#تصفح
نمونهٔ حُسنِ سلیقه و مَتانَتِ إنشایِ استاد مجتبیٰ مینُوی که بحق سرمشقِ ما قرار تواند گرفت و سزایِ تقلید است.
و اینَك نمونهٔ تقلیدی نابِاَندام از آن (در فرستهٔ سِپَسین):👇👇👇
@talar_ayne
نمونهٔ حُسنِ سلیقه و مَتانَتِ إنشایِ استاد مجتبیٰ مینُوی که بحق سرمشقِ ما قرار تواند گرفت و سزایِ تقلید است.
و اینَك نمونهٔ تقلیدی نابِاَندام از آن (در فرستهٔ سِپَسین):👇👇👇
@talar_ayne
"درین کار از نامداران شهر
مرا از یه کس بود بسیار بهر ..."😐
لزومِ حفظِ حُرمَتها، ما را از شرح و توضیحِ بیشتر باز میدارد؛ و آن سوءِ تصرّفی که «نبایست» و پیامدهایِ آن، خود عیان است.
آری؛ به قولِ «بُرزویهٔ طَبیب»، «کارهایِ زَمانه میْل به إِدبار دارد و ...».
#تصفح
@talar_ayne
مرا از یه کس بود بسیار بهر ..."😐
لزومِ حفظِ حُرمَتها، ما را از شرح و توضیحِ بیشتر باز میدارد؛ و آن سوءِ تصرّفی که «نبایست» و پیامدهایِ آن، خود عیان است.
آری؛ به قولِ «بُرزویهٔ طَبیب»، «کارهایِ زَمانه میْل به إِدبار دارد و ...».
#تصفح
@talar_ayne
🔻
«ممکن است اینجا جنگی در جریان نباشد اما صلحی هم برقرار نیست.»
(کافه اروپا، چ: ۹، ص ۱۹۲).
#نکته
@talar_ayne
«ممکن است اینجا جنگی در جریان نباشد اما صلحی هم برقرار نیست.»
(کافه اروپا، چ: ۹، ص ۱۹۲).
#نکته
@talar_ayne
🔻
دکتر سیّد جعفرِ شهیدی و اندیشهٔ مهاجرتِ دائِمی به امریکا
شادرَوان استاد دکتر سَیِّد جعفرِ شهیدی، در اواخرِ سال ۱۳۴۶، نامهای نوشته است به استادِ انوشهیاد مُجَتبیٰ مینُوی که در آن ایّام در امریکا به سَر میبُرده است؛ و از جُمله در آنجا چُنین بر قلم رانده:
«... احساس میکنم خودم در این شهر و میان این مردم غریبم. نه آنها زبانی را که من فراگرفتهام میدانند، نه دیگر مقتضیات سنّی و تربیت خانوادگی به بنده مجال میدهد از حالا فکر یاد گرفتن زبان این خلق باشم. دیوانگی به سرم زده است که به حکم انَّ ارضَ اللهِ واسِعَه از رأی منیر شما استشاره کنم: آیا در گوشهای از دنیای به این بزرگی جایی پیدا میشود که برای همین مقدار زحمات بنده ارزشی را که واقعًا درخور است قائل شوند؟ در این شهر، بارهای سنگین به دوش بنده است، و امتیاز، از آن دیگران. فردا هم اگر قضای الٰهی نازل شود، نه کسی از من یادی خواهد کرد و نه از بازپسماندگان من. والله طمع مادّی و مالی ندارم. ریاست و شغلی مهم نمیخواهم. اما اقلّا بدانند چه میکنم و چهکارهام. در سازمان علمی ما بنده و قنبر پیشخدمت چندان تفاوتی نداریم. اگر روزی بنده بیمار شوم او را به جای من میگمارند، چون مقصود این است که فقط آخوند سَرِ عمَّ جُزء مراقب باشد بچهها خرسكبازی نکنند. به جهنّم که فضیلتی نباشد یا باشد. من نمیدانم آنجاها چه خبر است. آیا مثل همین جاست و آنچه میشنویم آواز دهل است یا واقعًا حسابی در کار است؟ به هر حال، اگر مصلحت میدانید، ترک دیار کنم، نه به طور موقّت، زیرا مأموریّت را خوش ندارم، بلکه برای همیشه. ... .»
(مجلّهٔ فَردان، ش ۹ و ۱۰، ص ۱۵ و ۱۶ / از مقالهٔ «نامههایِ دکتر شهیدی به استاد مینُوی» به قلمِ آقای دکتر محمّدِ دِهقانی).
خواندَنِ این سطور، بهویژه برایِ کسانی که گمان میکنند مردِ بحقیقت متدیّنِ متعهّدی چون دکتر شهیدی در زندگی هیچ آرزوئی نداشته است (و نباید میداشته است) جز مدفونشدن در قبرستانِ وادِیالسّلام!، شاید قَدری بیدارگر باشد.
#پند_پیران
#نکته
@talar_ayne
دکتر سیّد جعفرِ شهیدی و اندیشهٔ مهاجرتِ دائِمی به امریکا
شادرَوان استاد دکتر سَیِّد جعفرِ شهیدی، در اواخرِ سال ۱۳۴۶، نامهای نوشته است به استادِ انوشهیاد مُجَتبیٰ مینُوی که در آن ایّام در امریکا به سَر میبُرده است؛ و از جُمله در آنجا چُنین بر قلم رانده:
«... احساس میکنم خودم در این شهر و میان این مردم غریبم. نه آنها زبانی را که من فراگرفتهام میدانند، نه دیگر مقتضیات سنّی و تربیت خانوادگی به بنده مجال میدهد از حالا فکر یاد گرفتن زبان این خلق باشم. دیوانگی به سرم زده است که به حکم انَّ ارضَ اللهِ واسِعَه از رأی منیر شما استشاره کنم: آیا در گوشهای از دنیای به این بزرگی جایی پیدا میشود که برای همین مقدار زحمات بنده ارزشی را که واقعًا درخور است قائل شوند؟ در این شهر، بارهای سنگین به دوش بنده است، و امتیاز، از آن دیگران. فردا هم اگر قضای الٰهی نازل شود، نه کسی از من یادی خواهد کرد و نه از بازپسماندگان من. والله طمع مادّی و مالی ندارم. ریاست و شغلی مهم نمیخواهم. اما اقلّا بدانند چه میکنم و چهکارهام. در سازمان علمی ما بنده و قنبر پیشخدمت چندان تفاوتی نداریم. اگر روزی بنده بیمار شوم او را به جای من میگمارند، چون مقصود این است که فقط آخوند سَرِ عمَّ جُزء مراقب باشد بچهها خرسكبازی نکنند. به جهنّم که فضیلتی نباشد یا باشد. من نمیدانم آنجاها چه خبر است. آیا مثل همین جاست و آنچه میشنویم آواز دهل است یا واقعًا حسابی در کار است؟ به هر حال، اگر مصلحت میدانید، ترک دیار کنم، نه به طور موقّت، زیرا مأموریّت را خوش ندارم، بلکه برای همیشه. ... .»
(مجلّهٔ فَردان، ش ۹ و ۱۰، ص ۱۵ و ۱۶ / از مقالهٔ «نامههایِ دکتر شهیدی به استاد مینُوی» به قلمِ آقای دکتر محمّدِ دِهقانی).
خواندَنِ این سطور، بهویژه برایِ کسانی که گمان میکنند مردِ بحقیقت متدیّنِ متعهّدی چون دکتر شهیدی در زندگی هیچ آرزوئی نداشته است (و نباید میداشته است) جز مدفونشدن در قبرستانِ وادِیالسّلام!، شاید قَدری بیدارگر باشد.
#پند_پیران
#نکته
@talar_ayne
Forwarded from انجامه (Mohammad Razipour)
یک توضیح ضروری در بارهی این نامهی شیخ سعدی.
ما سالها پیش این نامه را از جُنگ دستنویس لالااسماعیل۴۸۷ دیده بودیم، اما بهخاطر دوری از ایران و اَشغال فراوان تحقیقی، اهمیتی ندادیم و چیزی مطرح نکردیم.
پارسال (۱۴۰۳) در روز سعدی متن نامه را با چند استاد و مسؤل انتشارات در ایران در میان گذاشتیم (از یادکرد نامها معذورم زیرا صحیح نمیدانم پای دیگران به این ماجرا کشیده شود) این کار بازخوردی مثبت داشت و نامه را "جالب" یافتند ولی نگفتند که پیشتر منتشر شدهاست.
امسال که این کانال را راه انداختیم، دیدیم فرصت خوبی است که این نامه را با سعدیدوستان در میان نهیم و چنین کردیم.
اکنون آقای جویا جهانبخش با ارسال یک نسخه از مقالهی خود در آینهی پژوهش سال سی و دوم، بهمن و اسفند ۱۴۰۰، میگوید که او این نامه را پیشتر منتشر کرده و راست میگوید.
ای عجب! چرا آن بزرگانی که من پارسال متن نامه را در اختیار ایشان گذاشتم چیزی نفرمودند و من که از ایران دورم، ندانستم که این نامه منتشر شده است.
من از دزدی ادبی متنفرم و برای حق مالکیت فکری احترام فراوان قائلم.
با اینکه من از انتشار این نامه بیخبر بودم، اما همهی امتیاز و ثواب ( including special greetings from Sa'di) این نامه را به ایشان میدهم.
من پیشتر در جستارهایم گفتهام که از هیچ متن چاپ شده استفاده نمیکنم، زیرا به تجربه دریافتهام که هر متنی که بگویند ایرادی دارد و ما این را در نقدهایی که در این کانال از کار بزرگان ایران کردهایم، نشان دادهایم. (#نقد را لمس کنید)
محمد رضیپور
ما سالها پیش این نامه را از جُنگ دستنویس لالااسماعیل۴۸۷ دیده بودیم، اما بهخاطر دوری از ایران و اَشغال فراوان تحقیقی، اهمیتی ندادیم و چیزی مطرح نکردیم.
پارسال (۱۴۰۳) در روز سعدی متن نامه را با چند استاد و مسؤل انتشارات در ایران در میان گذاشتیم (از یادکرد نامها معذورم زیرا صحیح نمیدانم پای دیگران به این ماجرا کشیده شود) این کار بازخوردی مثبت داشت و نامه را "جالب" یافتند ولی نگفتند که پیشتر منتشر شدهاست.
امسال که این کانال را راه انداختیم، دیدیم فرصت خوبی است که این نامه را با سعدیدوستان در میان نهیم و چنین کردیم.
اکنون آقای جویا جهانبخش با ارسال یک نسخه از مقالهی خود در آینهی پژوهش سال سی و دوم، بهمن و اسفند ۱۴۰۰، میگوید که او این نامه را پیشتر منتشر کرده و راست میگوید.
ای عجب! چرا آن بزرگانی که من پارسال متن نامه را در اختیار ایشان گذاشتم چیزی نفرمودند و من که از ایران دورم، ندانستم که این نامه منتشر شده است.
من از دزدی ادبی متنفرم و برای حق مالکیت فکری احترام فراوان قائلم.
با اینکه من از انتشار این نامه بیخبر بودم، اما همهی امتیاز و ثواب ( including special greetings from Sa'di) این نامه را به ایشان میدهم.
من پیشتر در جستارهایم گفتهام که از هیچ متن چاپ شده استفاده نمیکنم، زیرا به تجربه دریافتهام که هر متنی که بگویند ایرادی دارد و ما این را در نقدهایی که در این کانال از کار بزرگان ایران کردهایم، نشان دادهایم. (#نقد را لمس کنید)
محمد رضیپور
یادآوری:
حقگُزاری، مایهٔ امتنان، و «special greetings from Sa'di»😊، موجبِ مزیدِ سپاسگزاری است.
مقالهٔ جویا جهانبخش دربارهٔ نامهٔ بازیافته از شیخِ اجل سعدی رَحِمَهُ الله که بحمدِ الله چند سال پیش، هم در رایاسپهر و هم به صورتِ کاغذی انتشار یافته است و موردِ لطفِ بعضِ فضلا نیز واقع گردیده، این است 👇:
@talar_ayne
حقگُزاری، مایهٔ امتنان، و «special greetings from Sa'di»😊، موجبِ مزیدِ سپاسگزاری است.
مقالهٔ جویا جهانبخش دربارهٔ نامهٔ بازیافته از شیخِ اجل سعدی رَحِمَهُ الله که بحمدِ الله چند سال پیش، هم در رایاسپهر و هم به صورتِ کاغذی انتشار یافته است و موردِ لطفِ بعضِ فضلا نیز واقع گردیده، این است 👇:
@talar_ayne
Forwarded from تالار آینه
نامه_شیخ_سعدی_به_شمسالدین_صاحبدیوان_جویا_جهانبخش@talar_ayne.pdf
449.4 KB
📎 نامهٔ شیخ سعدی به شمسالدین صاحبدیوان
نوشتهیِ #جویا_جهانبخش
چاپشده در: نشریهی #آینه_پژوهش، سال سی و دوم، بهمن و اسفند ۱۴۰۰، ش ۱۹۲، ص ۶۳_۷۲
@talar_ayne
نوشتهیِ #جویا_جهانبخش
چاپشده در: نشریهی #آینه_پژوهش، سال سی و دوم، بهمن و اسفند ۱۴۰۰، ش ۱۹۲، ص ۶۳_۷۲
@talar_ayne
ويراستِ تازهٔ نوشتهٔ آقایِ رضیپور که بنا بر پسندِ ایشان باید جایگُزینِ ویراستِ نخستِ آن شود:👇
@talar_ayne
@talar_ayne
Forwarded from انجامه (Mohammad Razipour)
یک توضیح ضروری در بارهی این نامهی شیخ سعدی.
ما سالها پیش این نامه را از جُنگ دستنویس لالااسماعیل۴۸۷ دیده بودیم، اما بهخاطر دوری از ایران و اَشغال فراوان تحقیقی، اهمیتی ندادیم و چیزی مطرح نکردیم.
پارسال (۱۴۰۳) در روز سعدی متن نامه را با چند استاد و مسؤل انتشارات در ایران در میان گذاشتیم (از یادکرد نامها معذوریم زیرا صحیح نمیدانیم که پای دیگران به این ماجرا کشیده شود). این کار بازخوردی مثبت داشت و نامه را "جالب" یافتند ولی نگفتند که پیشتر منتشر شدهاست.
امسال که این کانال را راه انداختیم، دیدیم فرصت خوبی است که این نامه را با سعدیدوستان در میان نهیم و چنین کردیم.
اکنون آقای جویا جهانبخش با ارسال یک نسخه از مقالهی خود در آینهی پژوهش سال سی و دوم، بهمن و اسفند ۱۴۰۰، میگوید که او این نامه را پیشتر منتشر کرده و راست میگوید.
ای عجب! چرا آن بزرگان که ما پارسال متن نامه را در اختیار ایشان گذاشتیم چیزی نفرمودند و ما را که از ایران دوریم در تاریکی گذاشتند؟.
ما از دزدی ادبی متنفریم و برای حق مالکیت فکری احترام فراوان قائلیم.
با اینکه از انتشار این نامه بیخبر بودیم، اما همهی امتیاز و ثواب ( including special greetings from Sa'di) این نامه را به ایشان میدهیم.
ما، پیشتر در جستارهایمان گفتهایم از هیچ متن چاپ شده استفاده نمیکنیم، زیرا به تجربه دریافتهایم که هر متنی که بگویند ایرادی دارد و ما این را در نقدهایی که در این کانال از کار بزرگان ایران کردهایم، نشان دادهایم. (#نقد را لمس کنید)
محمد رضیپور
ما سالها پیش این نامه را از جُنگ دستنویس لالااسماعیل۴۸۷ دیده بودیم، اما بهخاطر دوری از ایران و اَشغال فراوان تحقیقی، اهمیتی ندادیم و چیزی مطرح نکردیم.
پارسال (۱۴۰۳) در روز سعدی متن نامه را با چند استاد و مسؤل انتشارات در ایران در میان گذاشتیم (از یادکرد نامها معذوریم زیرا صحیح نمیدانیم که پای دیگران به این ماجرا کشیده شود). این کار بازخوردی مثبت داشت و نامه را "جالب" یافتند ولی نگفتند که پیشتر منتشر شدهاست.
امسال که این کانال را راه انداختیم، دیدیم فرصت خوبی است که این نامه را با سعدیدوستان در میان نهیم و چنین کردیم.
اکنون آقای جویا جهانبخش با ارسال یک نسخه از مقالهی خود در آینهی پژوهش سال سی و دوم، بهمن و اسفند ۱۴۰۰، میگوید که او این نامه را پیشتر منتشر کرده و راست میگوید.
ای عجب! چرا آن بزرگان که ما پارسال متن نامه را در اختیار ایشان گذاشتیم چیزی نفرمودند و ما را که از ایران دوریم در تاریکی گذاشتند؟.
ما از دزدی ادبی متنفریم و برای حق مالکیت فکری احترام فراوان قائلیم.
با اینکه از انتشار این نامه بیخبر بودیم، اما همهی امتیاز و ثواب ( including special greetings from Sa'di) این نامه را به ایشان میدهیم.
ما، پیشتر در جستارهایمان گفتهایم از هیچ متن چاپ شده استفاده نمیکنیم، زیرا به تجربه دریافتهایم که هر متنی که بگویند ایرادی دارد و ما این را در نقدهایی که در این کانال از کار بزرگان ایران کردهایم، نشان دادهایم. (#نقد را لمس کنید)
محمد رضیپور
🔻
السّلامُ عَلَیکَ یا ثامِنَ الْحُجَج!🌹🌹🌹🌹
زادروزِ حضرتِ شَمسُالشُّموس، امامِ هشتم، فرخنده است. فرخندهتر باد!
آفَرینها و دُرودهایِ ایزدی بر او و پدر و نیاکانِ ارجمندش باد که راهنمایانِ طریقِ هدایت و سعادتِ دوجَهانی اند! 🤲💐
@talar_ayne
السّلامُ عَلَیکَ یا ثامِنَ الْحُجَج!🌹🌹🌹🌹
زادروزِ حضرتِ شَمسُالشُّموس، امامِ هشتم، فرخنده است. فرخندهتر باد!
آفَرینها و دُرودهایِ ایزدی بر او و پدر و نیاکانِ ارجمندش باد که راهنمایانِ طریقِ هدایت و سعادتِ دوجَهانی اند! 🤲💐
@talar_ayne
🔹🔶🔷 اکتشافِ نامهای آسمانی
اگر یک روز رسانههایِ همگانیِ جهان خبر دهند که فیالمَثَل در کاوشهایِ باستانشناسی در بیتلحم یا در حوالیِ شهرِ قدیمیِ بَعلَبَک، خُمرهای سالم کشف شده و در آن طوماری بلندبالا به خطّی ناشناخته محفوظ مانده است که قدمتِ آن دستِکم به ۱۵ قرن پیش میرسد، چه شور و ولولهای در جهانِ فرهنگ و محافلِ فرهنگیِ جهان درخواهد گرفت؟ سپس اگر بزرگترین باستانشناسان و زبانشناسان و فرهنگشناسانِ سراسرِ جهان کمیتهای بینالمللی برای کشفِ رمزِ خطِّ آن طومار تشکیل دهند و پس از دو سال تلاشِ شبانهروزی، نتیجهٔ پژوهشها و چگونگیِ موفّقیّتشان را در خواندنِ آن خطّ و طومار به اطّلاعِ جهانیان برسانند، باز چه شور و هیجانی دلهایِ صاحبدلان را فراخواهد گرفت؟ بعد اگر اعلام کنند این طومارِ بلندبالا که اگر به خطّ و قطعِ عادی نوشته شود، در حدود ۶۰۰ صفحه خواهد بود، نامهٔ خداوند به کلِّ بَشَریّت است، آن شور و هیجان به اوجِ اَعلیٰ خواهد رسید.
@talar_ayne
(دنباله در فرستهٔ سپسین👇👇👇)
اگر یک روز رسانههایِ همگانیِ جهان خبر دهند که فیالمَثَل در کاوشهایِ باستانشناسی در بیتلحم یا در حوالیِ شهرِ قدیمیِ بَعلَبَک، خُمرهای سالم کشف شده و در آن طوماری بلندبالا به خطّی ناشناخته محفوظ مانده است که قدمتِ آن دستِکم به ۱۵ قرن پیش میرسد، چه شور و ولولهای در جهانِ فرهنگ و محافلِ فرهنگیِ جهان درخواهد گرفت؟ سپس اگر بزرگترین باستانشناسان و زبانشناسان و فرهنگشناسانِ سراسرِ جهان کمیتهای بینالمللی برای کشفِ رمزِ خطِّ آن طومار تشکیل دهند و پس از دو سال تلاشِ شبانهروزی، نتیجهٔ پژوهشها و چگونگیِ موفّقیّتشان را در خواندنِ آن خطّ و طومار به اطّلاعِ جهانیان برسانند، باز چه شور و هیجانی دلهایِ صاحبدلان را فراخواهد گرفت؟ بعد اگر اعلام کنند این طومارِ بلندبالا که اگر به خطّ و قطعِ عادی نوشته شود، در حدود ۶۰۰ صفحه خواهد بود، نامهٔ خداوند به کلِّ بَشَریّت است، آن شور و هیجان به اوجِ اَعلیٰ خواهد رسید.
@talar_ayne
(دنباله در فرستهٔ سپسین👇👇👇)
ممکن است آغازِ آن نامهٔ الٰهی چنین باشد:
«این کتاب / نامهای است که بر تو نازل کردهایم که مردم را به توفیقِ پروردگارشان از تاریکیها به سویِ روشنایی، به سوی راهِ خداوندِ پیروزمندِ ستوده، بازبَری، خداوندی که آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، از آنِ اوست. و وای بر کافران از عذابِ سخت و سنگینی که در پیش دارند. کسانی که زندگانیِ دنیا را از [زندگانیِ] آخرت خوشتر دارند و از راهِ خدا باز میدارند و آن را کج میشمارند، اینان در گمراهیِ دور و درازی هستند و هیچ پیامبری نفرستادهایم مگر [با پیامی] به زبانِ قومش تا [احکام و حقایق را] برایِ آنان روشن بدارد».
و در جایِ دیگر از آن طومارِ بلندبالا که بازنویسِ نامهٔ خداوند به انسانهاست، چنین آمده باشد:
« [هنگامِ] حسابِ مردمان نزدیک شده است و ایشان همچنان در غَفلَت رویگردانند... هیچ پندِ تازهای از سویِ پروردگارشان برایِ آنان نیامد، مگر آن که آن را به بازیچه شنیدند. دلبستهٔ لَهوَند؛ و ستمپیشگان [مشرک] رازگوییشان را پوشیده داشتند، [و گفتند] آیا این [پیامبر] جز بَشَری همانندِ شماست؛ آیا دیده و دانسته جادوزده میشوید؟ گفت پروردگارِ من هر سخنی را در آسمان و زمین میداند، و او شنوایِ داناست. یا اینکه گویند آن [=این نامه] خوابهایِ پریشان است. یا گویند آن را برساخته است. یا گویند او شاعری است. پس باید مانندِ آنچه به پیشینیان داده شد، معجزهای بر ما بیاورد. پیش از آنان هم اهل هیچ شهری که [بعدها] نابودش کردیم، ایمان نیاورده بودند، آیا آنوقت اینان ایمان میآورند؟ و ما پیش از تو جز مردانی که به آنان وحی میفرستادیم، نفرستادیم.اگر نمیدانید از پژوهندگانِ کتابهایِ آسمانی بپرسید. و ما آنان را به صورت پیکری نساخته بودیم که خوراک نخورند و آنان هم جاودانه نبودند. سپس وعدهٔ خویش را دربارهٔ آنان تحقّق بخشیدیم و آنان و کسانی را که میخواستیم نجات دادیم و اسرافکاران را نابود ساختیم. و به راستی که به سوی شما کتابی [= نامهای] فروفرستادهایم که در آن یاد [و سخنِ] شما هست، آیا تعقّل نمیکنید؟».
نیز در جای دیگری از آن طومارِ شگرف، طبق اطّلاعِ واصله چنین آمده است:
«هان ای مردم از پروردگارتان پروا کنید که زلزلهٔ قیامت چیزی سهمگین است. روزی که در آن بینید هر زنِ شیردهندهای از نوزادِ شیریاش غافل شود، و هر زنِ آبستنی [بیاختیار] وضعِ حمل کند و مردمان را مست بینی و حال آنکه مست نباشند، ولی عذابِ الٰهی سخت و سنگین است. و از مردمان کسی هست که دربارهٔ خداوند بدون دانش مجادله میکند و از هر شیطانِ سرکشی پیروی میکند. بر او مقرّر شده است که هر کسی او را دوست گیرد، او گمراهش میکند و به عذابِ آتش جهنّم میکشاند. هان ای مردم! اگر دربارهٔ رستاخیز شکّ و شبهه دارید، بدانید که ما شما را از خاک، سپس از نطفه، سپس از خونِ بسته، سپس گوشتپارهٔ شکلیافته و شکلنیافته آفریدهایم. تا [حقیقت را] برای شما هویدا کنیم، و هر چه را بخواهیم تا زمانی معیّن در رَحِمها قرار میدهیم، سپس شما را که کودکی شدهاید، [از شکم مادر] بیرون میآوریم که به کمالِ بلوغتان برسید، و بعضی از شما جانشان گرفته میشود، و بعضی به حدِّ اعلایِ فرتوتی میرسند، چندانکه پس از دانستن [بسیاری چیزها]، چیزی ندانند؛ و زمین را پژمرده بینی، آنگاه بر آن آب [باران] فرو فرستیم تا جنبش یابد و رشد کند و چه بسیار از گونههایِ خرّم برویاند...».
با انتشار این سه بخش از «طومارِ آسمانی» که در بیتلحم یا حومهٔ بَعلَبَک در حفّاریِ سردابی از یک کلیسایِ کهن پیدا شده است، اسلامشناسانی که عضوِ کمیتهٔ بررسیِ این طومارِ بسیار کهن و نویافته هستند إعلام میدارند که شباهتِ فراوانی بین این طومار و سایر کتب آسمانی، و بیش از همه قرآنِ مسلمانها، دیده میشود.
@talar_ayne
(دنباله در فرستهٔ سپسین👇👇👇)
«این کتاب / نامهای است که بر تو نازل کردهایم که مردم را به توفیقِ پروردگارشان از تاریکیها به سویِ روشنایی، به سوی راهِ خداوندِ پیروزمندِ ستوده، بازبَری، خداوندی که آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، از آنِ اوست. و وای بر کافران از عذابِ سخت و سنگینی که در پیش دارند. کسانی که زندگانیِ دنیا را از [زندگانیِ] آخرت خوشتر دارند و از راهِ خدا باز میدارند و آن را کج میشمارند، اینان در گمراهیِ دور و درازی هستند و هیچ پیامبری نفرستادهایم مگر [با پیامی] به زبانِ قومش تا [احکام و حقایق را] برایِ آنان روشن بدارد».
و در جایِ دیگر از آن طومارِ بلندبالا که بازنویسِ نامهٔ خداوند به انسانهاست، چنین آمده باشد:
« [هنگامِ] حسابِ مردمان نزدیک شده است و ایشان همچنان در غَفلَت رویگردانند... هیچ پندِ تازهای از سویِ پروردگارشان برایِ آنان نیامد، مگر آن که آن را به بازیچه شنیدند. دلبستهٔ لَهوَند؛ و ستمپیشگان [مشرک] رازگوییشان را پوشیده داشتند، [و گفتند] آیا این [پیامبر] جز بَشَری همانندِ شماست؛ آیا دیده و دانسته جادوزده میشوید؟ گفت پروردگارِ من هر سخنی را در آسمان و زمین میداند، و او شنوایِ داناست. یا اینکه گویند آن [=این نامه] خوابهایِ پریشان است. یا گویند آن را برساخته است. یا گویند او شاعری است. پس باید مانندِ آنچه به پیشینیان داده شد، معجزهای بر ما بیاورد. پیش از آنان هم اهل هیچ شهری که [بعدها] نابودش کردیم، ایمان نیاورده بودند، آیا آنوقت اینان ایمان میآورند؟ و ما پیش از تو جز مردانی که به آنان وحی میفرستادیم، نفرستادیم.اگر نمیدانید از پژوهندگانِ کتابهایِ آسمانی بپرسید. و ما آنان را به صورت پیکری نساخته بودیم که خوراک نخورند و آنان هم جاودانه نبودند. سپس وعدهٔ خویش را دربارهٔ آنان تحقّق بخشیدیم و آنان و کسانی را که میخواستیم نجات دادیم و اسرافکاران را نابود ساختیم. و به راستی که به سوی شما کتابی [= نامهای] فروفرستادهایم که در آن یاد [و سخنِ] شما هست، آیا تعقّل نمیکنید؟».
نیز در جای دیگری از آن طومارِ شگرف، طبق اطّلاعِ واصله چنین آمده است:
«هان ای مردم از پروردگارتان پروا کنید که زلزلهٔ قیامت چیزی سهمگین است. روزی که در آن بینید هر زنِ شیردهندهای از نوزادِ شیریاش غافل شود، و هر زنِ آبستنی [بیاختیار] وضعِ حمل کند و مردمان را مست بینی و حال آنکه مست نباشند، ولی عذابِ الٰهی سخت و سنگین است. و از مردمان کسی هست که دربارهٔ خداوند بدون دانش مجادله میکند و از هر شیطانِ سرکشی پیروی میکند. بر او مقرّر شده است که هر کسی او را دوست گیرد، او گمراهش میکند و به عذابِ آتش جهنّم میکشاند. هان ای مردم! اگر دربارهٔ رستاخیز شکّ و شبهه دارید، بدانید که ما شما را از خاک، سپس از نطفه، سپس از خونِ بسته، سپس گوشتپارهٔ شکلیافته و شکلنیافته آفریدهایم. تا [حقیقت را] برای شما هویدا کنیم، و هر چه را بخواهیم تا زمانی معیّن در رَحِمها قرار میدهیم، سپس شما را که کودکی شدهاید، [از شکم مادر] بیرون میآوریم که به کمالِ بلوغتان برسید، و بعضی از شما جانشان گرفته میشود، و بعضی به حدِّ اعلایِ فرتوتی میرسند، چندانکه پس از دانستن [بسیاری چیزها]، چیزی ندانند؛ و زمین را پژمرده بینی، آنگاه بر آن آب [باران] فرو فرستیم تا جنبش یابد و رشد کند و چه بسیار از گونههایِ خرّم برویاند...».
با انتشار این سه بخش از «طومارِ آسمانی» که در بیتلحم یا حومهٔ بَعلَبَک در حفّاریِ سردابی از یک کلیسایِ کهن پیدا شده است، اسلامشناسانی که عضوِ کمیتهٔ بررسیِ این طومارِ بسیار کهن و نویافته هستند إعلام میدارند که شباهتِ فراوانی بین این طومار و سایر کتب آسمانی، و بیش از همه قرآنِ مسلمانها، دیده میشود.
@talar_ayne
(دنباله در فرستهٔ سپسین👇👇👇)
واقعًا چُنین کَشفی و انتشارِ بخشی از مضامینِ آن، جهان بشری را تکان میدهد تا چه رسد به روزی که کلِّ آن با ترجمهای مفهوم و روشن و روان به زبانهایِ زنده و مهمِّ جهانی، از جمله فارسی، ترجمه و چاپ شود و هر دوستدارِ حقیقت و حقایقِ مینوی و معنوی نُسخهای از آن را در اختیار داشته باشد.
تصوّر نمیکنید کشف و سپس بازخوانی و ترجمه و طبع و نشرِ این طومار آسمانی، زندگیِ روحی و سلوکِ فردی و حتّیٰ حیاتِ اجتماعی انسانهایِ پایانِ قرنِ بیستم را دگرگون سازد؟
آری؛ بَشَر غَرابَتگرا و ماجَراجوست. بر سرِ تصاحُب و متولّیگری و نگاهداری یک تارِ موی منسوب به پیامبرِ اسلام (ص) چه بسیار شور و شَغَبها برمیانگیزد و از رقابتها چه بسیار تاب و تبها برمیخیزد و حتّیٰ چه بسا در این راه خونها بر زمین میریزد و همین بَشَرِ غَرابَتگرا و عَتیقهپَرَست که به قولِ روانشناسان تمایلاتِ پیدا و پنهان بُتوارهپَرَستی (فِتیشیسم) دارد، بر اثرِ غَفلَتی که سرشته در خمیر و سرشتیِ ضمیر اوست، در کانونِ ذهن و ضمیرش روشنایی این حقیقت رو به خاموشی و توجّه و تذکّر به این واقعیّت رو به فراموشی نهاده است که چرا به دنبالِ کشفیّاتِ عجیب و غریب و افسانهآمیزِ باستانشناسی در بَحر المیّت و نَجع حَمّادی و حومهٔ بَعلَبَک میگردد تا مگر طوماری عجیب و غریب پیدا کند و بعد کارشناسان حدس بزنند که مربوط به ۱۵ قرن پیش است و فیالمَثَل خطّش با فلانخط پیوند دارد و میتوان چُنین تعبیر و تفسیر کرد که شبیه به کتبِ مقدّس و آسمانی است و میتوان آن را طومارِ آسمانی و نامهٔ سرگشادهٔ خداوند به کلِّ بَشَریّت تلقّی کرد، آری از اهمّیّت این واقعیّتِ تاریخی و موردِ قبولِ دوست و دشمن و مقبولِ بیش از دو میلیارد إنسانِ حَیّ و حاضر غافل میشود که قرآنِ کریم همان طومارِ آسمانی و نامهٔ سرگشادهٔ خداوند به کلِّ بَشَریَّت است که در صحَّتِ صدورِ آن و اعتبار و اتقانش در این نزدیک به پانزده قرنی که از نزول، جمع و تدوین و بازنویسی و تکثیرِ آن در سراسرِ اقطارِ عالم میگذرد، هیچگونه تشکیک و تردیدِ علمی و تحقیقی دربارهٔ آن حتّیٰ از سویِ دشمنان ابراز نگردیده است. آری؛ هر نعمتی مانندِ سلامتی و زندگی، بر اثرِ اُنس موردِ غَفلَت قرار میگیرد.
آری؛ آنچه از سرِ طَنز و فانتزی به طومارِ کهن و نویافتهٔ حومهٔ بَعلَبَک نسبت دادیم، در واقع چند آیه از آغازِ سورهٔ إبراهیم و چند آیه از آغاز سورهٔ أنبیاء و چند آیه از آغازِ سورهٔ حج از قرآنِ کریم بود که فیالواقع طنینِ آسمانی و کیهانیِ تکاندهندهای دارد.
(قرآنشناخت، بهاءالدّين خُرَّمشاهی، ویراستِ ۲، تهران: انتشاراتِ ناهید، چ: ۱۰، ۱۴۰۰ ه.ش.،صص ۱۳ - ۱۶).
#قرآنیات
@talar_ayne
تصوّر نمیکنید کشف و سپس بازخوانی و ترجمه و طبع و نشرِ این طومار آسمانی، زندگیِ روحی و سلوکِ فردی و حتّیٰ حیاتِ اجتماعی انسانهایِ پایانِ قرنِ بیستم را دگرگون سازد؟
آری؛ بَشَر غَرابَتگرا و ماجَراجوست. بر سرِ تصاحُب و متولّیگری و نگاهداری یک تارِ موی منسوب به پیامبرِ اسلام (ص) چه بسیار شور و شَغَبها برمیانگیزد و از رقابتها چه بسیار تاب و تبها برمیخیزد و حتّیٰ چه بسا در این راه خونها بر زمین میریزد و همین بَشَرِ غَرابَتگرا و عَتیقهپَرَست که به قولِ روانشناسان تمایلاتِ پیدا و پنهان بُتوارهپَرَستی (فِتیشیسم) دارد، بر اثرِ غَفلَتی که سرشته در خمیر و سرشتیِ ضمیر اوست، در کانونِ ذهن و ضمیرش روشنایی این حقیقت رو به خاموشی و توجّه و تذکّر به این واقعیّت رو به فراموشی نهاده است که چرا به دنبالِ کشفیّاتِ عجیب و غریب و افسانهآمیزِ باستانشناسی در بَحر المیّت و نَجع حَمّادی و حومهٔ بَعلَبَک میگردد تا مگر طوماری عجیب و غریب پیدا کند و بعد کارشناسان حدس بزنند که مربوط به ۱۵ قرن پیش است و فیالمَثَل خطّش با فلانخط پیوند دارد و میتوان چُنین تعبیر و تفسیر کرد که شبیه به کتبِ مقدّس و آسمانی است و میتوان آن را طومارِ آسمانی و نامهٔ سرگشادهٔ خداوند به کلِّ بَشَریّت تلقّی کرد، آری از اهمّیّت این واقعیّتِ تاریخی و موردِ قبولِ دوست و دشمن و مقبولِ بیش از دو میلیارد إنسانِ حَیّ و حاضر غافل میشود که قرآنِ کریم همان طومارِ آسمانی و نامهٔ سرگشادهٔ خداوند به کلِّ بَشَریَّت است که در صحَّتِ صدورِ آن و اعتبار و اتقانش در این نزدیک به پانزده قرنی که از نزول، جمع و تدوین و بازنویسی و تکثیرِ آن در سراسرِ اقطارِ عالم میگذرد، هیچگونه تشکیک و تردیدِ علمی و تحقیقی دربارهٔ آن حتّیٰ از سویِ دشمنان ابراز نگردیده است. آری؛ هر نعمتی مانندِ سلامتی و زندگی، بر اثرِ اُنس موردِ غَفلَت قرار میگیرد.
آری؛ آنچه از سرِ طَنز و فانتزی به طومارِ کهن و نویافتهٔ حومهٔ بَعلَبَک نسبت دادیم، در واقع چند آیه از آغازِ سورهٔ إبراهیم و چند آیه از آغاز سورهٔ أنبیاء و چند آیه از آغازِ سورهٔ حج از قرآنِ کریم بود که فیالواقع طنینِ آسمانی و کیهانیِ تکاندهندهای دارد.
(قرآنشناخت، بهاءالدّين خُرَّمشاهی، ویراستِ ۲، تهران: انتشاراتِ ناهید، چ: ۱۰، ۱۴۰۰ ه.ش.،صص ۱۳ - ۱۶).
#قرآنیات
@talar_ayne
🔻
... حیدرجان ببین! ما الان تو «شرایط حساس کنونی» هسّیم. از دورهی مشروطیت به ایطرف همیشه تو شرایط حساس کنونی بودهایم؛ امّا الان کنونیتر شده! الان فرصت حرف زدن و شوخی کردن نداریم. ...
(هرچه یادا یاد، کاووس حسنلی، چ: ۱، ۱۴۰۴، ص ۲۶۷)
#نکته
@talar_ayne
... حیدرجان ببین! ما الان تو «شرایط حساس کنونی» هسّیم. از دورهی مشروطیت به ایطرف همیشه تو شرایط حساس کنونی بودهایم؛ امّا الان کنونیتر شده! الان فرصت حرف زدن و شوخی کردن نداریم. ...
(هرچه یادا یاد، کاووس حسنلی، چ: ۱، ۱۴۰۴، ص ۲۶۷)
#نکته
@talar_ayne