🔷
هَریک از دایرهٔ جَمع به راهی رَفتَند
ما بِمانْدیم و خَیالِ تو به یک جایْ مُقیم!
#سعدی
#غزل
#سور_سخن
@talar_ayne
هَریک از دایرهٔ جَمع به راهی رَفتَند
ما بِمانْدیم و خَیالِ تو به یک جایْ مُقیم!
#سعدی
#غزل
#سور_سخن
@talar_ayne
Forwarded from ادب و حکمت
«یادداشتی از مرحوم علّامهٔ همایی در فرق بین سلطان ومَلِک »
درقدیم رسم بود که پادشاهان مستقلّ از قبیل غزنویان وسلاجقه وخوارزمشاهیان را به لقب«سلطان» می خواندند. واوّل کسی که به این لقب خوانده شد سلطان محمود غزنوی بود. ولقب سلطان غالباً از دربارِ خلافتِ بغداد برای پادشاهان فرستاده می شد.
وامّا حکمرانان وپادشاهانِ نیم مستقلّ نواحی که باجگزار سلاطین مستقلّهٔ دیگر بودند وسلطنت آنها میراثی بود از قبیل ملوک «بامیان» که باجگزار سلاطین مستقلّ «غور» بودند به لقب« مَلِک» می خواندند واین لقب را سلاطین مستقلّ بدانها می دادند.
بعد از فتح بغداد وانقراض خلافت اسلامی، این اصطلاح محفوظ بماند و پیش از سلطان محمود، سلاطین را به نام اُمَرا می خواندند.
🌾🍃🍃@adabvahekmat
درقدیم رسم بود که پادشاهان مستقلّ از قبیل غزنویان وسلاجقه وخوارزمشاهیان را به لقب«سلطان» می خواندند. واوّل کسی که به این لقب خوانده شد سلطان محمود غزنوی بود. ولقب سلطان غالباً از دربارِ خلافتِ بغداد برای پادشاهان فرستاده می شد.
وامّا حکمرانان وپادشاهانِ نیم مستقلّ نواحی که باجگزار سلاطین مستقلّهٔ دیگر بودند وسلطنت آنها میراثی بود از قبیل ملوک «بامیان» که باجگزار سلاطین مستقلّ «غور» بودند به لقب« مَلِک» می خواندند واین لقب را سلاطین مستقلّ بدانها می دادند.
بعد از فتح بغداد وانقراض خلافت اسلامی، این اصطلاح محفوظ بماند و پیش از سلطان محمود، سلاطین را به نام اُمَرا می خواندند.
🌾🍃🍃@adabvahekmat
🟣
سرشتِ ایرجِ افشار
استاد ایرجِ افشار در نامهای نوشته است:
«... اخلاق من این است که برای دوستانی که آزارم نرسانند خدمت میکنم. خوب یا بد این سرشت و خمیرهٔ من است. ...»
(نامههای مجتبیٰ مینُوی و ایرج افشار، به کوشش محمّد افشینوفایی، چ: ۱، ص ۱۲۶).
#پند_پیران
@talar_ayne
سرشتِ ایرجِ افشار
استاد ایرجِ افشار در نامهای نوشته است:
«... اخلاق من این است که برای دوستانی که آزارم نرسانند خدمت میکنم. خوب یا بد این سرشت و خمیرهٔ من است. ...»
(نامههای مجتبیٰ مینُوی و ایرج افشار، به کوشش محمّد افشینوفایی، چ: ۱، ص ۱۲۶).
#پند_پیران
@talar_ayne
❗️❗️❗️
گِرانجانها به سَروَری رسیدهاند؟!
اگر قصدِ ثناخوانی و ارجگذاری داشتهاند، بایست به جایِ «گِرانجان / گِرانجان»، مینوشتند: «گرانقَدر» یا «گرامی» یا ... .
«گِرانجان / گِرانجان» یعنی: پوستکلفت، ديرپذير؛ مردم بسيار پير و سالخورده و رعشهناک؛ مردم فقير و بيمار از جان سيرآمده؛ کاهل و سست؛ خسيس، لئيم، پست، بخيل، ... (نگر: لغتنامهٔ دهخدا).
اگر هم قصدِ نکوهش داشتهاند و میخواستهاند از به سَروریرسیدنِ گرانجانها در نهادِ موردِ نظر یاد کنند، دیگر احتمالًا این سپاسگزاری جایی نداشته است.
از حریفِ گِرانجان دوری بِهْ!
سعدی فرمود:
حريفِ گرانجانِ ناسازگار
چو خواهد شُدَن، دَست پيشَش مَدار!
#شیواسخنی
#نکته
@talar_ayne
گِرانجانها به سَروَری رسیدهاند؟!
اگر قصدِ ثناخوانی و ارجگذاری داشتهاند، بایست به جایِ «گِرانجان / گِرانجان»، مینوشتند: «گرانقَدر» یا «گرامی» یا ... .
«گِرانجان / گِرانجان» یعنی: پوستکلفت، ديرپذير؛ مردم بسيار پير و سالخورده و رعشهناک؛ مردم فقير و بيمار از جان سيرآمده؛ کاهل و سست؛ خسيس، لئيم، پست، بخيل، ... (نگر: لغتنامهٔ دهخدا).
اگر هم قصدِ نکوهش داشتهاند و میخواستهاند از به سَروریرسیدنِ گرانجانها در نهادِ موردِ نظر یاد کنند، دیگر احتمالًا این سپاسگزاری جایی نداشته است.
از حریفِ گِرانجان دوری بِهْ!
سعدی فرمود:
حريفِ گرانجانِ ناسازگار
چو خواهد شُدَن، دَست پيشَش مَدار!
#شیواسخنی
#نکته
@talar_ayne
Forwarded from اصفهان خبر
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔺اظهارات عجیب و جنجالی نماینده مجلس: مولانا، بدون یک بیت فارسی!
🔹رفتم ترکیه و متوجه شدم مولانا یک بیت شعر فارسی ندارد!
🔹علیرضا منادی نماینده مردم تبریز در مجلس در همایش بزرگداشت استاد شهریار و در حضور مهمان ترکیهای در حالی این ادعا را مطرح کرد که خلاف واقع میباشد و قابل تامل است بدانید که جناب منادی سفیدان، رئیس کمیسیون آموزش مجلس میباشد.
📌پایگاه اصفهان خبر
@khabar_isf
🔹رفتم ترکیه و متوجه شدم مولانا یک بیت شعر فارسی ندارد!
🔹علیرضا منادی نماینده مردم تبریز در مجلس در همایش بزرگداشت استاد شهریار و در حضور مهمان ترکیهای در حالی این ادعا را مطرح کرد که خلاف واقع میباشد و قابل تامل است بدانید که جناب منادی سفیدان، رئیس کمیسیون آموزش مجلس میباشد.
📌پایگاه اصفهان خبر
@khabar_isf
اصفهان خبر
🔺اظهارات عجیب و جنجالی نماینده مجلس: مولانا، بدون یک بیت فارسی! 🔹رفتم ترکیه و متوجه شدم مولانا یک بیت شعر فارسی ندارد! 🔹علیرضا منادی نماینده مردم تبریز در مجلس در همایش بزرگداشت استاد شهریار و در حضور مهمان ترکیهای در حالی این ادعا را مطرح کرد که خلاف واقع…
🔻🔻🔻
با این «وُکَلا» هنوز مَردُم، از رونقِ مُلْک نااُمیدَند؟!
آقای نمایندهٔ تبریزی! هُش دار! اینجا جایِ سَبقِ لِسان نبود!
@talar_ayne
با این «وُکَلا» هنوز مَردُم، از رونقِ مُلْک نااُمیدَند؟!
آقای نمایندهٔ تبریزی! هُش دار! اینجا جایِ سَبقِ لِسان نبود!
@talar_ayne
🔻
نظرِ استاد مجتبیٰ مینُوی دربارهٔ مرتبهٔ أَهلیّتِ پروفسور «آن ماری شیمِلِ» آلمانی از برایِ تصحیحِ متنهائی چون سیرتِ ابنِ خَفیفِ شیرازی:
"... شیمل عبارت «الغُرّ المُحَجَّلين» را نتوانسته بخوانَد و جای آن نقطهچین گذاشته و آن وقت در زیرنویس عبارتِ به گمانِ خودش نامفهومِ کتاب را چنین آورده: «و اصحابه العز المحجلين [؟]».
مینوی نوشته است:
«کسی که تا به حال این سه کلمه را ندیده و یاد نگرفته است گُ.. میخورد که یک کتاب فارسی به این مشکلی و عربیهای از آن مشکلتر را چاپ کند». ...".
( ارمغان مینُوی ۱: ویراستارِ خاموش، محمّدِ دهقانی، پژوهشگاهِ علومِ انسانی و مطالعاتِ فرهنگی، چ: ۲، ۱۴۰۳ ه.ش.، ص ۱۳۲).
#پند_پیران
#نکته
@talar_ayne
نظرِ استاد مجتبیٰ مینُوی دربارهٔ مرتبهٔ أَهلیّتِ پروفسور «آن ماری شیمِلِ» آلمانی از برایِ تصحیحِ متنهائی چون سیرتِ ابنِ خَفیفِ شیرازی:
"... شیمل عبارت «الغُرّ المُحَجَّلين» را نتوانسته بخوانَد و جای آن نقطهچین گذاشته و آن وقت در زیرنویس عبارتِ به گمانِ خودش نامفهومِ کتاب را چنین آورده: «و اصحابه العز المحجلين [؟]».
مینوی نوشته است:
«کسی که تا به حال این سه کلمه را ندیده و یاد نگرفته است گُ.. میخورد که یک کتاب فارسی به این مشکلی و عربیهای از آن مشکلتر را چاپ کند». ...".
( ارمغان مینُوی ۱: ویراستارِ خاموش، محمّدِ دهقانی، پژوهشگاهِ علومِ انسانی و مطالعاتِ فرهنگی، چ: ۲، ۱۴۰۳ ه.ش.، ص ۱۳۲).
#پند_پیران
#نکته
@talar_ayne
Forwarded from پاکیزهمغز (یادداشتهای روزانه)
📚 آخرین مأموریت
اوضاع کرمان و بلوچستان و بنادر
صفحهٔ ۱۶۹
✍️ سیّد مُعزّالدّین مهدوی
اوضاع کرمان و بلوچستان و بنادر
صفحهٔ ۱۶۹
✍️ سیّد مُعزّالدّین مهدوی
Forwarded from پاکیزهمغز (یادداشتهای روزانه)
📚 ترجمهٔ فرحة الغری
از علامه محمد باقر مجلسی
صفحهٔ ۲۹
✍️ جویا جهانبخش
از علامه محمد باقر مجلسی
صفحهٔ ۲۹
✍️ جویا جهانبخش
Forwarded from پاکیزهمغز (یادداشتهای روزانه)
📚 ترجمهٔ فرحة الغری
از علامه محمد باقر مجلسی
صفحهٔ ۴۷
✍️ جویا جهانبخش
از علامه محمد باقر مجلسی
صفحهٔ ۴۷
✍️ جویا جهانبخش
Forwarded from پاکیزهمغز (یادداشتهای روزانه)
📚 آخرین مأموریت
اوضاع کرمان و بلوچستان و بنادر
صفحهٔ ۱۹۱
✍️ سیّد مُعزّالدّین مهدوی
اوضاع کرمان و بلوچستان و بنادر
صفحهٔ ۱۹۱
✍️ سیّد مُعزّالدّین مهدوی
🟣
هیچ هَمْدَردی نَمییابَم سَزایِ خویشتَن
مینِهَم چون بیدِ مَجنون سَر به پایِ خویشتَن
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
هیچ هَمْدَردی نَمییابَم سَزایِ خویشتَن
مینِهَم چون بیدِ مَجنون سَر به پایِ خویشتَن
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
👹
دیوْ با مَردُم نَیامیزَد؛ مَتَرس!
بَل بِتَرس از مَردُمانِ دیوْسار*!
#سعدی
#قصاید
#سور_سخن
*دیوْسار: دیوْمانَند، شَبیهِ دیوْ؛ شَیْطانْصفَت.
@talar_ayne
دیوْ با مَردُم نَیامیزَد؛ مَتَرس!
بَل بِتَرس از مَردُمانِ دیوْسار*!
#سعدی
#قصاید
#سور_سخن
*دیوْسار: دیوْمانَند، شَبیهِ دیوْ؛ شَیْطانْصفَت.
@talar_ayne
🔻
«یک بار یغمایِ جَندَقی - که اگر در زُهد مقامی منیع ندارد، در فِسق پایگاهی رفیع دارد - مهمان یکی از فئودالزادگان زمان خود بود. طبعاً همهٔ شب را در دعا و تهجّد گذرانده بود. نزدیک سحرگاه فراغت یافت که ساعتی بخوابد و طعم «شکرخوابِ صبوح» را بچشد. اما از بختِ ناهموارش، خری در نقش خروس بیمحل ظاهر شده، و با عرعرِ صَرصَرآسایش، آسایش او را سلب کرده بود. صاحبخانه صبح زود زده بود به چاک، و به دنبال کار و زندگی خود از خانه بیرون رفته بود. یغما اوقاتتلخی خود را از این سلب آسایش و خروس بیمحل، به شیرینی در بیتی درج کرد. این بیت را روی کاغذی نوشت و گذاشت توی طاقچه و آنجا را ترک کرد:
خود آدَمَکِ بَدی نَبودی
اَمّا پِدَرِ خَرَت بسوزَد!»
(سیرِ بیسُلوک، بهاءالدّین خرّمشاهی، چ: ۳، ۱۳۷۶ ه.ش.، ص ۴۸۸).
#یغمای_جندقی
#سور_سخن
#کژتابی
@talar_ayne
«یک بار یغمایِ جَندَقی - که اگر در زُهد مقامی منیع ندارد، در فِسق پایگاهی رفیع دارد - مهمان یکی از فئودالزادگان زمان خود بود. طبعاً همهٔ شب را در دعا و تهجّد گذرانده بود. نزدیک سحرگاه فراغت یافت که ساعتی بخوابد و طعم «شکرخوابِ صبوح» را بچشد. اما از بختِ ناهموارش، خری در نقش خروس بیمحل ظاهر شده، و با عرعرِ صَرصَرآسایش، آسایش او را سلب کرده بود. صاحبخانه صبح زود زده بود به چاک، و به دنبال کار و زندگی خود از خانه بیرون رفته بود. یغما اوقاتتلخی خود را از این سلب آسایش و خروس بیمحل، به شیرینی در بیتی درج کرد. این بیت را روی کاغذی نوشت و گذاشت توی طاقچه و آنجا را ترک کرد:
خود آدَمَکِ بَدی نَبودی
اَمّا پِدَرِ خَرَت بسوزَد!»
(سیرِ بیسُلوک، بهاءالدّین خرّمشاهی، چ: ۳، ۱۳۷۶ ه.ش.، ص ۴۸۸).
#یغمای_جندقی
#سور_سخن
#کژتابی
@talar_ayne
Forwarded from پاکیزهمغز (یادداشتهای روزانه)
📚 ترجمهٔ فرحة الغری
از علامه محمد باقر مجلسی
صفحهٔ ۶۵
✍️ جویا جهانبخش
از علامه محمد باقر مجلسی
صفحهٔ ۶۵
✍️ جویا جهانبخش
Forwarded from پاکیزهمغز (یادداشتهای روزانه)
🔻
در حقیقت، با سپری شدنِ روزگارِ علاّمه مولانا محمّدباقرِ مجلسی - أَعْلَی اللهُ تعالی مَقامَه الشَّریف - و دررسیدنِ عصرِ آشوبهایِ سیاسیِ کوبندهای چون فتنهٔ افغان، اندك اندك طومارِ یکی از أعصارِ زرّینِ فرهنگِ شیعی -که به اهتماِم عالمانی چون شیخ بهاءالدّین محمّدِ عامِلی و مولانا محسنِ فیضِ کاشانی و آخوند ملاّ محمّدتقیِ مجلسی و خَلَفِ صالحش، مولانا محمّدباقر، رقم خورده بود - ، فروبسته شد و رخنههایِ خُمود و انحطاط، علیالخصوص در أرکانِ علمِ حدیث و سیره - که در دورهٔ پیش رونقی و طراوتی بسزا یافته بود - ، نمودار گردید.
فترتِ پس از صفویّه، تقریبًا، تا عهدِ ناصری به درازا کشید. این که زمانهٔ عُسرتِ تحقیقاتِ حدیثی و تاریخی، چگونه مجالی فراهم ساخت تا آمیزهای از تَفَلْسُف و تَصَوُّف و أَوهاِم عَوام و عَوامْزَدگیهایِ خَواص، چهرهٔ اندیشهٔ دینی را دیگرگون کُنَد، و زمینه خرقهبازی و فرقهسازی فراهم آورَد، و گونهای مُنْحَطّ و مبتذل از أخباریگری را - که بیگفتوگو روحِ محقّقانِ أخباریِ پیشین نیز از آن نَفور بود! - ، در کنارِ رسوباتی از غالیگری، میدان دهد، قصّهٔ پُرغصّهای است که باید به جایِ خویش گفته آید.
باری، در نیمهٔ دوِم عصرِ فرمانروائیِ قاجاریان، عواملِ متعدّد، گونهای تکاپو را در راهِ إحیاءِ سنّتِ حدیثْپژوهی دامن زد که نامدارترین پرچمدارِ آن محدِّثِ فقید، ثالثالمَجلسیَّیْن، میرزا حُسَیْنِ نوری، بود. یکی از مهمترین سویههایِ این پویهٔ فراخْدامنهٔ علمی، تَکرار دقّت و وسواسِ سَلَف در نقلِ أخبار و آثار و اعتماد بر منابعِ شایسته و بهرهوری از طُرُق و مآخذِ پیراسته بود. این رَوَند خودبهخود رویارویِ حجمِ عظیمی از شفاهیّات و مشهوراتِ متأخّران که به مآخذِ بایسته مُستَنَد نمیبود میایستاد، و بالتَّبَع، تودهای انبوه از أقوالِ بیپایه و سُستِ آماسیده در حیطهٔ نقلیّات را به کناری مینهاد و مُسامَحاتی را که علیالخُصوص در این أواخر باب شده بود إجازت نمیداد.
نهضتِ تحریفْزدائی و مُستَنَدگرائی در حیطهٔ نقل - که نه فقط أمثالِ محدِّثِ نوری به عنوانِ دانشورانِ حوزوی و پاسدارانِ حریمِ دیانت رونقافزای آن بودند، بلکه از حمایتِ رسمیِ برخی أرکانِ حکومتِ وقت نیز برخورداری داشت - ، همچُنین، پاسخی بود سزاوار به اقتضایِ زمانهای که در مواجهه با أمواجِ تجدّدمآبی، برخوردِ بیدارانهتر و متعهّدانهتری را از گویندگان و نویسندگانِ دینی و مبلّغانِ شریعت توقّع مینمود و انتظار میبُرد.
🔻
افسوس! افسوس از عالِمْنمایانی که پایبندی به خرافات و تركِ شیوهٔ تدقیقِ ناقدانهٔ عالمانه را شرطِ دینْورزی و پارسائی و إعراض از مادّیّات و إقبال به معنویّات پنداشته و تعبّدِ دینی را با فروکوفتن نقّادیهایِ عقلانی و دقّتهایِ عیارسَنجانه برابر گرفتهاند.
📚 أَساوِر مِن ذَهَب در أحوالِ حضرتِ زَینَب سَلامُ اللهِ علیها
✍️ آیةالله حاج شیخ مهدیِ نجفیِ اصفهانی
✍️ جویا جهانبخش
در حقیقت، با سپری شدنِ روزگارِ علاّمه مولانا محمّدباقرِ مجلسی - أَعْلَی اللهُ تعالی مَقامَه الشَّریف - و دررسیدنِ عصرِ آشوبهایِ سیاسیِ کوبندهای چون فتنهٔ افغان، اندك اندك طومارِ یکی از أعصارِ زرّینِ فرهنگِ شیعی -که به اهتماِم عالمانی چون شیخ بهاءالدّین محمّدِ عامِلی و مولانا محسنِ فیضِ کاشانی و آخوند ملاّ محمّدتقیِ مجلسی و خَلَفِ صالحش، مولانا محمّدباقر، رقم خورده بود - ، فروبسته شد و رخنههایِ خُمود و انحطاط، علیالخصوص در أرکانِ علمِ حدیث و سیره - که در دورهٔ پیش رونقی و طراوتی بسزا یافته بود - ، نمودار گردید.
فترتِ پس از صفویّه، تقریبًا، تا عهدِ ناصری به درازا کشید. این که زمانهٔ عُسرتِ تحقیقاتِ حدیثی و تاریخی، چگونه مجالی فراهم ساخت تا آمیزهای از تَفَلْسُف و تَصَوُّف و أَوهاِم عَوام و عَوامْزَدگیهایِ خَواص، چهرهٔ اندیشهٔ دینی را دیگرگون کُنَد، و زمینه خرقهبازی و فرقهسازی فراهم آورَد، و گونهای مُنْحَطّ و مبتذل از أخباریگری را - که بیگفتوگو روحِ محقّقانِ أخباریِ پیشین نیز از آن نَفور بود! - ، در کنارِ رسوباتی از غالیگری، میدان دهد، قصّهٔ پُرغصّهای است که باید به جایِ خویش گفته آید.
باری، در نیمهٔ دوِم عصرِ فرمانروائیِ قاجاریان، عواملِ متعدّد، گونهای تکاپو را در راهِ إحیاءِ سنّتِ حدیثْپژوهی دامن زد که نامدارترین پرچمدارِ آن محدِّثِ فقید، ثالثالمَجلسیَّیْن، میرزا حُسَیْنِ نوری، بود. یکی از مهمترین سویههایِ این پویهٔ فراخْدامنهٔ علمی، تَکرار دقّت و وسواسِ سَلَف در نقلِ أخبار و آثار و اعتماد بر منابعِ شایسته و بهرهوری از طُرُق و مآخذِ پیراسته بود. این رَوَند خودبهخود رویارویِ حجمِ عظیمی از شفاهیّات و مشهوراتِ متأخّران که به مآخذِ بایسته مُستَنَد نمیبود میایستاد، و بالتَّبَع، تودهای انبوه از أقوالِ بیپایه و سُستِ آماسیده در حیطهٔ نقلیّات را به کناری مینهاد و مُسامَحاتی را که علیالخُصوص در این أواخر باب شده بود إجازت نمیداد.
نهضتِ تحریفْزدائی و مُستَنَدگرائی در حیطهٔ نقل - که نه فقط أمثالِ محدِّثِ نوری به عنوانِ دانشورانِ حوزوی و پاسدارانِ حریمِ دیانت رونقافزای آن بودند، بلکه از حمایتِ رسمیِ برخی أرکانِ حکومتِ وقت نیز برخورداری داشت - ، همچُنین، پاسخی بود سزاوار به اقتضایِ زمانهای که در مواجهه با أمواجِ تجدّدمآبی، برخوردِ بیدارانهتر و متعهّدانهتری را از گویندگان و نویسندگانِ دینی و مبلّغانِ شریعت توقّع مینمود و انتظار میبُرد.
🔻
افسوس! افسوس از عالِمْنمایانی که پایبندی به خرافات و تركِ شیوهٔ تدقیقِ ناقدانهٔ عالمانه را شرطِ دینْورزی و پارسائی و إعراض از مادّیّات و إقبال به معنویّات پنداشته و تعبّدِ دینی را با فروکوفتن نقّادیهایِ عقلانی و دقّتهایِ عیارسَنجانه برابر گرفتهاند.
📚 أَساوِر مِن ذَهَب در أحوالِ حضرتِ زَینَب سَلامُ اللهِ علیها
✍️ آیةالله حاج شیخ مهدیِ نجفیِ اصفهانی
✍️ جویا جهانبخش
🍃🍂🍃🍂🍃🍂🍃🍂
همه باغ دلم آثار خزان دارد؛ كو
آن كه سامان بدهد اينهمه ويرانی را؟!
#حسین_منزوی
#سور_سخن
#برای_ایران
@talar_ayne
همه باغ دلم آثار خزان دارد؛ كو
آن كه سامان بدهد اينهمه ويرانی را؟!
#حسین_منزوی
#سور_سخن
#برای_ایران
@talar_ayne
Forwarded from واختهها | منوچهر فروزندهفر
طبیب خر
ناظر به این فرستهی استاد جهانبخش که از کتاب استاد خرّمشاهی نقل شدهاست
خان والاشانی شش ماه طبیب مخصوص ملازم رکاب همیداشت. روزی بدو گفت: من چون تو طبیب خری ندیدم. گفت: بلی ـ برادری که تو باشی ـ شش ماه است طبیبِ خرم. «العاقل یکفیه الاشاره.»
(خارستان، ادیب قاسمی کرمانی)
@vakhteha
ناظر به این فرستهی استاد جهانبخش که از کتاب استاد خرّمشاهی نقل شدهاست
خان والاشانی شش ماه طبیب مخصوص ملازم رکاب همیداشت. روزی بدو گفت: من چون تو طبیب خری ندیدم. گفت: بلی ـ برادری که تو باشی ـ شش ماه است طبیبِ خرم. «العاقل یکفیه الاشاره.»
(خارستان، ادیب قاسمی کرمانی)
@vakhteha
🟣
دِلِ نازُک به نگاهِ کَجی آزرده شَوَد
خار، دَر دیده چو اُفتاد، کَم از سوزَن نیست!
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne
دِلِ نازُک به نگاهِ کَجی آزرده شَوَد
خار، دَر دیده چو اُفتاد، کَم از سوزَن نیست!
#صائب
#سور_سخن
@talar_ayne