوامع را در سراشیبی مسیر غلط دیگری انداخته است چون به اعتقاد استیگلیتز، اقتصادِ نئولیبرال و دست اندازیِ آن به دموکراسی و آزادی، آنچنان چالشی برای دموکراسی و آزادی درست کرده که تاکنون سابقه نداشته است! ایشان معتقد است آنچه به عنوان نتیجه و دستاوردِ اقتصادِ نئولیبرال طی دهههای اخیر حاصل شده عبارت است از تسلط بلامنازع اَبَر ثروتمندان و قلدران و زورمندان بر نظام سیاسی در آمریکا! به نظر استیگلیتز، برنامههای سیاسی اقتصادِ نئولیبرال باعث شده است تا میلیون ها نفر از مردم در آمریکا و دیگر نقاط جهان آزادی های خود را از دست بدهند زیرا پر شدن جیب اَبَر پولدارها (البته به بهای نابودیِ طبقهٔ متوسط و تضعیفِ نهادهای دموکراتیک) مهمترین ثمرهٔ اقتصادِ نئولیبرال بوده است.
4⃣ در دیدگاه استیگلیتز آنچه در اقتصادِ نئولیبرال جدید بوده عبارت است از حُقّهٔ ادعای نئولیبرالیسم مبنی بر شفافیت قوانین و مقررات درحالیکه برخلافِ این ادعا آنچه محقق شده است تحمیل کردن قوانین و مقررات جدید بنفع بانکداران و اَبَر پولدارها بوده است! مثلاً ادعای مقررات زدایی از بانکها باعث شد تا دولتها موقتا و برای مدتی کنار گذاشته شوند تا بانکداران بتوانند با تصاحب ثروتهای بیشتری به مراد دل خود برسند! بدین صورت در پی وقوع بحران مالی ۲۰۰۸ دولت اقدام به صدور بزرگترین حجم از اسناد مالی مربوط به آزاد سازی وثیقه ها (در طول تاریخ) نمود تا خسارات مالی پولداران جبران و تعهدات مالی اَبَر بدهکاران با پرداخت از جیب مالیات دهندگان تصفیه شود! بدین ترتیب بانکداران و پولداران به هزینهٔ بقیهٔ جامعه سود بردند!
5⃣ بنظر استیگلیتز نظام اقتصادیِ موجود به ضرر اغلب شهروندان تمام شده است چون نظام سیاسی بدست پولداران افتاده است و چنین وضعیتی به معنای بی اعتمادی به دموکراسی و نظام اقتصادیِ بازار آزاد است و این موضوع منجر به زوال نفوذ جهانی آمریکا خواهد شد. نئولیبرالیسم از نظر استیگلیتز چیزی نیست جز اشتراک ضرر برای اکثریت و خصوصی سازیِ منفعت طلبی برای عدهای بسیار اندک! در نتیجه سرمایه داری نئو لیبرال در نقطهٔ مقابل دموکراسی پایدار قرار گرفته است.
6⃣ استیگلیتز می گوید نسخهٔ قرن بیست و یکمی اقتدارگرایی به مراتب بدتر است زیرا پیشرفت در علوم و فناوری باعث شده است تا نوعی اقتدارگرایی شبیه کمونیسم حاکم شود؛ اقتدارگرایی که روزانه مشغول تفتیش عقاید، دخالت در زندگی مردم و قربانی کردن حقیقت به پای قدرتمندان است.
7⃣ استیگلیتز قبلاً پیشتاز در ترویج ایدهٔ «یک درصد» بوده است؛ منظور پدیدهٔ نوظهور برخورداری یک در صد از آمریکاییان (یا دقیقتر بالاترین دهک از یک درصد پولداران آمریکایی) از ثروتهای نجومی و عجیب و غریب است! استیگلیتز قبلاً در سال ۲۰۱۱ توضیح داد که رشد فزایندهٔ نابرابری در ثروت افسار گسیخته شده است و این معضل منجر به تشدید هر چه بیشتر نابرابری ها و بازتاب آن بر امور سیاسی خواهد شد. او در سال ۲۰۱۲ کتاب «هزینه نابرابری: چگونه جامعهٔ تقسیم شده امروز آینده ما را به مخاطره خواهد انداخت» را منتشر کرد.
8⃣ پیشنهاد استیگلیتز احیای نگرش های اروپایی سوسیال دموکراسی یا ایجاد نسخه ای جدید از سرمایه داری مترقی آمریکایی یا حتی الگوهای دولت رفاه در اسکاندیناوی است.
www.abc.net.au/news/2024-08-11/joseph-stiglitz-the-road-to-freedom-neoliberalism-fascism/104210670
#برای_آگاهی | بازنشر مطالب اختصاصی یک حرف از هزاران با نام تهیه کننده و یک حرف بلامانع است.
#اختصاصی_یک_حرف
گزیده های ایران و جهان
@yekhezaran
☑️ برندهٔ صلح نوبل در اقتصاد در کتاب جدیدش می گوید: «سرمایه داری نئو لیبرال باعث می شود فاشیسم به قدرت برسد»▫️ای بی سی نیوز، استرالیا، ۱۱/۸/ ۲۰۲۴| چکیده پارسی: سید قاسم ذاکری
🔖 نکته کلیدی: جوزف استیگلیتز برندهٔ جایزهٔ نوبل در رشتهٔ اقتصاد در کتاب جدیدش سرمایه داری نئو لیبرال را به دلیل تسلط ثروتمندان بر مقدرات کشور عامل تضعیفِ دموکراسی و زمینه ساز تقویت فاشیسم دانسته است. نئولیبرالیسم از نظر استیگلیتز چیزی نیست جز اشتراک ضرر برای اکثریت و خصوصی سازیِ منفعت طلبی برای عدهای بسیار اندک!
⏹ نکات مهم:
1⃣ استیگلیتز متولد ۱۹۴۳، برندهٔ جایزهٔ نوبل اقتصاد در کتاب جدیدش با عنوان: «راه آزادی؛ اقتصاد و جامعهای خوب» به نقد سرمایه داری نئو لیبرال پرداخته و آن را زمینه ساز تقویت فاشیسم دانسته است.
2⃣ عنوان کتاب استیگلیتز پاسخ به کتاب «راه بردگی» فریدریک هایِک (اقتصاد دان اتریشی، ۱۹۴۴) است. پروفسور هایِک، یکی از چهرههای برجسته در ترویج جنبش سیاسی نئولیبرال در سالهای پس از جنگ جهانی دوم است. از نظر پروفسور هایِک، دولتها بخاطرِ تمایلات فزآینده برای دست اندازی و دستکاری در امور بازار، اصلی ترین تهدیدات علیه آزادی هستند!
3⃣ استیگلیتز معتقد است ایده های امثال پروفسور هایِک و دیگر نئولیبرال ها نظیر میلتون فریدمن، جوامع را در سراشیبی مسیر غلط دیگری انداخته است چون به اعتقاد استیگلیتز، اقتصادِ نئولیبرال و دست اندازیِ آن به دموکراسی و آزادی، آنچنان چالشی برای دموکراسی و آزادی درست کرده که تاکنون سابقه نداشته است! ایشان معتقد است آنچه به عنوان نتیجه و دستاوردِ اقتصادِ نئولیبرال طی دهههای اخیر حاصل شده عبارت است از تسلط بلامنازع اَبَر ثروتمندان و قلدران و زورمندان بر نظام سیاسی در آمریکا! به نظر استیگلیتز، برنامههای سیاسی اقتصادِ نئولیبرال باعث شده است تا میلیون ها نفر از مردم در آمریکا و دیگر نقاط جهان آزادی های خود را از دست بدهند زیرا پر شدن جیب اَبَر پولدارها (البته به بهای نابودیِ طبقهٔ متوسط و تضعیفِ نهادهای دموکراتیک) مهمترین ثمرهٔ اقتصادِ نئولیبرال بوده است.
4⃣ در دیدگاه استیگلیتز آنچه در اقتصادِ نئولیبرال جدید بوده عبارت است از حُقّهٔ ادعای نئولیبرالیسم مبنی بر شفافیت قوانین و مقررات درحالیکه برخلافِ این ادعا آنچه محقق شده است تحمیل کردن قوانین و مقررات جدید بنفع بانکداران و اَبَر پولدارها بوده است! مثلاً ادعای مقررات زدایی از بانکها باعث شد تا دولتها موقتا و برای مدتی کنار گذاشته شوند تا بانکداران بتوانند با تصاحب ثروتهای بیشتری به مراد دل خود برسند! بدین صورت در پی وقوع بحران مالی ۲۰۰۸ دولت اقدام به صدور بزرگترین حجم از اسناد مالی مربوط به آزاد سازی وثیقه ها (در طول تاریخ) نمود تا خسارات مالی پولداران جبران و تعهدات مالی اَبَر بدهکاران با پرداخت از جیب مالیات دهندگان تصفیه شود! بدین ترتیب بانکداران و پولداران به هزینهٔ بقیهٔ جامعه سود بردند!
5⃣ بنظر استیگلیتز نظام اقتصادیِ موجود به ضرر اغلب شهروندان تمام شده است چون نظام سیاسی بدست پولداران افتاده است و چنین وضعیتی به معنای بی اعتمادی به دموکراسی و نظام اقتصادیِ بازار آزاد است و این موضوع منجر به زوال نفوذ جهانی آمریکا خواهد شد. نئولیبرالیسم از نظر استیگلیتز چیزی نیست جز اشتراک ضرر برای اکثریت و خصوصی سازیِ منفعت طلبی برای عدهای بسیار اندک! در نتیجه سرمایه داری نئو لیبرال در نقطهٔ مقابل دموکراسی پایدار قرار گرفته است.
6⃣ استیگلیتز می گوید نسخهٔ قرن بیست و یکمی اقتدارگرایی به مراتب بدتر است زیرا پیشرفت در علوم و فناوری باعث شده است تا نوعی اقتدارگرایی شبیه کمونیسم حاکم شود؛ اقتدارگرایی که روزانه مشغول تفتیش عقاید، دخالت در زندگی مردم و قربانی کردن حقیقت به پای قدرتمندان است.
7⃣ استیگلیتز قبلاً پیشتاز در ترویج ایدهٔ «یک درصد» بوده است؛ منظور پدیدهٔ نوظهور برخورداری یک در صد از آمریکاییان (یا دقیقتر بالاترین دهک از یک درصد پولداران آمریکایی) از ثروتهای نجومی و عجیب و غریب است! استیگلیتز قبلاً در سال ۲۰۱۱ توضیح داد که رشد فزایندهٔ نابرابری در ثروت افسار گسیخته شده است و این معضل منجر به تشدید هر چه بیشتر نابرابری ها و بازتاب آن بر امور سیاسی خواهد شد. او در سال ۲۰۱۲ کتاب «هزینه نابرابری: چگونه جامعهٔ تقسیم شده امروز آینده ما را به مخاطره خواهد انداخت» را منتشر کرد.
8⃣ پیشنهاد استیگلیتز احیای نگرش های اروپایی سوسیال دموکراسی یا ایجاد نسخه ای جدید از سرمایه داری مترقی آمریکایی یا حتی الگوهای دولت رفاه در اسکاندیناوی است.
www.abc.net.au/news/2024-08-11/joseph-stiglitz-the-road-to-freedom-neoliberalism-fascism/104210670
#برای_آگاهی | بازنشر مطالب اختصاصی یک حرف از هزاران با نام تهیه کننده و یک حرف بلامانع است.
#اختصاصی_یک_حرف
گزیده های ایران و جهان
@yekhezaran
www.abc.net.au
'Neoliberal capitalism' has contributed to the rise of fascism, says Nobel laureate
The attacks on democracy and freedom "have never been greater in my lifetime," warns Nobel Prize-winning economist Joseph Stiglitz.
🔹پیش از آنکه نسلهای آینده از سرنوشت شما عبرت گیرند، شما از روزگار پریشان پیشینیانتان عبرت گیرید| امیرالمومنین علی (ع)
@syjebraily
@syjebraily
اصولگرایان از تبعات سیاست تعدیل کاملا آگاه بودند. آنها میدانستند که حذف ارز ۴۲۰۰ به زندگی مردم ضربه خواهد زد. میدانستند اجرای این سیاست آثار اجتماعی ناگواری خواهد داشت؛ اما به جای جراحی توبره سرمایهداران، سفره مستضعفان را جراحی کردند.
مردمی که با گرانسازی ارز به زیر خط فقر سقوط کردند، پولی نداشتند که صدای زجر کشیدنشان را در فضای مجازی وایرال کنند. سر صندوق رای، انتقام این جنایت را از جریان اصولگرا گرفتند؛ چه با مشارکت نکردنشان، چه با رای دادن به جریان رقیب دولت اصولگرا.
@syjebraily
مردمی که با گرانسازی ارز به زیر خط فقر سقوط کردند، پولی نداشتند که صدای زجر کشیدنشان را در فضای مجازی وایرال کنند. سر صندوق رای، انتقام این جنایت را از جریان اصولگرا گرفتند؛ چه با مشارکت نکردنشان، چه با رای دادن به جریان رقیب دولت اصولگرا.
@syjebraily
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آقای دکتر همتی وزیر محترم اقتصاد فرمودهاند «تعداد نرخ ها[ی ارز] را کاهش دهیم و این خودش یک سینگنال مثبتی برای صادرکنندگان و بازار سرمایه خواهد بود».
۱/۲
منظور ایشان این است که صادرکنندگان غیرنفتی که عمدتا شرکتهای فولادی، پتروشیمی، پالایشی و معدنی هستند، میتوانند دلار حاصل از صادرات خود را به نرخ ۶۰ هزار تومان بفروشند. در حال حاضر، این صادرکنندگان، دلار خود را در سامانه نیما به نرخ ۴۵ هزار تومان میفروشند. یعنی واردات کشور با دلار ۴۵ هزار تومانی انجام میشود. این نرخ در ابتدای دولت شهید رئیسی،۲۲ هزار تومان بوده است.
یعنی یک خامفروش اگر سالانه یک میلیارد دلار صادرات دارد، در مرداد ۱۴۰۰ از محل فروش دلار خود به واردکنندگان، ۲۲ هزار میلیارد کسب میکرد، در حال حاضر ۴۵ هزار میلیارد کسب میکند، و در صورت آزادسازی نرخ نیما، ۶۰ هزار میلیارد کسب خواهد کرد. این سودهای نجومی، با گرانسازی کالاهای وارداتی برای مردم تامین میشود.
۱/۲
منظور ایشان این است که صادرکنندگان غیرنفتی که عمدتا شرکتهای فولادی، پتروشیمی، پالایشی و معدنی هستند، میتوانند دلار حاصل از صادرات خود را به نرخ ۶۰ هزار تومان بفروشند. در حال حاضر، این صادرکنندگان، دلار خود را در سامانه نیما به نرخ ۴۵ هزار تومان میفروشند. یعنی واردات کشور با دلار ۴۵ هزار تومانی انجام میشود. این نرخ در ابتدای دولت شهید رئیسی،۲۲ هزار تومان بوده است.
یعنی یک خامفروش اگر سالانه یک میلیارد دلار صادرات دارد، در مرداد ۱۴۰۰ از محل فروش دلار خود به واردکنندگان، ۲۲ هزار میلیارد کسب میکرد، در حال حاضر ۴۵ هزار میلیارد کسب میکند، و در صورت آزادسازی نرخ نیما، ۶۰ هزار میلیارد کسب خواهد کرد. این سودهای نجومی، با گرانسازی کالاهای وارداتی برای مردم تامین میشود.
سیدیاسر جبرائیلی
آقای دکتر همتی وزیر محترم اقتصاد فرمودهاند «تعداد نرخ ها[ی ارز] را کاهش دهیم و این خودش یک سینگنال مثبتی برای صادرکنندگان و بازار سرمایه خواهد بود». ۱/۲ منظور ایشان این است که صادرکنندگان غیرنفتی که عمدتا شرکتهای فولادی، پتروشیمی، پالایشی و معدنی هستند،…
۲/۲
اما ماجرا به اینجا ختم نمیشود. خامفروشان، محصولات خود را به داخل کشور نیز به دلار میفروشند. فرمایش آقای همتی یعنی قرار است مواد اولیه ایرانی که به قیمت جهانی به ملت ایران فروخته میشود، بر اساس دلار ۶۰ هزار تومانی قیمتگذاری شود. این بها را چه کسی باید پرداخت کند؟ از خودرو تا لوازم منزل تا مصالح ساختمانی که با یان مواد اولیه تولید میشود، برای مردم گران خواهد شد.
@syjebraily
اما ماجرا به اینجا ختم نمیشود. خامفروشان، محصولات خود را به داخل کشور نیز به دلار میفروشند. فرمایش آقای همتی یعنی قرار است مواد اولیه ایرانی که به قیمت جهانی به ملت ایران فروخته میشود، بر اساس دلار ۶۰ هزار تومانی قیمتگذاری شود. این بها را چه کسی باید پرداخت کند؟ از خودرو تا لوازم منزل تا مصالح ساختمانی که با یان مواد اولیه تولید میشود، برای مردم گران خواهد شد.
@syjebraily
📌تکیه بر کار کارشناسی به معنای حکمرانی خردمندانه است. کارشناسی را انتخاب کنید که به دنبال نسخههای نسخ شده خارجی نباشد| رهبر حکیم انقلاب اسلامی
@syjebraily
@syjebraily
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔹ارز و جهانیسازی قیمتها، منشأ اصلی تورم در اقتصاد ایران است.
@syjebraily
@syjebraily