تالار آینه
2.25K subscribers
1.03K photos
169 videos
139 files
293 links
ترا آئینه آگه سازد از زیبائی و زشتی
Download Telegram
از سروده‌های قدیمی‌ام:

اگرچه رویِ لبانِ تو خنده می‌کارم
به شانه‌هایِ تو این گریه را بدهکارم

مباد آنکه بِرَنجی، مرا ببخش ای دوست!
که مار خورده و افعی شده‌ست افکارم

هراسِ شانه‌ٔ ضحّاک دارم از هر دوش
که بُغض دارم و بر شانه‌ات نمی‌بارم

سپید‌ها و سیاهان همیشه در جنگَند
من از تصوّرِ این هردو جبهه بیزارم

که هر سیاه و سپیدی برایِ من مار است؛
و هر طنابْ اشارت به حلقه‌ٔ دارم!

اگر که حالِ تو را از کسی نمی‌پرسم،
گمان مَبَر که خود از حالِ خود خبر دارم!

تو را به دستِ خدایم سِپُردم و اینک
خدا کند که خدا را به سینه بِفْشارَم


#منیره_امیری

@talar_ayne
Forwarded from تالار آینه
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بُرِشی از مجموعه‌یِ تلویزیونیِ ابن سینا که در آن استاد صدّیقِ تعریف با خوانشِ هنرمندانه‌ی رباعیِ جان‌پرورِ خاقانی دلِ بیننده و شنونده را می‌نوازد!
دریغم آمد دوستان را در این حظِّ روحانی شریک نگردانم.

"هیچ"
شعر: #خاقانی
صدا: #صدیق_تعریف
آهنگ: #فرهاد_فخرالدینی
@talar_ayne
@farhang_honar_irann

۵ مرداد
روز ملی #کرمانشاه
پ‌ن: #طاق_بستان در تصویر است.

ــــــــــــــــــــــــــــــ


📌تلگرام ما:
https://t.me/farhang_honar_irann

📌اینستاگرام ما:
http://Instagram.com/farhang.honar.ir
🔻

گُلْشَنى كَز بَقْل رويَد، يك دَم اسْت           
گُلْشَنى كَز عَقْل رويَد، خُرَّم اسْت‏

گُلْشَنى كَز گِل دَمَد، گَرْدَد تَباه           
گُلْشَنى كَز دِل دَمَد، وافَرْحَتاه‏!


(مَثْنَویِ مَعْنَوی، مولَوی، د: ۶، ب: ۴۶۴۹ و ۴۶۵۰).


#سور_سخن
#مولوی

@talar_ayne
🟣

سیر آمَدَم از غَمِ دَمادَم خوردَن
وَز بَس غَمِ گونه‌گونه دَرهَم خَوردن
اَلحَق چه نِکوسْت عادَتِ کَم خوردَن
اَندَر هَمه چیز، خاصه دَر غَم خوردَن!

 

(دیوانِ خَلّاق‌الْمَعانی أَبوالفَضل کَمال‌الدّین إِسماعیلِ اِصْفَهانی، به‌ اِهْتِمامِ: دکتر حُسَیْنِ بَحْرالْعُلومی، چ: ۱، تِهْران: اِنْتِشاراتِ کِتاب‌فُروشیِ دِهْخُدا، ۱۳۴۸ هـ.ش.، ص ۸۳۷، ش ۲۰۲).

#کمال‌الدین_اسماعیل‌_اصفهانی
#سور_سخن

@talar_ayne
🟣

شَرمَنْده نیسْتی که به این دَسْتگاهِ* حُسْن
دِل می‌بَری زِ مَردُم و إِنْکار می‌کُنی؟!



#صائب
#سور_سخن

*دَسْتگاه: سَرمایه، بِضاعَت و دارائی، تَمَکُّن، اَسباب و اَبزار.

@talar_ayne
Forwarded from مجمع پریشانی (سهیل یاری)
کنفرانس «داوری اسلام دربارهٔ تمدن غرب»
‏بنیاد جورجو چینی، ونیز ۱۹۵۵.

‏سیدحسن‌ تقی‌زاده، حسن حسنی عبدالوهاب، مجتبی مینوی، ماریا نلینو و طه حسین.

‏⚜️ عکس از آرشیو مؤسسهٔ تاریخ هنر، بنیاد جورجو چینی.

https://telegram.me/majmaeparishani
🟣

إِظْهارِ عِشْق را به زَبان اِحْتیاج نیسْت
چَنْدان که شُد نِگَهْ به نِگَهْ آشنا، بَس اسْت!

 

#صائب
#سور_سخن

@talar_ayne
🟣

اَز دَسْتِ رَسْتَخیزِ حَوادِث کُجا رَویم؟
ما را میانِ بادیه باران گِرِفْته اَسْت!
  

#صائب
#سور_سخن

@talar_ayne
🟣

دَسْتْ‌گیری نَتَوان داشْت تَوَقُّع زِ غَریق
أَهْلِ دُنْیا هَمه دَرْمانْده‌تَر از یکْدِگَرَنْد!


#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
Forwarded from از گذشته و اکنون (احمدرضا بهرامپور عمران)
"جورابِ پاره‌ی عباس کیارستمی"

روزی استاد شفیعیِ کدکنی ضمنِ سخن از ساده‌زیستی و صمیمیّتِ عاطفیِ برخی از عرفا، خاطره‌ای از عباسِ کیارستمی تعریف‌کردند. به‌گمان‌ام شنیدنی است. کیارستمی به مجلسی دعوت بود. همین‌که از در وارد شد، با صدای بلند گفت:
دوستان همگی توجه‌کنند! جورابِ من پاره‌ است. این را گفتم تا خیالِ خودم را راحت کرده‌باشم!

@azgozashtevaaknoon
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شاید برای اولین باشد که فیلمی از مرحوم علامه جلال الدین همایی منتشر می شود
صحبت های مرحوم همایی درباره ویژگی های کتاب تاریخ بیهقی است
این اولین بخش از این سخنرانی است
طَیِّباتِ سَعْدی_جهانبخش@talar_ayne.pdf
1 MB
📎«... بارِ دیگَر نَکُنَد، گَر تو به رَفْتار آیی»‏
(مُراسَلَه‌ای دَر گُمانه‌زَنی حولِ تَصْحیحِ بیْتی از طَیِّباتِ سَعْدی)
نوشته‌یِ #جویا_جهانبخش 
چاپ‌شده در: نشریه‌ی #آینه‌_پژوهش، سال سی و ششم، خرداد و تیر ۱۴۰۴، ش ۲۱۲، صص ۷ ـ ۱۵.

@talar_ayne
قابلِ تَوَجُّهِ عَلاقه‌مَندان به أَنظارِ گونه‌گون

پیش‌نِهادی مُتَفاوِت دَر خوانشِ آن بیتِ سَعدی که ما پیش از این خوانِشِ خود را از آن به دَست داده‌ایم:👇👇👇

@talar_ayne
این همه جلوه طاووس و خرامیدن کبک
بار دیگر نکند چون تو به رفتار آیی


شمارۀ اخیر مجلّۀ آینۀ پژوهش، که به همّت دوست گرامی آقای اسماعیل مهدوی راد منتشر می‌شود، با نوشته‌ای از دانشمند ارجمند آقای جویا جهانبخش آغاز می‌شود. آقای جهانبخش این مقاله را در قالب مراسله‌ای نگاشته‌اند که با یکی از استادان صورت گرفته‌است و نام مخاطب آن در مقاله نیامده‌است. باری آقای جهانبخش پس از اشاره به اشکالِ بیت و صورت‌های مختلفی که مصحّحان برگزیده‌اند، مصراع نخست بیت را به همان صورتی که زنده‌یاد یوسفی در متن تصحیح‌شدۀ غزل‌ها نهاده‌اند پذیرفته‌اند:
این همه جلوۀ طاووس و خرامیدنِ کبک

و سپس کوشیده‌اند تا با تصحیح مصراع دوم، با توجّه به تصحیفی که ممکن است در آن رخ داده‌باشد، اشکال بیت را برطرف کنند:
این همه جلوۀ طاووس و خرامیدنِ کبک
باردی گو نکند، گر تو به رفتار آیی

پس از آن کوشیده‌اند تا این تصحیح خود را توجیه کنند. نگارنده البتّه توجیهات ایشان را موجّه می‌یابد و خوانندگان می‌توانند تفصیل آن را در مقالۀ ایشان بخوانند، با این حال تردید نگارنده در مرحله‌ای پیش از این توجیهات است: آیا می‌توان ضبط همۀ دستنویس‌ها را نادیده گرفت و بیت را تصحیح کرد؟ و این تصحیح قیاسی خواهد بود یا استحسانی؟ نگارنده چنین تصحیحی را استحسانی می‌پندارد و بر آن است که حتّی الامکان بدون تغییر صورت ضبط‌شده در دستنویس‌ها باید مشکل بیت را حل کرد، و راه حلّ آن چنین است:
این همه جلوه طاووس و خرامیدنْ کبک
بار دیگر نکند چون تو به رفتار آیی

معنی بیت: چون تو به رفتار آیی طاووس بار دیگر این همه جلوه و کبک [این همه] خرامیدن نمی‌کند.
اشکال این نوع خواندنِ بیت آن است که یا باید حرکتِ های غیرملفوظ را به‌اشباع بخوانیم و یا «ط» را در ابتدای «طاووس» مشدّد کنیم، و در نگاه ما (که سعدی را، به‌حقّ، خداوندگار سخن می‌دانیم) چنین ترک اولایی از سعدی دور است. این نمونه‌ها نشان می‌دهد که باید در تصوّر خود قدری متعادل‌تر باشیم:
در مجلس بزم باده‌نوشان
بسته کمر و قبا گشاده

(غزلهای سعدی، به‌تصحیح یوسفی، ص٢۶۵)
شکسته‌دل آمد بر خواجه باز
عیان کرده اشکش به دیباجه راز

(بوستان، به‌تصحیح یوسفی، ص٨۶)
در واقع آن‌چه از ابتدا موجب اشکال شده همین بوده‌است که انتظار نداشته‌ایم سعدی «جلوه» را معادلِ فع‌لن بگیرد و در نتیجه ذهن بسیاری از خوانندگان هیچ گاه متوجّهِ وجهِ محتملِ دیگر نشده‌است.
آقای جهانبخش در بخشی از نوشتۀ خود آورده‌اند که «بَنْده» (یعنی آقای جهانبخش) نیز مانندِ شما (یعنی استادِ مخاطبِ نامۀ ایشان) و استاد یوسفی مصراع را «این همه جلوۀ طاووس و خرامیدنِ کبک» "می‌خوانَم". از این عبارت شاید بتوان این‌طور برداشت کرد که ایشان نیز به خوانش دیگر، یعنی «این همه جلوه طاووس و خرامیدنْ کبک»، توجّه کرده‌اند اما آن را مردود دانسته‌اند. از آن‌چه زنده‌یاد یوسفی در شرح نسخه‌بدل‌های این غزل نوشته‌اند روشن می‌شود که ایشان متوجّه این خوانش بوده‌اند:
در این بیت اضافۀ «جلوه» به «طاووس» و «خرامیدن» به «کبک» محلّ تأمّل است، رک: توضیحات.

جای دریغ است که غزلهای سعدی زیر نظر خود ایشان به انتشار نرسیده (و شاید حرکاتی که در متن نهاده شده از خود ایشان نباشد) و مایۀ تأسّف است که توضیحاتی که بدان رجوع داده‌اند یا نوشته نشده و یا از دست رفته‌است.

@QalamAndaz
🔷

با هَمه جلْوهٔ طاووس و خرامیدَنِ کَبک
عیْبَت آنَست که بی‌مِهْرتَر از فاخته‌ای!


#سعدی
#غزل
#سور_سخن



@talar_ayne
تالار آینه
قابلِ تَوَجُّهِ عَلاقه‌مَندان به أَنظارِ گونه‌گون پیش‌نِهادی مُتَفاوِت دَر خوانشِ آن بیتِ سَعدی که ما پیش از این خوانِشِ خود را از آن به دَست داده‌ایم:👇👇👇 @talar_ayne
قابلِ تَوَجُّهِ عَلاقه‌مَندان به أَنظارِ گونه‌گون

باز هم پیش‌نِهادی مُتَفاوِتِ دَر خوانشِ آن بیتِ سَعدی که ما پیش از این خوانِشِ خود را از آن به دَست داده‌ایم:👇👇👇

@talar_ayne
#متن‌پژوهی (۱۴)

تصحیح بیتی از غزل‌های سعدی

فرهیختهٔ گرامی و پژوهشگر ارجمند جناب آقای مسعود راستی‌پور در مطلبی در صفحهٔ خویش، قلم‌انداز، به تحلیل و بررسی بیتی از سعدی پرداخته و دربارهٔ نمودها و ضبط‌های گوناگون آن سخن گفته‌اند. این بیت برپایهٔ چاپ یوسفی (غزل‌های سعدی، ص ۱۶) چُنین است:

این همه جلوهٔ طاووس و خرامیدنِ کبک
بارِ دیگر نکند چون تو برفتار آیی


مهم‌ترین ایراد این خوانش این است که نهاد فعل «نکند» آشکار نیست. در یادداشت یادشده پیشنهاد شده‌است که «جلوه» و «خرامیدن» را به سکون پایانی بخوانیم تا این اشکال رفع شود.
این‌جانب ضمن پذیرش این پیشنهاد - با توجّه به دگرگونی فراوان ة و ه به یکدیگر در دست‌نویس‌ها - توصیه می‌کند که «جلوه» را «جِلوَتْ» بخوانیم تا سکتهٔ موجود در خوانش این سروده نیز رفع گردد.

همچنین گفتنی است که سخن‌سَرای والامرتبه‌ای همچون سعدی به مسائل بلاغی همچون تناسب، ایهام، تضاد... عنایت ویژه‌ای داشته‌است. با‌ دانستن این موضوع گویا هنوز در مصرع دوم این بیت کمی و کاستی‌ای هست. پیشنهاد نویسندهٔ این سطور نویسش «بازْ» به جای «بارِ» در آغاز مصرع دوم است:

این همه جِلوَتْ طاووس و خرامیدنْ کبگ
بازْ دیگر نکند چون تو به رفتار آیی


نقش دستوری «باز» در اینجایگه قید است به معنی «دوباره» با ایهام تناسب به نام پرندهٔ شکاری مشهور. گفتنی است که «باز» و «دیگر/ دیگربار» در کنار یکدیگر در متون فراوان آمده‌است و شامل حشو نیست:
وگر آب دهی آن درخت را باز دیگرباره آن برگ‌هایِ پژمرده راست شود
(هدایةالمتعلّمین في الطّب، ص ۶۶۲).


چه اگر کسی بسیار دیده باشد، هم یوبان آن باشد و اگرچه رفته باشد، باز دیگرباره آرزو برد
(تفسیر قرآن پاک، ص ۸۹).


باز دیگرباره گفت: والله که شما دوزخ را عیان و یقین ببینید یعنی به دوزخ اندرشوید
(تفسیر کمبریج، ۲/ ۶۲۶).


باز دیگرباره اندر دو لوح از زبرجد... توریت اندر وی بازفرستادند به‌سوی موسی
(تفسیری بر عشری از قرآن، ص ۱۳۷).


باز دیگرباره آن عقده به انحلال رسد و آن مراد به حُصول پیوندد و آن آمال به نجاح مقرون گردد... باز دیگرباره بر مقتضای «الْحَزْمُ سُوءُ الظَّنِّ» اندیشه‌ای دیگرگون کرد
(ترجمهٔ یمینی، تصحیح این‌جانب).


https://t.me/mr_moshtaqian
نامه مجتبی مینوی برای درخواست تصویری از یک نسخه برای یکی از معلمان دانشگاه کمبریج با نام مستر دانلپ با تاریخ اول اسفند ماه 1340ش
https://t.me/UT_Central_Library
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بخش دوم سخنان مرحوم علامه همایی در مورد کتاب تاریخ بیهقی