تالار آینه
2.25K subscribers
1.03K photos
169 videos
139 files
293 links
ترا آئینه آگه سازد از زیبائی و زشتی
Download Telegram
Forwarded from نردبان فقاهت
✅ «مَفاتیح الجِنان» یا «مَفاتیح الجَنان»؟
✍ استاد جویا جهانبخش

بسیار دیده و شنیده شُده است که کثیری از عامیانِ روزگارِ ما و گاه بَعضِ مُنتسبین به عِلم نیز نامِ کتابِ شَریفِ مَفاتیح الجِنانِ حاج شیخ عَبّاسِ مُحَدِّثِ قُمی ـ رَفَعَ اللهُ دَرَجَتَه ـ را، به زَبَرِ جیم، یعنی: «مَفاتیح الجَنان»، تَلفُّظ می کُنَند که خَطایِ واضِحِ فاضِح است.
«جِنان»، جَمعِ «جَنَّت» است به معنایِ «باغ و بهشت».
«جَنان»، معانیِ دیگری دارَد؛ از جُمله، «قلب و دِل».
«مَفاتیح الجِنان» یعنی: کلیدهایِ باغها، کلیدهایِ بهشتها؛ و مَقصودِ مُحَدِّثِ قُمی ـ رَحِمَهُ الله ـ از این نامگُذاری، آن است که این أَعمال و عباداتِ مَذکور در کتاب به مثابَتِ کلیدی است که دَرِ بهشت را بَر عامِلان و عابِدان می گُشایَد.
أَدیبان و ذوق۟مَندان، از روزگارانِ دور به تفاوتِ مَعنائی و قَرابَتِ صوریِ «جِنان» و «جَنان» تَوَجُّه۟ داشته و با هَمنشین۟ ساختنِ «جِنان» و «جَنان» در عبارات و إِشاراتِ خود، آرایه گَری ها کرده اند.
نامِ تَفسیرِ کِرامَندِ جَنابِ شیخ أَبوالفُتوحِ رازی ـ رَوَّحَ اللهُ روحَهُ العَزیز ـ، «رَوضُ الجِنان و رَوحُ الجَنان» است.
هم در تَفسیرِ شیخ أَبوالفُتوحِ رازی است كه به مُناسَبَتِ گُفت و گوی از کَریمۀ ﴿شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِی أُنْزِلَ فِيه الْقُرْآنُ﴾ ( س 2 ، ی 185 ) مى خوانیم :
« در ماهِ رَمَضان، بيست خَصلَت است : دو حُرمَت است، و دو عِصمَت است، و دو نِعمَت است، و دو رُخصَت است، و دو كَرامت است، و دو بشارت است، و دو بَرَكَت است، و دو شب است، و دو هَديّه است، و دو فَرحَت است:
أَمّا دو حُرمت: حُرمتِ ماهِ رمضان و حُرمتِ قرآن . ﴿شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِی أُنْزِلَ فِيه الْقُرْءانُ ﴾ .
أَمّا دو عِصمَت: يكى از شيطان ، و يكى از نيران ، هر يكى از چيزى . عصمتِ شيطان ، مِن قولِه - عَلَي۟هِ السَّلام ـ: وَ يُصَفَّدُ فيهِ مَرَدَةُ الشَّي۟طانِ، و عصمتِ نيران، قولُه : وَ يُغ۟لَقُ فيهِ أَب۟وابُ النِّيرانِ.
أَمّا دو نِعمَت: فَتحُ الجِنان و رَوحُ الجَنان ، دَرهاى بهشت بگشايند و دِلها را راحت دِهَند.
أَمّا دو رُخصَت: رُخصَتِ إِفطار در حقِّ مُسافِر و بيمار .
أَمّا دو كَرامَت: إِضافة الصَّومِ إِلَي۟ه فی قَو۟لِه : اَلصَّو۟مُ لِی، و: طيٖبُ خُلُوفِهِم۟ لَدَي۟ه؛ يك كَرامت، آن كه روزه را به خود إِضافَت كرد كه روزه مراست و من جزا دِهَم به آن ، و كَرامتِ دوم، آن كه رسول - عَلَي۟هِ السَّلام ـ گفت : بوىِ دهنِ روزه دار به نزديكِ خداى۟ از بوىِ مُشك خوشتر است .
أَمّا دو بشارت: إِرادَتِ يُسر و نَفىِ عُسر فی قَولِه: ﴿يُرِيدُ اللهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَ لا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ﴾.
أَمّا دو بَرَكَت: بَرَكَتِ نور و بَرَكَتِ سَحور. فی قَو۟لِهِ - عَلَي۟هِ السَّلام ـ: تَسَحَّرُوا فَإِنَّ فِى السَّحُورِ بَرَكَةً.
أَمّا دو شَب: شَبِ بَد۟ر و شَبِ قَد۟ر.
أَمّا دو هديّه: يكى، آن كه در آن حال كه خُفته باشد عبادتش مى نويسند. دوم، آن كه خاموشى از او به تسبيح برگيرند؛ وَ هُوَ قَو۟لُهُ - عَلَي۟هِ السَّلام ـ: نَو۟مُ الصَّائِمِ عِبَادَةٌ، وَ صَم۟تُهُ تَس۟بِيحٌ، وَ عَمَلُهُ مُضَاعَفٌ، وَ دُعاءُهُ مُس۟تَجابٌ.
أَمّا دو فَرحَه: يكى به نزديكِ إِفطار، يكى به نزديكِ لِقاىِ مَلِكِ جبّار؛ وَ هُوَ قَو۟لُهُ - عَلَي۟هِ السَّلام ـ: لِلصَّائِمِ فَر۟حَتانِ: فَر۟حَةٌ عِن۟دَ إِف۟طارِهِ وَ فَر۟حَةٌ عِن۟دَ لِقَاءِ رَبِّهِ؛ گفت : روزه دار را دو خُرَّمى بود: يكى، آن جا كه روزه گشايد، و يكى، آن جا كه با پيشِ خداى۟ شود به جزا گرفتن .»
( روض الجِنان و رَوح الجَنان فی تفسير القرآن، حُسَي۟ن بن علىّ بن محمَّد بن أحمد الخزاعى النّيشابورى مشهور به: أَبوالفتح رازى، به كوشش و تَصحيح: دكتر محمَّد جعفرِ ياحَقّى ـ و ـ دكتر محمَّد مَهدىِ ناصِح، ويراستار : محمَّدحسن خزاعى، مشهد: بنيادِ پِژوهشهاىِ إِسلامىِ آستانِ قدسِ رَضَوى ـ ع ـ، 1370 هـ. ش.، 3 / 24 ـ 26 ، با بَهره گیری از نُسخه بَدَل ها).
أَهلیِ شیرازی، در مَثنَویِ سِحرِ حَلال، در «صفَتِ دخترکی که نامش گُل بود»، گویَد:
قامَتِ او گُلبُنِ باغِ جِنان
دیدنِ او مَرهَمِ داغِ جَنان
( دیوانِ أَشعارِ أَهلیِ شیرازی، به اِهتِمام و تَصحيح: حامِدِ رَبّانی، تهران: کتابخانۀ سَنائی، ص 635، ب 12683، با بَهره گیری از نُسخه بَدَل ها).

منبع:
http://yadegarestan.kateban.com/post/2815

@Nardebane_feghahat
🔸

اُستاد عبدالحسینِ آذَرَنگ، از چگونگیِ ورودِ خود به عالَمِ کِتاب‌شناسی در زمانِ تحصیل در دانشگاهِ اصفهان می‌گوید:

« ... ضِمنِ این بررسی‌ها، با دانشجوی یک سال بالاتر از خودم به نامِ جمشیدِ مظاهری آشنا شدم. او ... نوشته‌هایش را با نام جمشیدِ سُروشیار منتشر می‌کرد. کتاب‌خوانِ قهّار و کتاب‌شناس بود، دستِ کم در زمینهٔ منابعِ ادبی و تاریخی. دوستی با او سبب شد که بسیاری از کتاب‌ها را از طریقِ او بشناسم، یا بهتر بشناسم. از گفت‌وگوها با او با معیارهایی برایِ ارزش‌یابیِ محتوایِ آثار و شناختِ مؤلّفان آشنا شدم. ... .»

(زیستن با کتاب و قلم، عبدالحسینِ آذرنگ، پرسش‌ها و تدوین: محمّدحسینِ یزدانی‌راد، تهران: نشرِ اختران، ۱۴۰۳ ه.ش.، ص ۷۰).

ذِکرَش بخیْر ساقیِ مِسکین‌نَوازِ مَن!

#جمشید_مظاهری
#جمشید_سروشیار

@talar_ayne
🔻
دین را حَرَمیست دَر خُراسان
دُشْوارِ تُرا به مَحْشَر آسان ...

#سنائی
#قصیده
#سور_سخن

@talar_ayne
🔷🔶🔹

حِکمَتِ مُجَرَّب:

بَرخی مُمکِن است از دُنیا بِرَوَند ولی گویا هَرگِز از رو نمی‌رَوَند!!!


@talar_ayne
🟣

گویَند که هَر چیز به هَنْگامْ بُوَد خوش
ای عِشْق! چه چیزی؟ که خوشی دَر هَمه هَنْگام!


#ادیب_صابر_ترمذی
#سور_سخن

@talar_ayne
با دریغ و اندوه درگذشت استاد موسی اسوار، ادیب، مترجم و عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی، را به آگاهی می‌رساند.
استاد اسوار، زادهٔ سوم مرداد ۱۳۳۲ بود و در پی دوره‌ای بیماری دیشب جان به جان‌آفرین سپرد. وی ۲۱ شهریور ۱۳۹۶ به عضویت پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی درآمد و مدیریت گروه ادبیات تطبیقی فرهنگستان را برعهده داشت‌.
با تسلیت درگذشت این استاد فرهیخته، خبرهای مربوط به آیین تشییع و خاکسپاری ایشان در وبگاه و صفحه‌های رسمی فرهنگستان در فضای مجازی اطلاع‌رسانی خواهد شد‌.

روابط‌عمومی فرهنگستان زبان و ادب فارسی
@theapll
🔻

... به مترجمان و جوانانِ تازه‌کار توصیه می‌کنم در کسبِ شهرت عجله نکنند؛ زیرا در دامی می‌افتند که بعدًا خودشان پشیمان می‌شوند. بخوانند، کار کنند، بعد آهسته و پیوسته پیش بروند. شاید شما اثری چاپ کنید و چند صباحی معروف بشوید، امّا ممکن است چند سال بعد شرمندهٔ آن شوید. اگر زحمت بکشید و کار کنید، اگر استخوان خُرد کنید، خود شهرت دنبالتان می‌آید. اغلب مترجمان جوان و جویای نام‌اند و معروفیّت برایشان جاذبه دارد و این خودش تَله است. ... .


📚 مجلّه‌ٔ فَردان، ش ۴، ص ۴۸ (از گُفت‌وگو با شادروان استاد موسیٰ اَسوار).

#نکته
#پند_پیران

@talar_ayne
🟣

زِ مَرگِ هَمْ‌نَفَسان، هَمْچو بید می‌لَرزَم؛
که بَرگ‌هایِ خَزان را زِ هم جُدایی نیست!


#صائب
#سور_سخن

@talar_ayne
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷

... جز وطن هیچ ما نمی‌خواهیم ...

#برای_ایران

@talar_ayne
🟣

اَز حَرف و صوت زیر و زَبَر* بود حالِ ما
مُهْرِ سُکوت بَر لَبِ گویا گُذاشْتیم

#صائب
#سور_سخن

*زیر و زَبَر: دَرهَم و بَرهَم، پَریشان و آشُفته و مُنقَلِب و نابسامان.
هَمچُنین «زیر» به مَعنایِ کَسره و «زَبَر» به مَعنایِ فَتحه است. «زیر» و «زَبَر»، بدین مَعنی، با حَرف و صوت تناسُب دارَند و تَداعیگَرِ اَصواتی اند که دَر گُفتارِ شاعِر، پیش از سُکوتِ وی، به ظُهور می‌رَسیده اَست.


@talar_ayne
فرهنگستان زبان و ادب فارسی امسال نودساله شد. این نهاد کهنسال درآغاز «فرهنگستان ایران» (فرهنگستان اول، ۱۳۱۴)، سپس «فرهنگستان زبان ایران» (فرهنگستان دوم، ۱۳۴۹) و سرانجام «فرهنگستان زبان و ادب فارسی» (فرهنگستان سوم، ۱۳۶۹) نامیده شده است. اندکی پس‌از آغاز برابرگزینی برای واژه‌های بیگانه در فرهنگستان ایران، برخی از سرآمدان ادبی و فرهنگی آن روزگار مانند صادق هدایت و عباس اقبال آشتیانی به مخالفت با مصوبات فرهنگستان برخاستند. گاهی نوواژه‌هایی مانند «دانشگاه»، «دانشکده»، «دانش‌آموز»، «واژه»، «پزشک» و «پایان‌نامه» را به ریشخند گرفتند و بر این باور بودند که نمی‌شود، به جای «تحت‌البحری»، گفت و نوشت «زیردریایی» چون در زبان فارسی جا نخواهد افتاد، و گاه این برابرگزیده‌ها را «من‌درآری» و «جنایت ادبی» خواندند، اما این واژه‌ها چنان در زبان فارسی‌ جا افتاده و جزئی از سرمایۀ این زبان شده‌اند که گویی سده‌ها در زبان فارسی روایی داشته‌اند.

پیوند دریافت نسخهٔ متنی:
https://apll.ir/?p=18764

@theapll
📚 داستانهایی از پنجاه سال
      صفحهٔ ۲۸۲ (حدود سال ۱۳۳۳ شمسی)
✍️ سیّد مُعزّالدّین مهدوی
📚 داستانهایی از پنجاه سال
      صفحهٔ ۳۰۳ (حدود سال ۱۳۳۳ شمسی)
✍️ سیّد مُعزّالدّین مهدوی
📚 دقائق‌ التّأویل و حقائق‌ التّنزیل
      صفحهٔ ۱۴۸
✍️ جویا جهانبخش




✅ این آیه را که از زبان هابیل به قابیل است، خیلی دوست دارم:

لَئِنْ بَسَطْتَ إِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِي مَا أَنَا بِبَاسِطٍ يَدِيَ إِلَيْكَ لِأَقْتُلَكَ ۖ إِنِّي أَخَافُ اللهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ


در نظر من، شاخصِ فلسفهٔ اخلاقِ قرآنی است.
گویا در اینجا هابیل به این آیه زیبایِ دیگر عمل می‌کند:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ لِلهِ شُهَدَاءَ بِالْقِسْطِ ۖ وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَىٰ أَلَّا تَعْدِلُوا ۚ اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ ۖ وَاتَّقُوا اللهَ إِنَّ اللهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ