تالار آینه
2.25K subscribers
1.03K photos
169 videos
139 files
293 links
ترا آئینه آگه سازد از زیبائی و زشتی
Download Telegram
روزِ مُعَلِّم بَر هَمه‌ٔ آموزگاران و فَرهَنگ‌گُستَران فَرخُنده باد!
🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃🌸🍃

یاد باد #سید_احمد_ادیب_پیشاوری که هَمواره فَرا یادمان می‌آرَد

که آموزگارَت مَسیحایِ تُست
دَمِ پاکَش افسونِ اِحیایِ تُست


@talar_ayne
Forwarded from اصفهان خبر
🔺 ‏این آگهی استخدام کارگر ساده اگر الان پخش بشه تعداد زیادی ارشد و کارشناسی و دکترا صف میکشن برای مصاحبه

📌پایگاه اصفهان خبر
@khabar_isf
😎


فارسی‌دانیِ قُمْپُزُ الْعالَمین

فرمودند: چرا جَنابِ قُمْپُزُ الْعالَمین مقالاتشان را به زبانِ چینی مرقوم نمی‌فرمایند؟

عرض کردیم: آخِر، ایشان زبانِ چینی بَلَد نیستند!

فرمودند: یعنی خَیال می‌کُنید زبانِ فارسی را بَلَدند؟!

#نکته

@talar_ayne
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
به پیشواز بیست‌ و پنجم اردیبهشت
روز پاسداشت زبان فارسی و بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی

#مجتبی_مینوی
#شاهنامه
#پاسداشت_زبان_فارسی
#بزرگداشت_فردوسی
@theapll
🟣

تو به صَد آینه اَز دیدَنِ خود سیر نه‌ای
مَن به یک چَشم زِ دیدارِ تو چون سیر شَوَم؟!


#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
#تصفح

نمونهٔ حُسنِ سلیقه و مَتانَتِ إنشایِ استاد مجتبیٰ مینُوی که بحق سرمشقِ ما قرار تواند گرفت و سزایِ تقلید است.


و اینَك نمونهٔ تقلیدی نابِاَندام از آن (در فرستهٔ سِپَسین):👇👇👇

@talar_ayne
"درین کار از نامداران شهر
مرا از یه کس بود بسیار بهر ..."😐


لزومِ حفظِ حُرمَت‌ها، ما را از شرح و توضیحِ بیشتر باز می‌دارد؛ و آن سوءِ تصرّفی که «نبایست» و پیامدهایِ آن، خود عیان است.

آری؛ به قولِ «بُرزویهٔ طَبیب»، «کارهایِ زَمانه میْل به إِدبار دارد و ...».

#تصفح
@talar_ayne
🔻

«ممکن است اینجا جنگی در جریان نباشد اما صلحی هم برقرار نیست.»


(کافه اروپا، چ: ۹، ص ۱۹۲).

#نکته
@talar_ayne
پیوستِ فرهنگیِ روزنامهٔ اطّلاعات
چهارشنبه هفدهمِ اردیبهشت‌ماهِ ۱۴۰۴


@talar_ayne
از چپ:
کاظمِ مُدیرشانه‌چی، سیّد محمود فرّخ (نشسته)، مجتبیٰ مینُوی، سیّد جعفرِ شهیدی

@talar_ayne
🔻
دکتر سیّد جعفرِ شهیدی و اندیشهٔ مهاجرتِ دائِمی به امریکا


شادرَوان استاد دکتر سَیِّد جعفرِ شهیدی، در اواخرِ سال ۱۳۴۶، نامه‌ای نوشته است به استادِ  انوشه‌یاد مُجَتبیٰ مینُوی که در آن ایّام در امریکا به سَر می‌بُرده است؛ و از جُمله در آن‌جا چُنین بر قلم رانده:

«... احساس می‌کنم خودم در این شهر و میان این مردم غریبم. نه آن‌ها زبانی را که من فراگرفته‌ام می‌دانند، نه دیگر مقتضیات سنّی و تربیت خانوادگی به بنده مجال می‌دهد از حالا فکر یاد گرفتن زبان این خلق باشم. دیوانگی به سرم زده است که به حکم انَّ ارضَ اللهِ واسِعَه از رأی منیر شما استشاره کنم: آیا در گوشه‌ای از دنیای به این بزرگی جایی پیدا می‌شود که برای همین مقدار زحمات بنده ارزشی را که واقعًا درخور است قائل شوند؟ در این شهر، بارهای سنگین به دوش بنده است، و امتیاز، از آن دیگران. فردا هم اگر قضای الٰهی نازل شود، نه کسی از من یادی خواهد کرد و نه از بازپس‌ماندگان من. والله طمع مادّی و مالی ندارم. ریاست و شغلی مهم نمی‌خواهم. اما اقلّا بدانند چه می‌کنم و چه‌کاره‌ام. در سازمان علمی ما بنده و قنبر پیش‌خدمت چندان تفاوتی نداریم. اگر روزی بنده بیمار شوم او را به جای من می‌گمارند، چون مقصود این است که فقط آخوند سَرِ عمَّ جُزء مراقب باشد بچه‌ها خرسك‌بازی نکنند. به جهنّم که فضیلتی نباشد یا باشد. من نمی‌دانم آن‌جاها چه خبر است. آیا مثل همین جاست و آنچه می‌شنویم آواز دهل است یا واقعًا حسابی در کار است؟ به هر حال، اگر مصلحت می‌دانید، ترک دیار کنم، نه به طور موقّت، زیرا مأموریّت را خوش ندارم، بلکه برای همیشه. ... .»

(مجلّه‌ٔ فَردان، ش ۹ و ۱۰، ص ۱۵ و ۱۶ / از مقالهٔ «نامه‌هایِ دکتر شهیدی به استاد مینُوی» به قلمِ آقای دکتر محمّدِ دِهقانی).

خواندَنِ این سطور، به‌ویژه برایِ کسانی که گمان می‌کنند مردِ بحقیقت متدیّنِ متعهّدی چون دکتر شهیدی در زندگی هیچ آرزوئی نداشته است (و نباید می‌داشته است) جز مدفون‌شدن در قبرستانِ وادِی‌السّلام!، شاید قَدری بیدارگر باشد.

#پند_پیران
#نکته

@talar_ayne
Forwarded from انجامه (Mohammad Razipour)
یک توضیح ضروری در باره‌ی این نامه‌ی شیخ سعدی.

ما سال‌ها پیش این نامه‌ را از جُنگ دست‌نویس لالا‌اسماعیل۴۸۷ دیده بودیم، اما به‌خاطر دوری از ایران و اَشغال فراوان تحقیقی، اهمیتی ندادیم و چیزی مطرح نکردیم.
پارسال (۱۴۰۳) در روز سعدی متن نامه را با چند استاد و مسؤل انتشارات در ایران در میان گذاشتیم (از یادکرد نام‌ها معذورم زیرا صحیح نمی‌دانم پای دیگران به این ماجرا کشیده شود) این کار بازخوردی مثبت داشت و نامه را "جالب" یافتند ولی نگفتند که  پیش‌تر منتشر شده‌است.
امسال که این کانال را راه انداختیم، دیدیم فرصت خوبی است که این نامه را با سعدی‌دوستان در میان نهیم و چنین کردیم.
اکنون آقای جویا جهانبخش با ارسال یک نسخه از مقاله‌ی خود در آینه‌ی پژوهش سال سی و دوم، بهمن و اسفند ۱۴۰۰، می‌گوید که او این نامه را پیش‌تر منتشر کرده و راست می‌گوید.
ای عجب! چرا آن بزرگانی که من پارسال متن نامه را در اختیار ایشان گذاشتم چیزی نفرمودند و من که از ایران دورم، ندانستم که این نامه منتشر شده است.
من از دزدی ادبی متنفرم و برای حق مالکیت فکری احترام فراوان قائلم.
با این‌که من از انتشار این نامه بی‌خبر بودم، اما همه‌ی امتیاز و ثواب ( including  special greetings from Sa'di) این نامه را به ایشان می‌دهم.
من پیش‌تر در جستارهایم گفته‌ام که از هیچ متن چاپ شده استفاده نمی‌کنم، زیرا به تجربه دریافته‌ام که هر متنی که بگویند ایرادی دارد و ما این را در نقدهایی که در این کانال از کار بزرگان ایران کرده‌‌ایم، نشان داده‌ایم. (#نقد را لمس کنید)

محمد رضی‌پور
یادآوری:

حق‌گُزاری، مایهٔ امتنان، و «special greetings from Sa'di»😊، موجبِ مزیدِ سپاس‌گزاری است.


مقالهٔ جویا جهانبخش دربارهٔ نامهٔ بازیافته از شیخِ اجل سعدی رَحِمَهُ الله که بحمدِ الله چند سال پیش، هم در رایاسپهر و هم به صورتِ کاغذی انتشار یافته است و موردِ لطفِ بعضِ فضلا نیز واقع گردیده، این است 👇:
@talar_ayne
Forwarded from تالار آینه
نامه_شیخ_سعدی_به_شمس‌الدین_صاحب‌دیوان_جویا_جهانبخش@talar_ayne.pdf
449.4 KB
📎 نامهٔ شیخ سعدی به شمس‌الدین صاحب‌دیوان
نوشته‌یِ #جویا_جهانبخش
چاپ‌شده در: نشریه‌ی #آینه‌_پژوهش، سال سی و دوم، بهمن و اسفند ۱۴۰۰، ش ۱۹۲، ص ۶۳_۷۲

@talar_ayne
ويراستِ تازهٔ نوشتهٔ آقایِ رضی‌پور که بنا بر پسندِ ایشان باید جای‌گُزینِ ویراستِ نخستِ آن شود:👇

@talar_ayne
Forwarded from انجامه (Mohammad Razipour)
یک توضیح ضروری در باره‌ی این نامه‌ی شیخ سعدی.

ما سال‌ها پیش این نامه‌ را از جُنگ دست‌نویس لالا‌اسماعیل۴۸۷ دیده بودیم، اما به‌خاطر دوری از ایران و اَشغال فراوان تحقیقی، اهمیتی ندادیم و چیزی مطرح نکردیم.
پارسال (۱۴۰۳) در روز سعدی متن نامه را با چند استاد و مسؤل انتشارات در ایران در میان گذاشتیم (از یادکرد نام‌ها معذوریم زیرا صحیح نمی‌دانیم که پای دیگران به این ماجرا کشیده شود). این کار بازخوردی مثبت داشت و نامه را "جالب" یافتند ولی نگفتند که  پیش‌تر منتشر شده‌است.
امسال که این کانال را راه انداختیم، دیدیم فرصت خوبی است که این نامه را با سعدی‌دوستان در میان نهیم و چنین کردیم.
اکنون آقای جویا جهانبخش با ارسال یک نسخه از مقاله‌ی خود در آینه‌ی پژوهش سال سی و دوم، بهمن و اسفند ۱۴۰۰، می‌گوید که او این نامه را پیش‌تر منتشر کرده و راست می‌گوید.
ای عجب! چرا آن بزرگان که ما پارسال متن نامه را در اختیار ایشان گذاشتیم چیزی نفرمودند و ما را که از ایران دوریم در تاریکی گذاشتند؟.
ما از دزدی ادبی متنفریم و برای حق مالکیت فکری احترام فراوان قائلیم.
با این‌که از انتشار این نامه بی‌خبر بودیم، اما همه‌ی امتیاز و ثواب ( including  special greetings from Sa'di) این نامه را به ایشان می‌دهیم.
ما، پیش‌تر در جستارهایمان گفته‌ایم از هیچ متن چاپ شده استفاده نمی‌کنیم، زیرا به تجربه دریافته‌ایم که هر متنی که بگویند ایرادی دارد و ما این را در نقدهایی که در این کانال از کار بزرگان ایران کرده‌‌ایم، نشان داده‌ایم. (#نقد را لمس کنید)

محمد رضی‌پور
🔻
السّلامُ عَلَیکَ یا ثامِنَ الْحُجَج!🌹🌹🌹🌹


زادروزِ حضرتِ شَمسُ‌الشُّموس، امامِ هشتم، فرخنده است. فرخنده‌تر باد!

آفَرین‌ها و دُرودهایِ ایزدی بر او و پدر و نیاکانِ ارجمندش باد که راه‌نمایانِ طریقِ هدایت و سعادتِ دو‌جَهانی اند! 🤲💐

@talar_ayne