🔻
هفتمِ اسفندماه، سالگَردِ درگذشتِ علّامه #علیاکبر_دهخدا است.
دِهخُدا بر ذِمّهٔ همهٔ فارسیزبانان حقّی بزرگ دارد.
روانش شاد باد و از بخشایِشهایِ ایزَدی برخوردار!
بیایید زبان و ادبِ گرانسنگِ فارسی را که بزرگترین و والاترین میراثِ فرهنگِ ایرانی است، گرامیتر بداریم.
@talar_ayne
هفتمِ اسفندماه، سالگَردِ درگذشتِ علّامه #علیاکبر_دهخدا است.
دِهخُدا بر ذِمّهٔ همهٔ فارسیزبانان حقّی بزرگ دارد.
روانش شاد باد و از بخشایِشهایِ ایزَدی برخوردار!
بیایید زبان و ادبِ گرانسنگِ فارسی را که بزرگترین و والاترین میراثِ فرهنگِ ایرانی است، گرامیتر بداریم.
@talar_ayne
🔻
دَر نیازِستان هَستی، بینیازی هَست اَگر
نیست جُز دَر کُنجِ عُزلَت، گَنجِ مَعنی جُستهای
#علیاکبر_دهخدا
#سور_سخن
@talar_ayne
دَر نیازِستان هَستی، بینیازی هَست اَگر
نیست جُز دَر کُنجِ عُزلَت، گَنجِ مَعنی جُستهای
#علیاکبر_دهخدا
#سور_سخن
@talar_ayne
«آش رشته توی کلاهتان!»
... از دیگر خاطراتِ جذّابِ دکتر زریاب آن بود که تعریف میکرد روزی بهاتّفاقِ چند نفر از استادانِ دانشگاه و اعضایِ کتابخانهٔ مجلسِ سنا رفته بودیم نزدِ مرحوم سید حسن تقیزاده. صحبت از جاهایِ مختلف شد. یکی از همراهانِ ما گفت که در فلان مؤسسه پیشنهادی به من دادهاند که از قضا پسندِ خاطرم هم هست، اما دارم کمی جوانب را بیشتر بررسی میکنم. تقیزاده گفت: «آقا معطّل نکنید. در این مملکت اگر روزی در خیابان دیدید دارند آشِ رشته توزیع میکنند، همانجا سرِ صف بایستید و سهمِ آش رشتهٔ خود را بگیرید و بریزید داخلِ کلاهتان. تا بروید منزل و ظرف بیاورید معلوم نیست چه اتّفاقی بیفتد!».
📖 خاطراتِ هرکجا
🖋 #فرهاد_طاهری
نشر اریش، چ: ۱، ۱۴۰۲ ه.ش.، ص ۲۳ و ۲۴.
@talar_ayne
... از دیگر خاطراتِ جذّابِ دکتر زریاب آن بود که تعریف میکرد روزی بهاتّفاقِ چند نفر از استادانِ دانشگاه و اعضایِ کتابخانهٔ مجلسِ سنا رفته بودیم نزدِ مرحوم سید حسن تقیزاده. صحبت از جاهایِ مختلف شد. یکی از همراهانِ ما گفت که در فلان مؤسسه پیشنهادی به من دادهاند که از قضا پسندِ خاطرم هم هست، اما دارم کمی جوانب را بیشتر بررسی میکنم. تقیزاده گفت: «آقا معطّل نکنید. در این مملکت اگر روزی در خیابان دیدید دارند آشِ رشته توزیع میکنند، همانجا سرِ صف بایستید و سهمِ آش رشتهٔ خود را بگیرید و بریزید داخلِ کلاهتان. تا بروید منزل و ظرف بیاورید معلوم نیست چه اتّفاقی بیفتد!».
📖 خاطراتِ هرکجا
🖋 #فرهاد_طاهری
نشر اریش، چ: ۱، ۱۴۰۲ ه.ش.، ص ۲۳ و ۲۴.
@talar_ayne
🟣
دَخلِ جَهانِ سِفله نَگَردَد به خَرج کَم
چَندان که میبَرَند به خاک، آرِزو به جاست!
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
دَخلِ جَهانِ سِفله نَگَردَد به خَرج کَم
چَندان که میبَرَند به خاک، آرِزو به جاست!
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
🟣
خونی که مُشک گَشت، دِلَش میشَوَد سیاه
زان سِفله کُن حَذَر که به دولَت رَسیده اَست!
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
خونی که مُشک گَشت، دِلَش میشَوَد سیاه
زان سِفله کُن حَذَر که به دولَت رَسیده اَست!
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
... شاید ریشهٔ بسیاری از معضلاتِ اجتماعی و اشتباهاتی را که «فرد» یا «جامعه» در تشخیصِ صلاحدیدِ «سرنوشتِ» خود دچارش میشود، در «ناجزئینگری» باید جست. انسان یا جامعهٔ «ناجزئینگر» به هر وعدهای دلخوش و به هر سخنی امیدوار و هر قولی را پذیرا و چه بسا متحمّلِ خسران و شکستی جبرانناپذیر نیز میشود. ... .
📖 خاطراتِ هرکجا
🖋 #فرهاد_طاهری
نشر اریش، چ: ۱، ۱۴۰۲ ه.ش.، ص ۱۱، با تصرّفِ جزئی.
@talar_ayne
📖 خاطراتِ هرکجا
🖋 #فرهاد_طاهری
نشر اریش، چ: ۱، ۱۴۰۲ ه.ش.، ص ۱۱، با تصرّفِ جزئی.
@talar_ayne
🟣
فِکرِ شَنبه تَلخ دارَد جُمعهٔ اَطفال و تو
پیر گَشتیّ و هَمان دَر فِکرِ فَردا نیستی!*
#صائب
#سور_سخن
* نیز صائب سُروده است:
فِکرِ شَنبه تَلخ دارَد جُمعه را بَر کودکان
مَن چهسان غافِل به پیری از غَمِ فَردا شَوَم؟!
@talar_ayne
فِکرِ شَنبه تَلخ دارَد جُمعهٔ اَطفال و تو
پیر گَشتیّ و هَمان دَر فِکرِ فَردا نیستی!*
#صائب
#سور_سخن
* نیز صائب سُروده است:
فِکرِ شَنبه تَلخ دارَد جُمعه را بَر کودکان
مَن چهسان غافِل به پیری از غَمِ فَردا شَوَم؟!
@talar_ayne
🟣
هَر شام زِ ماهِ رَمَضان صُبحِ اُمیدی است
هَر روز ازین ماهِ مُبارَک شبِ عیدی است
#صائب
#سور_سخن
💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐
دَررَسیدَنِ ماهِ خُجَستهٔ رَمَضان بر همهٔ مُسَلمانان فَرخُنده اَست. فَرخُندهتَر باد!🤲
@talar_ayne
هَر شام زِ ماهِ رَمَضان صُبحِ اُمیدی است
هَر روز ازین ماهِ مُبارَک شبِ عیدی است
#صائب
#سور_سخن
💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐
دَررَسیدَنِ ماهِ خُجَستهٔ رَمَضان بر همهٔ مُسَلمانان فَرخُنده اَست. فَرخُندهتَر باد!🤲
@talar_ayne
#سحرگاهی
نَه زَر و سیم و نَه باغ و نَه دُکان میمانَد
هَرچه دَر راهِ خُدا میدِهی آن میمانَد
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
نَه زَر و سیم و نَه باغ و نَه دُکان میمانَد
هَرچه دَر راهِ خُدا میدِهی آن میمانَد
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
🟣
مَجْلِس از دودِ چراغِ کُشْته ماتَمْخانهایسْت
این مُصیبَتْخانه را اَز باده عِشْرَتخانه کُن!
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
مَجْلِس از دودِ چراغِ کُشْته ماتَمْخانهایسْت
این مُصیبَتْخانه را اَز باده عِشْرَتخانه کُن!
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
Forwarded from عکس نگار
@talar_ayne
إِنّا لِله و إِنّا إِلَیهِ راجِعون
خَبرِ دَرگُذَشتِ أُستاذِنَا العَلّامَة و شَیخِنا فِی الإِجازَة، آیَةالله سَیِّد مُحَمَّدرِضا حُسَینیِ جَلالی، مایۀ تَأَسُّفِ بیحَد و اَندوهِ بیاَندازه شُد.
رَحمَت و رِضوانِ خُدایِ مِهربان بر آن بُزُرگ باد! که بی هیچ تَردید یکی از پیشروانِ تُراثپِژوهیِ شیعی در این روزگارِ غُربَت و یکی از خادِمانِ شریفِ حَدیث و رِجال در این زَمانۀ عُسرَت به شُمار میرَفت.
خُداوَندِ سُبحان آن بُزُرگوار را بَر سَرِ خوانِ کَریمانۀ أَجدادِ طاهِرینِ او میهمان گرداناد و جاودانه نَزدِ مُحَمَّد و آلِ مُحَمَّد ـ عَلَیهِ و عَلَیهِمُ السَّلام ـ تازهروی داراد و از نَعیمِ فِردوسِ بَرین بَرخورداریها دِهاد!
دِریغا که دَر زَمانِ حَیاتِ سَرشار از حَسَنات و خَدَماتَش اَرجِ او چُنان که میبایِست دانِسته نَشُد و حَقِّ وی آنسان که میشایِست أَدا نَگَردید.
اینَک ماییم و چَشمانی اَشکبار و میراثِ اَرجمَندِ آن مُحَقِّقِ عالیمِقدار و راهِ خِدمَت به ثَقَلَین که پیشِ رویِ ماست و آن فَقیهِ نَبیهِ نَزیه از پویَندگانِ گرمروِ آن بشُمار بود.
خداوَندا! به حَقِّ این ماهِ مُبارَک و به حَقِّ قُرآن و به حَقِّ هَمۀ پاکان و نیکان و مُقَرَّبانِ دَرگاهَت دَرَجاتِ آنجَهانیِ اُستادِ جَلیلُالقَدرِ ما، آیَةاللهِ جَلالی، را بُلَندتَر گَردان و بَر همۀ ما ببَخشای و ما را توفیقِ خِدمَت به دینِ خود و اِقتِدا به صُلَحایِ سَلَف که او خود یکی از ایشان است، کَرامَت فَرما!
خُداوَند خیر دِهاد هَریک از شُمایان را که روحِ پاکِ آن مَردِ بُزُرگ را به ثَوابِ قِرائَتِ فاتِحَةُالکِتاب شاد گَردانَد!
کَمین خادِمِ کِتاب و سُنَّت:
جویا جَهانبَخش
@talar_ayne
إِنّا لِله و إِنّا إِلَیهِ راجِعون
خَبرِ دَرگُذَشتِ أُستاذِنَا العَلّامَة و شَیخِنا فِی الإِجازَة، آیَةالله سَیِّد مُحَمَّدرِضا حُسَینیِ جَلالی، مایۀ تَأَسُّفِ بیحَد و اَندوهِ بیاَندازه شُد.
رَحمَت و رِضوانِ خُدایِ مِهربان بر آن بُزُرگ باد! که بی هیچ تَردید یکی از پیشروانِ تُراثپِژوهیِ شیعی در این روزگارِ غُربَت و یکی از خادِمانِ شریفِ حَدیث و رِجال در این زَمانۀ عُسرَت به شُمار میرَفت.
خُداوَندِ سُبحان آن بُزُرگوار را بَر سَرِ خوانِ کَریمانۀ أَجدادِ طاهِرینِ او میهمان گرداناد و جاودانه نَزدِ مُحَمَّد و آلِ مُحَمَّد ـ عَلَیهِ و عَلَیهِمُ السَّلام ـ تازهروی داراد و از نَعیمِ فِردوسِ بَرین بَرخورداریها دِهاد!
دِریغا که دَر زَمانِ حَیاتِ سَرشار از حَسَنات و خَدَماتَش اَرجِ او چُنان که میبایِست دانِسته نَشُد و حَقِّ وی آنسان که میشایِست أَدا نَگَردید.
اینَک ماییم و چَشمانی اَشکبار و میراثِ اَرجمَندِ آن مُحَقِّقِ عالیمِقدار و راهِ خِدمَت به ثَقَلَین که پیشِ رویِ ماست و آن فَقیهِ نَبیهِ نَزیه از پویَندگانِ گرمروِ آن بشُمار بود.
خداوَندا! به حَقِّ این ماهِ مُبارَک و به حَقِّ قُرآن و به حَقِّ هَمۀ پاکان و نیکان و مُقَرَّبانِ دَرگاهَت دَرَجاتِ آنجَهانیِ اُستادِ جَلیلُالقَدرِ ما، آیَةاللهِ جَلالی، را بُلَندتَر گَردان و بَر همۀ ما ببَخشای و ما را توفیقِ خِدمَت به دینِ خود و اِقتِدا به صُلَحایِ سَلَف که او خود یکی از ایشان است، کَرامَت فَرما!
خُداوَند خیر دِهاد هَریک از شُمایان را که روحِ پاکِ آن مَردِ بُزُرگ را به ثَوابِ قِرائَتِ فاتِحَةُالکِتاب شاد گَردانَد!
کَمین خادِمِ کِتاب و سُنَّت:
جویا جَهانبَخش
@talar_ayne
از چپ:
علّامه آیةالله سيّد محمّدحسينِ حسينیِ جلالی رِضوانُ اللهِ تعالیٰ علیه
علّامه آیةالله سيّد محمّدرضا حسينیِ جلالی رِضوانُ اللهِ تعالیٰ علیه
جویا جهانبخش عَفَا اللهُ عنه
@talar_ayne
علّامه آیةالله سيّد محمّدحسينِ حسينیِ جلالی رِضوانُ اللهِ تعالیٰ علیه
علّامه آیةالله سيّد محمّدرضا حسينیِ جلالی رِضوانُ اللهِ تعالیٰ علیه
جویا جهانبخش عَفَا اللهُ عنه
@talar_ayne
#سحرگاهی
خواهی که مُمَتَّع* شوی از دُنیی و عُقبی
با خَلْق کَرَم کُن چو خُدا با تو کَرَم کَرد
#سعدی
#گلستان
*مُمَتَّع: بهرهمند، برخوردار.
@talar_ayne
خواهی که مُمَتَّع* شوی از دُنیی و عُقبی
با خَلْق کَرَم کُن چو خُدا با تو کَرَم کَرد
#سعدی
#گلستان
*مُمَتَّع: بهرهمند، برخوردار.
@talar_ayne
از آثارِ تَرجَمهشُدهٔ عَلّامه آیَةالله سَيِّد مُحَمَّدرِضا حُسَينیِ جَلالی (رِضوانُ اللهِ تَعالیٰ عَلَیه) به قَلَمِ جویا جَهانبَخش؛ که بِحَمدِ الله با حُسنِ اِستِقبال نیز مُواجِه گَردید و به چاپِ دُوُم رَسید؛ و دَر مَراسمِ کتابِ سالِ ولایت هَم موردِ تَقدیر قَرار گِرِفت و بَرَندهٔ جایِزه شُد.
@talar_ayne
@talar_ayne
#سحرگاهی
اَز صُبحِ پَردهسوز، خُدایا!، نِگاه دار
این رازها که ما به دِلِ شَب سِپُردهایم
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
اَز صُبحِ پَردهسوز، خُدایا!، نِگاه دار
این رازها که ما به دِلِ شَب سِپُردهایم
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
حکایت سعدی-جهانبخش@talar_ayne.PDF
1 MB
📎«آخر یکی از مسلمانان چراغی فرا راهِ من دارید!»
(مراسلهای دوستانه در روشنداشتِ پیوندِ درونی پارههای حکایتی از گلستان)
نوشتهیِ #جویا_جهانبخش
چاپشده در: نشریهی #آینه_پژوهش، سال سی و پنجم، بهمن و اسفند ۱۴۰۳، ش ۲۱۰، صص ۷ ـ ۱۷.
@talar_ayne
(مراسلهای دوستانه در روشنداشتِ پیوندِ درونی پارههای حکایتی از گلستان)
نوشتهیِ #جویا_جهانبخش
چاپشده در: نشریهی #آینه_پژوهش، سال سی و پنجم، بهمن و اسفند ۱۴۰۳، ش ۲۱۰، صص ۷ ـ ۱۷.
@talar_ayne
Audio
امروز، ۱۴ بهمنماه ۱۴۰۱، استاد جویا جهانبخش، در گروهی و به مناسبتی، چند نکته دربارهٔ اعتقادات اسلامی استاد مجتبی مینُوی فرمودند.
با اجازهٔ ایشان، بنده آن را منتشر میکنم.
https://t.me/joinchat/AAAAAD7Fssu7AgJ7o97tgw
با اجازهٔ ایشان، بنده آن را منتشر میکنم.
https://t.me/joinchat/AAAAAD7Fssu7AgJ7o97tgw
Forwarded from یادداشتها | سید علی طباطبائی (سید علی طباطبائی یزدی)
استاد محقق سید محمدرضا جلالی هم از دنیا رفت. خبر بسیار غمانگیزی است. امروز میاندیشیدم که در این سالها چه شخصیتهای بزرگ و نازنینی از پیش چشم ما رفتند و به سرای باقی پیوستند. و ما همچنان عبرت نگرفتیم که از وجود کسانی که هنوز هستند بیشتر بهره ببریم و وجودشان را همیشگی ندانیم. این همه رفتند و مای شوخ چشم، هیچ نگرفتیم از ایشان اعتبار. آنچه دیدی بر قرار خود نماند، وین که بینی هم نماند برقرار. رحمت خدا بر استاد جلالی. او از نویسندگان و پژوهشگران پرکار و پرتلاشی بود که آثارش هم بسیارند هم دقیق و عالمانه. ز دانش اندر او بسیار گوهر، بنامیزد زهی استاد و سرور. از آن جهت که سالها شاگردی او را کرده بودم، حق بسیاری بر گردن من دارد. در حلقه اصحاب مرحوم پدرم بود و به سفارش مرحوم پدرم، در درس ایشان حاضر شدم و پیوند من با ایشان تا سالهای سال، امتداد یافت و از او بسیار آموختم. در کنار پژوهش و نوشتن، التزام به تدریس داشت و همیشه صبحها دو یا سه درس داشت و حلقههای کوچکی از شاگردان در پیرامون خود داشت. در کنار درسهای مرحوم شیخ کاظم خوانساری اعلی الله مقامه، بسیاری از کتابهای مقدمات و سطوح را نزد ایشان خواندم. حلقه درس ایشان سالها در کنار مرقد مرحوم آیة الله بروجردی بود. و البته که درس ایشان اگر فقه بود و اگر اصول یا ادبیات یا کلام، رنگ و بوی متنپژوهی و تصحیح هم داشت و حرفه ایشان گاه خود را در این میان نشان میداد. درس ایشان البته بسیار پرمطلب و سودمند بود و این بیت نظامی را در وجود ما القاء میکرد که: میکوش به هر ورق که خوانی، تا معنی آن تمام دانی. خود نیز در کنار قفسههای کتابخانه خویش این حدیث شریف را بر دیوار نهاده بود که: حدیث تدریه خیر من الف حدیث ترویه.
استاد جلالی جدیت و پشتکار بسیاری در کار خود داشت. روز و شب گرم خواندن و نوشتن بود و این را سالها از نزدیک دیده بودم. تعطیلی و مرخصی نداشت. با مهر و عنایت به شاگردانش نظر میکرد و برای تشویقشان، درباره برخی پارههای نوشتههایش از آنها داوری میخواست و من هیچ گاه چیزی در چنته نداشتم که عرضه کنم، چون کودک نادان برِ استاد هشیوار، و این گونه به شاگرد کممایهای بها میداد تا او را به کار و تأمل و دقت در نوشتن و خواندن، دعوت کند. این رفتار بزرگوارانه را در میان بزرگان، از ایشان و همچنین از مرحوم استاد ایرج افشار دیدم. رحمت خدا بر هر دوی ایشان.
استاد جلالی زندگی ساده و بیپیرایهای داشت و قناعتی بی ریا و بی نقاب در زندگیاش بود. بسیاری از مسائل اخلاقی و رفتاری جزئی را که در برخی آموزههای دینی دریافت کردهایم، خیلی جدی میگرفت و پایبند اصولی بود که در مراودات اجتماعی و آداب بیپایه و فانتزی روزگار ما فراموش شدهاند.
برای من بعد از درگذشت پدرم، پدری میکرد. هم در مسائل زندگی شخصی و هم در تربیت و آموختن. برخی کارهای جزئی را در میان کارهای خود به من میسپرد تا در این میانه، کم کم بیاموزم. برخی کارها را هم ایشان از روی تفضل با بزرگواری از من میپذیرفت. مثلاً نقباء البشر را که تصحیح میکردم، کار هر بخش از کتاب که تمام میشد، میدادم ایشان تعلیقاتی مینوشتند و بعد میگرفتم و به مرحوم سید عبدالستار حسنی بغدادی میسپردم تا ایشان نیز حواشی دیگری بیفزاید و در این کار هم نکات و ارشادات ریز و درشت بسیاری برای من داشت. خداوند این هر دو استاد را غریق رحمت خود کند. یا مثلاً امالی سید عبدالستار را مینوشت و فوائد ایشان را قلمی میکرد که در حلقه کاتبان منتشر شود. کاری که فروتر از شأن و منزلت ایشان در جامعه علمی بود اما ابایی از آن نداشت که برای ثبت این فوائد دست به قلم شود. چنان که حتی برای بسیاری از مقالات مجله علوم الحدیث نیز - جدای از مقالات متعددی که به نام خود یا با عنوانی مستعار مینوشت - وقت میگذاشت تا صورتی تمامتر پیدا کنند و هم فایدهشان تام شود و هم مایه مباهات نویسندگان آن مقالات گردد.
مرحوم استاد جلالی در امتداد سنت عالمان دین و محققان سلف بود و با سنتی دیرین پیوسته بود و این بر غنای آثار او بسیار میافزود. اصالتی که هم جامعیت و شناخت همه مقدمات علمی پژوهش را اقتضا میکرد و هم سمت و سویی به کار پژوهشی میداد و محقق را از کار پراکنده و بیمبالاتی فکری، در امان میداشت.
قدر مرحوم استاد جلالی چنان که باید شناخته نشد. هرچند بسیاری از استادان و محققان برجسته و بزرگان تحقیق در حوزه و دانشگاه به ایشان عرض ارادت و مودت داشتند اما جامعه علمی ما میبایست قدر حضور او را درمییافت و او را در صدر مینشاند و از دانش و همت بلندش بیشتر بهرهمند میشد. کار گیتی همه ناهمواریست، این گذرگه ره هموار نداشت. خداوند روح استاد را با رسول الله و اهل بیتش علیهم السلام محشور گرداند، عاش سعیداً ومات حمیداً، رضوان الله تعالی علیه.
استاد جلالی جدیت و پشتکار بسیاری در کار خود داشت. روز و شب گرم خواندن و نوشتن بود و این را سالها از نزدیک دیده بودم. تعطیلی و مرخصی نداشت. با مهر و عنایت به شاگردانش نظر میکرد و برای تشویقشان، درباره برخی پارههای نوشتههایش از آنها داوری میخواست و من هیچ گاه چیزی در چنته نداشتم که عرضه کنم، چون کودک نادان برِ استاد هشیوار، و این گونه به شاگرد کممایهای بها میداد تا او را به کار و تأمل و دقت در نوشتن و خواندن، دعوت کند. این رفتار بزرگوارانه را در میان بزرگان، از ایشان و همچنین از مرحوم استاد ایرج افشار دیدم. رحمت خدا بر هر دوی ایشان.
استاد جلالی زندگی ساده و بیپیرایهای داشت و قناعتی بی ریا و بی نقاب در زندگیاش بود. بسیاری از مسائل اخلاقی و رفتاری جزئی را که در برخی آموزههای دینی دریافت کردهایم، خیلی جدی میگرفت و پایبند اصولی بود که در مراودات اجتماعی و آداب بیپایه و فانتزی روزگار ما فراموش شدهاند.
برای من بعد از درگذشت پدرم، پدری میکرد. هم در مسائل زندگی شخصی و هم در تربیت و آموختن. برخی کارهای جزئی را در میان کارهای خود به من میسپرد تا در این میانه، کم کم بیاموزم. برخی کارها را هم ایشان از روی تفضل با بزرگواری از من میپذیرفت. مثلاً نقباء البشر را که تصحیح میکردم، کار هر بخش از کتاب که تمام میشد، میدادم ایشان تعلیقاتی مینوشتند و بعد میگرفتم و به مرحوم سید عبدالستار حسنی بغدادی میسپردم تا ایشان نیز حواشی دیگری بیفزاید و در این کار هم نکات و ارشادات ریز و درشت بسیاری برای من داشت. خداوند این هر دو استاد را غریق رحمت خود کند. یا مثلاً امالی سید عبدالستار را مینوشت و فوائد ایشان را قلمی میکرد که در حلقه کاتبان منتشر شود. کاری که فروتر از شأن و منزلت ایشان در جامعه علمی بود اما ابایی از آن نداشت که برای ثبت این فوائد دست به قلم شود. چنان که حتی برای بسیاری از مقالات مجله علوم الحدیث نیز - جدای از مقالات متعددی که به نام خود یا با عنوانی مستعار مینوشت - وقت میگذاشت تا صورتی تمامتر پیدا کنند و هم فایدهشان تام شود و هم مایه مباهات نویسندگان آن مقالات گردد.
مرحوم استاد جلالی در امتداد سنت عالمان دین و محققان سلف بود و با سنتی دیرین پیوسته بود و این بر غنای آثار او بسیار میافزود. اصالتی که هم جامعیت و شناخت همه مقدمات علمی پژوهش را اقتضا میکرد و هم سمت و سویی به کار پژوهشی میداد و محقق را از کار پراکنده و بیمبالاتی فکری، در امان میداشت.
قدر مرحوم استاد جلالی چنان که باید شناخته نشد. هرچند بسیاری از استادان و محققان برجسته و بزرگان تحقیق در حوزه و دانشگاه به ایشان عرض ارادت و مودت داشتند اما جامعه علمی ما میبایست قدر حضور او را درمییافت و او را در صدر مینشاند و از دانش و همت بلندش بیشتر بهرهمند میشد. کار گیتی همه ناهمواریست، این گذرگه ره هموار نداشت. خداوند روح استاد را با رسول الله و اهل بیتش علیهم السلام محشور گرداند، عاش سعیداً ومات حمیداً، رضوان الله تعالی علیه.
Forwarded from یادداشتها | سید علی طباطبائی (سید علی طباطبائی یزدی)
👆 از راست: مرحوم علامه سید محمدعلی روضاتی، سید علی طباطبائی یزدی، جویا جهانبخش، مرحوم استاد سید محمدرضا جلالی
@ali_tabatabai
@ali_tabatabai