تالار آینه
2.25K subscribers
1.03K photos
169 videos
139 files
293 links
ترا آئینه آگه سازد از زیبائی و زشتی
Download Telegram
🟣

عِشق هَم خاکِستَر و هم اَخگَر است
کارِ او اَز دین و دانِش بَرتَر است
عِشق سُلطان است و بُرهانِ مُبین
هَر دو عالَم عِشق را زیرِ نِگین


#اقبال_لاهوری
#سور_سخن

@talar_ayne
Forwarded from کتخه‌شناسی
آینه پژوهش
.
دو ماه نامه «آینه پژوهش» دائرة المعارف ارزشمندی است، که در موضوع «کتابشناسی و نقد کتاب» منتشر می‌شود. این مجله، یکی از موفق‌ترین نشریات «علمی» چند دهه اخیر است؛ که از سال 1369 شمسی آغاز به کار نموده، و در طی حدود 35 سال گذشت عمر خود، 206 شماره به مخاطبان دانشمند خود عرضه نموده است.

مهم‌ترین مزیت این نشریه، جدای از محتوای علمی آن، منظم بودن انتشار نشریه و چشم‌نوازی صفحه‌آرایی آن است؛ که در سال‌های اخیر، بسیار زیباتر شده است.

نویسندگان متنوع و مختلفی در این مجله، مطلب ارایه نموده‌اند. صرف نظر از جناب آقای ناصرالدین انصاری (که لازم بوده است در هر شماره‌ای گزارش درگذشتگان علماء را معرفی نمایند با 124 مقاله)؛ و نیز جناب آقای اسماعیل مهدوی‌راد (که لازم بوده است در هر شماره‌ای گزارش تازه‌های نگارش و نشر را ارائه دهند با 50 مقاله)؛ بیشترین مقالات منتشر شده از نویسندگان در این نشریه، عبارتند از:

1ـ جعفریان، رسول [118 مقاله]
2ـ جهانبخش، جویا [76 مقاله]
3ـ ذکاوتی قراگزلو، علیرضا [53 مقاله]
4ـ عطائی نظری، حمید [52 مقاله]
5ـ کریمی‌نیا، مرتضی [33 مقاله]
6ـ خداداد شهری، نیره [29 مقاله]
7ـ مهدوی‌راد، محمد علی [29 مقاله]
8ـ بشری، جواد [28 مقاله]
9ـ سلطانی، محمد علی [28 مقاله]
10ـ اسلامی، سید حسن [25 مقاله]
11ـ اسفندیاری، محمد [21 مقاله]
20ـ طالعی، عبدالحسین [19 مقاله]
21ـ مختاری، رضا [18 مقاله]
22ـ یاری گل دره، سهیل [18 مقاله]
23ـ جواهرکلام، عبدالحسین [17 مقاله]
24ـ رفیعی، محمد حسین [17 مقاله]
25ـ زادهوش، محمد رضا [17 مقاله]
26ـ مهریزی، مهدی [17 مقاله]
27ـ عیوضی، حیدر [16 مقاله]
28ـ گلی زواره، غلامرضا [16 مقاله]
29ـ ارشاد سرابی، اصغر [15 مقاله]
30ـ استادی، رضا [15 مقاله]
31ـ شهیدی، روح الله [15 مقاله]
32ـ غلامی جلیسه، مجید [15 مقاله]
33ـ میرافضلی، سیدعلی [15 مقاله]
34ـ آقایی، سید علی [14 مقاله]
35ـ فاطمی، سید حسن [13 مقاله]
36ـ بابایی، رضا [13 مقاله]
37ـ رحمتی، محمد کاظم [13 مقاله]
38ـ حکیمی، محمد رضا [12 مقاله]
39ـ فیروزیان، مهدی [12 مقاله]
40ـ بیگ باباپور، یوسف [11 مقاله]
41ـ بیگدلو، میلاد [11 مقاله]
42ـ جنتی، یدالله [11 مقاله]
43ـ حکیم، سید محمد حسین [11 مقاله]
44ـ سبحانی، محمد تقی [11 مقاله]
45ـ ملکوتی، سید علی [11 مقاله]
.
در پایان آرزوی موفقیت بیش از پیش برای دست‌اندکاران این نشریه، مخصوصاً مدیر اجرایی و علمی آن را، از خداوند متعال خواستارم.
.
https://t.me/kazemostadiqom/449
🟣

وَفا و مَردُمی* از روزگار دارَم چَشم**
ببین زِ ساده‌دِلی‌ها چه از که می‌جویَم؟!
 

#صائب
#سور_سخن

*مَردُمی: اِنسانیَّت و مُرُوَّت؛ آراستگی به صِفاتِ نیکِ اِنسانی.
**چَشم داشتَن: تَوَقُّع داشتَن، اِنتِظار داشتَن.


@talar_ayne
«حَسَنةٌ مِن حَسَناتِ القُرآن»

درست است که گاهی از مثنویِ مولانا به «قرآن در زبان پهلوی» تعبیر می‌کنند که:

مثنویِّ معنویِّ مولوی
هست قرآن در زبانِ پهلوی


لكن قرآن فقط یک کتاب است و تنها به یک زبان نازل شده است و آن هم به زبانِ عربیِ مُبین و از رویِ انصاف، مثنوی، تنها «حَسَنةٌ مِن حَسَناتِ القُرآن» تلقّی می‌شود یا یک دانه میوه از میوه‌هایِ بی‌شمارِ این درختِ حیات؛ و اگر قرآن نبود، مثنوی و امثالِ مثنوی هم از کَتْمِ عَدَم به صحرایِ وجود نمی‌آمدند و در حقیقت وجودِ مثنوی و نظایرِ آن، کاملاً مَدیون و مَرهونِ قرآن‌ است.

#عزیز_حجاجی‌کهجوق
📚 تر و خشک (سیری در سفرهٔ گستردهٔ خداوند)، چ: ۱، تبریز: اِنْتِشاراتِ آیدین و اِنْتِشاراتِ یانار، ۱۳۸۹هـ.ش.، ص ۹ و ۱۰؛ با تصرّفِ بسیار جزئی.

@talar_ayne
🟣

دَست از کِتابخانهٔ یونانیان بشویْ؛
صَد شَهرِ عَقْلْ گِردِ سَرِ* روستایِ دِل!

 
 
#صائب
#سور_سخن

*گِردِ سَرِ...: فِدایِ …، قربانِ ... .
@talar_ayne
درآمدی بر شناخت دین و فرهنگ زردشتی (۲جلدی)
جویا جهانبخش
چاپ اول ۱۴۰۳، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی
قطع وزیری، جلد سخت
قیمت دوره ۲جلدی: ۱۲۰۰۰۰۰تومان
خرید اینترنتی:
toosbook.ir/p/فرهنگ-زردشتی/
🟣

به اَشکِ مَن گُل و گُلزارِ شِعرِ فارسی خَندان
مَنِ شوریده‌بَخت از چَشمِ گِریان اَبرِ نیْسانَم


#شهریار
#سور_سخن

@talar_ayne
دو اِظهارِنَظَر با اِشارَت به پَسَندِ رَسمُ‌الخَطّیِ جویا جَهانبَخش:
👇👇👇
فارسی؟ با طعم اعراب‌گذاری‌های افراطی

در نگارش معاصر ایرانی، رویکردی کمابیش رایج شده که شایسته‌ی مقاله‌ای مفصل است و در اینجا کوتاه درباره‌اش می‌گویم. کدام رویکرد؟ حرکت‌گذاریِ (اعراب‌گذاری) افراطی و بی‌وجه. این بدیهی است که در نگارش فارسی اعراب وجود ندارد. دستور خط زبان فارسی آشکارا می‌گوید که اعراب یا حرکت‌گذاری تنها در مواردی که موجب رفع ابهام و سهولت خواندن می‌شود، ضروری است. (دستور خط، ویرایش ۱۴۰۱، ص ۵۷). این در حالی است که در بیشینه‌ی این نگارش‌ها هیچ سهولتی در خواندن و هیچ رفع ابهامی در کار نیست و چه‌بسا با حرکت‌گذاریِ بی‌وجه با دشواری و ابهام‌آفرینی طرفیم.

اصولاً اصلاح خط و خاصه برگزیدن زبان‌نگاره‌ای (رسم‌الخط) نامتعارف در سده‌ای اخیر شمسی، همیشه کنشی روشنفکرانه و سنت‌ستیز در جامعه‌ی ایران قلمداد می‌شده. (نک به: له و علیه ویرایش، سایه اقتصادی‌نیا، «ویرایش و روشنفکری»، ص ۱۵) به بیان من بخوانید: حرکتی آوانگارد با شمایلی روشنفکرانه. اما به نظر من زمانه‌ی روشنفکریِ رسم‌الخطی به سر آمده و گزینش دلبخواهی و ابداعات ذوقیِ زبانی باید خانه‌ای در علت‌های علمیِ زبانی داشته باشد. این خانه هم‌اکنون در محله‌ی زبان‌شناسان و ادیبان قرار گرفته و سایرین بهترست که حتی در عین انتقاد و اجتهاد شخصی، در موازات و گفت‌وگو با جوازهای علمی آنان حرکت کنند.

به تحلیل کم‌کاوش من، حرکت‌گذاری با زبان‌نگاره‌ی داریوش آشوری وارد نگارش فارسی شده و به نظر من دیگران بدون توجیه‌بودن از مبانی آشوری، در این زمینه راه او را ادامه داده‌اند. البته بی‌قاعده و افراطی و نازیبا و ابهام‌آفرین.

از این روی، به دید این حقیر، بیشینه‌ی کسانی که در متن‌های خود گستره‌ای از اعراب‌گذاری‌های افراطی را دنبال می‌کنند، دلیل محکمی برای این کار کم‌سابقه در فارسی ندارند. و با این کار بیش از آنکه به سهولت خواندن متن فارسی کمک کنند، بر شلوغی و نازیباییِ اخلا‌ل‌گر متن افزوده‌اند. قاعده بر فارسیِ بی‌اعراب است و افزودن هر عنصر تازه‌ای باید فارسی‌بودن متن را از متن نگیرد. نگارش‌های پُراعراب و شلوغی مثل متن‌های جناب جویا جهانبخش، به نظر این حقیر هر چیزی هستند، جز نگارش فارسی. حتی متن‌های عربی معاصر نیز به‌اندازه‌ی برخی از این نگارش‌ها اعراب ندارد و از این رو می‌توان شمایل این نگارش‌های فارسی پُراعراب را صورت مکتوب زبان جدیدی دانست!

تکمیلی: خود من در متن فارسی به صورت «مطلق» و همه‌جایی، تنها یک‌جا گذاشتن حرکت کسره را رعایت می‌کنم و آن برای کلمه‌‌های پایان‌گیر (مختوم) به مصوت بلند «ای» در حالت اضافه‌ است. مثل «علمیِ»، «ذوقیِ»، «فارسیِ» در همین متن. علتش هم روان‌تر‌شدن خواندن و متمایز‌شدن از مصوت بلند ای در غیر حالت اضافه و با یای نکره است. مثل کتابی، خوابی، مردی، دردی. داریوش آشوری راه‌حل نسبتاً خوبی برای صورت‌های نکره و مصوت بلند «ای» پیشنهاد داده که اگر رایج شده بود، من همین حرکت را هم در متن‌های فارسی‌ام نمی‌گذاشتم. او پیشنهاد می‌دهد که این کلمه‌ها را با یای دو نقطه‌ متمایز کنیم. یعنی: کتابي، خوابي، مردي و ... .

#یادداشت
#بهتر_بنویسیم_سنجیده_بگوییم
@Hamesh1
Forwarded from mza
Majid_Zamani.pdf
113.3 KB
Majid_Zamani.pdf
در پاسخ به خرده‌گیریِ آقای علی سلطانی نسبت به اعراب‌گذاریِ افراطی، مجدد مقالکِ رسم‌الخطِ جهانی؛ رسم‌الخطِ قومی را، که به‌مناسبتِ یادبودِ زبان‌شناسِ برجسته، مرحوم ایرج کابلی نگاشتم، بازنشر می‌دهم.
علی سلطانی دراین نوشته، به سبکِ نگارشِ استاد جویا جهان‌بخش «زید عزّه» نیز تعریضی وارد می‌سازند.
این سال‌ها با فارسی‌زبانانِ متعددی از کشورهایِ پاکستان، تاجیکستان و افغانستان، به‌صورتِ مجازی گفت‌وگو داشته ام؛ همه‌ی آنان، بدونِ حتا یک استثنا، به‌راحتی با رسم‌الخطِ داریوش آشوری و ایرج کابلی ارتباط می‌گرفتند و آن را تحسین می‌کردند. در آینده، تعدادی از نظراتِ آنان را، نشر می‌دهم. غلبه‌یِ فرهنگِ کم‌حوصلگی و بی‌حوصلگی باعث شده است که مخاطبانِ ژورنال‌پسند، اعراب‌گذاری را کاری افراطی تلقی کنند، به‌این بهانه که با ذهنِ عرفی‌زده و کم‌دقّتْ سازگار نیست و سرعتِ مطالعه را کاهش می‌دهد.
به مواردِ یازده‌گانه‌یِ اشاره‌شده در این مقالک، در فرصتی مناسب، شرح‌وبسط می‌بخشم.
https://t.me/hubarah/375
ریاضت نفس-جهانبخش@talar_ayne.PDF
1.3 MB
📎اَز آدابِ «ریاضَتِ نَفْس»
(حِکایَتِ قول و عَمَلِ دو فَرْزانۀ شیرازی)
نوشته‌یِ #جویا_جهانبخش 
چاپ‌شده در: نشریه‌ی #آینه‌_پژوهش، سال سی و پنجم، مرداد و شهریور ۱۴۰۳، ش ۲۰۷، صص ۵۶۵ ـ ۵۵۹.

@talar_ayne
کَس چو حافِظ نَگُشاد از رُخِ اَندیشه نِقاب
تا سَرِ زُلفِ سُخَن را به قَلَم شانه زَدَند


#حافظ

روزِ بُزُرگداشتِ خواجه‌ٔ "رِندانِ جهان"، شَمس‌الدّین مُحَمَّد حافظِ شیرازی، بَر همگان فَرخُنده باد!

@talar_ayne
🟣

عیبِ پاکان زود بَر مَردُم هویْدا می‌شَوَد
دَر میانِ شیرِ خالِص، مویْ، رُسوا می‌شَوَد

 
 
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
🟣

رَنجِ غَم و شادی مَبَر! کو مُطرِب وکو نوحه‌گَر؟!
مُشتِ* سِپَندِ بی‌خَبَر، دارَد دَرین مِجمَر صدا!


#بیدل
#سور_سخن

*رِوایَتی مَسموع: مُشتی.

@talar_ayne
🟣

‏رَأَى أَعرابیٌّ رَجُلًا أَنيقَ الثِّيابِ يَتَصَدَّرُ مَجلِسًا وَيَتَكَلَّمُ كَلامًا رَكيكًا فَقالَ لَهُ:

"يا هذا! تَكَلَّم عَلَى قَدرِ ثِيابِكَ، أَو اِلبَس عَلَى قَدرِ كَلامِكَ!".

🍀🍀🍀🍀


دیدَم به تَنَش عَبا و دَستارِ ظَریف
اَمّا دَهَنَش پُر از اَباطیلِ سَخیف
گُفتَم: شیخا! مَلابِسَت بَس عالیست
لیکِن سُخَنَت زِ حُسنِ مَعنی خالیست
یا نازِل کُن هَمچو کَلامَت جامه،
یا دَرخورِ جامه‌اَت بشو عَلّامه!!!

#ر_شاکر

@talar_ayne
🔷🔶🔹نِشَستِ عِلمیِ "تَحقیقِ مِعیار"🔹🔶🔷
   با رونِمایی از کتابِ "دَرآمَدی بَر شِناختِ دین و
فَرهَنگِ زَردُشتی"


زَمان: پَنج‌شَنبه، سِوُمِ آبانِ ۱۴۰۳
مَکان: اِصفَهان / خ حافِظ / دَفتَرِ تَبلیغاتِ اِسلامی

@talar_ayne
📝
معتقدم که مطالعۀ آراءِ فلاسفه، تنها به منظورِ تحصیلِ فکرِ وَرزیده و روشن شدنِ ضمیر سودمند است، و اگر عقایدِ فیلسوفان، مایۀ جُمودِ فکر و سُکونِ ضمیر گردد، غایتِ خود را از دست می‌دهد.


🖋 #دکتر_محمد_خزائلی (۱۲۹۲ ـ ۱۳۵۳ هـ.ش.)

📚 خودآموزِ حِکمَتِ مَشّاء (تَرْجَمۀ مَقاصِد الْفَلاسِفَه‌یِ غَزّالی)، چ: ۲، تِهْران: مُؤَسَّسَۀ اِنْتِشاراتِ أَمیرْکَبیر، ۱۳۶۳ هـ.ش.، ص ۴.

#پند_پیران

@talar_ayne
‍ 📚 نشستِ علمیِ «تحقیقِ معیار» با مطالعهٔ موردیِ کتابِ «درآمدی بر شناختِ دین و فرهنگِ زردُشتی»

📕 همراه با رونمایی از کتاب

🌷سخنرانان: استاد محمّد اسفندیاری، دکتر سیّد سعیدرضا منتظری، جویا جهانبخش

🔹پنجشنبه ۳ آبان، ۱۰ صبح تا ۱۲
🔸مشاهدهٔ برخط: m8r.ir/1003
🔸خیابانِ حافظ، دفترِ تبلیغاتِ اسلامیِ اصفهان، ساختمانِ شمارهٔ ۲، سالنِ شهید آیةالله رئیسی

@talar_ayne