دَد و آدَمی
نَه هر آدَمیزاده از دَد* بِه است
که دَد زآدَمیزادهیِ بَد بِه است
بِه است از دَد انسانِ صاحِبخِرَد
نَه اِنسان که دَر مَردُم افتَد چو دَد!
#سعدی
#بوستان
* دَد: حیوانِ دَرَنده.
@talar_ayne
نَه هر آدَمیزاده از دَد* بِه است
که دَد زآدَمیزادهیِ بَد بِه است
بِه است از دَد انسانِ صاحِبخِرَد
نَه اِنسان که دَر مَردُم افتَد چو دَد!
#سعدی
#بوستان
* دَد: حیوانِ دَرَنده.
@talar_ayne
🟢 جَمالِ سخن
گَرچه سخن خود ننمایَد جَمال
پیشِ پَرَستَندهی مُشتی خَیال،
ما که نَظَر بَر سخن افگَندهایم
مُردهیِ اوییم و بدو زندهایم!
#نظامی_گنجهای
#مخزن_الاسرار
(تصحیحِ: پورنامداریان -و- موسَوی، چ: ۱، ۱۴۰۱ ه.ش.، ص ۳۸ و ۳۹، ب ۳۹۹ و ۴۰۰).
#سور_سخن
@talar_ayne
گَرچه سخن خود ننمایَد جَمال
پیشِ پَرَستَندهی مُشتی خَیال،
ما که نَظَر بَر سخن افگَندهایم
مُردهیِ اوییم و بدو زندهایم!
#نظامی_گنجهای
#مخزن_الاسرار
(تصحیحِ: پورنامداریان -و- موسَوی، چ: ۱، ۱۴۰۱ ه.ش.، ص ۳۸ و ۳۹، ب ۳۹۹ و ۴۰۰).
#سور_سخن
@talar_ayne
تالار آینه pinned «🟢 جَمالِ سخن گَرچه سخن خود ننمایَد جَمال پیشِ پَرَستَندهی مُشتی خَیال، ما که نَظَر بَر سخن افگَندهایم مُردهیِ اوییم و بدو زندهایم! #نظامی_گنجهای #مخزن_الاسرار (تصحیحِ: پورنامداریان -و- موسَوی، چ: ۱، ۱۴۰۱ ه.ش.، ص ۳۸ و ۳۹، ب ۳۹۹ و ۴۰۰). #سور_سخن @talar_ayne»
🔺 راه و چاره و اُمید
رَهی نَمیبَرَم و چارهای نَمیدانَم
بجُز مَحَبَّتِ مَردانِ مُستَقیماحوال
مَرا به صُحبَتِ* نیکان اُمید بسیارَست
که مایهداران رَحمَت کُنَند* بَر بَطّال*
بُوَد که صَدرنِشینانِ بارگاهِ قَبول
نَظَر کُنَند به بیچارگانِ صَفِّ نِعال*
#سعدی
#قصاید
* صُحبَت: هَمنِشینی، مُصاحَبَت.
* رَحمَت کَردَن: تَرَحُّم کَردَن، شَفَقَت وَرزیدَن.
* بَطّال: شَخصِ بیقَدر و دونپایه، کاهِل و بیکاره و فرومایه.
* صَفِّ نِعال: کَفشکَن، پایینِ مَجلِس، اِنتِهایِ مَجلِس؛ جایی که غالبًا فُرودستان و بینوایان و مَساکین و کسانی که چَندان دَر نَظَرِ صاحبِ مجلِس اِحتِرامی نَداشتَند دَر آنجا مینِشَستَند (بَرخِلافِ اَشراف و بُزُرگان و صاحِبانِ حُرمَت و عِزَّت که دَر بالادَستِ مَجلِس جای داده میشُدَند).
@talar_ayne
رَهی نَمیبَرَم و چارهای نَمیدانَم
بجُز مَحَبَّتِ مَردانِ مُستَقیماحوال
مَرا به صُحبَتِ* نیکان اُمید بسیارَست
که مایهداران رَحمَت کُنَند* بَر بَطّال*
بُوَد که صَدرنِشینانِ بارگاهِ قَبول
نَظَر کُنَند به بیچارگانِ صَفِّ نِعال*
#سعدی
#قصاید
* صُحبَت: هَمنِشینی، مُصاحَبَت.
* رَحمَت کَردَن: تَرَحُّم کَردَن، شَفَقَت وَرزیدَن.
* بَطّال: شَخصِ بیقَدر و دونپایه، کاهِل و بیکاره و فرومایه.
* صَفِّ نِعال: کَفشکَن، پایینِ مَجلِس، اِنتِهایِ مَجلِس؛ جایی که غالبًا فُرودستان و بینوایان و مَساکین و کسانی که چَندان دَر نَظَرِ صاحبِ مجلِس اِحتِرامی نَداشتَند دَر آنجا مینِشَستَند (بَرخِلافِ اَشراف و بُزُرگان و صاحِبانِ حُرمَت و عِزَّت که دَر بالادَستِ مَجلِس جای داده میشُدَند).
@talar_ayne
روزِ مُعَلِّم بَر هَمهیِ آموزگاران و فَرهَنگگُستَران فَرخُنده باد!
🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃
یاد باد #سید_احمد_ادیب_پیشاوری که هَمواره فَرا یادمان میآرَد
که آموزگارَت مَسیحایِ تُست
دَمِ پاکَش افسونِ اِحیایِ تُست
@talar_ayne
🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃
یاد باد #سید_احمد_ادیب_پیشاوری که هَمواره فَرا یادمان میآرَد
که آموزگارَت مَسیحایِ تُست
دَمِ پاکَش افسونِ اِحیایِ تُست
@talar_ayne
تالار آینه
🔺 راه و چاره و اُمید رَهی نَمیبَرَم و چارهای نَمیدانَم بجُز مَحَبَّتِ مَردانِ مُستَقیماحوال مَرا به صُحبَتِ* نیکان اُمید بسیارَست که مایهداران رَحمَت کُنَند* بَر بَطّال* بُوَد که صَدرنِشینانِ بارگاهِ قَبول نَظَر کُنَند به بیچارگانِ صَفِّ نِعال* #سعدی…
با سپاس از هنرمند گرامی جناب آقای مرتضی قائدی رشیدآبادی که #تالار_آینه رهین مهربانی پیوستهٔ ایشان است.
@talar_ayne
@talar_ayne
تالار آینه
🔺 راه و چاره و اُمید رَهی نَمیبَرَم و چارهای نَمیدانَم بجُز مَحَبَّتِ مَردانِ مُستَقیماحوال مَرا به صُحبَتِ* نیکان اُمید بسیارَست که مایهداران رَحمَت کُنَند* بَر بَطّال* بُوَد که صَدرنِشینانِ بارگاهِ قَبول نَظَر کُنَند به بیچارگانِ صَفِّ نِعال* #سعدی…
🔺بَهایِ هُنَر از نگاهِ هُنَرمَند
صَد گَنجِ شایگان، به بَهایِ جُوی هُنَر،
مِنَّت بَر آن که میدِهَد و حیْف بَر مَنَست!
#سعدی
#قطعات
@talar_ayne
صَد گَنجِ شایگان، به بَهایِ جُوی هُنَر،
مِنَّت بَر آن که میدِهَد و حیْف بَر مَنَست!
#سعدی
#قطعات
@talar_ayne
تالار آینه
#آینهی_کتاب 🔹...اساسِ امرِ به معروف و نهی از منکر عبارت است از این که یک انسانِ باایمانِ متعهد، در جمع، جاذبهای به سویِ معروف و دافعهای در برابرِ منکر باشد. ✍#سید_محمد_حسینی_بهشتی، 📚#در_مکتب_قرآن، ج۴، چاپ اول، ۱۴۰۰، ص۳۹۳ @talar_ayne
#آینهی_کتاب
نقد، با خالهبازی فرق دارد!
🔹دربارهٔ معروفترین منتقدِ ادبیِ عصرِ ما، خانمِ میچیکو کاکوتانی که سالها مسئولِ صفحۀ ادبیِ روزنامهٔ «نیویورک تایمز» بود، نوشتهاند که از نقدهایش دود بلند میشد. از او با عنوانِ «ترسناکترین چهره در دنیایِ نشر» یاد میکردند؛ و این داستان را به عنوانِ نمونهای از بیرحمیِ او در کار تعریف میکنند که سال ۲۰۱۱ در نقدی مفصّل بر رمانِ خانمِ نیکسون آن بیتی، این نویسندهٔ معروف را به شدّت کوبید. بعد از آن فروشِ کتابهای آن بیتی اُفت کرد و کار به جایی رسید که او دچارِ افسردگیِ حاد شد. جواب میچیکو کاکوتانی به این حرف که نقدِ بیرحمانهٔ او باعثِ مشکلِ این نویسنده شده، ساده و صریح بود: «من دربارۀ ادبیّات حرف میزنم. من روانشناس نیستم که آستانهٔ تحمّلِ بیمارم را بسنجم و بعد بنويسم».
فکرش را بکنید که چنین ماجرایی در اینجا قرار بود اتّفاق بیفتد. طبیعتاً همهمان يقهٔ منتقد را میگرفتیم در حالی که منتقد واقعا کارش روانشناسی نیست. چیزهای دیگر هم نیست. فقط باید نقد کند. خوب و بد هر چیز را نشان بدهد. این کار را هم جدّی و بیتعارف انجام دهد. حالا قرار هم نیست که لزوماً اینقدر تند و بیرحمانه بنویسد. امّا بالأخره نقد، با خالهبازی فرق دارد.
✍#احسان_رضایی
📚#آداب_کتابخواری، چاپ دوم، ۱۴۰۲، ص ۸۷.
#ادب_نقد
@talar_ayne
نقد، با خالهبازی فرق دارد!
🔹دربارهٔ معروفترین منتقدِ ادبیِ عصرِ ما، خانمِ میچیکو کاکوتانی که سالها مسئولِ صفحۀ ادبیِ روزنامهٔ «نیویورک تایمز» بود، نوشتهاند که از نقدهایش دود بلند میشد. از او با عنوانِ «ترسناکترین چهره در دنیایِ نشر» یاد میکردند؛ و این داستان را به عنوانِ نمونهای از بیرحمیِ او در کار تعریف میکنند که سال ۲۰۱۱ در نقدی مفصّل بر رمانِ خانمِ نیکسون آن بیتی، این نویسندهٔ معروف را به شدّت کوبید. بعد از آن فروشِ کتابهای آن بیتی اُفت کرد و کار به جایی رسید که او دچارِ افسردگیِ حاد شد. جواب میچیکو کاکوتانی به این حرف که نقدِ بیرحمانهٔ او باعثِ مشکلِ این نویسنده شده، ساده و صریح بود: «من دربارۀ ادبیّات حرف میزنم. من روانشناس نیستم که آستانهٔ تحمّلِ بیمارم را بسنجم و بعد بنويسم».
فکرش را بکنید که چنین ماجرایی در اینجا قرار بود اتّفاق بیفتد. طبیعتاً همهمان يقهٔ منتقد را میگرفتیم در حالی که منتقد واقعا کارش روانشناسی نیست. چیزهای دیگر هم نیست. فقط باید نقد کند. خوب و بد هر چیز را نشان بدهد. این کار را هم جدّی و بیتعارف انجام دهد. حالا قرار هم نیست که لزوماً اینقدر تند و بیرحمانه بنویسد. امّا بالأخره نقد، با خالهبازی فرق دارد.
✍#احسان_رضایی
📚#آداب_کتابخواری، چاپ دوم، ۱۴۰۲، ص ۸۷.
#ادب_نقد
@talar_ayne
تالار آینه
🔺بَهایِ هُنَر از نگاهِ هُنَرمَند صَد گَنجِ شایگان، به بَهایِ جُوی هُنَر، مِنَّت بَر آن که میدِهَد و حیْف بَر مَنَست! #سعدی #قطعات @talar_ayne
🔺توقّعِ بیجا از "دولَت"!
تو ناکَرده بَر خَلق بَخشایِشی*
کُجا بینی از دولَت* آسایِشی؟!
#سعدی
#بوستان
* بَخشایِش کردن: تَرَحُّم کردن، شَفَقَت وَرزیدَن.
* دولت: بَخت، اِقبال؛ برخورداری، مُکنَت.
🔸اگر "دولت" را به معنایِ هیئتِ حاکمه بگیرید هم، از شعرِ سعدی دور افتادهاید، ولی از حَقیقَت، نه!
«قطارِ پیشرفت» که خواهینخواهی دارد از رویِ استخوانهایِ ما رَد میشود؛ لااقل خودمان به خودمان رَحم کُنیم.
@talar_ayne
تو ناکَرده بَر خَلق بَخشایِشی*
کُجا بینی از دولَت* آسایِشی؟!
#سعدی
#بوستان
* بَخشایِش کردن: تَرَحُّم کردن، شَفَقَت وَرزیدَن.
* دولت: بَخت، اِقبال؛ برخورداری، مُکنَت.
🔸اگر "دولت" را به معنایِ هیئتِ حاکمه بگیرید هم، از شعرِ سعدی دور افتادهاید، ولی از حَقیقَت، نه!
«قطارِ پیشرفت» که خواهینخواهی دارد از رویِ استخوانهایِ ما رَد میشود؛ لااقل خودمان به خودمان رَحم کُنیم.
@talar_ayne
#بامدادین
ْ
صبح شد! برخیز و بنشین روبروی آینه
تا ببینی بهتر از خورشید رویاروی توست!
#حسین_منزوی
📸طلوع خورشید از کاخ #عالیقاپو
عکاس: میرسعید هادیان
@talar_ayne
ْ
صبح شد! برخیز و بنشین روبروی آینه
تا ببینی بهتر از خورشید رویاروی توست!
#حسین_منزوی
📸طلوع خورشید از کاخ #عالیقاپو
عکاس: میرسعید هادیان
@talar_ayne
بیستوپنجمِ اردیبهشتماه، روزِ بُزُرگداشتِ حَکیم ابوالقاسمِ #فردوسی و پاسداشتِ زبانِ فارسی، بر همهی دوستارانِ فرهنگ و ادب و فرزانگی، بهویژه آنان که به شَکَّرِ فارسیدانی و شَهدِ شهنامهخوانی شیرینکام گردیدهاند، فَرخُنده است. فَرخُندهتر باد!
@talar_ayne
@talar_ayne
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
چرا شاهنامه میخوانیم؟ شاهنامهخواندن چه سودی دارد و چه ضَرورَتی؟
سخنانِ #جویا_جهانبخش، عضوِ وابستۀ فرهنگستانِ زبان و ادبِ فارسی، که در سالِ ۱۴۰۰ به مناسبتِ روزِ شعر و ادبِ فارسی (بیست و هفتمِ شهریورماه)، ایراد گردیده است و پیش از این ویدئویِ آن در وبگاهِ فرهنگستان نَشر داده شده.
از برایِ تماشایِ این ویدئو و ویدئوهایِ دیگر به وبگاهِ فرهنگستان به نشانیِ زیر نیز مراجعه توانید کرد:
https://apll.ir/?p=10141
@talar_ayne
سخنانِ #جویا_جهانبخش، عضوِ وابستۀ فرهنگستانِ زبان و ادبِ فارسی، که در سالِ ۱۴۰۰ به مناسبتِ روزِ شعر و ادبِ فارسی (بیست و هفتمِ شهریورماه)، ایراد گردیده است و پیش از این ویدئویِ آن در وبگاهِ فرهنگستان نَشر داده شده.
از برایِ تماشایِ این ویدئو و ویدئوهایِ دیگر به وبگاهِ فرهنگستان به نشانیِ زیر نیز مراجعه توانید کرد:
https://apll.ir/?p=10141
@talar_ayne
تالار آینه
چرا شاهنامه میخوانیم؟ شاهنامهخواندن چه سودی دارد و چه ضَرورَتی؟ سخنانِ #جویا_جهانبخش، عضوِ وابستۀ فرهنگستانِ زبان و ادبِ فارسی، که در سالِ ۱۴۰۰ به مناسبتِ روزِ شعر و ادبِ فارسی (بیست و هفتمِ شهریورماه)، ایراد گردیده است و پیش از این ویدئویِ آن در وبگاهِ…
Audio
چرا شاهنامه میخوانیم؟ شاهنامهخواندن چه سودی دارد و چه ضَرورَتی؟
فایلِ صوتیِ سخنانِ #جویا_جهانبخش، عضوِ وابستۀ فرهنگستانِ زبان و ادبِ فارسی، که در سالِ ۱۴۰۰ به مناسبتِ روزِ شعر و ادبِ فارسی (بیست و هفتمِ شهریورماه)، ایراد گردیده است و پیش از این ویدئویِ آن در وبگاهِ فرهنگستان نَشر داده شده.
از برایِ تماشایِ این ویدئو و ویدئوهایِ دیگر به وبگاهِ فرهنگستان به نشانیِ زیر نیز مراجعه توانید کرد:
https://apll.ir/?p=10141
@talar_ayne
فایلِ صوتیِ سخنانِ #جویا_جهانبخش، عضوِ وابستۀ فرهنگستانِ زبان و ادبِ فارسی، که در سالِ ۱۴۰۰ به مناسبتِ روزِ شعر و ادبِ فارسی (بیست و هفتمِ شهریورماه)، ایراد گردیده است و پیش از این ویدئویِ آن در وبگاهِ فرهنگستان نَشر داده شده.
از برایِ تماشایِ این ویدئو و ویدئوهایِ دیگر به وبگاهِ فرهنگستان به نشانیِ زیر نیز مراجعه توانید کرد:
https://apll.ir/?p=10141
@talar_ayne
تالار آینه
بیستوپنجمِ اردیبهشتماه، روزِ بُزُرگداشتِ حَکیم ابوالقاسمِ #فردوسی و پاسداشتِ زبانِ فارسی، بر همهی دوستارانِ فرهنگ و ادب و فرزانگی، بهویژه آنان که به شَکَّرِ فارسیدانی و شَهدِ شهنامهخوانی شیرینکام گردیدهاند، فَرخُنده است. فَرخُندهتر باد! @talar_ayne
🟣 هَر آنکَس که دارَد هُش و رای و دین ...
چو این ناموَر نامه آمَد به بُن،
ز مَن رویِ کِشوَر شَوَد پُرسَخُن
اَزان پَس نَمیرَم که مَن زندهام
که تُخمِ سَخُن مَن پَراگَندهام
هَر آنکَس که دارَد هُش و رای و دین
پَس از مَرگ بَر مَن کُنَد آفَرین!
#فردوسی
#شاهنامه
(ویراستِ دُوُمِ چاپِ مُسکو، ۹ / ۳۲۱، ب ۸۹۲ و ۸۹۳).
#سور_سخن
@talar_ayne
چو این ناموَر نامه آمَد به بُن،
ز مَن رویِ کِشوَر شَوَد پُرسَخُن
اَزان پَس نَمیرَم که مَن زندهام
که تُخمِ سَخُن مَن پَراگَندهام
هَر آنکَس که دارَد هُش و رای و دین
پَس از مَرگ بَر مَن کُنَد آفَرین!
#فردوسی
#شاهنامه
(ویراستِ دُوُمِ چاپِ مُسکو، ۹ / ۳۲۱، ب ۸۹۲ و ۸۹۳).
#سور_سخن
@talar_ayne
تالار آینه
🟣 هَر آنکَس که دارَد هُش و رای و دین ... چو این ناموَر نامه آمَد به بُن، ز مَن رویِ کِشوَر شَوَد پُرسَخُن اَزان پَس نَمیرَم که مَن زندهام که تُخمِ سَخُن مَن پَراگَندهام هَر آنکَس که دارَد هُش و رای و دین پَس از مَرگ بَر مَن کُنَد آفَرین! #فردوسی #شاهنامه…
🟣 "رَسمِ پَرَستِش"
به هَستیِّ یَزدان گُوایی دِهیم
رَوان را به دین آشنایی دِهیم
بِهِشت است و هَم دوزَخ و رَستخیز
زِ نیک و زِ بَد نیست راهِ گُریز
کَسی کو نَگِرْوَد به روزِ شُمار
مَر او را تو بادین و دانا مَدار!
#فردوسی
#شاهنامه
(ویراستِ دُوُمِ چاپِ مُسکو، ۷ / ۳۰۰، ب ۲۱ - ۲۳).
#سور_سخن
@talar_ayne
به هَستیِّ یَزدان گُوایی دِهیم
رَوان را به دین آشنایی دِهیم
بِهِشت است و هَم دوزَخ و رَستخیز
زِ نیک و زِ بَد نیست راهِ گُریز
کَسی کو نَگِرْوَد به روزِ شُمار
مَر او را تو بادین و دانا مَدار!
#فردوسی
#شاهنامه
(ویراستِ دُوُمِ چاپِ مُسکو، ۷ / ۳۰۰، ب ۲۱ - ۲۳).
#سور_سخن
@talar_ayne
تالار آینه
🟣 "رَسمِ پَرَستِش" به هَستیِّ یَزدان گُوایی دِهیم رَوان را به دین آشنایی دِهیم بِهِشت است و هَم دوزَخ و رَستخیز زِ نیک و زِ بَد نیست راهِ گُریز کَسی کو نَگِرْوَد به روزِ شُمار مَر او را تو بادین و دانا مَدار! #فردوسی #شاهنامه (ویراستِ دُوُمِ چاپِ مُسکو،…
🟣 یادگارِ حَکیم
زِ مَن یادگارَست چَندی سَخُن
گُمانَم* که هَرگِز نَگَردَد کَهُن*!
#فردوسی
#شاهنامه
(ویراستِ دُوُمِ چاپِ مُسکو، ۸ / ۱۷۳، ب ۲۴۱۰).
* گُمانیدَن: گُمان کردن؛ باور داشتن.
* کَهُن / کُهَن: کهنه، فرسوده و بیطَراوَت و بیرونَق، فاقدِ جلوه و رَواج و مَقبولیّت.
کهن گشتن: از یادها رفتن، از لوحِ خاطرها مَحو گردیدن، موردِ بیاعتنائی واقِع شُدَن.
#سور_سخن
@talar_ayne
زِ مَن یادگارَست چَندی سَخُن
گُمانَم* که هَرگِز نَگَردَد کَهُن*!
#فردوسی
#شاهنامه
(ویراستِ دُوُمِ چاپِ مُسکو، ۸ / ۱۷۳، ب ۲۴۱۰).
* گُمانیدَن: گُمان کردن؛ باور داشتن.
* کَهُن / کُهَن: کهنه، فرسوده و بیطَراوَت و بیرونَق، فاقدِ جلوه و رَواج و مَقبولیّت.
کهن گشتن: از یادها رفتن، از لوحِ خاطرها مَحو گردیدن، موردِ بیاعتنائی واقِع شُدَن.
#سور_سخن
@talar_ayne
تالار آینه
#آینهی_کتاب نقد، با خالهبازی فرق دارد! 🔹دربارهٔ معروفترین منتقدِ ادبیِ عصرِ ما، خانمِ میچیکو کاکوتانی که سالها مسئولِ صفحۀ ادبیِ روزنامهٔ «نیویورک تایمز» بود، نوشتهاند که از نقدهایش دود بلند میشد. از او با عنوانِ «ترسناکترین چهره در دنیایِ نشر» یاد…
#آینهی_کتاب
🔹...شادروان سیّد جلالالدّین آشتیانی برای [استاد] خُرّمشاهی تعریف کرده است که در اواخرِ دههٔ ۳۰(۱۳) تصمیم میگیرد که استاد، یعنی عضوِ هیئتِ علمیِ دانشگاه، شود. درخواستِ ایشان به دستِ شادروان فروزانفر میرسد. فروزانفر نخستین کتابِ منتشرشده از آشتیانیِ جوان را که هستی از نظرِ فلسفه و عرفان نام داشت، خوانده و شهرتِ این جوانِ فاضل را شنیده بود. روزی قرارِ ملاقات میگذارند. محلِّ ملاقات دفترِ فروزانفر تعیین میشود که آن ایّام رئیسِ دانشکدهٔ الهیّات و معارفِ اسلامیِ دانشگاهِ تهران بود. لحظهٔ دیدار فرا میرسد. نگهبان به فروزانفر خبر میدهد که آقای آشتیانی آمدهاند. فروزانفر به احترامِ مقامِ علمیِ آشتیانی، تا سرسرایِ دانشگاه به استقبالِ او میرود. وقتی به نزدیکِ همدیگر میرسند، فروزانفر برایِ آنکه بگوید که او هم در اوایلِ کارِ علمیاش طلبه بود و درس و بحث و عوالمِ روحانیّت و فرهنگِ حوزوی و طلبگی را میشناسد، هنگامی که آشتیانی را در آغوش میگیرد، این مصرعِ حافظ را میخوانَد:
آیینِ تقوا ما نیز دانیم
و آشتیانی با طنز و رندی مصرعِ بعدیِ همین بیت را در اشاره به سیاستگرایی و زندگیِ جاهطلبانهٔ فروزانفر میخوانَد:
لیکن چه چاره با بختِ گمراه؟!
و هر دو به قهقهه میخندند.
✍#بهاءالدین_خرمشاهی
📚#می_باقی(۷۴ مقالهٔ حافظپژوهی)، به کوشش عارف خرّمشاهی، انتشارات ناهید، چاپ اوّل: زمستان ۱۴۰۰، ص ۲۶۹ ؛ با اصلاحِ دو لغزشِ حروفنگاشتی.
#مناسبخوانی_و_حاضرجوابی
@talar_ayne
🔹...شادروان سیّد جلالالدّین آشتیانی برای [استاد] خُرّمشاهی تعریف کرده است که در اواخرِ دههٔ ۳۰(۱۳) تصمیم میگیرد که استاد، یعنی عضوِ هیئتِ علمیِ دانشگاه، شود. درخواستِ ایشان به دستِ شادروان فروزانفر میرسد. فروزانفر نخستین کتابِ منتشرشده از آشتیانیِ جوان را که هستی از نظرِ فلسفه و عرفان نام داشت، خوانده و شهرتِ این جوانِ فاضل را شنیده بود. روزی قرارِ ملاقات میگذارند. محلِّ ملاقات دفترِ فروزانفر تعیین میشود که آن ایّام رئیسِ دانشکدهٔ الهیّات و معارفِ اسلامیِ دانشگاهِ تهران بود. لحظهٔ دیدار فرا میرسد. نگهبان به فروزانفر خبر میدهد که آقای آشتیانی آمدهاند. فروزانفر به احترامِ مقامِ علمیِ آشتیانی، تا سرسرایِ دانشگاه به استقبالِ او میرود. وقتی به نزدیکِ همدیگر میرسند، فروزانفر برایِ آنکه بگوید که او هم در اوایلِ کارِ علمیاش طلبه بود و درس و بحث و عوالمِ روحانیّت و فرهنگِ حوزوی و طلبگی را میشناسد، هنگامی که آشتیانی را در آغوش میگیرد، این مصرعِ حافظ را میخوانَد:
آیینِ تقوا ما نیز دانیم
و آشتیانی با طنز و رندی مصرعِ بعدیِ همین بیت را در اشاره به سیاستگرایی و زندگیِ جاهطلبانهٔ فروزانفر میخوانَد:
لیکن چه چاره با بختِ گمراه؟!
و هر دو به قهقهه میخندند.
✍#بهاءالدین_خرمشاهی
📚#می_باقی(۷۴ مقالهٔ حافظپژوهی)، به کوشش عارف خرّمشاهی، انتشارات ناهید، چاپ اوّل: زمستان ۱۴۰۰، ص ۲۶۹ ؛ با اصلاحِ دو لغزشِ حروفنگاشتی.
#مناسبخوانی_و_حاضرجوابی
@talar_ayne
تالار آینه
🟣 یادگارِ حَکیم زِ مَن یادگارَست چَندی سَخُن گُمانَم* که هَرگِز نَگَردَد کَهُن*! #فردوسی #شاهنامه (ویراستِ دُوُمِ چاپِ مُسکو، ۸ / ۱۷۳، ب ۲۴۱۰). * گُمانیدَن: گُمان کردن؛ باور داشتن. * کَهُن / کُهَن: کهنه، فرسوده و بیطَراوَت و بیرونَق، فاقدِ جلوه و رَواج…
🟣 با خانهیِ نیمدار میباید ساخت!
گر گُل نبُوَد، به خار میباید ساخت
یعنی که به روزگار میباید ساخت
از تَنگیِ جا شکْوه نمیباید کرد
با خانهیِ نیمدار میباید ساخت!
#حسن_غیور_کرمانی ( سدهی ۱۲)
(با من دَر و دیوار به آواز آید / گُزیدهی هشتصد سال رُباعیِ اقلیمِ کِرمان، سَیِّد علیِ میراَفضَلی، چ: ۱، رفسنجان: نشرِ مِسین، ۱۴۰۱، ص ۱۶۹).
* یادآوَری:
در کاربُردِ این تَعبیرِ "نیمدار" / "نیمدار"، نکتهی نَغزی هَست که توجّه بدان بَرکَران از لُطف نیست.
از یکسو، "نیمدار" / "نیمدار"، به معنایِ مُستَعمَل و کارکَرده و شَیءِ رو به کُهنگی و فَرسودگی است. از دیگرسو، خودِ واژهی "دار" (البتّه در زبانِ عَرَبی) به معنایِ خانه است و بالطَّبع و بالتَّبَع، خانهیِ "نیمدار"، خانهای است که کامِل نیست و فَقَط نصفِ خانه است!
#سور_سخن
@talar_ayne
گر گُل نبُوَد، به خار میباید ساخت
یعنی که به روزگار میباید ساخت
از تَنگیِ جا شکْوه نمیباید کرد
با خانهیِ نیمدار میباید ساخت!
#حسن_غیور_کرمانی ( سدهی ۱۲)
(با من دَر و دیوار به آواز آید / گُزیدهی هشتصد سال رُباعیِ اقلیمِ کِرمان، سَیِّد علیِ میراَفضَلی، چ: ۱، رفسنجان: نشرِ مِسین، ۱۴۰۱، ص ۱۶۹).
* یادآوَری:
در کاربُردِ این تَعبیرِ "نیمدار" / "نیمدار"، نکتهی نَغزی هَست که توجّه بدان بَرکَران از لُطف نیست.
از یکسو، "نیمدار" / "نیمدار"، به معنایِ مُستَعمَل و کارکَرده و شَیءِ رو به کُهنگی و فَرسودگی است. از دیگرسو، خودِ واژهی "دار" (البتّه در زبانِ عَرَبی) به معنایِ خانه است و بالطَّبع و بالتَّبَع، خانهیِ "نیمدار"، خانهای است که کامِل نیست و فَقَط نصفِ خانه است!
#سور_سخن
@talar_ayne
تالار آینه
🟣 با خانهیِ نیمدار میباید ساخت! گر گُل نبُوَد، به خار میباید ساخت یعنی که به روزگار میباید ساخت از تَنگیِ جا شکْوه نمیباید کرد با خانهیِ نیمدار میباید ساخت! #حسن_غیور_کرمانی ( سدهی ۱۲) (با من دَر و دیوار به آواز آید / گُزیدهی هشتصد سال رُباعیِ…
🟣
هَر نگاهی مَحرَمِ رَنگِ لَطیفِ عِشق نیست
پَردهای از اشک بَر رُخسار میبایَد کَشید
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
هَر نگاهی مَحرَمِ رَنگِ لَطیفِ عِشق نیست
پَردهای از اشک بَر رُخسار میبایَد کَشید
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne